Ribadeneyra, Pedro de: R. P. Petri Ribadeneiræ, Societatis Iesv Presbyteri, De Tribvlationibvs huius seculi Libri Duo : In Qvibvs De Omnibvs humanæ vitæ miserijs, ac calamitatibus agitur: veraq́ue, ad salutares exijs, animæ fructus colligendos, remedia suggeruntur. Coloniae : Bütgen, 1604
Inhalt
- PDF Vorderdeckel
- PDF Vorsatz
- PDF Titelblatt
- PDF Avctoris Ad Christianvm Lectorem, Paefatio.
- PDF Elenchvs Capitvm.
- PDF 1 Libri Primi. In Qvo De Tribvlationibus particularibus, earumdemq[ue], veris remedijs agitur.
- PDF 1 Capvt I. Quid sit tribulatio, & quomodo diuidatur in temporaneam & æternam.
- PDF 4 II. De multitudine & diuersitate miseriarum, quas homo sustinet in hac vita.
- PDF 11 III. Quòd Deus auctor sit Tribulationum quas homo sustinet, & vtatur creaturis ad affligendum.
- PDF 17 IV. Quòd aliter Deus, aliter creatura sit tribulationis causa.
- PDF 22 V. Quare Deus nobis tribulationes immittat.
- PDF 28 VI. De effectibus quos tribulatio operatur in bonis.
- PDF 32 VII. Quòd tribulatio nos purget à peccatis.
- PDF 44 VIII. Qualiter tribulatio nos illuminet.
- PDF 52 IX. Quomodo tribulatio nos reddat perfectos.
- PDF 61 X. De effectibus quos tribulatio operatur in malis.
- PDF 69 XI. De remedijs quæ impij arripiunt, ad effugiendam tribulationem.
- PDF 86 XII. De remedijs tribulationis tempore nobis necessarijs.
- PDF 93 XIII. De alijs quibusdam medijs in trublatione necessarijs.
- PDF 103 XIV. Qua ratione voluntatem nostram bene placito Dei conformare debeamus.
- PDF 111 XV. Quomodo homo mereri poßit apud Deum per tribulationes contra voluntatem superuenientes.
- PDF 115 XVI. De remedijs particularibus, quibus in tribulationibus particularibus vtendum est.
- PDF 124 XVII. Quid agendum sit, si in infirmitate aliqua vel amicoru[m] morte affligamur.
- PDF 134 XVIII. Qua ratione consolari se debeant co[n]iuges nullas proles habentes.
- PDF 143 XIX. De alijs quibusdam molestijs, quas co[n]iugati patiuntur.
- PDF 159 XX. De reliquis coniugatorum tribulationibus, & quomodo in ijsdem consolari se debeant.
- PDF 167 XXI. Quomodo consolari se debeant Spirituales, consolationibus Spiritualibus destituti.
- PDF 179 XXII. Quòd omnis nostra fiducia collocari debeat in meritis Christi, & qualem hæc consideratio nobis suppedit et consolationem.
- PDF 161 [i.e. 191] XXIII. Adferuntur quædam sententiæ Senecæ, de sufferendis huius vitæ calamitatibus.
- PDF 203 XXIV. Cur Deus impijs prospera, bonis autem aduersa in hac vita largiatur.
- PDF 214 XXV. Cur Deus bonis temporalia bona concedat.
- PDF 219 XXVI. Cur Deus bonum & malum tribuat illis, qui nec benè nec malè agunt.
- PDF 227 Libri Secvndi. In quo de Tribulationibus generalibus, earundem remedijs agitur.
- PDF 227 Capvt I. De tribulationibus generalibus quibus Deus mundum affligere folet.
- PDF 236 II. Quòd Deus peccatum vnum per alia subinde peccata puniat, magnisque mundum hunc scandalis affligat.
- PDF 241 III. Quòd homo secreta Dei iudicia nec iudicare, nec propter illa scandalizari debeat.
- PDF 252 IV. Quare Deus peccata quædam per alia puniat, & quàm punitio hæc grauis sit.
- PDF 257 V. Cur Deus hereses toleret, & qua ratione illarum medio potentiam suam reuelet.
- PDF 263 VI. Quomodo regnante hæresi sapientia Dei reueletur.
- PDF 275 VII. Quòd regnante hæresi potißmum sese ostendat ac manifestet bonitas Dei.
- PDF 270 [i.e. 280] VIII. Quomodo regnante hæresi nos gerere debeamus.
- PDF 290 IX. Cur quandoque Deus hæreticos & infideles florere ac prosperari, catholicos verò affligi permittat.
- PDF 302 X. Qualia peccata Deus aduersitatibus &succeßionibus minus prosperis puniat, & cur illaper alios peccatores maioribus delictis obnoxios, castiget.
- PDF 310 XI. De alijs quibusdam causis propter quas Deus Catholicos & Fideles punire solet.
- PDF 317 XII. Quantam misericordiam Deus illis præstet, qui ipsius causa in conflicta moriuntur.
- PDF 322 XIII. Quòd Deus Hæreticorum & infidelium punitionem quandoque intermittat ac protrahat, eò quòd vltionis tempus nondu[m] aduenerit.
- PDF 332 XIV. Qualiter in similibus casibus nos habere debeamus.
- PDF 342 XV. Quòd Deus aliquandò permittat, vt homines, quos Sanctos opinabamur, decipiantur, & ipsi vicißim alios decipiant.
- PDF 352 XVI. Quòd nec certi quicquam in hoc mundo sit, nec supradictis, alijsque similibus casibus scandalizari debamus.
- PDF 360 XVII. Cur Deus supradictas, vel similes fallacias, & fraudule[n]tas seductiones permittat.
- PDF 368 XVIII. Quid nobis faciendum sit, dum similes tribulationes Deus permiserit.
- PDF 376 XIX. Quid agere debeant hi, quos Deus in Ecclesia sua constituit, ad indagandam istorum vel similium casuu[m] verutate[m].
- PDF 387 XX. Quid potißimum in illis notandum & obseruandum sit, qui se prophetas iactant.
- PDF 395 XXI. Conclusio totius opusculi, siue tractatus de tribulatione, in quo de immenso Dei erga nos amore, & nostra erga ipsum in gratitudine agitur, pariterque ad pœnitentiam incitamur.
- PDF Vorsatz
- PDF Rückdeckel
- PDF Rücken