Theologiæ Sacramentalis Scholasticæ Et Moralis Pars ... : Ad Mentem Doctoris Subtilis Ioannis Duns Scoti D. Augustino conformen. In qua tractatur de Sacramentis in Genere, & duobus primis in specie / Auctore F. Ioanne Bosco Ordinis Fratrum Minorum in Academia Lovaniensi S. Theologiæ Lectore Jubilato. Lovanii : Nempaeus, 1665- : Pars Prima. Lovanii : Nempaeus, 1665
Inhalt
- PDF Pars Prima. In qua tractatur de Sacramentis in Genere, & duobus primis in specie
- PDF Vorderdeckel
- PDF Vorsatz
- PDF Leerseiten
- PDF Titelblatt
- PDF Deo.
- PDF Lectori.
- PDF Facvltas Reverendissimi Patris Commissarij Generalis.
- PDF Facultas Reverendi admodum P. Ministri Provincialis.
- PDF Approbationes Theologorum Ordinis.
- PDF Censvra.
- PDF Privilegium Cæsareum.
- PDF Index Et Ordo Disputationum, Sectionum, Et Conclusionum, Quæ in hac prima Parte continentur.
- PDF Privilegium Regis Hispaniarum.
- PDF Reverendo Patri F. Joanni Bosco. Ordinis Seraphici, FF. Minorum Reg. Observantiæ, S. Theologiæ Lectori Jubilato, Absolutum Opus, Theologiæ Sacramentalis, Publici Juris Facienti.
- PDF 1 Præfatio Totivs Operis.
- PDF 4 Disputatio I. De Sacramentis In Genere.
- PDF 4 Sectio Prima. De Essentia Sacramenti.
- PDF 5 Conclusio I. Sacramentum congruentissimè ad usum modernum Ecclesiæ definitur: Res, vel cæremonia sacra, sensibilis, legitimè ac stabiliter instituta ad significandam veram sanctitatem, vel gratuitum Dei effectum, & ad conferendam, vel eam, vel saltem convenientem statui Ecclesiæ tunc existentis.
- PDF 9 Concl. II. Sacramentum novæ Legis est signum practicum gratiæ sanctificantis, vel gratuiti Dei effectûs.
- PDF 12 Concl. III. Sacramenta veteris Legis (exceptâ forsan Circumcisione & alio remedio peccati originalis) solùm analogicé conveniunt cum nostris in ratione Sacramenti. Equidem quodam sensu propriè sunt Sacramenta.
- PDF 14 Sectio Secunda. De Sacramentorum Institutione.
- PDF 16 Concl. I. Auctoritas instituendi Sacramenta nequit ullâ potentiâ competere puræ creaturæ.
- PDF 20 Concl. II. Omnia Sacramenta novæ Legis immediatè instituit ipse Christus.
- PDF 22 Concl. III. Pro statu Innocentiæ nullum fuit institutum Sacramentum; neque eo perseverante probabiliùs fuisset institutum ex illis, quæ de facto sunt vel fuerunt.
- PDF 25 Concl. IV. In Lege naturæ nullum fuit Sacramentum propriè dictum, præter remedium peccati originalis.
- PDF 26 Concl. V. Remedium legis naturæ ante Circumcisionem consistebat in sensibili, certo ac determinato signo.
- PDF 30 Concl. VI. Probabilior est sententia affirmans Circumcisionem & aliud remedium peccati originalis fuisse Sacramentum efficax ex opere operato.
- PDF 38 Sectio Tertia. De Materia & Forma Sacramentorum Novæ Legis.
- PDF 39 Concl. I. Omnia novæ legis Sacramenta rebus ut materia, & verbis ut forma perficiuntur, non verò intrinsecè constituuntur.
- PDF 47 Concl. II. Res & verba in Sacramentis intelliguntur determinata ex institutione Christi, quàmvis non æqualiter in omnibus. Verba item non concionatoria dumtaxat, sed consecratoria.
- PDF 51 Concl. III. Ad valorem Sacramenti requiritur coexistentia materiæ & formæ, in Eucharistiâ physica, in reliquis sufficit moralis.
- PDF 52 Concl. IV. Mutatio substantialis materiæ vel formæ reddit Sacramentum invalidum, secùs accidentalis. Illa semper est mortalis, hæc frequenter.
- PDF 57 Sectio Quarta. De Causalitate & Effectu Sacramentorum.
- PDF 58 Concl. I. Omnia Sacramenta novæ Legis conferunt gratiam, idque ex opere operato.
- PDF 64 Concl. II. Nullum est Sacramentum quod gratiam physicè producat, & eadem est ratio characteris ac corporis Christi in Eucharistia.
- PDF 77 Concl. III. Sacramenta novæ Legis quæ solo numero differunt, semper quantùm est ex se conferunt æqualem gratiam; quæ verò specie, inæqualem.
- PDF 81 Concl. IV. Singula Sacramenta præter gratiam habitualem conferunt auxilia quædam specialia, quibus homo juvetur ad cujusque finem obtinendum, cum eâdem proportione æqualitatis vel inæqualitatis, quâ gratiam habitualem.
- PDF 82 Concl. V. Fidei est Baptismum, Confirmationem & Ordinem imprimere characterem; quamquam hoc ipsum neque auctoritate Scripturæ aut Sanctorum Patrum evidenter necessariò possit probari.
- PDF 87 Concl. VI. Congruum est ponere characterem formaliter in voluntate.
- PDF 90 Concl. VII. Character de potentia ordinaria, est indelebilis, etiam post mortem.
- PDF 92 Concl. VIII. Character est relatio realis, multò minùs rationis; sed forma realis absoluta.
- PDF 97 Concl. IX. Character est qualitas, & quidem tertiæ speciei si sequamur hodiernam divisionem; secundæ verò vel primæ, si Aristotelicam.
- PDF 102 Concl. X. Sacramenta tunc solùm conferunt gratiam habitualem (eadem est ratio de charactere) quando post realem sui susceptionem completè significant: auxilia verò specialia temporo opportuno, dummodò gratia habitualis non sit amissa.
- PDF 107 Sectio Quinta. De Dispositione requisita ad gratiam Sacramentorum.
- PDF 108 Concl. I. Sacramenta sive in eodem subjecto, sive in diversis, causant inæqualem gratiam, quando dispositiones recipientum sunt inæquales.
- PDF 110 Concl. II. Adultus peccator nullo casu reportabit fructum ex Sacramento sine actu supernaturali, qui communiter erit perfecta contritio, vel imperfecta, quæ attritio dicitur.
- PDF 112 Concl. III. Contritio charitate perfecta non est necessaria dispositio in Sacramentis mortuorum, neque medij necessitate, neque præcepti.
- PDF 114 Concl. IV. Confirmatio, Eucharistia, Extrema Unctio, Ordo & Matrimonium primariò sunt instituta ad augmentum gratiæ, adeoque præsupponunt statum gratiæ in recipiente.
- PDF 116 Concl. V. Omnia Sacramenta vivorum secundariò causant primam gratiam in subjecto disposito per veram attritionem supernaturalem.
- PDF 121 Concl. VI. Eucharistia debet subinde moribundo administrari, quamvis existimetur esse in statu peccati mortalis: Extrema Unctio nun quam, si aliquo casu sine prævio signo doloris possit absolvi.
- PDF 122 Concl. VII. Ad dignam & fructuosam Eucharistiæ ( eadem est ratio aliorum Sacramentorum) susceptionem non requiritur in homine justo præter intentionem actualis aliqua devotio.
- PDF 124 Sectio Sexta. De Reviviscentia Sacramentorum.
- PDF 124 Concl. I. Sacramentum Baptismi validè collatum, si propter fictionem seu obicem in suscipiente repertum informe fuerit, id est, gartiam sanctificantem ( characterem semper imprimit) non contulerit, eam conferet posteà, cùm fictio seu obex sublatus fuerit, & ita reviviscet.
- PDF 132 Concl. II. Baptismus reviviscit ad omnem effectum, quem habuisset, si à principio legitimè fuisset susceptus.
- PDF 134 Concl. III. Baptismus reviviscit ad majorem vel minorem gratiam secundùm præsentem dispositionem subjecti.
- PDF 136 Concl. IV. Si obex fuerit negativus, sufficit attritio, sin verò positivus, opùs est contritione vel confessione.
- PDF 140 Concl. V. Habere effectum gratiæ recedente fictione seu obice, soli convenit Baptismo, non autem alijs Sacramentis.
- PDF 142 Sectio Septima. De Ministro Sacramentorum.
- PDF 142 Concl. I. Ordinarius minister Sacramentorum ex vi præsentis institutionis est solus homo viator ratione utens.
- PDF 146 Concl. II. Nulla fides aut bonitas ministri requiritur ad valorem Sacramenti.
- PDF 151 Concl. III. Ad valorem Sacramentorum requitur in ministro intentio saltem faciendi quod facit Ecclesia.
- PDF 152 Concl. IV. Intentio faciendi quod facit Ecclesia, non est voluntas solùm faciendi sseriò actum illum externum, sed est intentio efficiendi verum Sacramentum, sive utendi verbis illis & rebus secundùm institutionem Christi, hoc est, eo modo, quo Ecclesia sive universalis, sive particularis, aut etiam parochus, aut alia persona validè conficiens Sacramentum, illis utitur.
- PDF 158 Concl. V. Cum voluntate non conferendi effectum Sacramenti stat intentio faciendi quod facit Ecclesia.
- PDF 162 Concl. VI. Intentio Sacramenti debet esse directa, hoc est, collatio Sacramenti debet esse libera in se, & non tantùm in causa, v.g. in ebrietate in illum finem intenta, ut in ea Sacramentum conferatur.
- PDF 166 Concl. VII. Sola habitualis intentio non sufficit ad validam administrationem Sacramenti, quod consistit in usu.
- PDF 170 Concl. VIII. Ad valorem Sacramenti non requiritur intentio actualis, sed sufficit virtualis.
- PDF 175 Concl. IX. Omnia Sacramenta validè ministrantur sub conditione de præsenti vel prætorito: solùm Matrimonium recipit conditionem de futuro, id est, suspensivam valoris.
- PDF 178 Concl. X. Intentio faciendi quod facit Ecclesia, necessariò debet esse circa materiam determinatam.
- PDF 179 Concl. XI. Peccat mortaliter qui absque necessitate conficit Sacramentum in malo statu, prefertim si ex officio ad id est concecratus.
- PDF 190 Concl. XII. Ministrans indigno quodcumque Sacramentum peccat mortali sacrilegio, & sæpè scandalo, nisi justa causa excuset.
- PDF 192 Concl. XIII. Publicè indignus, etiam publicè, occultè indignus nonnisi occultè est repellendús à Sacramento, ad quod quilibet jus habet, puta à Sacramento Eucharistiæ.
- PDF 197 Concl. XIV. Ad evadendam propriam mortem illicitè das hostiam non consecratam pro consecrata, licitè contrahis Matrimonium sine intentione conficiendi Sacramentum.
- PDF 200 Concl. XV. Ab Ordine & Matrimonio publicè repellitur, cujus impedimentum occultum potest probari. Ordineriè tamen licet Matrimonium cum peccatore.
- PDF 204 Concl. XVI. Minister non potest adhibere materiam aut formam Sacramenti solùm probabilem, quando commodè potest adhibere certam.
- PDF 210 Sectio Octava. De Suscipiente Sacramentum.
- PDF 210 Concl. I. Adultus qui numquam consentit, sed penitùs contradicit, invalidè suscipit Sacramentum, quod consistit in usu.
- PDF 212 Concl. II. Ut adultus validè suscipiat Sacramentum, non sufficit quòd non repugnet seu quòd habeat se merè negativè, sed debet consentire saltem implicitè & habitualiter, non in actionem solùm externam, sed in ipsum Sacramentum.
- PDF 223 Concl. III. Ad licitam receptionem Sacramenti requiritur disposito ad effectum gratiæ, aliàs peccatur sacrilegio mortali, nisi necessitas excuset.
- PDF 225 Concl. IV. Licitè petitur Sacramentum à quolibet suâ culpâ indignè ministraturo, modò id suadeat notabilis utilitas.
- PDF 230 Concl. V. A ministro non tolerato seu vitando non nisi in periculo mortis licitè petis Baptismum, Pœnitentiam & verosimiliter Eucharistiam: subinde etiam Extremam Unctionem.
- PDF 233 Concl. VI. Excommunicatus toleratus non aliter, quàm quivis malus minister, est declinandus; ut proinde possit etiam bonis præponi, si credatur bonus esse.
- PDF 235 Concl. VII. Sacramenta novæ Legis, nec plura, nec pauciora sunt quàm septem; videlicet Baptismus, Confirmatio, Eucharistia, Pœnitentia, Extrema Unctio, Ordo & Matrimonium.
- PDF 237 Disputatio II. De Sacramento Baptismi.
- PDF 238 Sectio Prima. De Institutione & Materia Baptismi.
- PDF 239 Concl. I. Primum omnium Sàcramentorum locum tenet Baptismus, plenè à Christo institutus paulò postquam à Joanne fuit baptizatus.
- PDF 244 Concl. II. Materia remota Baptismi est aqua vera & naturalis.
- PDF 248 Concl. III. Materia proxima Baptismi est ablutio tum activa, tum passiva.
- PDF 250 Concl. IV. Ad validum Baptismum requiritur ablutio notabilis tam quoad partem corporis, quàm quantitatem aquæ.
- PDF 253 Concl. V. Perinde est ad valorem Sacramenti, an ablutio fiat per infusionem aquæ, aut per immersionem, aut per aspersionem: primus tamen vel secundus modus, qui magis sunt in usu, pro Ecclesiarum consuetudine retineantur.
- PDF 255 Concl. VI. Ablutio occusiva valida est, tam illa quæ sit levi aspersione, quàm projectione pueri in flumen.
- PDF 257 Concl. VII. Difficulter ostenditur ex ratione absolutionem occusivam, v. g. projectionem parvuli in flumen cum certa e jus submersione, semper esse illicitam.
- PDF 264 Concl. VIII. Ablutio in Sacramento Baptismi una sit vel trina, secundùm consuetudinem Ecclesiæ.
- PDF 265 Concl. IX. Finitâ formâ cum prima ablutione essentiali, perficitur Sacramentum, sic ut aliæ non sint Sacramenti pars, nec sit in potestate ministri effectum Sacramenti eo usque suspendere.
- PDF 269 Sectio Secunda. De forma Baptismi.
- PDF 269 Concl. I. Valet forma Græcorum, quæ hujusmodì est: Baptizatur talis servus Christi in nomine Patris, & Filij, & Spiritûs sancti. Qui tamen in Ecclesia Latina eâ uteretur, graviter peccaret.
- PDF 270 Concl. II. Ut forma Bartismi valeat, debet exprimere actionem ministri.
- PDF 274 Concl. III. Invalidè confertur Baptismus non exprelsâ, ly Te, aut alijs verbis æquivalentibus, personâ suscipientis.
- PDF 276 Concl. IV. Forma Baptismi essentialiter requirit invocationem SS. Trinitatis per distincta nomina singularum personarum.
- PDF 281 Concl. V. In nominibus Genitoris, Geniti & Spirati non servatur forma Baptismi à Christo instituta.
- PDF 284 Concl. VI. Nuda transpositio personarum non invalidat formam. Hæc forma ad minùs est dubia: Ego Patris baptizo te in nomine Filij, & Spiritûs sancti.
- PDF 285 Sectio Tertia. De Effectu & neceßitate Baptismi.
- PDF 285 Concl. I. Baptismus efficit remissionem omnis culpæ originalis & actualis: omnis quoquo pœnæ, quæ pro ipsa culpa debetur.
- PDF 290 Concl. II. Homini adulto accedenti ad Baptismum fine peccato mortali actuali cum solo originali, non est necessaria pœnitentia formalis, ut recipiat illius peccati remissionem; sed sufficit voluntaria susceptio Baptismi ex amore Dei super omnia, aut spe retributionis æternæ.
- PDF 296 Concl. III. Sine Baptismo, aut ejus voto post Euangelium promulgatum nulli umquam contigit justificatio extra casum Martyrij.
- PDF 303 Concl. IV. Baptismus ab institutione sua fuit utilis; cœpit autem obligare Hierosolymis in die Pentecostes, quando primùm Apostoli solemniter Euangelium prædicaverunt; in alijs autem locis deinceps, sicut eis prædicabatur.
- PDF 310 Sectio Quarta. De Subjecto & præcepto Baptismi.
- PDF 310 Concl. I. Puer extra uterum matris est capsx Baptismi.
- PDF 312 Concl. II. Baptismus in re, extra casum Martyrij, & alterius extraordinariæ providentiæ divinæ, ut sanctificationis in utero, aut præservationis à peccato originali, est parvulis simpliciter medium necessarium ad salutem.
- PDF 317 Concl. III. In extrema necessitate tenetur quilibet parvulum baptizare jure naturali charitatis, etiam cum certo periculo vitæ; si sit probabilis spes eum juvandi, & mors mea non sit futura causa gravioris mali. In gravi necessitate cum jactura partis fortunarum; si fuerit parens, Dominus aut Pastor, etiam cum jactura vitæ.
- PDF 322 Concl. IV. Consuetudo obligat graviter parentes Christianos, & in eorum defectum Dominos ac Pastores, ut primâ opportunitate parvulis procurent Baptismum.
- PDF 323 Concl. V. Baptismus parvulorum, etiam contradicente utroque parente infideli, semper valet; licet autem, si parentes sint mancipia Christianorum, aut alter eorum consentiat.
- PDF 326 Concl. VI. Per Baptismum parvulorum nulla fit injuria parentibus infidelibus penitus contradicentibus.
- PDF 327 Concl. VII. Per se loquendo extra articulum mortis licitè baptizantur pueri infidelium contra voluntatem parentum, saltem accedente consensu Principis.
- PDF 337 Concl. VIII. Adultis sifficit ad justificationem, adeoque ad salutem, Baptismus in voto, id est, perfecta contritio, vel amor Dei super omnia.
- PDF 339 Concl. IX. Adulti sufficienter instructi, si desit justa causa, jure divino Baptismi susceptionem diu differre prohibentur; convenit equidem duo Baptismi solemnis tempora, esti multi adhuc restent menses, expectari.
- PDF 348 Sectio Quinta. De Ministro Baptismi.
- PDF 348 Concl. I. Quilibet homo viator ratione utens validè semper, & in necessitate licitè ministrat Baptismum privatum, servatô tamen ordine.
- PDF 351 Concl. II. Proprius Sacerdos cæteris sub gravi obligatione est præferendus. Similiter omnes Sacerdotes Diaconis, inferioribus, inter quos inversio ordinis plerumque solùm est venialis.
- PDF 353 Concl. III. Solus Sacerdoa est minister ordinarius Baptismi. Solus Diaconus minister delegatus. In extrema necessitate præsumitur delegatio.
- PDF 357 Concl. IV. Potest unus minister simul plures baptizare applicando omnibus simul materiam & dicendo: Ego vos baptizo &c. validè semper, licitè non nisi in necessitate.
- PDF 358 Concl. V. Plures unum validè possent baptizaro equidem vix umquam licitè baptizant.
- PDF 362 Concl. VI. In otroque casu, sive quando unus plures, sive quando plures unum validè baptizant, sunt plura Baptismata.
- PDF 365 Concl. VII. Oportet baptizantem esse personaliter distinctum à baptizato ad hoc ut Baptismus valcat.
- PDF 366 Concl. VIII. Non licet iterate Baptismum: & etiamsi iteretur, de facto non habet effectum.
- PDF 368 Concl. IX. Baptismus nequiden conditionatè est repetendus, dum non suppetit rationalibus timor invaliditatis: qui non adest indiscriminatim eo ipso quòd puer sit baptizatus ab hæretico vel obstetrice; nec abest eo ipso quòd infanti exposito sit affixa scedula.
- PDF 371 Concl. X. Rebaptizans scienter & publice ipso facto incurrit irregularitatem, quæ impedit susceptionem aliorum Ordinum, non ita ministerium ante susceptorum. Rebaptizato prohibetur tutrumque.
- PDF 378 Sectio Sexta. De Ceremonijs Baptismi.
- PDF 379 Concl. I. Proptius Baptismi administrandi locus est Ecclesia.
- PDF 381 Concl. II. In Baptismo solemni adhiberi debet Patrinus; in privato non potest.
- PDF 382 Concl. III. Patrinus in jure dicitur, qui intentione exercendi hanc ceremomoniam secundùm quod in Ecclesia Catholica fit, tangit physicè (immeditatè, vel medijs vestibus, linteo, aut etiam disco, per se, vel per procuratorem) baptizatum, aut tempore Baptismi, aut statim postquam à Sacerdore levatur de fonte, ubi moris est sic baptizare.
- PDF 386 Concl. IV. A munere susceptoris jure positivo arcentur, Primò Abbates & MOnachi. Secundò infideles, id est, non baptizati Tertò proprij parentes. Attamen validè suscipiunt.
- PDF 391 Concl. V. Unus tantùm, sive vir sive mulier juxta sacrorum Canonum instituta; vel ad summum unus & una baptizatum de Baptismo suscipiant.
- PDF 392 Concl. VI. Si nullus, vel plures quàm duo designentur Patrini, & admittantur, quotquot simul tetigerint, contrahunt cognationem.
- PDF 397 Sectio Septima. De Baptismo Sanguinis seu Martyrio.
- PDF 397 Concl. I. Martyrium est mors illata pro fide Christi, aut vera virtute.
- PDF 403 Concl. II. Ad Martyrium verum & propriè dictum requiritur mors, violenter illata non resistenti.
- PDF 406 Concl. III. Effectus Martyrij est gratia justiticationis quasi ex opere operato, ac plenaria culpæ & pœnæ remissio, si subjectum debitè sit dispositum.
- PDF 410 Concl. IV. Qualis dispositio requiritur & sufficit ad effectum Baptismi, talis requiritur, & per se sufficit ad effectum Martyrij.
- PDF 414 Concl. V. Recipitur effectus Martyrij cùm per vulnera aut cruciatum homo naturaliter certò ad mortem disponitur: adeoque plures aliquem posse Martyrem fieri putamus.
- PDF 416 Concl. VI. Privilegium Martyrij extitit ab initio mundi. Rarò Martyrium est in præcepto. Nec licet se ad illud offerre citra justam causam.
- PDF 419 Disputatio III. De Sacramento Confirmationis.
- PDF 420 Sectio Prima. De Essentia Confirmationis.
- PDF 421 Concl. I. Confirmatio est verum ac proprium novæ Legis Sacramentum.
- PDF 424 Concl. II. Sacramentum Confirmationis institutum fuit Christo quoad materiam & formam in nocte ultimæ Cœnæ, quoad ministrum Joannis 20.
- PDF 429 Concl. III. Materia remota est Chrisma compositum ex eleo olivæ & balsamo, & sanctificatum speciealiter ab Episcopo, vel ab alio, cui talis sanctificatio poterit committi.
- PDF 438 Concl. IV. Ad valorem chrismatis necessaria est benedictio Episcopi, vel alterius cui illa benedictio committi poteris.
- PDF 446 Concl. V. Materia proxima Confirmationis est unctio in fronte per modum crucis, ex præcepto Ecclesiæ facta immediatè pollice dextro.
- PDF 449 Concl. VI. Forma ordinaria Confirmationis est hæc: Signo te signô crucis, & confirmo te Chrismate salutis in nomine Patris, & Filij, & Spiritûs sancti. Valer forma Græcorum: Signaculum doni Spiritûs sancti. Quidni & ista: Confirmo te?
- PDF 454 Concl. VII. Nec ratio nec auctoritas convincit Apostolos aliquando confirmasse per nudam manuum impositionem.
- PDF 460 Sectio Secunda. De Effectu & Ministro Confirmationis.
- PDF 460 Concl. I. Confirmatio confert specialia auxilia gratiæ ad feliciter consummandum certamen fidei.
- PDF 463 Concl. II. Ordinarius minister Confirmationis est omnis, & solus Episcopus legitimè consecratus.
- PDF 470 Concl. III. Ut quis non solùm validè, sed etiam licitè, præter potestatem Ordinis Episcopalis, etiam requiritur potestas jurisdictionis. Unde Episcopus confirmans alienos subditos, absque licentia Ordinarij illorum, vel confirmans in aliena Diœcesi sine licentia Ordinarij loci peccat mortaliter.
- PDF 472 Concl. IV. Minister extraordinarius Confirmationis ex dispensatione Pontificis est simplex Sacerdos.
- PDF 480 Concl. V. Commissio sive dispensatio pontificia administrandi Sacramentum Confirmationis non expirat morte Pontificis. Nequit fieri alteri quàm Sacerdoti.
- PDF 481 Concl. VI. Pontifex graviter peccat delegando sine justa causa potestatem administrandi Sacramentum Confirmationis simplici Sacerdoti. An autem quod factum fuerit valeat, sub judice lis est.
- PDF 486 Sectio Tertia. De Suscipientibus Confirmationem.
- PDF 486 Concl. I. Omnis, & solus baptizatus non confirmatus validè suscipit Sacramentum Confirmationis.
- PDF 490 Concl. II. Sacramentum Confirmationis non iteratur.
- PDF 492 Concl. III. Ut quis licitè Confirmationem suscipiat requiritur, & sufficit status gratiæ.
- PDF 493 Concl. IV. Per se loquendo nemo obligatur, saltem graviter, ad suscipiendam Confirmationem: bene per accidens ratione scandali, aut alterius circumstantiæ, v. g. instante certamine fidei.
- PDF 497 Concl. V. Qui accipit primam Tonsuram & cæteros Ordines sine Confirmatione non peccat saltem mortaliter. Neque Episcopus confirmans aut ordinans ipse non confirmatus.
- PDF 500 Concl. VI. Patrinus Confirmationis alius sit extra necessitatem à Patrino Baptismi; unus tantùm, isque confirmatus. Potest esse Monachus vel Monialis absque gravi peccato.
- PDF Index Rerum Præcipuarum, Quæ in hac prima Parte continentur.
- PDF Errata.
- PDF Leerseiten
- PDF Vorsatz
- PDF Rückdeckel
- PDF Rücken
- PDF Vorderschnitt
- PDF Pars Secvnda. In quâ tractatur de Augustissimo Eucharistiæ Sacramento, ac Sacrificio Missæ, ...
- PDF Pars Tertia. In qua tractatur de Virtute ac Sacrameto Pœnitentiæ
- PDF Pars Qvarta. In quo tractatur de Ministro Sacramento Pœnitentiæ. Item de Sacramentis Extrema Unctionis, & Ordinis
- PDF Pars Quinta. In Qua Tractatur De Contractu Et Sacramento Matrimonii
- PDF Pars Sexta. In Qua Tractatur De Impedimentis Matrimonii, Usu Et Divortio