Ortega, Cristóbal de: R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum [...]. R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum [...]. Lugduni : Huguetan, 1680 : 1(1680). Lugduni : Huguetan, M.DC.LXXX.
Inhalt
- PDF 1. R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum Dogmaticarum, & Scholasticarum, de Divina Essentia, Attributis non vitalibus, de Scientia, & de Decreto concurrendi cum causis liberis
- PDF Vorderdeckel
- PDF Vorsatz
- PDF Schmutzitel
- PDF Titelblatt
- PDF Index Controuersiarum, Disputationum, Quæstionum, & Certaminum, quæ in hoc primo Tomo continentur.
- PDF Facultas R. Patris Prouincialis Prouinciæ Toletanæ.
- PDF Pe[r]missiones.
- PDF 1 Controversia I. De essentia Dei, eiusque vniuersalioribus, ac non vitalibus attributis.
- PDF 1 Dispvtatio I. De Physica Dei existentia, eiusque cognoscibilitate.
- PDF 2 Qvæst. I. An Deum esse seu existere per se notum sit
- PDF 2 Certam. 1. Doctorum placita & dissidia composita.
- PDF 3 2. Deum est, siue existis, nullatenus nobis per se & ex terminis notum est.
- PDF 4 3. Oppositionibus antiqiuis recenter firmatis obuiatur.
- PDF 5 4. Reliqua Recentiorum argumenta.
- PDF 6 II. Sitne demonstrabile ex naturalibus Deum esse, siue existere.
- PDF 6 1. Difficultatis & quæstionis scopus, notata & sententiæ.
- PDF 7 2. Secunda hæc, eaque vera sententia probatur.
- PDF 13 [i.e. 9] III. Demonstrationum existentiæ Dei, quæ hactenus sunt allatæ, examen, & solidarum ab apparentibus discretio.
- PDF 13 [i.e. 9] 1. Communia quædam atque euidentia principia pro veris demonstrationibus statuuntur.
- PDF 14 2. Solidæ existentiæ Dei demonstrationes.
- PDF 15 3. Demonstratio Aristotelica de motore primo: aliæque Antiquorum examinantur.
- PDF 17 4. Nouiorum demonstrationes de existentia Dei reiiciuntur.
- PDF 18 IV. An Deum esse inuincibiliter ignorari queat?
- PDF 18 1. Ad resolutionem notata, & Doctorum sententiæ.
- PDF 19 2. Adstante prauo Atheo Doctore, vtraque inuincibilis ignorantia adesse rudi & indocto poterit; imo & priuatiua etiam moraliter, etsi ille absit.
- PDF 20 V. An Deum esse, siue existere primo per fidei actum cognosci queat?
- PDF 22 Dispvtatio II. De Dei Essentia.
- PDF 23 Quæst. I. De physica Dei essentia, siue Philosophica siue Theologica.
- PDF 23 Cert. 1. Recentium Murcianorum sententia reiicitur.
- PDF 24 2. Nostra sententia variis conclusionibus statuitur.
- PDF 25 II. De essentia metaphysica Dei philosophica.
- PDF 25 1. Doctorum placita.
- PDF 27 2. Dei essentiam metaphysicam, philosophicam, solo prædicato entis, seu effendi à se contineri, verius nobis est.
- PDF 28 3. Ab aliarum opinionum exclusione, sententiæ nostræ à ratione probatio quarta.
- PDF 31 III. An ens siue esse à se actu seu actuale sit essentia metaphysica philosophica Dei, quam assignauimus proximè.
- PDF 31 1. Quibusdam positis, verior sententia eligitur, & fundatur Authoritate.
- PDF 32 2. Rationibus eadem sententia stabilitur, atque ab oppositionibus asseritur.
- PDF 33 IV. De essentia metaphysica Theologica Dei.
- PDF 35 V. De essentia logica Dei.
- PDF 38 Dispvtatio III. De Dei Attributis vniuersim siue in communi.
- PDF 38 Quæst. I. An in Deo Attributa, seu proprietates metaphysicæ sint?
- PDF 38 1. Vera sententia, deiectis eius aduersariis occultis eligitur.
- PDF 40 2. Præcisiones obiectiuæ inter essentiam & attributa ex earum in mysterio Trinitatis necessitate monstrantur.
- PDF 42 3. Specialiora argumenta præcisiones obiectiuas inter essentiam & attributa confirmant.
- PDF 44 4. Mutuâ essentiæ & Attributorum inclusione formali explosa, esse verè attributa metaphysica in Deo concluditur, aliisque leuioribus quæstiunculis sit satis.
- PDF 46 II. An ratio entis à se siue essentia Dei metaphysica, Attributa diuina metaphysicè transcendat, ac proinde hæc ab illa solùm in adæquatè distinguantur, ratione huius non mutuæ inclusionis essentiæ in attributis.
- PDF 46 1. Communior sententia, & pro nostra Decisione obseruationes.
- PDF 46 2. Prima ac certa in hac questione conclusio statuitur.
- PDF 48 3. Attributa diuina rationem entis à se substantiui metaphysici in se formaliter, & essentialiter non claudunt: quære neque ens à se, seu essentia metaphysica diuina transcendit Attributa, neque hæc inadæquarè solum ab illa distinguuntur, sed omnino adæqquarè.
- PDF 49 4. Rationibus communioribus eadem conclusio roboratur.
- PDF 50 4. [i.e. 5.] Specialius Theologicis rationibus eadem conclusio stabilitur.
- PDF 52 III. De diuisione & numero diuinorum Attributorum.
- PDF 52 IV. An diuina Attributa ab essentia, & inter se formaliter ex natura rei, nec solùm formaliter obiectiuè per rationem diuidantur
- PDF 53 1. Distinctio Scotia realis formalis, siue ex natura rei explicantur, atque ab authoritate refellitur.
- PDF 54 2. A ratione distinctio vera formalis ex natura rei Attributorum inter sese & ab essentia eliminatur.
- PDF 56 V. An attributa diuina virtuali reali distinctione, & inter sese, & ab essentia distinguantur.
- PDF 56 1. Affirmantis sententiæ Doctores & explicatio, & distinctiones huius virtualis realis antiquitas.
- PDF 56 2. Realis virtualis distinctio inter Attributa necessaria inter sese & essentiam minimè admittenda.
- PDF 58 3. Specialibus virtualis distinctio inter communia abiicitur.
- PDF 59 VI. De simplicitate metaphysica diuinorum Attributorum.
- PDF 62 Dispvtatio IV. De Attributis negatiuis nomine in particulari.
- PDF 62 Quæst. I. De infinitate Dei Attributuali.
- PDF 63 1. Deum per essentiam, siue absolutè & simpliciter infinitum esse, ex fide & ratione constat.
- PDF 64 2. Male infinitas Dei per essentiam, siue in genere entis statuitur à nonnullis.
- PDF 65 3. Verosimilius infinitas Dei per essentiam, siue genere entis explicatur.
- PDF 66 4. Infinitatis per essentiam transcendentia examinatur.
- PDF 67 II. De Immutabilitate Dei.
- PDF 67 1. Quæstionis, seu difficultatis explicatio, atque Vorstij error.
- PDF 67 2. Dei immutabilitas ex fide & ratione est.
- PDF 68 III. An Deus mutabilis sit quoad actus liberos scientiæ & voluntatis suæ, negatiuè saltem.
- PDF 68 1. Quæ negatiuam Dei quoad actus liberos scientiæ & voluntatis mutabilitatem, vel suadent, vel emolliuntm, recensentur, ac repellentur.
- PDF 70 2. Deus quoad actus liberos Scientiæ & voluntatis etiam immutabilitatis prorsus, & inuariabilis authoritate, & ratione monstrantur, & ex parte vindicatur.
- PDF 71 3. Difficiliores ex Scientia obiectiones eneruantur.
- PDF 73 IV. De immensitate Dei.
- PDF 73 1. Catholica Dei immensitas contra errores dogmatice statuitur.
- PDF 74 2. Eadem Dei immensitas ratione monstratur atque diuersum ab infinitate attributum esse ostenditur.
- PDF 75 V. De vbiquitate Dei.
- PDF 75 1. Erroribus contra vbiquitatem Dei relatis ea dogmatice stabilitur.
- PDF 76 2. Non solum in rebus, & spatiis omnibus, quæ sunt, sed vltra sua immensitate infinitè porrigitur atque adest substantialiter Deus.
- PDF 78 3. Dei vbiquitas à ratione ostenditur, & propugnatur.
- PDF 79 VI. An ex operatione Dei vbique eius vbiquitas probetur.
- PDF 83 Dispvtatio V. De Attributis negatiuis nomine in ordine ad creatam cognitionem.
- PDF 83 Quæst. I. Sitne Deus oculis corporeis visibilis absolutè an inuisibilis.
- PDF 83 1. Varia super hac re placita.
- PDF 84 2. Tam physicè quam metaphysicè Deum corporeis oculis videri repugnat.
- PDF 85 3. Implicat etiam metaphysicè, visum, siue sensum aliquem è possibilius eleuari ad Deum videndum.
- PDF 87 4. Vrgentiores repugnantiæ huius probationes.
- PDF 88 5. Inuisibilitas Dei sensu materiali absoluta, Dei Attributum esse, ex dictis ostenditur.
- PDF 89 II. An deus inuisibilis à creato intellectu naturalibus viribus sit.
- PDF 89 1. Aliorum iudicia.
- PDF 90 2. Deum visione aliqua scilicet beatifica naturaliter inuisibilem à creatura rationali esse certum ex fide est.
- PDF 90 3. Inuisibilis ab intellectu creato naturaliter Deus omnino est.
- PDF 92 4. Ratione probatur inuisibilitas Dei naturalis ab intellectu naturali creato & diluuntur obiecta.
- PDF 92 III. an Deus viribus etiam supernaturalibus adiuto intellectu creato inuisibilis sit.
- PDF 93 1. Negatiua conclusio certa de fide est vbi de aliquorum Patrúm mente.
- PDF 94 2. Probatur à ratione conclusio atque à nonnullis obiectionibus vindicatur.
- PDF 96 3. Molestum Philosophiam & Theologiam magna ex parte transcendens calculatorium argumentum eluitur.
- PDF 97 4. Veritas huius solutionis in infinitate secundum quid tantum specierum, & actuum supremorum.
- PDF 98 IV. Sitne Deus ab intellectu creato comprehensiuè inuisibilis.
- PDF 99 1. De Comprehensionis natura & essentia aliorum placita.
- PDF 101 2. Vera comprehensionis strictæ naturæ, & essentia cum patribus & scholasticis ferè omnibus traditur.
- PDF 103 3. Dei imcomprehensibilitas omnimoda ab omni intellectu creato statuitur, vbi de eius certitudine.
- PDF 105 V. De ineffabilitate Dei.
- PDF 107 Dispvtatio VI. De Attributis Dei negatiuis definitione.
- PDF 107 Quæst. I. De Dei spiritualitate, seu incorporeitate.
- PDF 107 1. Deum spiritum esse non corporeum dogmaticè contra errores stabilitur.
- PDF 108 2. Eadem veritas à ratione probatur.
- PDF 110 II. De Dei simplicitate.
- PDF 110 1. Dei simplicitas vniuersim stabilitur.
- PDF 111 2. Substantialis Dei simplicitas & incompositio speciatim monstratur.
- PDF 112 3. Physica Dei simpliciatas, seu incompositio accidentalis stabilitur.
- PDF 113 III. Possitne Deus, vt forma cum realia, vt subiecto componere.
- PDF 113 1. Deum informare propriè & conaturaliter rem aliam minimè posse dogmaticum est.
- PDF 114 2. Neque arbitrarie & obedientialiter Deum creati alicuius formam esse posse monstratur.
- PDF 115 IV. De Dei æternitate.
- PDF 115 1. Dei æternitas de fide est, recteque à Boëtio definitur.
- PDF 116 2. Æternitas propria Dei est, atque speciale eius Attributum.
- PDF 117 3. Æternitas speciale Dei Attributum ab aliis diuersum ostenditur.
- PDF 118 V. De vnitate Dei.
- PDF 121 [D]ispvtatio VII. De Attributis Dei positiuis omnino.
- PDF 121 Quæst. I. De veritate entitatiua Dei.
- PDF 122 1. Veritas entitatiua, quæ passio entis est, Deo ex fide adest.
- PDF 122 2. Veritas entitatiua Dei summa est & maxima atque ipsius Attributum est.
- PDF 123 II. De Dei bonitate.
- PDF 123 1. Summam in Deo bonitatem physicam & metaphysicam esse monstratur.
- PDF 124 2. Bonitas hæc Attributum speciale Dei est.
- PDF 125 III. De diuina perfectione.
- PDF 125 1. Perfectionis vtriusque quidditas & essentia examinatur.
- PDF 127 2. Perfectionem absolutè & multo magis simpliciter simplicem, Dei proprium, & speciale Attributum esse.
- PDF 128 IV. De vita diuina.
- PDF 130 Dispvtatio VIII. De omnipotentia Dei.
- PDF 131 Quæst. I. An sit omnipotentia in Deo.
- PDF 131 1. Omnipotentiam eamque infinitam in Deo certum esse ex fide & ratione naturali est.
- PDF 132 2. Nonnullis difficultatibus occuritur vbi amplius omnipotentiæ essentia & infinitas explicatur.
- PDF 134 II. Quidnam metaphysicè Dei omnipotentia sit.
- PDF 134 1. Aliorum sententiæ reiiciuntur.
- PDF 136 2. Voluntas diuina omnipotentia Dei tota formaliter est.
- PDF 137 III. An omnipotentia, ac Deus connexus, an inconnexus seu independens sit à possibilitate creaturam?
- PDF 137 1. Deus nullatenus creaturis possibilibus physice connexus est; imò verò ab eis etiam tanquam à suæ entitatis termino est prorsus independens.
- PDF 139 2. Itur obuiam aduersariorum argumentis.
- PDF 141 3. Alia recentium eorundem argumenta.
- PDF 142 IV. An omnipotentia vel aliquid Deo intrinsecum sit formalis possibilitas creaturarum.
- PDF 143 1. Opiniones & nostræ fundamenta nonnulla?
- PDF 144 2. Satisfit aduersariorum recentium argumentis.
- PDF 146 V. An chimærarum impossibilitas Deo identificetur.
- PDF 146 1. Impossibilitas chimærarum nusquam Deo eivsve identificatur potentiæ.
- PDF 148 2. Oppositiones recentiorum eleuantur.
- PDF 149 VI. An carentiæ contingentes rerum in aliquo diuino formaliter consistant.
- PDF 149 1. Referuntur opiniones de constitutio formali carentiæ contingentis.
- PDF 150 2. Carentiæ rerum contingentes in nullo vero esse positiuo consistere; sed puras rerum remotiones, & non esse earum monstratur vinuersim esse.
- PDF 153 3. Carentiam contingentium rerum in nullo prædicato diuino stare speciatim contra recentes nostros monstratur.
- PDF 155 4. Veritatis eiusdem argumenta plura statuuntur.
- PDF 156 5. Pro veritate eadem argumenta reliqua oppositionum solutiones, reique totius conclusio.
- PDF 157 Dispvtatio IX. De Domino & regno diuino.
- PDF 158 Quæst. I. De dominio proprietatis diuino.
- PDF 158 1. Dominium proprietatis Deo competere erga purè creata omnia & vltra certissimum est.
- PDF 160 2. Præstati aliique tituli dominij diuini examinantur: vbi de huius ad possibilia extensione.
- PDF 161 II. De regia monarchica Dei protestate, quæ iurisdictionis dominium est.
- PDF 163 Controversia II. De Scientia Dei.
- PDF 163 Dispvtatio I. De diuinæ scientiæ existentia.
- PDF 163 Quæst. I. An Dei scientiam existere satis omnibus ab authoritate monstretur.
- PDF 163 1. Ex omnium gentium authoritate scientiæ diuinæ existentia monstratur.
- PDF 164 2. Diuinæ scientiæ existentia catholica de fide veritas est.
- PDF 165 II. An diuinæ scientiæ existentia non fide solum certa, sed ratione etiam naturali sit euidenter nota.
- PDF 165 1. Existentia scientiæ diuinæ euidens nobis demonstratiuè est.
- PDF 165 2. A priori existentia Scientiæ Dei demonstratur.
- PDF 166 3. Existentiam scientiæ diuinæ demonstrari de fide non esse: vbi, & obiectionibus sit satis.
- PDF 167 III. An ex prædicato substantiæ spiritualis, seu immaterialis siuino, scientiæ Dei existentia demonstretur.
- PDF 169 Dispvtatio II. De his quæ diuinam scientiam verè præcedunt.
- PDF 169 Quæst. I. Deturne verum in Deo potentiæ intellectualis prædicatum ab intrinseca scientiæ, siue intellectionis diuinæ possibilitate formaliter & metaphysicè diuersum?
- PDF 170 1. Doctorum sententiæ atque imbelles verosimilioris affirmatiuæ rationes.
- PDF 171 2. Solidiores affirmatiuæ nostræ sententiæ probationes.
- PDF 172 3. Vlteriores à ratione probationes.
- PDF 173 4. Quarta eiusdem sententiæ à ratione probatio ex prædicato viuentis.
- PDF 174 5. A ratione probatio vltima & obiectionum solutio.
- PDF 175 II. An potentia intellectiua (idem esto de volitiua) veram physicam, & absolutè talem respectu sui actus prioritatem habeat.
- PDF 175 1. Vera physica prioritas absolutè talis potentiæ ontellectiuæ communis respectu communis intellectionis à Deo relegatur.
- PDF 176 2. Subtiliores obiectiones propulsantur.
- PDF 177 III. Num in potentia intellectiua aut volitiua Dei physica actiuitas, & prioritas cum addito, formalis ex natura rei, vel virtualis admitti queat.
- PDF 177 1. Authorum sententiæ.
- PDF 179 2. Vera realis formalis ex natura rei, seu virtualis actiuitas, seu prioritas potentiæ intellectiuæ, aut volitiuæ diuinæ respectu suorum actuum necessariorum reiicitur.
- PDF 179 3. Reiicitur etiam respectu contingentium actuum.
- PDF 181 4. Arrubalis & sequacium sententia explosa.
- PDF 182 IV. An potentia intellectiua Dei veram aliquam intentionalem actiuitatem aut prioritatem, nec solum rationis & metaphysicam respectu suæ intellectionis sortiatur.
- PDF 185 V. An ad Dei scientiam quoad intrinsecam rationem eius, aliquod obiectum aliquo modo præcedat.
- PDF 185 1. Deus eiusque intrinseca omnia, ac proinde scientia ipsa diuinæ scientiæ obiectum propriissimè sunt.
- PDF 187 2. Deus solus, & qua Deus siue secundum essentiam specificatiuum diuinæ scientiæ formaliter est.
- PDF 189 3. Qui obiecta alia à Deo ad diuinæ scientiæ obiectum primarium & specificatiuum aduocant confutantur.
- PDF 192 VI. Præcedantne alia, quasi actiuè ad diuinam scientiam ex parte potentiæ vel obiecti.
- PDF 195 Dispvtatio III. De obiecto increato Scientiæ Dei vt Deus de facto est.
- PDF 195 Quæst. I. An Deus totus siue secundum omnia necessaria quæ de facto habet à seipso cognoscatur.
- PDF 195 1. Deum se cognoscere certum de fide atque ex naturali ratione est.
- PDF 196 2. Deus secundum se totum quoad diuina omnia co[n]iunctim à seipso cognoscitur.
- PDF 197 II. An Deus sua omnia necessaria singulatim, ac præcisiuè alia ab aliis cognoscat?
- PDF 197 1. Doctorum sententiæ referuntur & expenduntur.
- PDF 198 2. Nostra verosimilior sententia stabilitur.
- PDF 199 3. Difficiliorum obiectorum solutio.
- PDF 200 III. An secundum statum possibilitatis præcisiuæ, alicuiusve futuritionis se cognoscat Deus.
- PDF 200 1. Statuitur circa cognitionem possibilitatis suæ à Deo.
- PDF 201 2. De cognitione futuritionis sui à Deo statuitur.
- PDF 203 IV. An Scientia Dei per seipsam formaliter sumptam ab ipso cognoscatur.
- PDF 204 Dispvtatio IV. De Sphæra obiectiua extrinseca scientiæ diuinæ.
- PDF 204 Quæst. I. An creata positiua sciat Deus.
- PDF 204 1. Deum creata positiua cognoscere, certum ex fide & ratione est.
- PDF 204 2. Obiectiones nonnullæ expediuntur.
- PDF 205 II. An creata omnia secundum speciales & atomas eorum rationes cognoscat Deus.
- PDF 205 1. Errores contra præfatam veritatem recensentur ab eisque vindicatur Hieronymus.
- PDF 206 2. Diuina Scientia creatorum adhuc vilissimorum prædicata omnia atoma, etiam clarissimè attingit.
- PDF 208 III. An Deus creata omnia in seipsis specificatiuè nec solum secundum proprias eorum entitates cognoscat?
- PDF 208 1. Duplex quæstionis sensus aperitur Doctorumque in vtroque sensû sententiæ.
- PDF 209 2. Nostra prima conclusio stabilitur.
- PDF 209 3. Secunda conclusio stabilitur.
- PDF 211 4. Tertia & vltima conclusio, qua tandem tota quæstio dissoluitur.
- PDF 211 IV. An creaturam negationes cognoscat Deus?
- PDF 212 1. Doctorum placita.
- PDF 213 2. Carentia rerum creaturarum secundum seipsas atque in seipsis cognoscit Deus.
- PDF 215 3. Oppositionibus obuiatur.
- PDF 216 V. An impossibilia & chimæras, siue negationes possibilitatis cognoscat Deus? vbi de cognitione diuina entium rationis.
- PDF 219 Dispvtatio V. De statibus in quibus præfata obiecta creata secundum se diuinam terminant cognitionem.
- PDF 220 Quæst. I. An creaturas secundum statum possibilitatis cognoscat Deus.
- PDF 221 1. Affirmatiua sententia eligitur.
- PDF 221 2. Deus creata possibilia secundum suæ possibilitatis statum secundum seipsas cognoscit.
- PDF 222 3. Secunda nostræ conclusionis pars & obiectionum solutiones nonnullæ.
- PDF 223 4. Verior solutio.
- PDF 224 II. An certo Deus cognoscat futura contingentia conditionata secundum se.
- PDF 224 1. Quæstionis materia propria & pura statuitur.
- PDF 226 2. Negatiua in re præsenti sententia recentiorum Thomistarum primorum scientiæ mediæ impugnatorum fuit.
- PDF 228 3. Affirmatiua sententia vera, & omnibus iam scholis communis stabilitur.
- PDF 230 4. Postremum, & celeberrimum testimonium expenditur, & firmatur.
- PDF 232 5. Anonymi, & Caramuelis euasiones obturato clauduntur.
- PDF 234 6. Sententiæ nostræ veritas Augustini testimoniis illis etiam, quæ magis aduersarij videbantur aperte illustratur.
- PDF 237 7. Ex aliis patribus eadem sententia monstratur.
- PDF 239 8. Eiusdem sententiæ nostræ firmæ à ratione probationes.
- PDF 241 9. Communis alterius rationis efficacia examinatur.
- PDF 242 10. Oppositionibus ab authoritate obuiatur.
- PDF 243 11. Oppositis à ratione occurritur.
- PDF 246 III. An Deus suos etiam liberos actus conditionate cognoscat futuros.
- PDF 246 1. notanda, & aliorum sententiæ.
- PDF 247 2. Tertia & communior sententia variis conclusionibus stata.
- PDF 250 3. Argumenta aduersa vniuersaliora retunduntur.
- PDF 252 IV. An futura absoluta, etiam contingentia, secundum se, qua talia, diuinam terminent cognitionem, sintque proinde obiecta saltem materialia ipsius?
- PDF 252 1. Dominicanorum recentium futuritionis contingentium formalis constitutio exploditur.
- PDF 255 2. Veræ Communis contingentium futuritionis sententia explicata atque in doctos recentiores animaduersio.
- PDF 256 3. Futura, qua futura, à secundum se à Deo cognosci certissimum, de fide & ex ratione est.
- PDF 257 V. An futura contingentia secundum se obiecta sint materialia, ac terminatiua diuinæ cognitionis.
- PDF 257 1. Deum cognoscere ab æterno futura contingentia, nostra de fide est.
- PDF 258 2. Rationibus eadem veritatis stabilitur.
- PDF 260 3. Demonstrationes aliæ expenduntur.
- PDF 261 VI. An contingentium futurorum cognitio propria Dei sit.
- PDF 261 1. Certam futurorum contingentium scientiam, in proprio Dei sensû esse authoritate probatur.
- PDF 263 2. Eiusdem veritatis rationes à posteriori.
- PDF 264 3. A priori eadem veritas probatur.
- PDF 265 4. Obiectionibus occurritur.
- PDF 266 VII. Num propositiones singulares de futuro contingenti determinatam veritatem, vel falcitatem habeant.
- PDF 266 1. Doctorum placita, & pro veræ decisionis claritate notata.
- PDF 268 2. Affirmatiua sententia authoritate Aristotelis fundatur.
- PDF 269 3. Aliorum, & Patrum authoritate eadem veritas stabilitur.
- PDF 270 4. Eiusdem veritatis demonstrationes Theologicæ.
- PDF 271 5. Aliæ veritatis eiusdem naturales demonstrationes.
- PDF 273 6. Obiectionibus occurritur.
- PDF 275 VIII. An veritas præscientiæ præsertim diuinæ de futuris contingentibus & liberis illorum officiat libertati.
- PDF 275 1. Rei difficultas & qui ob eam deuiarunt à verò.
- PDF 278 2. Alterum concordiæ præfatæ & communis principium (quod præscientiæ ad futurum, contingens natura non præcedat, sed potius illud supponat, sequatur, atque ab illo quodammodo pendeat) statuitur.
- PDF 281 3. In idem principium, philosophum & scholasticos & rationem conspirasse.
- PDF 284 4. Colligitur authoritatis pondus rationis præfatæ ex patribus, & scholasticis disiectis testimoniis aduersis, & recitatorum tentatis euasionibus.
- PDF 286 5. Ex fide, & ratione concordiæ præscientiæ cum futuri contingentis libertate asserta, & propugnata.
- PDF 289 IX. An Deus cognoscat infinitum in actu?
- PDF 290 Dispvtatio VI. De mediis materialibus scientiæ diuinæ circa omnia & singula obiecta hactenus statuta.
- PDF 291 Quæst. I. An decretum subiectiuè absolutum, & obiectiuè conditionatum sit medium materiale scientiæ Dei, de conditionatè contingentibus futuris.
- PDF 291 1. Decretum hoc pro futuritione conditionata inutiliter & inconsequenter ab eius authoribus inducitur, pauculis nec notæ primæ.
- PDF 293 2. Decreti huius impugnatores.
- PDF 295 3. Decreta huiusmodi ad conditionatæ futuritionis contingentium statum ex scriptura reiiciuntur.
- PDF 298 4. Vlterior decretorum eiusmodi ex scriptura, & authoritate Patrum confutatio.
- PDF 301 5. Pecularia alia ex Augustino argumenta; vbi etiam S. Thomæ mens contra eiusmodi decreta aperta monstratur.
- PDF 304 6. Rationibus ea ad futuritionem conditionatam decreta eliminantur.
- PDF 306 7. Semipelagianorum, à Pelagianis in re præsenti discrimen, & error propalatur.
- PDF 311 8. Aduersariorum fundamenta eruuntur.
- PDF 314 9. Ex Sancto Thoma ab aduersariis opposita eleuantur.
- PDF 316 10. Oppositiones à ratione eneruantur.
- PDF 318 11. Reliqua siue à siue contra rationem opposita abiguntur.
- PDF 322 II. An, futura absolutè sui in Dei æternitate præsentia egeant vt à Deo cognoscantur.
- PDF 322 1. Quæstionis ratio, & difficultatis Scopus.
- PDF 324 2. Doctorum placita Scancti Thomæ, & aliorum ab affirmantis sententiæ impostura vindicatio.
- PDF 326 3. Negatiua nostra sententia duplici conclusione contra duplicem sensum præfatum explicata ab authoritate probatur.
- PDF 328 4. Conclusio vtraque negatiua valide ab absurdis probatur.
- PDF 329 5. Rationibus à priori, & vnici à ratione fundamenti aduersariorum euersione eadem conclusio secunda fulcitur.
- PDF 332 6. Tertia negatiua conclusio directè quæstioni præsenti respondens & oppositionum solutio.
- PDF 334 Dispvtatio VII. De mediis formalibus, verificatiuis, determinatiuis, & motiuis diuinæ scientiæ erga omnia, & singulas obiecta.
- PDF 335 Quæst. I. An Deus se in creaturis, vt medio cognoscat, formali?
- PDF 335 1. In creaturis vt medio nusquam se Deus cognoscit? .
- PDF 337 2. Exarmantur aduersariorum fundamenta.
- PDF 338 II. An Deus in se tanquam in medio possibilia creata cognosacat.
- PDF 339 1. Variæ sententiæ affirmantium.
- PDF 340 2. Deum nullius prædicati diuini titulo creata possibilia in se tanquam in medio nosse iuxta aduersariorum modum primum.
- PDF 342 3. Secundus modus dicendi affirmantem nostræ aduersam sententiam independenter à respectu transcendentali Dei ad creaturas reiicitur.
- PDF 345 4. Vinuersim affirmans sententia eiusque fundamenta exploduntur.
- PDF 346 5. Ex fundamentorum euersione affirmantis impugnatio postrema.
- PDF 348 III. An futura siue conditionata siue absoluta Deus in medio aliquo noscat?
- PDF 348 1. Nullum futurum conditionatum in medio aliquo Deus cognoscit.
- PDF 349 2. Media formalia pro futuris absolutis m´naturalibus cognoscendis hactenus assignata referuntur & confutantur.
- PDF 351 3. Media formalia, in quibus Deus futura libera creata cognoscere hactenus, dicitur, recensentur.
- PDF 353 4. Media formalia Thomistarum recentiorum absolutè præcedentia natura atque abusu arbitrij creati omnino independentia, & generatim, & speciatim reiiciuntur.
- PDF 354 5. Media formalia reliqua à nostris doctoribus assignata singulatim reiiciuntur.
- PDF 356 IV. An in medio negationes possibilium & necessariæ chimærarum, seu impossibilium secundum omnes suos status ac insuper entia moralia à Deo cognoscantur.
- PDF 356 1. Media negationum omnium possibilium conditionatorum, & existentium examinantur.
- PDF 357 2. Media formalia negationum & entium moralium excutiuntur.
- PDF 358 V. An Deus ad aliud noscendum medio aliquo formali vti queat.
- PDF 358 1. Non posse Deum medio aliquo vti ad quidpiam aliud cognoscendum ex medij physici ratione monstratur?
- PDF 360 2. Ex medij physici ratione probatio secunda.
- PDF 361 3. Ex perfectione Dei cognoscentis conclusionis eiusdem reliquæ probationes.
- PDF 362 VI. An scientiæ diuinæ verificatiua ab ipsis differant obiectis.
- PDF 363 1. Omnibus Communia, & supponenda, atque aduersariorum sententiæ.
- PDF 364 2. Postrema hæc recentiorum sententia reiicitur.
- PDF 365 3. Verificatiuum futuritionis vtriusque ab his recentioribus nostris assignatum speciatim refellitur primo.
- PDF 366 4. Eiusdem sententiæ à libertate scientiæ Impugnatio secunda.
- PDF 368 5. Principij aduersatiorum solutio, & confutatio.
- PDF 370 Dispvtatio VIII. De scientiæ diuinæ diuisione, & affectionibus, & diuinis idæis.
- PDF 370 Quæst. I. Qvotuplex scientia in Deo adstruenda sit.
- PDF 370 1. Scientiæ diuinæ penes obiectorum status diuersos partitio, vbi de scientiæ mediæ membro & proprietate ratio prima.
- PDF 371 2. Alia generalis diuinæ scientiæ in necessariam, & liberam, & additionis tertij membri scientiæ mediæ ratio secunda.
- PDF 373 3. Diuinæ scientiæ perfectiones reliquæ examinantur, & explicantur.
- PDF 375 II. De diuinæ scientiæ propriis affectionibus, & proprietatibus.
- PDF 376 1. De diuinæ scientiæ certitudine & veritatis infallibilitate.
- PDF 377 2. An diuinæ scientiæ simplicitas & indiuisibilitas, cum obiectorum diuersitate constet.
- PDF 378 3. Discursus ratio diuinæ scientiæ simplicitati repugnat, vbi de scientia quia, & propter quid.
- PDF 379 4. Simplicis apprehensionis & iudicij distinctio, huiusque ratio diuinæ scientiæ simplicitati non officiunt.
- PDF 381 III. De diuinis idæis.
- PDF 381 1. Quid idæa diuina sit, examinatur & statuitur.
- PDF 383 2. Obiectum quod idæa diuina sit extrinsecum Deo non est.
- PDF 385 3. Quid diuinum Deo exemplar, & ideæ propria est.
- PDF 387 4. Quid diuinum idæa, & exemplar & quorum obiectorum Deo sit statuitur.
- PDF 390 5. De veritate vel numero Idæarum diuinarum & de sententia Augustini, & Anselmi tacta certamine 3. num. 7. fine, & Vvicleffi errore.
- PDF 493 [i.e. 393] Controversia III. De Decreto, quo ad liberas creatarum voluntatum actiones absolutas Deus absolutè concurrit.
- PDF 493 [i.e. 393] Dispvtatio I. De prædeterminatiuis creatorum actuum liberorum præfinitionibus Thomisticis vniuersim.
- PDF 394 Quæst. I. An præfinitiones prædeterminatiuæ actionum voluntatis creatæ per sacram liceant scripturam?
- PDF 394 1. Asserentium præfinitiones conuenientia quæ est, esseque debet.
- PDF 395 2. Non licent præfinitiones Thomisticæ per scripturam sacram.
- PDF 397 3. Ex Ecclesiastici capite decimo quinto, eædem præfinitiones absolutæ futurorum absolutè contingentium apertius refelluntur.
- PDF 402 4. Pro exclusione præfinitionum earundem alia scripturæ testimonia pugnant robustè.
- PDF 406 5. Parabolis, metaphoris ac figuratis scripturæ locutionibus præfinitiones & reliqua principia antecedentia requisita est determinantia ad liberas nostras actiones confutantur.
- PDF 408 II. Liceatne per patres Thomistica nostrorum absolutè contingentium præfinitio?
- PDF 408 1. Patres præsertim Græci stant pro arbitrij nostri indifferenti ad vtrumvis potestate.
- PDF 413 2. Alia pro eadem veritate latinorum patrum testimonia.
- PDF 417 3. Ad libertatem arbitrij, necessitatem alterius partis, & (quod consequens) impossibilitatem alterius absolutam constanter apud Patres omnino excludi.
- PDF 423 4. Arbitrij necessitas natura præcedens operationes, ab eisque in sui positione independens ab eius potentiæ & operationum libertate à recitatis patribus reiicitur.
- PDF 427 5. Ex hactenus statutis scripturæ & Patrum principiis recentium Thomistarum præfinitiones euertuntur, horumque præcluduntur effugia.
- PDF 433 6. Quæ ex scriptura & patribus contra statutam hactenus veritatem aduersariis sonant, eidem potius fauent.
- PDF 438 III. An Conciliorum, & Pontificum definitionibus Thomistarum recentium præfinitiones ad absolutam contingentis futuritionem aduersentur.
- PDF 438 1. Certa nonnulla pro expedita & genuina definitioneum Tridentini contra Caluinum & Lutherum intelligentia prænotantur.
- PDF 442 2. Argumentum contra præfinitiones Thomistarum recentium ex præfatis locis Tridentini de seruata libertate cooperationis nostræ à Deo vocante, & præmouente instruitur, eorumque tentata effugia è mente Caluinistarum, & contra Concilij mentem videri.
- PDF 448 3. Ex ipsa hæreticorum confessione, & patribus, qui Tridentino adfuêre, de eove maiori cum laude scripserunt, conuenientia Thomistarum cum illis, nec non argumentis aliis expenditur.
- PDF 453 4. Reliqua ex Tridentino expenduntur, &, quæ ex illo ab aduersariis obiectantur, diluuntur.
- PDF 455 5. Ex reliquis Conciliorum, & Pontificum definitionibus præfinitiones Thomisticæ ablegantur.
- PDF 458 IV. An per Academias & Sanctum Inquisitionem liceat præfinitionis Thomisticæ ad absolutam futuritionem contingentis necessitas.
- PDF 459 1. Academiæ plures necessitatem præfinitionum Thomisticarum, seu cuiusvis principij essentialiter requisiti ad futurum contingens, huic connexum ab eoque in sui positione independens iam pridem firmiter excluserunt.
- PDF 463 2. Æque contra easdem Thomisticas prædeterminatiuas præfinitiones Hispaniæ Academiæ reliquæ pro nobis pugnarunt: vbi de delatione S. Inquisit.
- PDF 467 3. Quid à Sede Apostolica & Sanctæ Inquisitionis tribunalibus tentatum actumve re super hac refertur.
- PDF 471 V. An per scholam veram Thomisticam & Philosophorum, & Magistri doctrinam prædeterminatiuæ præfinitiones liceant.
- PDF 471 1. Philosophis non fatalibus omnibus ac Magistro sententiarum prædeterminatiuæ præfinitiones absolutæ actionum humanarum fuerunt semper inuisæ.
- PDF 472 2. Sanctus Thomas pro nobis apertus est.
- PDF 477 3. Contra prædeterminatiuas præfinitiones Sanctum Thomam instare ex aliorum, & eius discipulorum insigniorum iudicio ostenditur.
- PDF 483 4. E signis ab aduersariis præscriptis sententia, & schola nostra vere Thomistica euincitur.
- PDF 488 VI. Quatenus per scholas alias, & religiones cæterosque Doctores liceant, prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 488 1. Franciscana familia sua Scotica schola contra prædeterminatiuas præfinitiones pugnat acerrimè.
- PDF 492 2. Nominalium (altera scilicet Franciscana, vt plurimum, schola) pro nobis contra prædeterminatiuas præfinitiones est.
- PDF 494 3. Omnium Ecclesiæ religonum præstantes quique Doctores semper contra prædeterminatiuas præfinitiones decertarunt.
- PDF 497 4. Doctores exteri reliqui & nostri omnes prædeterminatiuas præfinitiones abiicientes recensentur.
- PDF 499 5. Vtriusque opinionis pondere ab authoritate ad trutinam vocato valdè eleuatur Thomistica aduersa.
- PDF 501 VII. An per rationem liceant prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 501 1. Stata ac per se nota causæ liberæ definitio (quæ scilicet positis omnibus requisitis ex parte ipsius ad operandum potest operari, vel non operari,) ab authoritate, & ratione contra aduersarios aliquot statuitur.
- PDF 505 2. E data causæ liberæ definitione & voluntatis libertate variè argumentum contra prædeterminatiuas præfinitiones instruitur.
- PDF 506 3. Solutio de potentia in sensu diuiso confutatur.
- PDF 510 4. Vlterior potentiæ assignatæ ad omissionem posita præfinitione impugnatio.
- PDF 514 5. Solutio ex indifferenti iudicio præcluditur.
- PDF 518 6. Euasiones aduersariorum aliæ præocupatæ.
- PDF 522 7. Euasio alia non adeo rigida de necessitate, & impotentia infallibilitatis, non absoluta præcluditur.
- PDF 524 8. Prima dependentia præfinitionis à libertate nostræ voluntatis à Thomistis ex cogitata euanescit.
- PDF 528 9. Ex impij iustificatione vlterior eiusdem solutionis impugnatio.
- PDF 530 10. Dependentia alia præfinitionum ab exercitio libertatis nostræ à Thomistis excogitatæ præciditur.
- PDF 534 11. Ab impossibillitate auxilij sufficientis præfinitiones de sese efficaces eliminantur.
- PDF 538 12. A communibus præfinitionum harum consectariis absurdis eædem præfinitiones reiiciuntur.
- PDF 543 13. Neque vltima solutione palinodiam recantante quidquam aduersarij præstant.
- PDF 546 14. Argumenta à ratione aduersariorum exarmantur, ac fortius in ipsos regeruntur.
- PDF 550 VIII. An per alias rationes præfatæ liceant præfinitiones.
- PDF 560 Dispvtatio II. De præfinitionibus prædeterminatiuis ad materiale peccati.
- PDF 561 Quæst. I. Liceantne per Philosophos, & Theologos Catholicos scholasticos, (præcipuè Sanctum Thomam eiusque veros discipulos) materialis peccati prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 561 1. Vtriusque sententiæ explorati Doctores ad purum recensentur.
- PDF 564 2. Ex discipulis Sancti Thomæ, præsertim pro affirmatiua citatis, negatiua nostra genuina Sancti Thomæ sententia esse conuincitur.
- PDF 566 3. Pro negatiua nostra sententia constans, & expressus vbique Sanctus Thomas.
- PDF 569 4. Locis, quibus aduersarij eis præfinitionibus Sanctum Thomam fouere volunt, eum habent aduersum.
- PDF 572 5. Theologi reliqui hisce præfinitionibus aduersantur.
- PDF 576 II. Liceantne per sacram scripturam ad materiale peccati præfinitiones prædeterminatiuæ.
- PDF 576 1. Præfinitiones prædeterminatiuæ ad materiale peccati, sacræ paginæ videntur aduersæ.
- PDF 581 2. Oppositionibus aduersariorum ex sacra pagina obuiatur.
- PDF 586 III. An præfinitiones ad materiale peccati per Concilia liceant, & Ecclesiæ Patres.
- PDF 586 1. Concilia præfinitiones Dei ad nostri peccati materiale condemnasse videntur.
- PDF 589 2. Patres præfinitiones ad materiale peccati consone exhorrent.
- PDF 593 3. Alia ex statis Patrum sententiis, & testimoniis argumenta.
- PDF 598 4. Cætera ex patribus argumenta.
- PDF 602 5. Oppositiones ex patribus eneruantur.
- PDF 605 IV. Liceantne à ratione ad materiale peccati prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 605 1. Præfinitio prædeterminatiua Deum causam, authoremque formalis peccati absolutè facit.
- PDF 607 2. Euasiones aliæ, quæ Deum in peccati causatione à culpa excusant.
- PDF 612 3. Præfinitiones eiusdem ad materiale peccati impugnationes aliæ, & obiectionum solutiones.
- PDF 616 4. Decreti indifferenter concurrendi natura enucleata lucem hactenus dictis affert.
- PDF 620 V. An ex vi præfinitionis prædeterminatiuæ per concursum aliquem Dei, vel per generale subtrahendi decretum possit Deus actum prauum vagè hunc, vel illum, siue in communi præfinire.
- PDF 620 1. Deciditur difficultas prima.
- PDF 622 2. De difficultate secunda definitur.
- PDF 623 3. Difficultas tertia expeditur.
- PDF 625 VI. De præfinitione materialis peccati materialiter sumpti seu creaturæ non imputabilis.
- PDF 628 Dispvtatio III. De aliorum decretorum diuinorum concurrendi cum creaturis rationalibus ad liberos earum actus examine.
- PDF 628 Quæst. I. De decreto comitanti diuino concurrendi ad liberos creatæ voluntatis actus.
- PDF 628 1. Decreto comitantis concurrendi authores, & modi omnes.
- PDF 629 2. Negatiua conclusio contra priorem modum decreti comitantis independentis à scientia media speciatim statuitur.
- PDF 631 3. Eiusdem primi modi decreti comitantis per Deo intrinseca adæquatè constituti impugnationes alia.
- PDF 633 4. Comitantis sympathiæ impugnationes reliquæ.
- PDF 636 5. Decretum comitans etiam extrinsecùs constitutum, ac scientiæ mediæ subnixum admitti nequit.
- PDF 639 II. De decreto diuino indifferenter ad nostrum consensum, vel eius oppositum concurrendi, vel concursum illum omittendi.
- PDF Index Alphabeticus, generalis Rerum, & Verborum.
- PDF Vorsatz
- PDF Rückdeckel
- PDF Rücken
- PDF Vorderschnitt
- PDF 2. R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum Dogmaticarum, & Scholasticarum, de Divina Essentia, Attributis non vitalibus, de Scientia, & de Decreto concurrendi cum causis liberis