Content

•  
  PDF 2,5. De Ordinis Sacramento Decisiones
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Index Argumentorum Decisionum.
•  
  PDF 1 Decisio I. Argumentum. Nomen Ordo, & Verbum Ordino plura significant. Ostenditur quid propriè denotent in præsenti materia de Sacramento Ordinis. Plures probationes de Existentia Ordinum majorum, ac minorum in primitiva Ecclesia. Error Calvini, ac Lutheri, eosdem Ordines negantium. Quomodo omnes Christiani dicantur esse Sacerdotes à Divo Petro, & à S. Joanne?
•  
  PDF 4 Decisio II. Argumentum. Examinatur celebris Quæstio, An Ordo sit verè, & propriè Sacramentum? Præmittuntur tria. 1. Differentia inter Ordinationem in fieri, & Ordinem in facto esse. 2. Quòd Apostoli, & Evangelistæ non scripserunt omnia facta à Christo, sed plura voce tantùm tradiderunt, undè provenêre Apostolicæ Traditiones. 3. Quòd Ecclesia Romana est earum fidelis custos. Resolvitur proposita Quæstio Affirmativè, & probatur Ordinem esse verum Sacramentum rationibus, Conciliis, & Sanctorum Patrum ...
•  
  PDF 8 Decisio III. Argumentum. Agitur de numero Ordinum, & recensentur quinque opiniones diversæ de eodem numero. Canonistæ tenent Ordines esse novem. Scotistæ eos esse octo. Thomistæ septem. Græci quinque. Hæretici esse tres. Horum omnium fundamenta referuntur. Quarta, & Quinta opinio refutatur. Tertia amplectitur, & concordatur cum secunda. Prima, quæ vult etiam primam Tonsuram esse Ordinem, remanet sub dissidio.
•  
  PDF 14 Decisio IV. Argumentum. Disputatur, An valida sit Ordinatio per saltum, suscipiendo scilicet Ordines superiores omissis inferioribus? Distinguitur circa consecrationem Episcopi, qui invalidè consecratur omisso Sacerdotio; & circa Ordinationem Presbyteri, qui validè, sed illicitè ordinatur, si alios Ordines omittat. Exempla, Rationes, & Auctoritates, quæ videntur suffragari promotioni ad Ordines per saltum. Earum resolutio. An Episcopus possit dispensare cum promotis per saltum? Variæ DD. opiniones, ...
•  
  PDF 19 Decisio V. Argumentum. Traduntur tres definitiones Sacramenti Ordinis, quarum Tertia, quæ est Scotistarum, declaratur, & ex ea demonstrantur quinque genera causarum, quæ in Sacra Ordinatione concurrunt; Instrumentalis, Formalis, Materialis, Efficiens, & Finalis. Hæc ultima est Gratia, idoneos faciens Clericos pro Altaris ministerio. Signa visibilia ejusdem Gratiæ super aliquos Sanctos, dum promoverentur seu ad Ordines, seu ad Episcopatum. Prodigium Sanguinis S. Joannis Baptistæ ebullientis in Philia ...
•  
  PDF 21 Decisio VI. Argumentum. Discuitur Quæsitum? An singuli Ordines sint Sacramentum? Propositis quindecim argumentis pro negativa, referuntur quatuor opiniones Doctorum. Prima asserit, solum Sacerdotalem Ordinem esse Sacramentum. Secunda, quòd soli tres Sacri, non autem quatuor Minores. Tertia, quòd Sacramenta sunt singuli septem, ac etiam Episcopatus. Quarta, quòd & tres Majores, & quatuor Minores tantùm sunt Sacramenta. Amplectitur hæc Quarta opinio, & redditur ratio, ob quam singuli septem Ordines habent ...
•  
  PDF 27 Decisio VII. Argumentum. Ostenditur, Materias, & Formas Ordinum esse à Christo Domino institutas. Examinatur ardua illa Quæstio, Cur Græci conferant Ordines Sacros sine porrectione materiæ tangendæ ab ordinato; sed sola manuum impositione? Rationes, & auctoritates pro infallibilitate Concilii Florentini, Eugenii Papæ Quarti, & ipsius Ecclesiæ Romanæ, præcipuè circa materias, & formas Sacramentorum. Duplici dicendi modo conciliatur discrepantia Ecclesiæ Græcæ, & Latinæ circa collationem Ordinum.
•  
  PDF 31 Decisio VIII. Argumentum. Disputatur, An in collatione Ordinum materia sit tangenda Tactu physico, vel sufficiat Tactus Moralis? Præmittitur elegans narratio quinque sensuum exteriorum hominis, & eorundem utilitas, ac excellentia. Indè ostenditur, sensum Tactus ob præstantiam Manus humanæ præcellere in multis, præsertim ex dignitate Sacerdotali, quam Homo acquirit tactu materiæ in Ordine Sacro. Resolvitur Quæstio pro Tactu Physico, Ratione, Auctoritate DD. & Tutiori opinione, quæ in confectione ...
•  
  PDF 35 Decisio IX. Argumentum. Inquiritur, An Materia sit tangenda per ordinandum nuda manu? vel sufficiat, si vestita Chirothecis? velo, aut sudariolo cooperta, seu imedita? Erudtitiones nonnullæ de Chirothecis. Dubii resolutio; prout etiam declaratio de tempore, quo materia est tangenda? Et an in parte, vel tota? An utraque manu? Et an sit exhibenda ab ipsomet Episcopo ordinante?
•  
  PDF 37 Decisio X. Argumentum. Agitur de Tonsura Ecclesiastica, de ejus mystica Significatione, Antiquitate, Speciebus, & Forma. Clericalrem Tonsuram consistere in abscissione omnium capillorum, & in deferenda Clerica, seu Corona in summitate capitis, ostenditur, ac probatur, Conciliis, Decretis Pontificiis, Historiis, Exemplis Sanctorum, ac pluribus non injucundis eruditionibus.
•  
  PDF 42 Decisio XI. Argumentum. Proponitur famosa Controversia inter Theologos, & Canonistas agitate, quadringentis ab hinc annis, Utrùm Tonsura sit Ordo, & imprimat characterem? Referuntur breviter, sed clarè argumenta utriusque Scholæ varis eruditionibus ornata. Dissidium relinquitur indecisum, quando non placeat Cardinalis Bellarmini concordatio.
•  
  PDF 45 Decisio XII. Argumentum. Inquiritur ad Quem proprio jure spectet conferre primam Tonsuram, & Ordines? Ostenditur pertinere ad Episcopum; & quæ requirantur in Episcopo, ut conferat Ordines validè, & licitè? An Episcopi Schismatici, vel censuris irretiti validè ordinent? Quid, si sint notorii, sed non denuntiati? Quæstio difficilis circa Constitutionem Martini V. de permissa conversatione cum Excommunicatis non denunciatis. Formosi Papæ Historia. Auxilii Sciprtoris antiqui in ejus defensam libelli duo. ...
•  
  PDF 52 Decisio XIII. Argumentum. Quæstio illa proponitur, & examinatur, Utrum SS. Angeli, ac Animæ beatæ possint ministrare Sacramenta, ac proindè primam Tonsuram, & Ordines conferre? Præmittuntur septem symboleitates Angelorum cum Sacerdotibus, & septem genera rerum, quas ili custodiunt. Fiunt argumenta pro utraque opinione propositæ Quæstionis. Eadem sub distinctione resolvitur, & pluribus Historiis Sacris exornatur.
•  
  PDF 58 Decisio XIV. Argumentum. Demonstratur, simplices Presbyteros posse conferre primam Tonsuram, ac minores Ordines, sed è solius Papæ commissione, prout ex antiqua praxi Ecclesiæ, & ex nova concessione per Alexandrum Octavum facta Primicerio Sancti Marci Venetiarum. Difficilia argumenta in contrarium proponuntur, & evacuantur. Agitur de Chorepiscopis? Quinam essent? Quando introducti? Quandiù servati? Cur, & quando extincti? Quo jure ipsi ordinarent Clericos?
•  
  PDF 63 Decisio XV. Argumentum. Agitur de potestate Abbatum circa collationem Tonsuræ, & minorum Ordinum. Præmissis variis eruditionibus ad intelligentiam materiæ, ostenditur Quinam Abbates conferant Ordines, & Quibus? An etiam Novitiis? An extraneis venientibus cum dimissoriis suorum Episcoporum? Referuntur variæ Declarationes Sac. Congregationis, & opiniones Doctorum. Utrùm exteri ordinentur ab Abbatibus non solùm illicitè, sed etiam invalidè? Abbates habentes Territorium separatum cum omnimoda Jurisdictione ...
•  
  PDF 73 Decisio XVI. Argumentum. Proponuntur, & resolvuntur quatuor curiosa dubia. Primò: An ex commissione Papæ possint Clerici non Presbyteri conferre Tonsuram, & Ordines minores? Secundò: An Presbyteri ex eadem Papali delegatione possint conserre Subdiaconatum? Tertiò: An etiam Diaconatum? Quarto: An & Presbyteratum? Dantur non inutiles observationes legales præcipuè circa famigeratum Privilegium Innocentii VIII. ad Abbates Cistercienses pro collatione Sacrorum Ordinum.
•  
  PDF 78 Decisio XVII. Argumentum. Præmissa narratione Ostiariorum Templi Salomonici in Lege Hebraica, ostenditur existentia Ordinis Ostiariatus in Lege nova ab initio Ecclesiæ, eumque esse Sacramentum à Christo Domino institutum. Declaratur ejus Materia, & Forma, quæ semper eadem fuit, prout ex variis antiquissimis Ritualibus ante millesimum Annum conscriptis. Recensentur Ostiariorum Officia, inter quæ duo præcipua. Unum, quod non permittant, populum adhærere Altaribus, in quibus celebratur Missa. ...
•  
  PDF 83 Decisio XVIII. Argumentum. Proposita, & discussa Quæstione, Quare Græci non conferant Ordinem Ostiariatus, neque Exorcistatus, neque Acolythatus? Et relatis doctissimis argumentis tam pro, quàm contra eorum omissionem; agitur de Ordine Lectoratus, & ostenditur, quæ sit ejus Materia, & Forma? & quæ ejus officia tam apud Latinos, quàm apud Græcos. Eruditiones multæ de Libris Hebræorum antiquis tum Realibus, tum Metaphoricis; id est de Libro Vitæ, de Libro finalis Judicii, & Mortis. Exempla plura SS. Lectorum.
•  
  PDF 91 Decisio XIX. Argumentum. Ad Exorcistatus Ordinis explanationem ostenditur: I. Dari verè Energumenos, adductis, examinatis, ac rejectis opinionibus DD. illos negantium. II. Quomodo Dæmones stent in corporibus humanis? & an Angeli boni possint stare in ipsis? III. Quæ, & quot sint signa ad cognoscendos veros dæmoniacos? IV. Quas ob causas Deus permittat, homines à diabolo obsideri? V. An Dæmones remediis naturalibus possint expelli? VI. Probatur, Ordinem Exorcistatus semper fuisse in Ecclesia: & quæ sit ...
•  
  PDF 99 Decisio XX. Argumentum. Agitur de Acolythorum Ordine, Etymologia, Materia, Forma, ac Ministeriis, & quoniam Acolythi fuerunt figurati in candelabris aureis, in Tabernaculo per Moysem, & in Templo per Salomonem positis, disseritur de pluribus circa eadem candelabra. Cur Hebræi non adhiberent in Sacrificiis candelas cereas; hæ autem sint in usu in Ecclesia Catholica? Observationes XIV. circa ministeria Acolythorum. Corollaria duo. An peccent mortaliter Acolythi, qui serviunt solemniter in peccato? ...
•  
  PDF 104 Decisio XXI. Argumentum. Nominis Subdiaconi significatione exposita, tria de Ordine Subdiaconatus probantur. I. Ejus existentia in primitiva Ecclesia. II. Ejus institutio facta â Christo Domino, ob quam est Sacramentum. III. Ejusdem Ordinis Subdiaconatus denominatio, & reputatio inter Majores, & Sacros ob tres præcipuas causas. Varia obiecta proponuntur, ac evacuantur circa prædictam denominationem; & quid de Subdiaconatu Græci sentiant, demonstratur.
•  
  PDF 110 Decisio XXII. Argumentum. Inquiritur, Quænam sit Materia, & Forma Ordinationis Subdiaconorum? Recensentur quinque diversæ opiniones, & fundamenta, quibus unaquæque earum innititur. Firmantur duo Resolutiones, una certa, alia disputabilis circa eamdem Materiam, & Formam Subdiaconatus. Eruditiones plures circa Vestes Sacras, Manipulum, & Librum Episctolarum. Et an Calix cum Patena tangendus à Subdiacono in ordinatione debeat esse consecratus?
•  
  PDF 115 Decisio XXIII. Argumentum. Traduntur Ritus, quibus Subdiaconi Græci ordinantur. Eruditiones plurimæ de antiquitate, ac legitimitate Apostolicarum Constitutionu[m]. De multiplici Manuum impositione, ac Templorum partibus. De variis Græcorum Vestibus, & Indumentis sacris, & de eorum discrimine cum ilis Latinorum. Tandem quod Subdiaconi Græci exercent etiam officia Ostiariorum, & Acolythorum.
•  
  PDF 120 Decisio XXIV. Argumentum. Recensentur omnia Officia ad Subdiaconum Latinum, tam de Jure antiquo, quàm de Jure novo pertinentia. Eadem discutiuntur, & eruditionibus exornantur: præcipuè circa antiquas fidelium Oblationes in Missa: Ablutionem Corporalium, cum Pallis, & Purificatoriis: Epistolæ decantationem. Patenæ etymon, materiam, & usum: atque Crucis in Processionibus delationem. Tandem deciditur, An peccet mortaliter Subdiaconus officia sua exercens mortali culpa gravatus?
•  
  PDF 125 Decisio XXV. Argumentum. Cùm duæ sint Subdiaconorum principales obligationes, Recitatio Divini Officii, atque observantia Castitatis, de prima agitur in hac, & in sequenti Decisione. Explicatur quid sit Divinum Officium? Modus illud recitandi, & Quot nominibus vocetur? Plura curiosa, sed utilia dubia de eo resolvuntur: præsertim, An Officii recitatio sit de Jure Divino, vel de Jure humano? Quando hæc cœperit in Ecclesia? Breviarium à quibus sit compositum, ac reformatum? Ad illud tenentur Beneficiati, ...
•  
  PDF 133 Decisio XXVI. Argumentum. Examinatur difficilis illa Quæstio: Qua lege ordinati in sacris obligati sint, ratione Ordinis, recitare quotidie Breviarium? Referuntur quatuor opiniones. Prima, quæ refutatur ut falsa, quod nulla sit lex, & nulla obligatio. Secunda, quod hæc lex sit Juris Canonici. Tertia, Consuetudinem immemorabilem, ac universalem esse legem constituentem hoc onus. Hæc est communior; ideò prædicta Consuetudo probatur Historiis, Exemplis, ac Decretis per XVII. decursa sæcula. Quarta ...
•  
  PDF 139 Decisio XXVII. Argumentum. De Castitate, ad quam obligantur Subdiaconi, & alii Ministri Sacri, tractat præsens Decisio. Disputatur, An hæc obligatio sit de Jure Divino? vel de Jure Ecclesiastico? Inquiritur initium ejusdem obligationis, & ostenditur incœpisse ab Apostolis. Probatur ejus jugis observantia decretis Conciliorum, & Summorum Pontificum; dictis Sanctorum Patrum, atque Exemplis, de sæculo inb sæculum collectis. Pseudosynodi Quinisextæ referuntur Canon, cujus vigore Græci ordinati in sacris ...
•  
  PDF 148 Decisio XXVIII. Argumentum. Ne Clerici Sæculares in Sacris cogantur cum dedecore Ordinis mendicare, ordinari non debent ex Jure Canonico antiquo, medio, ac novissimo, nisi habeant, unde honestè vivere possint. Contrarium effutierunt Marsilius Paduanus, Joannes Wicleff Anglus, & Martinus Lutherus Hæresiarchæ ab Ecclesia damnati. Explicantur tres Tituli pro initiandis Clericis Ordinibus Sacris, scilicet Beneficium, Pensio, ac Patrimonium: nec non pro Regularibus titulus Professionis Religiosæ. ...
•  
  PDF 154 Decisio XXIX. Argumentum. Supposita incontrovertibili existentia Ordinis Diaconatus, & quod ipse sit Sacramentum; Inquiritur, Quænam ejus sit Materia, & Forma? Referuntur Quinque opiniones diversæ, sed valdè eruditæ: nec non earum Auctores, ac Fundamenta, cum objectionibus, quas sibi faciunt ad invicem. Concluditur, Materiam Diaconatus consistere tum in impositione manuum, tum in traditione Libri Evangeliorum; Formam verò in verbis, quæ in utraque Actione ab Episcopo proferuntur.
•  
  PDF 162 Decisio XXX. Argumentum. Ut declarentur Officia, ac Ministeria Diaconorum, hi in tria genera dividuntur, & ostenditur, Diaconos esse vel Maximos, vel Majores, vel Inferiores. Primi sunt Cardinales Diaconi S. R. E. quorum origo, numeurs, & Officia explicantur, pluribus eruditionibus circa eosdem insertis. De majoribus Diaconis, idest Archidiaconis Ecclesiarum Collegiatarum agitur, & de ministeriis ad eos de jure spectantibus. Pariter narrantur Officia Diaconorum inferiorum, tum de Jure Divino, tum ...
•  
  PDF 168 Decisio XXXI. Argumentum. Antiquarum Diaconissarum originem, Ordinationem Ministeria, ac Abolitionem continet hæc Decisio. In ea declaratur quadruplex genus Mulierum Deo dedicatarum, & ex his olim unum erant Diaconissæ. Referuntur Ritus, quibus ordinabantur; & inquiritur, an earum Ordinatio esset Sacramentum? Recensentur earundem Ministeria octo; & causæ, ob quas recesserunt ab Aula.
•  
  PDF 175 Decisio XXXII. Argumentum. Harum vocum Presbyteri, ac Sacerdotis significatione præmissa, atque existentia Sacerdotii, & Presbyteratus Ordinis in Ecclesia, examinatur difficilis, laboriosa, ac famosa Quæstio, Quænam sit Materia, & Forma in Ordinatione Presbyterorum? Referuntur quatuor opiniones cum suis fundamentis. 1. Quod sit sola Traditio Calicis cum vino, & Patenæ cum pane. 2. Quod sit sola Manuum impositio, quam facit Episcopus unà cum Sacerdotibus assistentibus super caput Ordinandi. 3. Quod sit ...
•  
  PDF 184 Decisio XXXIII. Argumentum. Quæstiones octo curiosæ, sed scitu necessariæ, concernentes Materiam, & formam Ordinis Presbyteratus, proponuntur, examinantur, & resolvuntur in præsenti Decisione. Deinde ostenditur, quid possit, & debeat facere Semipresbyter, idest ille, qui post contactum Calicis, & Patenæ in sua Sacerdotali Ordinatione, discessit ab Ecclesia ob nimios dolores corporis, non recepta Manus Episcopi impositione cum verbis, Accipe Spiritum Sanctum &c.
•  
  PDF 189 Decisio XXXIV. Argumentum. Sex Presbyterorum Officia recensentur, quæ sunt Eucharistiam consecrare, & Deo offerre, ac fidelibus ministrare. Pœnitentes subditos à peccatis absolvere. Baptismi, ac Extremæ U[n]ctionis Sacramenta præbere. Populum erudire in Lege Dei, ac benedicere. Ad quodcunque horum Ministeriorum plures observationes utilimæ notantur; & eruditiones scitu dignæ, ac curiosæ traduntur.
•  
  PDF 198 Decisio XXXV. Argumentum. Relatis decem cognominibus ad Episcopos spectantibus, eorumque mysticis significationibus adductis, ostenditur, Dignitatem, ac Jurisdictionem Episcopalem super Presbyteros esse de Jure Divino. Referuntur verba S. Hieronymi in cap. olim. dist. 95. contrarium affirmantia: sed ea non esse sancti Hieronymi, sed hæreticorum demonstratur: ac esto fuerint ejusdem Sancti, eruditis interpretationibus ita declarantur, ut non negent, Episcoporum majoritatem à Christo emanare. Tandem circa ...
•  
  PDF 205 Decisio XXXVI. Argumentum. Prænotatis præcipuis Ritibus, qui adhibentur in consecrando Episcopo. Quæritur, QUænam sit Materia, & Forma Episcopalis Ordinationis? Referuntur octo diversæ opiniones Doctorum cum earum fundamentis, rationibus, objectionibus, ac resolutionibus. Quæstio relinquitur indecisa, & ponuntur novem Indumentorum Episcopalium mysticæ significationes.
•  
  PDF 211 Decisio XXXVII. Argumentum. Narrantur causæ, ob quas antiquitùs plurimi Episcopi interessebant Consecrationi novi electi in Episcopum, & quoniam nunc tres Episcopi interveniunt, examinatur illa difficilis Quæstio, An hic numerus Ternarius sit de Jure Divino, ac de necessitate Sacramenti? Referuntur tres opiniones, & earum fundamenta. Concluditur, esse de solemnitate, ac de Præcepto Ecclesiæ, circa quod Papa dispensare potest, prout pluries dispensavit. Tandem ostenditur, Consecrationem Episcopi ...
•  
  PDF 217 Decisio XXXVIII. Argumentum. Referuntur principaliora Officia Episcoporum, sub tribus capitibus collecta; quatenùs alia sunt Spiritualia, alia Pastoralia, & alia Jurisdictionalia. Ad eadem adimplenda Episcopos esse strictissimè obligatos ex justitia ostenditur; & ex his, valdè periculosum esse statum Episcopalem, concluditur.
•  
  PDF 222 Decisio XXXIX. Argumentum. Septem recensentur Libri, quibus Eminentissimus S. M. Gregorius Cardinalis Barbadicus Eposcopus Patavinus pro bene adimplendis antedictis Officiis, ac pro recto Regimine Animarum suæ Diœcesis attentè studebat. Fructus quoque uberrimi ex eorum studio provenientes enunciantur.
•  
  PDF 228 Decisio XL. Argumentum. De Subjecto Sacramenti Ordinis disseritur in hac Decisione; quæ docet, eum esse Virum quinque qualitatibus præditum, nempe Masculum, baptizatum, ac confirmatum, in legitima ætate constitutum, bonis moribus, litteris, intentione serviendi Deo ornatum, atque à canonicis impedimentis, immunem. Plura curiosa dubia resolvuntur: præcipuè An Fœminæ, ac Pueri infantes validè possint ordinari? Tandem recensentur impedimenta 40. è Sacris Canonibus collecta, quorum aliquo detenti ...
•  
  PDF 235 Index Verborum, Ac Rerum Notabilium In hoc Tractatu de Sacramento Ordinis.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 2,6. Decisiones De Matrimonio
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Auctoris Ad Venerandum Clerum Patavinum Atque Studiosos Lectores Parenæsis.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Argumentorum Decisionum.
•  
  PDF 1 Decisio I. Argumentum. Ad intelligentiam hujus Tractatus, docetur, Matrimonium considerari vel tanquam simplicem contractum, vel simul etiam tanquam Sacaramentum. Item vel in fieri, vel in facto esse.. Tanquam contractus est de jure Naturali, Gentium, & Civili; cui à Christo addita est dignitas Sacramenti. Hæreticorum objectiones, ac solutiones, Quando, & quo loco Matrimonium factum sit Sacramentum; Opiones quinque. Ejusdem quadruplex Nomenclatura variis eruditionibus explicata.
•  
  PDF 6 Decisio II. Argumentum. Definitur Matrimonium tanquam contractus tum in fieri, tum in facto ess. Innuitur obligatio genitorum alendi proprios filios: & ad quid teneantur, qui mittunt illos ad Hospitale Domus Dei? Inquiritur, in quo consistat essentia contractus Matrimonialis? Ostenditur septem rationibus, copulam actualem non esse de ejus essentia; idque confirmatur Exemplis Conjungum, qui in Matrimonio Virginitatem, Castitatem perpetuam servarunt.
•  
  PDF 10 Decisio III. Argumentum. Disputatur famosa Quæstio, An inter Deiparam, & S. Joseph intercesserit verum Matrimonium, an sola Sponsalia? Præmissa tria, de educatione B.M.V. in Templo; de ejus Voto perpetuæ Virginitatis, quod omnium prima emisit; & de modo, ac tempore, quo fuit S. Joseph desponsata. Quod hæc fuerint tantùm Sponsalia, rationes sex, ac SS. Patrum dicta. E contra, quod fuerit verum Matrimonium, rationes septem, ac SS. Patrum testimonia, Solutio rationum in contrarium adductarum, & declaratio...
•  
  PDF 15 Decisio IV. Argumentum. Definitur Matrimonium tanquam Sacramentum, & de eo quinque curiosa, sed utilia dubia resolvuntur. Videlicet: 1. An ante Legem Evangelicam Matrimonium fuerit Sacramentum in omni populo? 2. An illud Infidelium, dum baptizantur, fiat Sacramentum? 3. An illud fidelis cum infideli? 4. An illud duorum fidelium, si ipsi intendant facere solum contractum, non atuem Sacramentum? Et. 5. Quid de Matrimonio contracto per Procuratorem, vel per Epistolam? Geferuntur Matrimonia Clodovei Regis...
•  
  PDF 21 Decisio V. Argumentum. Inquiritur, Quænam sit Materia, & Forma Sacramenti Matrimonii? Referuntur octo opiniones diversæ; quarum tres ultimæ tanquam magis probabiles commendantur. Videlicet, quòd Materia vel sit contrahentium corpora; Forma eorum traditio per verba, aut nutus æquivalentes. Vel quòd consensus Conjugum sit Materia: Ejusdem verò consensus expressio verbalis sit Forma. Vel quòd Materia, & Forma sint Verba contrahentium sub diverso tamen respectu: nempè Materia deim traditionem corporum:...
•  
  PDF 25 Decisio VI. Argumentum. Agitur de Ministro Sacramenti Matrimonii; & examinatur, An sit Sacerdos, vel ipsi Con juges? Rationes sex pro Sacerdote, quæ tamen evacuantur. Aliæ septem pro Conjugis, quæ illos veros esse Ministros hujus Sacramenti comprobant. Sacerdotis autem verba ad solam benedictionem deservire. Conjuges usque ab initio Ecclesiæ coram proprio Sacerdote solitos fuisse contrahere, ab eo benedici, & in Missa communicari ostenditur. Tandem varii, ac curiosi Ritus Romanorum, Gentilium, ac...
•  
  PDF 30 Decisio VII. Argumentum. Explicatur indissolubilitas Matrimonii; & pro ejus intelligentia repetitur illa divisio, quòd Matrimonium aliud dicitur tantummodo Ratum; aliud verò Ratum, & Consummatum simul. Proponuntur, & solvuntur quatuor curiosa dubia, sed scitu necessaria, circa consummationem Matrimonii. Ostenditur Matrimonium consummatum esse indissolubile, & hanc indissolubilitatem provenire tum à Jure Divino, tum à Jure Naturali pluribus rationibus comprobatur. Objecta quatuor contra has rationes...
•  
  PDF 36 Decisio VIII. Argumentum. Contra indissolubilitatem Matrimonii, quam esse dicimus etiam de Jure naturali, adducuntur exempla antiquorum, à quibus eorum Conjugia fuerunt soluta, & Philisthea à Samsone, Michol à Davide, Vasthi à Rege Assuero, & plurimæ aliæ à Romanis, simulque â Sinensibus, ac â Turcis. Respondetur ad prædicta Exempla, & ostenditur, ea nihil concludere pro Matrimonii solubilitate, etiam de Jure naturæ Tandem quæritur, & resolvitur, An Matrimonia Infidelium, cum facultate repudii inita,...
•  
  PDF 42 Decisio IX. Argumentum. Sex sunt, de quibus differit hæc Decisio circa Libellum Repudii, quo Judæi dimittebant Uxores suas, ex Deuteron. 24.1. Videlicet, Quænam esset Formula eiusdem Libelli? & quibus cæremoniis daretur? An per ipsum solveretur Vinculum Matrimonii? En per ipsum solveretur Vinculum Matrimonii? An fieret absque culpa? Quibus de causis Uxores dimitterentur à Maritis? An ipsæ possent Maritos dimittere? Et an in præsenti licitum sit Repudium Uxorum inter Judæos, & alios infideles? Hæc...
•  
  PDF 49 Deciisio X. Argumentum. Contra supra firmatam in olubilitatem Matrimonii objiciunt exempla septem Regum, ac Principum Christianorum, qui dimistis primis Uxoribus, iisdem viventibus, alias sibi conjunxerunt. Item Ccanones quinque Pontificum, & Lex Justini Imperatoris, in quibus censetur permissa solutio primi Matrimonii quo ad Vinculum. Pariter jue Verba Christi. Matth. 19.9. quæ videntur concedere ejusdem Vinculi solutionem. Refutantur supradicta exempla tanquam impia. Declarantur prædicti difficillimi...
•  
  PDF 60 Decisio XI. Argumentum. Etsi Matrimonia Infidelium sint insolubilia; ea tarnen, etiam consummata, si unus conjux convertatur ad Fidem, dissolvi posse ex Christi dispensatione, in favorem Fidei concessa, ostendit hæc Decilia. Circa quam solutionem quatuor gravissima Dubai examinantur, & resolvuntur. 1. Quo tempore prædicta solutio fiat? 2. An Conjux infidelis sit prius monendus, ut se convertat? 3. Quid agendum si infidelis non reperiatur? vel ob nimiam distantiam moneri non possit? 4. An Conjux fidelis...
•  
  PDF 68 Decisio XII. Argumentum. Enucleantur alia novem Dubia circa infidelium conversorum Matrimonia; & præcipuè. An dissolvantur per novas Nuptias infidelis? Vel per Professionem Religiosam fidelis? aut per ejus Novitiatum. aut per Ordinationem in Sacris, seu per Pontificiam Dispensationem? Quid agendum, si conversus ad fidem plures habeat Uxores? Ejus Filii cujus erunt? Uxor obstinata infidelis, an possit repetere Dotem à converso Marito fideli? Et an filii eorum Legitimam? unà cum aliis curiosis Quæsitis.
•  
  PDF 72 Decisio XIII. Argumentum. Tradita nominis Professionis varia significatione, ac Professionis Religiosæ divisione, & definitione, ostenditur, hanc ei inesse virtutem, ut vinculum Matrimonii Rati, nondum consummati, solvere valeat. Reseruntur decem Canones Pontificum, & Conciliorum sic affirmantes Inquiritur, Quo Jure data sit talis potestas Religiosæ, quibus additur quarta, demonstrans hanc potestatem esse ei datem à tribus Juribus, Divino, Naturali, ac Pontificio, non separatis, sed simul junctis...
•  
  PDF 80 Decisio XIV. Argumentum. Referuntur Exemple XIV. Virorum, ac desponsatarum Virginum, à quibus per Regularem Professionem soluta fuerunt eorum Matrimonia Rata. Inter hæc illud S. Joannis Apostili, & Evangelistæ, quem fuisse Sponsum in Nuptiis Canæ Galilææ plenè comprobatur. Ulterius illud S. Theclæ, S. Cæciliæ, S. Eupharasiæ, S. Alexii Confessoris, Theonæ, Abbatis, ac aliorum, Circa prædicta Exempla plures recensentur eruditiones, atque doctrinæ, præcipuè circa triplicem, SS. Apostolos fuisse...
•  
  PDF 86 Decisio XV. Argumentum. Disputatur gravissima illa Quæstio, Utrùm Papa habeat potestatem dispensandi, & dissolvendi Matrimonium ratum, nondum cinsummatum? Pro negativa (quæ rejicitur) adducuntur rationes decem, ac Doctores plures eam tenentes. Pro affirmativa aliæ magis ponderosæ rationes allegantur; ac exempla plurima recensentur dispensationum à Summis Pontificibus per sexcentos continuos annos pro dissolvendis Matrimoniis ratis concessarum. CAusam tamen justam esse necessariam ostenditur; & quæ sint...
•  
  PDF 94 Decisio XVI. Argumentum. Præmissa duplici significatione, atque Etymologia hujus vocis Sponsalia, nec definitio Sponsalium, eorum totem essentiam demonstrans. Declarantur singula verba definitionis, & plurimæ Quæstiones circa validitatem Sponsalium excitantur, ac resolvuntur. Recensentur gratiosæ eruditiones, præcipure de Sponsalitiis muneribus Isaaci, ac Davidis: nec non de Annulis pronubis S. Annæ Matris Genitricis Dei; ipsiusque Deiparæ, ac aliarum Sacrarum Virginum. Item de usu osculandi Sponsam...
•  
  PDF 102 Decisio XVII. Argumentum. Solubilia esse Sponsalia, etsi jurata, superveniente aliqua justa causa, præsens Decisio ostendit. Recensentur omnes, & singulæ causæ. à DD. approbatæ, pro Sponsalium dissolutione. In earundem causarum explanatione plura curiosa dubia, & Quæstiones scitu necessariæ circa Sponsalia dissolvenda, excitantur, & resolvundur; atque hujusmodi materia Historiis, Exemplis, Medicorum Aphorismis, ac Rotalibus Decisionibus illustratur.
•  
  PDF 110 Decisio XVIII. Argumentum. Præmissa Impedimentorum Matrimonialium Definitione, Etymologia, ac Divisione in impedientibus tantùm; & in dirimentibus; & quòd impedientia statui possunt etiam à singulis Episcopis, & à Principibus Laicis; Circa dirimentia ostenditur, eorum inductionem provenire tantùm vel à Summo Pontifice, vel à Conciliis Generalibus, vel à Legitima consuetudine; non etiam ab Episcopis, neque à Laica Potestate. Resertur Historia nullitatis Matrimonii Ducis Aureliæ, vulgò d`Orleans, Fratris...
•  
  PDF 118 Decisio XIX. Argumentum. Explicatur primum Impedimentum dirimens, quod vocatur Error, data ejus divisione, quod sit vel circa substantiam Personæ, vel circa Qualiatem. Error circa Personam dirimit Matrimonium, ut de Lia ducta pro Rachele à Patriarcha Jacob. Sub nomine Erroris ostenditur venire Stultitiam, & inter stultos connumerari nimiùm Amantes, ac Ebrios, quorum Matrimonia quando nulla sint, demonstratur. Idemque docetur de Impuberibus. De Errore qualitatis personæ, & quando irritet conjugium? per...
•  
  PDF 124 Decisio XX. Argumentum. Agitur de Impedimento dirimente quod vocatur Conditio; & ostenditur, illud esse duplex: Unum Conditionis servilis: Alterim ob conventiones, seu pacta, sub quibus potest Matrimonium iniri. Declaratur primum, præmissa origine servitutis, ac servorum, nac non eorum fine apud nos Christianos. Explicatur secundum per quatuor genera conditionum; & clare, ac facile docetur, quando prædicta omnes conditiones irritent Matrimonium; vel ipsæ irritentur.
•  
  PDF 130 Decisio XXI. Argumentum. Præmissis variis significationibus Voti, ejusdem definitione, ac multiplici divisione, ostenditur, Votum solemne Calstitatis, vel in Religione, vel in Sacrorum Ordinum susceptione emissum, esse Impedimentum dirimens Matrimonium. Referuntur duodecim Vota Hepræorum, qui tamen nunquam vovebant Castitatem, ita ut Deipara fuerit prima, quæ eam voverit. Inquiritur, Quo Jure Votum solemne Castitatis dimat Matrimomium? & Quo tempore sit institutum hoc Impedimentum? Tandem sirmatur...
•  
  PDF 138 Decisio XXII. Argumentum. Declarat præsens Decisio impedimentum dirimens Cognationis Naturalis, tradita ejus definitione, ac explicatione Stipitis, Lineæ, & Graduum, cum tribus regulis pro eorum computatione. Docet usque ad quem gradum Cognatio Naturalis dirimat Matrimonium de Jure Canonico? An de Jure naturæ prohibitum sit Matrimonium in primo gradu, tàm in linea recta, quàm in linea laterali? In quibus gradibus utriusque Linea possit Papa disoensare? Ponuntur Exempla & Historiæ circa dictas Quæstiones...
•  
  PDF 146 Decisio XXIII. Argumentum. Declaratur, quid sit Cognatio Spiritualis dirimens Matrimonium, & à quo Jure procedat? Ostenditur, A quibus contrahatur personis? Et in his quæ requisita sint necessaria ad eam contrahendem? Explicantur plurimi casus, in quibus, vel ex DD. placito, vel ex declarationibus Sacræ Congregationis contrahitur, vel non, à Patrinis ipsa Cognatio? Referuntur pœnæ, & punitiones ex Sacris Canonibus, & ex Historiis contra Cognatos Spirituales, qui inter se contraxerant Matrimonium.
•  
  PDF 151 Decisio XXIV. Argumentum. Ad intelligentiam Cognationis Legalis, quæ est Impedimentum dirimens Matrimonium, proveniens ex Adoptione, traditur plena, ac perfecta explicatio ipsius Adoptionis. Hæc dividitur in Divinam, & Humanam. Humana subdividitur in perfactam, & in imperfactam, id est in Arrogationem, ac simplicem Adoptionem, atque definitio, differantiæ, & effectus ponuntur utriusque. Historiis, ac Exemplis probatur, Adoptionem esse inventam de Jure Gentium, intstauratam de Jure Civili...
•  
  PDF 157 Decisio XXV. Argumentum. Impedimentum Criminis dirimens Matrimonium exponit hæc Deficio. Illud ab Ecclesia esse introductum demonstrat: ideò Conjugium Davis cum Bersabea lac nullitate non laboravit; imò nec hoc Crimine dirimente fuit affectum. Ponuntur quatuor Casus, in quibus patratur hoc Crimen; & recensentur conditiones necessariæ, ut per illud irritetur Matrimonium. Historiæ Uxorum adulterantium, ac Viros suos occidentium; punitionesque Divinæ Justitiæ in eadem, & alios adulteros.
•  
  PDF 162 Decisio XXVI. Argumentum. Tractat hæc Decisio di Indepimento Disparitatis Cultus, Matrimonium dirimente. Demonstrat Juribus, Rationibus, Historiis ac Exemplis, illud provenire non à Jure Naturali, non à Jure Divino, non à Jure Ecclesiastico scripto; sed à Consuetudine per Ecclesiam approbata. Docet, Matrimonia inter Catholicos, & Acatholicos esse quidem illicita, sed tamen valida. Leonardi Leffii eximii Theologi Soc. Jesu monita Spiritualia septem; & ejus mortis tempus.
•  
  PDF 168 Decisio XXVII. Argumentum. Continet hæc Decisio, quidquid dici potest, atu sciri debe di Impedimento, Matrimonium dirimente, Vis, & Metus. Harum vocum Etymologia, definitione, ac divisione præmissis, explicatur, Quo Jure Metus gravis dirimat Matrimonium? & Quot conditiones requirantur, ut Metus dicatur gravis, cadens in constantem Virum? Resolvitur, An Metus reverentialis? An blanditiæ, & preces importunæ? An Metus incussus à causa naturali? vel ab homine ex justa causa illatus reddat Matrimonium nullum?...
•  
  PDF 177 Decisio XXVIII. Argumentum. Ostendit hæc Decisio, irrita esse Matrimonia contracta ab Ordinatis in Sacris; & Quibus pœnis idem sic contrahentes afficiantur? E converso docet, Uxoratum posse ordinari in Scris, quinque tamen concurrentibus conditionibus. Agitur de causis, ob quas Papa possit dispensare, ut Ordinatus in Sacris Uxorem ducat. Exempla hujusmodi Dispensationum, & præcipuè de Anno 1690. sub Alexandor VIII.
•  
  PDF 181 Decisio XXIX. Argumentum. Ad explicationem Impedimenti Ligaminis, Matrimonium dirimentis, recensentur omnia, quæ à Theologis, Cononistis, & Historicis traduntur de Polygamia, & Polyviria. Harum Vocum derivatione, divisione, ac definitione præ,issis, regertur apud quas Nationes utraque fuerit in usu? Disputatur, An Polygamia, & Polyviria prohibitæ sint omni Jure, Divino, Naturali, CAnonico, & Civili? Inquiritur, Utrùm peccaverint Patriarchæ antiqui, ac alii Hebræi Polygami? Quomodo potuerit Deus cum illis...
•  
  PDF 189 Decisio XXX. Argumentum. Publicæ Honestatis justitia, quæ dirimit Matrimonium, in hac DEcisione declaratur. Ostenditur, eam esse inductam ab Ecclesia; & oriri vel ex Sponsalibus validis, vel ex Matrimonium Rato. Ex illis per Concilium Tridentinum dirimere Matrimonium in primo gradu tamtùm: ex isto, usque ad quartum. Referuntur octo casus, in quibus Sponsalia sunt invalida, & ex eis non oritur Publica Honestas. Exempla aliquorum, qui ante pubertam genuerunt filiios. Quæ sint exponenda Papæ pro impetranda...
•  
  PDF 194 Decisio XXXI. Argumentum. Explicatur exactissimè, Quid, & Quotuplex sit Affinitas? Et inter quas personas ejus impedimentum dirimens contrahatur? Ostenditur, tria Affinitatis genera olim fuisse: nunc Unum tantùm, duas tamen lineas Rectam, & Transversalem complectens. Docetur, Affinitatem ex eopula licita impedire, & dirimere Matrimonium inter Affines, in utraque linea, usque ad quartum gradum inclusive: Ex copula autem illicita usque ad secundum. Disputatur, Quo Jure Affinitatis Impedimentum sit...
•  
  PDF 206 Decisio XXXII. Argumentum. Implimentum Impotentiæ dirimens Matrimonium in præsenti Decisione explicatur. Quid, & quotuplex sit hæc Impotentia? ostenditur. Quando, & quomodo per eam dirimantur conjugia? Docetur, decem esse personas ad Matrimonium validè contrahendum impotentes, nempè: 1. Nimis frigidas. 2. Nimis calidas. 3. Defectum in veretro patientes. 4. Excessum in eodem portantes. 5. Arctas mulieres. 6. Malificiatus. 7. Impuberes. 8. Senes. 9. Eunuchos. 10. Hermaphroditos. Prædictorum omnium...
•  
  PDF 215 Decisio XXXIII. Argumentum. De Impedimento dirimente, Si Rapta sit nulier disserit hæ Decisio. Raptus vel est Ecstasis mentis in Deum; vel est Crimen, per vim auserens aut bona, aut mulieres alienas. Tria jura Canonica punientia mulierum Raptores. Ex Tridentino Concilio Matrimonium esse non potest inter Raptorem, & Raptem, nisi hæc in loco tuto posita liberè consentiat. Resolvuntur novem difficultates, scitu omninò necessariæ circa decretum ejusdem Concilii. Tandem per Historias, mala ex Raptu mulierum...
•  
  PDF 220 Decisio XXXIV. Argumentum. Ad tollenda clandestina Matrimonia, duo adhibita sunt remedia à Concilio Tridentino sess. 24. cap. 1. de Matrim. Unum, quod præmittantur Denunciationes à Parocho: Alterum, quod ad ejus præsentiam, duorumque, aut trium testium, Matrimonium celebretur. De necessiate earundem Denunciationum agitur in Decisione præsenti, & docetur, quibus loco, & tempore sint faciendæ? ac quando obligent sub mortali scientes Impedimentum, ad illud revelandum? Ostenditur, à quibus...
•  
  PDF 226 Decisio XXXV. Argumentum. De necessaria præsentia proprii Parochi, ac duorum saltem Testium agitur in hac Decisione pro Matrimonii validitate. Explicatur Quis sit proprius Parochus? Et qui alii veniant ejus appellatione? Utrùm Abbates, & Archiprespyteri habentes Parochiales unitas, ac de Mensa, possint in eis tanquam parochi essistere Matrimoniis? Delegatio alterius Sacerdotis, Cui, à Quo, & Quomodo sit facienda? Requisita tria, ut contrahentes Matrimonium dicantur esse de illa Parochia? Quibus in locis...
•  
  PDF 232 Decisio XXXVI. Argumentum. Præter quatuordecim Impedimenta, Matrimonium dirimentia, omnibus nota, ostenditur, duo alia reperiri: Unum in Ecclesia Latina, quod es Interdictum Judicis cum Decreto irritante ob aliquam urgentem causam; qualis est defloratio Sponsæ: Aliud in Ecclesia Græca, si conjugium quarta vice ineatur. Canones, Rationes, ac Doctores allegantur circa facultatena Judicis prohibendi Matrimonium sub pœna nullitatis ante expeditionem litis. Jura contrariat resolvuntur, & Doctores circa...
•  
  PDF 237 Decisio XXXVII. Argumentum. Explicantur duodecim Impedimenta, quæ impediunt, sed non dirimunt Matrimonium. Eorum prima quinque in Religionis Christianæ absequium; alia septem in pœnam gravissimorum criminum introducta fuisse ostenditur. Plura dubia circa eorum intelligentiam obligationem, ac dispensationem à Doctribus excitate, & scitu omninò necessaria, resolvuntur.
•  
  PDF 242 Decisio XXXVIII. Argumentum. De Usu Matrimonii quinque Quæstiones proponuntur, & examinantur, ad cognoscendum. An sit Actus bonus? eadatque dub præcepto? Quatuor circumstantiæ recensentur à Conjugibus in copula maritali servandæ; idest Finis, Temporis, Loci, ac Modi, circa quas, aliosque actus inhonestor, Uxoratis permissos, strictim, ob ruborem, docetur quidquid latè à Moralistis de iisdem tractatur. S. Francisci Salesii, atque S. Ephrem effata pia, sed energetica.
•  
  PDF 246 Decisio XXXIX. Argumentum. Divortii Etymologia, Definitione, ac Divisione præmissa, agitur de causis quibus Divortium inter conjuges fieri potest quoad Thorum, & Habitationem. Omnes causæ reducuntur ad quatuor genera, nempe ad Devotionem, ad Contagionem, ad sævam Tractationem; & ad spiritualem, ac corporalem Fornicationem. Explicantur in specie causæ omnes, quæ sub his generibus continentur: & ostenditur. Qua Auctoritate fieri debeat Divortium? Et quibus pœnis Conjuges eidem causam dantes afficiantur?
•  
  PDF 253 Decisio XL. Argumentum. Disseritur de Dispensationibus Matrimonialibus super Impedimentis dirimentibus, tam pro Foro externo, quàm pro Foro interno. Circa orimas, referuntur duodecim Notabilia, à Vicariis, ac observanda pro recta Matrimonialium dispensationum expeditione. Circa secundas, declarantur totidem Clausulæ existentes in Litteris Sacræ Pœnitentiariæ, ut ex earum notitia, ac perfecta intelligentia Confessarii, tam sæculares, quàm Regulares, ritè, ac rectè valeant dispensare in Impedimentis...
•  
  PDF 262 Index Verborum Ac Rerum Notabilium, In hoc Tractatu de Sacramento Matrimonii.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 2,7. Erotemata Ecclesiastica
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Auctor benevolis Studiosis.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Capitum Totius Libri.
•  
  PDF 1 Cap. I. De Peccatis.
•  
  PDF 2 Cap. II. De Conscientia.
•  
  PDF 3 Cap. III. De Fide.
•  
  PDF 5 Cap. IV. De Hæresi.
•  
  PDF 6 Cap. V. De Libris Prohibitis.
•  
  PDF 7 Cap. VI. De Absolutione ab Hæresi.
•  
  PDF 8 Cap. VII. De Apostata, & Schismate.
•  
  PDF 8 Cap. VIII. De Infidelibus & Paganis.
•  
  PDF 9 Cap. IX. De Judæis.
•  
  PDF 12 Cap. X. De Fidei professione emittenda.
•  
  PDF 13 Cap. XI. De Spe.
•  
  PDF 14 Cap. XII. De Charitate erga Deum.
•  
  PDF 15 Cap. XIII. De Primo Decalogi Præcepto.
•  
  PDF 15 Cap. XIV. De Adoratione.
•  
  PDF 17 Cap. XV. De Agnis Dei.
•  
  PDF 18 Cap. XVI. De Oratione.
•  
  PDF 19 Cap. XVII. De Horis Canonicis.
•  
  PDF 23 Cap. XVIII. De his, qui obligati sunt ad Horas Canonicas.
•  
  PDF 27 Cap. XIX. De Superstitione.
•  
  PDF 28 Cap. XX. De Idololatria.
•  
  PDF 29 Cap. XXI. De Magia.
•  
  PDF 30 Cap. XXII. De Alchimia.
•  
  PDF 31 Cap. XXIII. De Divinatione.
•  
  PDF 31 Cap. XXIV. De Vana observantia.
•  
  PDF 32 Cap. XXV. De Maleficio.
•  
  PDF 35 Cap. XXVI. De Sacrilegio in genere.
•  
  PDF 35 Cap. XXVII. De Sacrilegio in personas Sacras.
•  
  PDF 39 Cap. XXVIII. De Sacrilegio in loca Sacra.
•  
  PDF 40 Cap. XXIX. De Sacrilegio per effusionem sanguinis humani.
•  
  PDF 44 Cap. XXX. De Sacrilegio per effusionem seminis humani.
•  
  PDF 45 Cap. XXXI. De Sacrilegio per Sepulturam excommunicati, vel infidelis.
•  
  PDF 47 Cap. XXXII. De Sacrilegio ex violata Immunitate loci Sacri.
•  
  PDF 51 Cap. XXXIII. De Sacrilegio in bonis Clericorum.
•  
  PDF 52 Cap. XXXIV. De Blasphemia.
•  
  PDF 56 Cap. XXXV. De Simonia.
•  
  PDF 62 Cap. XXXVI. De secundo Decalogi Præcepto.
•  
  PDF 62 Cap. XXXVII. De Juramento.
•  
  PDF 68 Cap. XXXVIII. De Amphibologia, & aquivocatione in Juramentis.
•  
  PDF 69 Cap. XXXIX. De Pœnis Perjurii.
•  
  PDF 70 Cap. XL. De Obligatione à Juramento.
•  
  PDF 70 Cap. XLI. De Relaxatione Juramenti.
•  
  PDF 71 Cap. XLII. De Connutatione Juramenti.
•  
  PDF 72 Cap. XLIII. De Juramentis Judicialibus.
•  
  PDF 74 Cap. XLIV. De Adjuratione.
•  
  PDF 75 Cap. XLV. De Adjuratione Dæmonum.
•  
  PDF 76 Cap. XLVI. De Voto.
•  
  PDF 82 Cap. XLVII. De tertio Decalogi Præcepto.
•  
  PDF 86 Cap. XLVIII. De quarto Decalogi Præcepto.
•  
  PDF 86 Cap. XLIX. De Obligatione Filiorum erga Genitores, & Genitorum erga Filios.
•  
  PDF 87 Cap. L. De Obligatione Mariti erga Uxorem, & Uxoris erga Maritum.
•  
  PDF 88 Cap. LI. De Obligatione Fratrum, Ac Sororum.
•  
  PDF 88 Cap. LII. De Obligatione famulorum erga Dominos; & Dominorum erga famulos.
•  
  PDF 89 Cap. LIII. De OBligatione discipulorum erga Magistros; & Magistrorum erga discipulos.
•  
  PDF 90 Cap. LIV. De Obligatione Diœcesanorum erga Prælatos; & Prælatorum erga Diœcesanos suos.
•  
  PDF 92 Cap. LV. De Obligatione Parochorum erga suos Parochianos; & horum erga suos Parochos.
•  
  PDF 92 Cap. LVI. De Obligatione Subditorum erga Reges, & Principes, horumque erga suos subditos.
•  
  PDF 92 Cap. LVII. De quinto Decalogi Præcepto.
•  
  PDF 93 Cap. LVIII. De Homicidio.
•  
  PDF 94 Cap. LIX. De Abortu.
•  
  PDF 95 Cap. LX. De Homicidio casuali.
•  
  PDF 96 Cap. LXI. De Circumstantiis Homicidii.
•  
  PDF 96 Cap. LXII. De Restitutione ob Homicidium.
•  
  PDF 97 Cap. LXIII. De Irregularitate ex Homicidio.
•  
  PDF 98 Cap. LXIV. De Bello.
•  
  PDF 99 Cap. LXV. De Odio.
•  
  PDF 100 Cap. LXVI. De sexto Præcepto Decalogi.
•  
  PDF 101 Cap. LXVII. De Concubinatu.
•  
  PDF 102 Cap. LXVIII. De Stupro.
•  
  PDF 103 Cap. LXIX. De Raptu.
•  
  PDF 103 Cap. LXX. De Adulterio.
•  
  PDF 104 Cap. LXXI. De Incestu.
•  
  PDF 105 Cap. LXXII. De Sacrilegio, & filia spirituali.
•  
  PDF 106 Cap. LXXIII. De Luxuria contra naturam.
•  
  PDF 108 Cap. LXXIV. De septimo Præcepto Decalogi.
•  
  PDF 109 Cap. LXXV. De Restitutione.
•  
  PDF 113 Cap. LXXVI. De Causis excusantibus à restitutione.
•  
  PDF 115 Cap. LXXVII. De Contractibus in genere.
•  
  PDF 115 Cap. LXXVIII. De Mutuo.
•  
  PDF 115 Cap. LXXIX. De Usura.
•  
  PDF 119 Cap. LXXX. De Monte Pietatis.
•  
  PDF 120 Cap. LXXXI. De Commodato.
•  
  PDF 121 Cap. LXXXII. De Pignore.
•  
  PDF 122 Cap. LXXXIII. De Deposito.
•  
  PDF 122 Cap. LXXXIV. De Solutione Indebiti.
•  
  PDF 123 Cap. LXXXV. De Stipulatione.
•  
  PDF 124 Cap. LXXXVI. De Assecuratione.
•  
  PDF 124 Cap. LXXXVII. De Obligatione in forma Camera.
•  
  PDF 125 Cap. LXXXVIII. De Fidejussione.
•  
  PDF 127 Cap. LXXXIX. De Litterarum obligatione.
•  
  PDF 127 Cap. XC. De Emptione, & Venditione.
•  
  PDF 129 Cap. XCI. De Monopolio.
•  
  PDF 129 Cap. XCII. De Censibus.
•  
  PDF 131 Cap. XCIII. De Cambiis.
•  
  PDF 131 Cap. XCIV. De Locatione, & Conductione.
•  
  PDF 133 Cap. XCV. De Emphyteusi.
•  
  PDF 134 Cap. XCVI. De Livello.
•  
  PDF 135 Cap. XCVII. De Feudo.
•  
  PDF 136 Cap. XCVIII. De Societate.
•  
  PDF 137 Cap. XCIX. De Mandato, & Procuratoribus.
•  
  PDF 139 Cap. C. De Obligationibus, quæ ex quasi contractu nascuntur.
•  
  PDF 139 Cap. CI. De Ludo, & Aleatoribus.
•  
  PDF 142 Cap. CII. De Testamentis, & Legatis.
•  
  PDF 144 Cap. CIII. De Octavo Præcepto Decalogi.
•  
  PDF 144 Cap. CIV. De Detractione.
•  
  PDF 146 Cap. CV. De Contumelia, Derisione, & Susurratione.
•  
  PDF 147 Cap. CVI. De Judicio temerario, & Suspicione.
•  
  PDF 148 Cap. CVII. De Libellis famosis, & Lettere orbe.
•  
  PDF 149 Cap. CVIII. De Nono, & Decimo Præcepto Decalogi.
•  
  PDF 151 Cap. CIX. De Præceptis Ecclesiæ.
•  
  PDF 152 Cap. CX. De Jejunio Ecclesiastico.
•  
  PDF 155 Cap. CXI. De Præcepto annuæ Confessionis. & Communionis.
•  
  PDF 158 Cap. CXII. De non celebrandis Nuptiis tempore vetito.
•  
  PDF 159 Cap. CXIII. De Decimis, Primitiis, & Oblationibus.
•  
  PDF 161 Cap. CXIV. De Sacramentis in genere.
•  
  PDF 164 Cap. CXV. De Baptismo.
•  
  PDF 169 Cap. CXVI. De Confirmatione.
•  
  PDF 172 Cap. CXVII. De Eucharistia.
•  
  PDF 181 Cap. CXVIII. De Sacrificio Missæ.
•  
  PDF 186 Cap. CXIX. De Sacramento Pœnitentiæ, & Contritione.
•  
  PDF 187 Cap. CXX. De Confessione Sacramentali.
•  
  PDF 191 Cap. CXXI. De Ministro Sacramenti Pœnitentiæ.
•  
  PDF 193 Cap. CXXII. De Casibus Reservatis.
•  
  PDF 197 Cap. CXXIII. De Absolutione Sacramentali.
•  
  PDF 198 Cap. CXXIV. De Satisfactione Sacramentali.
•  
  PDF 201 Cap. CXXV. De Sigillo Confessionis.
•  
  PDF 203 Cap. CXXVI. De Confessario sollicitante ad turpia in Confessione.
•  
  PDF 205 Cap. CXXVII. De Extrema Unctione.
•  
  PDF 208 Cap. CXXVIII. De Sacramento Ordinis.
•  
  PDF 219 Cap. CXXIX. De Irregularitate.
•  
  PDF 220 Cap. CXXX. De Bigamia.
•  
  PDF 222 Cap. CXXXI. De Irregularitatibus ex delicto.
•  
  PDF 231 Cap. CXXXII. De Sacramento Matrimonii.
•  
  PDF 232 Cap. CXXXIII. De Impedimentis dirimentibus Matrimonium.
•  
  PDF 246 Cap. CXXXIV. De Impedimentis non dirimentibus Matrimonium.
•  
  PDF 247 Cap. CXXXV. De Dispensationibus super impedimentis Matrimonii.
•  
  PDF 249 Cap. CXXXVI. De Causis dispensandi in impedimentis Matrimonii.
•  
  PDF 250 Cap. CXXXVII. De dispensatione subreptitia, seu obreptitia, & invalida.
•  
  PDF 252 Cap. CXXXVIII. De Clausulis principalibus, qua inseruntur in dispensationibus Matrimonialibus pro foro externo.
•  
  PDF 253 Cap. CXXXIX. De Clausulis in Litteris Sacra Pœnitentiariæ pro foro interno.
•  
  PDF 255 Cap. CXL. Quibus modis cesset dispensatio Matrimonialis.
•  
  PDF 256 Cap. CXLI. De Sponsalibus.
•  
  PDF 258 Cap. CXLII. De his, quæ spectant ad Matrimonium tanquam Contractum.
•  
  PDF 261 Cap. CXLIII. De his, quæ pertinent ad Matrimonium tanquam Sacramentum.
•  
  PDF 263 Cap. CXLIV. De Solemnitatibus necessariis in contrahendo Matrimonio.
•  
  PDF 265 Cap. CXLV. De Obligationibus ex Matrimonio insurgentibus, & iisdem conjugatis imminentibus.
•  
  PDF 269 Cap. CXLVI. De Divortio.
•  
  PDF 273 Cap. CXLVII. De Censuris.
•  
  PDF 275 Cap. CXLVIII. De Excommunicatione.
•  
  PDF 279 Cap. CXLIX. De Excommunicatione ob duellum.
•  
  PDF 280 Cap. CL. De Suspensione.
•  
  PDF 282 Cap. CLI. De Interdicto.
•  
  PDF 283 Cap. CLII. De Irregularitate secundùm doctrinam Mæstrii.
•  
  PDF 286 Cap. CLIII. De Degradatione.
•  
  PDF 288 Propositiones Damnatæ Ab Alexandro VII. Pontifice Maxmio, Feria V. die 24. Septembris Anno 1665.
•  
  PDF 289 Sequuntur Propositiones damnatæ ab eodem Alexandro PP. VII. feria 5. die 18. Martii 1666.
•  
  PDF 290 Propositiones damnatæ ab Innoc. XI. Sum. Pont. feria. 5. die 2. Martii 1679.
•  
  PDF 292 Propositiones damnatæ ab Alexandro VIII. feria 5. die 21. Augusti 1690.
•  
  PDF 293 Propositiones damnatæ ab eodem Alexandro PP. VIII. feria 5. die 8. Decembris 1690.
•  
  PDF 294 Casus reservati in Bulla Cænæ Domini,
•  
  PDF 295 Summa Decretorum Sacræ Congregationis super Reservatione, & Absolutione casuum Reservatorum.
•  
  PDF 295 Alii Casus Summo Pontifici intra Italiam reservati.
•  
  PDF 295 De Immunitate circa fugientes ad Ecclesias.
•  
  PDF 295 SS. D. N. Clementis Divina Providentia Papa X.
•  
  PDF 297 Decretum. De Apocryphis Indulgentiis.
•  
  PDF 298 Decretum Circa Communionem Quotidianam.
•  
  PDF 300 Constitutio SS. D. N. Innocentii Papæ XII. pro tollendis abusibus, & fraudibus circa ordinationem alienorum subditorum.
•  
  PDF 301 Actus Contritionis Ex P. Wilhelmo Nakateno Soc. Jesu in Thesauro Sacræ Supellectilis.
•  
  PDF 303 Index Rerum, Ac Verborum Præsentis Libri.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 2,8. Via Lactea Sive Institutiones Iuris Canonici
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Præfatio Studiosis Juvenibus, ac benignis Lectoribus.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Titulorum
•  
  PDF 1 Liber Primvs.
•  
  PDF 1 Tit. I. De Jure Canonico.
•  
  PDF 2 Tit. II. De Jure Divino, Consuetudine, & Constitutionibus.
•  
  PDF 3 Tit. III. De Ecclesiasticis Constitutionibus.
•  
  PDF 5 Tit. IV. De Jure Personarum.
•  
  PDF 5 Tit. V. De Episcopis, & Summo Pontifice.
•  
  PDF 6 Tit. VI. De Electione.
•  
  PDF 7 Tit. VII. De iis, qui eligere, eligivè possunt.
•  
  PDF 8 Tit. VIII. De Postulatione Prælatorum.
•  
  PDF 8 Tit. IX. De Confirmatione.
•  
  PDF 9 Tit. X. De Consecratione.
•  
  PDF 10 Tit XI. De Receptione, & Auctoricate Pallii.
•  
  PDF 10 Tit. XII. De Vita, & Honestate Prælatorum.
•  
  PDF 11 Tit. XIII. De officio Archidiaconi.
•  
  PDF 11 Tit. XIV. De officio Archipresbyteri.
•  
  PDF 12 Tit. XV. De officio Vicarii.
•  
  PDF 12 Tit. XVI. De Coadjutore.
•  
  PDF 13 Tit. XVII. De Chorepiscoporum usu sublato.
•  
  PDF 13 Tit. XVIII. De Translatione.
•  
  PDF 13 Tit. XIX. De Renunciatione.
•  
  PDF 14 Tit. XX. De Depositione, seu Degradatione.
•  
  PDF 15 Tit. XXI. De Sacerdotibus in inferiori gradu constitutis.
•  
  PDF 15 Tit. XXII. De iis, qui sunt in Sacris constituti.
•  
  PDF 15 Tit. XXIII. De iis, qui sunt in minoribus Ordinibus constituti.
•  
  PDF 16 Tit. XXIV. De his, quæ sunt communia tam majorum, quàm minoyam Ordinum.
•  
  PDF 17 Tit. XXV. De iis, qui promoveri non possunt.
•  
  PDF 18 Tit. XXVI. De Præbendis, & aliis Beneficiis.
•  
  PDF 18 Tit. XXVII. De Collationibus.
•  
  PDF 21 Tit. XXVIII. De Institutionibus, & Jurepratronatus.
•  
  PDF 22 Tit. XXIX. De Clericis non residentibus.
•  
  PDF 22 Tit. XXX. De Regularibus, ac Monachis.
•  
  PDF 24 Liber Secvndvs.
•  
  PDF 24 Tit. I. De Rerum divisione.
•  
  PDF 24 Tit. II. De Sacramentis.
•  
  PDF 25 Tit. III. De Baptismo, & ejus effectu.
•  
  PDF 26 Tit. IV. De Sacramento Chrismatis.
•  
  PDF 27 Tit. V. De Pœnitentiis, & Remissionibus.
•  
  PDF 28 Tit. VI. De Eucharistia.
•  
  PDF 28 Tit. VII. De Extrema Unctione.
•  
  PDF 29 Tit. VIII. De Sacramento Ordinis.
•  
  PDF 29 Tit. IX. De Sacramento Matrimonii.
•  
  PDF 29 Tit. X. De Sonsalibus.
•  
  PDF 31 Tit. XI. De Nuptiis.
•  
  PDF 31 Tit. XII. De his, quæ Matrimonium impediunt.
•  
  PDF 32 Tit. XIII. De Triplici Cognatione.
•  
  PDF 33 Tit. XIV. De Clandestina Desponsatione.
•  
  PDF 34 Tit. XV. De his, qui Matrimonium accusare possunt, vel contra illud testificari.
•  
  PDF 35 Tit. XVI. De Divortiis.
•  
  PDF 37 Tit. XVII. De Rebus Sanctis, Sacris, & Religiosis.
•  
  PDF 37 Tit. XVIII. De Construendis, consecrandis, & reparandis Ecclesiis, & Alteribus.
•  
  PDF 39 Tit. XIX. De Unionibus Ecclesiarum.
•  
  PDF 40 Tit. XX. De Immunitate Ecclesiarum, & Subjectione.
•  
  PDF 41 Tit. XXI. De Censibus, Exactionibus, & Procurationibus.
•  
  PDF 42 Tit. XXII. De Capellis Monachorum.
•  
  PDF 42 Tit. XXIII. De Religiosis Domibus.
•  
  PDF 43 Tit. XXIV. De Sepulturis.
•  
  PDF 44 Tit. XXV. De Canonica Portione.
•  
  PDF 45 Tit. XXVI. De Decimis.
•  
  PDF 47 Tit. XXVII. De Rebus Ecclesiæ alienandis, vel non.
•  
  PDF 47 Tit. XXVIII. De Peculio Clericorum, relictis, & Successionibus eorum.
•  
  PDF 49 Liber Tertivs.
•  
  PDF 49 Tit. I. De Judiciis, & illorum divisione.
•  
  PDF 53 Tit. II. De Proturatoribus.
•  
  PDF 55 Tit. III. De Pactis, & Transactionibus.
•  
  PDF 55 Tit. IV. De Arbitris.
•  
  PDF 56 Tit. V. De In jus vocando.
•  
  PDF 58 Tit. VI. De Dolo, & tontumacia, & in possessionem missione.
•  
  PDF 59 Tit. VII. De Libelli conceptione, & oblatione.
•  
  PDF 60 Tit. VIII. De Exceptionibus, & Replicationibus.
•  
  PDF 63 Tit. IX. De Mutuis petitionibus.
•  
  PDF 64 Tit. X. De Restitione Spoliatorum.
•  
  PDF 65 Tit. XI. De Litis contestatione.
•  
  PDF 66 Tit. XII. De Juramento calumnia.
•  
  PDF 67 Tit. XIII. Ut Lite pendente nihil innovetur.
•  
  PDF 67 Tit. XIV. De Probationibus.
•  
  PDF 70 Tit. XV. De Sententiis, & Re judicata.
•  
  PDF 72 Tit XVI. De Executione rei judicatæ.
•  
  PDF 72 Tit. XVII. De Appellationibus.
•  
  PDF 73 Tit. XVIII. De Restitutione in integrum.
•  
  PDF 75 Liber Qvartvs.
•  
  PDF 75 Tit. I. De Accusationibus, Denunciationibus, & Inquisitionibus.
•  
  PDF 76 Tit. II. De Duplici Purgatione.
•  
  PDF 77 Tit. III. De Simonia.
•  
  PDF 78 Tit. IV. De Hæreticis, Schismaticis, & Apostatis.
•  
  PDF 79 Tit. V. De Sortilegis, Maledicis, & Sacrilegis.
•  
  PDF 80 Tit. VI. De Furtis.
•  
  PDF 80 Tit. VII. De Usuris.
•  
  PDF 81 Tit. VIII. De Adulteriis, & aliis conjunctionibus illicitis.
•  
  PDF 84 Tit. IX. De Crimine Falsi.
•  
  PDF 85 Tit. X. De Homicidio.
•  
  PDF 86 Tit. XI. De Injuriis, & damno dato.
•  
  PDF 88 Tit. XII. De Ecclesiasticis Censuris.
•  
  PDF 90 Tit. XIII. De Sententia Excommunicationis.
•  
  PDF 92 Tit. XIV. De Excommunicatione contra pugnantes in Duello.
•  
  PDF 93 Tit. XV. De Excommunicatione contra violantes Clausuram Monialium, & [...]
•  
  PDF 95 Tit. XVI. De Ecclesiastico Interdicto.
•  
  PDF 96 Tit XVII. De Suspensione à Divinis.
•  
  PDF 98 Tit. XVIII. De Irregularitate.
•  
  PDF 101 Index Verborum, & Rerum Notabilium.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 2,9. Decisiones Miscellanæ
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Auctoris Parænensis Ad R. R. Parochos, ac Confessarios Patavinos.
•  
  PDF  Noi Rifformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Argumentorum Harum omnium Decisionum Miscellanearum.
•  
  PDF 1 Decisio I. Argumentum. Defferitur quid, & quotuplex sit Peccatum? Quot in casibus peccatum mortale transeat in Veniale? Et è contra Veniale transeat in mortale? An peccet qui internis coginationibus libidinosis ex nimia ira solet blasphemare ? Prudentialiter autem ponuntur remedia adhibenda, ut populus evitat verba obcœna.
•  
  PDF 2 Decisio II. Argumentum. Agitur de metu, & de ignorantia, & quibus in casibus excusent peccantes à mortali? Media adhibenda, ut populi accedant ad discendam Doctrinam Christianam.
•  
  PDF 4 Decisio III. Argumentum. Explicatur, quid sit fides? quot ejus præcepta? Et quo peccata contra ipsa? Quæ mysteria fidei dei necessitate scienda? Et quando sint eliciendi actus Fidei? De Professione fidei ?a Parochis facienda, & prudentialiter de remidiis pro servanda reverantia in Ecclesiis.
•  
  PDF 5 Decisio IV. Argumentum. Disseritur de Spe, & de Charitate erga Deum? Quæ sint peccata contra has virtutes? Quo tempore actus earum sint eliciendi? An peccent, qui infirmantur, nolunt medicinas? Tandem de remediis pro extirpandis Choreis, ac Saltationibus.
•  
  PDF 6 Decisio V. Argumentum. Declaratur primum Decalogi præceptum; quæ sintpeccata Religioni opposita? Quid & quotuplex sint Adoratio, ac Oratio? An liceat vendere Agnos cereos benedictos? Et nullam recitare in die Orationem? Dantur modi excitandi populum ad devotionem, & orationem.
•  
  PDF 8 Decisio VI. Argumentum. Agitur de Divino Officio, ac Horis Canonicis, & de iis, qui ad eas sunt obligati. An Canonicus Coadjutor obligatus sit recitare Divinum Officium, & ille qui habet beneficium? Monita pro recitando Officio Divino devote.
•  
  PDF 9 Decisio VII. Argumentum. Dantur definitiones, & divisiones Superstitionis, Idololatriæ, ac Magiæ. Referuntur superstitiones Muliercularum, & Alchimistrarum. Deinde remedia pro eliminandis superstitionibus.
•  
  PDF 10 Decisio VIII. Argumentum. Exponitur quid, & quotuplex sit Maleficium? Quæ circumstantiæ sint perquirendæ à Confessario circa hoc peccatum? Quæ censuræ latæ sint contra maleficos? Remedia præservandi filios à maleficiis.
•  
  PDF 11 Decisio IX. Argumentum. Exponitur quid, & quotuplex sit Sacrilegium? Qui possint absolvere sacrilegum percussorem Clerici? An sit sacrilega delectatio turpis, dum peragitur res sacra? Quibus mediis concilietur absequium erga Ecclesiasticos?
•  
  PDF 12 Decisio X. Argumentum. Agitur de Sacrilegio in loco sacro, quod sit per furturum, per exercitium Judicii sæcularis; per pollutionem Ecclesiæ, & aliis modis loco sacro injuriosis. Deligentiæ, ut populus devote intersit Divinis Officiis.
•  
  PDF 13 Decisio XI. Argumentum. Quomodo Ecclesia polluatur per effusionem sanguinis, ac feminis humani? & per sepulturam excommunicati, vel infidelis? Proponuntur casus duo de eadem materia & dantur remedia, ut Ecclesiæ serventur cum nitore, & absque sordibus.
•  
  PDF 14 Decisio XII. Argumentum. Declarantur effectus Pollutionis Ecclesiæ; functiones sacræ, quæ fieri non possunt in Ecclesia polluta; & pœnæ contra Sacerdotes illas facientes. An bona fides eos excuset? et an pollutio Ecclesiæ extendatur ad cæmeterium? & è contra? Monita pro nitore suppellectilis Sacræ.
•  
  PDF 15 Decisio XIII. Argumentum. Agitur de Immunitate loci Sacri, & de securitate Recorum ad Ecclesiam confugientium. Quo Jure sit introducta? Quæ loca gaudeant hab immunitate? Quæ delicta sint excepta? Quæ pœnæ inflictæ contra violantes illam? Casus duo de delinquentibus in Ecclesia, & an gaudenant ejus immunitate? Remedia pro temperantia Ecclesiasticorum in cibo, & potu.
•  
  PDF 18 Decisio XIV. Argumentum. Declaratur quid sit Homicidium proditorium. Quid sit Affassinium? Quale crimen læsæ Majestatis non gaudens Immunitate loci Sacri? Qui sint latrones publici? & qui graffatores viarum; Casus duo de homicidio proditorio. Tandem quibus industriis sit retrahenda plebs ab ebrietate.
•  
  PDF 20 Decisio XV. Argumentum. Reseruntur pœnæ constitutæ contra usurpantes bona Ecclesiastica; & modi omnes, quibus dicta usurpatio fiat. An liceat Parochis cædere arbores fructiferas suorum beneficiorum, & Patroni possint habere fructus beneficii vacantis? De abusu Tabachi, quibusvè mediis ab Ecclesiasticis proscribendus.
•  
  PDF 23 Decisio XVI. Argumentum. Disputatur, An liceat locare bona Ecclesiæ ultra triennium? Vel ea in emphyteusim dare? Quæ requirantur pro iis ad livellum dandis? Quæ bona Ecclesiéæ possint alienari sine licentia? Quid relevet clausula salvo beneplacito Sedis Apostolicæ? Confraternitates laicorum an possint earum bona alienare? De methodo suadendi populo solutionem integram Decimarum.
•  
  PDF 25 Decisio XVII. Argumentum. Ostenditur quid sit plasphemia? Quàm grave peccatum? Quot modis communittatur? Casus duo de hoc crimine. Suasio ad Ecclesiasticos pro quotidiana oratione nientali per ipsos facienda.
•  
  PDF 27 Decisio XVIII. Argumentum. Sequitur explicatio peccati blasphemiæ. De ea casus, & doctrinæ pro Confessariis. Impugnantur Choreæ, ac saltationes.
•  
  PDF 28 Decisio XIX. Argumentum. De eodem graviddimo peccato Blasphemiæ quæsita, & casus scitu necessarii. Pro astruenda devotione in Ecclesiasticis qui libri sint magis proprii.
•  
  PDF 29 Decisio XX. Argumentum. Discutitur, an liceat jurare per Deos falsos? per diabolum? & quis sit blasphemus consuetudinarius? Casus duo, unus de blasphemia, alter de Juramento per comparationem, Obligatio solvendi legata pia.
•  
  PDF 30 Decisio XXI. Argumentum. Reseruntur pœnæ statutæ in blasphemos, & in provocantes ad blasphemandum. Ad quid sint obligari qui audiunt aliquem blasphemare? Blasphemus an possit capi in Ecclesia? Quæ & quot facienda ab Ecclesiasticis, ut salventur.
•  
  PDF 31 Decisio XXII. Argumentum. Declaraur, quid & quotuplex sit Simonia, & in quibus rebus committatur? Casus tres simoniaci; unus circa Sacramentorum administrationem; alii duo circa beneficia. De remediis, pro tollendo abusu secretæ conversationis inter Viros, ac puellas nubiles.
•  
  PDF 33 Decisio XXIII. Argumentum. Continuatur materia Simoniæ, & quæritur, an sit prohibita? An liceat dare pecuniam pro redimenda Vexatione in beneficio? Casus Patroni Simoniaci. Item Pensionarii volentis extinguere suam Pensionem. Motiva, quibus Ecclesiastici debent suas functiones devotè facere.
•  
  PDF 34 Decisio XXIV. Argumentum. De gravitate criminis Simoniæ, & de ejus pœnis tam si sit realis, quàm conventionalis, aut confidentialis in beneficiis, seu cum examinatoribus Synodalibus, Casus duo Somoniaci, unus in ordine sacro, alter in resignatione beneficii. quibus modis excitabitur in populis devotio erga Sacrosanctam Eucharistiam.
•  
  PDF 38 Decisio XXV. Argumentum. Explicat præsens Decisio. Quid sit Usura? Quare sic sit dicta? Quotuplex sit? Et quot, ac quibus legibus sit prohibita?
•  
  PDF 40 Decisio XXVI. Argumentum. Probatur, esse Usuram vendere triticum determinato pretio post certum tempus solvendo; sed cum pacto, ut tempore solutionis possit venditor tenere, vel triticum ad sui beneplacitum.
•  
  PDF 42 Decisio XXVII. Argumentum. Disputatur, ac deciditur famosa, fed difficilis Quæstio, Ad quem specter augmentum, vel decrementum monetæ mutuatæ, si ante restitutionem mutui valor Monetæ augeatur, vel minuatur?
•  
  PDF 47 Decisio XXVIII. Argumentum. Referuntur media attrahendi plebem ad audiendum Verbum Dei, & ad discendam in Ecclesia Doctrinam Christianam.
•  
  PDF 47 Decisio XXIX. Argumentum. Declaratur, quinam sint Usurarii manifesti; & duodecim pœnæ infrictæ de Jure contra illos.
•  
  PDF 49 Decisio XXX. Argumentum. Disputatur casus frequens in Praxi de animalibus datis in societatem alicui rustico sub certa annua pensione, & ad caput salcum; idest ut reddatur eadem æstimatio, ac pretium, quo empta fuerunt ipsa animalia. Ostenditur talem contractum esse Usurarium, ac traduntur plures regulæ pro cognoscenda injustitia eorum, qui faciunt societates salvo capitali.
•  
  PDF 52 Decisio XXXI. Argumentum. Instruitur Confessarius, quid agere debeat cum Usurario pœnitente, ut eum possit ritè, ac rectè absolvere.
•  
  PDF 53 Decisio XXXII. Argumentum. Redduntur rationes octo, ob quas Parochi debent inhabitare domum Parochialem.
•  
  PDF 53 Decisio XXXIII. Argumentum. Declaratur illæ Theologorum exceptiones; quod pretium in mutuo non sit Usura ob lucrum cessans; vel ob damnum emergens.
•  
  PDF 55 Decisio XXXIV. Argumentum. Mutuans, qui ex Mora mutuatarii in restituenda pecunia muturata, non potuit ludere aleis, nihil valet exigere ratione lucri cessantis. Plura de ludo Alearum, & conditionibus veri lucri cessantis.
•  
  PDF 58 Decisio XXXV. Argumentum. Usura Simoniaca, & Simonia Usuraria est mutuare pecuniam Patrono beneficii, ut cedat mutuanti liberam nominationem ad illud.
•  
  PDF 58 Decisio XXXVI. Argumentum. Quia plures rusticorum audiunt Missam in januis Ecclesiæ notantur decem jucunda argumenta, quibus Parochi eos suadebunt Ecclesiam intrare.
•  
  PDF 59 Decisio XXXVII. Argumentum. Quiæ sub prætextu periculi plures in mutuo committuntur Usuræ; declaratur in hac Decisione, quæ, & quot conditiones requirantur, ut ratione periculi possit exigi lucrum absque labe Usuraria.
•  
  PDF 61 Decisio XXXVIII. Argumentum. Disputatur, & deciditur, quando mutuans possit nomine pœnæ exigere lucrum à mutuatario. Differentia inter forum fori, & inter forum poli. Quatuor requisita, ut pœna exigi possit in mutuo. Interusuria dotalia sunt licita. Alii caius de licita pœnæ exactione.
•  
  PDF 63 Decisio XXXIX. Argumentum. Undecim motiva notatu digna describuntur, quibus Parochi in die festo celebrare debeaut in propria Parochiali.
•  
  PDF 64 Decisio XL. Argumentum. Solvuntur quæstiones duæ. Una, quod non sit Usura mutuare ad acquirendam benevolentiam mutuatarii. Altera quod sit Usura mutuare cum pacto, ut mutuatarius remutuet mutuanti.
•  
  PDF 66 Decisio XLI. Argumentum. Declaratur quid & quotuplex fit Mons Pietatis? Quæ leges sint in eo abservandæ, & quantum possit exigere pro pecunia mutuò data pauperribus. Notantur abusus aliqui, qui irrepserunt in Montibus Pietatis.
•  
  PDF 68 Decisio XLII. Argumentum. Usura non esse mutuare pecuniam, ut sibi redatur farina: seu ut agricola conducat agros, firmat hæc Decisio, cum conditionibus tamen in ea suppositis.
•  
  PDF 69 Decisio XLIII. Argumentum. Sex urgentissimis rationibus demonstratur majorem obligationem habere genitores benè educandi filios, quàm habeant Episcopi, vel Parochi.
•  
  PDF 70 Decisio XLIV. Argumentum. Explicatur difficilis materia Pacti legis commissoriæ in mutuo. Reseruntur duodecim casus, in quibus altercantur DD, an dictum Pactum sit licitum? Deciditur alia Quæstio an Mutuans licitè petat sibi dari fidijussorem?
•  
  PDF 74 Decisio XLV. Argumentum. An sit Usura solvere medietatem debiti anticipati; ut alia medietas non exigatur, nisi post tempus debitum? Item an liceat uti equo in pignus tradito?
•  
  PDF 75 Decisio XLVI. Argumentum. Triplici similitudine Magistri, Medici, ac Patris suadentur Parochi providere sibi de Confessario stabili, qui secum agat Officium supradictorum trium.
•  
  PDF 76 Decisio XLVII. Argumentum. Disputatur celebris Quæstio; An Usurarius acquirat dominium rei per usuram acceptæ? Rationes tùm pro assirmativa: tùm pro negativa, quæ amplectitur; etsi sub fœdere distinctionis utraque concilietur. Motiva tùm Parochis, tùm Concionatoribus invehendi contra Usuras, ac illicitos contractus.
•  
  PDF 79 Decisio XLVIII. Argumentum. Quis ex re per Usuram acquisita sæpe nascuntur fructus; ideò disputatur, an eorundem Usurarius Dominus fiat.
•  
  PDF 81 Decisio XLIX. Argumentum. Disquiritur, An lucrum majus, sed incertum, possit emi minori lucro, sed certo Item an credita difficilia vendi possint minori pretio.
•  
  PDF 83 Decisio L. Argumentum. Docet præsens Decisio, quando sit licitum dare in Societatem animalia æsti ad caput Salvum, & cum obligatione, ut post quinquennium reddantur ad eandem æstimationem.
•  
  PDF 84 Decisio LI. Argumentum. Rationes decem ad suadendos homines, ne ad Ecclesiam accedant cum Sclopis, aut aliis armis.
•  
  PDF 85 Decisio LII. Argumentum. Quia tardatio solutionis debiti causat plura peccata; ideò in præsenti decisione declaratur pernicies tardæ solutionis, quæ vocatur Mora.
•  
  PDF 86 Decisio LIII. Argumentum. Quia ob moram Mutuatarii in restituendo mutuo Doctores videntur concedere exactionem pœnæ; demonstratur, quibus conditionibus oœna in mutuo sit imponenda, & exigenda? Item an pecora possint dari in societate salvis capitibus.
•  
  PDF 87 Decisio LIV. Argumentum. Fortissimis motivis demonstratur, parcendam esse inimicis: Ac jucundis, sed veris rationibus ostenditur, abstinendum esse à litibus.
•  
  PDF 89 Decisio LV. Argumentum. Comprobat hæc decisio, Usuram in re levi non esse peccatum mortale.
•  
  PDF 90 Decisio LVI. Argumentum. Disputatur, an peccet, qui petit mutuam pecunam cum Usura? Rationes pro utraque opinione. Distinctione eædem conciliantur: concluditur, melius esse non petere mutuum ab Usurariis.
•  
  PDF 92 Decisio LVII. Argumentum. Exponuntur sequentia carmina, quæ continent casus quatuordecim, in quibus non est Usura lucrum recipere à debitore pocuniæ.
•  
  PDF 94 Decisio. LVIII. Argumentum. An sit licitus, vel illicitus contractus dictus dare a godere, ubi exbursatur pecunia, Modi, ac conditiones dandi rem fructiseram a godere pro pecunia absque labe Usuraria.
•  
  PDF 95 Decisio LIX. Argumentum. Ponuntur conditiones necessariæ in Censu vitalitio servandæ; ne sit Usuraius.
•  
  PDF 96 Decisio LX. Argumentum. Pro festorum dierum sanctincatione tria bonorum operum genera esse facienda, & alia tria esse fugienda docet prælens Decisio. Exempla punitionis Divinæ contra profanatores festorum dierum.
•  
  PDF 97 Decisio LXI. Argumentum. Declaratur quis sit Usurarius manifestus? Quis occultus? Et quæ differentia inter utrumq[ue].
•  
  PDF 98 Decisio LXII. Argumentum. Docetur qui, & qualis sit contractus dictus Moathra, seu Stocco. Ostenduntur quatuor modi illum committendi: Qui omnes damnati fuerunt ab Innocentio XI. Ideò cautè legendi Cardenas, & F. Cassianus à S. Elia circa hunc contractum.
•  
  PDF 99 Decisio LXIII. Argumentum. Ut ludus, qui vocatur Lotto, sit licitus, quæ, & quot conditiones, ac cautelæ sint necessariæ, docet præsens Decisio.
•  
  PDF 100 Decisio LXIV. Argumentum. Referuntur rationes ex Jure Divino, naturali, Ecclesiastico, ac Civili; ob quas Filii tenentur honorare Parentes, ac genitores suos.
•  
  PDF 101 Decisio LXV. Argumentum. Declaratur quid, & quotuplex sit Census? & quæ, & quot conditiones sint in eo servandæ, ut sit licitus, præcipue ex Bulla Pii V.
•  
  PDF 103 Decisio LXVI. Argumentum. Disputatur famosa Quæstio an licitè à Judæis exerceantur Usuræ? Vera declaratio text, Deuter. 23.19. quem Judæi ridicule interpretantur pro Usuris faciendis, etsi prohibitæ sint cum quocunque.
•  
  PDF 105 Decisio LXVII. Argumentum. An retardata solutione legati pii, à testatore in pecunia soluti, possit legatarius exigere prodia ad rationem quinque cum dimidio pro centenario ab hæredibus, seu Commissariis ejusdem testatoris absque labe Usuraria.
•  
  PDF 105 Decisio LXVIII. Argumentum. Decem motiva, rationes, ac argumenta, quibus Parochi suadebunt fidelibus, ut omninò caveant à perjuriis, falsisque juramentis.
•  
  PDF 107 Decisio LXIX. Argumentum. Declarat præsens Decisio, quid sit Livellus? & in quibus differat à Feudo, ac à Censu, & præcipuè ab Emphyteusi? Et in quibus cum ea conveniat.
•  
  PDF 109 Decisio LXX. Argumentum. Propositis quatuor divisionibus Livelli disputatur, an alius sit Prædialis, seu fundlarius, & alius Pecuniarius? Hanc divisionem traditam à Cæsare Manento non esse prædialem fortissimis rationibus ostenditur, evacutatis argumentis ejusdem Cæsaris Manenti.
•  
  PDF 111 Decisio LXXI. Argumentum. Livellarium contractum esse de sui natura licitum probat hæc Decisio. Deindè examinat, an sint justa hæc quatuor pacta scilicèt? 1. Ut solvantur quinque cum dimidio pro omni centenario? 2. Ut sint libera à publicis gravedinibus? 3. Et ab amni restauro? 4. Et quod in casu venditionis rationum utilium Dominus directarius præferatur cæteris.
•  
  PDF 115 Decisio LXXII. Argumentum. Disputatur de justitia, vel injustitia aliorum duorum pactorum circa contractus Livelli Unum, An Livellariæ pensiones non solutæ possint converti in capitale? Aliud circa pacta affrancationis Livelli potissimùm ad beneplacitum Livellantis.
•  
  PDF 119 Decisio LXXIII. Argumentum. Demonstratur, non esse dicendam illicitam constitutionem Livello super minori numero camporum existentium in corpore, & de corpore possessionis, seu campaneæ. majoris summæ; etsi confines illorum paucorum camporum individualiter non specificentur in Instrumento Livelli.
•  
  PDF 120 Decisio LXXIV. Argumentum. Domus, & Campi relicti à Testatore Monialibus, ut ex eorum fructibus Capellaniam pro ejus anima; sed cum prohibitione eosdem campos alienandi, hypothecandi, feu Livellandi; possunt à Monialibus dari ad Livellum ob difficultatem illos locandi.
•  
  PDF 123 Decisio LXXV. Argumentum. De Livellis debitis cuidam Moniali, decursis, & non solutis in magna quantitate, potest ipsa Monialis de licentia Abbatissæ compositionem facere super iusdem cum fuis parentibus egenis, illis aliquam portionem crediti decursi relaxando, condonando, ac remittendo.
•  
  PDF 125 Decisio LXXVI. Argumentum. Declaratur quid, & quotuplex sit Cambium. Quibus titulis cohonestetur lucrum in Cambiis. Quæ, & quot conditiones sint in eis servandæ, ne committatur Anatocismus.
•  
  PDF 128 Decisio LXXVII. Argumentum. Resolvitur non esse Cambium usurarium, si Campsarius petat, & insumat pecuniam in fuis necessitatibus, ac promittat pro lucro Cambii quatuor pro centenario, licet non habeat alibi modum negotiandi ad cambia, si tamen Campsor dat pecuniam cum bona fide, & non habeat certam scientiam intentionis, ac egestatis ejusdem Campsarii.
•  
  PDF 130 Decisio LXXVIII. Argumentum. Probatur, Cambia maritima Spalatensium cum lucro certo sex pro centenario omni trimestri esse licita, ac legitima, quia verè, & propriè non sunt cambia, fed societates ad negotiandum, cum assecuratione pecuniæ à periculis, quam campsor ipse facit.
•  
  PDF 132 Decisio LXXIX. Argumentum. Quid, & quotuplex sit Restitutio? Quomodo ea facienda circa damna data per animalia in campis.
•  
  PDF 134 Decisio LXXX. Argumentum. Traduntur plures denominationes, ac definitionis Virtutis.
•  
  PDF 135 Decisio LXXXI. Argumentum. Differitur, an ficti pauperes possint retinere fibi eleemosynas datas. Refertur lepida Historia de duobus Cæcis, multam pecuniam habentibus tempore Sancti Antonini.
•  
  PDF 136 Decisio LXXXII. Argumentum. Resolvuntur duo importantes Casus de restitutione facienda à Meretricibus; & de deneganda absolutione divitibus non solventibus Livellos, ac alia debita sua.
•  
  PDF 137 Decisio LXXXIII. Argumentum. Quid, & Quotuplex sit Prudentia? Quæ ejus munia? Quæ virtutis Prudentiæ partes integrantes? Quale ejus objectum? Eubjectum? Quæ vitia Virtuti Prudentiæ opposita?
•  
  PDF 138 Decisio LXXXIV. Argumentum. Agitur de restitutione damni ob homicidium: & quomodo sit definiendum pretium rei furto ablatæ, restituendum Domino.
•  
  PDF 140 Decisio LXXXV. Argumentum. Docet hæc Decisio, quid & quotuplex sit Justitia? Quale Objectum , ac Subjectum Justitiæ? Qui Justitiæ effectus? Quæ vitia Justitiæ opposita.
•  
  PDF 142 Decisio LXXXVI. Argumentum. Enucleantur diversi casus circa obligationem restituendi: nempè, si dominus rei sit ignotus, vel incertus? vel absque hæredibus defunctus? Si res sublata esset nocitura suo domino? Vel si quis possideat campos alienos ex sententia infusta?
•  
  PDF 145 Decisio LXXXVII. Argumentum. Quid, & quotuplex sit Amicitia? Quæ ejus proprietates? Quæ ejus officia? Quibus causis dissolvatur.
•  
  PDF 146 Decisio LXXXVIII. Argumentum. Disseritur ad quem spectet thesautus inventus vel in fundo proprio, vel in fundo alieno? Dantur plures distinctiones circa diversos modos inveniendi thesauros, Docetur, quid dicendum de bonis repertis in littore maris.
•  
  PDF 149 Decisio LXXXIX. Argumentum. Declaratur quid sit Liberalitas? Quotuplex? Quodnam ejus abjectum, & subjectum? Quæ conditiones in ea servandæ, Quæ vitia sint Liberalitati opposita?
•  
  PDF 149 Decisio XC. Argumentum. Quis dicatur bonæ fidei possessor? Quis autem malæ fidei? declarat præsens Decisio in ordine ad restitutionem.
•  
  PDF 151 Decisio XCI. Argumentum. Matri dicenti, se genuisse filium ex adulterio, an ei credendum? Et quatenùs veru dicat, quomodo sua cinscientiæ consulendum? Notantur pœnæ contra adulteros antiquorum temporum.
•  
  PDF 153 Decisio XCII. Argumentum. Traditur, an satis sit restituere titulo donationis rem furto ablatam? De restitutione bovis, & ovis apud Hebræos. An fur posset occidi impunè? Quid significet Vox septuplum? Exemplum campanulæ jugiter sonentis abacto bove.
•  
  PDF 154 Decisio XCIII. Argumentum. Explicatur, Quid sit Fortitudo? Quotuplex? quot ejus partes? quale objectum Fortitudinis? Qui ejus Actus? Quæ vitia Fortitudini opponantur.
•  
  PDF 154 Decisio XCIV. Argumentum. Demonstratur, non satis effe debitori ordinare restitutionem in Testamento, Res donata, moriente donatore, ac donario ante confignationem, quibus hæredibus fit danda? Confessarius an de iuo teneatur dare pecuniam fibi supreptam, habitam à Pœnitente pro restitutione facienda.
•  
  PDF 156 Decisio XCV. Argumentum. Explicatur, Quid sit Patientia? Quotuplex? Quodnam ejus objectum? Quibus mediis acquiratur? Quibus contrariis oppugnetur.
•  
  PDF 157 Decisio XCVI. Argumentum. Referuntur novem genera personarum, quæ obligate sunt ad restitutionem, ob damnum alteri datum, vel rem injustè acceptam.
•  
  PDF 159 Decisio XCVII. Argumentum. Ostenditur quando fit obnoxius restitutioni, qui consulit circa furtum faciendum, vel dat suffragium pro lite injusta gerenda.
•  
  PDF 160 Decisio XCVIII. Argumentum. Explicatur, Quid fit Humilitas Virtuosa? Quotuplex? Quot ejus gradus? An exerceri possit à personis sublimibus, & in dignitate constitutis? Quibus incentivis?
•  
  PDF 161 Decisio XCIX. Argumentum. Deciditur, an teneatur restituere Mandans damnum fiere, si revocavit mandatum factum? Et an illi, qui filios illegitimos mittunt ad Hospitale Domus Dei? Et an Advocati patrocinati lites injustas, vel dubias.
•  
  PDF 162 Decision C. Argumentum. Declaratur, quid sit Abstinentia? Quotuplex? Quot ejus species? Quæ ejus extrema?
•  
  PDF 163 Decisio CI. Argumentum. Agitur de obligatione restituendi, quæ incumbit Adulatoribus, ac Meretricibus. Refertur factum mirabile, sed non imitabile S. Vitalii Abbatis.
•  
  PDF 164 Decisio CII. Argumentum. Exponitur: Quid sit Eutrapelia? Quotuplex? Quando sit Virtus? Quando Vitium?
•  
  PDF 165 Decisio CIII. Argumentum. Breviter, fed clarè traditur obligatio restituendi fructus tàm bonæ, quàm malæ fidei possessoris.
•  
  PDF 166 Decisio CIV. Argumentum. Melioramenta facta in re aliena, quando sint restituenda ei, qui illa fecit? Et an teneantur ad restitutionem illi, qui præstant domos suas lusoribus alearum? Industriæ B. Nicolai Albergati Cardinalis Archiepiscopi Bononiensis in extirpandis alearum, ac taxillorum ludis.
•  
  PDF 167 Decisio CV. Argumentum. Docetur: Quid sit Mansuetudo? Quotuplex? Quæ ejus officia? Quæ vitia Mansuetudini opponantur?
•  
  PDF 168 Decisio CVI. Argumentum. Referuntur compendiosè, Quæ sint causæ excusantes à restitutione rei alienæ? & quando Judices obligati sint ad restitutionem? Notantur novem qualitates boni Judicis excerptæ ex revelationibus S. Birgittæ.
•  
  PDF 169 Decisio CVII. Argumentum. Demonstratur, cur, & quando Confessarius teneatur ad restitutionem, quam pœnitens ipse facere dabedat?
•  
  PDF 170 Decisio CVIII. Argumentum. Explicatur, quid sit Virtus Heroica? Quotuplex? Quæ sint requisita Heroicitatis? Quibus signis cognoscatur Heroica Virtus? Quos pariat effectus?
•  
  PDF 171 Decisio CIX. Argumentum. Referuntur motiva, quibus Parochi, & personæ Ecclesiasticæ tenentur exercere Officia Divina cum Tonsura, Veste talari, decenti superllectilli Sacra; & servare Silentium in Choro, & Attentionem internam, & externam.
•  
  PDF 174 Decisio CX. Argumentum. Quibus mediis, rationibus poterunt Parochi retrahere populum à peccatis carnis.
•  
  PDF 175 Decisio CXI. Argumentum. Referuntur rationes, quibus Ecclesiastici, de bonis per eos cumulatis redditibus beneficiorum, tenentur potiùs facere Eleemosynam in vita, quàm eam ordinare faviendam in testamento post mortem.
•  
  PDF 177 Decisio CXII. Argumentum. Recensentur rationes, ac diligentiæ adhibendæ ab Animarum Curatis, ut retrahant populum â crapulis, & ebrietatibus?
•  
  PDF 177 Decisio CXIII. Argumentum. Refertur ordo, sive methodus incensandi Altare juxta Rubricas. Numerus incensationem. Earundem Mysterium, tàm in Missa, quàm in Vesperis.
•  
  PDF 179 Decisio CXIV. Argumentum. Disputatur quibus modis auferii, & abolerit possit pessima consuetudo Plebis plasphemandi, pejerandi, & irreverenter nominandi Sanctissimum Nomen Dei, ac B. Mariæ Virginis.
•  
  PDF 180 Decisio CXV. Argumentum. Disputatur, An Rubricæ Missalis rectè dividantur in Præceptivas, & Directivas? Hæ, & illæ, quæ sitn? Et quando earum transgressio sit culpa mortalis? aut Venialis.
•  
  PDF 182 Decisio CXVI. Agrumentum. Ostenditur quibus industriis possit Parochus inserere in cordibus populorum devotionem veram erga Sanctissima Sacramenta; ita ut piè, ac frequenter accedant ad Confessionem, & Communionem.
•  
  PDF 183 Decisio CXVII. Argumentum. Disseritur, quo celebretur Missa pro Defunctis etiam die Tertio, Septimo, Trigesimo, & Anniversario? Et quænam sit Missa de Requiem dicenda pro Defuncto Sacerdote ex quatuor in Missali.
•  
  PDF 184 Decisio CXVIII. Argumentum. Demonstratur, quibus rationibus persuadendi sint homines Adulti, ut concurrant ad Ecclesiam ad audiendam explicationem Doctrinæ Christianæ, hora fiunt disputationes circa illam.
•  
  PDF 185 Decisio CXIX. Argumentum. Disseritur, quot, & quibus causis non sint permittendæ confabulationes, discusus vani, verba otiosa, aut ridicual Sacristiis.
•  
  PDF 185 Decisio CXX. Argumentum. Referuntur Argumenta ad suadendum Mulieribus, ut modeltas Vestes deferant; pectus, humeros, & brachia velata habeant; & ab ornamentis vanis abstineant.
•  
  PDF 187 Decisio CXXI. Argumentum. Demonstrat hæc Decisio, quot rationibus Parochus timere non debeat incommoda: Sed eum oportet incessanter laborare in ministerio fuo, procurando spiritualia bona, ac Salutem animarum sibi creditarum.
•  
  PDF 187 Decisio CXXII. Argumentum. Disseritur, quibus rationibus retrahendi sint per Confessarios filii familias, ac famuli à furtis domesticis, & à dissipatione rerum suæ domus.
•  
  PDF 188 Decisio CXXIII. Argumentum. Exponuntur, quæ, & quot sint utilitates resultantes, quando Parochus, præcipuè in Villis, scholam aperit, & docet pueros suæ Parochiæ legere, ac scribere.
•  
  PDF 189 Decisio CXXIV. Argumentum. Traditur, quibus rationibus Parochus suadebit populo suo, ut propriam Ecclesiam Parochialem frequentet, in ea audiendo Divina officia, & recipiendo Sanctissima Sacramenta.
•  
  PDF 190 Decisio CXXV. Argumentum. Demonstratur, quot, & quibus rationibus debeat quilibet Confessarius singulis diebus determinatè legere tùm Spiritualem aliquem librum, tùm alterum librum de casibus conscientiæ pertractantem.
•  
  PDF 190 Decisio CXXVI. Argumentum. Demonstratur, quibus industriis, seu rationibus evelli possit à populo Vitium detractionis.
•  
  PDF 191 Decisio CXXVII. Argumentum. Explicatur, quot, & quibus rationibus debeant Parochi personaliter exercere curam animarum, & administrare S.S. Sacramenta per se ipsos, non autem per capellanum.
•  
  PDF 192 Decisio CXXVIII. Argumentum. Referuntur rationes omnes, quibus demonstratur obligatio genitorum, ne permittant pueros, & puellas, quinquennio completo, dormire simul.
•  
  PDF 192 Decisio CXXIX. Argumentum. Proponitur, quot, & quibus rationibus debeat Parochus personaliter assistere agonizantibus, & moribundis suæ Parochiæ.
•  
  PDF 193 Decisio CXXX. Argumentum. Ostenditur, quibus rationibus persuadendus sit populus ad servanda jejunia sacra, tùm Quadragesimæ, tùm Vigiliarum de Præcepto.
•  
  PDF 194 Decisio CXXXI. Argumentum. Item demonstratur, quibus, & quot rationibus Parochus obligatus sit prædicare populu suo Verbum Dei festivis diebus.
•  
  PDF 195 Decisio CXXXII. Argumentum. Recensetur, quæ sit vera methodus prædicandi fructuose.
•  
  PDF 195 Decisio CXXXIII. Argumentum. Declaratur, quinam sit finis ultimus hominis? Undè procedat cæcitas humana, quæ de ultimo Fine parùm, aut nihil curat? Quæ sint damna hujus cæcitatis? Quæ remedia.
•  
  PDF 196 Decisio CXXXIV. Argumentum. Exponitur, quid sit Habitus malus ad peccandum: Unde oriatur, & augeatur? Quot ejus sint damna? Quæ ipsius remedia.
•  
  PDF 197 Decisio CXXXV. Argumenum. Disputatur, & definitur, Quid sit Amor proprius? Quæ ejus origio? Quæ damna pariat? Quæ sint remedia?
•  
  PDF 198 Decisio CXXXVI. Argumentum. Quid sit Superbia? Quotuplex? Quot ejus filiæ? Quot mala pariat? Quibus remediis curetur.
•  
  PDF 199 Decisio CXXXVII. Argumentum. Disseritur, Quid sit Avaritia? Quotuplex? Quæ ejus filiæ? Quæ mala proveniant ex Avaritia? Quibus remediis curanda?
•  
  PDF 200 Decisio CXXXVIII. Argumentum. Declarat hæc Decisio, 1. Quid sit Amor carnalis? 2. Quotuplex? 3. Qui ejus effectus? & damna? 4. Quæ remedia.
•  
  PDF 201 Decisio CXXXIX. Argumentum. Ad avertendos Juvenes à conversationibus pravis declarat hæc Decisio, quæ, & quot mala insurgant ex conversatione pravorum hominum? Quibus motivis sit ab eorum familiaritate, & amicitia abstinendum.
•  
  PDF 202 Decisio CXL. Argumentum. Eleganti, sed docto stylo declaratur. 1. Quid sit Ira? 2. Quotuplex? 3. ejus filiæ? 4. Quot species iratorum hominum? 5. Quæ mala nascantur ex ira? 6. Quibus remediis ira curetur.
•  
  PDF 203 Decisio CXLI. Argumentum. Tractat præsens Decisio. Quid sit Gula? Quot, & quibus modis contingat peccare per Gulam? Quot effectus, seu Filiæ ejus? Quot mala producat? Quibus remediis obviandum iisdem.
•  
  PDF 205 Decisio CXLII. Argumentum. Declaratur, quid sit Acedia? Quæ, & quot ejus filiæ? Quæ, & quot damna ex ea procedant, potissimùm in animarum Pastoribus? Quæ remedia adhibenda contra hoc vitium.
•  
  PDF 205 Decisio CXLIII. Argumentum. In præsenti Decisione ostenditur Quanta sit Comœdiarum inhonestarum pernicies? Quibus motivis sit ab eis abstinendum?
•  
  PDF 207 Decisio CXLIV. Argumentum. Dilucidat præsens Decisio. 1. Quid, & quotuplex sit Mendacium, & Quale peccatum? An aliquando liceat dicere mendacium? An ad celandam veritatem in aliquo casu sit licitum ad hibere restrictiones mentales; sive Verba æquivoca, aut amphybologica? Quæ mala eveniant à mendacio? Quibus industriis Parocho utendum, ut fideles abstinere, & abhorrere faciat à mendaciis?
•  
  PDF 209 Decisio CXLV. Argumentum. Examinat hæc Decisio. 1. Quid sit Abortus? Quàm grave peccatum? Quæ pœnæ sint statutæ contra procurantes Abortum?
•  
  PDF 212 Decisio CXLVI. Argumentum. Explicatur in hac Decisione. 1. Quid sit adulterium? 2. Quotuplex? 3. Quàm grave peccatum? 4. Qui ejus pessimi effectus? 5. Quæ ejus pœnæ? 6. Quæ ejus remedia?
•  
  PDF 214 Decisio CXLVII. Argumentum. Proponitur: Quid sit Ambitio? Quantum perniciosa? Quæ remedia adversus illam?
•  
  PDF 216 Decisio CXLVIII. Argumentum. Declarantur mala, quæ proveniunt ex amatoriis conversationibus adolescentium diversi sexus. Et quibus remediis occurrendum sit illis?
•  
  PDF 217 Decisio CXLIX. Argumentum. Agitur, ex Choreis quot mala proveniant? Quibus argumentis sint usuri Parochi contra Choreas.
•  
  PDF 219 Decisio CL. Argumentum. Ostenditur. Quàm grave peccatum sit Blasphemia? & quibus argumentis retrahendi sint homines ab hoc delicto?
•  
  PDF 222 Decisio CLI. Argumentum. Indicatur. Quàm grave piaculum sit Irreverentia in Ecclesiis? Quibus remediis eidem occurrendum?
•  
  PDF 226 Decisio CLII. Argumentum. Inquiritur, Quæ, & Quot sint malæ cogitationes cordis? Quanta earum malitia? Quibus remediis repellendæ.
•  
  PDF 230 Decisio CLIII. Argumentum. Perquiruntur, & examinantur viginti quatuor peccata Patrum, ac Matrum familias occasione filiorum. Quibusvè rationibus suadendi sint ad benè educandos Filios?
•  
  PDF 236 Decisio CLIV. Argumentum. Præsens Decisio manifestat, Quid sit Judisium Temerarium? Quanta ejus Igravitas, & malitia? & quibus remediis, seu rationibus abviandum sit illi?
•  
  PDF 239 Decisio CLV. Argumentum. Continet hæc Decisio: 1. Quid sit Detractio? & Quot modis fiat? 2. Quæ somt præcipue Quæstiones in materia Detractionis non inorandæ à Confessariis? 3. Quot, & quibus noceat Detractio? 4. Quando, & Quomodo sit restituenda Fama? & alia damna ex Detractione secuta? 5. Quanta sit malitia Detractionis? Quibus remediis tanto crimini obviandum?
•  
  PDF 243 Decisio CLVI. Argumentum. Invehit hæc Decisio contra Calumniatores; & quia plurimùm calumniæ prodeunt vel à Forensibus, vel ab Aulicis, de his præcipue agitur, juxta numeros sequentes; videlicet: 1. Quid sit Calumnia? 2. Quarum personarum prorpium sit Calumniari? Quanta sit excellentia Advocatorum? 4. Quæ boni Advocati sors, & obligatio? 6. Quæ peccata Procuratorum in litibus? 7. Quæ pœnæ statuæ de Jure contra Calumniatores in Judicio? 8. Quæ Notariorum culpæ? 9. Quæ Aulicorum criminia? 10. Quæ...
•  
  PDF 249 Index Verborum, Ac Rerum Magis Notabilium, Quæ In His Decisionibus Miscellaneis Continentur.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 1,1. De Sacramentis In Genere Ac De Sacramentalibus Nec Non De Sacramentis Baptismi, Confirmationis, atque Extremæ Unctionis Decisiones
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Schmutztitel
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Privilegium Cæsareum.
•  
  PDF  Approbatio Censoris.
•  
  PDF  Dona Data Ecclesiæ, & Monasterio S. Petri de Padua A reverendissimo Domino Joanne Clericato J. U. D. Præposito Titul. Sanctissimæ Trinitatis Alumno ejusdem Monasterii His Carminibus Comprehensa.
•  
  PDF  Index Tenoris Decisionum, ac Materiarum, quæ in sequentibus Novem Libris continentur.
•  
  PDF  Reihentitel
•  
  PDF  Auctor Ad Ven. Clerum Patavinum, Et Studiosos Lectores.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Argumentorum De Sacramentis In Genere.
•  
  PDF  Index Argumentorum De Sacramento Baptismi.
•  
  PDF  Index Argumentorum De Sacramento Confirmationis.
•  
  PDF  Index Argumentorum De Sacramento Extremæ Unctionis.
•  
  PDF 1 De Sacramentis In Genere.
•  
  PDF 1 Decisio I. Argumentum. Referuntur variæ significationies hujus vocis Sacramenti. Item diversæ definitiones, ac divisiones. Sacramenta constare Materia, Forma, ac intentione demonstratur.
•  
  PDF 2 Decisio II. Argumentum. Agitur de nullitate, & invaliditate Sacramentorum, quæ laicus fingens se Sacerdotem administravit. Quod & qualia peccata ipse commiserit? Et quibus pœnis sit ipse plectendus? Quid agere debeant illi, qui ab eodem Sacramenta susceperunt?
•  
  PDF 4 Decisio III. Argumentum. Explicatur quid, & quotuplex sit Interdictum Ecclesiasticum? & quæ Sacramenta, eo durante, possint ministrari?
•  
  PDF 5 Decisio IV. Argumentum. Inquiritur, an fuerint Sacramenta in Lege Naturæ, & Mosayca, & quæ? Adam qua die, & hora sit creatus? ac quando lapsus sit in peccatum?
•  
  PDF 6 Decisio V. Argumentum. Demonstratur, An Parochi debeant esse assidui in administratione Sacramentorum? Quando peccent ob desidiam? Et an tempore Pestis debeant ea propriis manibus ministrare?
•  
  PDF 7 Decisio VI. Argumentum. Explicatur in hac Decisione, quæ materia sit apta? quæ inepta? & quæ dubia in quocunque Sacramento? Et docetur, quomodo Materia, & Forma debeant simul coexistere?
•  
  PDF 9 Decisio VII. Argumentum. Dilatio quanta esse possit absolutionis in confessione? Nec non Unctionum intra se Extremæ Unctionis Sacramento?
•  
  PDF 11 Decisio VIII. Argumentum. Breviter, sed clarè docetur, variari posse formam Sacramentorum octo modis; & quæ variatio obsit valori Sacramenti? Verba formæ corde, seu mente tantùm prolata, non faciunt Sacramentum.
•  
  PDF 12 Decisio IX. Argumentum. Refertur nullitas Baptismi puero moribundo dati ob defectum Verborum formæ. Quem puerum Ecclesiasticæ sepulturæ non esse tradendum ostenditur.
•  
  PDF 13 Decisio X. Argumentum. An interumpere formam Sacramentorum, inferendo per medium ejus alia verba, vel anteponendo aliquod ex verbis ejusdem formæ noceat validitati Sacramenti, declarat hæc Decisio? Item an ly Et in forma Baptismi sit de ejus essentia.
•  
  PDF 14 Decisio XI. Argumentum. Agitur de necessaria intentione Ministri in conficiendo Sacramento; & explicatur quæ, & qualis debeat esse dicta Intentio. Resolvuntur duo casus curiosi circa eandem Intentionem.
•  
  PDF 16 Decisio XII. Argumentum. Ostenditur quis sit Minister ordinarius Sacramentorum? Disseritur, An Angeli boni possint ministrare Sacramenta? nec non Animæ Beatæ, ac ipsa Beatissima Virgo Mater Dei? Exempla plurima de iisdem.
•  
  PDF 17 Decisio XIII. Argumentum. Resolvuntur duo casus circa validitatem Sacramenti ob errorem Ministri, unius in sensu verborum, alterius in recta prolatione eorundem.
•  
  PDF 18 Decisio XIV. Argumentum. Inquiritur, an suscipiens Sacramentum debeat esse alius à Ministro? Et quæ intentio in suscipiente requiratur? Sacerdotes extra Missam, Diaconi, Laici, ac mulieres an possint sibi ministrare Eucharistiam?
•  
  PDF 19 Decisio XV. Argumentum. Edocet præsens Decisio, quando liceat petere Sacramenta à Ministris indignis; Et quando indignis petentibus ea possint à Sacerdote ministrari?
•  
  PDF 22 Decisio XVI. Argumentum. Duo præcipui casus resolvuntur, An liceat recipere Eucharistiam à Sacerdote Concubinario illam publicè ministrante? Et an danda sit Concubinis se ad eam sumendam cum aliis ad Sacram Mensam præsentantibus?
•  
  PDF 23 Decisio XVII. Argumentum. Declarat hæc Decisio quot sint effectus Sacramentorum? & doctè explicat effectum primum cujuscunque Sacramenti, scilicèt Gratiam.
•  
  PDF 24 Decisio XVIII. Argumentum. Enucleantur duo casus famosi, de modo, & tempore, quibus recipiat gratiam, tùm qui communicat cum mortali ignorato, tùm qui adultus baptizatur non dolens de actualibus peccatis.
•  
  PDF 26 Decisio XIX. Argumentum. Character, qui est secundus effectus trium Sacramentorum, quid sit? & in qua Animæ potentia imprimatur? in præsenti Decisione discutitur. Respectus debitus Characteri, ne quis peccet ministrando Sacramenta in mortali, vel ea suscipiendo cum venialibus. Ornatus Animæ Tertius effectus Sacramentorum remissivè explicatus.
•  
  PDF 27 Decisio XX. Argumentum. Sacramentalia Ecclesiæ exponuntur quoad eorum numerum, & quoad effectum, qui præcipuus est in delendis culpis venialibus. Sed utrùm eas deleat ex opere operato; vel ex opere operantis discutitur? cum aliis dubiis Sacramentalia concernentibus.
•  
  PDF 30 De Sacramento Baptismi.
•  
  PDF 30 Decisio XXI. Argumentum. Declarat præsens Decisio, quid significet hæc Vox Baptismus? Eam non esse in usu apud omnes nationes demonstrat. Duas definitiones Baptismi refert, Unam Magistri Sententiarum; alteram Scoti.
•  
  PDF 31 Decisio XXII. Argumentum. Disseritur de Baptismo S. Joannis Baptistæ? Quo anno natus, & ingressus desertum? Quid essent locustæ, & mel sylvestræ, quibus vescebatur? Quo anno cœperit prædicare? Et qui tunc principabantur in Judæa? tandem referuntur duodecim differentiæ inter Baptismum S. Joannis Baptistæ, & nostrum.
•  
  PDF 33 Decisio XXIII. Argumentum. Examinatur, & resolvitur, quanto tempore possit differri Baptismus tùm infantium, tùm adultorum? Eruditiones variæ de tempore baptizandi infantes, nec non variæ Synodales Constitutiones de eadem obligatione.
•  
  PDF 35 Decisio XXIV. Argumentum. Relatis octo speciebus Baptismi generaliter sumpti; tribus autem propriis Sacramenti Baptismi, & quarta Baptismi Campanarum; traduntur curiosæ, & utiles doctrinæ de Campanis, & earum sex officiis.
•  
  PDF 38 Decisio XXV. Argumentum. Disseritur de Baptismo Fluminis, idest de eo, qui datur per Aquam, vel solemniter, vel privatè. Differentiæ inter utrumque modum. Deipara, S. Jo. Baptista, & Apostoli, à quo sint baptizati? & quando? Tripliciter dari potest Baptismus Aquæ, & cur immersio non sit in usu?
•  
  PDF 39 Decisio XXVI. Argumentum. Declaratur Baptismus Flaminis; & de eo refertur, an sit necessarium Votum explicitum, vel sufficiat implicitum? Item utrùm cum eo sufficiat Attritio, vel requiratur Contritio ad salvandam Animam?
•  
  PDF 41 Decisio XXVII. Argumentum. Exponitur Baptismus Sanguinis consistens in Martyrio. Quid, & quotuplex sit Martyrium declaratur; & quot ejus gradus? Conditiones septem necessariæ ad verum Martyrium. Ejus sex effectus cum exemplis, ac variis eruditionibus sacris.
•  
  PDF 44 Decisio XXVIII. Argumentum. Ostenditur, quando Diaconus possit solemniter baptizare? nec non Parochus suspensus à Divinis?
•  
  PDF 46 Decisio XXIX. Argumentum. Quænam sit materia Baptismi declaratur in hac Decisione. Referuntur errores hæreticorum circa ipsam materiam; & resolvuntur octo dubia à nemine ignoranda circa collationem Sacramenti Baptismi.
•  
  PDF 48 Decisio XXX. Argumentum. Formam Sacramenti Baptismi explicat hæc Decisio, referens errores hæreticorum circa illam, & docens quæ verba sint in ipsa forma de Præcepto tantùm, & quæ de ejus essentia? Plures quæstiones scitu necessariæ, ac curiosæ deciduntur attinentes ad ipsam formam. Baptizare extra Ecclesiam non licet, duobus casibus exceptis; nempè necessitatis, & Filiorum Principum.
•  
  PDF 50 Decisio XXXI. Argumentum. Disquiritur an duo Ministri esse possint in baptizando simul unicum infantem? Proponuntur, & resolvuntur duo casus satis curiosi, sed practici, de duplici Ministro in uno, ac eodem Baptismate.
•  
  PDF 51 Decisio XXXII. Argumentum. Comprobatur necessitas Baptismi ad æternam salutem consequendam. Distinctio Necessitatis, ut alia dicatur simpliciter, seu medii; alia secundùm Quid, seu Præcepti. Infantes an sine Baptismo possint salvari? Item an adulti? Errores hæreticorum circa necessitatem Baptismi?
•  
  PDF 52 Decisio XXXIII. Argumentum. Recensentur effectus duodecim, quos producit in baptizatis Sacrum lavacrum Baptismi. Inter eosdem numeratur sanitas miraculosa à desperatis corporis infirmitatibus. Circa easdem varia exempla afferuntur.
•  
  PDF 54 Decisio XXXIV. Argumentum. Disputatur, an licet baptizare plures infantes unica vice, & actione? Prout etiam an peccet mortaliter ille, qui baptizat existens in peccato mortali.
•  
  PDF 55 Decisio XXXV. Argumentum. Ostenditur, Ministros ordinarios Baptismi esse Papam in toto orbe, Episcopum in sua Diœcesi, & Parochum in sua Parochia. At in casu necessitastis, quilibet potest baptizare, servata tamen prærogativa personarum hic notata. Utrùm Angeli possint ministrare Baptismum? & an etiam Dæmones.
•  
  PDF 56 Decisio XXXVI. Argumentum. In duobus sequentibus casibus duo quæruntur, An quis possit baptizare seipsum? & an Patrinus non baptizatus contraht cognationem spiritualem? Infidelis baptizans eam non contrahit. Sed utique carnalem, si coeat cum fideli.
•  
  PDF 57 Decisio XXXVII. Argumentum. An in Baptismo privato sit adhibendus Patrinua? & Patrinorum varia nomina, ac conditiones demonstratur. Unus tantùm, vel unus, & una solummodò admittendi. Si plures? peccant, at contrahunt cognationem. De necessitate Patrini; & quando conjuges inter se ex hoc priventur jure petendi debiti?
•  
  PDF 59 Decisio XXXVIII. Argumentum. Patrini quando sint obligati instruere filios suos spirituales in rebus fidei, & in Doctrina Christiana? Nec non quando teneantur eosdem in egestate positos alere? præsens Decisio demonstrat.
•  
  PDF 60 Decisio XXXIX. Argumentum. Disquiritur an licitus sit Baptismus datus à Parocho per immersionem? Et an validus factus sub Stillicidio? in Casu necessitatis Baptismus est dandus cum Aqua benedicta. Hinc Aquæ benedictæ quatuor præcipui effectus recensentur.
•  
  PDF 63 Decisio XL. Argumentum. Resolvitur famosa Quæstio, An contrahat cognationem spiritualem in Baptismo Procurator tenens nomine alterius infantem? Item docetur, quinam prohibeantur esse Patrini in Baptismo.
•  
  PDF 64 Decisio XLI. Argumentum. Discusso dubio, an madefactis aqua digitis satis sit tangere caput baptizandi? disputatur famosa Quæstio, an licita sit sectio ventris matris non valentis parturire? Et an ipsa Mater teneatur pati incisionem, ut fœtus possit baptizari?
•  
  PDF 66 Decisio XLII. Argumentum. Quæstio famosa disputatur, An Infantes infidelium invitis Parentibus sint baptizandi? & fœdere distinctionis juridicè resolvitur.
•  
  PDF 68 Decisio XLIII. Argumentum. Ad quem Parochum spectet baptizare filium natum ex accidenti extra Parochiam genitorum ejus? resolvit hæc Decisio. Item quid agere debeat Sacerdos vocatus ad obstetricandum in necessitastis Casu? Et an baptizanda Catechumena phrenetica moribunda?
•  
  PDF 69 Decisio XLIV. Argumentum. Agitur de nomine imponendo filiis, dum è Sacro Fonte levantur. Quænam essent Regulæ antiquorum in imponendis nominibus filiis suis? Exempla Romanorum, Græcorum, ac Germanorum. Christianis vel imponenda nomina Sanctorum, vel quæ non sint Deorum inanium, Aliæ eruditiones multæ circa nominis impositionem.
•  
  PDF 70 Decisio XLV. Argumentum. Explicantur Mysteria omnium, & singularum Cæremoniarum, quæ sunt statutæ ab Ecclesia in administratione Sacramenti Baptismi. Item recensentur aliæ dignæ scitu, quæ olim adhibebantur.
•  
  PDF 72 Decisio XLVI. Argumentum. Quia sequenter scribunt Historici ex Mulieribus monstra nasci, quæ an baptizanda sint, multi dubitant? idèo in præsenti Decisione referuntur octo genera Monstrorum de quibus in Summario, & docetur, quæ sint capacia Baptismi?
•  
  PDF 75 Decisio XLVII. Argumentum. Declarantur aliæ plures species Monstrorum in Summario nominatorum. Quæritur an Diabolus possit mutare homines in bestias, & quot, ac quibus modis? Disseritur de Nabuchodonosore transmutato in bestiam. Referuntur partus numerosi variarum Mulierum.
•  
  PDF 77 Decisio XLVIII. Argumentum. Sciscitantur causæ, ex quibus gignuntur Monstra, & docetur alias esse naturales, alias supra, alias infra naturam: Historiis, & exemplis eædem declarantur.
•  
  PDF 79 Decisio XLIX. Argumentum. Disputatur famosa Quæstio, an dentur Dæmones Incubi, vel Succubi? & an hi possint generare Monstra vel cubando cum mulieribus, vel succumbendo cum Viris.
•  
  PDF 81 Decisio L. Argumentum. Tria curiosa dubia resolvuntur: An Pater bellua, & Mater mulier simul generent? E contra, An Vir Pater cum Matre bellua? Et an feræ diversarum specierum simul coeuntes? Ulteriùs an defectus parentum transmittantur in filios?
•  
  PDF 82 Decisio LI. Argumentum. Proponit præsens Decisio, quasi Monstra, diversarum Mulierum monstrosa exempla: at præcipuè plurium, quæ Virtute, ac Sapientia coruscarunt. Et aliarum, quæ vitiosæ, vafræque fuerunt. Tandem dat decem Regulas observandas pro Baptismis monstrorum.
•  
  PDF 83 Decisio LII. Argumentum. Discutitur curiosus casus, An mulier Hebræa gravida fugiens è stabulo Judæorum ob desiderium fidei Christianæ, & interempta à Judæo eam insequente, salva sit unà cum prole, & tradenda Ecclesiasticæ Sepulturæ? Historiæ, & exempla de odio Judæorum in Christianos.
•  
  PDF 85 De Sacramento Confirmationis.
•  
  PDF 85 Decisio LIII. Argumentum. Referuntur diversa nomina, quibus nuncupatur Sacramentum Confirmationis. Traditur ejus existentia, institutio, & definitio, Notantur variæ manuum impositiones, ac Unctiones Sacræ in Ecclesia.
•  
  PDF 87 Decisio LIV. Argumentum. Tàm de Sacramenti Confirmationis materia remota, quàm de proxima plenè, ac doctè disserit præsens Decisio: & circa utramque materiam plura Dubia, scitu unicuique Ecclesiastico necessaria, proponit, pro utraque opinione examinat, & resolvit.
•  
  PDF 90 Decisio LV. Argumentum. Traditur forma Sacramenti Confirmationis. Inquiritur an illius Verba sint omnia essentialia ad validitatem Sacramenti? Et quomodo sustineri possit forma brevis, qua Græci utuntur?
•  
  PDF 91 Decisio LVI. Argumentum. Resolvit præsens Decisio, an valeat Confirmationis Sacramentum, si ungatur maxilla confirmandi, non autem Frons? Et quid si unctio fiat ab Episcopo non cum pollice, sed cum indice digito? vel pollice manus sinistræ? aut cum pennicillo?
•  
  PDF 92 Decisio LVII. Argumentum. Agitur de Ministro Sacramenti Confirmationis, & docetur, quod ejus Minister ordinarius est Episcopus. Extraordinarius etiam simplex Sacerdos ex delegatione Papæ. Tempus, locus, & habitus declarantur, quibus Episcopus debet hoc Sacramentum ministrare.
•  
  PDF 93 Decisio LVIII. Argumentum. Referuntur tres effectus Sacramenti Confirmationis: Character, Gratia, & Cognatio spiritualis; ad quos consequendos docetur requiri tres dispositiones in suscipiente: Baptismum, Intentionem, & Statum gratiæ.
•  
  PDF 95 Decisio LIX. Argumentum. Propositis pluribus generibus personarum, quæ non possunt esse Patrini in Confirmatione; ostenditur ab his Patrinatus officium suscipientibus, si quis non sit baptizatus, vel non confirmatus, nullam contrahi spiritualem cognationem.
•  
  PDF 96 Decisio LX. Argumentum. Examinatur, & deciditur famosa Controversia, si plures Patrini suscipiant eundem Confirmandum, an omnes contrahant spiritualem cognationem? Tandem demonstratur, an Sacramentum Confirmationis sit de necessitate salutis?
•  
  PDF 99 De Sacramento Extremæ Unctionis.
•  
  PDF 99 Decisio LXI. Argumentum. Referuntur diversa nomina, quibus nuncupatur Sacramentum Extremæ Unctionis. De Octo Unctionibus Sacris, quæ practicantur ab Ecclesia Catholica, ac de earum mystica significatione: Quòd cadavera Sacerdotum à Græcis ungutur Oleo Sancto, antequàm sepeliantur.
•  
  PDF 100 Decisio LXII. Argumentum. Probatur Existentia Sacramenti Extremæ Unctionis, ejusque Institutio facta à Christo Domino. Adducuntur rationes, ac auctoritates pro hac veritate desumptæ à Conciliis, à SS. Patribus, & à Traditione Ecclesiæ. Confutantur Lutherani, ac Calvinistæ hoc Sacramentum negantes; & eorum argumenta resolvuntur. Ostenditur triplicem esse Traditionem, Divinam, Apostolicam, & Ecclesiasticam. Compendiosa relatio nativitatis, vitæ, ac mortis Martini Lutheri. De origine, & causa Epistolæ ...
•  
  PDF 103 Deciso LXIII. Argumentum. Disputatur Ubi, & Quando Sacramentum Extremæ Unctionis sit à Christo Domino institutum? Referuntur duæ opiniones. Inquiritur, An Unctio, quam faciebant Apostoli Marc. 6. 13. fuerit solùm miraculosa, an etiam Sacramentalis? Rationes pro, & contra. Concluditur, hoc Sacramentum fuisse institutum à Christo post ejus Resurrectionem. Docetur, cur SS. Evangelistæ de eo expressè non scripserint?
•  
  PDF 105 Decisio LXIV. Argumentum. Traditur definitio Sacramenti Extremæ Unctionis, cujus materia est Oleum olivarum ab Episcopo consecratum. Explicantur sex genera Oleorum, & ostenditur, aliud esse Oleum Nominale: aliud Naturale: aliud Artificiale: aliud Supernaturale: aliud Infernale: aliud Sacramentale. Circa omnia prædicta variæ eruditiones habentur, præcipuè de bonitate, & usu Olei naturalis; de obligatione solvendi Decimam de ipso. De Lucernis perpetuis antiquorum. De Oleo, quo Reges Francorum ...
•  
  PDF 109 Decisio LXV. Argumentum. Ostenditur, Materiam remotam Sacramenti Extremæ Unctionis esse Oleum olivarum benedictum ab Episcopo. Circa quam proponuntur, & elucidantur sex difficultates, videlicèt: An prædicta Episcopalis benedictio sit de essentia Sacramenti, vel tantùm de præcepto Ecclesiæ? An ea fieri possit à simplici Sacerdote? An confici alia die, quàm Feria quinta Cœnæ Domini? An Oleo Consecrato licitum sit addere aliud non consecratum? An Oleum Chrismatis possit adhiberi in Extrema Unctione? Et an ...
•  
  PDF 113 Decisio LXVI. Argumentum. Explicatur Materia proxima Sacramenti Extremæ Unctionis? Et quod Unctiones de ejus essentia sint faciendæ? Referuntur vari usus antiqui ungendi alias partes corporis præter quinque sensus. Ritus Ecclesiæ in Sacramentis immutari non debent. Extrema Unctio quomodo sit Sacramentum Unum, si ad quamcunque Unctionem fit repetitio formæ? Unctiones ipsæ an sint faciendæ sub Signo Crucis de necessitate Sacramenti? vel de Præcepto Ecclesiæ? Eruditiones plures de virtute Signi S. Crucis ...
•  
  PDF 118 Decisio LXVII. Argumentum. Enucleantur aliæ tres difficultates circa materiam proximam Sacramenti Extremæ Unctionis: videlicèt An, & Ubi sint ungendi infirmi carentes organo alicujus sensus, ut cœci, surdi, ac muti à nativitate; vel non habentes brachia, aut manus? Item an in Unctionibus servandus sit ordo præscriptus à Rituali Romano? Et an faciendæ sint Unctiones pollice Sacerdsotis, vel etiam virgula oblonga saltem tempore Pestis? Eruditiones, & Historiæ de cœcis, & de non habentibus brachia, aut ...
•  
  PDF 120 Decisio LXVIII. Argumentum. Traditur Forma hujus Sacramenti Extremæ Unctionis; & disputatur, an ad valorem Sacramenti debeat esse deprecatoria? vel sufficiat Indicativa, aut Imperativa? Argumenta pro utraque opinione, quarum tutior, quod debeat esse deprecatoria. Formæ Ambrosiana, Veneta, & aliæ hujusmodi pervetustæ etsi viderentur indicativæ, probatur eas fuisse deprecativas. Quæ verba in forma Extremæ Unctionis sint de essentia Sacramenti? Curiosi casus de suobus Presbyteris ignorantibus verba Extremæ ...
•  
  PDF 124 Decisio LXIX. Argumentum. Disputatur satis difficilis Quæstio, An Laici, saltem in casu necessitatis possint ministrare infirmis Sacramentum Extremæ Unctionis? Proponuntur septem argumenta, cum exemplis ex vitis Sanctorum desumptis, quæ videntur favere opinioni affirmativæ; sed ea fortiter enervantur, & doctissimis eruditionibus resolvuntur. Concluditur, neminem inferiorem Episcopo, vel Sacerdote posse esse Ministrum hujus Sacramenti.
•  
  PDF 128 Decisio LXX. Argumentum. Discutitur famosa Quæstio, an Extrema Unctio licitè, & validè dari possit uni, & eidem infirmo à pluribus Sacerdotibus simul, & eodem tempore? Referuntur septem argumenta pro affirmativa opinione, desumpta præcipuè ex libro Sacramentorum S. Gregorii Papæ, & aliorum antiquorum Ritualium, nec non ex usu Ecclesiæ Græcæ. Ostenditur, licitam non esse prædictam administrationem in Ecclesia Latina, nisi in duobus casibus necessitatis. Et quo ad validitatem Sacramenti distinguuntur ...
•  
  PDF 135 Decisio LXXI. Argumentum. Disseritur de propriis Ministris Sacramenti Extremæ Unctionis, videlicèt de Episcopis erga omnes de eorum Diœcesi. De prima Dignitate Ecclesiæ Cathedralis versùs suum Episcopum. De Parochis erga suos Parochianos. Et de Regularibus tùm Prælatis respectu suorum subditorum, tùm Deputatis ad Sacramenta ministranda degentibus in Monasterio; tùm etiam de aliis Regularibus, qui vocati essent ab infirmis extra claustra. Disputatur celebris Quæstio, an Parochi tempore Pestis teneantur ...
•  
  PDF 140 Decisio LXXII. Argumentum. Demonstratur, quando simplices Sacerdotes licitè possint ministrare Extremam Unctionem; & quod ad eam dandam prohibiti sunt Sacerdotes excommunicati publicè denunciati, & ab officio suspensi. Examinatur ardua Quæstio, An simplices Sacerdotes, absente Parocho, obligati sint sub mortali, cum periculo propriæ vitæ, inungere infirmum Oleo Sancto? Explicatur Præceptum Charitatis, & ordo servandus in diligendo proximo, ac deciditur Quæstio affirmativè cum conditionibus, de quibus ...
•  
  PDF 146 Decisio LXXIII. Argumentum. Duo sunt cardines, super quibus volvitur hæc Decisio: Causæ scilicet, ex quibus oritur Pestis: & remedia ad ipsam vel evitandam, vel fugandam. Causæ aliæ sunt naturales, aliæ supernaturales. Illæ, corruptio aeris, & contractus rerum peste infectarum. Hæ, hominum flagitia. Aer corrumpitur novem secundariis causis hìc relatis. Contactus inficit irreparabiliter, ut ex adductis exemplis. Pestilentiam mitti à Deo ob peccata hominum probatur Scripturâ Sacrâ, & Historiis. Remedia ...
•  
  PDF 152 Decisio LXXIV. Argumentum. Quatuor circumstantiæ servandæ à Parocho, dum ministrat Extremæ Unctionis Sacramentum: scilicèt ut ipse sit in gratia, & censuris non irretitus. Sit indutus Cotta, & Stola. Recitet Orationes à Rituali Romano præscriptas ante, & post Unctionem infirmi, cui agonizanti assistere debet, donec expiret. In dando Oleo Sancto non sit nimis properus, nec nimis tardua. Circa prædicta omnia variæ, ac utiles eruditiones, doctrinæ, Historiæ, atque Exempla.
•  
  PDF 159 Decisio LXXV. Argumentum. Utrùm Parochus moribundus, deficiente quocunque alio Presbytero, possit sibi ipsi ministrare Sacramentum Extremæ Unctionis? disputatur in hac Decisione. Tres rationes Dianæ pro negativa opinione. At pro affirmativa, quæ amplectitur, rationes decem ex Theologia, Jure Canonico, Scriptura Sacra, ac Medicina desumptæ.
•  
  PDF 164 Decisio LXXVI. Argumentum. Firmatur, quod Oleum Sanctum non est ministrandum homini mortuo, sed tantùm Viatori, ac viventi. Præmittuntur definitio, ac divisio Mortis, nec non causa ejus intrinseca, nempè extinctio caloris naturalis, & humidi radicalis. Si Adam non peccasset, homines non morerentur, quia edentes de fructu Ligni Vitæ positi à Deo in Paradiso terrestri, se semper sanos, ac felices servassent. Quæsita plura, ac curiosa de eodem Ligno Vitæ. Explicatio septem ætatum hominum. Rationes sex, ob ...
•  
  PDF 168 Decisio LXXVII. Argumentum. Quia homo Viator, ut sit capax Extremæ Unctionis, debet esse baptizatus, disputatur, An Catechumena incognita linita Oleo Sancto in articulo mortis, validè receperit illud Sacramentum? Hac occasione varia, atque curiosa dubia deciduntur: videlicèt, quo tempore sit institutus Baptismus à Christo Domino? An Apostoli baptizati fuerint ante, vel post Dominicam Passionem? Cornelius Centurio, cur receperit Spiritum Sanctum visibiliter, antequam baptizaretur? Deipara, S. Petrus, & ...
•  
  PDF 173 Decisio LXXVII. Argumentum. Discutitur pulchra Quæstio, An infantes, & pueri ante usum rationis validè recipiant Sacramentum Extremæ Unctionis? Argumenta tria pro opinione affirmativa, quæ rejicitur; & redduntur rationes pro negativa. An Deipara receperit Extremam Unctionem? Motiva, ac Doctores hinc indè. Usus rationis in pueris quo anno præsumendus ad effectum, eos ugendi Oleo Sancto? Morientibus eodem tempore Adulto, ac Puero septenni, cui priùs sit ministranda Extrem Unctio.
•  
  PDF 175 Decisio LXXIX. Argumentum. Quia Extrema Unctio ministranda est tantummodò infirmis gravi morbo, non autem levi laborantibus, proponuntur, ac resolvuntur objecta de S. Hiduvige, de S. Malachia, & de Græcis, qui etiam sanos, aut levi dolore afflictos Oleo Sancto inungunt. Ostenditur, Unctiones illas Græcorum non esse Sacramentum, sed Sacramentalia. Referuntur plures casus, in quibus ob improvisa accidentia danda est Extrema Unctio, nempe in fluxu sanguinis è naribus, in puerperio, morsu viperæ, deliquio, ...
•  
  PDF 180 Decisio LXXX. Argumentum. Ostenditur, quod infirmus priusquàm ungatur Oleo Sancto debet Sacramentaliter confiteri peccata sua, discutitur utilis Quæstio, quid agendum à Parocho, si infirmus sensibus sit destitutus? vel in amentiam prolapsus, ita ut non possit confiteri? Refertur duplex stultitia: Una spiritualis, & meritoria, quam Servi Dei affectarunt, inter quos B. Simon Salo, B. Jacoponus, & S. Philippus Nerius: altera naturalis, & miserrima, cujus septemdecim species dignæ scitu numerantur. Tandem ...
•  
  PDF 185 Decisio LXXXI. Argumentum. Disputatur, quomodo contingat infirmos peccare, vel ex nimia negligentia, vel ex magna devotione erga Oleum Sanctum? Duo contraria Quæsita examinantur: Unum, an extet Præceptum obligans sub mortali recipere Extremam Unctionem in periculosa infirmitate? Alterum, an sit licitum in eadem infirmitate pluries reiterare ipsam Unctionem Extremam? Primum Quæsitum resolvitur negativè, tribus casibus exceptis. Secundum, perpenso priùs Antiquorum usu, quatuor conclusionibus declaratur.
•  
  PDF 189 Decisio LXXXII. Argumentum. Effectus quinque, quos operatur Extrema Unctio, declarat præsens Decisio. Hi sunt fratiæ augmentum, & aliquando gratia prima. Venialium remissio quo ad culpam, & quo ad partem panæ. Deletio reliquiarum peccatorum. Levamen conscientiæ. Robur contra tentationes Dæmonis: & sanitas corporis, si expediat animæ saluti. Innuuntur tres Theologicæ Quæstiones de præcellentia dictorum effectuum. De tempore, quo producuntur; & de eorum influxu post sublatum obicem, cum quo fuerat ...
•  
  PDF  Index Verborum Ac Rerum Magis Notabilium, Quæ In His Decisionibus LXXXII. De Sacramentis in genere, de Sacramentalibus Baptismi, Confirmationis, atque Extremæ Unctionis continentur, Alphabetico Ordine digestus.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 1,2. De Venerabili Eucharistiæ Sacramento Decisiones Theologico-Legales
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Auctoris Ad RR. Patavinum Clerum aliósque eruditos Lectores. Parænesis.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Argumentorum Decisionum.
•  
  PDF  Index Quæstionum Theologicarum, Quæ habentur in his Decisionibus.
•  
  PDF  Index Quæstionum Canonicarum, Legalium, ac Variarum, Quæ in his Decisionibus habentur.
•  
  PDF [1] Decisionis I. Ad Januarii Quæsitum primum. Argumentum. Agitur de Etymologia vocabuli Eucharistiæ, & exponitur hæc vox Etymologia. Notatur secundùm Juristas differentia inter etymologiam, allusionem, derivationem, & descriptionem vocabuli, docetur, an valeat argumentum ab his vocibus deductum.
•  
  PDF 2 Decisionis II. Ad Januarii Quæsitum secundum. Argumentum. Declarantur nomina, quibus à SS. Patribus consuevit nuncupari Sanctissima Eucharistia, tum ut sacrificium, videlicet, Missa, Hostia, Oblatio, Collecta, Dominicum, Agenda, Liturgia, Mystagogia, Latria, Anaphora, Dipnon, Telajon, & Telete. Tum ut Sacramentum, hoc est, Mysterium, Corpus, & Sanguis Christi, Communio, Synaxis, Corban, Eulogia, Reliquia, Confirmatio, & Viaticum.
•  
  PDF 2 Decisionis III. Ad Januarii primum Casum. Argumentum. Pro resolutione Casus: An Parochus non jejunus possit celebrare, & consecrare pro communicando moribundo? Ostenditur, quòd in initio Ecclesiæ & successivis temporibus, nonnisi jejunii Sacerdotes celebrabant & fideles pariter jejuni communicabant; quamvis Missæ essent Vespertinæ, vel nocturnæ. Abusum celebrandi, vel communicandi absque jejunio, semper ab Ecclesia damnatum, vel repressum; exceptis novem casibus, qui hîc exponuntur. Inter hos ...
•  
  PDF 5 Decisionis IV. Ad Januarii secundum Casum. Argumentum. Sacerdoti mortali culpa detentum, qui pluribus personis Eucharistiam ministrat, mortaliter peccare ostenditur, ratione, auctoritate Doctorum, & indignatione divina in Ozam, cujus percussionis plures, & elegantes causæ referuntur. Deterrentur Sacerdotes in peccato Eucharistiam, ministrantes revelatione Sanctæ Birgittæ, & aliis exemplis, ex optimis Auctoribus hîc relatis.
•  
  PDF 6 Decisionis V. Ad Januarii Casum Prudentialem. Argumentum. Recensentur rationes ad suadendas Moniales, ut frequenter Sacram Eucharistiam sumant. Illæ, quæ ob nimium timorem abstinent, motivis decem, & octo confortantur. Illæ autem, quæ ob indevotionem, & tepidam vitam rarò communicant, aliis tredecim arguntur.
•  
  PDF 10 Decisionis VI. Ad Februarii Quæsitum primum. Argumentum. Traditur definitio Sacramenti Eucharistiæ; circa quam tria referuntur. Unum theologicè, an essentia hujus Sacramenti consistat in Corpore Christi? An in speciebus consecratis? Ab in his, & illo simul? Alterum, historicè quo referuntur sexdecim errores, ex tot Hæresiarchis proditi contra hoc Venerabile Sacramentum, ab initio Ecclesiæ usque ad præsens. Tertium methodicè, quo exarantur argumenta concludenter probantia veram, & realem ...
•  
  PDF 13 Decisionis VII. Ad Februarii Quæsitum secundum. Argumentum. Continet undecim non inelegantes differentiæ inter hoc, & alia sex Sacramenta Ecclesiæ, quarum ultima est, Eucharistiam nutrire etiam corpora devotè communicantium; idque pluribus exemplis comprobatur.
•  
  PDF 14 Decisonis VIII. Ad Februarii primum Casum. Argumentum. Disputatur, an vir nobilis habens domi suæ Oratorium privatum ex Indulto Pontificio, possit in eo bis, tervè in hebdomada communicari? Ex hac occsione plenè explicatur, quæ sint Oratoria publica, & quæ privata? Docentur utrorumque conditiones, & prærogativæ? Ostenditur, posse Episcopum ob gravem causam concedere, ut aliquando celebretur Missa extra Ecclesiam exemplo Gauslini Episcopi Pataviani anno 980. in Villa Pulverariæ, ubi miraculosè fuit ...
•  
  PDF 23 Decisionis X. Ad Februarii secundum Casum. Argumentum. Discutitur, an matrona jejuna, possit hora vesperarum ex devotione communicari? Ostenditur, olim fuisse plures species Communionis in Ecclesia: & declaratur, quæ & qualis sit Communio Papalis? Episcopalis? Sacerdotalis? Diaconalis? Subdiaconalis? & aliorum Clericorum? Traditur quænam esset Communio Laicalis? Quæ Imperatorum, & Regum? Quænam puerorum, ac peregrinorum? nec non infirmorum, & mortuorum? Inquiritur, quid essent Agapes natalitiæ ...
•  
  PDF 28 Decisionis X. Ad Februarii Casum Prudentialem. Argumentum. Agitur de quotidiana communione; & examinatur, quomodo, quando, & cum quibus personis sit licita? Quid esset in usu ab initio Ecclesiæ? Quid medio tempore, aperitur. Religiosorum ordinum institutiones; eorumdemque Fundatorum nomina, ac tempora; qui promoverunt frequentiam Eucharisticæ Communionis, referuntur. Contrariæ Theologorum opiniones circa frequentiam Communionis conciliantur. Decretum Sacræ Congregationis ...
•  
  PDF 31 Decisionis XI. Ad Martii Quæsitum primum. Argumentum. Quæritur: quæ sit materia Eucharistiæ pro consecratione Corporis Christi? Ostenditur, esse panem azymum in Ecclesia Latina; fermentatum in Ecclasia Græca. Ne ignoretur ratio, & causa diversitatis, probatur? in utraque Ecclesia consecratum semper fuisse panem azymum usque ad annum MLIII. quo tempore Michaël Cerularius Patriarcha Constantinopolitanus cœpit consecrare in pane fermentato. Breviter, sed concludenter discutitur acerrima hæc controversia ...
•  
  PDF 40 Decisionis XII. Ad Martii Quæsitum secundum. Argumentum. Agitur de materia consecrationis Sanguinis Domini. Exponitur, quæ sit materia dubia, quæ inepta, quæ certa? Colliguntur figuræ ex Testamento Veteri circa vinum convertendum in Sanguinem Domini. Proponitur, & examinatur solemnis quæstio: an aqua posita in Calice transeat in naturam vini? Id firmatur rationibus Philosophicis, & Theologiciss, relatis priùs Controvertistarum variis opinionibus.
•  
  PDF 45 Decisionis XIII. Ad Martii primum Casum. Argumentum. Proponit: an celebrata prima Missa in nocte Natalis Domini, licitum sit prosequi celebrationem aliarum duarum Missarum, & communicare populum ante Auroram? Explicatur, in Primitiva Ecclesia fuisse in usu Missa diurnas, & vespertinas. Item plures dies Polyliturgicos; in quibus ab uno Sacerdote plures Missæ celebrabantur. Mysteria triplicis Missæ in Nativitate Domini exponuntur. Tandem ad casum propositum datur negativum responsum ex rationibus à Jure ...
•  
  PDF 49 Decisionis XIV. Ad Martii secundum Casum. Argumentum. Quæritur: an liceat communicare cum speciebus vini consecrati moribundum, non valentem deglutire Sacram Hostiam? Ostenditur, in Primativa Ecclesia fuisse in usu communicare fideles sub utraque specie. Agitur de qualitate Calicum, qui adhibebantur in Missa, & pro Communione populi. Exponitur industriæ Ecclesiasticorum Veterum, ne effunderetur Sanguis Domini in communicandis Laicis. Refertur, quomodo Communio Calicis in desuetudine ierit; & quando ...
•  
  PDF 53 Decisionis XV. Ad Martii Casum Prudentialem. Argumentum. Examinatur, an aliquæ personæ devotæ sint communicandæ in die Sabbati Sancti post Missam? Rationes pro, & contrà referuntur. Plures traditiones dantur circa Missam Sabbati Sancti, quæ olim de nocte celebrabatur. Resolvitur casus sub distinctione.
•  
  PDF 55 Decisionis XVI. Ad Aprilis Quæsitum primum. Argumentum. Proponuntur quatuor controversiæ circa formam consecrationis Corporis Christi: Hoc est Corpus meum. Una ex Theologis volentibus, eam incipere debere à verbis: Qui pridie, quàm pateretur. Altera ex Canonistis dicentibus, esse de forma etiam illa verba: Accipite, & comedite. Tertia ex Scripturistis, opiniantibus, præter verba, requiri etiam Benedictionent. Quarta ex Philosophis, secundùm quos non videtur, posse formam proferri à multis simul ...
•  
  PDF 59 Decisionis XVII. Ad Aprilis Quæsitum secundum. Argumentum. Agitur de forma consecrationis Calicis. Plures Calices solitos fuisse apponere Judæos celebrantes Pascha Azymorum ostenditur, atque eorum cæremoniæ referuntur. Notantur variæ opiniones Theologorum circa formam consecrationis Sanguinis; & firmatur, eam consistere in illis verbis: Hic est Calix Sanguinis mei. Vel: Hic est Sanguis meus. Redditur ratio, quare dicatur: Hic est Calix? Et quare apposita sint reliqua verba consecrationis, ut in Canone ...
•  
  PDF 61 Decisionis XVIII. Ad Aprilis primum Casum. Argumentum. Disputatur, an Confessarius Monialium possit ingredi clausuram pro frequenti Communione Monialis laborantis febre non mortali? Declaratur, quid sit clausura Monasteriorum tum materialis, tum formalis? Agitur de ejus antiquitate, & ultima rigorosa firmitate. Discutitur, quando liceat Monialibus egredi de clausura? Quando viris eam ingredi? Quando accedere ad colloquendum cum Monialibus? Quæ pœnæ sint statutæ contra transgressores in iisdem casibus. ...
•  
  PDF 67 Decisionis XIX. Ad Aprilis secundum Casum. Argumentum. Inquirit: intra quot dierum spatium possit infirmus in periculo mortis iterùm communicari per Viaticum; idest non jejunus? Agitur de obligatione communicandi in articulo mortis. Et resolvitur, prædictum infirmum, etsi non jejunum, posse communicari etiam quotidie.
•  
  PDF 69 Decisionis XX. Ad Aprilis Casum Prudentialem. Argumentum. Quærit, & decidit: an melius sit communicare fideles adstantes Missæ, eâ completâ? an statim post Communionem Sacerdotis?
•  
  PDF 70 Decisionis XXI. Ad Maji primum Quæsitum. Argumentum. Declarat, quid sit Transubstantiatio, quæ sit in consecratione Eucharistiæ? Docetur, esse necessaria quatuor requisita pro conversione unius substantiæ in alteram. Eaque Philosophicis, & Theologicis terminis explicantur.
•  
  PDF 71 Decisionis XXII. Ad Maji secundum Quæsitum. Argumentum. Quærit, & resolvit, an in Eucharistia simul cum Christo sit Pater, Verbum, & Spiritus Sanctus.
•  
  PDF 72 Decisionis XXIII. Ad Maji primum Casum. Argumentum. Continet, an Paro[c]hus teneatur communicare vulneratum vulnere mortali, qui pridiè communicatur fuerat? Item alium, qui eodem manè Sacram Communionem receperat? Referuntur contrariæ DD. opiniones, & conciliantur.
•  
  PDF 74 Decisionis XXIV. Ad Maji secundum Casum. Argumentum. Examinat: an licitè recipiat Communionem Paschalem in Ecclesia Regularium, Parocho invito? Agitur de præcepto Communionis Paschalis, & de privilegiis Regularium circa administrationem Sacramentorum. Resolvitur Casus negativè.
•  
  PDF 76 Decisionis XXV. Ad Maji Casum Prudentialem. Argumentum. Investigat: quanto tempore conveniat differre sumptionem cibi corporis post sumptam Eucharistiam? Explicatur varietas horarum pro Officiis Divinis apud antiquos. Ponderatur, quamdiu species Sacramentales durent in stomacho ex Medicorum opinione, ac Theologorum.
•  
  PDF 78 Decisionis XXVI. Ad Junii Quæsitum primum. Argumentum. Scrutatur, an Christus in Eucharistia possit ab intellectu creato cognosci? Quid de animabus beatis? Quid de Angelis? Quid de dæmonibus? Quid de animabus Purgatorii? Et referuntur exempla notabilia, & non injucunda.
•  
  PDF 79 Decisionis XXVII. Ad Junii Quæsitum secundum. Argumentum. Ponit: an Christus in Eucharistia possit videri ab oculo corporeo? Referuntur dissidentium Theologorum opiniones, ac plurimum apparitionum testimonia. Quæsitum ipsum quinque conclusionibus declaratur; ac resolvitur, quid faciendum de Hostia conversa in carne visibili?
•  
  PDF 81 Decisionis XXVIII. Ad Junii primum Casum. Argumentum. Examinatur: an sit communicandus concubinarius, qui profitetur, non ampliùs tangere concubinam, sed pro gubernio domus eam tenere? Exponitur hoc nomen concubina; declarando, quid Jus Canonicum antiquum, quid Jus Civile, quid Ecclesia hoc tempore intelligat pro concubina? An Polygamia esset licita apud Gentiles, & apud Judæos? Casus propositus negativè resolvitur pluribus rationibus.
•  
  PDF 85 Decisionis XXIX. Ad Junii secundum Casum. Argumentum. Sciscitatur: an Sacerdos, qui commodè celebrare non potest; seipsum possit communicare ex devotione?
•  
  PDF 86 Decisionis XXX. Ad Junii Casum Prudentialem. Argumentum. Ostenditur: an Sacerdos communicandus extra Missam debeat habere stolam? Declaratur, quid essent stolæ apud Hebræos, & apud Romanos? Quid sint apud Venetos, & apud Ecclesiasticos? Agitur de stolis, quas portant Parochi Patavini collegialiter incedentes; in signum quod olim erant, & adhuc sunt de gremio Ecclesiæ Cathedralis. Quare iidem Parochi non præcedant Capellanos ejusdem Cathedralis in Processionibus? Ostenduntur prærogativæ, quas ...
•  
  PDF 91 Decisionis XXXI. Ad Julii Quæsitum primum. Argumentum. Indagatur, quomodo in Eucharistia accidentia remaneant sine subjecto? Adducuntur rationes Theologicæ, & datur similitudo fulminis destruentis gladium, remanente intacta vagina; evacuantis vinum, intacto subsistente dolio; & absorbentis substantiam ovi, sine offensione putaminis. Additur exemplum tecti Ecclesiæ Sanctæ Mariæ in Vallicella de Urbe, suspensi in aëre tempore Sancti Philippi Nerii.
•  
  PDF 93 Decisionis XXXII. Ad Ju[l]ii Quæsitum secundum. Argumentum. Inquiritur, an in Calice consecrato remaneat Sacramentum, si in eo alius liquor misceatur? Theodorus Papa injecit Sanguinem consecratum in atramentarium, ut scriberet sententiam excommunicationis contra Pyrrhum Patriarcham hæreticum. Doctrina Sancti Thomæ de decisione Eucharistiæ ob mixtionem alterius liquoris. Quæstio resolvitur per distinctionem quinque casuum.
•  
  PDF 95 Decisionis XXXIII. Ad Julii primum Casum. Argumentum. Edisserit, An liceat Sacerdoti celebranti, communicare Laicum cum parte Hostiæ sui sacrificii? Referuntur non ignorandi Ritus antiqui circa Communionem Laicorum.
•  
  PDF 96 Decisionis XXXIV. Ad Julii secundum Casum. Argumentum. Docetur, quòd in Altari ponendum sit Ciborium pro asservanda Sanctissima Eucharistia? Referuntur de hac re Canones, & Decreta dignissima scitu.
•  
  PDF 96 Decisionis XXXV. Ad Julii Casum Prudentialem. Argumentum. Agitur de instructione puerorum, qui noviter sunt admittendi ad Sacram Communionem. Tria demonstrantur, quæ sunt in usu apud Parochos Diœcesis Patavinæ circa eamdem instructionem.
•  
  PDF 98 Decisionis XXXVI. Ad Augusti Quæsitum primum. Argumentum. Declarat, quis sit minister consecrationis Eucharistiæ? Et docet, esse Hominem Christianum, Viatorem, charactere Sacerdotali insignitum. Hinc cessare facultatem consecrandi in animabus Sacerdotum defunctorum, luculentis historiis comprobatur.
•  
  PDF 100 Decisionis XXXVII. Ad Augusti Quæsitum secundum. Argumentum. Elucidantur duo: videlicet, Quæ requirantur in Sacerdote ad validam, & quæ, ad licitam Eucharistiæ consecrationem? Pro primo tria requiri. Pro secundo, undecim demonstrantur non ignoranda à Sacerdotibus tum Sæcularibus, tum Regularibus.
•  
  PDF 101 Decisionis XXXVIII. Ad Augusti primum Casum. Argumentum. Ostenditur obligatio Parochi, ut faciat ardere jugiter lampadem coram Sanctissima Eucharistia. Lampadum varia symbola explicantur apud Hebræos, apud Gentiles, & apud Christianos. Discutitur, ad quem de jure spectet, manutenere lampadem ardentem in Ecclesia? Qua pœna sit plectendus Parochus negligens circa lampadem? Refertur ex S. Petro Damiano tremenda punitio.
•  
  PDF 103 Decisionis XXXIX. Ad Augusti secundum Casum. Argumentum. Quod proponitur, est: An moriente Sacerdote ad Altare post consecratas species, pro quibus recondendis non est locus, neque alius Sacerdos haberi potest, quæ sacrificium compleat, & illas assumat; an inquam, Laicus devotus, & jejunus licitè possit utrasque species consecratus propriis manibus sumere, & deglutire?
•  
  PDF 104 Decisionis XL. Ad Augusti Casum Prudentialem. Argumentum. Agitur de ætate, & capacitate per Parochum attendenda in pueris, puellis noviter communicandis.
•  
  PDF 106 Decisonis XLI. Ad Septembris Quæsitum primum. Argumentum. Exponitur, quæ, & qualis intentio sit necessaria in Sacerdote, Sacram Eucharistiam consecrante.
•  
  PDF 108 Decisionis XLII. Ad Septembris Quæsitum secundum. Argumentum. Traduntur signa demonst[r]antia, intentionem virtualem consecrandi Eucharistiam esse in Sacerdote consecrante.
•  
  PDF 109 Decisionis XLIII. Ad Septembris primum Casum. Argumentum. Discutitur, an licitè agat Clericus in minoribus ordinibus constitutus, qui absentibus Sacerdotibus, ministrat Sacrum Viaticum vulnerato mortaliter, poscenti Sacramenta?
•  
  PDF 110 Decisionis XLIV. Ad Septembris secundum Casum. Argumentum. Exploratur, an cadentibus in terram sacris particulis, dum Moniales communicantur, intra clausuram; possint colligi, & elevari à Monialibus? Vel debeat Confessarius ingredi clausuram ad eas suscipiendas?
•  
  PDF 112 Decisionis XLV. Ad Septembris Casum Prudentialem. Argumentum. Examinatur, an benè faciat Parochus, qui Hostiam delatam in Processione, vel expositam publicæ Orationi, dividit in quatuor partes, eas reponendo in Pixide, distribuendas Laicis communicantibus?
•  
  PDF 113 Decisionis XLVI. Ad Octobris Quæsitum primum. Argumentum. Inquiritur, quinam sint effectus, quos operatur Eucharistia in anima illius, qui devotè eam suscipit? Docetur esse quatuor: scilicet, Augmentum gratiæ; Unionem spiritualem cum Christo; Primam gratiam aliquando; & Remissionem culparum venialium.
•  
  PDF 116 Decisionis XLVII. Ad Octobris Quæsitum secundum. Argumentum. Investigatur, quos effectus producat Eucharistia in corpore illius, qui dignè eam sumit? Ostenditur, esse quatuor præcipuos: Refrænationem motuum carnalium. Dulcedinem spiritualem. Nutrimentum vitæ præsentis: & Futuram Resurrectionem gloriosam cum dotibus Impassibilitatis, Agilitatis, Subtilitatis, & Claritatis; quæ omnia selectis Sanctorum exemplis confirmantur.
•  
  PDF 121 Decisionis XLVIII. Ad Octobris primum Casum. Argumentum. Disputatur, an qui communicat tempore Paschali, in Ecclesia Cathedrali, & non in propria Parochia, satisfaciat præcepto can. Omnis utriusque sexus, de Pœnitent. & Remiss. Proponuntur argumenta pro affirmativa opinione. Deinde pro negativa, quæ amplectitur in resolutione casus, evacuatis argumentis contrariis; & relatis non inelegantibus eruditionibus circa Cathedralem Patavinam, & Congregationem Parochorum ejusdem Civitatis.
•  
  PDF 125 Decisionis XLIX. Ad Octobris secundum Casum. Argumentum. In trutina ponitur, an peccet mortaliter Monialis, quæ Communionem Sacram semel tantùm in anno suscipit? examinatur Regula Sancti Benedicti, & declaratur, quid esset Mixtum, quod Lector Hebdomadarius sumebat propter Sanctam Communionem. Referuntur Constitutiones Urbanæ pro Minoribus Conventualibus; ac S[t]atuta Tertii Ordinis Sancti Francisci. Explicatur Clem. Ne in agro. de statu Monachor. Adducitur Concil. Trident. sess. 25. cap. 10. de ...
•  
  PDF 129 Decisionis L. Ad Octobris Casum Prudentialem. Argumentum. Petitur! utrum ad faciendam experientiam, an mulier patiens exstases, & mira loquens, communiter credita energumena, verè sit talis, vel potiùs lunatica, epyleptica, saga, maga, aut pythonissa, licitum sit, eam petentem Eucharisticam Communionem fallere, porrigendo illi Hostiam non consecratam? Declaratur, qui sint energumeni, lyncathropi, lunatici, epyleptici, magi, sagæ, pythones, & quibus signis prædicti cognoscantur? exponuntur ...
•  
  PDF 136 Decisionis LI. Ad Mensis Novembr. primum Quæsitum. Argumentum. Quæritur, quæ necessaria sint ad licitam Eucharistiæ perceptionem? & docetur, quatuor requiri in suscipiente; fidem, voluntatem suscipiendi, statum gratiæ, non ex sola contritione, sed præmissa Sacramentali confessione, exceptis tribus casibus hîc notatis, & devotionem. Quæ omnia juxta sacrorum Theologorum doctrinam roborantur.
•  
  PDF 137 Decisionis LII. Ad Mensis Novembris Quæsitum secundum. Argumentum. Statuuntur dispositiones ex parte Corporis necessariæ ad licitè sumendum Sacram Eucharistiam. Quatuor eas esse demonstratur: Naturale jejunium, modestiam vestimentorum, facultatem deglutiendi, retinendique Sacramentum in stomacho, & abstinentiam à copula conjugali. Tres primæ Doctorum auctoritate, & exemplis firmantur, remissa quarta dispositione ad Decisionem sequentem.
•  
  PDF 139 Decisionis LIII. Ad Novembris primum Casum. Argumentum. Elucidatur, quantam abstinentiam habere debeant à conjugali copula uxorati, recepturi Sacram Eucharistiam. Sacri Canones de hac re allegantur, ac plures rationes, & quatuor conclusionibus Casus resolvitur. Subindè duo corollaria ponuntur: unum de castitate conjungali primitivorum Christianorum; alterum de pernicie immoderatæ Veneris in conjugatis juxta Medicorum observationes.
•  
  PDF 142 Decisionis LIV. Ad Novembris secundum Casum. Argumentum. Disputatur, an sumptio tabacchi ante Missam, vel ante Communionem, frangat jejunium naturale, & reddat suscipientem inhabilem ad celebrandum, seu communicandum? Agitur de proprietatibus tabacchi; & de essentia jejunii naturalis, seu Eucharistici. Referuntur historiæ de Indis, & militibus viventibus solo tabaccho, absque alio cibo. Examinantur rationes pro utraque opinione circa fractionem jejunii naturalis; & adducuntur Concilia, atque Decreta ...
•  
  PDF 146 Decisionis LV. Ad Novembris Casum Prudentialem. Argumentum. Exarantur omnes morbi, ac infirmitates, impedientes administrationem Sacræ Eucharistiæ, seu Viatici, ne irreverentia committatur in Venerabile Sacramentum. Hi morbi ad quatuor capita reducuntur. Ad defectum usus rationis; ut in delirio, phrenesi, & dementia. Ad defectum respirationis, ut in affectibus anginosis, vulgò de Schiranzia. Ad defectum deglutionis, ob convulsionem, vel paralysim oesophagi, vulgò il Canaruzzo, seu ob molestissimam ...
•  
  PDF 147 Decisionis LVI. Ad Decembris Quæsitum primum. Argumentum. Quæritur, quo tempore, & instanti temporis Eucharistia gratiam conferat? Quatuor opiniones diversæ Theologorum recitantur. Et non inutilia monita communicantibus proponuntur.
•  
  PDF 149 Decisionis LVII. Ad Decembris Quæsitum secundum. Argumentum. Controvertitur, an Communio Eucharistica devotè sumpta proficiat ad satisfactionem pœnarum, quas communicans solvere debet, vel in hac vita, vel in Purgatorio? Declaratur, quid sit Satisfactio. Quibus operibus fiat. Quid sit satisfacere ex opere operato, vel ex opere operantis. Et resolvitur controversia cum distinctione.
•  
  PDF 151 Decisionis LVIII. Ad Decembris Quæsitum tertium. Argumentum. Deciditur Quæstio, An Communio facta pro animabus Purgatorii, iisdem prosit ad satisfactionem pœnarum? Exponuntur tria notanda. Unum, quòd animæ torquentur in Purgatorio pro satisfactione suorum peccatorum. Alterum, quòd juvantur à Viatoribus per Sacrificium Missæ, per Indulgentias, & opera satisfactoria iisdem applicata. Tertium, non solùm si ipsa opera fiant ab existentibus in gratia secundùm Thomistas: sed etiam secundum Scotistas ...
•  
  PDF 154 Decisionis LIX. Ad Decembris primum Casum. Argumentum. Proponitur decidendum, quot peccata committat quidam ebrietatis vitio deditus, qui die Paschatis post Sacram Communionem susceptam, vadit ad tabernam, in qua inebriatus, defertur domum à bajulis, ubi uxor, & filii pauperes prandium præstolantur. Explicatur, quid sit ebrietas? Quale peccatum. Quæ pœnæ à Jure statutæ contra ebriosos. Et resolvitur, ab ebrio prædicto sex mortalia peccata commissa fuisse.
•  
  PDF 156 Decisionis LX. Ad Decembris secundum Casum. Argumentum. Examinatur, quæ licentia sit necessaria, pro exponenda Sacra Eucharistia, causa publicæ orationis 40. horarum? Item pro eadem extra Ecclesiam processionaliter deferenda. Ulteriùs in quibus Ecclesiis, & qua veneratione sit asservanda. Agitur de solemnitate Festivitatis Corporis Christi, & de Processionibus in ejus Octava concessis. Referuntur Indulgentiæ à Summis Pontificibus concessæ pro eadem Salemnitate; nec non Confratribus SS. Sacramenti. Tandem ..
•  
  PDF 163 Decisionis LXI. Ad Decembris Casum Prudentialem. Argumentum. Requirit industria, & cautelas servandas à Parochis, tempore pestis, in administrandis Sacramentis, præsertim Sacra Eucharistia. Ad ornatum hujus Casus declaratur, quid sit pestis? Quid Epidemia? Qui morbi contagiosi? Quæ horum causæ, & remedia. Et circa pestem, ac contagium referuntur doctrinæ selectiores Medicorum, Canonistarum, atque Theologorum, & exponuntur obligationes Episcoporum, ...
•  
  PDF 170 Decisionis LXII. Ad Decembris Casum additionalem. Argumentum. Disquiritur, Quomodo Anachoretæ, Eremitæ, aliiqui homines solitarii, præsertim in fastissimis desertis, reciperent Sacram Communionem, tum in vita, tum in morte? Declarantur varia genera Anachoretarum, & Inclusorum; nec non publicè Pœnitentium, Lauritarum, & Eremitarum; eorum omnium plurima exempla dantur ex historiis sacris non sine magno labore collecta. Tandem resolvitur Quæstio sub triplici distinctione circa Communionem omnium ...
•  
  PDF 180 Molto Reverendo Padre, Signor mio, Padrone Osservandissimo.
•  
  PDF  Index Rerum Notabilium, Quæ in his Decisionibus continentur; Serie Alphabetica digestus.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 1,3. De Sacrosancto Missæ Sacrificio Decisiones
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Eminentiss. ac Reverendiss. D. D. Joanni S. R. E. Cardinali Baduario Olim Venetiarum Patraircvhæ, ac Dalmatiæ Primati, nunc Episcopo Brixiensi.
•  
  PDF  Auctoris Ad Ven. Patavinum Clerum aliósque eruditos Lectores. Parænesis.
•  
  PDF  Tenor Decretorum Sacræ Rituum, ac Concilii Tridentini Congregationis ad Missas celebrandas spectantium, & post Missalis Romani recognitionem conditorum.
•  
  PDF  Ex Commentariis in Rubrica Missalis.
•  
  PDF  Index Argumentorum Decisionum.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF 1 Decisio I. Argumentum. Agitur de Etymologia Sacrificii, & de multiplici ejusdem Denominatione. Voces Litare, Litaniæ, ac Liturgiæ unde dicantur.
•  
  PDF 1 Decisio II. Argumentum. Disseritur de duplici Sacrificii acceptione, & de decem generibus Sacrificiorum metaphoricè nominatorum.
•  
  PDF 2 Decisio III. Argumentum. Ostenditur, Quæ, & quot sint de essentia Sacrificii.
•  
  PDF 2 Decisio IV. Argumentum. Quid sit Sacrificium? Et de ejus vera, atque propria definitione, complectente omnia, quæ concernunt actum Sacrificandi. Et præcipuè materiam oblationum. De oblatione filiorum Religioni. A quibus non sint recipiendæ oblationes? Quomodò eas Parochus recipere possit in Missa?
•  
  PDF 5 Decisio V. Argumentum. Quare in Definitione Sacrificium dicatur oblatio externa? Quare omnes oblationes non sint Sacrificia?
•  
  PDF 6 Decisio VI. Argumentum. Explicantur illa verba definitionis, Soli Deo facta. Ostenditur Sacrificium nulli deberi præter Deum. Quæritur an saltem Christo Domino offerri possit Sacrificium ut homini? Narrantur actus latriæ interni, & externi, & quæ sint Adorationis signa? Ostenditur, quàm grave sit scelus eorum, qui Dæmonibus sacrifcant; & quibus pœnis sint plectendi.
•  
  PDF 9 Decisio VII. Argumentum. Sequitur declaratio definitionis Sacrificii circa illa verba: Qua in testificationem ejus supremi Dominii: Necnon illa, quæ sequuntur, videlicet: A legitimo Ministro. Et docetur quid sit Religio, ac Divinus cultus? Religionem non esse virtutem Theologicam, sed moralem. Non cuique homini litare licere; sed tantùm Sacerdotibus; Hi quinam fuerint in lege Naturæ, Mosaycæ, & Gratiæ, ac apud Gentiles? Quæritur, & ostenditur, quomodo Caro Christi propagata fuerit tum ex Regia stirpe ...
•  
  PDF 13 Decisio VIII. Argumentum. Redditur ratio, ob quam dictum est in definitione Sacrificii, quòd in eo Res aliqua sensibilis, & permanens consecratur, nempè Hostia, vel Victima: Quæ sit horum nominum Etymologia? Quæve, & quot essent Hostiæ, & Victimæ, quibus litabant antiqui tam veri, quàm falsi adoratores? eleganter declaratur.
•  
  PDF 15 Decisio IX. Argumentum. Explicantur sequentia definitionis verba: Ritu Mystico consecratur; Declaratur, qui & quot sint Ritus Sacri servandi in Sacrificio Missæ. De Origine, Varietate, Necessitate, & Utilitate Uniformitatis Sacrorum Rituum. Et an in Ecclesia sit potestas decernendi Sacros Ritus, & imperandi eorum uniformem observantiam. De Ritibus in Missa vestutis PP Ord. Prædicatorum, Carmelitarum, & Carthusiensium.
•  
  PDF 24 Decisio X. Argumentum. Exponitur verbum Transmutatur positum in definitione Sacrificii; de cujus essentia demonstratur esse Transmutatio, idest interemptio, & destructio Victimæ Oblatæ. Objecta non injucunda proponuntur, & resolvuntur.
•  
  PDF 26 Decisio XI. Argumentum. Agitur utrum Martyria sint Sacrificia? & an Sancti Martyres, qui obierunt in odium fidei, Victimæ vocari possint, & Hostiæ Deo immolatæ?
•  
  PDF 27 Decisio XII. Argumentum. Occasione Verborum, In loco, & super Altari solemniter ad hoc deputato, quæ in definitione sunt posita; agitur de Templis Deo Sacris; in quibus, & non extra, offerenda sunt Sacrificia, plura traduntur in materia templorum ab origine Mundi usque ad præsens. Et exactè describitur Tabernaculum Moysis, & Templum Salomonis. Differitur de facultate celebrandi in Oratoriis privatis, & de extincta Religione Templariorum.
•  
  PDF 38 Decisio XIII. Argumentum. Quia in definitione Sacrificii, ultra necessitatem Templi, dicitur esse necessarium etiam Altare; agitur de quidditate, & necessitate Altarium ad celebrandam Missam.
•  
  PDF 45 Decisio XIV. Argumentum. Exponuntur ultima Verba in definitione Sacrificii posita; scilicet: Pro remissione peccatorum; necnon pro præsenti, æternaque fœlicitate populi obtinenda. Et ostenditur Sacrificium Missæ prodesse ad obtinendam remissionem tum culparum. tum pœnarum, & ad consequendas gratias, & favores etiam temporales.
•  
  PDF 51 Decisio XV. Argumentum. De Sacrificiis factis in lege Naturæ; & primò de Sacrificiis Adæ, Caini, & Abelis. An Adam sciverit scientiam cabalisticam? Et quid, & quotuplex sit Cabala Hebræorum?
•  
  PDF 54 Decisio XVI. Argumentum. De Sacrificio Patriarchæ Noe. Quid significet ejus nomen? Quare Deus susceperit ejus Liturgiam in ordorem suavitatis? Quid importet benedictio eidem à Deo data? Et de hos, quæ vel concessa, vel vetita fuerint Noe, & posteris ejus dubia curiosa.
•  
  PDF 56 Decisio XVII. Argumentum. De Sacrificiis Patriarchæ Abrahami, & plura de ejus exitu; de Ur Chaldæorum, descensuque in Ægyptum, De Uxoribus ejus Sara, Agar, & Cetura; ac de filiis Ismaele, Isaaco, aliisque. De præcepto Circumcisionis, & an fuerit Sacramentum? De Immolando Isaaco. Cujus fuerit major virtus Isaaci, vel Abrahæ circa dictam immolationem? Compendium annorum, & vitæ Abrahami. Dubia quædam de Limbo, nuncupato sinu Abrahæ.
•  
  PDF 62 Decisio XVIII. Argumentum. De Sacrificio Melchisedech Regis Salem; & de his, quæ ej[u]s personam, dignitatem, & figuram concernunt, disputationes plurimæ, non injucundæ.
•  
  PDF 65 Decisio XIX. Argumentum. De Sacrificiis, tum Isaaci, tum Jacobi ejus filii. De cæcitate ejusdem Isaaci Patriarchæ; de Primogenituræ privilegiis, & an intercesserit Simonia, in cessione ejus facta ab Esau Jacobo? Quando liceat redimere vexationem in beneficiis, & electionibus absque simonia? Et utrum Esau sit damnatus?
•  
  PDF 67 Decisio XX. Argumentum. De Sacrificiis patientissimi Jobi, & plura de ejus ortu, vita, atque tentationibus.
•  
  PDF 71 Decisio XXI. Argumentum. De Sacrificiis Paganorum, Gentilium, atque Idololatrarum. De initio Idololatriæ, ejusque progressu. An dari possit Idololatria absque peccato? Quot, & qualia Sacrificia profana, horrenda, & impia olim immolarentur Idolis, ac Diabolo?
•  
  PDF 78 Decisio XXII. Argumentum. De Clero in lege Moysis. Cur Deus elegerit pro rebus Sacris potiùs Levitas, de Tribu Levi, quàm Rubenitas, de Tribu Ruben primogeniti Jacobi? De divisione Cleri Levitici; & primùm de Summo Pontifice Aarone, ejusque descendentibus. An Moyses quoque fuerit Sacerdos, & Pontifex? Quibus Cæremoniis, & Ritibus Aaron sit consecratus? Quo Oleo Sancto unctus? Quibus vestibus indutus? Quæ officia, & quæ prærogativæ Summi Pontificis? Quomodò tempore Christi essent plures Summi Pontifices: ...
•  
  PDF 83 Decisio XXIII. Argumentum. De Sacerdotibus Aaronicis, & eorum divisione in 24. Vices, seu Classes. Qui, & Quot essent Principes Sacerdotum? Relatio cujusdam Hebræi, quòd Christus Adolescens fuerit à Senioribus scriptus in numero Principum Sacerdotum. Quibus cæremoniis consecrarentur Sacerdotes Hebræi? Quibus, & quot Vestibus iidem uterentur, in Sacrificiis? Vestes Christi cujus coloris essent, & quantæ? Quæ officia, & munia Sacerdotum Aaronicorum? Quo tempore, qua ætate, quibus requisitis ministrabant ...
•  
  PDF 90 Decisio XXIV. Argumentum. De aliis Levitis, Caathitis, Gersonitis, & Meraritis, qui inserviebant Tabernaculo, ac Templo, & de eorum ministeriis. De urbibus Levitarum, atque eorum agris suburbanis, emptitiis, & votivis. De Nathinæis servis Tabernaculi, & Templi; ac de religiosis sectis Scribarum, Pharisæorum, Saducæorum, Nazaræorum, Rechabitarum, Essenorum, Assidæorum, Dosithæorum, Hemerobaptistarum, & Herodianorum. Circa quos omnes Origo, Virtutes, ac Vitia demonstrantur.
•  
  PDF 99 Decisio XXV. Argumentum. De Prophetis Legis naturæ, Mosaycæ, & Evangelicæ. Quid sit Prophetia? A Quo detur hoc donum, & Quibus? An Dæmones possint revelare futura? Et an cognoscant occultas hominum cogitationes? Quot, & quibus modis fiant revelationes hominibus tum externæ, tum internæ; tam in somnis, quàm in extasi, & raptu? Signa cognoscendi revelationes veras à falsis. Compendiosa relatio sexdecim Prophetarum, de quibus in Sacra Scriptura. Quæsita plura curiosa circa materiam Prophetiæ.
•  
  PDF 112 Decisio XXVI. Argumentum. De Mulieribus Prophetissis, quæ fuerunt tum in Lege naturæ, scilicet Eva, & Rebecca; tum in Lege Mosayca, nempè Maria Sorore Moysis, Debbora, Rahab, Holda, & Anna Matre Samuelis; tum etiam in Lege Evangelica; videlicet Deipara, Elisabeth ejus cognata, Anna filia Phanuelis, Samaritana, Uxore Pilati, Maria Magdalena, ac aliis Sanctis Mulieribus, filiabusque quatuor Philippi Diaconi. Item de Sibyllis; hoc est Virginibus gentilibus, quæ à Deo dono Prophetiæ ditatæ, Vitam, Mortem, ...
•  
  PDF 119 Decisio XXVII. Argumentum. De Sacrificiis Hebræorum. De Victimis quadrupedibus, Volucribus, & rebus inanimatis, quæ ab eis litabantur. De Holocausto, Hostiis pacifisis, & pro peccato, immolationibus, libaminibus, & juge Sacrificio. De Festis Hebraicis; & de Sacrificiis præscriptis in quocunque die festo. De Sacrificiis secundùm varietatem personarum, quarum intuiti offerebantur; & præcipuè pro consecratione Sacerdotum, & Nazaræorum; expiatione leprosorum, & laborantium legalibus immunditiis. ...
•  
  PDF 129 Decisio XXVIII. Argumentum. Quodnam sit verum, & proprium Sacrificium in Lege gratiæ? Eucharistia non solùm est Sacramentum, sed etiam Sacrificium Christus obtulit Corpus, & Sanguinem suum in cœna sub speciebus Panis, & Vini. Utrùm etiam seipsum communicaverit? Vocis Missæ multiplex significatio. Oblatio Corporis, & Sanguinis Christi sub speciebus Panis, & Vini in Missa est Sacrificium verum, & proprium in Lege gratiæ. Hæc veritas per annos 1500. à nemine fuit impugnata, nisi à Luthero, Calvino, & aliis ...
•  
  PDF 136 Decisio XXIX. Argumentum. Veritas Sacrificii Missæ comprobatur ex facto Apostolorum, nec non Pontificum, & Sacerdotum primi, secundi, tertii, & sequentium sæculorum, qui omnes semper Missam celebrarunt; & in ea Corpus, & Sanguinem Jesu Christi sub speciebus Panis, & Vini obtulerunt. Apostoli quando cœperint celebrare? Et quis eorum primus Missam dixerit? Adhibebant in Missa lumina, & Vestes Sacras. S. Paulus Apostolus, & S. Barnabas ubi, & quando consecrati sint Sacerdotes, & Episcopi? Liturgia quid sit?...
•  
  PDF 141 Decisio XXX. Argumentum. De Victima, & Hostia, quæ immolatur in Missa. Christus propriè, & principaliter offertur in Sacrificio Missæ. Utrùm etiam Suppositum Divinum cum Humanitate ejusdem Christi? Panis, & Vini substantia an habeat rationem Victimæ in Missa? Et nùm etiam species Sacramentales? Referuntur Theologorum dicta; & solvuntur objecta.
•  
  PDF 142 Decisio XXXI. Argumentum. Essentia Sacrificii Missæ in qua actione consistat? An in oblatione ante, vel post Consecrationem? vel in ipsa Consecratione, aut fractione, sive sumptione Hostiæ? Tres Sententiæ Theologorum referuntur, quorum aliqui essentiam Sacrificii ponunt in Consecratione; alii in sumptione, alii in utraque simul. Fundamenta, & rationes harum opinionum, & præcipuè pro tertia, quæ eligitur, Quid sit Missa sicca? An licita? An audienda de præcepto? Sacerdotes consecrantes in Missa alta voce ...
•  
  PDF 147 Decisio XXXII. Argumentum. Utrùm in Sacrificio Missæ, de ejus essentia sit consecrare utramque speciem, Panem scilicet, ac Vinum? Argumenta septem pro negativa; & totidem pro affirmativa. Hujus ratio præcipua quæ sit? Missa nunquam celebrata cum una sola specie. Fabulosum, quod Innocentius VIII. concesserit Norvegiis, celebrare sine Vino. Quis fuerit Cleophas vadens in Emmaus, & an ibi Christus consecraverit Eucharistiam? Celebrare cum una sola specie numquam licitum, neque ex dispensatione Papæ. ...
•  
  PDF 151 Decisio XXXIII. Argumentum. Celebris Theologorum Controversia, An fructus, seu valor Sacrificii Missæ sit infinitus, vel finitus? breviter, sed clarè exmaninantur, & resolvitur. Fructus Missæ triplex, generalissimus pro tota Ecclesia Catholica; Medius pro dantibus stipem; & Specialissimus pro celebrante. Utrum una Missa tantum prosit applicata uni, quantum si pluribus applicetur? Omnes cooperantes Sacrificio Missæ magnam fructus partem reportare auctoritatibus, & exemplis comprobatur. Stipendia plura ...
•  
  PDF 157 Decisio XXXIV. Argumentum. Utrùm fructus Missæ Lautreticus, Satisfactorius, Propitiatorius, & Impetratorius sint separabiles, & independentes à se, ita ut in una Missa possint diversis personis, & ad diversos fines applicari? Prædicti fructus an semper dentur infallibiliter ex opere operato? Sacerdotes non celebrantes an graviter peccent? Exempla apparitionum Animarum duarum Purgatorii de anno 1640, & 1658. Æs alienum solvendum in hac vita. Pœnalitates juvant mortuos.
•  
  PDF 160 Decisio XXXV. Argumentum. Disputatur, An frcutus specialissimus Missæ, proprius Sacerdotis celebrantis, possit per eum, accepto stipendio, alteri applicari? Referuntur argumenta pro utraque opinione: & eligitur Affirmativa, quò ad validitatem applicationis: Negativa, quò ad receptionem stipendii, quæ est illicita, & prohibita tum ab Urbano VIII. anno 1626. tum ab Alexandro VII. anno 1659. Avaritiam ab omnibus Ecclesiasticis evitandam esse, auctoritatibus, & exemplis moderis Sacerdotum luentium pœnas in ...
•  
  PDF 165 Decisio XXXVI. Argumentum. Agitur de applicatione Sacrificii necessariò facienda à Celebrante. Circa illam resolvuntur undecim dubia; & docetur, an sufficiat intentio habitualis? In qua parte Missæ sit facienda applicatio? Antiquorum Diptycha quid essent? Anticipata Missa an dicenda pro eo, qui primùm daturus est stipem? An superior possit applicare Missam Sacerdotis sui subditi? An applicanda Missa pro Sanctis? pro infidelibus? pro catechumenis? pro excommnicatis? pro peccatoribus? Et utrum viventes ...
•  
  PDF 171 Decisio XXXVII. Argumentum. Inquiritur, An sit major fructus Missæ solemnis, quàm Missæ privatæ? Docetur Missam solemnem esse, quæ celebratur cum Ministris, Musica, & Cantu. Exponitur, quid, & quotuplex sit Musica? Quis ejus Auctor? Quo tempore introducta sit in Ecclesia tam Vocalis, quàm instrumentalis? Organorum usus quando cœperint? Quomodò Organa sonanda? Ubi sint Organa famosa? Musica laudata. Item censurata. Quæ approbata? Gregoriani cantus commendatio. Tonorum Regulæ. An Monialibus Musica ...
•  
  PDF 181 Decisio XXXVIII. Argumentum. Disceptatur de obligatione cantandi quotidie unam, vel plures Missas in Ecclesiis Cathedralibus, & Collegiatis. Usus Missarum Solemnium fuit semper in Ecclesia. Canonicorum origo, & institutum. Quibus horis sint cantandæ Missæ in Choro, & quale ob mysterium? Christus qua hora fuerit Crucifixus? An sit culpa gravis non cantare Missas diebus à Rubrica Missalis præscriptis? An hæc afficiat Regulares? Celebrans an teneatur legere in Missa solemni, ea quæ cantantur à Choro, vel ...
•  
  PDF 184 Decisio XXXIX. Argumentum. Disseritur de tempore, quo licitum est privatis Missas celebrare. Docetur, olim fuisse in usu Missas Nocturnas, & Vespertinas; & Quid sit Missa Præsanctificatorum? Missæ nunc debent esse diurnæ, idest ab Aurora ad Meridiem. Quid, & quotuplex sit Dies? & quid sit Nox? Varia Horarum computatio ad constituendum diem. Dies indulgentiæ consequendæ quando incipiat, & desinat? Agitur de diebus Naturalibus, Ecclesiasticis, Artificialibus, Intercalaribus, Canicularibus, & Criticis. ...
•  
  PDF 192 Decisio XL. Argumentum. Quia Sacrificium Missæ in Ecclesia est offerendum, agitur de Ecclesiarum ædificatione; & de quatuor generibus causarum in ea per Episcopos attendendis. Ecclesia debet respicere ad Orientem, & habere locum separatum mulierum à viris. Ecclesia non est ædificanda sine Dote; (idem de Altaribus) aliàs Episcopi, & eorum hæredes tenentur supplere in propriis bonis. Licentia Ordinarii est omninò necessaria pro fabricandis Ecclesiis. Quibus de causis possit erigi nova Parochialis? ...
•  
  PDF 199 Decisio XLI. Argumentum. Consecrationis Ecclesiarum materia, ad quatuor capita redacta, plenissimè explicatur. Et quia Consecratio Ecclesiæ dicitur Encænia, Dedicatio, Inauguratio, & Sacramentum, plures de his vocibus dantur eruditiones, & præcipuè de Encæniis Judæorum, ac de auguriis Romanorum. Essentialia Consecrationes Ecclesiæ declarantur: persona consecrans, ejus jejunium, Vigiliæ ante SS. Reliquias; oblatio ossium hæreticorum, & infidelium; atque hos inter an sit fœtus mortuus in ventre Matris? ...
•  
  PDF 209 Decisio XLII. Argumentum. Quia non omnes Ecclesiæ possunt de facili consecrari, sed solent tantùm benedici; ideò hîc agitur de earum benedictione. Hujus vocis Benedictionis variæ significationes, & divisiones. Definitio Benedictionis Ecclesiasticæ, & explicatio Rituum ejus, quorum præcipuum signum Crucis, de quo plures Theologicæ, & Historicæ eruditiones. De exorcismis in res inanimes, & animalia nociva. De Ensalmis. De fructu benediciotnum SS. Virorum. De benedictionibus Rosæ aureæ, & Agnorum Dei ...
•  
  PDF 220 Decisio XLIII. Argumentum. Agitur de Ornamentis Ecclesiarum, & Altarium, quæ sunt Ecclesiastica, Regalia, Moralia, & Legalia. Prima, nempè Ecclesiastica sunt Mappæ, Pallia, Crux, Candelabra, Lucernæ, & alia prout in Rubrica Missalis, circa quæ variæ difficultates solvuntur, & eruditiones dantur, præcipuè circa Lucernas perpetuas, & inextinguibiles antiquorum. Regalia ornamenta sunt donationes Principum. De his Historiæ plures, illaque donationis Constantini Imperatoris. Moralia sunt evotio, & reverentia ...
•  
  PDF 230 Decisio XLIV. Argumentum. Declaratur, ad quos spectet provisio ornamentorum Ecclesiæ, vel Altaris? An ad Rectorem, vel Capellanum? aut ad populum? Regulæ octo, juxta quas decidendæ difficultates circa reparationem Ecclesiarum, & Altarium, Cæmeterii, Campanarum, Domus Parochialis, necnon quorumcunque Ornamentorum Ecclesiasticorum?
•  
  PDF 232 Decisio XLV. Argumentum. Quia ad convocandum populum ad Sacricifium opus est Campanili, & Campanis, de his agitur historicè, mysticè, legaliter, & supernaturaliter. De Turri Babel, & David; de Pyramidibus, & Campanilibus famosis. Differitur de origine Campanarum tum apud Gentiles, tum apud Christianos. Turcæ campanas abhorrent. Exponuntur mysticæ significationes Campanarum. Tractatu de Horologiis solaribus, aqueis, & cum rotis. De eorum initio, usu, & commodo. De trina pulsatione ad salutationem ...
•  
  PDF 242 Decisio XLVI. Argumentum. Quia non licet Sacrificium Missæ peragere in Ecclesia profanata, violata, seu polluta: agitur de Ecclesiarum profanatione, violatione, & pollutione. Docetur, quid sit Pollutio Ecclesiæ, Quæ loca sint pollutionis capacia? Quæ actiones Ecclesiam polluant? & latè disseritur de homicidio facto in Ecclesia, de effusoione sanguinis, & seminis humani, & de sepultura infidelium, atque excommunicatorum. Declrarantur effectus pollutionis, & quæ functiones sint ...
•  
  PDF 252 Decisio XLVII. Argumentum. Post ornatum Altarium, & Ecclesiarum, agitur de Sacerdotum ornamentis, quæ triplicia sunt, Interiora, Exteriora, & Mystica. Ornatus interior Sacerdotis stat in conscientia pura, sobrietate, & castitate. Cur, & quando Uxores prohibitæ Ministris Sacris? Milites in castris an expediat, ut habeant uxores secum? Rationes tam contra, quàm ad favorem cœlibatus Sacerdotum. Quare Græci habeant Uxores, & ex quo tempore? Exempla Ministrorum Altaris incontinentium punitorum. Cautelæ tres ...
•  
  PDF 257 Decisio XLVIII. Argumentum. De Tonsura Clericali, quæ est ornamentum exterius Sacerdotum, agitur in hac Decisione. Ostenditur in quibus consistat, quibusve de causis sit introducta? Ejus antiquitas, & privilegia. Sacerdotes intonsi mortaliter peccant. De usu tonsuræ apud Hebræos. Græcos, Romanos, & Ecclesiasticos Latinos, ac Græcos; Quid de Barba antiquarum nationum, & ministrorum utriusque Ecclesiæ Græcæ, & Latinæ? Plures eruditiones de Barba; & exempla non injucunda de mulierbus barbatis.
•  
  PDF 262 Decisio XLIX. Argumentum. Agitur de alia parte Ecclesiasticæ Tonsuræ, consistentis in Habitu ad formam Sacrorum Canonum. Tres conditiones Vestis Clericalis, ut sit Talaris, Nigiri coloris, & Lanea. Plura de Origine, & usu Vestis Talaris. De colore albo, ac violaceo ejusdem; atque de prohibitione Vestium sericarum. Sex accessoria habitus Clericalis, Zona, Collaria, Manicæ, Calcei, Pileus, & Annulus; quæ omnia quomodo Clerici deferre possint? Annulorum plures usus, & mysteria, præcipuè in conjugiis, ...
•  
  PDF 270 Decisio L. Argumentum. Mysticum ornatum, quo Sacerdos litaturus indutus esse debet, continet præsens Decisio: & est, recitare Matutinum cum Laudibus ante celebrationem, ac Sacras Vestes induere. Mortale esse non recitare Matutinum, ac Laudes ante Missam, (justa causa cessante) juribus, atque rationibus contra Neotericos probatur, ad mentem antiquorum Doctorum. Sacrarum vestium numerus, nomina, mysteria, ususque necessarius in Sacrificio ostenditur. Pileolus, ac Perucha celebrantibus Missam proscripti. ...
•  
  PDF  Index Rerum Notabilium, Quæ in his Decisionibus De Sacrosancto Missæ Sacrificio Continentur
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 1,4. De Virtute Ac Sacramento Pœnitentiæ Decisiones
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Sanctissimo Domino Nostro Clementi Undecimo Pontifici Maximo
•  
  PDF  Ven. Clero Patavino Aliisque Studiosis Confessariis Auctoris Obtestatio.
•  
  PDF  Noi Reformatori Dello Studio di Padova.
•  
  PDF  Index Argumentorum Decisionum.
•  
  PDF [1] Decisio I. Argumentum. Agitur de Virtute Pœnitentiӕ. Refertur Etymologia hujus vocis. Definitur Pœnitentia, & ostenditur, esse Virtutem Moralem, quӕ subjectatur in voluntate; & cujus objectum materiale est peccatum; formale verò dolor, & vindicabilitas peccati.
•  
  PDF 3 Decisio II. Argumentum. Dolor requisitus in Virtute Pœnitentiӕ qualis, & quantus esse debeat? Ostenditur in lege Naturӕ, ac Moysis necessarium fuisse dolorem perfectum, nempè Contritionem pro remissione peccatorum. Requisita verӕ Contritionis in lege gratiӕ. Cur debeamus pœnitere, ac dolere de peccatis, si Christus superbundanter satisfecit pro nobis? Refutatio doctrinӕ Lutheri, ac Calvini.
•  
  PDF 5 Decisio III. Argumentum. Disquiritur, An post adimpletam Pœnitentiam Sacramentalem teneamur facere alias pœnitentias voluntarias? Rationes pro utraque parte, & resolutio quӕsiti. Utilitates ex voluntariis pœnitentiis. Atrocitas pœnarum Purgatorii. Difficultas in assequendo fructu Indulgentiarum.
•  
  PDF 8 Decisio IV. Argumentum. Expenditur, quid, & quotuplex sit Satisfactio? Qui, & quot actus satisfactorii ad tria capita redacti, videlicet ad Jejunium, Orationem, & Eleemosynam. Agitur de Jejunio tùm Quadragesimali, tùm quatour Temporum, ac Vigilarum. Plures eruditiones circa Jejunium primitivorum Christianorum quo ad horam comedendi, quo ad qualitatem civi, & potus. Ostenditur virtus Jejunii in satisfaciendo pro peccatis.
•  
  PDF 12 Decisio V. Argumentum. Cilicium, quòd est magnӕ virtutis ad satisfaciendum pro peccatis, undè dictum? Quid, & Quotuplex sit? De Ciliciorum usu in lege Naturӕ, Moysis, & Christi. De Cilicio Jacobi Patriarchӕ, Achabi, Davidis, Jorami, Judithӕ, Isӕiӕ, Machabӕorum, S. Joannis Baptistӕ; nec non Summorum Pontificum Romanorum, Cardinalium, Episcoporum, Abbatum, Sacerdotum, Virginum, & Laicorum; atque de his omnibus exempla plurima, & non in jucunda.
•  
  PDF 16 Decisio VI. Argumentum. Agitur de voluntariis proprii corporis flagellationibus, pro culparum satisfactione. De usu flagellationum apud Judӕos, & apud Romanos. De Flagellatione Domini Nostri Jesu Christi, Sanctorum, Celricorum, ac peccatorum. Quas circa omnes ponuntur eruditiones plurimӕ atque Canonum, Legum, ac Historiarum intellectus.
•  
  PDF 20 Decisio VII. Argumentum. Utrùm pœnӕ, & afflictiones ab agente extrinseco, sivè creato, sivè increato provenientes sint aptӕ ad sarisfaciendum? Argumenta pro opinione negativa, & affirmativa, quӕ amplectitur, & firmatur Auctoritate, & ratione. Exempla culparum satisfactarum per tollerantiam afflictionum ab extrinseco provenientium.
•  
  PDF 22 Decisio VIII. Argumentum. Examinantur tria dubia circa energiam satisfactionis in sufferendis afflictionibus ab extrinseco; nempè, An sit necessaria intentio satisfaciendi? An qui illas suffert, debeat esse in gratia? Et an homo possit satisfacere pro suis peccatis nondum remissis? Circa primum declaratur, quid, & quotuplex sit intentio? Circa secundum referuntur tres opiniones. Circa tertium proponitur sententia affirmativa Eminentiss. Card. de Laurӕa contra communem aliorum.
•  
  PDF 25 Decisio IX. Argumentum. Disseritur de virtute Orationis in satisfactione pœnis debitis pro peccatis, eaque pluribus exemplis comprobatur. Inter cӕteras orationes magnӕ efficaciӕ sunt Psalmi Pœnitentiales, Graduales, Officium Defunctorum, Officium parvum B. Mariӕ Virginis, ejus Rosarium, & Corona; de quibus omnibus, & singulis eruditiones plurimӕ, ac Indulgentiӕ referuntur: nec non de recitantibus trinam salutationem Angelicam ad pulsum Campanӕ in Aurora, Meridie, ac Vespere.
•  
  PDF 27 Decisio X. Argumentum. Ostenditur, quanta sit vis Eleemosynӕ in delendis pœnis debitis pro peccatis? Docetur, quid, & quotuplex sit eleemosyna? Quando sit de prӕcepto in personis Laicis, & Ecclesiasticis? Disputatur celebris illa Quӕstio, Utrùm beneficiarii, non expendentes fructus superfluos suorum beneficiorum in usus pios peccent mortaliter, & teneantur ad restitutionem; nec non eorum hӕredes?
•  
  PDF 35 Decisio XI. Argumentum. Agitur de prӕcepto Virtutis Pœnitentiӕ; & disputatur: Quando vi hujus prӕcepti teneatur, qui peccavit pœnitere? An tantùm in articulo, vel periculo mortis? An verò statim post commissum peccatum? Vel quanto tempore post? An quandocunque peccata mentioccurrunt, sivè nondum dimissa, sive etiam jam expiata? Speculativӕ opiniones practicis exemplis comprobantur.
•  
  PDF 38 Decisio XII. Argumentum. Demonstratur existentia Sacramenti Pœnitentiӕ, & à quibus hӕreticis, antiquis, ac modernis fuerit impugnata? Probatur hoc Sacramentum à Christo Domino esse institutum. Quid sit? diversis Theologorum definitionibus examinatis, declaratur.
•  
  PDF 40 Decisio XIII. Argumentum. Disseritur de Contritione, & explicatur duplex materia Sacramenti Pœnitenriӕ, Remota, & Proxima; circa Quam, vel ex Qua; Essentialis, & Integralis, & quӕ utraque sit? Dolor in pœnitente contrito quotuplex sit? Quot, & quales circumstantiӕ doloris ob culpas tùm mortales, tùm veniales? An Gratianus, & Magister Sententiarum, ac Auctor Historiӕ Scholasticӕ fuerint fratres germani, & geniti ex adulterio? De nece Bajamontis Catilinӕ Veneti. De peccatorum commissorum detestatione, ...
•  
  PDF 43 Decisio XIV. Argumentum. Sermo est de Attritione. De hujus vocis varia significatione, acdivisione. Attritio alia Naturalis, alia Supernatualis, & quӕ utraque sit, exemplis ac definitione demonstratur. Rex Antiochus quare non esset misericordiam consecuturus? Felix Prӕses Judӕӕ, ac Druxilla ejus Pauli Apostoli? Opiniones tres Antiquorum de Attritine explosӕ. Differentiӕ duӕ inter Contritionem, ac Attritionem. Attritionem non mutari in Contritionem; sed Attritum in Contritum virtute Sacramenti ostenditur.
•  
  PDF 47 Decisio XV. Argumentum. Disseritur de variis significationibus hujus vocis Confessio. Et de illa generali, quӕ incipit, Confiteor. Exponitur triplex Confessio hominis, idest Commercii, Forensis, & Sacramentalis. De differentia vocis humanӕ, & brutorum. Definitio Confessionis Sacramentalis, & ejus copiosa declaratio. Catechumeni an teneantur prӕcepto Confessionis? Lepida Confessio cu usdam mulierculӕ. An liceat confiteri peccata von Voce, sed Scripto? Plura alia quӕsita curiosa, sed scitu necessaria ...
•  
  PDF 54 Decisio XVI. Argumentum. Disquiritur, Utrum Confessio Sacramentalis possit fieri publicè, & coràm pluribus eam audientibus? Negativӕ opinionis argumenta octo. Totidem affirmativӕ contrariӕ; nec non exempla ex Historiis. Tertiӕ opinionis priores duas concordantis temperamentum. Responsiones, ac resolutiones argumentorum primӕ opinionis.
•  
  PDF 57 Decisio XVII. Argumentum. Probatur usus Coufessionis Sacramentalis, & secretӕ ad aures Sacerdotum ab exordio Ecclesiӕ, per omnia subsequentia sexdecim sӕcula, Testimonio Sacrӕ Scripturӕ, SS. Patrum, & Conciliorum: nec non exemplis ab Historiis, vitisque Sanctorum desumptis.
•  
  PDF 62 Decisio XVIII. Argumentum. Inquiritur, an in Casu necessitatis, absente Presbytero, licitum sit confiteri peccata coram Laico? Proponuntur Auctoritates, Rationes, & Exempla pro opinione affirmativa. Resolvitur disputatio sub distinctione; ex qua desumuntur responsiones ad argumenta contraria. Docetur, quid esset antiquitùs Reconciliatio publica Pœnitentium? Horum quinque gradus demonstrantur; & ostenditur, quo tempore cessaverit usus Pœnitentiӕ publicӕ, qua de causa?
•  
  PDF 67 Decisio XIX. Argumentum. Prӕmissa erudita declaratione tùm Clavium materialum ex auro, ex argento, & ex ferro; tum Naturalium, Industrialium, & Spiritualium ex metaphora sic appellatarum; disputatur de Clavibus Ecclesiӕ datis à Christo, tàm pro foro externo, quam pro foro interno. Ostenditur, Claves fori externi esse duas, Scientiӕ scilicet, & Jurisdictionis. Utramque fuisse in D. Petro, ac in Apostolis, & nunc esse in Papa, & in Episcopis. In Papa cum prӕrogativa Infallibilitatis, & absque ulla ...
•  
  PDF 78 Decisio XX. Argumentum. Exponitur effectus Clavium Ecclesiӕ quo ad Indulgentias, quarum vetustissimo usu probato, ostenditur plenissimam potestatem eas elargiendi esse in Papa; limitatam autem in Cardinalibus, Episcopis, Archiepiscopis, Abbatibus, ac aliis Prӕlatis Regularibus; nullam verò in Conciliis, Vicariis, Capitulis, ac Parochis. Novem observationes scitu dignӕ circa facultatem Episcoporum impertiendi Indulgentias; & harum publicationes etiam ab aliis, quàm ab Episcopo, ex consuetudine fieri posse...
•  
  PDF 82 Decisio XXI. Argumentum. De necessitate examinis conscientiӕ ante Confessionem. Quanta debeat esse diligentia in eo faciendo? Exempla virorum felicis, ac debilis memoriӕ. Peccata linguӕ, cogitationum, & omissionum difficilè reperiri in discussione conscientiӕ. Quando sit valida Confessio, omisso examine? Utrum valeat Confessio facta non voce, sed exhibitione chartӕ continentis, genuflexi coram Sacerdote?
•  
  PDF 87 Decisio XXII. Argumentum. Mutorum diversitas ac Mutitatis quatuor causӕ ex fonte Medicinӕ extractӕ declarantur. Muti an possint contrahere Matrimonium? Profiteri in Religione? ac alia publica officia agere? ex Jurisprudentum dictis ostenditur: nec non ex Historia tùm Sacra, tùm Profana plurium Mutroum exempla referuntur. Hi quomodo possint, ac debeant sua peccata confiteri? deciditur, & refertur casus curiosus, sed periculosus Muti ab Auctore reperti in Visitatione Patavinӕ Diœcesis.
•  
  PDF 91 Decisio XXIII. Argumentum. Integritas, quӕ est secunda Confessionis Sacramentalis conditio, in prӕsenti Decisione declaratur, quӕ tria requirit, Numerum, Circumstantias, & effectus peccatorum. Ratione, Juribus, & Exemplis Animarum damnatarum probatur necessitas hujus integritatis. Hӕc tamen ex Divina institutione dispensatur in sex casibus Physicӕ, vel Moralis impotentiӕ hic relatis, & expositis, in quibus clarè, ac doctè ostenditur, quomodo, & quando liceat tacere aliquod peccatum in Confessione? Et ...
•  
  PDF 96 Decisio XXIV. Argumentum. Agitur de necessaria numerica specificatione culparum. Prӕmittitur artis Arithmeticӕ, ac numerorum origo, usus, & utilitas; ac eorum à primo usque ad Decimum laudes, atque excellentiӕ; tùm Sacris, tùm Profanis eruditionibus; quasinter habetur Regula cognoscendi Anni Bisextilis, & Aurei Numeri reperiendi. Traditur, quando opus sit exprimere numerum certum malorum actuum tàm internorum, quàm externorum; & quando sufficiat incertum cum particula Circiter, Plus, Minusve? Meretrices...
•  
  PDF 101 Decisio XXV. Argumentum. Circumstantiarum peccati definitione, ac multiplici divisione proposita, firmatur Regula inconcussa; quod Circumstantiӕ mutantes speciem sunt de necessitate confitendӕ. Deinde examinatur celebris, ac famosa Quӕstio, Utrùm Circumstantiӕ notabiliter aggravantes sint de necessitate in Confessione aperiendӕ? Utriusq; opinionis, affirmativӕ, ac negativӕ argumenta proponuntur, & enervantur. Tandem in quinque Notandis colliguntur quinque genera circumstantiarum aggravantium, quarum ...
•  
  PDF 108 Decisio XXVI. Argumentum. Prima circumstantia Quis, in confessione explicanda, declaratur. Hӕc concernit personam Pœnitentis, cujus peccata vel gravat, vel multiplicat numero, vel facit mutare speciem ob ejus Dignitatem, Votum, Ligamen Matrimoniale, & Scandalum. Agitur de dignitate Pœnitentis ob scientiam, ӕtatem, ac Superioritatem. De ejus Voto, statuque conjugali; pluribusque exemplis ostenduntur Circumstantiӕ inde resultantes, in Confessione manifestandӕ. Scandali essentia, ac divisio traditur, & ...
•  
  PDF 113 Decisio XXVII. Argumentum. Disseritur de Circumstantia Quid, concernente peccata Pœnitentium, ad duos prӕcipuè effectus; ut scilicet Confessarius cognoscat, quando mutent speciem, & quando habeant annexam obligationem restitutionis vel bonorum, vel famӕ? Repetuntur cursim ferè omnia peccata contra Prӕcepta Decalogi ad supradictos effectus; & plures Circumstantiӕ considerantur, potissimum in peccatis Luxuriӕ, & in usu Matrimonii. Dantur doctrinӕ, & exempla recentia compensationis damnorum, cum faceta ...
•  
  PDF 119 Decisio XXVIII. Argumentum. Explicantur quinque sequentes circumstantiӕ peccati, Ubi, Quibus Auxiliis, Cur, Quomodo, Quando? & ostenditur, quando aggravent? mutent speciem? & sint in Confessione manifestandӕ? Exempla duarum Meretricum, recusantium in loco Publico coire.
•  
  PDF 122 Decisio XXIX. Argumentum. Mendacii maligna natura exposita, ejusque speciebus, ab ipso immunem esse debere Confessionem Sacramentalem ostenditur, ut sit Fidelis. Mentiri in Confessione, quando sit Mortale, & quando Veniale? quinque Regulis demonstratur. Exempla gravia, ac lepida ad evitandum quodcumque mendacium referuntur.
•  
  PDF 125 Decisio XXX. Argumentum. Prӕsens Decisio continet quartam conditionem Confessionis Sacramentalis, ut scilicet Sit Obediens; hoc est, ut Pœnitens sit dispositus acceptare, & exequi pœnitentia[m], quam ei injunxerit Confessarius, & ei obedire circa alia concernentia salutem Animӕ. Examinatur famosa Quӕstio, An sit absolvendus Pœnitens recusans Pœnitentiam Confessarii, asserendo, sevelle eam facere in Purgatorio? Stultam esse hanc assertionem exemplum relatum à S. Antonino demonstrat.
•  
  PDF 129 Decisio XXXI. Argumentum. Proponuntur novem principales casus, in quibus prior Confessio invalida est reiteranda. Quinque ex defectu confitentis vel ob malum finem, vel non integrè, vel absque dolore, ac proposito se emendandi: vel non deferendi occasiones proximas (circa quas quatuor propositiones damnatӕ referuntur): vel ob excommunicationem, à qua Confitens priùs, quàm à peccatis non fuit absolutus. Redditur ratio cur excommunicati, etsi indignè, validè tamen recipiant omnia Sacramenta; non autem ...
•  
  PDF 134 Decisio XXXII. Argumentum. Quӕritur, An Moribundi, qui destitutis sensibus, confiteri non possunt peccata sua, sint Sacramentaliter absolvendi? Distinguuntur, examinantur, & resolvuntur quatuor casus. Exempla agonizantium, qui sopitis sensibus nec vocem Confessarii audierunt, nec ullum pœnitentiӕ actum interiùs emiserunt. Doctrina summè necessaria Parochis, Confessariis, ac aliis Sacerdotibus morientes adjuvantibus.
•  
  PDF 136 Decisio XXXIII. Argumentum. Pro resolutione Casus, An Moribundus habens tantùm Venialia sit obligatus ea confiteri? discutitur, An sit, & esse possit Prӕceptum de Confessione Venialium? Quӕ dispositio requiratur in confitente Venialia tum circa dolorem, tùm circa propositum emendationis. Venialia quot, & quibus modis deleantur in hac vira ei, qui non habet Mortalia ? An deleri possint venialia habenti etiam mortalia, mortalibus non deletis? In alia vita animӕ Justorum qualiter purgentur à Venialibus ...
•  
  PDF 141 Decisio XXXIV. Argumentum. Satisfactionis Sacramentalis materia in hac Decisione plenissimè declaratur. Traditur ipsius definitio explicans essentiam, & effectus ejusdem. De obligatione Confessarii circa impositionem Pœnitentiӕ. Qualem, & quantam debeat imponere? Causӕ, ob quas levis Pœnitentia pro gravibus peccatis potest injungi? Quanto tempore ejus executio possit differri? An adimplenda sit in statu gratiӕ? Cur, quomodo, quando, & à quibus Satisfactio à Confessario imposita pœnitenti sit commutanda?
•  
  PDF 146 Decisio XXXV. Argumentum. Forma Sacramenti Pœnitentiӕ, quӕ est absolutio à peccaris, exactissimè explicatur. Plures quӕstiones curiosӕ, ac utiles circa illam resolvuntur. Quomodo peccata aliàs confessa, & dimissa in nova Confessione iterùm dimittantur, subtiliter examinatur, ac ostenditur. Mutatio formӕ hujus Sacramenti an licitè, & validè fieri possit? An liceat absolvere à peccatis sub conditione? Bulla Clementis Papӕ VIII. de confitente per litteras, & absente non absolvendo, interpretata, ac declarata.
•  
  PDF 151 Decisio XXXVI. Argumentum. Solum Sacerdotem esse Ministrum Sacramenti Pœnitentiӕ in hac Decisione firmatur. Ejusdem Ministri quatuor necessaria requisita exponuntur; Probitas, Scientia, Prudentia, ac Justitia; & enucleantur variӕ Quӕstiones in eorumdem requisitorum declaratione. Prӕcipuè an Confessarii teneantur monere Superiores, quorum Confessiones audiunt, de eorum notoriis defectibus, vel suorum Ministrorum? Utrùm debeant ipsi restituere, si non inculcaverint pœnitentibus onus restitutionis? An ...
•  
  PDF 154 Decisio XXXVII. Argumentum. De approbatione Confessariorum sӕcularium disseritur in prӕsenti Decisione. Docetur, quod eorum approbatio requirit duo, scilicet judicium de idoneitate, & concessionem Jurisdictionis pro pœnitentibus absolvendis. Qualiter approbentur Parochi, nec non simplices Sacerdotes? Utrum approbatio facienda sit ab Episcopo Confessarii, vel Pœnitentis, vel Loci, in quo atidienda est Confessio? An dentur Casus, in quibus Sacerdos non approbatus possit absolvere? Abbates habentes ...
•  
  PDF 162 Decisio XXXVIII. Argumentum. De approbatione Confessariorum Regularium, pro audiendis sӕcularium personarum confessionibus, tractatur in prӕsenti Decisione. Recensentur eorumdem Regularium Privilegia antiqua; eaque declarantur, distinguendo tria Jura; Jus vetus Extravagantium, Jus novum Concil. Trident. & Jus novissimum Constitutionis Urbani Papӕ VIII. Disputatur, An Regulares Confessarii habeant Jurisdictionem à Papa, vel ab Episcopis? Quomodo sit danda licentia Regularibus audiendi Confessiones ...
•  
  PDF 171 Decisio XXXIX. Argumentum. Disseritur de Confessariis Religiosorum, & de eorum approbatione per Prӕlatos Regulares tantùm facienda. Examinatur famosa Quӕstio, An Religiosus habens licentiam eligendi extraneum Confessarium, possit eligere simplicem Sacerdotem à nemine approbatum? Firmatur opinio negativa contra torrentem Moralistarum. Alia plura dubia proponuntur, ac resolvuntur, concernentia Confessarios Religiosorum existentium intrà, & extra Monasterium; nec non Itinerantium, Novoitiorum, Famulorum, ...
•  
  PDF 176 Decisio XL. Argumentum. Confessarii Regulares non approbati ab Episcopo non possunt audire confessiones Mulierum Tertiariarum, quӕ vulgò dicuntur Pizzochere. Harum duo genera. Conditiones, quibus Tertiariӕ sunt ab Episcopis permittendӕ. Plura de his Tertiariis scitu digna. Qua pœna plectendus Regularis audiens earum confessiones sine approbatione Episcopi?
•  
  PDF 178 Decisio XLI. Argumentum. Tractat prӕsens Decisio de Confessariis Monialium Episcopo subditarum. De origine Monasteriorum, & eorum Clausurӕ. Indigitantur Confessariorum Monialium qualitates, ac requisita. Cautelӕ prӕscriptӕ ab Innocentio Papa XI. in audiendis confessionibus Monialium ӕgrotantium. Deciditur difficillimus casus Monialis confitentis crimen reservatum; sed prohibentis Confessario accedere ad Episcopum pro facultate eam absolvendi, ob justum, ac probabilem timorem manifestationis sui ipsius ...
•  
  PDF 181 Decisio XLII. Argumentum. Electio, & approbatio Confessariorum Monialium Regularibus subditarum à quo sit facienda? Stipendium eorumdem Quale? & Quantum? Socius Confessarii Regularis an intret cum ipso in Clausuram Monialium? Prӕdictas Moniales Regularibus subjectas quis absolvat à censuris, & à casibus reservatis? Quis iisdem morientibus assistat?
•  
  PDF 183 Decisio XLIII. Argumentum. Ex hypothesi, quòd innotescat Confessario Monialium, reperiri inter eas Unam Hermaphroditam, agitur de variis speciebus, seu differentiis Hermaphroditorum; & circa eosdem curiosӕ, sed utiles Quӕstiones, scitu necessariӕ, proponuntur, atque terminantur ex Philosophorum, ac Medicorum doctrina, exemplis, & Historiis. Prӕcipuè Quomodo fœminӕ convertantur in Mares? An Mares possint in fœminas converti? An Hermaphroditi valeant in venereis Agere, & Pati? Generare eum aliis, ac ...
•  
  PDF 189 Decisio XLIV. Argumentum. Exponitur, quid sit casuum Reservatio? An ea in Ecclesia sit antiqua? Et qui possint in foro interno, ac Sacramentali Casus sibi reservare? Examinatur, An reservari possint peccata Venialia, vel Mortalia interna, vel dubia? Referuntur Instructiones Sacrӕ Congregationis Episcoporum, ac Regularium circa Casuum reservationem.
•  
  PDF 190 Decisio XLV. Argumentum. De permissa absolutione à quibuscunque reservatis in articulo, vel periculo mortis, ac tempore Jubilӕi. De facultate absolvendi à casibus occultis, Papӕ reservatis, competente Episcopis vigore Concilii Tridentini sess. 24. de Reform. cap. 6. & à publicis de Jure Canonum, ubi pœnitentes sint impediti recurrere ad Papam. An Episcopi absolvant à casibus occultis Bullӕ Cœnӕ Domini? & ab aliis post Concilium Sedi Apostolicӕ reservatis? Referuntur varii casus, in quibus Confessarii ...
•  
  PDF 194 Decisio XLVI. Argumentum. Disseritur de potestate Regularium circa casus reservatos. Refertur Decretum Clementis VIII. circa reservationem Casuum pro Religiosis. Quӕ, & quanta sit auctoritas Prӕlatorum Regularium circa casus reservatos à Papa, vel ab Episcopis, in absolvendis suis Religiosis? A quibus casibus Confessarii Regulares non possint absolvere suos pœnitentes sӕculares? Quam facultatem iidem habeant dispensandi in Votis, ac in Irregularitatibus cum suis Pœnitentibus sӕcularibus?
•  
  PDF 199 Decisio XLVII. Argumentum. Proponitur Controversia: An Parochi Regulares tempore Episcopalis Visitationis teneantur recipere Confessarios missos ab Episcopo ad prӕdicandum eorum populis, ac confesssiones excipiendas; Et datur Declaratio Sacrӕ Congregationis Anni 1668., quod tenentur eos recipere.
•  
  PDF 201 Decisio XLVIII. Argumentum. Continet hӕc Decisio Eminentissimi Cardinalis Majoris Pœnitentiarii originem, antiquitatem, & in prӕteritis sӕculis amplissimam Auctoritatem. Innuit numerum ejus Officialium, ac Ministrorum Refert novissimam Constitutionem Innocentii Papӕ XII. anni 1692. reformativam Officii Sacrӕ Pœnitentiariӕ, ex qua dignoscitur, quando Major Pœnitentiarius possit, aut non possit absolvere à reservatis, etiam in Bulla Cœnӕ Domini, & à Censuris etiam latis ab nomine. Item dispensare, vel non ...
•  
  PDF 206 Decisio XLIX. Argumentum. Declaratur, Quid sit Sigillum Confessionis? A quotuplici jure proveniat? Quӕ personӕ teneantur illud servare? Et de quibus rebus? Quot modis Sigillum Sacramentale frangatur? Quando liceat Confessario uti scientia Confessionis? Pœnӕ contra hujus Sigilli violatores. Historia crudelitatis Wenceslai Imperatoris; ac exempla Confessariorum ultimo supplicio punitorum ob violatum Sigillum.
•  
  PDF 211 Decisio L. Argumentum. Agitur de Prӕcepto tùm Divino, tùm Ecclesiastico annuӕ Confessionis. Ostenditur, quas personas utrumque afficiat? Quando, & Quomodo intra annum sit confitendum? Quӕ causӕ excusent ab annua Confessione? Circa eam Quӕstiones diversӕ utiles, ac jucundӕ. Prӕcipuè, an Papa teneatur confiteri? An Deipara Sacramentum Pœnitentiӕ susceperit? Et an peccata confessa, & remissa in hac vita sint ab omnibus videnda in die Judicii?
•  
  PDF  Index Verborum, Ac Rerum Magis Notabilium in hoc tractatu De Virtute, Ac Sacramento Poenitentiӕ.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine