Ortega, Cristóbal de: R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum [...]. Lugduni : Huguetan, 1680
Content
- PDF 1. R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum Dogmaticarum, & Scholasticarum, de Divina Essentia, Attributis non vitalibus, de Scientia, & de Decreto concurrendi cum causis liberis
- PDF Front cover
- PDF Endsheet
- PDF Schmutzitel
- PDF Title page
- PDF Index Controuersiarum, Disputationum, Quæstionum, & Certaminum, quæ in hoc primo Tomo continentur.
- PDF Facultas R. Patris Prouincialis Prouinciæ Toletanæ.
- PDF Pe[r]missiones.
- PDF 1 Controversia I. De essentia Dei, eiusque vniuersalioribus, ac non vitalibus attributis.
- PDF 1 Dispvtatio I. De Physica Dei existentia, eiusque cognoscibilitate.
- PDF 2 Qvæst. I. An Deum esse seu existere per se notum sit
- PDF 2 Certam. 1. Doctorum placita & dissidia composita.
- PDF 3 2. Deum est, siue existis, nullatenus nobis per se & ex terminis notum est.
- PDF 4 3. Oppositionibus antiqiuis recenter firmatis obuiatur.
- PDF 5 4. Reliqua Recentiorum argumenta.
- PDF 6 II. Sitne demonstrabile ex naturalibus Deum esse, siue existere.
- PDF 6 1. Difficultatis & quæstionis scopus, notata & sententiæ.
- PDF 7 2. Secunda hæc, eaque vera sententia probatur.
- PDF 13 [i.e. 9] III. Demonstrationum existentiæ Dei, quæ hactenus sunt allatæ, examen, & solidarum ab apparentibus discretio.
- PDF 13 [i.e. 9] 1. Communia quædam atque euidentia principia pro veris demonstrationibus statuuntur.
- PDF 14 2. Solidæ existentiæ Dei demonstrationes.
- PDF 15 3. Demonstratio Aristotelica de motore primo: aliæque Antiquorum examinantur.
- PDF 17 4. Nouiorum demonstrationes de existentia Dei reiiciuntur.
- PDF 18 IV. An Deum esse inuincibiliter ignorari queat?
- PDF 18 1. Ad resolutionem notata, & Doctorum sententiæ.
- PDF 19 2. Adstante prauo Atheo Doctore, vtraque inuincibilis ignorantia adesse rudi & indocto poterit; imo & priuatiua etiam moraliter, etsi ille absit.
- PDF 20 V. An Deum esse, siue existere primo per fidei actum cognosci queat?
- PDF 22 Dispvtatio II. De Dei Essentia.
- PDF 23 Quæst. I. De physica Dei essentia, siue Philosophica siue Theologica.
- PDF 23 Cert. 1. Recentium Murcianorum sententia reiicitur.
- PDF 24 2. Nostra sententia variis conclusionibus statuitur.
- PDF 25 II. De essentia metaphysica Dei philosophica.
- PDF 25 1. Doctorum placita.
- PDF 27 2. Dei essentiam metaphysicam, philosophicam, solo prædicato entis, seu effendi à se contineri, verius nobis est.
- PDF 28 3. Ab aliarum opinionum exclusione, sententiæ nostræ à ratione probatio quarta.
- PDF 31 III. An ens siue esse à se actu seu actuale sit essentia metaphysica philosophica Dei, quam assignauimus proximè.
- PDF 31 1. Quibusdam positis, verior sententia eligitur, & fundatur Authoritate.
- PDF 32 2. Rationibus eadem sententia stabilitur, atque ab oppositionibus asseritur.
- PDF 33 IV. De essentia metaphysica Theologica Dei.
- PDF 35 V. De essentia logica Dei.
- PDF 38 Dispvtatio III. De Dei Attributis vniuersim siue in communi.
- PDF 38 Quæst. I. An in Deo Attributa, seu proprietates metaphysicæ sint?
- PDF 38 1. Vera sententia, deiectis eius aduersariis occultis eligitur.
- PDF 40 2. Præcisiones obiectiuæ inter essentiam & attributa ex earum in mysterio Trinitatis necessitate monstrantur.
- PDF 42 3. Specialiora argumenta præcisiones obiectiuas inter essentiam & attributa confirmant.
- PDF 44 4. Mutuâ essentiæ & Attributorum inclusione formali explosa, esse verè attributa metaphysica in Deo concluditur, aliisque leuioribus quæstiunculis sit satis.
- PDF 46 II. An ratio entis à se siue essentia Dei metaphysica, Attributa diuina metaphysicè transcendat, ac proinde hæc ab illa solùm in adæquatè distinguantur, ratione huius non mutuæ inclusionis essentiæ in attributis.
- PDF 46 1. Communior sententia, & pro nostra Decisione obseruationes.
- PDF 46 2. Prima ac certa in hac questione conclusio statuitur.
- PDF 48 3. Attributa diuina rationem entis à se substantiui metaphysici in se formaliter, & essentialiter non claudunt: quære neque ens à se, seu essentia metaphysica diuina transcendit Attributa, neque hæc inadæquarè solum ab illa distinguuntur, sed omnino adæqquarè.
- PDF 49 4. Rationibus communioribus eadem conclusio roboratur.
- PDF 50 4. [i.e. 5.] Specialius Theologicis rationibus eadem conclusio stabilitur.
- PDF 52 III. De diuisione & numero diuinorum Attributorum.
- PDF 52 IV. An diuina Attributa ab essentia, & inter se formaliter ex natura rei, nec solùm formaliter obiectiuè per rationem diuidantur
- PDF 53 1. Distinctio Scotia realis formalis, siue ex natura rei explicantur, atque ab authoritate refellitur.
- PDF 54 2. A ratione distinctio vera formalis ex natura rei Attributorum inter sese & ab essentia eliminatur.
- PDF 56 V. An attributa diuina virtuali reali distinctione, & inter sese, & ab essentia distinguantur.
- PDF 56 1. Affirmantis sententiæ Doctores & explicatio, & distinctiones huius virtualis realis antiquitas.
- PDF 56 2. Realis virtualis distinctio inter Attributa necessaria inter sese & essentiam minimè admittenda.
- PDF 58 3. Specialibus virtualis distinctio inter communia abiicitur.
- PDF 59 VI. De simplicitate metaphysica diuinorum Attributorum.
- PDF 62 Dispvtatio IV. De Attributis negatiuis nomine in particulari.
- PDF 62 Quæst. I. De infinitate Dei Attributuali.
- PDF 63 1. Deum per essentiam, siue absolutè & simpliciter infinitum esse, ex fide & ratione constat.
- PDF 64 2. Male infinitas Dei per essentiam, siue in genere entis statuitur à nonnullis.
- PDF 65 3. Verosimilius infinitas Dei per essentiam, siue genere entis explicatur.
- PDF 66 4. Infinitatis per essentiam transcendentia examinatur.
- PDF 67 II. De Immutabilitate Dei.
- PDF 67 1. Quæstionis, seu difficultatis explicatio, atque Vorstij error.
- PDF 67 2. Dei immutabilitas ex fide & ratione est.
- PDF 68 III. An Deus mutabilis sit quoad actus liberos scientiæ & voluntatis suæ, negatiuè saltem.
- PDF 68 1. Quæ negatiuam Dei quoad actus liberos scientiæ & voluntatis mutabilitatem, vel suadent, vel emolliuntm, recensentur, ac repellentur.
- PDF 70 2. Deus quoad actus liberos Scientiæ & voluntatis etiam immutabilitatis prorsus, & inuariabilis authoritate, & ratione monstrantur, & ex parte vindicatur.
- PDF 71 3. Difficiliores ex Scientia obiectiones eneruantur.
- PDF 73 IV. De immensitate Dei.
- PDF 73 1. Catholica Dei immensitas contra errores dogmatice statuitur.
- PDF 74 2. Eadem Dei immensitas ratione monstratur atque diuersum ab infinitate attributum esse ostenditur.
- PDF 75 V. De vbiquitate Dei.
- PDF 75 1. Erroribus contra vbiquitatem Dei relatis ea dogmatice stabilitur.
- PDF 76 2. Non solum in rebus, & spatiis omnibus, quæ sunt, sed vltra sua immensitate infinitè porrigitur atque adest substantialiter Deus.
- PDF 78 3. Dei vbiquitas à ratione ostenditur, & propugnatur.
- PDF 79 VI. An ex operatione Dei vbique eius vbiquitas probetur.
- PDF 83 Dispvtatio V. De Attributis negatiuis nomine in ordine ad creatam cognitionem.
- PDF 83 Quæst. I. Sitne Deus oculis corporeis visibilis absolutè an inuisibilis.
- PDF 83 1. Varia super hac re placita.
- PDF 84 2. Tam physicè quam metaphysicè Deum corporeis oculis videri repugnat.
- PDF 85 3. Implicat etiam metaphysicè, visum, siue sensum aliquem è possibilius eleuari ad Deum videndum.
- PDF 87 4. Vrgentiores repugnantiæ huius probationes.
- PDF 88 5. Inuisibilitas Dei sensu materiali absoluta, Dei Attributum esse, ex dictis ostenditur.
- PDF 89 II. An deus inuisibilis à creato intellectu naturalibus viribus sit.
- PDF 89 1. Aliorum iudicia.
- PDF 90 2. Deum visione aliqua scilicet beatifica naturaliter inuisibilem à creatura rationali esse certum ex fide est.
- PDF 90 3. Inuisibilis ab intellectu creato naturaliter Deus omnino est.
- PDF 92 4. Ratione probatur inuisibilitas Dei naturalis ab intellectu naturali creato & diluuntur obiecta.
- PDF 92 III. an Deus viribus etiam supernaturalibus adiuto intellectu creato inuisibilis sit.
- PDF 93 1. Negatiua conclusio certa de fide est vbi de aliquorum Patrúm mente.
- PDF 94 2. Probatur à ratione conclusio atque à nonnullis obiectionibus vindicatur.
- PDF 96 3. Molestum Philosophiam & Theologiam magna ex parte transcendens calculatorium argumentum eluitur.
- PDF 97 4. Veritas huius solutionis in infinitate secundum quid tantum specierum, & actuum supremorum.
- PDF 98 IV. Sitne Deus ab intellectu creato comprehensiuè inuisibilis.
- PDF 99 1. De Comprehensionis natura & essentia aliorum placita.
- PDF 101 2. Vera comprehensionis strictæ naturæ, & essentia cum patribus & scholasticis ferè omnibus traditur.
- PDF 103 3. Dei imcomprehensibilitas omnimoda ab omni intellectu creato statuitur, vbi de eius certitudine.
- PDF 105 V. De ineffabilitate Dei.
- PDF 107 Dispvtatio VI. De Attributis Dei negatiuis definitione.
- PDF 107 Quæst. I. De Dei spiritualitate, seu incorporeitate.
- PDF 107 1. Deum spiritum esse non corporeum dogmaticè contra errores stabilitur.
- PDF 108 2. Eadem veritas à ratione probatur.
- PDF 110 II. De Dei simplicitate.
- PDF 110 1. Dei simplicitas vniuersim stabilitur.
- PDF 111 2. Substantialis Dei simplicitas & incompositio speciatim monstratur.
- PDF 112 3. Physica Dei simpliciatas, seu incompositio accidentalis stabilitur.
- PDF 113 III. Possitne Deus, vt forma cum realia, vt subiecto componere.
- PDF 113 1. Deum informare propriè & conaturaliter rem aliam minimè posse dogmaticum est.
- PDF 114 2. Neque arbitrarie & obedientialiter Deum creati alicuius formam esse posse monstratur.
- PDF 115 IV. De Dei æternitate.
- PDF 115 1. Dei æternitas de fide est, recteque à Boëtio definitur.
- PDF 116 2. Æternitas propria Dei est, atque speciale eius Attributum.
- PDF 117 3. Æternitas speciale Dei Attributum ab aliis diuersum ostenditur.
- PDF 118 V. De vnitate Dei.
- PDF 121 [D]ispvtatio VII. De Attributis Dei positiuis omnino.
- PDF 121 Quæst. I. De veritate entitatiua Dei.
- PDF 122 1. Veritas entitatiua, quæ passio entis est, Deo ex fide adest.
- PDF 122 2. Veritas entitatiua Dei summa est & maxima atque ipsius Attributum est.
- PDF 123 II. De Dei bonitate.
- PDF 123 1. Summam in Deo bonitatem physicam & metaphysicam esse monstratur.
- PDF 124 2. Bonitas hæc Attributum speciale Dei est.
- PDF 125 III. De diuina perfectione.
- PDF 125 1. Perfectionis vtriusque quidditas & essentia examinatur.
- PDF 127 2. Perfectionem absolutè & multo magis simpliciter simplicem, Dei proprium, & speciale Attributum esse.
- PDF 128 IV. De vita diuina.
- PDF 130 Dispvtatio VIII. De omnipotentia Dei.
- PDF 131 Quæst. I. An sit omnipotentia in Deo.
- PDF 131 1. Omnipotentiam eamque infinitam in Deo certum esse ex fide & ratione naturali est.
- PDF 132 2. Nonnullis difficultatibus occuritur vbi amplius omnipotentiæ essentia & infinitas explicatur.
- PDF 134 II. Quidnam metaphysicè Dei omnipotentia sit.
- PDF 134 1. Aliorum sententiæ reiiciuntur.
- PDF 136 2. Voluntas diuina omnipotentia Dei tota formaliter est.
- PDF 137 III. An omnipotentia, ac Deus connexus, an inconnexus seu independens sit à possibilitate creaturam?
- PDF 137 1. Deus nullatenus creaturis possibilibus physice connexus est; imò verò ab eis etiam tanquam à suæ entitatis termino est prorsus independens.
- PDF 139 2. Itur obuiam aduersariorum argumentis.
- PDF 141 3. Alia recentium eorundem argumenta.
- PDF 142 IV. An omnipotentia vel aliquid Deo intrinsecum sit formalis possibilitas creaturarum.
- PDF 143 1. Opiniones & nostræ fundamenta nonnulla?
- PDF 144 2. Satisfit aduersariorum recentium argumentis.
- PDF 146 V. An chimærarum impossibilitas Deo identificetur.
- PDF 146 1. Impossibilitas chimærarum nusquam Deo eivsve identificatur potentiæ.
- PDF 148 2. Oppositiones recentiorum eleuantur.
- PDF 149 VI. An carentiæ contingentes rerum in aliquo diuino formaliter consistant.
- PDF 149 1. Referuntur opiniones de constitutio formali carentiæ contingentis.
- PDF 150 2. Carentiæ rerum contingentes in nullo vero esse positiuo consistere; sed puras rerum remotiones, & non esse earum monstratur vinuersim esse.
- PDF 153 3. Carentiam contingentium rerum in nullo prædicato diuino stare speciatim contra recentes nostros monstratur.
- PDF 155 4. Veritatis eiusdem argumenta plura statuuntur.
- PDF 156 5. Pro veritate eadem argumenta reliqua oppositionum solutiones, reique totius conclusio.
- PDF 157 Dispvtatio IX. De Domino & regno diuino.
- PDF 158 Quæst. I. De dominio proprietatis diuino.
- PDF 158 1. Dominium proprietatis Deo competere erga purè creata omnia & vltra certissimum est.
- PDF 160 2. Præstati aliique tituli dominij diuini examinantur: vbi de huius ad possibilia extensione.
- PDF 161 II. De regia monarchica Dei protestate, quæ iurisdictionis dominium est.
- PDF 163 Controversia II. De Scientia Dei.
- PDF 163 Dispvtatio I. De diuinæ scientiæ existentia.
- PDF 163 Quæst. I. An Dei scientiam existere satis omnibus ab authoritate monstretur.
- PDF 163 1. Ex omnium gentium authoritate scientiæ diuinæ existentia monstratur.
- PDF 164 2. Diuinæ scientiæ existentia catholica de fide veritas est.
- PDF 165 II. An diuinæ scientiæ existentia non fide solum certa, sed ratione etiam naturali sit euidenter nota.
- PDF 165 1. Existentia scientiæ diuinæ euidens nobis demonstratiuè est.
- PDF 165 2. A priori existentia Scientiæ Dei demonstratur.
- PDF 166 3. Existentiam scientiæ diuinæ demonstrari de fide non esse: vbi, & obiectionibus sit satis.
- PDF 167 III. An ex prædicato substantiæ spiritualis, seu immaterialis siuino, scientiæ Dei existentia demonstretur.
- PDF 169 Dispvtatio II. De his quæ diuinam scientiam verè præcedunt.
- PDF 169 Quæst. I. Deturne verum in Deo potentiæ intellectualis prædicatum ab intrinseca scientiæ, siue intellectionis diuinæ possibilitate formaliter & metaphysicè diuersum?
- PDF 170 1. Doctorum sententiæ atque imbelles verosimilioris affirmatiuæ rationes.
- PDF 171 2. Solidiores affirmatiuæ nostræ sententiæ probationes.
- PDF 172 3. Vlteriores à ratione probationes.
- PDF 173 4. Quarta eiusdem sententiæ à ratione probatio ex prædicato viuentis.
- PDF 174 5. A ratione probatio vltima & obiectionum solutio.
- PDF 175 II. An potentia intellectiua (idem esto de volitiua) veram physicam, & absolutè talem respectu sui actus prioritatem habeat.
- PDF 175 1. Vera physica prioritas absolutè talis potentiæ ontellectiuæ communis respectu communis intellectionis à Deo relegatur.
- PDF 176 2. Subtiliores obiectiones propulsantur.
- PDF 177 III. Num in potentia intellectiua aut volitiua Dei physica actiuitas, & prioritas cum addito, formalis ex natura rei, vel virtualis admitti queat.
- PDF 177 1. Authorum sententiæ.
- PDF 179 2. Vera realis formalis ex natura rei, seu virtualis actiuitas, seu prioritas potentiæ intellectiuæ, aut volitiuæ diuinæ respectu suorum actuum necessariorum reiicitur.
- PDF 179 3. Reiicitur etiam respectu contingentium actuum.
- PDF 181 4. Arrubalis & sequacium sententia explosa.
- PDF 182 IV. An potentia intellectiua Dei veram aliquam intentionalem actiuitatem aut prioritatem, nec solum rationis & metaphysicam respectu suæ intellectionis sortiatur.
- PDF 185 V. An ad Dei scientiam quoad intrinsecam rationem eius, aliquod obiectum aliquo modo præcedat.
- PDF 185 1. Deus eiusque intrinseca omnia, ac proinde scientia ipsa diuinæ scientiæ obiectum propriissimè sunt.
- PDF 187 2. Deus solus, & qua Deus siue secundum essentiam specificatiuum diuinæ scientiæ formaliter est.
- PDF 189 3. Qui obiecta alia à Deo ad diuinæ scientiæ obiectum primarium & specificatiuum aduocant confutantur.
- PDF 192 VI. Præcedantne alia, quasi actiuè ad diuinam scientiam ex parte potentiæ vel obiecti.
- PDF 195 Dispvtatio III. De obiecto increato Scientiæ Dei vt Deus de facto est.
- PDF 195 Quæst. I. An Deus totus siue secundum omnia necessaria quæ de facto habet à seipso cognoscatur.
- PDF 195 1. Deum se cognoscere certum de fide atque ex naturali ratione est.
- PDF 196 2. Deus secundum se totum quoad diuina omnia co[n]iunctim à seipso cognoscitur.
- PDF 197 II. An Deus sua omnia necessaria singulatim, ac præcisiuè alia ab aliis cognoscat?
- PDF 197 1. Doctorum sententiæ referuntur & expenduntur.
- PDF 198 2. Nostra verosimilior sententia stabilitur.
- PDF 199 3. Difficiliorum obiectorum solutio.
- PDF 200 III. An secundum statum possibilitatis præcisiuæ, alicuiusve futuritionis se cognoscat Deus.
- PDF 200 1. Statuitur circa cognitionem possibilitatis suæ à Deo.
- PDF 201 2. De cognitione futuritionis sui à Deo statuitur.
- PDF 203 IV. An Scientia Dei per seipsam formaliter sumptam ab ipso cognoscatur.
- PDF 204 Dispvtatio IV. De Sphæra obiectiua extrinseca scientiæ diuinæ.
- PDF 204 Quæst. I. An creata positiua sciat Deus.
- PDF 204 1. Deum creata positiua cognoscere, certum ex fide & ratione est.
- PDF 204 2. Obiectiones nonnullæ expediuntur.
- PDF 205 II. An creata omnia secundum speciales & atomas eorum rationes cognoscat Deus.
- PDF 205 1. Errores contra præfatam veritatem recensentur ab eisque vindicatur Hieronymus.
- PDF 206 2. Diuina Scientia creatorum adhuc vilissimorum prædicata omnia atoma, etiam clarissimè attingit.
- PDF 208 III. An Deus creata omnia in seipsis specificatiuè nec solum secundum proprias eorum entitates cognoscat?
- PDF 208 1. Duplex quæstionis sensus aperitur Doctorumque in vtroque sensû sententiæ.
- PDF 209 2. Nostra prima conclusio stabilitur.
- PDF 209 3. Secunda conclusio stabilitur.
- PDF 211 4. Tertia & vltima conclusio, qua tandem tota quæstio dissoluitur.
- PDF 211 IV. An creaturam negationes cognoscat Deus?
- PDF 212 1. Doctorum placita.
- PDF 213 2. Carentia rerum creaturarum secundum seipsas atque in seipsis cognoscit Deus.
- PDF 215 3. Oppositionibus obuiatur.
- PDF 216 V. An impossibilia & chimæras, siue negationes possibilitatis cognoscat Deus? vbi de cognitione diuina entium rationis.
- PDF 219 Dispvtatio V. De statibus in quibus præfata obiecta creata secundum se diuinam terminant cognitionem.
- PDF 220 Quæst. I. An creaturas secundum statum possibilitatis cognoscat Deus.
- PDF 221 1. Affirmatiua sententia eligitur.
- PDF 221 2. Deus creata possibilia secundum suæ possibilitatis statum secundum seipsas cognoscit.
- PDF 222 3. Secunda nostræ conclusionis pars & obiectionum solutiones nonnullæ.
- PDF 223 4. Verior solutio.
- PDF 224 II. An certo Deus cognoscat futura contingentia conditionata secundum se.
- PDF 224 1. Quæstionis materia propria & pura statuitur.
- PDF 226 2. Negatiua in re præsenti sententia recentiorum Thomistarum primorum scientiæ mediæ impugnatorum fuit.
- PDF 228 3. Affirmatiua sententia vera, & omnibus iam scholis communis stabilitur.
- PDF 230 4. Postremum, & celeberrimum testimonium expenditur, & firmatur.
- PDF 232 5. Anonymi, & Caramuelis euasiones obturato clauduntur.
- PDF 234 6. Sententiæ nostræ veritas Augustini testimoniis illis etiam, quæ magis aduersarij videbantur aperte illustratur.
- PDF 237 7. Ex aliis patribus eadem sententia monstratur.
- PDF 239 8. Eiusdem sententiæ nostræ firmæ à ratione probationes.
- PDF 241 9. Communis alterius rationis efficacia examinatur.
- PDF 242 10. Oppositionibus ab authoritate obuiatur.
- PDF 243 11. Oppositis à ratione occurritur.
- PDF 246 III. An Deus suos etiam liberos actus conditionate cognoscat futuros.
- PDF 246 1. notanda, & aliorum sententiæ.
- PDF 247 2. Tertia & communior sententia variis conclusionibus stata.
- PDF 250 3. Argumenta aduersa vniuersaliora retunduntur.
- PDF 252 IV. An futura absoluta, etiam contingentia, secundum se, qua talia, diuinam terminent cognitionem, sintque proinde obiecta saltem materialia ipsius?
- PDF 252 1. Dominicanorum recentium futuritionis contingentium formalis constitutio exploditur.
- PDF 255 2. Veræ Communis contingentium futuritionis sententia explicata atque in doctos recentiores animaduersio.
- PDF 256 3. Futura, qua futura, à secundum se à Deo cognosci certissimum, de fide & ex ratione est.
- PDF 257 V. An futura contingentia secundum se obiecta sint materialia, ac terminatiua diuinæ cognitionis.
- PDF 257 1. Deum cognoscere ab æterno futura contingentia, nostra de fide est.
- PDF 258 2. Rationibus eadem veritatis stabilitur.
- PDF 260 3. Demonstrationes aliæ expenduntur.
- PDF 261 VI. An contingentium futurorum cognitio propria Dei sit.
- PDF 261 1. Certam futurorum contingentium scientiam, in proprio Dei sensû esse authoritate probatur.
- PDF 263 2. Eiusdem veritatis rationes à posteriori.
- PDF 264 3. A priori eadem veritas probatur.
- PDF 265 4. Obiectionibus occurritur.
- PDF 266 VII. Num propositiones singulares de futuro contingenti determinatam veritatem, vel falcitatem habeant.
- PDF 266 1. Doctorum placita, & pro veræ decisionis claritate notata.
- PDF 268 2. Affirmatiua sententia authoritate Aristotelis fundatur.
- PDF 269 3. Aliorum, & Patrum authoritate eadem veritas stabilitur.
- PDF 270 4. Eiusdem veritatis demonstrationes Theologicæ.
- PDF 271 5. Aliæ veritatis eiusdem naturales demonstrationes.
- PDF 273 6. Obiectionibus occurritur.
- PDF 275 VIII. An veritas præscientiæ præsertim diuinæ de futuris contingentibus & liberis illorum officiat libertati.
- PDF 275 1. Rei difficultas & qui ob eam deuiarunt à verò.
- PDF 278 2. Alterum concordiæ præfatæ & communis principium (quod præscientiæ ad futurum, contingens natura non præcedat, sed potius illud supponat, sequatur, atque ab illo quodammodo pendeat) statuitur.
- PDF 281 3. In idem principium, philosophum & scholasticos & rationem conspirasse.
- PDF 284 4. Colligitur authoritatis pondus rationis præfatæ ex patribus, & scholasticis disiectis testimoniis aduersis, & recitatorum tentatis euasionibus.
- PDF 286 5. Ex fide, & ratione concordiæ præscientiæ cum futuri contingentis libertate asserta, & propugnata.
- PDF 289 IX. An Deus cognoscat infinitum in actu?
- PDF 290 Dispvtatio VI. De mediis materialibus scientiæ diuinæ circa omnia & singula obiecta hactenus statuta.
- PDF 291 Quæst. I. An decretum subiectiuè absolutum, & obiectiuè conditionatum sit medium materiale scientiæ Dei, de conditionatè contingentibus futuris.
- PDF 291 1. Decretum hoc pro futuritione conditionata inutiliter & inconsequenter ab eius authoribus inducitur, pauculis nec notæ primæ.
- PDF 293 2. Decreti huius impugnatores.
- PDF 295 3. Decreta huiusmodi ad conditionatæ futuritionis contingentium statum ex scriptura reiiciuntur.
- PDF 298 4. Vlterior decretorum eiusmodi ex scriptura, & authoritate Patrum confutatio.
- PDF 301 5. Pecularia alia ex Augustino argumenta; vbi etiam S. Thomæ mens contra eiusmodi decreta aperta monstratur.
- PDF 304 6. Rationibus ea ad futuritionem conditionatam decreta eliminantur.
- PDF 306 7. Semipelagianorum, à Pelagianis in re præsenti discrimen, & error propalatur.
- PDF 311 8. Aduersariorum fundamenta eruuntur.
- PDF 314 9. Ex Sancto Thoma ab aduersariis opposita eleuantur.
- PDF 316 10. Oppositiones à ratione eneruantur.
- PDF 318 11. Reliqua siue à siue contra rationem opposita abiguntur.
- PDF 322 II. An, futura absolutè sui in Dei æternitate præsentia egeant vt à Deo cognoscantur.
- PDF 322 1. Quæstionis ratio, & difficultatis Scopus.
- PDF 324 2. Doctorum placita Scancti Thomæ, & aliorum ab affirmantis sententiæ impostura vindicatio.
- PDF 326 3. Negatiua nostra sententia duplici conclusione contra duplicem sensum præfatum explicata ab authoritate probatur.
- PDF 328 4. Conclusio vtraque negatiua valide ab absurdis probatur.
- PDF 329 5. Rationibus à priori, & vnici à ratione fundamenti aduersariorum euersione eadem conclusio secunda fulcitur.
- PDF 332 6. Tertia negatiua conclusio directè quæstioni præsenti respondens & oppositionum solutio.
- PDF 334 Dispvtatio VII. De mediis formalibus, verificatiuis, determinatiuis, & motiuis diuinæ scientiæ erga omnia, & singulas obiecta.
- PDF 335 Quæst. I. An Deus se in creaturis, vt medio cognoscat, formali?
- PDF 335 1. In creaturis vt medio nusquam se Deus cognoscit? .
- PDF 337 2. Exarmantur aduersariorum fundamenta.
- PDF 338 II. An Deus in se tanquam in medio possibilia creata cognosacat.
- PDF 339 1. Variæ sententiæ affirmantium.
- PDF 340 2. Deum nullius prædicati diuini titulo creata possibilia in se tanquam in medio nosse iuxta aduersariorum modum primum.
- PDF 342 3. Secundus modus dicendi affirmantem nostræ aduersam sententiam independenter à respectu transcendentali Dei ad creaturas reiicitur.
- PDF 345 4. Vinuersim affirmans sententia eiusque fundamenta exploduntur.
- PDF 346 5. Ex fundamentorum euersione affirmantis impugnatio postrema.
- PDF 348 III. An futura siue conditionata siue absoluta Deus in medio aliquo noscat?
- PDF 348 1. Nullum futurum conditionatum in medio aliquo Deus cognoscit.
- PDF 349 2. Media formalia pro futuris absolutis m´naturalibus cognoscendis hactenus assignata referuntur & confutantur.
- PDF 351 3. Media formalia, in quibus Deus futura libera creata cognoscere hactenus, dicitur, recensentur.
- PDF 353 4. Media formalia Thomistarum recentiorum absolutè præcedentia natura atque abusu arbitrij creati omnino independentia, & generatim, & speciatim reiiciuntur.
- PDF 354 5. Media formalia reliqua à nostris doctoribus assignata singulatim reiiciuntur.
- PDF 356 IV. An in medio negationes possibilium & necessariæ chimærarum, seu impossibilium secundum omnes suos status ac insuper entia moralia à Deo cognoscantur.
- PDF 356 1. Media negationum omnium possibilium conditionatorum, & existentium examinantur.
- PDF 357 2. Media formalia negationum & entium moralium excutiuntur.
- PDF 358 V. An Deus ad aliud noscendum medio aliquo formali vti queat.
- PDF 358 1. Non posse Deum medio aliquo vti ad quidpiam aliud cognoscendum ex medij physici ratione monstratur?
- PDF 360 2. Ex medij physici ratione probatio secunda.
- PDF 361 3. Ex perfectione Dei cognoscentis conclusionis eiusdem reliquæ probationes.
- PDF 362 VI. An scientiæ diuinæ verificatiua ab ipsis differant obiectis.
- PDF 363 1. Omnibus Communia, & supponenda, atque aduersariorum sententiæ.
- PDF 364 2. Postrema hæc recentiorum sententia reiicitur.
- PDF 365 3. Verificatiuum futuritionis vtriusque ab his recentioribus nostris assignatum speciatim refellitur primo.
- PDF 366 4. Eiusdem sententiæ à libertate scientiæ Impugnatio secunda.
- PDF 368 5. Principij aduersatiorum solutio, & confutatio.
- PDF 370 Dispvtatio VIII. De scientiæ diuinæ diuisione, & affectionibus, & diuinis idæis.
- PDF 370 Quæst. I. Qvotuplex scientia in Deo adstruenda sit.
- PDF 370 1. Scientiæ diuinæ penes obiectorum status diuersos partitio, vbi de scientiæ mediæ membro & proprietate ratio prima.
- PDF 371 2. Alia generalis diuinæ scientiæ in necessariam, & liberam, & additionis tertij membri scientiæ mediæ ratio secunda.
- PDF 373 3. Diuinæ scientiæ perfectiones reliquæ examinantur, & explicantur.
- PDF 375 II. De diuinæ scientiæ propriis affectionibus, & proprietatibus.
- PDF 376 1. De diuinæ scientiæ certitudine & veritatis infallibilitate.
- PDF 377 2. An diuinæ scientiæ simplicitas & indiuisibilitas, cum obiectorum diuersitate constet.
- PDF 378 3. Discursus ratio diuinæ scientiæ simplicitati repugnat, vbi de scientia quia, & propter quid.
- PDF 379 4. Simplicis apprehensionis & iudicij distinctio, huiusque ratio diuinæ scientiæ simplicitati non officiunt.
- PDF 381 III. De diuinis idæis.
- PDF 381 1. Quid idæa diuina sit, examinatur & statuitur.
- PDF 383 2. Obiectum quod idæa diuina sit extrinsecum Deo non est.
- PDF 385 3. Quid diuinum Deo exemplar, & ideæ propria est.
- PDF 387 4. Quid diuinum idæa, & exemplar & quorum obiectorum Deo sit statuitur.
- PDF 390 5. De veritate vel numero Idæarum diuinarum & de sententia Augustini, & Anselmi tacta certamine 3. num. 7. fine, & Vvicleffi errore.
- PDF 493 [i.e. 393] Controversia III. De Decreto, quo ad liberas creatarum voluntatum actiones absolutas Deus absolutè concurrit.
- PDF 493 [i.e. 393] Dispvtatio I. De prædeterminatiuis creatorum actuum liberorum præfinitionibus Thomisticis vniuersim.
- PDF 394 Quæst. I. An præfinitiones prædeterminatiuæ actionum voluntatis creatæ per sacram liceant scripturam?
- PDF 394 1. Asserentium præfinitiones conuenientia quæ est, esseque debet.
- PDF 395 2. Non licent præfinitiones Thomisticæ per scripturam sacram.
- PDF 397 3. Ex Ecclesiastici capite decimo quinto, eædem præfinitiones absolutæ futurorum absolutè contingentium apertius refelluntur.
- PDF 402 4. Pro exclusione præfinitionum earundem alia scripturæ testimonia pugnant robustè.
- PDF 406 5. Parabolis, metaphoris ac figuratis scripturæ locutionibus præfinitiones & reliqua principia antecedentia requisita est determinantia ad liberas nostras actiones confutantur.
- PDF 408 II. Liceatne per patres Thomistica nostrorum absolutè contingentium præfinitio?
- PDF 408 1. Patres præsertim Græci stant pro arbitrij nostri indifferenti ad vtrumvis potestate.
- PDF 413 2. Alia pro eadem veritate latinorum patrum testimonia.
- PDF 417 3. Ad libertatem arbitrij, necessitatem alterius partis, & (quod consequens) impossibilitatem alterius absolutam constanter apud Patres omnino excludi.
- PDF 423 4. Arbitrij necessitas natura præcedens operationes, ab eisque in sui positione independens ab eius potentiæ & operationum libertate à recitatis patribus reiicitur.
- PDF 427 5. Ex hactenus statutis scripturæ & Patrum principiis recentium Thomistarum præfinitiones euertuntur, horumque præcluduntur effugia.
- PDF 433 6. Quæ ex scriptura & patribus contra statutam hactenus veritatem aduersariis sonant, eidem potius fauent.
- PDF 438 III. An Conciliorum, & Pontificum definitionibus Thomistarum recentium præfinitiones ad absolutam contingentis futuritionem aduersentur.
- PDF 438 1. Certa nonnulla pro expedita & genuina definitioneum Tridentini contra Caluinum & Lutherum intelligentia prænotantur.
- PDF 442 2. Argumentum contra præfinitiones Thomistarum recentium ex præfatis locis Tridentini de seruata libertate cooperationis nostræ à Deo vocante, & præmouente instruitur, eorumque tentata effugia è mente Caluinistarum, & contra Concilij mentem videri.
- PDF 448 3. Ex ipsa hæreticorum confessione, & patribus, qui Tridentino adfuêre, de eove maiori cum laude scripserunt, conuenientia Thomistarum cum illis, nec non argumentis aliis expenditur.
- PDF 453 4. Reliqua ex Tridentino expenduntur, &, quæ ex illo ab aduersariis obiectantur, diluuntur.
- PDF 455 5. Ex reliquis Conciliorum, & Pontificum definitionibus præfinitiones Thomisticæ ablegantur.
- PDF 458 IV. An per Academias & Sanctum Inquisitionem liceat præfinitionis Thomisticæ ad absolutam futuritionem contingentis necessitas.
- PDF 459 1. Academiæ plures necessitatem præfinitionum Thomisticarum, seu cuiusvis principij essentialiter requisiti ad futurum contingens, huic connexum ab eoque in sui positione independens iam pridem firmiter excluserunt.
- PDF 463 2. Æque contra easdem Thomisticas prædeterminatiuas præfinitiones Hispaniæ Academiæ reliquæ pro nobis pugnarunt: vbi de delatione S. Inquisit.
- PDF 467 3. Quid à Sede Apostolica & Sanctæ Inquisitionis tribunalibus tentatum actumve re super hac refertur.
- PDF 471 V. An per scholam veram Thomisticam & Philosophorum, & Magistri doctrinam prædeterminatiuæ præfinitiones liceant.
- PDF 471 1. Philosophis non fatalibus omnibus ac Magistro sententiarum prædeterminatiuæ præfinitiones absolutæ actionum humanarum fuerunt semper inuisæ.
- PDF 472 2. Sanctus Thomas pro nobis apertus est.
- PDF 477 3. Contra prædeterminatiuas præfinitiones Sanctum Thomam instare ex aliorum, & eius discipulorum insigniorum iudicio ostenditur.
- PDF 483 4. E signis ab aduersariis præscriptis sententia, & schola nostra vere Thomistica euincitur.
- PDF 488 VI. Quatenus per scholas alias, & religiones cæterosque Doctores liceant, prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 488 1. Franciscana familia sua Scotica schola contra prædeterminatiuas præfinitiones pugnat acerrimè.
- PDF 492 2. Nominalium (altera scilicet Franciscana, vt plurimum, schola) pro nobis contra prædeterminatiuas præfinitiones est.
- PDF 494 3. Omnium Ecclesiæ religonum præstantes quique Doctores semper contra prædeterminatiuas præfinitiones decertarunt.
- PDF 497 4. Doctores exteri reliqui & nostri omnes prædeterminatiuas præfinitiones abiicientes recensentur.
- PDF 499 5. Vtriusque opinionis pondere ab authoritate ad trutinam vocato valdè eleuatur Thomistica aduersa.
- PDF 501 VII. An per rationem liceant prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 501 1. Stata ac per se nota causæ liberæ definitio (quæ scilicet positis omnibus requisitis ex parte ipsius ad operandum potest operari, vel non operari,) ab authoritate, & ratione contra aduersarios aliquot statuitur.
- PDF 505 2. E data causæ liberæ definitione & voluntatis libertate variè argumentum contra prædeterminatiuas præfinitiones instruitur.
- PDF 506 3. Solutio de potentia in sensu diuiso confutatur.
- PDF 510 4. Vlterior potentiæ assignatæ ad omissionem posita præfinitione impugnatio.
- PDF 514 5. Solutio ex indifferenti iudicio præcluditur.
- PDF 518 6. Euasiones aduersariorum aliæ præocupatæ.
- PDF 522 7. Euasio alia non adeo rigida de necessitate, & impotentia infallibilitatis, non absoluta præcluditur.
- PDF 524 8. Prima dependentia præfinitionis à libertate nostræ voluntatis à Thomistis ex cogitata euanescit.
- PDF 528 9. Ex impij iustificatione vlterior eiusdem solutionis impugnatio.
- PDF 530 10. Dependentia alia præfinitionum ab exercitio libertatis nostræ à Thomistis excogitatæ præciditur.
- PDF 534 11. Ab impossibillitate auxilij sufficientis præfinitiones de sese efficaces eliminantur.
- PDF 538 12. A communibus præfinitionum harum consectariis absurdis eædem præfinitiones reiiciuntur.
- PDF 543 13. Neque vltima solutione palinodiam recantante quidquam aduersarij præstant.
- PDF 546 14. Argumenta à ratione aduersariorum exarmantur, ac fortius in ipsos regeruntur.
- PDF 550 VIII. An per alias rationes præfatæ liceant præfinitiones.
- PDF 560 Dispvtatio II. De præfinitionibus prædeterminatiuis ad materiale peccati.
- PDF 561 Quæst. I. Liceantne per Philosophos, & Theologos Catholicos scholasticos, (præcipuè Sanctum Thomam eiusque veros discipulos) materialis peccati prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 561 1. Vtriusque sententiæ explorati Doctores ad purum recensentur.
- PDF 564 2. Ex discipulis Sancti Thomæ, præsertim pro affirmatiua citatis, negatiua nostra genuina Sancti Thomæ sententia esse conuincitur.
- PDF 566 3. Pro negatiua nostra sententia constans, & expressus vbique Sanctus Thomas.
- PDF 569 4. Locis, quibus aduersarij eis præfinitionibus Sanctum Thomam fouere volunt, eum habent aduersum.
- PDF 572 5. Theologi reliqui hisce præfinitionibus aduersantur.
- PDF 576 II. Liceantne per sacram scripturam ad materiale peccati præfinitiones prædeterminatiuæ.
- PDF 576 1. Præfinitiones prædeterminatiuæ ad materiale peccati, sacræ paginæ videntur aduersæ.
- PDF 581 2. Oppositionibus aduersariorum ex sacra pagina obuiatur.
- PDF 586 III. An præfinitiones ad materiale peccati per Concilia liceant, & Ecclesiæ Patres.
- PDF 586 1. Concilia præfinitiones Dei ad nostri peccati materiale condemnasse videntur.
- PDF 589 2. Patres præfinitiones ad materiale peccati consone exhorrent.
- PDF 593 3. Alia ex statis Patrum sententiis, & testimoniis argumenta.
- PDF 598 4. Cætera ex patribus argumenta.
- PDF 602 5. Oppositiones ex patribus eneruantur.
- PDF 605 IV. Liceantne à ratione ad materiale peccati prædeterminatiuæ præfinitiones.
- PDF 605 1. Præfinitio prædeterminatiua Deum causam, authoremque formalis peccati absolutè facit.
- PDF 607 2. Euasiones aliæ, quæ Deum in peccati causatione à culpa excusant.
- PDF 612 3. Præfinitiones eiusdem ad materiale peccati impugnationes aliæ, & obiectionum solutiones.
- PDF 616 4. Decreti indifferenter concurrendi natura enucleata lucem hactenus dictis affert.
- PDF 620 V. An ex vi præfinitionis prædeterminatiuæ per concursum aliquem Dei, vel per generale subtrahendi decretum possit Deus actum prauum vagè hunc, vel illum, siue in communi præfinire.
- PDF 620 1. Deciditur difficultas prima.
- PDF 622 2. De difficultate secunda definitur.
- PDF 623 3. Difficultas tertia expeditur.
- PDF 625 VI. De præfinitione materialis peccati materialiter sumpti seu creaturæ non imputabilis.
- PDF 628 Dispvtatio III. De aliorum decretorum diuinorum concurrendi cum creaturis rationalibus ad liberos earum actus examine.
- PDF 628 Quæst. I. De decreto comitanti diuino concurrendi ad liberos creatæ voluntatis actus.
- PDF 628 1. Decreto comitantis concurrendi authores, & modi omnes.
- PDF 629 2. Negatiua conclusio contra priorem modum decreti comitantis independentis à scientia media speciatim statuitur.
- PDF 631 3. Eiusdem primi modi decreti comitantis per Deo intrinseca adæquatè constituti impugnationes alia.
- PDF 633 4. Comitantis sympathiæ impugnationes reliquæ.
- PDF 636 5. Decretum comitans etiam extrinsecùs constitutum, ac scientiæ mediæ subnixum admitti nequit.
- PDF 639 II. De decreto diuino indifferenter ad nostrum consensum, vel eius oppositum concurrendi, vel concursum illum omittendi.
- PDF Index Alphabeticus, generalis Rerum, & Verborum.
- PDF Endsheet
- PDF Back cover
- PDF Spine
- PDF Vorderschnitt
- PDF 2. R. P. Christophori De Ortega È Societate Iesu, Quondam Scolasticæ Theologiæ publici Professoris, ac ejusdem Facultatis Præfecti ... Theologia Controversiarum Dogmaticarum, & Scholasticarum, de Divina Essentia, Attributis non vitalibus, de Scientia, & de Decreto concurrendi cum causis liberis
- PDF Front cover
- PDF Endsheet
- PDF Title page
- PDF Index Controuersiarum, Disputationum, Quæstionum, & Certaminum, quæ in hoc primo Tomo continentur.
- PDF Facultas R. Patris Prouincialis Prouinciæ Toletanæ.
- PDF Facultas R. P. Prouincialis Prouinciæ Lugdunensis.
- PDF Permissiones.
- PDF 1 Controversia IV. De Diuina voluntate, eiusque actibus vniuersim sumptis.
- PDF 1 Dispvtatio I. De existentia voluntatis diuinæ in actu primo, & secundo, ac vtriusque ordine inter sese.
- PDF 1 Qvæst. I. An Deo voluntas in actu primo adsit?
- PDF 1 Certam. 1. Voluntas Dei in actu primo ab Azthoritate statuitur.
- PDF 3 2. Ex Philosophis & rationibus voluntas diuina stabilitur.
- PDF 4 II. Recténe ex Scientia, & intellectu diuino eius probetur voluntas.
- PDF 4 1. Discursus Sancti Thomæ ad purum propositus, atque à rationibus dubitandi Caietani vindicatis.
- PDF 5 2. Ex intellectiua substantia præcisè volitiuam legitimè demonstrari; sed non à Recentioribus.
- PDF 6 3. Planiores, pleniores, & communiores illationis volitiui, & intellectiui demonstrationes.
- PDF 7 4. Eneruatur aduersa argumenta.
- PDF 9 5. In Deo ex intellectiuo volitiuum euidentiùs adhuc, & irrefragabilius inferri.
- PDF 9 III. De iis, quæ diuinam præcedunt volitionem vniuersim.
- PDF 12 Dispvtatio II. De materialibus diuinæ volitionis obiectis, modo, & statibus, secundum quos ad ipsa porrigitur.
- PDF 12 Quæst. I. An diuina omnia diuini amoris materialia obiecta formaliter loquendo sint?
- PDF 12 1. Diuina bonitas ex diuinis omnibus formaliter metaphysicè non constatur: sed est prædicatum à reliquis diuersum.
- PDF 13 2. Diuina reliqua obiecta diuinæ volitionis materialia sunt.
- PDF 14 3. Oppositionibus occurritur.
- PDF 15 II. An Deus creata obiecta secundum se sumpta omnia vniuersim amet, & singulatim, etiam, qua possibilia.
- PDF 15 1. Omnia vniuersim, & singulatim, creata amat Deus.
- PDF 17 2. De amore creatorum possibilium, qua talium, diuino, sententiæ Doctorum.
- PDF 18 3. Tertia negatiua vniuersim Amoris diuini erga possibilia sententia, explicatiùs, temperatiusque, variis conclusionibus proposita, eligitur.
- PDF 20 4. Aduersis fundamentis occurritur.
- PDF 22 III. Ametnè Deus pro statu conditionatæ futuritionis conditionata contingentia.
- PDF 22 1. Nonnulla pro quæstionis expeditione clariore.
- PDF 22 2. Doctorum placita, inconsequentiæ, & debilia fundamenta notantur.
- PDF 25 3. Postrema sententia variis conclusionibus explicata probatur.
- PDF 27 IV. An, quove pacto Deus propter se creaturas amet?
- PDF 27 1. Ad veram quæst. & intelligentiam decisionum notata.
- PDF 27 2. Verus, non vulgaris, Theologicus eius propositionis sensus aperitur.
- PDF 28 3. Aduersis argumentis obuiatur.
- PDF 30 V. Ametnè Deus creaturas propter ipsas vt finem.
- PDF 33 VI. An propter creaturas amet se Deus?
- PDF 36 Dispvtatio III. De diuinæ voluntatis, atque eius actuum libertate erga creata obiecta, eiusque magnitudine, & constitutiuo.
- PDF 36 Quæst. 1. Sitne diuinæ voluntati, & volitioni absolute libertas?
- PDF 36 Certamen primum.
- PDF 37 2. Diuinæ voluntatis absoluta libertas ab authoritate stabilitur.
- PDF 38 3. Accinunt eidem veritati Ecclesiæ Patres.
- PDF 39 4. Eiusdem dogmatis, à ratione demonstrationes naturales.
- PDF 41 5. Demonstrationum priorum effugium explicatione libertatis diuinæ contra nonnnullos Thomistas Recentes plæclusum.
- PDF 42 6. Absoluta diuinæ voluntatis libertas de fide asserenda est.
- PDF 44 II. De vtraque libertatis Dei magnitudine.
- PDF 44 1. Circa quodvis obiectum sit diuina libertas intensiuè maior creata libertate est: imò & extensiuè maiior absolute est, etsi peccare (vt reuera nequit) non possit.
- PDF 45 2. Maior diuinæ libertatis extensio, quàm creatæ, quæ ad malum potest, solâ comparatione ad vtrumque ostenditur.
- PDF 46 III. De necessitate Dei ad optimum.
- PDF 47 1. Quæstionis scopus, & sensus.
- PDF 47 2. Doctorum placita aperta.
- PDF 49 3. Vera sententiæ affirmantis vniuersim exclusioni contradicens stabilitur.
- PDF 51 4. Reliquæ affirmantes sententiæ contradictoriis probatis repelluntur.
- PDF 53 5. Argumenta aduersariorum retunduntur.
- PDF 56 IV. An Dei voluntas contradictionis libertate immediata ad suos actus gaudeat?
- PDF 56 1. Negans sententia, consequentiæ examen.
- PDF 57 2. Affirmans sententia statuitur, & propugnatur.
- PDF 58 3. Solida à solutione obiectionum probatio tertia.
- PDF 60 V. De affectuum liberorum Dei extensiua, quoad durationem, magnitudine.
- PDF 60 1. Ex diuinæ volitionis liberæ positiua retractatione per aduersam nequit libera Dei volitio cessare per scripturam, & Patres.
- PDF 62 2. Immutabilitas liberæ volitionis diuinæ positiua per aduersæ successionem à ratione probatur.
- PDF 63 3. Dogmatica conclusio ab oppositionibus vindicata.
- PDF 64 4. Libera Dei volitio pure incipere defineréve in tempore, adhuc è pura contradictionis libertate, minime potest.
- PDF 65 5. Vnica contra statutum dogma expeditur difficultas.
- PDF 68 VI. Libertatis liberarum volitionum Dei formalis constitutio expenditur.
- PDF 68 1. Extrinsecus libertatem volitionis diuinæ constituentium numerus, & communiores modi.
- PDF 69 2. Connotantium, quoad id, quod ad decreti constitutionem ex parte Dei supponendum, speciales modi confutati.
- PDF 71 3. Specialis nostri Quiros modus reiectus, & mens connotantium omnium in re hac concluditur.
- PDF 74 4. Varij eorundem connotantium modi quoad specialia connotata refutati.
- PDF 76 5. Libertatem volitionis diuinæ adæquatè per Deo intrinseca constitui, ac si adæquatè constitutam omnem Dei ad extra operationem præcedere auctoritate probatur.
- PDF 80 6. Ab eadem parte ex dogmatum aliorum per connotantes euersione eorum sententia confutatur.
- PDF 83 7. Ab impossibilitate, & insufficientia ex parte extrinsecorum effectuum, & operationum ad constituendam diuinæ volitionis libertatem, atque aliis incommodis connotantium sententia confutatur.
- PDF 86 8. Difficultatibus contra nostram sententiam Patroni præcessores haud quaquam satisfaciunt.
- PDF 89 9. Caietani, & Asseclarum sententia rigide examinata & explosa.
- PDF 92 10. Propria facilior, fors facilior sententiæ communis, & nostræ explicatio & à mysterij tanti, difficultatum complanatione probatio vltima.
- PDF 93 Dispvtatio IV. De diuinarum volitionum diuersitate.
- PDF 94 Quæst. I. De affectibus quos erga seipsum amore suo exercet Deus.
- PDF 94 1. De amore stricto difficultatis scopus & Doctorum sententiæ.
- PDF 97 2. Negatiua sententia duplici conclusione statuta.
- PDF 99 3. Conclusio tertia authoritates aduersariorum eleuat.
- PDF 101 4. Amor Dei erga seipsum, & charitas, & concupiscentia proprietate sermonis est.
- PDF 103 5. Amor Dei erga seipsum propriissime amicitia est.
- PDF 105 6. De amore Dei erga seipsum breuiora dubia reliqua.
- PDF 107 II. Quo amore Deus erga creata vniuersim prosequatur.
- PDF 107 1. De desiderio Dei erga creata bona opinionis negantis fundamenta & Auctores.
- PDF 108 2. Datur in Deo desiderium proprium erga creata bona, & quæ absolutè sunt, & pleraque, quæ absolutè non sunt.
- PDF 110 3. Spei affectus Deo repugnat.
- PDF 111 III. De affectus diuini erga creata efficacia absoluta & secundum quid, siue ex parte sua, non nostri antecedente, beneplaciti, nec solum signi.
- PDF 112 1. Faciliorum expeditio, & vnicæ Theologicæ hac in re difficultatis propositio, & Doctorum sententiæ.
- PDF 114 2. Voluntas vera, nec solum signi, antecedens de vita omnium, etiam reproborum, recta, & salute etsi non absolutè efficax: sed inefficax ex Scriptura, & Patribus in Deo statuitur.
- PDF 118 3. Pro eadem veritate testimonia alia, & Theologica ex Patribus argumenta nonnulla.
- PDF 121 4. Pro eadem veritate ex scriptura, & Patribus argumenta alia.
- PDF 124 5. Ex tristitia de pereuntibus, suppliciis, & ira rationes reliquæ.
- PDF 127 IV. De affectu prosecutiuo Dei erga rationales creaturas speciali, siue amicitia Dei propria erga illis.
- PDF 128 1. Datur affectus amicitiæ propriæ erga creaturas rationales in Deo.
- PDF 130 2. Possibilitas inæqualitatis amicitiæ Dei erga rationales creaturas examinatur.
- PDF 133 3. Amoris amicitiæ Dei inæqualitas, quæ de facto est, statuitur.
- PDF 136 4. Aliud documentum de facto ad Theologiam spectans de maioritate amoris Dei erga homines, vel Angelos deciditur.
- PDF 139 5. De magnitudine amoris Dei de facto erga homines aliquot relate ad alios homines, vel reliquos.
- PDF 143 Dispvtatio V. De nolitionibus, seu affectibus fugæ voluntatis diuinæ.
- PDF 144 Quæst. I. An Deus odium proprium abominationis erga peccatum habeat?
- PDF 144 1. Odium abominationis erga peccatum proprietate sermonis conuenit Deo.
- PDF 145 2. De libertate vel necessitate odij Dei erga peccata, & obiectorum solutiones.
- PDF 147 II. An odium inimicitiæ erga mortaliter peccatores proprie in Deo admittendum?
- PDF 147 1. Doctorum sententiæ contrariæ referuntur nostraque prima assertio.
- PDF 149 2. Odium proprium Deus in damnatos exercet.
- PDF 150 III. De cæteris fugæ, & auersionis diuinæ affectibus.
- PDF 153 Dispvtatio VI. De ordine decretorum seu affectuum liberorum Dei.
- PDF 153 Quæst. I. Qvisnam ordo diuinarum voluntatum liberarum assignari possit, ac debeat.
- PDF 153 1. Quæ certa omnibus esse debent, & difficultatis seu controuersiæ scopus proponuntur.
- PDF 155 2. Non solum esse potest, sed de facto præfatus ordo in volitionibus Dei liberis est.
- PDF 156 3. Præfatus ordo intentonis Dei, & effectionis, ita absolutè necessarius est, vt non possit non esse.
- PDF 158 II. An ordo præfatus inter intentionem efficacem Dei liberi effectus creati determinati, eiusque electionem, & executionem esse queat?
- PDF 158 1. Quæstionis scopus, & supposita placita proponuntur.
- PDF 161 2. Causæ liberæ memorata definitio, &, quantum ad rem hanc opus est, ab aliquorum trcis extricata.
- PDF 164 3. Quartæ sententiæ negatiuæ conclusio prima contra præscindentem præfinitionem demonstratur.
- PDF 167 4. Conclusio secunda contra præfinitiones non præscidentes à mediis, & effectus libertate, & per scientiam mediam essentia sua regulatas.
- PDF 170 5. Vltima conclusio contra præfinitionem actus liberi non supponentem, sed concernentem scientiam mediam, & auxilia efficaciæ benignæ, præcedentium confirmatio, & vindicatio.
- PDF 172 III. An sit præfinitio de effectu libero disiunctim, & vage, possibilis, ac subinde inter eam, & executionem ordo.
- PDF 172 1. Præfinitio, seu intentio efficax vaga, siue de affecto libero disiunctim, male à nonnullis, absurdisque consequentiis, & asseritur & negatur.
- PDF 174 2. Nostri Ruiz rationes aliæ pro affirmatiua sententia reiectæ: vbi de amore Dei erga peccatum possibile præcisiuè.
- PDF 176 3. Præfinitio vaga dea actibus nostris, seu extremis liberis salua eorum libertate probatur, vbi multa Theologiæ vtilia consectaria.
- PDF 178 IV. An inter Dei volitiones imperantis, & imperatæ ordo esse queat.
- PDF 182 Controversia V. De Moralibus Dei virtutibus.
- PDF 182 Dispvtatio I.
- PDF 182 Qvæst. I. Sintne in Deo virtutes morales admittendæ.
- PDF 183 1. Rei difficultas, & doctorum sententiæ confutatæ.
- PDF 185 2. Morales virtutes in Deo firmius adstruuntur, & à propositis difficultatibus facile vindicantur.
- PDF 187 II. An reliquæ morales virtutes in particulari, præter iustitiam strictam Deo conueniant?
- PDF 187 1. De temperantia, & fortitudine, earumque partibus.
- PDF 188 2. De virtutibus nonullis ad alterum relatis, ac proinde iustitiæ aliquo modo annexis.
- PDF 189 3. De gratitudine Dei erga iustos.
- PDF 191 4. De obedientiæ, obseruantiæ, & Religionis virtutibus statuitur.
- PDF 191 II. De Dei promissione, pacto, & similibus, quoad proprietatem, & vim, seu obligationis inductionem.
- PDF 200 Dispvtatio II. De stricta & propria Dei erga homines, seu rationales creaturas iustitia.
- PDF 200 Quæst. I. De variis iustitiæ acceptionibus, atque strictæ essentia, & speciebus.
- PDF 200 1. Amplissima iustitiæ, quam legalem vocant acceptio.
- PDF 202 2. Propriæ, & strictæ iustitiæ definitio, explicatio, & in suas species diuisio.
- PDF 204 II. Sitnè Dei ad creaturas commutatiua iustitia.
- PDF 204 1. Contradictoriarum sententiarum Patroni, & solida nostræ negantis fundamenta aliqua.
- PDF 207 2. Eiusdem negatiuæ conclusionis probationes reliquæ.
- PDF 209 3. Leuiora pro negante nostra sententia, & quæ contra ipsam faciunt reiiciuntur.
- PDF 211 III. An iustitua distributiua Deo conueniat?
- PDF 211 1. Diuersæ Doctorum sententiæ, vbi de Sancti Thomæ mente.
- PDF 213 2. Secunda sententia duplici conclusione explicata probatur.
- PDF 215 IV. An iustitia propria, & strictè vindicatiua sit Deo tribuenda.
- PDF 220 Controversia VI. De prouidentia Dei.
- PDF 220 Dispvtatio I. De Prouidentia existentia, obiecto, & modo.
- PDF 220 Qvæst. I. Sitne in Deo creatorum prouidentia absolute, atque vniuersim.
- PDF 220 1. Negantes Deo prouidentiam creaturarum omnem recensentur: vocis etymo, mo, ac rudi explicatione præmissa.
- PDF 222 2. Catholica veritas de Prouidentia Dei erga creata absolute, & vniuersim asseritur, & vindicatur.
- PDF 223 II. De prouidentia Dei erga homines, & rationales cætera creaturas; ac ipsarum liberas actiones.
- PDF 223 1. Philosophorum prouidentia erga rationales creaturas negantium errores, eisque catholica, & naturalis veritas contradicens.
- PDF 224 2. Diuina de rationalibus creaturis, atque earum actionibus prouidentia ex fide, & naturali ratione demonstratur.
- PDF 225 3. Oppositionum solutio.
- PDF 226 III. De Prouidentia erga prauas actiones.
- PDF 227 1. Dei erga prauas actiones ex Scriptura, & Theologis prouidentia probatur.
- PDF 228 2. Id ipsum ex Patribus statuitur.
- PDF 229 3. A ratione, & explicatione prouidentiæ diuinæ erga actiones prauas, eadem probatur conclusio.
- PDF 231 4. Auerrois difficultati, & Catholicorum curiositati fit satis.
- PDF 233 5. Eidem Auerrois difficultati, aliter atque aliter fit satis.
- PDF 234 IV. An Dei prouidentia circa omnia omninò, & singula creata versetur.
- PDF 234 1. Philosophorum errores, & affirmans sententia aliorum auctoritate, & dogmatica ex scriptura, & Patribus probatur.
- PDF 237 2. Veritatis eiusdem demonstrationes Philosophorum, & Patrum auctoritate confirmatæ.
- PDF 239 3. Minimarum atque abiectissimarum omnium & singularum rerum diuina prouidentia dogmatica, & eiudens est.
- PDF 242 4. De monstrosis, & infortunatis casibus, & effectibus Dei est Prouidentia: vbi doctrinæ Syrenij, & Molinæ animaduersio.
- PDF 245 V. An Deus creatis cunctis immediatè per seipsum prouideat.
- PDF 249 Dispvtatio II. De prouidentiæ diuinæ eßentia, & diuisione.
- PDF 249 Quæst. I. Qvibusnam prouidentia Dei vniuersim constet?
- PDF 249 1. Exactior difficultatis dirimendæ explicatio, & Doctorum sententiæ.
- PDF 253 2. Imperium intellectuale imperatiui modi ordinationis rei in finem per aptorum mediorum à Deo electionem, nec prouidentia est, nec illam in Deo constituit; imò imperium esse nequit.
- PDF 255 3. Intellectuale imperium assertium de præsenti à nostro Ruiz excogitatum, & fundamentum reiicitur.
- PDF 260 4. Imperium intellectuale, imò nullum, Deo intrinsecum respectu creaturarum esse potest.
- PDF 263 5. Diuina prouidentia, & scientia dirigente voluntatem ad mediorum electionem & electione ipsa æquè, & directo constituitur.
- PDF 264 II. De prouidentiæ insuas species diuisione, & earum explicatione.
- PDF 264 1. Diuinæ prouidentiæ species omnes ex obiectis, & actibus recensentur.
- PDF 266 2. Scientia naturalem, & liberam prouidentiam cum mediorum electione constituens, atque huius conditio explicatur.
- PDF 268 3. De scientia media directiua electionis efficacium mediorum ad finem liberum, & cum illa specialem, & perfectissimam de actibus liberis prouidentiam constituens asseritur contra Recentes.
- PDF 271 4. Difficultatis propositæ aliorum solutiones reiectæ.
- PDF 273 5. Firma præfatæ difficultatis solutio.
- PDF 276 Dispvtatio II. De præsuppositis, & subsequentibus, seu causis, & effectibus diuinæ prouidentiæ.
- PDF 276 Quæst. I. De efficaciæ, ac serietatis modo in intentione præcedente prouidentiam obiectiue liberam, seu de causis, & effectis liberis requisito.
- PDF 276 2. [i. e. 1.] Prima communis, & facilis conclusio de prouidentia obiectiue libera, de mediis sufficientibus ad finem.
- PDF 277 2. Conclusio secunda.
- PDF 279 3. Vlterius, delicatiusque examen qualitatis præuiæ intentionis prouidentiæ liberæ obiectiuè.
- PDF 280 II. De subiecto prouidentiæ.
- PDF 283 III. An, quove pacto prouidentia semper finem intentum assequatur?
- PDF 283 1. Quo sensu diuina prouidentia necessario effectum obtineat?
- PDF 285 2. Recidentiæ decidentis ab ordine vnius in ordinem prouidentiæ alterius vberior explicatio.
- PDF 287 IV. De prouidentiæ effectibus, & genere causalitatis ab ea in ipsos exercitæ.
- PDF 292 Controversia VII. De prædestinatione Sanctorum.
- PDF 292 Dispvtatio I. De existentia prædestinationis diuinæ.
- PDF 292 Qvæst. I. Qvid prædestinationis voce à Theologis in hac contruersia intelligatur?
- PDF 292 1. Proprietatis significationis, & receptionis Theologicæ vocis Prædestinatio dignoscendæ principia.
- PDF 294 2. Propriæ aliquot vocis Prædestinatio acceptiones, & quæ ex vsu Theologis?
- PDF 295 3. Aliquæ acceptiones propriæ vocis Prædestinatio è prioritatibus intentionalibus quas importat.
- PDF 297 4. Prædestinationis respectu meritorum pura prioritas materia, & ex dictis conclusio.
- PDF 299 II. De Prædestinationis diuinæ erga saluandos existentia.
- PDF 302 Dispvtatio II. De essentia Prædestinationis.
- PDF 302 Quæst. I. An Prædestinatio gloriæ Sanctorum intentionum aliquam diuinam formaliter claudat.
- PDF 302 1. Prædestinatio efficacem gloriæ Sanctorum intentionem formalem minimè claudit.
- PDF 304 2. Occurritur obiectionibus.
- PDF 305 3. Inefficax adhuc intentio, seu voluntas formalis gloriæ prædestinati formaliter in prædestinatione minimè clauditur.
- PDF 307 II. Quonam tota essentia Prædestinationis contineatur?
- PDF 307 1. Memoratis sententiis aliis nostræ scholæ propria ab authoritate statuitur.
- PDF 310 2. A ratione eadem conclusio & libertatis nostræ stabilitur cum diuina prædestinatione concordia.
- PDF 312 3. Prædestinationis ex inefficaci gloriæ intentione per scientiam mediam constituendæ ratio vlterior.
- PDF 313 4. Rationes aliæ vindicantur.
- PDF 316 5. Necessitas directionis scíentiæ mediæ ad electionem mediorum efficacium prædestinatiuam probatur vltimo, & ab obiectione huc remissa ex certamine primo, numero septimo vindicatur.
- PDF 318 6. Aliqui Recentiorum scrupuli expediuntur.
- PDF 320 7. Recentiorum Scrupuli tres expediti.
- PDF 322 8. Vltimi cæteris grauioris scrupuli expeditio.
- PDF 342 [i.e. 324] III. De electione ad gloriam ante absoluta merita prædestinati præuisa.
- PDF 342 [i.e. 324] 1. Ante absolute præuisa merita eligi ad gloriam prædestinatos: certum omnibus est, de eius vero electionis efficacia non item.
- PDF 325 2. Omissis Thomistis sententiæ, & Patroni.
- PDF 328 3. Irrito pro alterutra sententia ab eius Patronis ex scripturæ testimoniis pluribus laboratur.
- PDF 332 4. Irrito etiam pro alterutra sententia certatur ex Patribus.
- PDF 338 5. Quovsque Vasquez contra Soarium minùs solidè discurrerit summatim expeditur.
- PDF 342 6. Haud maiori operæ pretio Vasquiniani aliis Soarium impugnant.
- PDF 346 7. Magni mei Magistri Dazæ & ipso posteriorum vrgentiora contra Soaristas argumenta retusa.
- PDF 348 8. Duplici conclusione negans sententia stabilitur, & ab oppositis vindicatur.
- PDF 351 Dispvtatio III. De causis diuinæ Prædestinationis.
- PDF 351 Quæst. I. An repugnet creatura absolute imprædestinabilis à Deo?
- PDF 351 1. Ad pleniorem quæstionis sensum notata, & placita Doctorum.
- PDF 353 2. Nostra hæc negatiua sententia ab authoritate Scripturæ, & Patrum firmissimè fundatur.
- PDF 354 3. Sanctus Augustinus cum Asseclis Patribus pro eadem stat, certatque sententia.
- PDF 356 4. Pro eadem sententia Patres interpretes, & Scholastici reliqui.
- PDF 358 5. A ratione eadem sententia probatur, & asseritur.
- PDF 359 6. Peculiares probationes Recentiorum examinantur.
- PDF 361 7. A solutione vnici fundamenti opinionis aduersæ nostræ, & communis probatio postrema.
- PDF 363 II. An prædestinationis nostræ causa efficiens motiue meritorie ex parte prædestinati detur, darive saltem possit?
- PDF 364 1. Semipelagiana præsertim ad purum de re præsente hæresis examinatur rigide.
- PDF 368 2. Semipelagiani erroris Princeps rigide exploratus: vbi de Cassiani sententia.
- PDF 373 3. Aliorum Patrum circa Semipelagianismum sensa eruuntur.
- PDF 377 4. Massilienses explorato, eorumque error confutatur.
- PDF 381 III. An, quove sensu verum sit proloquium illud: Facienti, quod in se est, Deus non denegat gratiam?
- PDF 381 1. De eius proloquij sensu Scholasticorum ex naturæ viribus sententiæ explorantur.
- PDF 387 2. Nullum, quamtumvis tenue, & remotissimum prædestinationis, aut iustificationis initium merito, aut dispositioni directæ, & per se vel etiam indirectæ, & per accidens, positiuæ, seu negatiuæ è solis arbitrij creati viribus differri salua fide Catholica potest.
- PDF 392 3. De infallibilitate gratiæ largiendæ facienti quod in se est; eiusque proloquij certo & Catholico sensu. atque in eum nostrorum Molinæ, & Cardinalis Toleti assertio, & vindicatio.
- PDF 395 IV. Possitne dari operibus ex Dei gratia ortis causa meritoria prædestinationis propriæ?
- PDF 395 1. Opera, ex gratia etiam Dei facta, prædestinationis propriæ causa meritoria esse nullatenus possunt.
- PDF 398 2. Quidnam ad prædestinationem propriam opera ex ipsa, & gratia Dei profecta conferant demum?
- PDF 401 V. An Christi Domini opera ex Dei gratia profecta prædestinationis alterius causa esse esse possint, ac de facto sint?
- PDF 401 1. De merito Christi Domini, in hominum atque Angelorum prædestinationem influxu, & causalitate, Doctorum sententiæ.
- PDF 404 2. Nostra sententia de causalitate meritorum Christi in Prædestinatorum electionem conclusionibus distinctæ proponitur, & probatur.
- PDF 408 VI. An aliquis purus homo prædestinationis aliorum meritis è Dei gratia ortis causa esse possit, ac de facto fuerit.
- PDF 412 Dispvtatio IV. De effectibus prædestinationis.
- PDF 412 Quæst. I. An naturalia prædestinati bona effectusque prædestinationis sint.
- PDF 413 1. Quæstionis Scopus Doctorum sententiæ, ac nostra circa naturam, & substantiam prædestinati de facto decisio.
- PDF 415 2. Nec de possibili substantia prædestinati prædestinationis eius effectus est.
- PDF 417 3. De reliquis naturalibus quoad substantiam bonis prædestinati variis conclusionibus deciditur.
- PDF 418 4. De victoria tentationum.
- PDF 418 II. An supernaturalia dona omnia, etiam iustificatio, & merita prædestinati peccato intrinseca, vt primò collata sint prædestinationis effectus.
- PDF 419 1. De reliquis supernaturalibus, donis, præter iustificationem, & merita prædestinati intercissa, vt primo collata.
- PDF 421 2. De iustificatone, & meritis peccato intercissis, vt primo collata, & habita prædestinato sunt, Vasquez, & Soarez & asseclarum pugna, & eorum fundamenta ad examen, & trutinam vocata, & perpensa.
- PDF 424 III. An permissio peccato sit effectus prædestinationis.
- PDF 431 [D]ispvtatio V. De reprobatione Præscitorum.
- PDF 431 Quæst. I. De reprobationis existentia, & diuisione.
- PDF 431 1. Reprobationis existentia de fide est, cuius non euidens ratio est; est tamen satis firma argumenti contra ipsam solutio.
- PDF 432 2. Reprobationis diuisiones recensentur.
- PDF 432 II. An sit reprobatio ab omni gratia, & remedio salutis respectu aliquorum reproborum.
- PDF 432 1. De infantibus ante vsum rationis absque Baptismo decedentibus.
- PDF 435 2. De adultis ad rationis vsum peruenientibus placita & decisio.
- PDF 438 3. De sufficienti proximo ad fidem, & salutem auxilio conclusio postrema.
- PDF 441 III. De essentia reprobationis à gratia communiter acceptæ à Theologis, & prædestinationis omninò aduersantis.
- PDF 441 1. Reprobationis à gratia, etiam sufficiente, essentia statuitur: atque ad propriæ reprobationis essentiam statuendam notata.
- PDF 442 2. Reprobationis prædestinationi contrariæ, & vulgatioris essentia examinatur.
- PDF 444 3. Essentia reprobationis à gratia efficaci, quoad rem ipsam, reiectis aliorum placitis stabilitur.
- PDF 446 4. De actibus scientiæ reprobationis constitutiuis.
- PDF 449 IV. De causa reprobationis ex parte Dei.
- PDF 449 1. Pro quæstionis expeditione notata.
- PDF 451 2. In quæstione de facto Doctorum placita referuntur.
- PDF 453 3. In quæstione efficaci reprobationis à gloria reprobi de facto conclusio prima.
- PDF 457 4. Negatiua etiam reprobatioo à gloria reprobi absoluta demerita antecedens Scotica ablegatur.
- PDF 460 V. An reprobatio rationalis creaturæ efficax, & eius demeritis anterior natura, ex fine ipsam puniendi reprobationis à gratia efficace causa esse possit.
- PDF 460 1. Aliorum super quæstione proposita sententiæ, & negatiua nostra, & communis decisio.
- PDF 463 2. Argumentum tertium Sancti Augustini illustratur cum aliis pro eadem conclusione reliquis.
- PDF 465 VI. An inefficax intentio perditionis reprobi causa Deo sit reprobationis ipsius à gratia efficace? quæve Dei intentio, ac finis eam reprobationem præcedat?
- PDF 465 1. Negatiua quæstionis tam de facto, quam de possibili decisio.
- PDF 466 2. Ex quo fine, & intentione reprobi à gratia efficace reprobatio proueniat, prouenireve possit statuitur.
- PDF 468 VII. De causa reprobationis ex parte reprobi.
- PDF 468 1. Notatis aliquot quæstionis, cum de re, tum de nomine, punctum ipsum ad purum proponitur, & scopus expeditur.
- PDF 470 2. Quæstionis nostrorum de nomine negatiua decisio.
- PDF 471 3. In quæstione de re Hæreticorum, & Catholicorum aliquot Doctorum placita, & quæ Catholicis certa esse debent.
- PDF 472 4. Theologorum ea de re sententiæ proponuntur, atque examinantur.
- PDF 474 5. Dilucida quæstionis decisio nostra.
- PDF 476 Dispvtatio VI. De reliquis ad prædestinationem, ac reprobationem aliquo modo attinentibus.
- PDF 476 Quæst. I. Qvonam confirmatio in gratia, & induratio, seu obduratio in peccato, siue ad malum à prædestinatione, ac reprobatione differant.
- PDF 476 1. De confirmatione in gratia notata, & Doctorum sententiæ proponuntur.
- PDF 478 2. Nostrorum Vasquianorum, & Soaristarum ac Dominicanorum aliquot sententias expendo.
- PDF 479 3. De confirmatione in gratia, sententia nostra.
- PDF 481 4. De obduratione, seu induratione impiorum in malo, siue ad malum nostra sententia statuitur.
- PDF 483 II. Ecquid vitæ, mortisque liber sit, ac prædestinationi, vel reprobationi addat.
- PDF 484 1. E libri vitæ acceptionibus propria Theologia statuitur.
- PDF 485 2. De mortis libro, & aliis vtrumque librum concernentibus.
- PDF 487 3. Contra conclusionem secundam ex scriptura opposito, vbi vtriusque libri indelebilitas statuitur.
- PDF 489 III. De certitudine, & comparatione numeri prædestinatorum, ac reproborum.
- PDF 1 Controversia VIII. De Theologicis ad Angelos spectantibus.
- PDF 1 Dispvtatio I. De Angelorum essentia, creationeque.
- PDF 2 Qvæst. I. An Angeli existant in rerum natura.
- PDF 2 1. Angelorum existentia ex Philosophis, scriptura, & fide statuitur.
- PDF 4 2. Quid ex continua Cœlorum rotatione naturalis ratio de Angelorum euincat existentia?
- PDF 7 3. Quid ex variis energumenorum effectis miris, de Angelorum existentia, & qua id efficacia ratio naturalis ostendat.
- PDF 9 II. Quando creati Angeli fuerint, & vbi.
- PDF 9 1. De duratione in qua Angeli creati sunt & primo extitere, statuitur.
- PDF 11 2. Conclusionis probationes aliæ.
- PDF 13 3. Postrema ex Conciliorum authoritate probatio datas confirmans, censurarúmque in aduersam examen.
- PDF 15 4. Aduersæ sententiæ fundamenta Gennadiique, & Eugubini somnia de re præsente profligata.
- PDF 18 III. Vbinam loci Angeli creati sint?
- PDF 21 Dispvtatio II. De Angelorum eßentia ac diuisione.
- PDF 22 Quæst. I. De Angelorum spiritualitate, & absoluta incorporeitate.
- PDF 22 1. Angelorum spiritualitas ex parte saltem & immaterialitas statuitur.
- PDF 24 2. Angelos in totum spirituales substantias esse qui negarint, recensentur.
- PDF 26 3. Augustinus, & alij Patres ab ea sententia vindicantur.
- PDF 28 4. Angelos substantias in totum & adæquatè spirituales esse, vera & communis scholasticorum, & Patrum sententia est.
- PDF 30 5. Absolutæ spiritualitatis & incorporeitatis omnino Angelorum probationes vlteriores, vbi de eius certitudine.
- PDF 33 6. Veritas eadem à ratione demonstrata: vbi & obiectiones à ratione præ sui leuitate euanescunt.
- PDF 37 II. De Angelorum simplicitate.
- PDF 37 1. De duplici prima compositione, vel simplicitate Angelorum statuitur, ac de tertia recensentur opiniones tam de facto quam de possibili.
- PDF 40 2. Nostra sententia de Angelis qui sunt?
- PDF 42 3. De Angelis possibilibus aliarum à productis specierum sententia nostra conclusionibus distincta.
- PDF 45 4. Obiectionibus occurritur.
- PDF 47 5. Auerrois & Aureoli Argumenta reiecta.
- PDF 49 III. De Angelorum incorruptibilitate.
- PDF 49 1. Difficultatum sub quæstionis titulo contentarum distinctio ad directam earum, & expeditam decisionem præmissa.
- PDF 52 2. Angeli natura sua sunt incorruptibiles propria corruptione, adhuc de potentia Dei absoluta.
- PDF 54 3. De Angelorum natura sua annihibilitate vel inannihibilitate.
- PDF 57 4. Oppositionibus occurritur.
- PDF 59 5. De mortalitate, & corruptibilitate vel incorruptibilitate & immortalitate Angeli possibilis specie alterius à productis.
- PDF 61 6. Conclusionum vindicatio.
- PDF 65 7. De essentiali Angeli possibilis immortalitate, seu incorruptibilitate, de potentia adhuc absoluta Dei.
- PDF 69 IV. De Angelorum diuisione quoad intrinseca & essentialia.
- PDF 69 1. De diuisione Angelorum, cum specifica, tum numerica opiniones.
- PDF 71 2. Conclusiones nostræ in quæstione diuisionis specificæ.
- PDF 75 3. De Angelorum speciei atomæ cuiusvis numerica multiplicabilitate conclusiones affirmantes S. Thom. authoritate fundantur.
- PDF 78 4. Eadem conclusio probatur à ratione.
- PDF 80 5. De numerica distinctione & pluralitate Angelorum de facto.
- PDF 82 6. De numero Angelorum comparatiuo.
- PDF 84 7. De numero comparatiuo Angelorum cum tota hominum collectione aliorum sententiæ reiectæ.
- PDF 86 8. Magno valde numero creati Angeli cunctis hominibus excedunt; excessus tamen determinatus nobis ignotus omnino, & indefinibilis est.
- PDF 90 V. De Angelorum in suas Hierarchias & choros diuisione.
- PDF 90 1. Hierarchiarum Chororumque cœlestium vulgata apud Patres, & Theologos constitutio, diuisio & nominum ratio.
- PDF 94 2. Cuius generis excessu superioris Herarchiæ, chori & gradus intra eundem Angeli inferiorum Angelos antecedant, vt suo loco, & gradu quisque locetur.
- PDF 97 3. Reliquæ probationes conclusionis eiusque amplior explicatio.
- PDF 99 4. Conclusio quarta, & specierum Angelorum numerus.
- PDF 102 5. Dubia reliqua expediuntur.
- PDF 104 6. Dæmonum Respublica pessima eiusque gradus.
- PDF 105 Dispvtatio III. De iis quæ Angeli in creationis physico instanti adfuerunt.
- PDF 105 Quæst. I. De donis supernaturalibus, in quibus Angeli ex parte actus primi ad operandum creati à Deo sunt.
- PDF 105 1. Habitibus supernaturalibus, & auxiliante gratia ornati Angeli in primo suæ creationis instanti extiterunt.
- PDF 108 2. Angeli, pro naturæ perfectione, inæqualiter gratiæ, & donorum hibitualium participes fuere in instanti creationis, non autem ex merito, aut dispositione aliqua, quovis modo propria.
- PDF 110 3. Tertiæ conclusionis à ratione probatio.
- PDF 114 4. De gratia auxiliante Angelis in instanti creationis à Deo donata, examen, & decisio.
- PDF 116 II. De donis actualibus, siue actibus supernaturalibus in instanti creationis suæ Angelis à Deo donatis.
- PDF 116 1. De actibus scientiæ, & cognitionis abstractiuæ Angelorum in primo instanti suæ creationis.
- PDF 119 2. De actibus voluntatis Angelorum in primo instanti creationis.
- PDF 121 3. De Angelorum in creatonis instanti Beatitudine.
- PDF 124 4. In quæstione de facto negatiua decisio.
- PDF 126 IV. De exercitio libertatis Angelorum in primo instanti creationis.
- PDF 126 1. Duplex opinio scholasticorum, earumque fundamenta debilia reiiciuntur.
- PDF 128 2. Negatiua sententia triplici conclusione explicata statuitur.
- PDF 130 V. De merito, ac demerito siue peccato Angelorum in instanti suæ creationis.
- PDF 130 1. Negatiua quæstionis, tam de facto, quam de possibili, decisio solida ex nostris principiis probatio, Doctorum circa vtrumque sententiis recitatis.
- PDF 133 2. De peccato veniali obreptitio Angelorum in creationis instanti.
- PDF 134 3. Dominicanorum Thomistarum & ea in re sequacium pro impeccabilitate Angelorum in instanti creationis quovis modo ab eis explicata infirmæ confutantur rationes.
- PDF 137 4. Prolixa nostri Quiros ratio, & meditatio postrema nusquam est reiectis proxime firmior.
- PDF 140 Dispvtatio IV. De statu viæ Angelorum, & iis quæ ipsis in eo statu acciderunt.
- PDF 140 Quæst. I. De instantibus status & viæ Angelorum eiusque duratione.
- PDF 140 1. Instantia, quibus Angelicus viæ status constitit quæstionibus Theologicis decidendis vtilia physicæ durationis fuere, esseque deinceps Theologicis disputationibus debent.
- PDF 142 2. De duratione temporaria viæ Angelicæ instantibus, morulis, & magnitudine vniuersim definitur.
- PDF 144 3. Viæ Angelicæ durationis extensio, quantum absque diuinatione potest, determinata taxatur.
- PDF 146 II. De loco pœnitentiæ Angelorum in statu viæ.
- PDF 146 1. Absolute Angelorum in via inflexibilitatis, Patroni fundamenta disiecta.
- PDF 148 2. Absoluta physica Angelorum à præhabito affectu flexibilitas statuitur.
- PDF 151 3. Efficax ratio à priori.
- PDF 154 4. Quæstionis directæ de loco pœnitentiæ Angelis in via à Deo facta nostra decisio.
- PDF 156 5. Aduersæ sententiæ fundamenta conuelluntur.
- PDF 158 III. An aliqui Angeli peccati vel obedientiæ aliorum causa fuerint; vbi de prælio inter bonos malosque, pro viæ statu in cœlis habito, ac eius exitu.
- PDF 158 1. Affirmatiua sententia conclusionibus aliquot distincta eligitur, & fundatur.
- PDF 160 2. De prælio Angelorum in empyreo inito, & memorato Apocalypsis 12. eiusque initio armis, & progressu conclusiones nostræ.
- PDF 163 3. Quo fructu, & exitu certatum vtrinque ab Angelis fuerit.
- PDF 166 IV. De colloquio seu locutione Angelorum inter se.
- PDF 166 1. Præmonenda, supponendaque cunctis ad quæstionis decisionem.
- PDF 168 2. Doctorum placita varia de Angelorum locutione per signa obiectiua.
- PDF 171 3. Aliorum de Angelorum locutione sententiæ repulsæ.
- PDF 174 4. Aliorum, qui cognitione Angeli loquentis, eius loquutionem constituunt, non tamen in ea principium actiuum proximum ex parte obiecti adæquatum, vt alter audiat sed in eius speciebus impressis.
- PDF 178 5. Richardi, & Soarij atque eos sequentium sententiæ confutatæ.
- PDF 182 6. Genuina, ac vera S. Thomæ sententia statuitur, & propugnatur.
- PDF 186 V. Quid, quibus, & ad quam distantiam loqui Angelus possit, ac illi audire?
- PDF 186 1. Quid Angelus loqui aliis possit?
- PDF 188 2. Quibusnam Angelis loqui alius Angelus possit?
- PDF 189 3. De hominum pro hoc statu immersionis animæ in corpus, & Angelorum mutuis inter sese locutionibus.
- PDF 192 4. De mutua Angelorum vel inter se, vel hominibus colloquentium auditione.
- PDF 193 5. De multitudine Angelorum loquentium, quos quisque potest audire.
- PDF 197 VI. De peccato Angelorum Apostatarum.
- PDF 197 1. Quæstioni supposita statuuntur.
- PDF 199 2. Huius secundæ difficultatis decisio.
- PDF 202 3. Angeli luciferi malorum principis peccatum primum propriæ superbiæ fuit.
- PDF 205 4. Specialis actus superbiæ, qui primum Luciferi peccatum, fuit affectus æqualitatis cum Deo in natura.
- PDF 208 5. Scotus impugnatur.
- PDF 210 6. Sententiæ de appetitu vnionis hypostaticæ confutatione nostra de primo Luciferi peccato firmatur.
- PDF 213 7. Reliquarum sententiarum de primo Luciferi peccato confutatione præfata nostra rursus stabilitur.
- PDF 216 8. De primo reliquorum Angelorum peccato sententiæ, & nostra decisio.
- PDF 218 Dispvtatio V. De Angelis in termini statu siue operum retributione.
- PDF 218 Quæst. I. De pœna, & gloriæ Angelorum æternitate, ac reliquis à gloria essentiali, quibus dæmones priuantur.
- PDF 218 1. De æternitate pœnæ dæmonum, & bonis ad intellectum spectantibus, quibus priuantur, & ad quam pœnam, damni, an sensus? eorum priuatio pertineat.
- PDF 222 2. De iis, quorum priuatione ex parte voluntatis damnari dæmones puniuntur.
- PDF 225 3. De absoluta impotentia dæmonum damnatorum bene per pœnitentiam, aut alium actum moralis virtutis operandi sententiæ, ac de pœnitentia conclusiones.
- PDF 228 4. Rationes impotentiæ physicæ ad actum bonum moraliter præfatas reiiciio.
- PDF 231 5. De physica potentia, vel impotentia dæmonum damantorum ad bene, simpliciter, & absolute operandum, nostra sententia.
- PDF 233 II. De obstinatione, ac obduratione dæmonum, & reliquorum damnatorum in malo.
- PDF 233 1. Obduratio damnatorum in malo in nulla assignate à Doctoribus impotentia physica bene operandi, ac non male operandi.
- PDF 237 2. Aliis reiectis nostra de obduratione dæmonum, & aliorum damnatorum in malo, & ad malam negative, & positive conclusio prima proposita, & asserta.
- PDF 239 3. Amplior obdurationis voluntariæ explicatio, & cpnclusiones reliquæ.
- PDF 242 III. De pœna sensus vniuersim sumpta.
- PDF 242 1. Nominis ratio, essentia, & obiectiua huius pœnæ extensio.
- PDF 244 2. De magnitudine pœnæ sensus, eiusque continuatione per æternitatem.
- PDF 247 3. De pœnæ sensus dæmonum, & damnatorum intensiua magnitudine.
- PDF 249 IV. De dæmonum, & animarum separatarum tortura ab igne.
- PDF 250 1. Quæstionis certa, & qua certitudine, supponenda statuuntur.
- PDF 252 2. Variæ sententiæ de cruciatu spirituum igne verè corporeo reiiciuntur.
- PDF 255 3. Reales cruciatus dæmonum ab ignis obedientiali, vel morali actiuitate reiiciuntur.
- PDF 259 4. Sententia de eadem dæmonum, & animarum separatarum tortura ab igne, qua à Deo cruciarentur vnitæ, cruciabunturque æternum reunitæ.
- PDF 262 5. Qui virtute naturali ignis inducendi doloriferam corpoream qualitatem in substantias spirituales, earum supernaturaliter vel naturaliter passive recepta potentia, præsentem difficultatem componunt, refelluntur.
- PDF 264 6. Alligatione physica dæmonum, & animarum damnatorum ignis penitius, quam vulgo, inspecta tortura, & cruciatus vtrorumque ab igne facilius asseritur, & explicatur.
- PDF 268 7. De loco durationeque pœnæ ignis dæmonum animarum separatarum atque hominum rediuiuorum.
- PDF 272 Dispvtatio VI. De Angelorum omnium in statu termini ministeriis & officiis.
- PDF 273 Quæst. I. De Angelorum Beatorum ministeriis erga Deum & Angelos alios.
- PDF 273 1. Ministeria Angelorum erga Deum & Angelos alios statuuntur.
- PDF 277 2. De illuminationis Angelicæ materia & modo quo ab Angelis fit.
- PDF 283 3. Quid illuminatio sit, quidque illuminatio præstet, & quomodo fiat.
- PDF 287 II. De Angelorum erga homines officiis seu de hominum ab Angelis custodia, & malis dæmonum erga nos officiis.
- PDF Index Alphabeticus Generalis Rerum, & Verborum, Tomi Secvndi.
- PDF Leerseiten
- PDF Endsheet
- PDF Back cover
- PDF Spine
- PDF Vorderschnitt
