Suárez, Francisco: R. P. Francisci Svarez Granatensis, E Societate Iesv Doctoris Theologi; Et In Conimbricensi Academia Sacrarvm Litterarvm Olim Primarii Professoris Emeriti [...]. Continens Libros III. IV. Et V. De Avxiliis Gratiæ In Generali, De Avxilio Svfficiente, Et De Avxilio efficaci Gratiæ Dei. Mogvntiæ : Mylius : Lippius, 1620- : 2(1620-). Mogvntiæ : Mylius : Lippius, 1652
Inhalt
- PDF 1. Continens Prolegomena sex, & duos priores libros De Necessitate Divinæ Gratiæ Ad Honesta Opera
- PDF 3. Continens Posteriores Libros Septem De Habitvali Gratia, Sanctificatione Hominis, Ac Merito
- PDF 2. Continens Libros III. IV. Et V. De Avxiliis Gratiæ In Generali, De Avxilio Svfficiente, Et De Avxilio efficaci Gratiæ Dei
- PDF Vorderdeckel
- PDF Vorsatz
- PDF Leerseiten
- PDF Titelblatt
- PDF Index Capitvm Hvjvs Volvminis. Prolegomenta de Scientia conditionata.
- PDF Approbationes.
- PDF 1 Prolegomenon Altervm De Scientia, Qvam Devs Habet De Liberis Actibvs Svb Conditione Fvtvris, prius ratione, quàm absolutè futura cognoscat.
- PDF 1 Cap. I. Sensu & statu controversiæ proposito, variæ sententiæ cum suis Auctoribus referuntur.
- PDF 5 II. Deum habere certam, & infallibilem scientiam futurorum contingentium conditionatorum, ex Scriptura, prout à Patribus intellecta est, ostenditur.
- PDF 9 III. Plures ex Sanctis, & antiquis Patribus scientiam conditionatam in Deo cognouisse, præsertim Augustinum, & nullum eorum illam Deo negasse.
- PDF 14 IV. Neque in Augustino, neque in aliis Patribus aliquid contra perfectionem diuinæ scientiæ conditionatæ reperiri.
- PDF 17 V. Deum habere conditionatam scientiam futurorum ante decretum liberum, seu voluntatis, secundum rationis ordinem, nec posse talem scientiam in tali decreto fundari, ex eisdem Scripturæ, & Patrum testimoniis ostenditur.
- PDF 22 VI. Quid de hac scientia conditionata D. Thomas senserit.
- PDF 26 VII. Ratione à priori ostenditur dari in Deo conditionatam præscientiam, & principali fundamento co[n]trariæ scientiæ occurritur, veritasq[ue] talium propositionum declaratur.
- PDF 34 VIII. Quæ decreta conditionata, & libera Deo attribuenda sint, & in illis non posse contingentia sub conditione futura præsciri.
- PDF 41 IX. Nonnullis objectionibus occurritur, earumque occasione doctrina data magis declaratur, & veluti in summa redigitur.
- PDF 45 X. alteri objectioni occurritur, & an scientia visionis sit causa futurorum explicatur.
- PDF 56 Liber Tertivs. De Auxiliis Gratiæ in generali, proutin diuina actione, vel motione consistunt.
- PDF 56 [Prælvdivm.]
- PDF 57 Cap. I. Qvid sit, & quotuplex internum gratiæ auxilium.
- PDF 60 II. Vtrùm auxilium excitans sit actus in ordine gratiæ sanctificantis adultorum.
- PDF 62 III. Vtrùm gratia excitans sit actus vitalis hominis.
- PDF 64 IV. Aliis fundamentis primæ sententiæ satisfit, & quod sit principium proximum efficiens gratiæ exeitantis inquiritur.
- PDF 67 V. Vtrùm motus gratiæ excitantis sint indeliberati, ita vt ex necessitate non libertate fiant.
- PDF 68 VI. Vtrùm gratia excitans in intellectu sit, & quæ sit neceßitas, vel munus etus.
- PDF 70 [VII. Vtrùm gratia excitans in voluntate sit, & quæ sit necessitas, vel munus eius.]
- PDF 74 VIII. Vtrùm gratia excitans sit necessaria solùm ante fidem, & alios habitus infusos, vel etiam post illos.
- PDF 82 IX. Duo incidenter dubia de necessitate excitantis gratiæ, tam in natura lapsa, quam integra expediuntur.
- PDF 83 X. Vtrùm motus gratiæ excitantis sint in sua entitate supernaturales.
- PDF 87 XI. Quomodo supernaturalis excitatio ex naturalibus actibus Ecclesiæ, seu eorum, per quos vocatur pendere possit.
- PDF 89 XII. Quomodo supernaturalis vocatio ab actibus eorum, qui vocantur pendere possit.
- PDF 93 XIII. Vtrùm præter excitantem gratiam sit necessaria gratia adiuuans ab illa distincta.
- PDF 95 XIV. An gratia adiuuans sit actio, vel principium actionis, & quæ sit eius neceßitas.
- PDF 97 XV. Diuisio auxilij moraliter, vel physicè adiuuantis, exponitur.
- PDF 99 XVI. Quibus modis differat actualis influxus gratiæ adiuuantis, ab excitante gratia.
- PDF 101 XVII. Vtrùm gratia excitans sit principium physicè adiuuans præsertim vbi habitus infusus deest.
- PDF 105 XVIII. Vrtùm in homine liberè ac supernaturaliter operante fine habitu, principium adiuuans, ad talem actum supernaturalem eliciendum, sit aliquid creatum animæ infusum.
- PDF 108 XIX. Solùm Spiritum sanctum immediatè adiuuare voluntatem vt principale principium proximè, & physicè faciens supernaturalem actum quando fine habitu elicitur.
- PDF 111 XX. Quid sint gratia operans, & cooperans & quomodo ad excitantem, & adiuuantem comperantur.
- PDF 113 XXI. Obiectionibus occurritur, & variæ sententiæ de operante, & cooperante gratia attinguntur.
- PDF 116 XXII. Augustim sententia de gratia operante, & cooperante amplius examinatur.
- PDF 118 XXIII. Quid sit gratia præueniens, comitans, & subsequens, & quomodo ad excitantem, & aliuuantem comperentur.
- PDF 121 XXIV. Quomodo gratia præueniens, comitans, & subsequens ad operantem, & cooperantem gratiam comparentur.
- PDF 125 XXV. Vtrùm concursus Dei, vt primæ causæ, ad supernaturales actus auxilium supernaturale sit.
- PDF 129 XXVI. Corollaria nonnulla, quæ ex doctrina superioris capitis inferuntur.
- PDF 130 XXVII. Vtrùm causa prima, & secunda, vt partiales causæ, ad eundem effectum concurrant.
- PDF 134 XXVIII. An Deus etiam in ordine gratiæ per concursum simultaneum influat in effectum, & actionem causæ secundæ immediate immediatone virtutis, & suppositi.
- PDF 136 XXIX. Vtrum præter simultaneum concursum gratiæ, qui est in actum voluntatis, vel intellectus, sit necessarius alius præuius in potentia receptus, & à motibus excitantis distinctus, referturq[ue], prima sententia cum fundamentis.
- PDF 138 XXX. Quid sit concursus præuius, & quod munus eius, ob quod necessarium esse creditur.
- PDF 141 XXXI. Quomodo præuius concursus à potentia in qua recipitur, & ab eius actione distinquatur.
- PDF 143 XXXII. An præuius concursus sit qualitas, vel in quo prædicamento sit.
- PDF 145 XXXIII. Vtrùm concursus præuius constituat causam secundum in actu primo, vel compleat virtutem eius ad agendum.
- PDF 154 XXXIV. Vtrum concursus præuius sit separabilis à simultaneo, seu ab actione causæ secundæ, & econuerso.
- PDF 157 XXXV. Proponitur altera sententia, quæ docet generalem concursum Dei esse influxum in effectum, & imbibitum in actione causæ secundæ: influxum autem in causa per se, & ex vt vi generalis concursus neccessarium non esse.
- PDF 160 XXXVI. Influxum præuium primæ causæ in secundam nonesse per se necessarium ad actiones proprias naturalium agentium.
- PDF 164 XXXVII. Quid Patres, & Philosophi de neceßitate præuij concursus quoad causas naturales senserint.
- PDF 175 XXXVIII. Quid de concursis præuio in causis secundis naturalibus D. Thomas senserit.
- PDF 180 XXXIX. Quid Aristoteles, vel antiqui Philosophi de neceßitate concursus præuij in causis secundis naturaliter agentibus senserint.
- PDF 182 XL. Soluendo rationes assertioni nostræ contraritas, eadem veritas ampliùs confirmatur.
- PDF 187 XLI. Ex vi generalis concursus non esse necessariam præutam motionem in voluntate, moraliter determinantem illam vt liberos actus elicitat.
- PDF 191 XLII. Præuium concursum physicè prædeterminantem non esse voluntati liberæ necessarium, vt aliquid determinatè velit.
- PDF 195 XLIII. Doctrina superioris capitis authoritate Scripturæ, & Patrum confirmatur.
- PDF 197 XLIV. Authoritate D. Thomæ, & aliquorum posteriorum Theologorum eadem doctrina confirmatur.
- PDF 204 XLV. Ex concursu Dei ad actus, qui sunt peccata, pecultari ratione superior doctrina comprobatur.
- PDF 206 XLVI. Deducendo ad varia incommoda eadem doctrina comprobatur.
- PDF 213 XLVII. Sententia superioris capitis ex Scriptura, & Concilijs colligitur.
- PDF 216 XLVIII. Ex Patribus eadem doctrina confirmatur.
- PDF 218 XLIX. Quid de concursu præuio ac prædeterminante ad actum peccati D. Thomas senserit.
- PDF 221 L. Fundamentis contrariæ sententiæ satis facit.
- PDF 225 LI. Ad actus supernaturales necessarium non esse auxilium præutum per modum concursus, sed simultaneum sufficere.
- PDF 228 Liber Qvartvs. De Auxilio sufficiente, quid sit, quibusque, & quomodo ad libertatem voluntatis circa supernaturales actus necessarium sit.
- PDF 228 [Prælvdivm.]
- PDF 228 Cap. I. Anrecte Auxilium gratiæ insufficiens, & efficax diuidatur.
- PDF 233 II. Vtrùm auxilium sufficiens non solùm homini sit necessarium vt possit operari, sed etiam vt operatur, aliquo modo tribuat.
- PDF 238 III. Vtrùm auxilium sufficiens sit verum auxilium gratiæ internæ distinctum à lege, reuelatione, & doctrina.
- PDF 242 IV. Vtrùm auxilium sufficiens internum in sola gratia excitante consistat, & cum illa conuertatur, seu idem omnino sit.
- PDF 245 V. Vtrùm gratia sufficiens sit tantùm actualis, vel etiam habitualem includat.
- PDF 246 VI. An auxilium aliquod verè sufficiens, sit ex se mefficax, vel vnde id habeat, quando tale esse contingit.
- PDF 252 VII. Vtrùm auxilium sufficiens detur interdum prædestinatis, vel reprobis.
- PDF 255 VIII. Vtrùm auxilium sufficiens detur omnibus hominibus adultis, quantumuis reprobi sint.
- PDF 258 IX. An, & quomodo fidelibus semel iustificatis, qui tandem non saluantur, detur auxilium sufficiens ad salutem aternam.
- PDF 260 X. An & quomodo fidelibus peccatoribus semper dum vtuunt, gratia sufficiens tribuatur, qua conuerti, & iustificari possint.
- PDF 265 XI. Quomodo infidelibus omnibus detur auxilium sufficiens ad fidem, & salutem.
- PDF 269 XII. Difficultas circa superiorem doctrinam proponitur, eiusque occasione tractare incipit axioma, Facienti quod in se est Deus non denegat gratiam.
- PDF 271 XIII. Tractatur altera sententia præcedenti contraria, negans datam esse à Deo legem dandi auxilium gratiæ facienti quod in se est ver vires naturæ ad seruandam legem naturalem.
- PDF 273 XIV. Tractatur tertia opinio, quæ partim à præcedentibus recedit, partim eum vtraque convenit.
- PDF 275 XV. Propositæ difficultati satisfit, & Axioma propositum in vero, & catholico sensu explicatur.
- PDF 285 XVI. Difficultati cap. 12. propositæ satisfit.
- PDF 290 XVII. Obiectionibus in cap. 13. propositis satisfit.
- PDF 293 XVIII. Quid Augustinus senserit de sufficienti auxilio, an amnibus adultis detur.
- PDF 302 XIX. Vtrum auxilia sufficientia omnibus hominibus æqualiter conferantur exparte Dei, vel vnde eorum varietas, seu inæqualitas oriatur.
- PDF 307 XX. De concordia liberi arbitrij cum necessitate sufficientis auxilij præuenientis.
- PDF 311 Liber Qvintvs. De Auxilio efficaci Gratiæ Dei.
- PDF 311 [Prælvdivm.]
- PDF 311 Cap. I. Qvotuplex sit auxilium efficax.
- PDF 315 II. Vtrum auxilium efficax sit ad singulos actus pietatis necessarium, vel solum ad aliquos, vel aliquam eorum multitudinem.
- PDF 316 III. Vtrùm auxilium efficax in omni statu, & in omnibus personis sit ad salutem, & ad omnes pietatis actus necessarium.
- PDF 319 IV. Vtrùm gratiæ efficacitas consistat in neceßitate, quam inferi voluntati, vt non liberè, sed necessariò consentiat.
- PDF 323 V. Vtrùm auxilium sit excitans, seu in aliqua excitatione positum, præfertim iuxta mentem Augustini.
- PDF 326 VI. An efficax auxilium consistat in motione, vel in effectione, de se & natura sua prædeterminante physicè voluntatem humanam ad vnum actum, & exercitium eim.
- PDF 331 VII. Vtrùm auxilium efficax necessarium ad piè operandum, sit positum in aliqua excitatione per se, & ex vi suæ natura, ac præcisè entitatis, prædeterminantis physicè voluntatem ad consensum.
- PDF 335 VIII. Vtrùm excitans gratia per seipsam, & natura sua determinet saltem moraliter voluntatem, ideoq[ue], talis efficacia auxilij excita[n9tis ad actus liberos & sanctos voluntatis necessaria sit.
- PDF 340 IX. Proponitur opinio affirmans efficantiam auxilij præuij consistere in physica prædeterminatione voluntaris per madum actus primi, ac proinde talem prædeterminationem ad omnes & singulos actus pietatis esse necessariam.
- PDF 342 X. Directè ostenditur, auxilium efficax necessarium ad singula supernaturalia opera, non posse confistere motione, vel qualitate prædeterminante physicè in actu primo voluntatem ad consensum.
- PDF 354 XV. Corollaria, quibus ratio ab incommodis distinctius concluditur.
- PDF 356 XVI. Quibusdam suffragiis rationis factæ occurritur.
- PDF 358 XVII. Obiectionibus contra discursum factum satisfit.
- PDF 359 XVIII. Vtrùm poßibile sit auxilium efficax physicè prædeterminaans voluntatem in actu primo saluo libero vsu eisdem voluntatis in eodem actu secundo, ac subinde en libertas quo ad exercitium in actu voluntatis simul possit cum auxilio physicè, & in actu primo prædeterminante voluntate concordari.
- PDF 362 XIX. In humana voluntate non posse simulesse auxilium ex se at physicè illam prædeterminans cum potestatè resistendi etaem auxilio.
- PDF 364 XX. Auxilium si ex sit efficax, ac physicè prædeterminans non posse à libero vsu pendere, sed neceßitatem antecedentem inducere.
- PDF 366 XXI. Vis superioris discursus alio modo manifestatur, & argumentis satisfit.
- PDF 370 XXII. Vtrùm concursus Dei simultaneus es se prædeterminet voluntatem ad concursum.
- PDF 375 XXIII. Vtrùm concursus simultaneus vt est à voluntate Dei semper ac necessariò habeat vtm prædeterminandi physicè voluntatem.
- PDF 379 XXIV. Vtrùm auxilium efficax prædeterminans physicè voluntatem influendo immediatè in actum eius liberum poßibile sit.
- PDF 385 XXV. Quid addat auxilium efficax auxilio præuementi susfficienti, seu vocatio efficax generali, ac sufficienti vocatiom, & an per congruitatem vocationis hoc sufficienter explicetur.
- PDF 387 XXVI. Duabus obiectionibus contra superiorem doctrinam satisfit.
- PDF 389 XXVII. Satisfit alteri obiectioni, & a varijs incommodis doctrina data vindicatur.
- PDF 393 XXVIII. Concluditur vera concordia libertatis auxilij cum efficaci auxilio eiusque neceßitate in gratiæ operibus.
- PDF 397 XXIX. Aliis obiectionibus contra superiorem concordiam ab in commodis desumptis satisfit.
- PDF 404 XXX. Doctrina data auxilio efficaci, & concordia eius cum libero arbitrio, verbus Christi Matth. II. comprobatur.
- PDF 406 XXXI. Eadem doctrina alijs Scripturæ locis ad bonum vsum gratiæ exhortantibus suadetur.
- PDF 410 XXXII. Alia Scripturæ testimonia con tra physicam prædeterminatianem expenduntur.
- PDF 411 XXXIII. An ex locis Scripturæ, quæ dependentiam liberi arbitrij à voluntate, & omnipotentia diuina testantur: physicam prædeterminationem ostendant.
- PDF 414 XXXIV. An Scriptura dicat Deum dare nobis velle propter physicam prædeterminationem.
- PDF 415 XXXV. An soli Deo tribuatur in Scriptura opera pietatis propter physicam prædeterminationem.
- PDF 417 XXXVI. An Deus facieat, vt velimus, & faciamus per physicam prædeterminationem, aut efficientiam.
- PDF 421 XXXVII. Ex capite quinto, & Canone quarto, sest. 6. Concilij I ridentini veritas confirmatur, & quædam euasio refellitur.
- PDF 424 XXXVIII. Alteri euasioni occurritur.
- PDF 427 XXXIX. Ad fundamenta contrariæ interpretationis respondetur.
- PDF 430 XL. Ex alijs locis eiusdem Concilij Tridentini eadem veritas confirmatur, & alijs obiectionibus occurritur.
- PDF 432 XLI. Expenduntur Canones 4. Concilij Mileuitani, & arausicam, & an Deus expecter hominis voluntatem, exponitur.
- PDF 437 XLII. Expenduntur Canones quintus, & vigesimusquintus Concilij Arausicam, & an initium bonæ operationis sit, non sit, à libero arbitrio, declaratur.
- PDF 440 XLIII. Quid alia Concilia, vel Pontifices summi de gratia efficaci senserint.
- PDF 444 XLIV. Ex Patribus Augustino antiquioribus physica prædeterminatio resellitur, & vocatio congrua comprobatur.
- PDF 449 XLV. Antiquos Patres nihilpro physica prædeterminatione nobis tradidisse.
- PDF 452 XLVI. Augustinum in vocatione congrua sine physica prædeterminatione efficacem præuenientem gratiam constituisse.
- PDF 457 XLVII. Vrùm Augustinus physicæ præderminationi aliqu[n]do faueat.
- PDF 461 XLVIII. Quid post Augustinum Patres Latini Gratia efficaci senserint.
- PDF 466 XLIX. Quid D. Thomas de hac controuersia, seu de auxilio gratiæ efficacis senserit.
- PDF 469 L. Quid alij antiqui Scholastici in hac controuersia senserint.
- PDF 473 LI. Quid moderni Scriptores de hac controuersia senserint.
- PDF 484 LII. Tractatur quæstio appendix, an gratia præventens, auxilium sufficiens, & efficax, possine esse æqualia in duobus hominibus, quorum vnus eonsentit vocationis, & non alter.
- PDF 493 LIII. Dubium appendix de concordia gratiæ efficacis cum gratuita, & efficaci electione, ac prædestinatione saluandorum omnium, & cum diuina prouidentia, ac prædesinitione actuum liberorum humanæ voluntatis.
- PDF 500 LIV. Appendix de prædefinitionibus, cum aliarum obiectionum responsione.
- PDF Index Rervm Præcipvarvm, Qvæ In Hoc Volvmine Continentvr.
- PDF Leerseiten
- PDF Vorsatz
- PDF Rückdeckel
- PDF Rücken
- PDF Vorderschnitt