Suárez, Francisco: R. Patris, Francisci Svarez, E Societate Iesv, Metaphysicarvm Dispvtationvm, In Qvibvs Et Vniversa Natvralis Theologia Ordinate Traditvr, Et Qvæstiones [...] : Cvm Qvinqve Indicibvs .... R. Patris, Francisci Svarez, E Societate Iesv, Metaphysicarvm Dispvtationvm, In Qvibvs Et Vniversa Natvralis Theologia Ordinate Traditvr, Et Qvæstiones [...]. Mogvntiæ ; [Coloniæ Agrippinæ] : Mylius Birckmannus ; Mogvntiæ : Meresius, 1630- : 1(1630-). Mogvntiæ ; [Coloniæ Agrippinæ] : Mylius Birckmannus ; Moguntiæ : Meresius, 1630
Content
- PDF 1. R. Patris, Francisci Svarez, E Societate Iesv, Metaphysicarvm Dispvtationvm, In Qvibvs Et Vniversa Natvralis Theologia Ordinate Traditvr, Et Qvæstiones Ad omnes duodecim Aristotelis Libros pertinentes, accuratè disputantur. Tomi Dvo
- PDF Front cover
- PDF Endsheet
- PDF Title page
- PDF 3 Ratio Et Discvrsvs Totivs Operis, Ad Lectorem.
- PDF [5] Index Dispvtationvm, Et Sectionvm, Qvæ In Hoc Opere Continentvr.
- PDF 12 Ratio Indicvm Hvivs Operis
- PDF 1 Proœmivm.
- PDF 1 Dispvtatio I. De natura primæ Philosophiæ seu Metaphysicæ.
- PDF 2 Sectio Prima. Qvod sit Metaphysicæ obiectum.
- PDF 8 2 Vtrum Metaphysica versetur circa res omnes secundum pro prias rationes earum.
- PDF 14 3 Vtrum Metaphysica sit vnæ tantum scientia.
- PDF 17 4 Quæ sint huius scientiæ mune ra, quis finis, quæue vtilitas.
- PDF 24 5 Vtrum Metaphysica sit perfectißima scientia speculatiua, veraq[ue] sapientia.
- PDF 34 6 Vtrum inter omnes scientias Metaphysica maxime ab homine appetatur appetitu naturali.
- PDF 41 Disp. II. De ratione essentiali seu conceptu entis.
- PDF 41 Sect. 1. Vtrum ens in quantum ens, habeat in mente nostræ vnum conceptum formalem omnibus entibus communem.
- PDF 45 2 Vtrum ens habeat vnum conceptum, seu rationem formalem obiectiuam.
- PDF 52 3 Vtrum ratio seu conceptum entis in re ipsa & ante intellectum, sit aliquo modo præcisus ab inferioribus.
- PDF 56 4 In quo consistat ratio entis in quantum ens, & quomodo inferioribus entibus conueniat.
- PDF 59 5 Vtrum ratio entis transcendat omnes rationes & differentias inferiorum entium, ita vt eis intime, & essentialiter includatur.
- PDF 63 6 Quomodo ens in quantum ens ad inferior a contrahatur seu determinetur.
- PDF 65 Dispvt. III. De passionibus entis in communi & principiis eius.
- PDF 65 Sect. 1. Vtrum ens in quantum ens habeat aliquas paßiones, & quales illæ sint.
- PDF 68 2 Quot sint paßiones, & quem ordinem se seruent.
- PDF 70 3 Quibus principiis demonstrari poßint paßiones de ente, & an inter ea hoc sit primum, Impossibile est idem esse & non esse.
- PDF 73 Dispvt. IV. De vnitate transcendentali in communi.
- PDF 73 Sect. 1. Vtrum vnitas transcendentalis addat enti rationem aliquam posit iuam, vel tantum priuatiuam.
- PDF 78 2 Vtrum vnum de formali dicat solam negationem quam addit supra ens, vel aliquid aliud.
- PDF 79 3 Quotuplex sit in rebus vnitas.
- PDF 83 4 Vtrum vnitas sit adæquata poßio entis: & de diuisione entis in vnum & multa.
- PDF 84 5 An diuisio entis in vnum & multa sit analoga.
- PDF 85 6 Quomodo vnum & multa opponantur.
- PDF 86 7 An vnum sit prius quam multa, & indiuisio quam diuisio.
- PDF 87 8 An diuisio entis in vnum & multa sit prima omnium.
- PDF 89 9 Vtrum vnitas transcendentalis sit vnitas numemerica, vel quænam illa sit.
- PDF 92 Dispvt. V. De vnitate indiuiduali, eiusque principio.
- PDF 92 Sect. 1. Vtrum omnes res quæ existunt, vel existere possunt singulares sint & indiuiduæ.
- PDF 94 2 Vtrum in omnibus naturis res indiuidua & singularis, vt alis est, addat aliquid supra communem, seu specificam naturam.
- PDF 102 3 Vtrum materia signata sit indiuiduationis principium in substantiis materialibus.
- PDF 111 4 An forma substantialis sit principium indiuiduationis substantiarum materialium.
- PDF 112 5 Vtrum principium indiuiduationis sit existentia rei singularis.
- PDF 114 6 Quod tandem sit principium indiuiduationis in omnibus substantiis creatis.
- PDF 119 7 Vtrum principium indiuiduationis accidentium sit ex subiecto sumendum.
- PDF 120 8 An repugnet duo accidentia solum numero diuersa, esse simul in eodem subiecto ob eorum indiuiduationem.
- PDF 125 9 An repugnet indiuiduationi accidentium vt plura solum numero differentia succeßiue sint in eodem subiecto.
- PDF 127 Disp. VI. De vnitate formali & vniuersali.
- PDF 127 Sect. 1. Vtrum sit in rebus aliqua vnitas formalis distincta à numerali, & minor illa.
- PDF 130 2 An vnitas vniusalis naturæ distincta à formali, sit in rebus actu ante mentis operationem.
- PDF 134 3 Vtrum natura communis ex se habeat aliquam vnitatem præcisionis extra indiuidua, & ante mentis operationem.
- PDF 137 4 Quid sit in natura a vniuersali apitudo vt sit in multis.
- PDF 140 5 An vnitas vniuersalis consurgat ex operatione intellectus, & quomodo difficultatibus in contrarium positis satisfaciendum sit.
- PDF 141 6 Per quam operationem intellectus fiant res vniuersales.
- PDF 145 7 An vniuersalia sint entia realia corporea, substantialia, vel accidentalia, quasq[ue] causas habeant.
- PDF 147 8 Quotuplex sit vniuersale, seu vnitas eius.
- PDF 150 9 Quomodo in re distinguantur vnitas generis & differentiæ, tam inter se, quam ab specifica vnitate.
- PDF 155 10 Vtrum abstracta Metaphysica generum, & specierum, & differentiarum poßint inter se prædicari.
- PDF 156 11 Quod sit in rebus principium vnitatis formalis, & vniuersalis.
- PDF 158 Disp. VII. De variis distinctionum generibus.
- PDF 158 Sect. 1. Vtrum præter distinctionem realem & rationis, sit aliqua alia distinctio in rebus.
- PDF 165 2 Quibus signis seu modis discerni poßint verij gradus distinctionis rerum.
- PDF 172 3 Quomodo idem, & dinersum tum inter se, tum ad ens comparentur.
- PDF 173 Disp. VIII. De Veritate, seu Veto, quod est passio entis.
- PDF 174 Sect. 1. Vtrum in compositione & diuisione intellectus sit formalis veritas.
- PDF 175 2 Quid sit veritas cognitionis.
- PDF 179 3 Vtrum veritas cognitionis sit solum in compositione, & diuisione, vel etiam insimplicibus conceptibus.
- PDF 183 4 An veritas cognitionis seu intellectus in eo non sit, donec iudicet.
- PDF 185 5 An veritas cognitionis sit tantum in intellectu speculatiuo, vel etiam in practico.
- PDF 186 6 An in diuisione sit veritas æque ac in compositione.
- PDF 187 7 Vtrum veritas aliqua sit in rebus, quæ sit paßio entis.
- PDF 195 8 An veritas per prius dicatur de veritate cognitionis, quam de veritate rei, & quomodo.
- PDF 198 Disp. IX. De falsitate, seu falso.
- PDF 198 Sect. 1. Quidnam, & vbi sit falsitas, & an sit entis proprietas.
- PDF 203 2 Quæ sit falsitatis origo.
- PDF 205 3 Vnde oriatur difficultas veritatem assequendi.
- PDF 208 Dispvt. X. De bono seu bonitate transcendentali.
- PDF 208 Sect. 1. Quid bonum, seu bonitas sit.
- PDF 212 2 Quomodo se habeat bonum ad rationem finis.
- PDF 219 3 Quodnam bonum sit, quod cum ente conueritur tanquam paßio eius.
- PDF 224 Disp. XI. De malo.
- PDF 225 Sect. 1. Vtrum malum sit aliquid in rebus, & quotuplex sit.
- PDF 229 2 Quotuplex sit malum.
- PDF 230 3 Vbi, & vnde sit malum, & quas causas habeat.
- PDF 234 [4 Cur malum inter attributa entis non numeretur.]
- PDF 235 Disp. XII. De causis entis in communi.
- PDF 235 Sect. 1 Vtrum causa & principium idem omnino sint.
- PDF 242 2 Vtrum sit aliqua communis ratio causæ, & quænam, & qualis.
- PDF 245 3 Quotuplex sit causa.
- PDF 249 Dispvt. XIII. De materiali causa substantiæ.
- PDF 249 Sect. 1. An sit euidens ratione naturali dari in entibus causam materialem substantiarum, quam materiam primam nominamus.
- PDF 252 2 Vtrum materialis causa substantiarum generabilium, sit vna multiplex.
- PDF 254 3 Vtrum prima & vnica causa materialis generabilium substantiarum, sit aliquod corpus simplex, vel substantia integra.
- PDF 258 4 Vtrum materia prima habeat aliquam entitatem actualem ingenerabilem, & incorruptibilem.
- PDF 261 5 Vtrum materia sit pura potentia, & quo sensuid accipiendum sit.
- PDF 265 6 Quomodo poßit materia cognosci.
- PDF 266 7 Quid causes materia.
- PDF 267 8 Per quid causet materia.
- PDF 270 9 Quid sit causalitas materiæ.
- PDF 273 10 Vtrum materialis causa substantialis in corporibus incorruptibilibus inueniatur.
- PDF 276 11 An materia incorruptibilium corporum sit eiusdem rationis cum elementari.
- PDF 285 12 Vtrum materia cœlestis ne an elementaris perfectior sit.
- PDF 286 13 Qualis sit causalitas materiæ incorruptibilium corporum.
- PDF 287 14 Vtrum in rebus incorporeis dari poßit causa materialis substantialis, & quomodo quantitas ad hancmaterialem causam comparetur.
- PDF 290 Dispvt. XIV. De causa materiali accidentium.
- PDF 291 Sect. 1. Vtrum detur vera causa materialis accidentium.
- PDF 293 2 An substantia vt esse poßit immediata causa materialis accidentium.
- PDF 297 3 Quænam substantia poßit esse causa materialis accidentium.
- PDF 311 4 Vtrum vnum accidens poßit esse proxima causa materialis alterius.
- PDF 313 Dispvt. XV. De causa formali substantiali.
- PDF 314 Sect. 1. An dentur in rebus materialibus substantiales formæ.
- PDF 318 2 Quomodo poßit forma substantialis fieri in materia, & ex materia.
- PDF 322 3 An in eductione substantialis formæ oporteat materiam tempore antecedere.
- PDF 325 4 An forma, dum ex materia educitur, per se fiat.
- PDF 326 5 Quæ sit propria ratio formæ substantialis, propriaq[ue] causalitas eius in suo genere.
- PDF 326 6 Quæ sit ratio causandi formæ.
- PDF 329 7 Quis sit effectus causæ formalis.
- PDF 331 8 Vtrum forma sui stantialis sit vera causa materiæ, & materia effectus eius.
- PDF 335 9 Vtrum tanta sit dependentia materiæ à forma, vt sine illa nec per diuinam potentiam conseruari poßit: & è conuerso.
- PDF 338 10 Vtrum vnius substantiæ vna tantum detur causa formalis.
- PDF 351 11 Quid sit forma Metaphysica, & quæ materia illi respon deat, quamq[ue] causalitatem habeat.
- PDF 356 Disp. XVI. de formali causa accidentali.
- PDF 356 Sect. 1. Vtrum omnia accidentia veram exerceant causalitatem formalem, & circa quem effectum.
- PDF 361 2 Vtrum omnis forma accidentalis educatur de potentia subiecti.
- PDF 365 Disp. XVII. De causa efficiente in communi.
- PDF 373 Dispvt. XVIII. De causa proxima efficiente, eiusque causalitate, & omnibus quæ ad causandum requirit.
- PDF 373 Sect. 1. Vtrum res creatæ aliquid vere efficiant.
- PDF 376 2 Quodnam sit principium, quo vna substantia creata efficit aliam.
- PDF 387 3 Quodnam sit principium, quo substantiæ creata efficiunt accidentia.
- PDF 392 4 Quæ accidentia poßint esse principia agendi.
- PDF 394 5 Vtrum sola accidentia sine concursu formarum substantialum efficiant alia accidentia.
- PDF 396 6 Vtrum accidens sit instrumentum tantum in productione alterius accidentis.
- PDF 397 7 Vtrum causa efficiens eße debeat in re distincta à recipiente, vt agere poßit.
- PDF 408 8 Vtrum causa efficiens debeat esse simul coniuncta, vel propinqua passo vt agere poßit.
- PDF 420 9 Vtrum causa efficiens ad agendum requirat passum sibi dißimile, & in qua proportione.
- PDF 427 10 Vtrum actio sit propria ratio causandi efficientis causæ seu causalitatis eius.
- PDF 429 11 Vtrum causa efficiens aliquid efficiendo corrumpat aut destruat, & quomodo.
- PDF 432 Dispvt. XIX. De causis necessario, & libere seu contingenter agentibus, vbi etiam de faro, fortuna, & casa.
- PDF 432 Sect. 1. Vtrum in causis efficientibus creatis sint aliquæ necessrio agentes, & qualis sit illa neceßitas.
- PDF 435 2 Vtrum inter efficientes causas sint aliquæ absq[ue], neceßitate & cum libertate operantes.
- PDF 440 3 Vtrum causis efficientibus poßit eße aliqua libere agens si prima causa ex neceßitate operatur: & in vniuersum An libertas actionis requirat libertatem in omnibus causis in illam influentibus, vel an vna sufficiat.
- PDF 444 4 Quomodo stet libertas vel contingentia in actione causa secundæ, non obstante concursu primæ: consequenter. Quo sensu verum sit causam liberam esse; Que positis onibus requisitis ad agendum potest agere, & non agere.
- PDF 447 5 Quænam sit facultas, in qua formalis residet libertas causæ creatæ.
- PDF 452 6 Quomodo causa libera determinetur à iudicio rationis.
- PDF 455 7 Quæ sit radix & origo defectus causa liberæ.
- PDF 456 8 Ad quos actus sit indifferentia in causa libera.
- PDF 460 9 An libertas causæ sit dum actu operatur.
- PDF 461 10 An ex libertate causarum efficientium oriatur contingentia in effectibus vniuersi, vel sine illa eße possit.
- PDF 464 11 Vtrum aliqua vera ratione poßit fatum inter causas efficientes vniuersi numerari.
- PDF 466 12 Vtrum casus & fortuna inter causas efficientes numerari debeant.
- PDF 468 Dispvt. XX. De prima causa efficiente, primaq; eius actione, quæ est Creatio.
- PDF 468 Sect. 1. An poßit ratione naturali cognosci creationem aliquorum entium poßibilem, an etiam neceßariam: vel (quod idem est) An vnum in quantum ens poßit essentialiter dependere effectiue ab alio ente.
- PDF 473 2 Vtrum ad creandum requiratur infinita vis agendi, & ideo ita sit Dei propria, vt creaturæ communicari non poßit.
- PDF 481 3 An poßit dari instrumentum creationis.
- PDF 483 4 An creatio sit aliquid in creatura distinctum ex naturæ rei ab ipsa.
- PDF 489 5 Vtrum de ratione creationis sit nouitas essendi.
- PDF 493 Dispvt. XXI. De prima causa efficiente, & altera eius actione, quæ est Conseruatio.
- PDF 493 Sect. 1. An possit ratione naturali demonstrari entia creata in suo eße semper de pendere ab actuali influxu primæ causæ.
- PDF 496 3 [i. e. 2] Quænam actio sit conseruatio, & quomodo à creatione differat.
- PDF 498 3 Vtrum res omnes à solo Deo pendeant in consueruari.
- PDF 503 Dispvt. XXII. De prima causa, & alia eius actione quæ est Cooperatio, seu Concursus cum causis secundis.
- PDF 503 Sect. 1. An poßit sufficienter probari ratione naturali Deum perse ac immediate operari in actionibus amnium creaturarum.
- PDF 508 2 Vtrum concursus causæ prima cum secundæ sit aliquid per modum principij, vel actionis.
- PDF 518 3 Quomodo comparetur concursus Dei ad actionem causæ secundæ, & ad subiectum eius.
- PDF 520 4 Quomodo Deu præbeat concursum suum causis secundis.
- PDF 526 5 Vtrum causæ secundæ pendeant essentialiter in operari à sola causa prima aut etiam alis.
- PDF 529 Dispvt. XXIII. De causa finali in communi.
- PDF 529 Sect. 1. An finis sit vera causa realis.
- PDF 531 2 Quotuplex sit finis.
- PDF 534 3 Quos effectus habeat causa finalis.
- PDF 539 4 Quid sit, vel in quo consistat ratio causandi, seu causalitatis causæ finalis.
- PDF 542 5 Quænam sit in fine proxima a ratio finaliter causandi.
- PDF 545 6 Quæ res poßit causalitatem finalem exercere.
- PDF 549 7 An eße cognitum sit fini conditio necessaria vt poßit finaliter causare.
- PDF 551 8 Vtrum finis moueat secundum suum esse reale vel secundum esse cognitum.
- PDF 553 9 Vtrum causalitas finis locum habeat in diuinis actionibus & effectibus.
- PDF 555 10 Vtrum in actionibus naturalium& irrationalium agentium vera causalitas finalis intercedat.
- PDF 558 Dispvt. XXIV. De vltima finali causa, seu vltimo fine.
- PDF 558 Sect. 1 An poßit sufficienter probari ratione naturali dari aliquem vltimum finem, & non dari proceßum in infinitum in causis finalibus.
- PDF 561 2 Vtrum finis vltimus per se ac proprie concurrat cum om nibus finibus proximis ad finaliter causandum & co[n]sequenter, An omnia agentia in omnibus actionibus suis finem vltimum intendant.
- PDF 564 Disp. XXV. De causa exemplari.
- PDF 564 Sect. 1. An sit, quid sit, & vbi sit exemplar.
- PDF 571 2 Vtrum exemplar propriam rationem causæ cinstitutat, vel ad aliquam aliarum reuocetur.
- PDF 575 Disp. XXVI. De comparatione causarum ad effecta.
- PDF 575 Sect. 1. Vtrum omnis causa sit effectu suo nobilior.
- PDF 577 2 Vtrum omnis causa sit prior suo effectu.
- PDF 580 3 Vtrum eiusdem effectus esse poßint, aut debeant plures causæ.
- PDF 583 4 An poßint idem effectus esse simul à pluribus causis totalibus eiusdem generis & speciei.
- PDF 586 5 Vtrum diuisim poßit idem effectus naturaliter eße à pluribus causis totalibus.
- PDF 592 6 Vtrum eadem poßit esse causa plurium effectuum, præsertim contrariorum.
- PDF 595 Disp. XXVII. De comparatione causarum inter se.
- PDF 596 Sect. 1. Quænam ex quatur causis perfectior sit.
- PDF 597 2 Vtrum causæ poßint esse sibi inuicem causæ.
- PDF Leerseiten
- PDF Endsheet
- PDF Back cover
- PDF Spine
- PDF 2. R. Patris, Francisci Svarez, E Societate Iesv, Metaphysicarvm Dispvtationvm, In Qvibvs Et Vniversa Natvralis Theologia Ordinate Traditvr, Et Qvæstiones Ad omnes duodecim Aristotelis Libros pertinentes, accuratè disputantur. Tomi Dvo