De Honore, Dignis Vel Indignis, Jvste Vel Inivste, Deo Semper Jvstissimo, Dato, Negato, Violato / Authore Georgio Stengelio Soc. Iesv Thelogo. Ingolstadii : Haenlin, 1650
Inhalt
- PDF Vorderdeckel
- PDF Vorsatz
- PDF Titelblatt
- PDF Illvstrissimo Et Reverendissimo Sacri Romani Imperii Principi, Ac Domino Domino Francisco Gvilielmo Osnabrvggensi, Mindensi, Verdensi, Nvnc Etiam, Felici Avspicio, Ratisponensi Episcopo, Metropolitanæ, ...
- PDF Praefatio.
- PDF 1 Capvt I. Quid sit Honor, Laus, Gloria? quantum bonum? & æquè istud bonum improbis, ac probis contingere.
- PDF 1 §. 1. Quid, & vnde Honor, & quomodo à Gloria differat?
- PDF 4 §. 2. Quantum bonum sit Hornor? eumq[ue] excellentioribus, excellentiorem deberi.
- PDF 7 §. 3. Multos contra Deum murmurare, quòd Honor æquè malis ac bonis detur, vel negetur.
- PDF 10 Capvt II. An, & quo modo vel fas, vel vanum sit, Honorem gloriamué appetere?
- PDF 10 §. 1. Agesilaus, & alij cur contempserint honorem?
- PDF 12 §. 2. Cur Christus reprehenderit Pharisæos, ob Phlilacteria dilatata, & fimbrias magnificatas?
- PDF 13 §. 3. An, & quomodo liceat Magistri, vel Patris titulum appetere, vel non appetere? & num virtus Humilitatis antiquitus fuerit cognita?
- PDF 15 §. 4. Humilitatis & Magnanimitatis, tamquam eiusdem virtutis, esse, honoris appetitum refrænare.
- PDF 17 §. 5. Quæ sit Magnanimi indoles circa honorem?
- PDF 19 §. 6. Magnanimitatem non aduersari Christianæ humilitati.
- PDF 21 §. 7. Quatuor modis gloriam appeti; sed non omnibus bene.
- PDF 27 §. 8. Gloriam humanam, nequaquam, vt finem operum nostrorum, esse spectandam.
- PDF 31 §. 9. Quando bonum sit, hominibus velle placere?
- PDF 36 §. 10. Honorem sine alio fine appetere, esse vanorum.
- PDF 39 Capvt III. Nonnulla, circa licitum, vel illicitum honoris appetitum, quæsita, quando scililicet is rationi conformis sit? quando honor negligi, vel non negligi possit? & quale in eo sit præmium, vel incitamentum virtutis?
- PDF 39 §. 1. Non omne bonum bene appeti.
- PDF 41 §. 2. Cur bona fama non sit negligenda?
- PDF 43 §. 3. An honor, & quo modo tamquam virtutis præmium poßit appeti?
- PDF 46 §. 4. Multos, ob honorem, magna, & bona facere, sed malè, si propter solum honore[m].
- PDF 51 Capvt IV. Gloriam Deo debitam, Deo dandam, immò Deum in gloria appetenda imitandum.
- PDF 51 §. 1. Quo modo omnia in gloriam Dei sint facienda?
- PDF 54 §. 2. Cur Deus gloriam à nobis expetat?
- PDF 56 §. 3. Quo modo nos, imitatione Dei, poßimus gloriam expetere?
- PDF 58 Capvt V. Quando vana gloria ab hominibus appetatur? & num liceat desiderare Episcopatum?
- PDF 58 §. 1. Tres vanæ gloriæ classes.
- PDF 62 §. 2. Cur Episcopatus licitè peti poßit?
- PDF 65 §. 3. Laborem, non honorem, in Episcopatu esse appetendum.
- PDF 67 §. 4. Qui fugiant, qui ambiant regimen?
- PDF 68 §. 5. Episcopatum qui fugerint?
- PDF 71 Capvt VI. Deum iustè beatos, in cælo, gloria & honore; in terris autem gratia & iustitia coronasse; nec sine magnis caussis hominibus gloriæ appetitum reliquisse.
- PDF 71 §. 1. Quid sit, & quanti facienda Gloria cælestis?
- PDF 74 §. 2. Qua in gloria creatus sit homo?
- PDF 76 §. 3. Etiam post Adami lapsum aliquid esse in homine, quod honorari poßit.
- PDF 77 §. 4. Cur honoris appetitus homini insit?
- PDF 79 §. 5. Vanæ gloriæ atq[ue] honoris caußâ facta aliquando in Dei honorem conuerti.
- PDF 82 §. 6. Et Christi, & magnorum principum magnos honores fugientium exemplo, satius esse honoris appetitum domare.
- PDF 84 §. 7. Laudis amore, & metu dedecoris, multa mala vitari, & bona fieri.
- PDF 86 §. 8. Honoribus labores velut melle condiri.
- PDF 89 §. 9. Honoribus homines conciliari.
- PDF 91 Capvt VII. Per laudem gloriamq[ue] humanam, multos non solùm ad artes, verùm etiam ad virtutes fuisse excitato.
- PDF 91 §. 1. Ab honoribus artes, & artifices inuitari.
- PDF 93 §. 2. Quantopere olim Poëtæ sint honorati?
- PDF 96 §. 3. Oratores, Historici &c. quantis honoribus sint cumulati?
- PDF 99 §. 4. Honore industriam castimoniamq[ue] firmari.
- PDF 103 §. 5. Honor cos fortitudinis.
- PDF 107 §. 6. Opera nostra ad Dei honorem referenda, non autem ad propriam famam, more Ethnicorum.
- PDF 110 Capvt VIII. Quibusnam honor, & qualis? præsertim Parentibus, Præceptoribus, Senioribus debeatur?
- PDF 110 §. 1. Quatuordecim classes eorum, quibus honorem debemus exhibere.
- PDF 113 §. 2. Quis honor Parentibus debeatur?
- PDF 115 §. 3. Laconis, Elisei, & Theodosij de obseruantia erga Magistros iudicium.
- PDF 118 §. 4. Alia illustria exempla eorum, qui Præceptores suos honorauerunt.
- PDF 121 §. 5. Senibus, tamquam Patribus, aut Præceptoribus, aut Magistratui, honorem deberi.
- PDF 124 §. 6. Varij modi, quibus Senes possunt, aut solent honorari.
- PDF 131 §. 7. Senes nos esse contemnendos.
- PDF 134 Capvt IX. Coniugibus, Dominis, Benefactoribus, rerum peritis, & amicis honorem deberi.
- PDF 134 §. 1. Coniugibus quis honor debeatur?
- PDF 136 §. 2. Seruos dominis suis honore[m] debere.
- PDF 139 §. 3. Quo modo tractandi sint serui, vt Dominos suos honorent?
- PDF 143 §. 4. Cur? & quo modo honorandi sint benefactores?
- PDF 146 §. 5. Rerum, in quacumq[ue] re, periti, quantum sint honorati?
- PDF 150 §. 6. Iurisperitorum, ac præcipuè Christophori Longolij honor.
- PDF 152 §. 7. Theologoru[m], ac SS. Patrum honor.
- PDF 155 §. 8. Quàm fuerint honorati Philosophi?
- PDF 158 §. 9. Pulchrum ab eloquentia nomen qui sint fortiti?
- PDF 159 §. 10. Amici cur honorandi?
- PDF 161 Capvt X. Viduas quoque, & Magistratus, & Sacerdotes Deoq[ue] consecratos. itemq[ue] Sanctos, & omnes Christianos, præcipuè autem Deum esse summo honore prosequendum.
- PDF 161 §. 1. Viduas honorandas, non lædendas esse.
- PDF 163 §. 2. Cur Magistratus sit honorandus?
- PDF 166 §. 3. Magistratus obedientiâ honorandos.
- PDF 169 §. 4. Alij modi, quibus Magistratus solent honorari.
- PDF 171 §. 5. Tam in veteri, quàm in nouo Testamento Sacerdotes fuisse eximiè honoratos.
- PDF 174 §. 6. Varij Sacerdotum honores.
- PDF 177 §. 7. Hostiu[m] erga Sacerdotes reuerentia.
- PDF 179 §. 8. Honor Sanctis debitus, & habitus.
- PDF 182 §. 9. Sancti nomine honorati, & alijs modis culti.
- PDF 185 §. 10. Canonizatione culti Sancti.
- PDF 187 §. 11. Varijs modis, sed maximè inuocatione Sanctos honorari.
- PDF 190 §. 12. Contra inuocationem Sanctorum quàm infirma argumenta afferantur?
- PDF 193 §. 13. Omnes honorandos esse.
- PDF 196 §. 14. Deum ante omnia colendum atq[ue] honorandum esse.
- PDF 198 Capvt XI. Cur non solùm malis, sed etiam sæpe bonis honores negari, vel auferri diuina prouidentia patiatur?
- PDF 198 §. 1. Perire honorem, qui indignis tribuitur.
- PDF 201 §. 2. Ob quas caussas honor indignis non sit dandus?
- PDF 205 §. 3. Quas ob caussas bonis honores non conferantur?
- PDF 208 §. 4. Honoratorum pericula, & status.
- PDF 210 §. 5. S. Spiridonis patiens humilitas honorata.
- PDF 212 §. 6. Nihil honoris vel acquirendi, vel recuperandi caußâ ambitiosè agendum.
- PDF 214 §. 7. Eosdem esse iniuriarum & honorarum contemptores.
- PDF 217 §. 8. Hercules Ferrariensis atroci iniuria affectus, quàm magna cum laude & vtilitate ignouerit?
- PDF 228 §. 9. Religiosus cetera negligens, ob iniurias condonatas, iudicium Dei euadit.
- PDF 231 Capvt XII. Cur non solùm bonos, sed etiam malos sinat honorari Devs?
- PDF 231 §. 1. Ob quas caussas bonis honor sit exhibendus?
- PDF 232 §. 2. In deferendis honoribus ordinem esse seruandum.
- PDF 236 §. 3. Obedientiâ Deo magis, quam hominibus honor deferendus.
- PDF 239 §. 4. Filij Deo vocanti potiùs, quàm parenti reuocanti pareant.
- PDF 241 §. 5. Vel Ethnicos, quæ recta erant, honori suo præposuisse.
- PDF 243 §. 6. Cur, ex parte hominum, indigni ad honores promoueantur?
- PDF 245 §. 7. Cur, ex parte dæmonum, indigni honoribus inescentur?
- PDF 248 §. 8. Cur, ex parte Dei, indigni sinantur honores capessere?
- PDF 250 §. 9. Ad gloriam omnes, sed non omnes ad veram aspirare.
- PDF 251 [§. 10. Vanitas eorum, qui nomina sua omnibus operibus incidunt.]
- PDF 252 §. 11. Eos, qui laudem suam quærunt, sæpe indignationem mereri, in ædificijs.
- PDF 255 §. 12. Gloriam humanam ijs dari sæpe. quibus alia merces, in altera vita, non manet.
- PDF 258 Capvt XIII. Superbos, Calumniatores, Detractores, & omnes iniustos atque impios, meritò infamari, & aliquando etiam vtiliter rideri.
- PDF 258 §. 1. Malè aliquos dolere, siquid in honore patiantur.
- PDF 260 §. 2. Varij modi, quibus antiqui reos infamiâ notauerunt.
- PDF 262 §. 3. Ex sacra historia superbi humiliati.
- PDF 265 §. 4. Diocletiani superbia itidem à vermibus castigata.
- PDF 266 §. 5. Cosrhoæ regis superbia humiliata.
- PDF 269 §. 6. Confusio in pœnam.
- PDF 271 §. 7. Confusio in medicinam.
- PDF 273 Capvt XIV. Hypocritas detectos iustissimè, pro quæsita laude, ignominijs omnibus appeti, & concîdi.
- PDF 273 §. 1. Quibus similes sint Hypocritæ?
- PDF 275 §. 2. Hypocritas meritò puniri.
- PDF 279 §. 3. Nostro quoq[ue] sæculo esse Hypocritas, qui puniri, ac dedecore affici mereantur.
- PDF 282 §. 4. Bene credentes, sed malè fundati aduersis probantur; & agnoscuntur.
- PDF 283 §. 5. Malitia simulantium pietatem.
- PDF 287 §. 6. Quàm meritò Deus Hypocritas detegat, & puniat?
- PDF 290 §. 7. Quàm diuersa sit mors Hypocritarum, & simpliciter Deo seruientium?
- PDF 292 §. 8. Quanta sit vbiq[ue] multitudo Hypocritarum?
- PDF 296 Capvt XV. An, & quibus , & quo pœnitentiæ fructu, Deus hominum quorumdam peccata, absq[ue] eorum infamia manifestet, ad clementiam suam manifestandam?
- PDF 296 §. 1. Futura contingentia, & secreta cordium soli Deo nosta esse.
- PDF 298 §. 2. Deum Sanctis suis multa occultu reuelare.
- PDF 299 §. 3. Alijs oculis homines à Deo, alijs ab hominibus aspici.
- PDF 302 §. 4. Deum inerna hominis videntem, maximè timendum esse.
- PDF 305 §. 5. Non sine caussa paucis à Deo reuelari internum aliorum hominum statum.
- PDF 306 §. 6. Mira peccatoris pœnitentis mutatio.
- PDF 308 §. 7. Pauli Simplicis visio detecta.
- PDF 309 §. 8. Peccatoris malè in templum intrantis, & bene exeuntis conuerso.
- PDF 311 §. 9. Quo modo ad templum eundum, & orandum, vt exaudiamur?
- PDF 314 Capvt XVI. Quantoperè iudicia hominium, in aliorum factis censendis, errare possint?
- PDF 314 §. 1. Quis Ordo Cælestinarum Annuntiatarum, & quæ illius Fundatrix?
- PDF 315 §. 2. Quæ Mariam Victoriam, ad opera misercordiæ exercenda, meditatio incitârit? Et quæ opera ægrotis præstiterit?
- PDF 325 §. 3. Impiè agere visa, quàm piè egerit?
- PDF 327 §. 4. Ad tentationes in morte patiendas, quemq[ue] se parare debere: & temerarium iudicium cauendum.
- PDF 330 §. 5. Non iudicandum esse secundùm externam faciem.
- PDF 331 §. 6. Temerarijs iudicijs etsi omnia sint plena, tramen ea esse contemnenda.
- PDF 335 Capvt XVII. Quantis iniurijs à temerè iudicantibus; quantis beneficijs à Deo temerè iudicati innocentes afficiantur?
- PDF 335 §. 1. Scripturæ exemplis docetur, sinere Deu[m] infamari innocentes, sed eosdem iterum in honorem reponere.
- PDF 336 §. 2. Hospitalitas erga pauperes Christi, quam Deo grata?
- PDF 338 §. 3. Opiparu[m] & ferale Comitis epulum.
- PDF 341 §. 4. Facile esse errare præsertim eos, quos Zelotypia decipit.
- PDF 343 §. 5. Temeritas iudicij è re nihili, vel quam ipsi facimus, hausti.
- PDF 345 §. 6. Mortui loquentis atq[ue] ad vitam excitati, de innocentia, testimonium.
- PDF 349 §. 7. Suspiciones adulterij inter varios innocentes coniuges natæ.
- PDF 350 §. 8. Iudicia temeraria quoties, & quàm iniquè ferantur?
- PDF 352 §. 9. Temerarium iudicum quàm graue sit peccatum, & cur?
- PDF 353 §. 10. Temerariè iudicantes Dei Summi Iudicis iurisdictionem inuadere.
- PDF 354 §. 11. Quas ob caussas Deus prohibuerit iudicia temeraria?
- PDF 358 §. 12. Optimum, contra temeraria iudicia, remedium, in proprium sinum inspicere, & sua peccata considerare.
- PDF 359 §. 13. Malorum esse, in se sua mala, in alijs eorum bona non videre.
- PDF 362 §. 14. Multos ita cæcos esse, vt etiam temeraria iudicia iactent; quibus tamen tandem suus error quandoq[ue] ostenditur à diuina bonitate.
- PDF 365 Capvt XVIII. Mirabili Dei iudicio plus prodesse reprehensiones; quàm laudes adulationesque humanas.
- PDF 365 §. 1. Adulationes periculosas esse.
- PDF 367 §. 2. Adulatores à Sapientibus semper fuisse, tamquam noxias bestias, repulsos.
- PDF 370 §. 3. Reprehensores sapientibus charos, insipientibus exosos esse.
- PDF 373 §. 4. S. Monica reprehensione ancillæ correcta.
- PDF 377 §. 5. Innocenter reprehensi, & à Deo defensi Religiosi exemplum.
- PDF 379 §. 6. Reprehensionem patienter ferendarum remedia.
- PDF 381 §. 7. Reprehensiones prudentes, ac mansuetas esse oportere.
- PDF 383 §. 8. Mirum amari laudatores, & vitari reprehensores, cùm contrarium fieri oporteret.
- PDF 385 Capvt XIX. Deum non deesse innocentibus humiliatis, sed eos in tempore suo tantò gloriosiùs exaltare, idque per varia miracula.
- PDF 385 §. 1. Deum antè homines humiliare, quàm exaltat.
- PDF 388 §. 2. Christum ipsum multis antè modis humiliatum, quàm exaltatum fuisse.
- PDF 390 §. 3. Eodem modo etiam in alijs hominibus humiliationem, ante exaltationem præceßisse.
- PDF 392 §. 4. S. Brooni Episcopo macula per calumnia[m] aspersa, per S. Brigidam prodigiosè abstersa.
- PDF 394 §. 5. Quàm prodigiosè fama castitatis in Britio Episcopo sit defensa?
- PDF 396 §. 6. Quomodo olim innocentia sit per ignes probata?
- PDF 397 §. 7. Porphyria, & S. quidam Abbas ab infamia diuinitus liberati.
- PDF 399 §. 8. Castitatis, & fidei calumnia ignibus purgata.
- PDF 402 §. 9. Luculenta meretricis calumnia, ingenti miraculo refutata.
- PDF 409 §. 10. Alia mulieris impostura in alterius damnum excogitata, mirabili Numinis prouidentia detecta.
- PDF 414 Capvt XX. Mirum Dei iudicium in agricola Voburgensi, alijsque duobus per mortem & summam infamiam, ad summam gloriam perductis.
- PDF 414 §. 1. Historæ sequentis authoritas, & fides.
- PDF 415 §. 2. Rustici Voburgensis sub patibulo sepulti infamia gloriosa.
- PDF 432 §. 3. Mira circa hunc rusticum Dei prouidentia.
- PDF 433 §. 4. Marcadelli fidelitas, & iniustum supplicium, miraculis compensata.
- PDF 436 §. 5. Plurimos, per infamiam, & quidem etiam sanctißimos ad gloriam duci.
- PDF 440 §. 6. Innocentis iuuenis, suspensi in patibulo miraculosa conseruatio.
- PDF 444 Capvt XXI. Ephreæmo iuueni, Diacono, itemque Ioanni Eremitæ, alijsque iustè vtiliterque immissa carceris calamitas, ob aliam tamen caussam, quàm quæ eos capiendi occasio fuit.
- PDF 444 §. 1. Quis qualisué fuerit S. Ephræm?
- PDF 447 §. 2. Ephræm iuuenis quàm mirabili prouidentia Dei in carcerem sit coniectus?
- PDF 449 §. 3. Duo alterius criminis rei, ob crimen, quod non fecerant, in carcerem coniecti sunt.
- PDF 452 §. 4. Ephreæmi pueri angustia, & idem aliorum trium iustus carcer, quamuis aliam, ob caussam, quàm quæ obijciebatur illis.
- PDF 454 §. 5. Ephræm inter angustias votum edit religionis.
- PDF 456 §. 6. Ephræm diuinâ prouidentiâ è carcere liberatur, in quem iustißimè coniectus erat.
- PDF 459 §. 7. Ob eleemosynam pauperibus negatam, tamquam latro damnatur, vir alioqui Sanctus.
- PDF 461 §. 8. Iustißima Numinis prouidentia, ob occultas caussas, hominibus similes Ephræemo casus immitti.
- PDF 465 §. 9. Per impatientiam mala non tolli, sed multiplicari.
- PDF 467 §. 10. Omnes calamitosos se reos agnoscere debere.
- PDF 470 §. 11. Alius, qui dubitauit, An Deus esset, carcere emendatus.
- PDF 472 Capvt XXII. Sapientissimos quosque tam Ethnicorum, quàm Christianorum, sponte honorem fugisse, aut reliquisse.
- PDF 472 §. 1. Ius ad honorem magni, honorem ipsum parui faciendum.
- PDF 473 §. 2. Etnicorum in honoribus deponendis, vel etiam contemnendis generositas.
- PDF 476 §. 3. Ambitionis, & ambitiosorum contemptus.
- PDF 478 §. 4. Christus exemplo suo docuit honorum fugam.
- PDF 480 §. 5. S. Paulus honorum fugâ clarus.
- PDF 482 §. 6. Quantùm S. Hilarion, S. Franciscus, alijq[ue], & quo iure, honorem contempserint.
- PDF 485 §. 7. Mirißimum odium honoris Sanctæ cuiusdam.
- PDF 489 §. 8. Humilitate[m] esse caussam exaltationis, docetur exemplo eius, qui ob acum Abbas factus est.
- PDF 492 Capvt XXIII. An, & quam in se esse humilitatis caussam innocentes, viri docti, iusti, pij, Sancti, Deipara, & adeò Christus ipse Dei Filius, deniq[ue] superiores ratione inferiorum, iudicare & dicere possint?
- PDF 492 §. 1. Quantò quisq[ue] in terris maior, tantò se debet magis humiliare.
- PDF 494 §. 2. Christus à se humilitatem disci volens, an humilitatem simulârit?
- PDF 497 §. 3. Cuius reo cognitio humiles efficiat?
- PDF 498 §. 4. Christi, aliorumq[ue] summa humilitas, ex summa Nihili sui agnitione.
- PDF 501 §. 5. Christi summa humilitas ex summa exinanitione.
- PDF 502 §. 6. Christi maxima humilitas, ex habitatione, operatione, & vestitu agnoscenda.
- PDF 504 §. 7. Christi immensa humilitas in iniurijs, & despectibus perferendis.
- PDF 506 §. 8. Christus, etsi peccare non potuit, tamen, vt peccator, immò tamquam latro passus, quantum hominibus peccatoribus dederit exemplum humilitatis?
- PDF 510 §. 9. Præter Christum, & eius Matrem, omnes homines. tamquam peccatores, se se posse humiliare.
- PDF 511 §. 10. Quanta hominibus à peccato caussa sit, se se humiliandi?
- PDF 513 §. 11. Quo modo doctrina excellentes se se humiliare poßint?
- PDF 516 §. 12. Omnes mortales posse fieri humiles, si se maioribus comparent.
- PDF 517 §. 13. Quid etiam miraculorum patratores poßit humiles facere?
- PDF 520 §. 14. Recordatio peccati remedium est humilitatis.
- PDF 521 §. 15. S. Pauli exemplo, propria peccata, & alioru[m] virtutes esse ante oculos ponendas.
- PDF 524 §. 16. Quibus modis poßit sibi, qui in aliqua re superior est, inferiorem pro superiore habere?
- PDF 527 §. 17. Optimum humilitatis remedium Nosse Seipsvm.
- PDF Index Capitvm Et Paragraphorvm.
- PDF Index Rervm Memorabilivm.
- PDF Vorsatz
- PDF Rückdeckel
- PDF Rücken