Inhalt

•  
  PDF 2. Quæstionum, Et Resolutionum Legalium Libri Duo
•  
  PDF  Vorderdeckel
•  
  PDF  Vorsatz
•  
  PDF  Leerseiten
•  
  PDF  Schmutztitel
•  
  PDF  Titelblatt
•  
  PDF  Ad Sacratissimam Et Gloriosissimam semper Virginem Mariam, Matrem Dei, Reginam Coeli, Et Terrӕ; Dominam Et Patronam meam colendißimam.
•  
  PDF  Perillustri Et Excellentissimo Domino, Domino Petro Francisco De Tonduti, Domino De Saint Legier, Comiti Palatino; Elogium.
•  
  PDF  Monostichon Anagramma, In quo alluditur ad Arma, & Opera Legalia Authoris.
•  
  PDF  In Librum Beneficialium Et Civilium Quӕstionum Excellentissimi I. C. Aven. ac Parentis Colendissimi, D. D. Petro Francisci De Tonduti, Toparchӕ Sanlegerii; Epigramma.
•  
  PDF  Nobili, Et Amplissimo Domino Meo, D. Petro Francisco De Tonduti, Sanlegerii Domino Et Toparchӕ, Epigramma.
•  
  PDF  Amplissimo, Clarissimoque D. Domino Petro Francisco De Tonduti Sanlegerio, I. C. Celeberrimo, Carmen.
•  
  PDF  Al Signor Pier Francesco De Tonduti, Nobile Avignonese, Segnore di Sanlegier: Alla Gloria della Francia Sonetto.
•  
  PDF  Perillvstri Et Magnifico Domino D. Petro Francisco De Tonduti Sanlegerii Toparchӕ, Comiti Palatino, The Midis Vtrivsqve Mystӕ Toto Orbe Celeberrimo, Elogium.
•  
  PDF  Lectori Juridico Epigramma.
•  
  PDF  Approbatio Doctorvm Theologiӕ.
•  
  PDF  Alia Approbatio.
•  
  PDF  Approbatio R. P. Inquisitoris.
•  
  PDF  Approbationes.
•  
  PDF  Summa Privilegii Regis Christianissimi.
•  
  PDF  Index Capitum Tertiӕ Partis Qvӕstionvm Beneficialivm, Canonicarum, & Regularium.
•  
  PDF 1 Quӕstionum Beneficialium, Canonicarum, Et Regularium Tertia Pars.
•  
  PDF 1 Cap. CXXI. Moniales translatӕ utrùm fiant filiӕ secundi Monasterii, ad quod translatӕ fuerunt? ...
•  
  PDF 3 Cap. CXXII. De Monasterio Monialium ad egestatem redacto: Et qua ratione illi succurrendum! ...
•  
  PDF 6 Cap. CXXIII. In resignatione pura statim resignans jus amittit. ...
•  
  PDF 7 Cap. CXXIV. De jure visitandi alia monasteria prӕtenso per Abbatissam. ...
•  
  PDF 10 Cap. CXXV. De electione Prouincialis in ordine Minorum: & de electo administrante ante confirmationem: necnon de eo qui propter infirmitatem non potest exercere functiones sui offici. ...
•  
  PDF 12 Cap. CXXVI. De Canonico per Episcopum excommunicato, utrum amittat sua beneficia, vel fructus, aut distributiones quotidianas, seu anniuersaria, & alia emolumenta incerta, quӕ dantur pro seruitio personali, si excommunicatio fuerit justa, vel iniusta: Et vtrùm excommunicatus amittat jus optandi. ...
•  
  PDF 14 Cap. CXXVII. Episcopo recusante aliquem ad sacros Ordines admittere, quomodo procedendum sit? ...
•  
  PDF 16 Cap. CXXVIII. Ad quem spectet collatio beneficiorum in Ecclesiis exemptis vacantium; sicut & illorum vnio, aut vnionis reuocatio. ...
•  
  PDF 17 Cap. CXXIX. De translatione Sedis Episcopalis, vel Abbatialis ab vna Ecclesia ad aliam, cuius authoritate fieri debeat; & cuius ad id consensus requiratur, & quibus ex causis fieri debeat; & vtrùm in illa requiratur citatio Consulum loci. ...
•  
  PDF 18 Cap. CXXX. De possessione beneficii viuo resignante capienda, & quod attendatur Data appulsus Cursoris ad Vrbem in beneficiis Galliӕ. ...
•  
  PDF 21 Cap. CXXXI. De Constiutione cuiusdam Ordinis religiosi, quod vno, aut duobus Definitoribus absentibus, Procurator Generalis, & eo absente alii Definitores subrogentur. ...
•  
  PDF 22 Cap. CXXXII. De priuilegiis Equitum Hierosolymitanorum, ratione exemptionis à solutione collectarum, & aliarum impositionum, necnon etiam Decimarum, tam quoad ipsos, quàm quoad illorum colonos; & vtrùm illis renuntiare censeantur per solutiones factas per aliquot annos? ...
•  
  PDF 24 Cap. CXXXIII. Parochus, aut populus, vtrum teneantur ad conseruationem & reparationem campanarum, siue eӕ necessariӕ sint, siue superfluӕ? ...
•  
  PDF 26 Cap. CXXXIV. Promissio dotis spiritualis facta per Patrem intuitu alicuius certi & determinati Monasterii, vtrum possit demandari executioni contra patrem, si filia emittat professionem in alio diuerso Monasterio? ...
•  
  PDF 29 Cap. CXXXV. Confidentia vtrùm probetur ex sola vicinitate duorum mandatorum ad resignandum: & quid juris in permutatione. ...
•  
  PDF 32 Cap. CXXXVI. De constitutione cuiusdam Ordinis religiosi, quod qui officium exercuit, non possit ad illud, aut aliud eligi nisi elapso anno; vtrùm habeat locum in eo, qui per renunciationem, aut aliquod accidens superueniens fuit impeditus in exercitio, & administratione primi officii? ...
•  
  PDF 34 Cap. CXXXVII. Vtrùm solemnitates requisitӕ in alienatione bonorum Ecclesiasticorum, requirantur in bonis quӕ nondum Ecclesiӕ sunt incorporata, siue agatur de bonis in quibus Ecclesia solum habet dominium directum, siue de illis in quibus habet dominium directum, siue de illis in quibus habet vtrumque dominium, videlicet tam directum, quàm vtile; siue de illis in quibus solum habet vtile dominium, sub directo dominio alterius, qui non vult Ecclesiam inuestire, adeo vt Ecclesia cogatur alteri vendere. ...
•  
  PDF 36 Cap. CXXXVIII. De concursu resignatarii in impertratione beneficii, cum eo qui prӕsentatus fuit à patrono Ecclesiastico, & cum tertio impetrante per obitum: Et de possessione capta in Gallia post mortem resignantis: Et quod ex consuetudine Galliӕ attendi debeat tempus, quo tabellarius appulit Romam. ....
•  
  PDF 37 Cap. CXXXIX. Vtrùm prӕbenda Theologalis possit permutari? ...
•  
  PDF 40 Cap. CXL. Copiosiùs explicantur ea quӕ part. I. quӕst. beneficial. cap. 73. tradita fuerunt circa jus sepeliendi. ...
•  
  PDF 41 Cap. CXLI. De diuersis cuiusdam Prioratus impetrationibus, quarum vna facta fuit vti de beneficio curato, alia verò tanquam de simplici. ...
•  
  PDF 43 Cap. CXLII. In fideicommissis vtrùm Monachus, aut Monialis extra Galliam, in locis in quibus Religiosi sunt capaces successionis, seu Monasterium ex illorum persona, admittendum sit Monasterium, saltem durante illorum vita; & quomodo probanda sit quoad hoc consuetudo regionis. ...
•  
  PDF 46 Cap. CXLIII. Monasterio ex persona Monachi legitimam, cui renunciatum non est, deberi; eique competere jus querelandi testamentum in locis ubi Monasteria sunt capacia successionis. ...
•  
  PDF 48 Cap. CXLIV. Vtrùm vnio beneficii fieri possit in fauorem Monasterii, seu conventus nondum fundati, authoritate Ordinarii, aut saltem Summi Pontificis. ...
•  
  PDF 49 Cap. CXLV. Quod in beneficialibus reus nihil teneatur probare, quando oponit de non jure actoris. ...
•  
  PDF 51 Cap. CXLVI. In quibus casibus Moniales possint cogere vicinos vt fibi domum vendant pro ampliatione sui Monasterii. ...
•  
  PDF 52 Cap. CXLVII. De validitate matrimonii contracti, non obstante lite mota ratione alterius matrimonii priùs cum alia contracti, quod primum matrimonium per sententiam fuerat declaratum nullum, à qua sententia non fuerat intra legitima tempora appellatum, non obstante recursu, aut restitutione in integrum proposita post consummatum secundum matrimonium: Et quod liberi ex illo secundo matrimonio procreati sint legitimi ob bonam fidem vnius, immò vtriusque es coniugibus. ...
•  
  PDF 54 Cap. CXLVII. De pluribus impetrantibus per obitum beneficium, tempore quo ciuitas Auenionensis erat peste afflicta, quorum aliqui datam acceperunt intra ciuitatem, illámque tempore anteriorem; alius verò, licèt tempore posterior, illam accepit in oppido, ad quod Vicelegatus cum suis Officialibus ob pestis metum aufugerat, vtrùm hӕc posterior sit aliis prӕferenda.
•  
  PDF 56 Cap. CXLIX. An, & quomodo Capitulum possit facere constitutiones contrarias aliis jam factis, & à Sede Apostolica confirmatis? ...
•  
  PDF 57 Cap. CL. Exemptio Domino loci per transactionem cum Priore initam concessa à solutione quotӕ partis Decimarum, pro prӕdiis quӕ in illo terri orio habet & possidet, vtrùm ad prӕdia post transactionem acquisita extendatur; & vtrùm jus istud exemptionis transeat ad hӕredes & successores Domini, etiam quoad prӕdia per ipsos acquirenda? ...
•  
  PDF 59 Cap. CLI. De vnione facta per Episcopum in fauorem Domus regularis habentis priuilegium exemptionis ab eius jurisdictione. ...
•  
  PDF 60 Cap. CLII. Vtrum Vicelegatus Auenionensis possit conferre primas Dignitates post Pontificalem majores in Ecclesiis Cathedralibus; & vtrùm derogare possit regulis Cancellariӕ? ...
•  
  PDF 62 Cap. CLIII. De facultate testandis, & disponendi de fructibus beneficiorum Ecclesiastici Status Avenionensis, per summos Pontifices concessa? ...
•  
  PDF 65 Cap. CLIV. De nullitate matrimonii celebrati sine assistentia proprii Parochi, & sic contra formam sacri Concilii Tridentini, in vim licentiӕ à Parocho datӕ minùs legitimӕ, & cum expressione incerta & dubia personӕ contracturӕ: Et de licentia à Parocho per dolum extorta. ...
•  
  PDF 72 Cap. CLV. Vtrùm Fratres laici cuiusdam Ordinis regularis vocadi sint in omnibus actibus capitularibus, vigore constitutionum Apostolicarum, & statutorum illius Ordinis, maximè quando agitur de alienatione bonorum immobilium Conuentus, vel pecuniarum notabilis quantitatis, seu destinatarum ad emptionem bonorum stabilium. ...
•  
  PDF 74 Cap. CLVI. An, & quando Episcopus, cui permissum est beneficia vnire ex justa causa, & vnita separare seu dismembrare, cum causӕ cognitione possit beneficium semel vnitum alicui separatim conferre: & vtrùm talis collatio sit valida? ...
•  
  PDF 76 Cap. CLVII. Copiosiùs explicantur tradita superiùs, cap. 32. part. I. & ostenditur ex quibus juspatronatus familiare, vel hӕreditarium discernatur, & quӕ verba sint apta vt ex eis inducatur juspatronatus hӕreditarium, aut mixtum ex hӕreditario & familiari. ...
•  
  PDF 86 Cap. CLVIII. Proponitur casus cuiusdam jurispatronatus mixti ex gentilitio & hӕreditario, & ad praxim reducuntur multa decisa in capite prӕcedenti, tam super jurepatronatus mixto, quàm super rejectione vnius lineӕ, in cuius prӕjudicium alia per plures annos, & sӕpiùs adueniente casu vacationis prӕsentauit jure & nomine proprio; & de fœmina illius lineӕ hoc casu masculis alterius lineӕ prӕferenda.
•  
  PDF 88 Cap. CLIX. Quando juspatronatus relictum fuit Consulibus, vtrùm prӕsentatio debeat fieri collegialiter, an verò fieri possit per singulos separatim? ...
•  
  PDF 90 Cap. CLX. De simonia tam in foro conscientiӕ, quàm in foro exteriori judicanda, dum eodem tempore resignatio ex vna parte, & venditio prӕdiorum pretio excessiuo interuenit, & de conuentione ante resignationem facta, à qua partes recesserunt re integra, vel quӕ fuit adimpleta tantùm ex vna parte, vtrùm ex ea incurratur pœna censurarum, & amissionis beneficiorum obtentorum, vel obtinendorum? ...
•  
  PDF 93 Cap. CLXI. De possessione beneficii capta non vocato possessore; & quӕ hac in re sit praxis in Gallia. ...
•  
  PDF 96 Cap. CLXII. Facta fundatione certi numeri Missarum, si successu temporis victualium & aliarum rerum ad Sacerdotis sustentationem necessariarum pretium augeatur, in quibus casibus procedi debeat ad reductionem numeri Missarum: & cujus authoritate id fieri debeat? ...
•  
  PDF 98 Cap. CLXIII. Litem super possessorio manutenendӕ, vel adipiscendӕ, non redere beneficium litigiosum, sed tantùm possessionem; adeo vt illa alteri cedi non possit. ...
•  
  PDF 99 Cap. CLXIV. Ex generali Galliӕ consuetudine possessores beneficiorum Ecclesiasticorum possunt disponere de fructibus suorum beneficiorum, & illos ad hӕredes transmittere, tam ex testamento, quàm ab intestato: ideo reditus decursi, nondum tamen exacti spectant ad illorum hӕredes. ...
•  
  PDF 101 Cap. CLXV. Matrimonia prӕsumpta, quӕ olim admittebantur, hodie non posse subsistere, sed necessariò pro validitate matrimonii adhibendam esse Parochi prӕsentiam. ...
•  
  PDF 103 Cap. CLXVI. Beneficium ex quibus probetur esse Regulare: & si de ejus primӕuo statu constet, quid requiratur ut fiat Sӕculare? ...
•  
  PDF 106 Cap. CLXVII. De transactione inita inter Priorem & populum, & de ejus validitate; & vtrùm ratione juris decimandi facta sine authoritate Summi Pontificis, obliget successores ad illius obseruationem. ...
•  
  PDF 108 Cap. CLXVIII. Quando beneficium impetrari possit propter non residentiam in beneficiis, quibus cura animarum imminet, stante consuetudine antiquissima non residendi, quamuis ex fundatione requiratur residentia in tali beneficio. ...
•  
  PDF 110 Cap. CLXIX. De materia Regulӕ de infirmis resignantibus, quӕ est regula 19. S. D. N. Alexandri Papӕ VII. concluditur illi locum esse in collationibus Ordinariorum, quamvis contrarium servetur in Gallia. ...
•  
  PDF 113 Cap. CLXX. De impetrantibus per obitum beneficia viventium, & illorum pœnis; & quando reddantur inhabiles ad illud idem beneficium malè impetratum obtinendum, & à quo desuper dispensari possit? ...
•  
  PDF 117 Cap. CLXXI. Electionibus capitularibus intervenire non potest qui non fuit adeptus sacros Ordines, quamvis Canonici illum admittere vellent; idque non obstante consuetudine contraria, vel etiam dispensatione Pontificia ad obtinendum Canonicatum. ...
•  
  PDF 118 Cap. CLXXII. De tribus diversis prӕsentationibus, quarum prima facta fuit per venditorem Castri, à quo juspatronatus dependebat; Secunda verò, & Tertia per emptorem; sed ultima facta per emptorem, non cumulativè, sed privativè facta fuerat, & re non integra, nempe post institutionem factam ab Episcopo. ...
•  
  PDF 120 Cap. CLXXIII. Episcopo Sacra facienti nemo assistentiam facere potest, qui non sit in ordine Sacerdotali constitutus: qui verò in ea ӕtate non est, ut ad Sacerdotium promoveri queat, si ex dispensatione Apostolica primam Dignitatem obtineat, quamvis assistentiam facere non possit, non tamen cogendus est ad functiones Diaconales, vel Subdiaconales, dum Episcopus celebrat, nec inferioris officium cogendus est superior unquam exercere. ...
•  
  PDF 122 Cap. CLXXIV. De irregularitate incursa ante impetrationem beneficii, & vtrùm indigeat dispensatione, quando Regularis vult promoueri. ...
•  
  PDF 124 Cap. CLXXV. Quando Testator fecit legatum alicui Monasterio sub onere, vel modo per eum prӕscripto, nec potest executioni demandari secundum regulas illius Ordinis, legatum non vitiatur, sed modus, aut onus adjectum debet adimpleri ad fauorem eiusdem monasterii alio modo ӕquipollenti, recedendo quanto minus fieri potest à voluntate Testatoris.
•  
  PDF 125 Cap. CLXXVI. Si Princeps Ecclesiӕ, vel alteri concedat castrum, vel ciuitatem, vtrùm simul censeatur concessisse jurisdictionem; & vtrùm talis jurisdictio sit priuatiua? ...
•  
  PDF 128 Cap. CLXXVII. Capitulum concedens prӕdium in emphyteusim tribus personis, & illorum descendentibus, cum pacto reuersionis, casu quo non extaret progenies ex ipsis; vtrùm extincta linea vnius ex tribus, possit petere portionem lineӕ extinctӕ, an verò alii descendentes ex aliis lineis admittendi sint jure accrescendi.
•  
  PDF 130 Cap. CLXXVIII. Resignans beneficium, si duntaxat fecerit mandatum ad resignandum, cuius originale pœnitentia ductus lacerauit, si Tabellio copiam dicti mandati resignatario tradiderit, ipséque prouisiones in vim illius mandati obtinuerit, etiamsi beneficii possessionem adeptus sit, non est amouendus à suo beneficio, & potest vti remediis sessoriis aduersus prӕtensum resignatarium, & extractus ille mandati est inualidus, nullàmque fidem facit, prӕsertim in Gallia, ex constitutionibus Regiis.
•  
  PDF 131 Cap. CLXXIX. Sententia, seu arrestum prolatum in Suprema Curia Parlamenti contra resignantem, vtrùm prӕjudicet resignatario, prӕsertim si lata fuerit contra procuratorem dominum litis effectum? ...
•  
  PDF 133 Cap. CLXXX. De resignatione beneficii triangulari, qua quis resignat alicui suum beneficium, ut resignatarius aliud quod obtinet resignet suo consanguineo, vel alteri. ...
•  
  PDF 135 Cap. CLXXXI. Abbas Commendatarius quam potestatem habeat in beneficiis regularibus sibi commendatis? ...
•  
  PDF 137 Cap. CLXXXII. De Matrimonio contracto inter Catholicos & hӕreticos, in locis vbi vtriusque religionis professores permixtim viuunt: & quale peccatum committant Catholici contrahentes cum hӕreticis in locis, ubi exercitium prӕtensӕ religionis non est licitum: Et de validitate Edicti generalis facti per Episcopum, quo prohibentur similia matrimonia? ...
•  
  PDF 138 Cap. CLXXXIII. Quamuis concordiӕ factӕ cum reseruatione pensionis super beneficiis, sint nullӕ, nisi interveniat authoritas Sedis Apostolicӕ; tamen si prӕcedat Generalis licentia Summi Pontificis, hoc sufficit pro validitate conuentionis. ...
•  
  PDF 140 Cap. CLXXXIV. Committens stuprum cum virgine tenetur illam ducere, vel dotare; non autem prӕcisè cogendus est illam ducere. ...
•  
  PDF 141 Cap. CLXXXV. Error in diœcesi impetrantis non vitiat concessionem, si aliunde constet de veritate & identitate personӕ; secus tamen est si adsit error in diœcesi, in qua beneficium situm est; illa autem diœcesis exprimenda est, à qua impetrans originem duxit. ...
•  
  PDF 143 Cap. CLXXXVI. De impetratione beneficii aduersus illum, qui prouisus fuerit non habens ӕtatem, & Ordinem ad illud beneficium requisitum ex statuto Ecclesiӕ Collegiatӕ. ...
•  
  PDF 145 Cap. CLXXXVII. Ad quem spectet cura in Ecclesia Parochiali & Collegiata, & nominatio Vicariorum ad curam exercendam. ...
•  
  PDF 147 Cap. CLXXXVIII. Cui competat jus conferendi beneficia à collatione Decani dependentia, si ipse suum Decanatum resignauerit, vel mandatum fecerit ad resignandum? ...
•  
  PDF 149 Cap. CLXXXIX. Explicantur variӕ quӕstiones circa Regulam de jure quӕsito non tollendo. ...
•  
  PDF 151 Cap. CXC. Declaratur Regula Cancellariӕ de jure quӕsito non tollendo: & ostenditur illius derogationem non esse necessariam, quando agitur de re, quӕ ex sui naturs prӕiudicat Tertio; nisi prӕiudicium aliunde procederet quàm ex narratis ab impetrante: sufficit autem quod intentio derogandi summi Pontificis colligatur ex verbis, quamuis huic Regulӕ non fuerit expressè derogatum. ...
•  
  PDF 154 Cap. CXCI. Religiosi Societatis Iesv, post emissa vota biennii, licèt sint verè religiosi, tamen bonorum suorum dominium retinent, sed illorum administrationem non habent: testari, & aliter disponere de bonis propriis possunt de licentia Superiorum, & seruata forma constitutionum Societatis. ...
•  
  PDF 157 Cap. CXCII. Iuspatronatus concessum ex priuilegio, potius esse jus prӕsentandi, quàm juspatronatus; & ideo illi faciliùs derogari posse. ...
•  
  PDF 159 Cap. CXCIII. De Vicario deputando in Ecclesis quӕ sunt vnitӕ Monasteriis Monialium, quibus cura animarum imminet: Et de Monialibus manutenendis in quasi possessione deputandi, seu eligendi, aut nominandi Vicarium, qui curam animarum exerceat. ...
•  
  PDF 161 Cap. CXCIV. Coadiutorem Episcopo etiam cum futura successione datum, non posse facere solemnem ingressum in Ciuitate, vel Dicesi, quandiu viuit Episcopus coadiutus, cùm sit tantum possessor officii Coadiutoris, non autem Prӕlatus illius Ecclesiӕ. ...
•  
  PDF 163 Cap. CXCV. De quatuor ad idem beneficium concurrentibus, quorum Primus impetrauit per resignationem, Secundus ob incapacitatem resignatarii, Tertius per obitum vltimi possessoris resignantis, Quartus ob prӕsentationem patroni. ...
•  
  PDF 165 Cap. CXCVI. Beneficia regularia Regularibus esse conferenda: & quӕ clausulӕ ponantur dum super hac re dispensatur. ...
•  
  PDF 167 Cap. CXCVII. Spolia Monachorum extra claustra degentium, etiam cum licentia Superiorum, spectant ad Cameram. ...
•  
  PDF 169 Cap. CXCVIII. Explicatur intentio quarundam Bullarum Summorum Pontificum, Vrbani VIII. & Gregorii XIII. circa caducitates feudorum sub dominio Camerӕ existentium, ob non solutum canonem: Et quomodò quis excusetur à caducitate ob justam ignorantiam, aut etiam propter non obtentam inuestituram? ...
•  
  PDF 171 Cap. CXCIX. Alienationem bonorum Ecclesiӕ, temporis diuturnitate, & rei judicatӕ, ac transactionis legitimè confirmatӕ authoritate munitam, in dubium reuocari non posse. ...
•  
  PDF 173 Cap. CC. De potestate & authoritate Legati, tam de latere, quàm missi, vel nati. ...
•  
  PDF  Index Eorum omnium, quӕ in hac Tertia Parte Quӕstionum Beneficialium, Canonicarum, & Regularium continentur.
•  
  PDF  Schmutztitel
•  
  PDF  Approbatio.
•  
  PDF  Ego infrascriptus Societatis Jesu Theologus fidem facio ...
•  
  PDF  Approbatio R. P. Inquisitoris.
•  
  PDF  Approbationes.
•  
  PDF  Summa Privilegii Regis Christianissimi.
•  
  PDF  Index Capitum Partis Secundӕ Quӕstionum Et Resolvtionum Civilium.
•  
  PDF 1 Quӕstionum, Et Resolutionum Civilium Secunda Pars.
•  
  PDF 1 Cap. CI. De duplici jure offerendi, nempe de eo quod competit tertio possessori aduersus creditores: Et de eo quod datur creditori aduersus possessores. ...
•  
  PDF 2 Cap. CII. Pater qui filio suo donauit medietatem bonorum suorum francam & exemptam ab omnibus debitis, reseruata sibi facultate liberӕ administrationis, non potest ad propriam utilitatem conuertere pecunias ex administratione prouenientes, nec ex illis propria debita, & legitimas aliorum liberorum soluere, in prӕiudicium maximè vxoris, & liberorum, quibus jus quӕsitum est per donationem factam in contractu matrimonii.
•  
  PDF 4 Cap. CIII. Pater filium emancipans habet medietatem vsusfructus bonorum aduentitiorum filii, quӕ tempore emancipationis possidebat, etiamsi illam sibi expressè non reseruauerit. ...
•  
  PDF 6 Cap. CIV. Quomodo dos ad patrem soluto matrimonio reuersa diuidatur inter liberos, patre mortuo ab intestato? ...
•  
  PDF 8 Cap. CV. Dominos Iurisdictionales non posse regulariter prohibere subditis suis venationem. ...
•  
  PDF 9 Cap. CVI. Continetur hic decisio Rotӕ Romanӕ, facta in causa graui Sabinensi Status montis Libretti, venditi clariss. mem. Principi Thaddӕo Barberino, per Dominos Ducem Ferdinandum & alios de Vrsinis: & deciditur quomodo fieri debeat ӕstimatio diuersorum corporum vnica venditione & vnico pretio, ad singula tamen rubra valoris frumenti venditorum. ...
•  
  PDF 14 Cap. CVII. Tractatur materia relationis peritorum juxta terminos prӕcedentis decisionis, & concordatur textus in l. Mӕuius 53. §. finali, ff. famil. ercisc. cum textu in l. fin. §. prӕterea, C. de jure dot. ...
•  
  PDF 18 Cap. CVIII. In hoc capite continetur posterior decisio Rotӕ Romanӕ, confirmatoria prӕcedentis, lata in causa Sabinensi status Montis Libretti: & continuatur materia ӕstimationis, & relationis per Peritos faciendӕ per singula corpora, & non in cumulo, quando agitur de diuersis speciebus, quamuis vnico pretio venditis: maximè dum versatur notorium interesse partium.
•  
  PDF 20 Cap. CIX. De societate & confusione bonorum inter coniuges, & diuisione bonorum facta inter liberos, adiudicatis vni bonis liberis, alteri verò bonis fieicommisso suppositis fratri restituendis, vtrum videlicet agenti ad fideicommissum fratri, alter possit opponere exceptionem euictionis?
•  
  PDF 25 Cap. CX. Inuentarii conficiendi tempus non esse vnius anni, quando major pars bonorum non est in aliena Monarchia. ...
•  
  PDF 32 Cap. CXI. Vtrum donatis per patrem filio fructibus, cum amplissimis clausulis, censeatur etiam donata proprietas bonorum, ex quibusdam verbis contractus. ...
•  
  PDF 34 Cap. CXII. Vocatis masculis ad fideicommissum, vtrùm masculi descendentes ex fœminis admittantur, si sint vocati in ulteriori gradu? ...
•  
  PDF 39 Cap. CXIII. Insinuatio vtrùm requiratur in assignatione bonorum facta irreuocabiliter per patrem filiis suis? ...
•  
  PDF 41 Cap. CXIV. Prӕscriptionem interrumpi quidem per litis contestationem: ex qua, cùm oriatur duntaxat mal fides ficta, potest iterum inchoari prӕscriptio, si absque legitimo impedimento lis cessauerit per spatium triginta annorum, etiam secundùm dispositionem juris Canonici. ...
•  
  PDF 43 Cap. CXV. Mulier ad secunda vota non conuolans, ex nouissimo jure solùm habet vsumfructum in lucris nuptialibus, dempta virili portione illorum, de qua ad libitum disponere potest: Et vtrùm opus sit quod de illa expressè disponat, an verò illam transmittat ad hӕredes etiam ab intestato? ...
•  
  PDF 45 Cap. CXVI. Locumtenens Domini Rectoris Comitatus Venaissini, utrùm sit immunis à collectis; & quibus privilegiis utatur? ...
•  
  PDF 47 Cap. CXVII. Solutio dimidii laudemii quӕ de novennio in novennium fieri debet, licèt regulariter facienda sit juxta valorem bonorum de tempore solutionis, seu renovationis; tamen secus est quando per spatium temporis immemorialis solutio facta fuit juxta valorem temporis concessionis. ...
•  
  PDF 49 Cap. CXVIII. Facta substitutione reciproca inter filios hӕredes institutos, & suos; in illa substitutione etiam nepotes comprehendi. ...
•  
  PDF 53 Cap. CXIX. Stipulationem in donatione appositam pro donatario & illius hӕredibus, & successoribus quibuscumque, repugnare substitutioni graduali, & perpetuӕ in bonis donatis. ...
•  
  PDF 56 Cap. CXX. Expenduntur variӕ conjecturӕ tam vocationis, quàm exclusionis liberorum positorum in conditione; nempe ex qualitate descendentiӕ, masculinitatis, dotationis filiarum ordinatӕ. ...
•  
  PDF 58 Cap. CXXI. In hoc capite continetur ultima decisio Rotӕ Romanӕ, lata in prӕdicta causa, de qua in duobus capitibus prӕcedentibus, ultra alias decisiones insertas suprà, cap. 55. parte prima harum quӕstionum Civilium: & deciditur, liberos hoc casu non esse vocatos, licèt in conditione positos; rejectis conjecturis pro vocatione allatis, & approbatis aliis quӕ contra vocationem deductӕ fuerunt. ...
•  
  PDF 61 Cap. CXXII. De restitutione, vel solutione dotis consistentis in pecunia, facta uxori constante matrimonio. ...
•  
  PDF 63 Cap. CXXIII. Fidejussor, qui pro alio intercessit, quomodo, & qua actione indemnitatem consequatur pro summis solutis, & damnis passis, necnon pro legitimo interesse per eum soluto, vel passo: & quod hoc casu non sit opus denunciatione, quӕ alioquin requiritur ratione damni emergentis. ...
•  
  PDF 65 Cap. CXXIV. Legitimatio per rescriptum supremi Principis facta, non potest prӕjudicare fideicommisso, nisi Princeps deroget ex certa scientia, & de plenitudine potestatis, & agatur de fideicommisso nondum aperto. ...
•  
  PDF 67 Cap. CXXV. De exclusione fideicommissi gradualis & perpetui propter verba, & dictiones restrictivas, non obstante consideratione masculinitatis, primogeniturӕ, prohibitione alienationis, & digressione ad plures gradus. ...
•  
  PDF 71 Cap. CXXVI. De Notario, seu Graffario cujusdam Curiӕ loci Comitatus Venaissini, qui fuerat condemnatus ad suspensionem exercitii sui Graffariatus ad quinquennium sub pœna falsi, eo quòd non tam citò detulerat quemdam processum criminalem suӕ Curiӕ ad Auditorem Avenionensem; cujus sententia fuit revocata in gradu appellationis, & Notarius definitivè absolutus ex judicio Rotӕ.
•  
  PDF 72 Cap. CXXVII. Ex injuncto onere deferendi nomen, & insignia familiӕ testatoris, utrùm inducatur fideicommissum favore agnationis? ...
•  
  PDF 74 Cap. CXX[V]III. Fidejussor census annui si solvat, & censum retrovendat, obtenta nihilominus cessione jurium à creditore, non dicitur solvisse extinctivè, sed translativè; & ideo potest petere omnes census annuos decursos à tempore solutionis per ipsum factӕ; quia verba translativa in eodem contractu apposita prӕvalent extinctivis. ...
•  
  PDF 76 Caput CXXIX. Utrùm substitutio facta posthump si sine liberis moriatur, locum habeat si pothumus non nascatur? ...
•  
  PDF 78 Cap. CXXX. Ex sola sexus masculini confideratione non oriri probationem fideicommissi agnatitii, sed tantùm conjecturam; nisi tamen fœminӕ in aliqua substitutionis parte essent vocatӕ: ex eo enim excluditur conjectura fideicommissi agnatitii. ...
•  
  PDF 79 Cap. CXXXI. Testamentum patris inter liberos, etiam sine Notario & testibus validum est. ...
•  
  PDF 81 Cap. CXXXII. Substitutio pupillaris contenta in compendiosa, quando matrem excludat à legitima, & quӕ conjecturӕ inducant prӕsumptionem voluntatis testatoris ad illius exclusionem? ...
•  
  PDF 83 Cap. CXXXIII. De via publica, & quӕ ad illam constituendam requirantur? ...
•  
  PDF 85 Cap. CXXXIV. Utrùm Dominus Loci sit fundatus in petitione juris Incantus, pro subhastationibus bonorum, quӕ liberantur in loco? ...
•  
  PDF 88 Cap. CXXXV. Verba communia in substitutione militari apposita, & ad certa bona restricta, vtrùm semper valeant jure fideicommissi? ...
•  
  PDF 89 Cap. CXXXVI. Resoluuntur quӕdam dubia circa materiam capitis prӕcedentis; & probatur, substitutionem restrictam ad bona certi loci, intelligendam taxatiuè, non demonstratiuè. ...
•  
  PDF 91 Cap. CXXXVII. Testamentum ut valeat jure militari, necesse est vt fiat in bello, vel in acie & in procinctu; non autem in statione, ex veriori sententia. ...
•  
  PDF 93 Cap. CXXXVIII. Agitur de substitutione Baroniӕ Serignani, prӕtensa ex testamento Domini Joannis de Pictauia, & concluditur prohibitionem alienationis in casu isto vti consequutiuam fideicommissi, restringendam esse ad casus & personas in substitutione principali expressas. ...
•  
  PDF 97 Cap. CXXXIX. De validitate alienationis bonorum fideicommisso suppositorum, factӕ per hӕredem gravatum, tam pro suis creditis, quàm pro solutione ӕris alieni. ...
•  
  PDF 100 Cap. CXL. Utrùm vicini possint petere cautionem damni infecti contra vicinum exercentem artem pulveris tormentarii, pellipariam, aut confectionis candelarum, aut aliam, quӕ sanitati vel vitӕ vicinorum prӕjudicium afferre possit. ...
•  
  PDF 101 Cap. CXLI. Emancipatio licet sub conditione fieri non possit, tamen fieri potest sub conditione quӕ inest ex natura rei. ...
•  
  PDF 103 Cap. CXLII. Quando hӕres contraveniens voluntati testatoris incidat in pœnam privationis à testatore cum clausulis prӕgnantibus ordinatam? ...
•  
  PDF 105 Cap. CXLIII. Deficiente conditione primo substitutionis gradui adiecta, omnes posteriores substitutionum gradus corrunnt; nisi aliunde constet testatorem voluisse instituere fideicommissum graduale & perpetuum fauore agnationis, quod ex conjecturis elicitur: si verò secundo, vel tertio gradui adiecta fuerit diuersa conditio, isti gradus non deficiunt, quia non dependent à primo, quod pro intelligentia materiӕ summè notandum est. ...
•  
  PDF 107 Cap. CXLIV. Donatio facta per Patrem filio in contractu matrimonii, vtrum debeat imputari per nepotes in legitimam aui, si succedant tanquam liberi, vel tanquam hӕredes: Et quando dicatur jus quӕsitum liberis vti hӕredibus, aut vti liberis? ...
•  
  PDF 108 Cap. CXLV. Quando filiӕ dos fuit constituta intra dilationem soluenda, qua durante interesse dotis promissum fuit ad rationem sex pro quolibet centenario, vsque ad tempus, seu conditionem prӕfixam, vxor soluto matrimonio, cùm non possit dotem exigere, potest petere interesse conuentum absque suspicione vsurariӕ prauitatis; maximè quando filiӕ dos debetur loco legitimӕ. ...
•  
  PDF 110 Cap. CXLVI. Alimenta filio spurio debentur à patre, & illius successoribus causam lucratium habentibus, vsque ad concurrentiam bonorum, quorum taxatio fieri debet non juxta simplicem necessitatem, sed habita ratione qualitatis, & facultatis paternӕ; idque pro ipso filio, eiusque familia. ...
•  
  PDF 111 Cap. CXLVII. De vi & natura dictionum vltra, vel extra, vel hoc amplius, & similium. ...
•  
  PDF 114 Cap. CXLVIII. Pactum appositum in concessione emphyteuticaria, quod emphyteuta teneatur omnes oliuas in prӕdio concesso natas deferre ad molendinum olearium Domini, esse reale; & ex eo omnes possessores prӕdii emphyteutici cogi posse ad detricandum omnes oliuas in eo molendino, & Dominum esse manutenendum in quasi possessione cogendi actusque omnes in consequentiam dictӕ concessionis, censeri factos jure servitutis, & non jure familiaritatis.
•  
  PDF 116 Cap. CXLIX. De prӕcepto facto per testatorem filiis junioribus, de cohabitando cum duobus fratribus ӕtate majoribus: ita quod si non habitaverint, possint ad voluntatem & beneplacitum fratrum majorum privari legato sibi facto, cum prohibitione recursus ad Superiorem; quod, ea non obstante, possint juniores ex justa causa recurrere ad Superiores: & non teneantur habitare cum fratribus, ex justa causa, veluti propter sӕvitiam, odia, vel rixas; & quod eo casu non incurrant pœnam privationis.
•  
  PDF 118 Cap. CL. De conventione inita inter Communitatem, & emptorem molendini bannalis, quod omnes cives & habitatores teneantur solvere jus moliturӕ pro omnibus granis, quӕ triturabuntur in illo molendini; utrùm illius vigore emptor molendini possit impedire ne exteri deferant panes ad plateam publicam vendendos, in prӕiudicium juris sui? ...
•  
  PDF 121 Cap. CLI. Vtrùm Feudatarii Episcoporum sint immunes à collectis in Comitatu Venaissino, eodem modo quo Vassalli & Feudatarii sanctissimi D. N. Papӕ? ...
•  
  PDF 122 Cap. CLII. Ex quibus colligatur fideicommissum reciprocum inter masculos, etiamsi adesset conjectura contemplatӕ agnationis, in aliis quàm descendentibus. ...
•  
  PDF 125 Cap. CLIII. Repudiationem juris delati, sed non quӕsiti, validam esse in foro exteriori, etiam in prӕiudicum hypothecariorum; multoque magis in prӕiudicium fisci, demonstratur: Idque etiamsi lata esset sententia bannimenti in contumaciam inquisiti. ...
•  
  PDF 127 Cap. CLIV. De variis defectibus interuenientibus in relatione Peritorum, facta pro ӕstimatione melioramentorum. ...
•  
  PDF 129 Cap. CLV. De dote vxori post obitum mariti restituenda. ...
•  
  PDF 131 Cap. CLVI. Pretium bonorum dotalium alienatorum totum prӕsumitur peruenisse ad maritum: & pro eo vxor collocanda est in concursu creditorum maiti juxta tempus sui matrimonii. ...
•  
  PDF 132 Cap. CLVII. Cautio Mutiana prӕstari debet per hӕredem, vel legatarium, cui sub conditione negatiua relictum est. ...
•  
  PDF 133 Cap. CLVIII. Legatum rei propriӕ factum adeo est inutile, ut ne quidem illius debeatur ӕstimatio legatario. ...
•  
  PDF 134 Cap. CLIX. De emptore qui promisit pretium impendere in solutionem census annui, illumque extinguere tempore conuento, quod teneantur ad augmentum monetarum superueniens post diem destinatӕ solutionis; quodque venditor non sit in mora, si non solverit majorem valutam debitam ante tempus solutionis promissӕ per emptorem, donec emptor summam principalem obtulerit. ...
•  
  PDF 136 Cap. CLX. Quando pater plures habens liberos, tres ex illis ӕquis partibus hӕredes instituit, & singulis prӕlegata reliquit, quorum alia aliis sunt majora, vtrùm solutio legitimarum, & creditorum debeat fieri per quemlibet, pro rata portionis hӕreditariӕ, vel pro rata emolumenti? ...
•  
  PDF 138 Cap. CLXI. Quando substitutio fideicommissaria est subordinata per plures gradus, deficit quidem in persona prӕmorientis, sed hӕres censetur grauatus de restituendo sequenti gradui, maximè si adiecta fuerit clausula codicillaris per verba futuri temporis. ...
•  
  PDF 139 Cap. CLXII. Explicatur statutum Auenionense, quo prohibetur Ciuibus ne se obligent, aut fideiubeant pro extraneis: & ostenditur illud esse validum, & Ciuibus fauorabile. ...
•  
  PDF 140 Cap. CLXIII. Testamentum, in quo aliquid relictum est posthumis, sustinetur, etiamsi ex alia vxore nascantur posthumi, nisi testator taxatiuè loquutus fuerit de posthumis ex tali vxore sua nascituris, aut ex vxore quӕ nune prӕgnans est. ...
•  
  PDF 142 Cap. CLXIV. Quando es dispositione juris, vel testatoris, filia tenetur dotem sibi à patre solutam conferre, si maritus non sit soluendo, ita vt filia non potuerit consequi totam dotem, vel partem ipsius, non tenetur conferre pecuniam; sed liberatur conferendo solam actionem ad dotis repetitionem, quamuis inefficacem: Super quo articulo expenduntur verba, & clausulӕ testamenti paterni.
•  
  PDF 143 Cap. CLXV. De eo qui filiӕ suӕ Officium vacabile in dotem constituit, cum pacto quod si Officium vacauerit per obitum domini, seu principalis qui habet titulum officii, Gener qui medietatem pretii in societate huius Officii contulerat, amittat pretium & operas. ...
•  
  PDF 145 Cap. CLXVI. Filius qui paternam dispositionem approbauit, an possit petere supplementum legitimӕ? ...
•  
  PDF 146 Cap. CLXVII. De creditore literarum cambii, qui solutionem sortis principalis exegit in loco, in quo literӕ conscriptӕ sunt, & non in loco, ad quem sunt transmissӕ: vtrùm hoc casu cambium dicatur siccum? ...
•  
  PDF 148 Cap. CLXVIII. Substitutus pupillaris non tenetur ad solutionem debitorum, quibus paterna hӕreditas onerata est, sed potest obtinere separationem vtriusque hӕreditatis, & paternam repudiare. ...
•  
  PDF 151 Cap. CLXIX. Dominus jurisdictionalis manutenendus est in quasi possessione exigendi mulctas consuetas. ...
•  
  PDF 153 Cap. CLXX. De prӕscriptione viginti annorum adversus crimen homicidii: Et utrùm illa prӕscriptio currat adversus pupillum, vel minorem 25. annis. ...
•  
  PDF 154 Cap. CLXXI. Homicidium commissum in rixa non debet puniri pœna mortis: & ex quibus dicatur commissum in rixa, tam ex qualitate loci, & temporis, quàm aliis circunstantiis. ...
•  
  PDF 157 Cap. CLXXII. Sententia utrùm mixturam, vel complicationem contineat, attendenda sunt verba dispositiva sententiӕ. ...
•  
  PDF 159 Cap. CLXXIII. Quamvis hӕrede ante testatorem decedente testamentum fiat caducum, & substitutiones sequentes evanescant; illud tamen locum non habet, quando in testamento apposita fuit clausula codicillaris, quӕ sustinet substitutiones. ...
•  
  PDF 160 Cap. CLXXIV. Donatarius omnium bonorum, vel quotӕ, tenetur duntaxat ad contribuendum pro rata ad solutionem debitorum, quӕ tempore donationis jam concepta erant: si verò sit donatarius quotӕ cum suis oneribus, tenetur ad ratam acquisitionum per donatorem post donationem factarum. ...
•  
  PDF 161 Cap. CLXXV. De debitore obӕrato, qui post obtentam à creditoribus suis chirographariis dilationem quinquennalem, vendidit quӕdam bona uni ex dictis chirographariis, qui vult pretium bonorum venditorum, tam extans, quàm consumptum compensare, & respectivè retinere pro satisfactione sui credtiti. ...
•  
  PDF 164 Cap. CLXXVI. Collectivo nomine vocati, censentur vocati post patrem, & non simul, etiam in collateralibus. ...
•  
  PDF 167 Cap. CLXXVII. Quando majori, vel minori concedenda, vel deneganda sit in integrum restitutio adversus juramentum decisorium. ...
•  
  PDF 168 Cap. CLXXVIII. Magistratus temporalis non solùm durante officio conveniri non potest, sed nec illo finito pro gestis in officio, nisi pro dolo, barataria, & extorsione. ...
•  
  PDF 170 Cap. CLXXIX. De transactione simulata inter mercatores in fraudem usurarum illicitarum. ...
•  
  PDF 171 Cap. CLXXX. Pro dotis filiarum constitutione, vel restitutione, bona fideicommissi collateralis alienari non possunt. ...
•  
  PDF 173 Cap. CLXXXI. Dominium directum utrùm probetur per unicam recognitionem in prӕjudicium recognoscentis, & illius hӕredum, vel successorum, etiam particularium; saltem adjunctis adminiculis. ...
•  
  PDF 175 Cap. CLXXXII. Contra mulierem conjugatam non currit prӕscriptio in bonis dotalibus; sed tamen debitor dotis in pecunia prӕscribit contra ipsam. ...
•  
  PDF 176 Cap. CLXXXIII. Quando testator substitui piam causam deficientibus descendentibus per lineam masculinam, fœminӕ descendentes ex masculis excludunt illam à substitutione. ...
•  
  PDF 177 Cap. CLXXXIV. Quandos quis hӕredem instituit, & illius hӕredes vocavit casu quo primus institutus non adiret suam hӕreditatem locus est transmissioni in favorem hӕredis ab ejus hӕrede instituti: & iste transmissarius tenetur ad omnia onera hӕreditatis transmittentis, quia illam hӕreditatem habet à transmittente jure hӕreditario; & bona transmissa non augent legitimam debitam super bonis transmittentis.
•  
  PDF 178 Cap. CLXXXV. Confessio dotis receptӕ in dubio prӕsumitur facta constante matrimonio animo donandi: & non firmatur juramento, nisi prӕcesserit dotis promissio. ...
•  
  PDF 180 Cap. CLXXXVI. De donatione dotis profectitiӕ facta per filiamfamilias, sine consensu paterno interueniente in ipso actu. ...
•  
  PDF 182 Cap. CLXXXVII. Venditio anticipata alimentorum ad triennium per filiam spuriam, vel natrualem, non subsistit, maximè in prӕiudicium mariti & liberorum: qui dos spuriӕ per patrem constituta succedit loco alimentorum. ...
•  
  PDF 183 Cap. CLXXXVIII. Constitutioni Ægidianӕ locum esse in Ciuitate Auenionensi, quoad executionem sententiӕ latӕ in judiciis possessoriis, non obstante appellatione: idque tam in prima quàm in secunda instantia. ...
•  
  PDF 186 Cap. CLXXXIX. Continuatur materia prӕcedentis capitis, cùm Rota reservasset, quod si constaret etiam ex noviter deductis de injustitia sententiӕ, suspendenda erat executio. ...
•  
  PDF 188 Cap. CXC. Ægidiana constitutio quando habeat locum ad effectum rejiciendi appellationem, saltem suspensivam, interpositam à sententia in judicio possessorio lata. ...
•  
  PDF 189 Cap. CXCI. Renunciatio generalis quibus in casibus extendatur ad fideicommissum, cujus conditio nondum evenit? ...
•  
  PDF 190 Cap. CXCII. Substitutione facta de masculis & fœminis, utrùm masculi fœminis in eodem gradu existentibus prӕferantur, maximè dum testator in tot testamento demonstravit maximam erga masculos affectionem. ...
•  
  PDF 192 Cap. CXCIII. Officia omnia, etiam Judicaturarum Regiarum in Gallia, sunt venalia & hӕreditaria; imò & in quibusdam locis pignorationi judiciali, & decreto supposita in favorem creditorum, non quidem quoad titulum, & dignitatem; sed quoad ӕstimationem. ...
•  
  PDF 194 Cap. CXCIV. Legitimam statim post professionem factam, etiam in monasterio bonorum capaci, deberi tam ascendentibus, quàm descendentibus, verior est sententia: Quӕ hoc casu ad hӕredes transmittitur, etiam cum fructibus. ...
•  
  PDF 195 Cap. CXCV. Si Dominus jurisdictionalis qui à collectis immunis est, bona exempta alteri vendiderit, emptor amittit privilegium exemptionis; circa quod tres diversi casus considerantur. ...
•  
  PDF 197 Cap. CXCVI. De validitate donationis factӕ per minorem cum juramento in favorem sororis, cum substitutione in ea apposita in favorem avunculi, qui erat curator donantis. ...
•  
  PDF 198 Cap. CXCVII. Si pater filiӕ certam summam legaverit, & bona illi pro certo pretio im eodem testamento reliquerit, non tenetur hӕres filius ad evictionem propriam bonorum datorum in solutum; sed ad impropriam, videlicet ad ӕstimationem bonorum evictorum, juxta valorem temporis testamenti: qui valor regulandus est juxta ratam legitimӕ, itaut pro eo quod legitimam excedit, non debeatur evictio, si legatum factum fuerit de bonis loco legitimӕ. ...
•  
  PDF 200 Cap. CXCVIII. Quando factus fuit calculus generalis, cum mutua inter fratres liberatione subsequuta, utrùm in ea comprehendatur debitum, ad quod unus ex fratribus alteri quidem tenebatur, sed illud cessum fuerat filiӕ unius ex fratribus ex causa dotis, alio fratre debitore consentiente, & interveniente ejus derogatione cum suis requisitis.
•  
  PDF 202 Cap. CXCIX. De eo qui consensit, ut Officium, quod ex arbitrio Vniversitatis dependebat, alteri conferretur, inito pacto, ut is cui conferebatur, daret consentienti medietatem lucrorum Officii per aliquod tempus; cùm tamen Officium non dependeret ab ejus voluntate, utrùm illa promissio sit nulla, tanquam facta sine causa.
•  
  PDF 203 Cap. CC. Renunciatio amplissima cum pacto de non petendo aliquid quocumque jure in futurum, super bonis paternis, non impedit quominus renuncians instituatur hӕres à matre: sed si hӕreditas matris sit creditrix paternӕ, obstabit agenti generalis & amplissima renunciatio. ...
•  
  PDF  Index Copiosissimus eorum omnium, quӕ in hoc Secundo Volumine Quӕstionum Civilium continentur.
•  
  PDF I Appendix Continens Additiones Notabiles Ad Primam Et Secundam Partem Quӕstionum Beneficialium, Canonicarum, & Regularium: necnon ad primam Partem Quӕstionum Civilium.
•  
  PDF IX Notӕ Ad Secundam Partem Qvӕstionvm Beneficialivm.
•  
  PDF XII Index Quӕstionum notabilium, quӕ in his Additionibus deciduntur.
•  
  PDF XV Annotationes Ad Quӕstiones Civiles Voluminis I.
•  
  PDF  Leerseiten
•  
  PDF  Vorsatz
•  
  PDF  Rückdeckel
•  
  PDF  Rücken
•  
  PDF  Vorderschnitt
•  
  PDF 1. Quæstionum, Et Resolutionum Legalium Libri Duo
•  
  PDF  Vorderdeckel
•  
  PDF  Vorsatz
•  
  PDF  Schmutztitel
•  
  PDF  Titelblatt
•  
  PDF  Ad Sacratissimam Et Gloriosissimam semper Virginem Mariam Matrem Dei, Reginam Cœli Et Terræ, Dominam Et Patronam meam colendißimam.
•  
  PDF  Perillustri Et Excellentissimo Domino Domino Petro Francisco De Tonduti, Domino De Saint Legier, I. C. Celeberrimo & Patruo amantissimo.
•  
  PDF  Perillustri & Excellentissimo Domino Domino Petro Francisco De Tonduti, Domino Logi Sancti Leodegarii In Comitatu Venayssimo; In suum quem Beatissimæ Virgini Deiparæ consecrat Variarum Resolutionum Librum.
•  
  PDF  Illustrissimo Domino, Domino Petro Francisco De Tonduti, Domino De Saint Legier.
•  
  PDF  Perillustri Domino, Domino Petro Francisco De Tonduti, Domino De Saint Legier, J. C. Celeberrimo.
•  
  PDF  Perillustri & Excellentissimo Domino Domino Petro Francisco De Tonduti, Sanlegerii Domino, Anagramma.
•  
  PDF  Illustrissimo Domino, Domino Petro Francisco De Tonduti, Domino De Saint Legier, Anagramma.
•  
  PDF  Approbationes Doctorum.
•  
  PDF  Visa à Nobis authentica approbatione RR. PP. Doctorum in Facultate Pariesiensi Sacræ Theologiæ, super doctrinam Quæstionum harum Canonicarum & Civilium, Auctore Petro Francisco Sanlegerio, quam orthodoxam judicarunt: Nos in eorum sententiam euntes Prælo dandam quoque censemus. Lugduni 20. Novembris 1648.
•  
  PDF  Summa Privilegij Regis Christianißimi.
•  
  PDF  Index Capitum Libri Primi Quæstionum Beneficialium, Canonicarum & Regularium.
•  
  PDF  Index Capitum Secvndæ Partis Quæstionum Beneficialium.
•  
  PDF 1 Quæstionum Benefifialium, Canonicarum Et Regvlarivm Liber Primus.
•  
  PDF 1 Cap. I. De authoritate Capituli, & Canonicorum in Beneficiatos, curam animarum nomine Capituli ex statuto, vel fundatione exercentes.
•  
  PDF 3 Cap. II. De Virginibus congregationis sanctæ Ursulæ, utrùm sint capaces sussessionis in Gallia.
•  
  PDF 3 Cap. III. De ætate ad obtinendos prioratus non conventuales, in Gallia requisita.
•  
  PDF 4 Cap. IV. An filii hæreticorum sint capaces beneficciorum.
•  
  PDF 4 Cap. V. De prohibitione facta per fundatorem in ipso fundationis limine, ne alius Superior præter Episcopum beneficium Ecclesiasticum conferre possit.
•  
  PDF 5 Cap. VI. De pensione anteriori, in novæ pensionis concessione exprimenda.
•  
  PDF 6 Cap. VII. De appelatione interposita à beneficii collatione facta per Episcopum.
•  
  PDF 6 Cap. VIII. De dispensatione cum illegitimis.
•  
  PDF 7 Cap. IX. De qualitatibus in provisione beneficii exprimendis, & observandis; & quando status ultimus sit attendendus.
•  
  PDF 7 Cap. X. De incompatibilitate officiorum Proccuratoris Generalis & Provincialis apud Regulares.
•  
  PDF 8 Cap. XI. Vtrùm Episcopus possit cogere Canonicos ad assistendum cum cappis, aliis canonicis aut dignitatibus divinum officium facientibus: Et utrùm Canonici ab hoc gravamine appellare possint.
•  
  PDF 9 Cap. XII. Parochus Ecclesiæ per aliquot milliaria distantis, an possit lucrari distributiones, anniversaria, & missas fundatas, deserviendo saltem peer substitutum.
•  
  PDF 10 Cap. XIII. De tempore intra quod capi debet in Gallia possesio beneficii, & de prævia Ordinarii approbatione necessaria.
•  
  PDF 12 Cap. XIV. De tacita professione, & de dote moniali non professæ è Monasterio exeunti restituenda.
•  
  PDF 13 Cap. XV. De consursa plurium Executorum ad puellas dotandas testamento deputatorum: Et quis illis præferendus sit in nominatione puellarum dotandarum.
•  
  PDF 14 Cap. XVI. Quando distributio legati pii facienda est in certum opus, residuum verò Hospitali solvendum, si contingat legatum diminui aliquo casu postea succedente, an omnia legata pia pro rata debeant minui; an verò illud quod de residuo præstari debet.
•  
  PDF 15 Cap. XVII. De interpretatione ordinationis Regiæ circa præbendas præceptoriales. Et ad quem spectet electio, seu deputatio magistri scholarum, de jure communi.
•  
  PDF 16 Cap. XVIII. Vtrùm Commissarius Generalis ad infideles habeat vocem passivam in electione Provincialis, seu Ordinis Regularis.
•  
  PDF 17 Cap. XIX. De requisitis ad probationem simoniæ, nempe tractatu præcedenti: & quod in illius executionem pecunia, vel alia res temporalis data fuerit. Et utrùm possit dari alteri pecunia pro expensis factas circa beneficium, vel ad redimendam vexationem.
•  
  PDF 18 Cap. XX. An moniales cogi possint, præsertim in Gallia, ad observationem clausuræ, non obstante consuetudine in contrarium, cujus initii memoria non extat.
•  
  PDF 19 Cap. XXI. An solus Superior Regularis possit dare licentiam monialibus, in casibus licitis à Monasterio ergediendi; an verò etiam Episcopi licentia requiratur. Et utrùm Confessarius monialium, qui non impedit talem egressum, puniendus sit pœnis contentis in Bulla Pii V. Et quid circa hoc observetur in Gallia, & Hispania.
•  
  PDF 21 Cap. XXII. Mortuo pensionario, utrum pensiones non exactæ, transeant ad ejus hæredes. Et utrùm nondum maturatæ transmittantur ad ipsos pro rata temporis. Et quomodò huhus ratæ computatio fieri debeat.
•  
  PDF 22 Cap. XXIII. De novorum Monasteriorum ædificatione, & antiquorum translatione; & quorum ad id authoritas requiratur.
•  
  PDF 24 Cap. XXIV. Receptio monialium ad professionem ad quem spectet, utrùm ad Episcopum, vel ad Ordinis Generalem, Abbatissam, vel Monasterium, seu Capitulum: & quæ pro hujus professionis validitate requirantur.
•  
  PDF 25 Cap. XXV. Quando, & cujus expensis adjutor seu secundarius Parocho deputari debeat. Quænam Ecclesiæ teneantur contribuere in expensis visitationis Episcopi. Et quid pro illis expensis Episopus exigere possit. Quid possit Episcopus statuere circa pias defunctorum voluntates, campanas privatorum Oratoriorum, & processiones. Denique utrùm hospitalia in Gallia subjaceant visitationi Episcopi.
•  
  PDF 27 Cap. XXVI. Quando, & quomodò procurator constitutus ad resignandum beneficium possit revocari, & quæ requirantur ut talis revocatio sit valida: quibus & quomodò sit notificanda: & in quibus casibus res dicatur integra, ad hoc ut revocatio sortiatur effectum, tam de jure communi, quàm de jure Gallico. Et quod revocans mandatum ad resignandum, teneatur ad interesse & expensas: & quomodo taxari debeant. Item de exequutione simplicis signaturæ in Gallia, & de regressu ob non solutionem pensionis.
•  
  PDF 31 Cap. XXVII. De benefifiorum vacatione ipso jure. De homicidio, & assassinio, an & quando ex illis oriatur privatio ipso jure. De beneficii impetratione sub falso nomine. De exprimenda accusatione in rescripto? Et de beneficio habente curam habitu. De beneficiis incompatibilibus. Publicationem in impetratione certo modo non esse necessariam. Utrùm obtinens novum titulum teneatur novam capere possessionem, si titulus sit confirmatorius primi.
•  
  PDF 36 Cap. XXVIII. Quæ sit subrogationis praxis in Gallia.
•  
  PDF 36 Cap. XXIX. De nullitate impetrationis, ex eo quod non fuit expressum jus ad rem, quod impetranti super alio beneficio competebat.
•  
  PDF 37 Cap. XXX. De immunitate clericorum à collectis, tam pro bonis Ecclesiæ, quàm pro patrimonialibus, & in quibus casibus, ac quomodo collectari possit per laicos.
•  
  PDF 38 Cap. XXXI. An & quando capellania requirat provisum esse actu celebrantem, aut aptum ad celebrandum: & quando, & ex quibus possideri queat per simplicem clericum. Ubi nota quod decisio Rotæ 65. pert. 3. recent. allegata in fine hujus capitis, in 2. & 3. conclusione, forsan procedere posset in capellaniis & aliis simplicibus beneficiis, ex traditis per Rebuff in prax. cap. forma & declaratio novæ provisionis, in verb. nec non omnia beneficia. num. 19. Sed tamen quod residentiæ qualitas semper sit ...
•  
  PDF 40 Cap. XXXII. De jurepatronatus hæreditario, gentilitio, & mixto? Et quomodò voces patronorum debeant computari, quando fit præsentatio.
•  
  PDF 42 Cap. XXXIII. De collatione beneficii per Episcopum proprio, vel resignantis nepoti, vel consanguineo facta. De impetratione beneficii viventis. De Episcopo dicente se contulisse beneficium quod non contulerat, quomodò puniatur ratione mendacii. Denique an, & quando per primam collationem nullam, aut quæ effectum non fuit sortita, possit Episcopus iterùm conferre.
•  
  PDF 44 Cap. XXXIV. De sententia suspensionis cum condemnatione ad pœnam pecuniariam, per Episcopum lata contra Theologum, qui dum publicè prædicaret, propositionem hæreticam, vel de hæresi suspectam pronunciaverit.
•  
  PDF 45 Cap. XXXV. Utrùm extinctio pensionis beneficiariæ fieri possit in Præjudicium creditores possit obtinere inhibitiones de extinguendo pensionem. Et de præcepto facto contra Capitulum de solvendo pensiones dictis creditoribus pensionarii: Et quomodò Capitulum teneatur ad solutionem pensionum impositarum super canonicatu.
•  
  PDF 46 Cap. XXXVI. Quod Episcopus non possit beneficiis non annexis, seu unitis, vicarium perpetuum constituere, ut sic beneficium curatum reducatur in simplex. In unitis verò, quomodò & quando vicarium perpetuum, vel amovibilem deputare queat.
•  
  PDF 47 Cap. XXXVII. Quæ requirantur ad validitatem unionis, tam de jure communi, quàm de Jure Gallico: & quibus remediis unio impugnari queat. Et utrùm longi temporis præscriptio hac in re sufficiat, tam in beneficiis principalibus unitis, quàm illorum accessoriis.
•  
  PDF 49 Cap. XXXVIII. Utrùm forendes domicilium habentes, vel non habentes in aliquo loco, teneantur ad Ecclesiæ constructionem vel reparationem. Et ad constructionem vel reparationem campanarum. Et utrùm Prior, vel Parochus ad tales expensas teneatur. Et quid in hoc observetur, secundùm consuetudinem Galliæ, & Comitatus Venaissini.
•  
  PDF 50 Cap. XXXIX. De quadam transactione inita inter Parochum, & populum tam super solutione decimæ, quàm super reparatione Ecclesiæ, cereis, luminaribus, ornamentis Ecclesiæ, sumptibus prædicatoris, epulis, quas defructus vocant, & aliis similibus expensis.
•  
  PDF 52 Cap. XL. Ex quibus probetur beneficium esse regulare. Electiua beneficia quædam collatiua, alia confirmatiua, quædam simpliciter electiua; & quis inde resultet effectus. De consesnsu collatorum præstito ex interuallo. De possessione non capitulariter capta. Non esse ad hibendas processuras in forma dignum in prouisionibus ordinariorum. Religiosi quando curam animarum per se ipsos exercere possint.
•  
  PDF 54 Cap. XLI. Quomodò procedendum sit in causis criminalibus contra religiosos. Quis sit eorum judex competens. Quando in forma judicii procedendum sit. Et vtrùm religiosus possit ab Abbate Generali ad loca remota citari: Et alia multa referuntur quæ modum procedendi inter religiosos respiciunt.
•  
  PDF 56 Cap. XLII. De jurisdictione Episcopi erga Regulares curam animarum exercentes. Et quibus pœnis plectatur Parochus absens sine licentia per Episcoporum in scriptis data. Quomodò contra Parochum non residentem procedendum sit, & an requiratur trina monitio, an verò statim Episcopus aduersùs Parochum non residentem procedere possit ad pœnam priuationis.
•  
  PDF 58 Cap. XLIII. Confraternitates laicorum in Ecclesiis fundatæ, possunt liberè ab illis Eclesiis recedere, & ad alias se transferre: vel ipsi etiam confratres ad aliam confraternitatem, priori ad libitum relictâ: quæ prior confraternitas non potest ad funus confratris recedentis venire, invitis maximè hæredibus. Translatâ autem confraternitate quid fiet eleemosinis, & fundationibus confuetis.
•  
  PDF 60 Cap. XLIV. Accusatus in sancto Inquisitionis officio, vtrùm habeat vocem actiuam, & passiuam in electione, Provincialis sui ordinis. Quid dicendum sit de eo qui condemnatus fuit ad abjurandum de leui, vel de vehementi. Et quomodò admittendæ sint in actu electionis voces eorum, de quorum potestate eligendi dubitatur. Et quid in officiis sæcularium statuendum sit, vtrùm videlicet pendente officio accusatus ab illius exercitio suspendi possit.
•  
  PDF 61 Cap. XLV. De validate legati per patrem liberis facti cum ea conditione, quod si ante 25. ætatis annum exirent à Societate Jesu, majori summâ potirentur; vtrùm sit contra bonos motes, an verò sit validum. Et de legato facto majoris summæ liberis manentibus in sæculo, quám Presbyteris, vel Religiosis.
•  
  PDF 63 Cap. XLVI. De dimidio laudemio de nouennio in nouennium soluendo. Cuius temporis æstimatio respici debeat, & quomodò fiat. Vtrùm debeatur à Monasterio non expectatâ morte naturali religiosi, tam de jure communi, quám de jure Gallico.
•  
  PDF 65 Cap. XLVII. De jure cappæ quod soluitur in receptione Canonicorum. Et de validitate statuti quo jus istud solui mandatur. Et vtrum valida sit consuetudo soluendiali quid Officiariis Capituli, in ingressu. Quid si duo adsint collitigantes, quorum vnus tantùm capitulariter receptus sit, vtrùm duplex jus cappæ debeatur. Obligatio fide jussoris pro soluendo jure cappæ, an sit valida. Et vtrum lite pendente seruiens vni beneficio per se, alteri per substitutum ex decreto, vtriusque beneficij fructus lucretur ...
•  
  PDF 68 Cap. XLVIII. Vtrùm Iudæi compelli possint domus parietes tapetibus ornare, sicut faciunt Christiani, quando Sanctissima Eucharistia defertur processionaliter per civitatem, transeundo ante domos quas Iudæi inhabitant. Et incidenter agitur de liberis Iudæorum, an invito patre, matre, auo, aut vno ipsorum, baptisari possint. Quibus in casibus cogi possint Judæi ad facienda ea, ex quibus honor Religioni Christianæ inferri potest. Denique utrum hodie Iudæi dare possint suis uxoribus libellum repudij.
•  
  PDF 70 Cap. XLIX. Utrùm licentia prædicandi religioso data sub ea conditione, ut ante susceptum subdiaconatus ordinem prædicare casibus actus qui perè fieri possunt, fieri valeant sub conditione. Et ex quibus actus dicatur conditionalis; vel modalis.
•  
  PDF 71 Cap. L. Quomodò, & quando minor adversùs beneficij resignationem, ex causa læsionis in integrum restitui debeat, tam de jure communi, quàm ex supremorum Galliæ tribunalium decretis: & quomodò probetur læsio, aut circumuentio hoc casu. De resignatione facta in fauorem præceptoris, aut alterius erga minorem habentis authoritatem. Vtrùm minor restituatur aduersùs regulam de triennali. Et de resignatione in fauorem facta coram Legato, in Gallia non recipienda.
•  
  PDF 73 Cap. LI. De quadruplici personarum differentia apud Religiosos Societatis Jesv: inter quas illi qui Scholastici nuncupantur; post emissa simplicia vota bienniï quamuis verè religiosi sint, & votu[m] paupertatis emiserint, possunt tame[n] bona, beneficia & pensiones Ecclesiasticas retinere, & de bonis fuis disponere. Limitatè tamen ad voluntatem, seu licentiam superiorem: Et quid observetur hodie in Gallia. Quid ante Henrici IV. constitutionem. Quid denique statuendum sit quoad bona per eos in Principatu Au
•  
  PDF 76 Cap. LII. Vtrùm non obstante consuetudine immemoriali cujusdam insignis Ecclesiæ, quod canonici assistere duntaxat certis horis teneantur, veluti horis matutinis, & vespertinis magni officii, & Missæ, Episcopus cogere illos possit ad assistendum omnibus officiis, tam majoribus, quàm minoribus, & omnibus horis canonicalibus.
•  
  PDF 78 Cap. LIII. De nullitate susceptionis ordinum abeo, qui aliàs non sanæ mentis fuerat. Super quo defectu Episcopus ad ordinum susceptionem dispensare non potest, sed solus Papa. De differentia inter nullitatis declarationem, & dispensationem super ordinibus susceptis. Quando maritus juvenis facit votum continentiæ, utrùm uxor validè profiteri possit: Et declaratâ nullâ pro marito ordinum susceptione, utrùm professio religionis facta per conjugatam revocari possit; aut saltem, marito præmortuo, uxor ad ...
•  
  PDF 80 Cap. LIV. De fundatore laico beneficij cum reservatione jurispatronatus, & facultatis de illo disponendi pro libito suæ voluntatis, & liberè tam inter vivos, quàm causâ mortis; utrùm vigore hujus reservationis potuerit disponere in favorem laici sine licentia, & approbatione Episcopi? Et an posterior donatio ejusdem jurispatronatus facta in favorem Ecclesiæ, vel loci pij, etiam sine approbatione Episcopi, prævalere debeat priori donationi.
•  
  PDF 82 Cap. LV. De casibus in quibus puella, vel sponsa, aut uxor, sequestrari possit, quomodò, quibus ex causis, & quibus observatis sequestratio fieri possit, & apud quos? Et utrum talis sequestratio duret usque ad sententiam, & illius executionem; an verò, & quando etiam post latam sententiam. Et quid statuendum sit de muliere agente ad Thori separationem, vel ad illam in jus vocata, instante marito.
•  
  PDF 85 Cap. LVI. Ecclesiam Cathedralem, quæ propriè matrix dici potest, totius diœcesis esse parochiam: & fundatam habere intentionem in Ecclesiis auxiliatricibus, quas succursales vocant: ibique non esse congendam vicarium perpetuum constituere, præsertim si sit in immemoriali consuetudine presbyteros amovibiles, & salariatos deputandi.
•  
  PDF 86 Cap. LVII. De interpretatione ordinationis Regiæ, qua cavetur devolutarios omnes teneri cavere idoneè, antequam in judicio recipiantur. Vtrùm cautio hæc post litem contestatam peti possit. Vtrùm parte non petente. Quis sit effectus denegationis audientiæ. Vtrùm danda sit cautio, quamvis ante annum possessor impeditus fuerit. Et utrùm Graduati Nominati, vel Indultarij ad hanc cautionem adstringi possint.
•  
  PDF 88 Cap. LVIII. De congrua portione vicario assignanda, quæ in ea computentur: & quanta esse debeat. Vtrùm in illius computatione debeat haberi ratio in certarum obventionum. Et utrùm acceptans portionem tenuem, sibi debeat imputare. Quando, & quomodò adversùs talem acceptationem in integrum restituendus sit.
•  
  PDF 90 Cap. LIX. De appelatione interposita in examine ad Parochialem inter concurrentes facto. Et vtrùm Episcopus minùs idoneum, omisso magis idoneo, in concursu eligere possit. Quæ requirantur vt peti possit per concursum. Et quæ sint necessaria, ut quis dicatur intrusus.
•  
  PDF 91 Cap. LX. Monasterium ex quibus probetur esse exemptum ab omnimoda Episcopi jurisdictione, & immediatè subjectum sedi Apostolicæ. Et quomodò possit prætendere jurisdictionem quasi Episcopalem, in omnibus causis, tam matrimonialibus, quàm criminalibus. Et utrùm huic jurisdictioni fiat præjudicium per actus contrarios factos à Religiosis, contra formam privilegiorum Apostolicorum.
•  
  PDF 93 Cap. LXI. An & quando, & in quibus casibus Episcopus teneatur sibi assumere duos adjunctos ex Capitulo, dum procedere vult contra Capitulares, vel contra ipsum Capitulum in casum delicti. Et quando Capitulum dicatur præscriptione acquisivisse jus cognoscendi de causis suorum Capitularium, privativè ad Episcopum. Vtrùm privatio distributionem adversùs negligentes, vel delinquentes, sit actus jurisdictionalis. Et utrùm mala fides authoris noceat successori in beneficiis. Denique de scientia, & patientia ...
•  
  PDF 95 Cap. LXII. De eadem materia jurisdictionis, per Capitulum adversús Episcopum, per transactionem, aut præscriptionem acquisitæ, in causis personas capitulares concernentibus. De confirmatione Summi Pontificis, an & quando dicatur facta ex certa scientia. Quod non obsta[n]tibus exemptionibus, Episcopus per modum visitationis habeat morum correctionem, Cui Comperat jus convocandi Capitulum, & privandi absentes, aut delinquentes distributionibus.
•  
  PDF 98 Cap. LXIII. Vtrùm confratres capellæ intra limites parochiæ noviter erectæ, possint petere se manuteneri in quasi possessione usus campanarum adversùs Parochum prohibentem. Et ad quem spectent oblationes quæ fiunt in illa capella. De custodia clavis Ecclesiæ Divo Petro consecratæ: & eleemosynæ quæ dantur ob applicationem ferri candentis iis, qui laborant morsu canis rabidi. Et utrùm capella possit ædificari in præjudicium Ecclesiæ parochialis. Et in quo consistant jura parochialia, tam circa sepulturas ...
•  
  PDF 100 Cap. LXIV. De professione monialis fraudulenta facta in articulo mortis, eo animo ut bona ad Monasterium devoluerentur, in præjudicium substitutorum, vel venientium ab interstato. In quibus casibus professio in articulo mortis sit valida, finito vel non finito anno novitiatus. Et de variis conjecturis fraudis in hac materia concurrentibus.
•  
  PDF 102 Cap. LXV. De translatione monialium ad aliud monasterium. Vtrùm translatâ personâ, transferantur etiam bona. Proponitur peculiaris constitutio, seu consuetudo in ordine sancti Dominici. Quid verò in aliis ordinibus statuendum sit. Cujus conventus religiosus dicatur filius: Et utrùm affiliatio transferri possit ad aliud monasteriumm. De triplici forma professionis, & de diversitate affiliationum. dos religiosæ, soluto matrimonio spirituali penes quem remanere debeat. De alimentis Religiosæ translatæ ...
•  
  PDF 105 Cap. LXVI. Quibus in casibus successor in Prælatura, vel beneficio, teneatur stare locationi factæ per antecessorem: Et quando dicatur locatio utilis Ecclesiæ. Quid si conductor fecerit expensas in re conducta ab Ecclesia: Et utrùm interim lite pendente conductor manutenendus sit. De locatione rerum Ecclesiæ ultra triennium non concedenda: Et quomodò hoc triennium intelligatur. De successore in beneficio per obitum, vel per renunciationem simpliciter factam, vel in favorem, quæstio plenè examinatur: Et ...
•  
  PDF 109 Cap. LXVII. De decimis animalium solvendis, an valeat consuetudo solvendi in minutioribus totius gregis animalibus. Quo tempore solvenda sit, & quomodò numeranda animalia, tam Domini, quàm pastoris. Et quid si sub eodem bajulo sive pastore plures & diversi sint animalium domini, utrùm singulorum animalia separatim numerari debeant. Et utrùm animalia unius anni, possint facere numerum pro supputatione decimæ alterius anni.
•  
  PDF 111 Cap. LXVIII. Quando numerus canonicorum Ecclesiæ Collegiatæ augetur mediante nova fundatione, utrùm Canonici antiquæ fundationis cogantur novos admittere, cum iisdem conditionibus in nova fundatione contentis; an verò alias adjicere possint, in quibus participare debeant Canonici novæ fundationis cum antiquis; & in quibus non participent. Canonici ejusdem fundationis cum qntiquis; & in quibus non participent. Canonici ejusdem fundationis de novo recepti, in quibus juribus & emolumentis Capituli ...
•  
  PDF 113 Cap. LXIX. Utrùm assequenti beneficium incompatibile, quod postea evincitur, liceat redire ad primum beneficium dimissum, vel animo pinguius obtinendi simpliciter resignatum. Regressum quando, & qua de causa concendi soleat in beneficiis Galliæ. Quando datur regressus, utrùm liceat illum exercere propria authoritate. Quæ sit differentia inter dimissionem, & resignationem. De duplici simonia, nempe vera, & interpretativa: Et de utriusquè effectu. Permutatione non sortita effectum, utrùm liceat maximè in ...
•  
  PDF 117 Cap. LXX. Quod summus Pontifex, aut Legatus, seu Vicelegatus Avenionensis in mensibus Ordinarii concurrant cum eo in collatione beneficiorum. Et quod in dubio præferendus sit, qui prius possessionem adeptus est. Datam Legationis ex libro Datarii desumptam, fidem facere: non item eam, quæ per Secretarium Episcopalem in provisionibus Ordinarii apposita est, in præjudicium provisi Apostolici.
•  
  PDF 119 Cap. LXXI. De nullitate matrimonii in Gallia contracti inter Catholicum, & hæreticam, nullis præviis denunciationibus, nec proprio Catholici Parocho assistente; & non a adhibito patris consensu, juxta constitutiones Regias, requisito. Et utrum matrimoniu[m] nulliter contractum, per subsequentem cohabitationem ratificari possit.
•  
  PDF 120 Cap. LXXII. Vtrùm exemptio à solutione decimarum acquiri possit per incolas alicujus loci contra Ecclesiam, sive ex consuetudine, sive ex præscriptione? Et quæ sit in hac materia præscriptionis, & consuetudinis differentia: quis utriusque effectus. De exemptione à decimis, tam à toto, quàm à quanto. Vtrùm & quando decimæ sint de jure divino: & an sufficiat loco decimæ censum annuum, aut quid aliud simile, in recognitionem Ecclesiæ præstari.
•  
  PDF 123 Cap. LXXIII. Quomodò acquiratur jus capellæ, vel sepulturæ in Ecclesiis regularium, in quibus laïci juspatronatus obtinere nequeunt ad effectum præsentandi, sed tantùm ad effectus honorificos. De jure sepulturæ, an transeat ad hæredes sanguinis, vel ad extraneos hæredes. Vtrùm finitâ familiâ, jus sepulturæ, aut jus apponendiarma, & insignia, possit alteri concedi in præjudicium memoriæ fundatoris. Arma insignia, inscriptiones, & similia sculpta, vel dumtaxat depicta, utrùm in capella, aut Ecclesia, per ...
•  
  PDF 125 Cap. LXXIV. De alienationibus factis per Collegia Avenionensia, quod in eis requirantur solemnitates necessariæ in alienationibus bonorum Ecclesiæ, quæ tamen non sunt adhibendæ in concessione officiorum Graffariatus à Collegio dependentis, quando solita sunt concedi ad vitam possessoris: Et quando constare dicatur de consuetudine concedendi ad vitam. Et de effectu harum clausularum, ad beneolacitum, vel quandiu benefeceris, & similium, quæ non sufficiunt perpetuitati concessionis. Denique utrùm ...
•  
  PDF 126 Cap. LXXV. De resignatione mutua duorum beneficiorum, quæ tamen in effectu meta est permutatio: untrùm sit illicita, dum partes non exprimunt id fieri animo permutandi, quamvis inter se de permutatione tractaverint. Et quod resignatio sit valida eâ intentione facta, ut alicui, putà amico, vel alteri, beneficium conferatur, etiamsi talis amicus Episcopo nominetur, aut alteri collatori, dummodo nulla apponatur clausula, vel conditio necessitatem colationis importans.
•  
  PDF 127 Cap. LXXVI. De notis & stigmatibus in corpore personarum veneficio accusatarum repertis, utrùm sola faciant indicium ad torturam, & quibus indiciis concurrrentibus. Et utrùm sufficiant ad condemnationem.
•  
  PDF 129 Cap. LXXVII. Sententia declaratoria nullitatis professionis ferri debet per Ordinarium, unà cum Superiore conventus, in quo facta fuit professio, adeo ut commissio hujusmodi negotii non possit dari alteri, quám Superiori principali, nempe Priori, vel Guardiano: nec sufficiat si in hac causa processerit Subprior, etiam uti à Priore deputatus; cùm Supriores, vel Vicarii Guardianorum non sint in Ecclesiastica dignitate constituti. Quod R. P. D. Vicegerens non habeat jurisdictionem in similibus causis. ...
•  
  PDF 131 Cap. LXXVIII. Confirmatur materia capitis præcedentis de nullitate professionis, propter annum novitiatus interruptum: & agitur de professione emissa ex causa metus reverentialis. De tacita professionis ratificatione. De reclamatione intra quinquennium. Et utrùm liceat propriâ authoritate recedere, quando professio est nulla; & sic matrimonium postea contractum sit validum. Quid si professus admissus fuerit ad religionem in alio conventu, posteaquam rejectus fuerat à Capitulo convensus illius loci, in ...
•  
  PDF 134 Cap. LXXIX. Vtrùm concedenda sit sequestratio uxoris ad domum mariti tradustæ, quæ post triennium cohabitationis allegat mariti impotentiam, quam tamen maritus negat: Et utrùm hoc casu uxor marito restituenda sit, tam quoad thorum, quàm quoad cohabitationem: Et an ad hoc cogi possit, & quibus remediis. Triennium experimenti super impotentia faciendi, ex veriori sententia numerandum esse non à die tentatæ consummationis matrimonii, sed à die decreti, quo judex Ecclesiasticus experimentum fieri mandavit.
•  
  PDF 135 Cap. LXXX. De Canonicis regularibus, in quibus differantà monachis, & quando Episcopi, & alii regulares sint capaces beneficiorum sæcularium, cum cura, vel sine cura: Et an, & quando Episcopi, & alii regulares sint capaces beneficiorum sæcularium, cum cura, vel sine cura: Et an sufficiat sola dispensatio Abbatis cum collatione per Episcopum factas an verò desideretur etiam dispensatio Pontificia: Ex quibus circumstantiis concurrentibus illa concedi soleat, & debeat.
•  
  PDF 136 Cap. LXXXI. Vtrum religiosi reformati ingredientes in conventum mitigatorum, seu non reformatorum, debeant eundem præcedentiæ gradum tenere, quem antea habebant non reformati: an verò juxta ordinem suæ receptionis in Civitate.
•  
  PDF 138 Cap. LXXXII. De modo procedendi inter requlares in electionibus, quando propter aliquem casum non prævisum, Capitulum ad duos electores redactum est.
•  
  PDF 139 Cap. LXXXIII. De donatione facta ex causa fandationis monasterii construendi sub modo, vel conditione, utrùm ob non adimplementum modi sit locus rescissioni illius. Quomodo designatio loci, in quo monasterium construendum est, censeatur facta demonstrativè, aut taxativè. An necessaria sit in tali donatione Episcopi authoritas. Et utrùm per secundam donationem ob eandem causam factam, censeatur revocata, vel novata prima, cum extinctione hypothecarum.
•  
  PDF 141 Cap. LXXXIV. Continens votum, & rationes quibus motus fuit judex ad decernendam hypothecam, & validitatem primæ fundationis, de qua in præcedenti capite; non obstantibus impugnationibus in contrarium propositis.
•  
  PDF 144 Cap. LXXXV. De annali, triennali & decennali possessore beneficii & regulis Cancellariæ desuper editis. Quæ sit fis & effectus diuturnæ possessionis, & quæ inter regulas de annali, & triennali differentia; tam inter se, qiàm cum vulgata illa & celebri allegatione Lapi 89. quam sæpiùs Rota Romana sequuta est. Plurimæque difficultates circa peaxim dictarum regularum Cancellariæ proponuntur, & resoluuntur.
•  
  PDF 148 Cap. LXXXVI. De electione nulliter facta tempore pestis per tres canonicos Ecclesiæ Collegiatæ, cui jus eligendi competebat, intra civitatem peste infectam: ad quam propterea absentes tutum accessum non habebant. Et obiter multa de peste quoad residentiam, administrationem Sacramentorum, & alia spiritualia.
•  
  PDF 150 Cap. LXXXVII. De concursu provisionis Apostholicæ, cum provisione Ordinarii facta ad Patroni laici præsentationem, quando provisus Apostolicus non fuit præsentatus à Patrono, quamvis beneficium esset alioquin reservatum. Et quod proviso ab Ordinario dentur remedia possessoria, cessante videlicet reservatione in beneficio, quod est jurepatronatus laicali. Item quod vacatio dicatur consumpta, & cesset reservatio ad effectum, ut Ordinarius possit conferre, quando provisio Apostolica facta fuit, licèt ...
•  
  PDF 152 Cap. LXXXVIII. De privilegio ordinis Prædicatorum Sancti Dominici, super immunitate à solutine quartæ funerariæ, & nominatim de cereis, qui deferuntur in manibus religiosorum. Et utrùm adversus hæc privilegia opponi possit non usus, aut contrarius usus, aut res judicata ab aliquo, qui sit summo Ponifice inferior.
•  
  PDF 154 Cap. LXXXIX. Quorum beneficiorum nominatio spectet ad Regem Galliæ, & quæ ad eam requirantur. De ætate requisita, & aliis ad provisionem prioratuum conventualium. Intra quod tempus fieridebeat nominatio: Et utrùm nominatio locum habeat in Episcopatibus, & prioratibus vacantibus in Curia. Confidentiam in Gallia esse prohibitam, nec per spatium decemannorum purgari, si sit continua.
•  
  PDF 156 Cap. XC. Legatum factum Capitulo de certa quantitare tritici solvenda ex reluquis annuarum solutionum testatori debitis, utrùm solvendum sit per hæredes favore piæ causæ, lisèt nulla reliqua, sive arreragia debeantur.
•  
  PDF 157 Cap. XCI. De jurepatronatus per fundatorem in ultima voluntate relicto. Quod legatum, & fundatio transeat in naturam dispositionis inter vivos, quando testator fundationem cum aut horitate Episcopi vivens executioni demandavit. Et in omnem eventum, an ultima illa voluntas sir irrevocabilis, etiam in præjudicium ejus cui Juspatronatus relictum est. Juspatronatus utrùm Consulibus, vel etiam toti Communitati relictum censeatur.
•  
  PDF 158 Cap. XCII. Vtrum Vicelegatus Avenionensis, qui ex facultatibus Legationis potest religiosos dispensare, ut transeat ad laxiorem regulam, eodem modo possit dispensare super quarto voto, quod sit per RR. Patres ordinis Minimorum sancti Francisci de Paula, circa abstinentiam ab esu carnium.
•  
  PDF 159 Cap. XCIII. De Graduatis, & Nominatis, quoad beneficia Galliæ. Quomodò differant Graduati simplices à Graduatis nominatis. De conditionibus requisitisad hoc, ut quis gaudeat privilegio gradus, vel nominationis. De Attestatoriis studii, & nobilitatis, quæ ad illas requiruntur. De tempore requisito ad gradum obtinendum, vel Baccalaureatum in quacumque facultate. Præcipua quæstionum & dubiorum capita materiam Graduatorum, & Nominatorum, ac insinuatioris per eos faciendæ concernentia resoluuntur. Tandem ...
•  
  PDF 162 Cap. XCIV. De dispensatione super corpore vitiatis, utrùm & quando ab Episcopo concedi possit? quomodo concedi soleat in Curia Romana. Vtrúm qui ita clausi est, ut sine baculo incedere non possit, adeò irregularis sit, ut egeat Pontificia dispensatione, tam ad sacros ordines, quàm ad primam tonsuram. Utrùm irregularis privetur beneficiis, tam obtinendis, quàm obtentis? Et an sit capax pensionum Ecclesiasticarum.
•  
  PDF 164 Cap. XCV. Quomodò succedatur in bonis monachi, tam in Terris Ecclesiæ immediatè subjectis, quàm in Gallia. Quid si bona partim sint in Gallia, partim in terris Monarchiæ Pontificiæ immediatè subjectis. In spoliis monarchorum quis debeat succedere? Et quid si monachi decedant extra claustra, vel illicitam exerceant negotiationem, quod R. Camera succedat. Quid veniat sub nomine negotiationis illicitæ, & utrùm per eam clericus amittat sua beneficia.
•  
  PDF 166 Cap. XCVI. Religiosum nihil proprium habere posse. Quomodò intelligendum sit quod dicitur, religiosum proprietarium decedentem, sepulturâ Ecclesiasticâ privandum. Professum testari non posse; bona tamen sua inter liberos æaualiter, vel inæqualiter dividere posse; relictâ filiis saltem ligitimâ, monasterio verò sua portione, & quæ illa sit. Transactio super nullitate professionis, promissâ pecuniâ intuitu bonorum factum monacho eâ conditione ut monasterio non quæratur, an sit validum: Et si legatum ...
•  
  PDF 169 Cap. XCVII. De publicis & non publicis concubinariis, quomodo adversùs illos procedentum sit, sive clerici sint, sive laici. De clericis adulterium, aut alia incontinentiæ peccata committentibus. De simonia per tertium commissa in beneficio, utrùm possessor beneficii simoniam ignorans privandus sit illo beneficio. Utrùm propter simoniam omnia alia beneficia vacent. De homicidio, percussione cum effusione sanguinis, aut membrimutilatione. Denique utrùm Doctor Iuris Canonici possitadmitti ad præbendam ...
•  
  PDF 172 Cap. XCVIII. De nullitate alienationis bonorum ad capellanias spectantium, sub solius Vicarii auctoritate, absque assensu Apostolico. Et quomodò, sit verum quod dicitur, alienationem præsumi factam cum beneplacito Apostolico, & aliis solemnitatibus, ob temporis diuturnitatem. Et de effectu sententiæ declarantis alienationem bonorum Ecclesiæ invalidam, cum clausula, alio non apparente.
•  
  PDF 173 Cap. XCIX. De ætate requisita ab obtinendam Præposituram in Ecclesia Metropolitana. Et quod dispensatio post collationem obtenta, non præjudicet antea impetranti. De viribus, & defectu gratiæ, si neutri: Et de beneficiis electivis, quæ confirmatione indigent: Et utrùm beneficia simpliciter electiva possint resignari.
•  
  PDF 175 Cap. XCIX [C]. De legato facto Ecclesiæ regulari pro fundatione Missarum, utrùm spatio quadraginta annorum præscribatur, si non constet de acceptatione illius. Quid si legatum factum fuerit de viginti salmatis, vel jugeribus terræ ex prædio majoris quantitatis, & prædium impetustuminis fuerit pro parte corrosum; utrùm Ecclesia legataria partis quantitativæ debeat in totum, vel pro parte sentire damnum illud; & utrùm stari debeat juramento Superioris, vel Guardiani asserentis missas fuisse juxta ...
•  
  PDF 177 Cap. CI. Utrùm Episcopi habeant suam intentionem fundatam in quarta decimali adversùs Parochos. Et utrùm Parochi exempti solvant quartam Episcopo de prædiis postea acquisitis, & de novalibus. Et utrùm translatio super decimis comprehendat etiam prædia in futurum acquirenda. Et utrùm debeant Episcopi qurtam accipere de manibus Parochi. Denique utrùm adverus illam quartam opponi possit præscriptio. Et quæ hoc casu ad illam acquirantur.
•  
  PDF 179 Cap. CII. An, & quomodo infirmi & senes, qui non possunt interesse divinis officiis, vel anniversariis illorum, aut missarum stipendia lucrentur. Utrùm distributiones contineatur sub nomine fructuum beneficii. Quid dicendum sit de absentibus causa studii Theologiæ, vel juris Civilis, aut Canonici, vel etiam Grammaticæ. An & quando percipere possint distributiones quotidianas. Cujus ad hoc licentia requiratur. De absentibus pro servitio Episcopi, vel eundo ejus nomine ad limina Apostolorum; vel eum ...
•  
  PDF 183 Cap. CIII. De potestate, & authoritate Definitorum inter religiosos. Et utrùm Superiores illorum opinionem petere, & swqui teneantur. Et utrùm ad antiquos Definitores, an veo ad novos spectet facere regulamenta, & definitiones generales, totius ordinis statum & vivendi normam concernentes.
•  
  PDF 184 Cap. CIV. De jure decimandi prætendo per Ellesiasticos in aliena parochia. Quid debeat probari per prætendentem tale jus. Quomodò probetur possessio immemmorialis: & ex quibus talis probatio elidatur. Dandum esse potiùs mandatum de manutenendo Parocho in paritate probationum. Et quis foveat meliora jura in petitorio.
•  
  PDF 185 Cap. CV. Utrùm, Canonici Ecclesiæ Collegiatæ possint novam formam anniversariorum constituere in præjudicium antiquæ fundationis, reducendo formam solutionis ipsorum ad formam distributionum quotidianarum pro augendo cultu divino. Quod hoc fieri debeat cum authoritate Episcopi, & servando formam antiquam, ac proportionem solitam: ita ut qui plus lucratur, plus amittat; & portiones absentium acquirantur præsentibus, quando certa massa vel portio esset assignata anniversariis, distincta à massa capitulari.
•  
  PDF 187 Cap. CVI. Utrùm permutatio loci Collegialis monachalis fieri possit cum Sacrista ejusdem ordinis: Et an hæc præstimonia, seu portiones sint beneficia, an verò quid temporale. Beneficia, quamvis manualia, & regularia permutari posse cum officiis monachalibus, vel beneficiis perpetuis, aut resignari etiam coram Papa in favorem certæ personæ. Et ex quibus inducatur tacita professio. Quid circa tacitas professiones observetur in Gallia.
•  
  PDF 189 Cap. CVII. De contractibus factis per aliquot moniales, per modum hospitii in aliqua civitate degentes, ante actualem monasterii erectionem. Et quod antea non dicatur contractus capitulariter gestus, & moniales ibidem remaneant, & contrahant uti patriculares, non uti manasterium.
•  
  PDF 190 Cap. CVIII. De declaratione facta per moribundum pro exoneratione conscientiæ, quod læsio ultra dimidium justi pretii intervenerat in contractu per eum aliàs celebrato. Vtrùm talis confessio præjudicet hæredi, vel filio legitimam petenti: Et de vi, ac efficacia similium declarationum, in articulo mortis pro exoneratione conscientiæ factarum, utrùm gaubeant privilegio piæ causæ: Et de contractu sine solemnitate statuti facto per mulierem, aut minorem ad exonerationem conscientiæ: Et utrùm confessio illa ...
•  
  PDF 192 Cap. CIX. Vtrùm episcopus ex ordine regulari ad Episcopatum assumptus, possit insimul cum Episcopatu Præposituram in Ecclesia Cathedrali suæ diœceseos facularem obtinere. Episcopus qui simul habet ex consuetudine Episcopatum & præbendam canonicalem, quem ordinem in Ecclesia & Capitulo debeat obtinere. Quid de eo qui simul & Vicarius est, Canonicus. Regula de infirmis resignatibus, an locum habeat in provisionibus per obitum coram Ordinario factis: Et quid circa hoc observetur in Gallia: Et utrùm illa ...
•  
  PDF 194 Cap. CX. De jure optandi: Vtrùm de jure, vel tantùm ex Ecclesiarum consuetudine competat. Vtrùm consuetudo illa sit contra, vel præter jus. Intra cujus temporis spatium hæc consuetudo indicatur. Quomodò, & intra quod tempus optio fieri debeat. In quibus beneficiis optioni locus sit: Et in quo vacationis modo quis possit juri optandi derogare. Coadjuto optante, utrùm jus acquiratur coadjutori. Et quæ dicantur præbendæ, vel prædia canonicatui annexa, quæ distincta: & multa alia de jure optandi notabilia ...
•  
  PDF 196 Cap. CXI. De eadem materia juris optandi: & utrùm Canonici ultimæ fundationis, quamvis priùs recepti, & admissi in Ecclesia, cedere debeant Canonicis antiquæ fundationis posteriori loco receptis. De receptione Canonicorum, adhibitâ clausulâ cum plenitudine juris Canonici. De Canonicis supernumerariis; & quæ sit eorum differentia cum Canonicis ex nova fundatione aggregatis. Et quomodò amittatur facultas juris optandi.
•  
  PDF 198 Cap. CXII. De legato facto religiosis sanctæ Vrsulæ, quæ tamen religiosæ non erent, sed sæculares; utrùm Episcopus, aut ejus Vicarius possit legatum illud, non vocatâ parte, & sine causa, ad monasterium religiosarum professarum transferre.
•  
  PDF 199 Cap. CXIII. De Oblatis Religionum, quomodò differant à Conversis, & in quo conveniant. Vtrùm isti Oblati gaudeant privilegio fori, & an possint testari, contrahere, & de bonis suis disponere. Quis illis ab intenstato morientibus fuccedere debeat. Et quid si Oblati votum fecerint paupertatis, castitatis, & obedientiæ, utrùm ex hoc dicantur Religiosi.
•  
  PDF 200 Cap. CXIV. De sepulturis. quæ alas extra Ecclesiam, postea in atrio, denique in ipsa Ecclesia conceduntur fidelium corporibus humi reponendis; non tamen subtùs altare. De electione sepulturæ libera etiam extra Ecclesiam parochialem. Religiosi utrùm sibi sepulturam eligere possint. Vtrùm pater pro filio. An intra Ecclesiam Monialium benedictam, nondùm tamen consecratam. Electio sepulturæ quomodò probetur. Vtrúm possit alteri committi. Vxor, filiusfamilias, Canonicus, Beneficiatus ubi sepeliendi.
•  
  PDF 202 Cap. CXV. De pœna hæredi imponenda qui restatoris defuncti animæ curam non habuit, illique ad mortem properanti Medicum spiritualem, hoc est, parochum non adhibuit. De obligatione Parochi visitandi parochianos suos infirmos. An & quomodò privetur successione defuncti, qui illum in civitate peste infecta dereliquit, & ab illo loco aufugit.
•  
  PDF 204 Cap. CXVI. Matrimonio per verba de futuro contracto, quod & quale interesse peti possit contra recusantem adimplere illud in facie Ecclesiæ. Quid si per verba de præsenti, & matrimonium nondum sit consummatum, & unus ex conjugibus alio invito religionem prositeatur; utrùm sit locus repetitione expensarum, & petitioni lucrorum ex conventionibus matrimonialibus debitorum: an verò mors naturalis sit expectanda. Quid dicendum si ambo conjuges, consummato matrimonio, profiteantur religionem. Quid si ...
•  
  PDF 206 Cap. CXVII. De contractu matrimonii inter raptorem, & raptam. Quid de eo qui alienam sponsam per verba de futuro, aut etiam de præsentialteri conjugatam rapuit, & ad aliam civitatem & Monarchiam deduxit; utrùm, & quamdo civiliter, & criminaliter hoc casu agi possit: & an causa criminalis sit præjudicialis actioni super nullitate matrimonii ex causa metus, aut alia, posteriús intentatæ. De pœnis raptus tam de jure civili, quàm ex Concilio Tridentino. Denique utrùm puella hoc casu sit sequestranda, lite ...
•  
  PDF 209 Cap. CXVIII. Quando collator ordinarius conferre possit beneficia jurispatronatus laicalis habenti pro se meditatem vocum. Quid si unus non habeat qualitatem sacerdotii ex fundatione requisitam. Quando sufficiat in beneficio sacerdotali provisum esse sacerdotem habitu, an verò requiratur quod sit actu celebrans; & ex quibus verbis hoc colligatur. De probatione jurispatronatus dum inter ipsos Patronos contenditur. Patronus non potest variare , quamvis sit laicus, post institutionem: & dum admittitur ...
•  
  PDF 212 Cap. CXIX. De alienatione, aut concessione in emphyteusim bonorum nondum incorporatorum: Et ex quibus probetur factam fuisse incorporationem. De validitate, aut nullitate pacti de renovando emphyteusim Ecclesiæ. De validitate transactionis factæ nomine Ecclesiæ super hæreditate delata quidem, sed litigiosa, & nondùm plenè acquisita. Quando Prælatus possit bona in emphyteusim concedi solita, alteri concedere in præjudicium successoris, antequam facta fuerit devolutio: Et de vi ac effectu in vestituræ ...
•  
  PDF 215 Cap. CXX. De causis nullitatis matrimonii: Et quis in illis sit judex competens. An uxor alterius fori citari possit coram Iudice Ecclesiastico domicilii mariti, ad declarationem dictæ nullitatis: Et ibi explicatur quoad hoc sensus cap. ex parte 14. de restitut. spoliator. & doctrina Abbatis ibidem, expenditur. De nullitate & defectu proprii Parochi. Quis in hac materia dicatur proprius Parochus. De metu in matrimonio: Et quomodò de metu constare debeat. Matrimonii metu contracti ratificationem requiri ...
•  
  PDF 219 Quæstionum Et Resolvtionum Beneficialium Pars Secunda.
•  
  PDF 219 Caput I. Quid beneficium Eclesiasticum, & quid sub nomine beneficij contineatur.
•  
  PDF 249 Caput II. De Ecclesiæ & Beneficij differentia, & de variis Ecclesiarum speciebus.
•  
  PDF 254 Caput III. De Personis Ecclesiasticis Beneficia conferentibus, vel poßidentibus.
•  
  PDF 289 Caput IV. De acquisitione beneficiorum, & de variis modis illa acquirendi.
•  
  PDF 305 Caput V. De amißione beneficiorum, & de variis modis quibus beneficia amittuntur.
•  
  PDF  Index Eorum omnium quæ in prima & secunda parte Quæstionum Beneficialium, Canonicarum & Regularium continentur.
•  
  PDF  Index Capitum Libri Secundi Quæstionum Et Resolutionum Civilium.
•  
  PDF 1 Quæstionum Et Resolutionum Civilium, Liber Secundus.
•  
  PDF 1 Caput. I. De pacto restituendi fortem annui reditus in eadem bonitate intrinseca, & extrinseca: de illius pacti validitate, aliisque similibus pactis.
•  
  PDF 4 Cap. II. Continens sententiam Theologorum magni nominis, qui censent pactum, de quo in præcedenti capite, circa fortis annui reditus restitutionem in moneta ejusdem bonitatis intrinsecæ & extrintrinsecæ, esse validum.
•  
  PDF 7 Cap. III. De pacto restituendi annuum reditum in casum extinctionis, in iisdem speciebus: ad majorem explicationem eorum quæ dicta sunt in primo & secundo capite.
•  
  PDF 11 Cap. IV. De obligatione annui reditus concepta in florenis 24. solidorum, cujus solutio per longissimi temporis spatium facta fuit in florenis 12. solidorum monetæ tunc currentis; utrum debitor possit se redimere solvendo florenos quodecim solidorum currentium tempore solutionis.
•  
  PDF 11 Cap. V. De reditu anuuo promisso in genere in moneta alba, nulla interveniente in instrumento specierum dinumeratione.
•  
  PDF 12 Cap. VI. De constitutione reditus reservativi redimibilis, cum pacto quod in redemptione solverentur scuta auri in auro sexaginta solidorum pro quolibet; ita quod sexaginta solidi constituerent unum aureum, & vicissim unus aureus constitutus esset ex sexaginta solidis. Et utrùm reditus annuus reduci debeat ad legitimum modum, si successu temporis in eo magna oriatur inæqualitas.
•  
  PDF 14 Cap. VII. De creditore qui sub literis Cambii debit duplices aureos legitimi ponderis. Vtrùm cogatur recipere duplices minores in pondere. Quid si pondere minutos aureos dederit, quibus debitor tanquam legitimis, tali communi cursu existente usus fuerit. Quid dicendum si literæ conceptæ sint in moneta imaginaria.
•  
  PDF 15 Cap. VIII. Depositarius, utrùm teneatur easdem species reddere in eodem numero, in quo illas recepit. An verò liberatur restituendo easdem species æquivalentes, existentes in communi commercio tempore restitutionis depositi.
•  
  PDF 16 Cap. IX. Emptor bonorum qui assumpsit sibi onus solvendi censum annuum in partem pretii, ad exonerationem venditoris intra certum tempus, an teneatur soluere ad valorem monetæ currentis tempore impositionis census; an verò temporis, quo onus istud sibi assumpsit? An denique temporis quo dilatio ipsi ad solvendum data expiravit, vel temporis quo fuit in mora censum extinguendi.
•  
  PDF 18 Cap. X. Debitor solvens cùm sciret proximè publicandum esse Principis edictum circa mutationem valoris monetarum, utrùm liberationem plenam consequatur. Et is qui ignorans solutionem sic recepit, possit habere recursum contra soluentem.
•  
  PDF 18 Cap. XI. Exactorem cui factum fuit mandatum, seu indicatio solvendi alicui creditori in moneta currenti, contra tamen formam contractus censualis, non teneri ultra indicationem. Hoc tamen non nocere ipsi creditori, quamvis uti secretarius Communitatis instrumentum indicationis rogaverit. Item quomodò solutio fieri debeat quando quis promittit sovere in restutis, regalibus, & solidis. Quid si solidi non reperiantur, aut saltem magna cum difficultate. Et utrùm Notarius recipiendo instrumentum, suis ...
•  
  PDF 19 Cap. XII. Pleniùs explicantur ea quæ dicta sunt superios, c. 1. n. 15. in 4. casu. De promissione restituendi fortem annui redditus in moneta, quæ sit ejusdem, seu non minoris bonitatis intrinsecæ, & extrinsecæ, pedis, ponderis, & ligæ, Pied, titlre & aloy. Quid statuendum sit quando eodem tempore mutatus simul fuit valor extrinsecus omnium monetarum. Quid si facta fuerit promissio restituendi sortem, habita ratione ponderis du marc. Et utrùm sola diligens specierum dinumeratio obliget debitorem ad ...
•  
  PDF 22 Cap. XIII. Vtrùm debitor aureorum liberetur solvendo illorum æstimationem in alia moneta currenti tempore solutionis; an verò in substantia auri solvere teneatur. Et in casibus in quibus æstimatio loco aurei solvi potest, an facienda sit habito respectu ad tempus testamenti , aut mortis, vel destinatæ solutionis, seu evenientis conditionis. Et quid in debitis, seu legatis annuis. Legatum aureorum, utrùm intelligatur de majoribus, an de minoribus, vel mediocribus. Quid si legatum factum fuerit de certo ...
•  
  PDF 24 Cap. XIV. Legatarius aureorum gravatus de restituendo, utrùm teneatur restituere fideicommissario aureos in specie; an verò sufficiat illorum æstimationem præstari. Et aucto valore extrinseco aureorum, utrùm æstimatio fieri debeat habito respectu ad tempus testamenti, vel mortis, aut restitutionis. Et si legatario dati fuerint in solutum annui redditus concepti in aureis, qui postea per debitorem fuerunt extincti, utrùm postea eveniente casu restitutionis fideicommissi, teneatur aureos reddere juxta ...
•  
  PDF 27 Cap. XV. Rstituitio dotis soluto matrimonio, vel illius promissa solutio constante matrimonio, in qua moneta fieri debeat, & juxta cujus temporis valorem. Quid si maritus dotem in certis auri vel alterius monetæ speciebus receperit. Et utrùm maritus aureos in auro restituere teneatur, quando ipsi capitalia in auro concepta, in auro quoque extincta & tedempta fuȇre. Quid si dos promissa fuerit in libris, aut alia moneta imaginaria.
•  
  PDF 28 Cap. XVI. Exactores Communitatum qui fuerunt in mora solvendi creditoribus indicatis, an & quando teneatur ad augmentum aureorum superveniens. Et utrùm Exactores possint lucrari componendo cum creditoribus Communitatis circa majorem valorem aureorum. et utrùm si Communitas teneretur aliquid supplere, vel adimplere quod non adimpleverit, exactores teneantur ad incrementum valoris monetæ superveniens, etiamsi non fecerint oblationem vel depositum pecuniæ.
•  
  PDF 29 Cap. XVII. Quando census fuit conceptus in certo numero duplarum Hispaniæ, fezenorum, dicatorum & alterius monetæ albæ in contractu designato, & conventum fuerit quod in casum extinctionis restitutio fierit in iisdem speciebus, quibus supra; non minoribus in bonitate intrinseca vel extrinseca, sine aliquibus patachis, aut alia moneta inferiori; restituendas esse easdem species, eundémque numerum specierum, copiosiùs demonstratur.
•  
  PDF 32 Cap. XVIII. Continuatur hoc capite eadem quæstio quæ in præcedenti, de pacto restituendi sortem in non minori bonitate intrinseca vel extrinseca, in bona & grossa moneta, &c.
•  
  PDF 41 Cap. XIX. Licentia capiendi pecunias sub censu annuo data per superiorem alicui Communitati ad rationem trium librarum pro quolibet scuto, utrùm reddat invalidum pactum in contractu census appositum de restituendo sortem in iisdem speciebus, in casum extinctionis ejusdem.
•  
  PDF 42 Cap. XX. De tondente monetam alieni Principis, quam pœnam alienæ Monarchiæ, utrùm pœna mortis plecti queat. Bulla Pij V. contra monetarios, utrùm sit observanda in civitate Avenionensi, & Comitatu Venayssino. Utrùm pœna confiscationis bonorum locum habeat in tondente monetam. Utrùm quis possit pro illo eodem delicto simul pœna corporali, & pecuniaria puniri.
•  
  PDF 43 Cap. XXI. Creditor qui sub annuo censu pecunias dedit, ut ex illis creditor alius ejus qui se obligavit ad censum, quique erat anteriot, dimitteretur, non succedit in hypothecis creditoris dimissi, quando illius creditum fuit per novationem extinctum, maximè quoad census de cursos & currentes, si primum creditum non erat ex sui natura fructiferum. Novatio ex quibus hoc casu inducta dicatur. Bona fideicommissio suposita, utrùm alienari possint ex fructibus dotis, qui in magnam molem excreverunt.
•  
  PDF 46 Cap. XXII. Quando bona debitoris fuerunt subhastata, & liberata plus & ultimò offerenti, utrùm debitor qui vult impugnare executiones, audiatur non soluto debito liquido, vel cauto pro illiquido. Quid si debitor adhue possideat, & executiones nondum sint consummatæ.
•  
  PDF 48 Cap. XXIII. Vtrùm jus prælationis competens domino directo, alteri cedi possit, & per cessionarium subcedi: Et pendente lite super jure prælationis, utrùm emphyteuta possidens agere possit pro libertate & exemptione domus à servitute prætensa per vicinum, qui jure prælationis sibi cesso vult uti. Cessio juris prælationis ratione venditionis proximè faciendæ, quomodò intelligi debeat. Si dominus directus ante denunciationem cessionarii juris prælationis, emptorem investiuerit, an cessionarius excludatur. ...
•  
  PDF 51 Cap. XXIV. Si feudi consessio facta fuerit alicui pro se, & liberis utriusque sexus, ita tamen ut stantibus masculis fœminæ non succedant, sed semper primogenitus masculus succedat, mortius omnibus masculis, & feudo ad fœminam devoluto, utrùm post ejus mortem succedat masculus ex fœmina illa secundogenitus, ad exclusionem filiæ primogenitæ.
•  
  PDF 52 Cap. XXV. De quadam transactione facta inter Communitatem & Officiales R. Cameræ Apostolicæ super dominio directo quarundamm paludum, & terrarum ad pascua destinatarum. Ad quem de jure hujusmodi terræ pertineant, quando videlicet spectent ad Dominum, seu Baronem, & quando ad Communitatem. Et de præscriptione immemoriali contra Cameram completa ante publicationem Bullæ in Cœna Domini.
•  
  PDF 54 Cap. XXVI. De immunitate patri duodecim liberorum concessa, quomodò intelligenda sit: Et in quibus casibus illa immunitas locum habeat.
•  
  PDF 55 Cap. XXVII. De minore agente condictione indebiti, quando mater tutrix plus soluit paternis creditoribus quàm illius facultates paterentur. Utrùm sit in electione ipsius, an malit agere contra matrem; an verò, quod ultra facultates paternas solutum est, ab ipsis creditoribus repetere.
•  
  PDF 56 Cap. XXVIII. Vtrùm æstimatio necessariò præcedere debeat, quando bona debitoris in incantu publico, uni ex creditoribus liberantur. Et utrùm liberatio sic facta, nulla præcedente bonoruni æstimatione, sit invalida.
•  
  PDF 58 Cap. XXIX. Quibus in casibus ille ex cujus pecunia creditor anterior dimittitur, succedat in jus creditoris dimissi; sive solutio fiat à secundo creditore, sive ab emptore, sive pactum subrogationis intervenerit, sive non: & alij plures casus subrogationis & subingressionis in locum hypothecarum creditoris dimissi, explicantur.
•  
  PDF 61 Cap. XXX. Vtrùm mulier possit alienare bona super quibus marito ad inopiam vergente consignata fuit. Et utrùm talis alienatio juramenti vinculo roboretur. Quid si lis nondum fuerit super dotis consignatione præparata. Et quibus remediis hujusmodi alienatio valida reddi queat.
•  
  PDF 64 Cap. XXXI. De remissione mercedis conductori facienda. Et quando ad hune effectum contractus venditionis, vel locationis sit censendus. Quale damnum sit probandum per eum quiagit ad remissionem mercedis. Pactum de facienda remissione mercedis, quid operetur ultra jus commune. Exceptio remissionis mercedis utrùm retardet executionem obligationis Cameralis, vel possessionem domini in recipienda mercede locationis. De casuum fortuitorum renunciatione: & de injustitia pacti, quo conductor obligatur ad ...
•  
  PDF 68 Cap. XXXII. Exactores Communitatum, an & quando possint cedere jura Communitatis, mutuantibus pecunias pro solutione summarum per Communitatem debitarum. Et utrùm cessio jurium facta emptoribus solventibus de pretio ipsorum, producat non solùm liberationem, sed etiam subrogationem in jus Communitatis. Et utrùm creditor, qui curavit bona fui debitoris vendi sub hasta non interveniente reali pretii numeratione, fes habitâ fide de pretio, amittat anterioritatem hypothecarum quas habebat super bonis primi debit
•  
  PDF 71 Cap. XXXIII. Explicatur consuetudo Cenomanensis, art. 324. & 334. Et utrùm vidua petere possit reditum annuum sibi à marito illius provinciæ incola, in qua testamentum condidit, legatum super bonis sitis in alia provincia, in qua maritus uxori legare non prohibetur; vel etiam super pretio illorum bonorum, converso in solutionem debitorum hæreditatis paternæ, fitæ in provincia Cænomanensi. Et utrùm obstet confusio actionum ob aditam à marito sine in ventario paternam hæreditatem. De matre ad secunda vota ...
•  
  PDF 72 Cap. XXXIV. Quando Communitas Admittitur ad se redimendum pro eodem pretio quo fuit vendita, si sub ea sint plura membra & jurisdictiones, utrùm possit illa vendere, & pretium ad fui utilitatem convertere? An verò illa emptio, ejúsque utilitas cedere debeat ad commodum supremi Principis, qui Communitati permisit, ut jure redemptionis uteretur.
•  
  PDF 74 Cap. XXXV. Si avus donet bona sua filio in contractu matrimonij, & illius contemplatione, sub pacto convento & concordato, quod filius donet primogenito ex nepotibus, seu liberis ex illo nascituris medietatem bonorum suorum; distúsque avus similiter substitutionem in eodem contractu faciat: utrùm alii liberi secundogeniti petere possint bona sic per avum, & per eorum patrem donata reponi in globo, ad effectum impinguandi eorum legitimam, quam petunt super bonis paternis.
•  
  PDF 76 Cap. XXXVI. Vtrùm laudimium debeatur domino directo, si duo fratres bona paterna dividant, ita ut unus hæreditati, alter legato mille scutorum sibi per patrem facto renunciet. Quid si id fiat per viam repudiationis. Si patres à contractu recedant, utrùm nihilominus debeatur laudimium. Quid si agatur de divisione, in qua unus pecuniam contulerit pro æqualitate servanda. Et in quo circa hanc controversiam differant Doctores Galli ab aliis.
•  
  PDF 77 Cap. XXXVII. Factâ per matrem liberorum suorum tutricem promissione venditionis, an & quando ante rstificationem liberorum, & contractu nondum in scripturam redacto, liceat ab eo recedere absque metu solutionis laudemii. Vtrùm liceat minoribus, & Communitatibus stationes, & instrumentum in scripturam redactum. Quomodò concipi debeat contractus, quando patres recedunt à venditionis promissione, ne ad laudimii solutionem teneatur.
•  
  PDF 79 Cap. XXXVIII. Si testator certam summam filio legaverit, dum erit ætatis 25. annorum, & interim alimenta, utrùm alimenta cessent in ætate 25. annorum, quamvis legatum tunc nondum fuerit solotum; an verò currant etiam post annum 25. donec hæres legatum solverit. Et quid si filius paternum contemnens præceptum, uxorem duxerit sine consensu matris.
•  
  PDF 80 Cap. XXXIX. Juri prælationis locum esse, quamvis in instrumento alienationis nomen donationis fuerit appositum simulatè in fraudem domini directi. Veluti vendi censum super re alienata specialiter non in hærentem, nec super ea liminatè, sed super omnibus bonis alienantis impositum. Quomodò debeat intelligi quod dicitur, omnia bona in Gallia & alibi, esse redacta ad instar patrimonialium. Et quæ sit differentia inter solutionem gabellæ, & solutionem laudemii.
•  
  PDF 82 Cap. XL. De fundi dotalis donatione per mulierem facta, non observatis solemnitatibus per statutum Delphinale requisitis, quando fundus ille dotalis fuit alienatus cum universitate bonorum præsentium & futurorum, sub modica reservatione ad testandum. Et plura de obligatione mulieris, per quam remanet indotata.
•  
  PDF 85 Cap. XLI. De dominio directo universali alicujus territorii, tam quoad jurisdictionalia, quàm quoad ipsa prædia in illo territorio existentia. Quomodò, & ex quibus probetur, aliquem esse dominum directum universalem alicujus terrirorii. De bonis allodialibus, servilibus, vel sub feudo franco concessis: Et quomodò tria hæc inter se differant. Homagij præstatio utrùm secum inferat dominium directum. Quæ sit natura feudi liberi, nobilis & gentilis. Et utrùm ex ejus alienatione laudimium debeatur.
•  
  PDF 88 Cap. XLII. De restitutione in integrum in favorem memoriæ defuncti, qui uti reus læsæ majestatis fuit condemnatus. Et quis resultet effectus, si per viam justitiaæ. Et quæ probationes utroque casu requiruntur.
•  
  PDF 90 Cap. XLIII. Venditorem bonorum feudalium teneri de evictione, quamvis dixerit se illa vendere talia qualia possidebat, si ante venditionem feudi, partem bonorum illorum supposuerit collectarum solutioni, quibus bona non feudalia subjiciuntur. Et tenetur non solùm ad interesse quanti minoris res vendita fuisset: sed etiam ad interesse totale, damna, & expensas.
•  
  PDF 91 Cap. XLIV. Privilegium immunitatis alicui à supremo Principe concessum cum clausula Pro te, & successoribus tuis, utrùm extendatur ad tertios possessores ab eo jus habentes.
•  
  PDF 92 Cap. XLV. Utrùm creditores uxoris possint in judicio discussionis opponere quod ipsa non potuit se obligare ultra medietatem dotis pro marito, ut super bonis mariti in eo quod medietatem excedit, cæteris creditoribus præferantur pro obligationibus per uxorem proprio nomine præstitis. Et utrùm exceptio nomine præstitis. Et utrùm exceptio illa nullitatis talium obligationum, in ex ecutione sententiæ opponi possit. Et ibi plures casus deciduntur circa obligationes, per quas uxores remanent indotatæ.
•  
  PDF 94 Cap. XLVI. Quando bona mariti binubi sunt in generali discussione ob concursum creditorum ipsius, utrùm super augmento quod ipse lucratus est in bonis secundæ qxoris ob ejus prædecessum, præferantur liberi primi matrimonii pro dote materna, aliique creditores. An verò potior sit causa liberorum secundi matrimonii, eâ ratione, quia lucrum illius augmenti provenit ex dote secundæ conjugis, matris ipsorum.
•  
  PDF 96 Cap. XLVII. Quando, & ex quibus verbis inducatur simplex & absolutum fidei commissum per prohibilitionem alienationis, non solùm in casum alienationis, sed etiam in casum mortis: Et ex quibus dicatur prohibita alienatio tam inter vivos, quàm in ultima voluntate. Et utrùm eadem res simul possit deberi ex duobus fidei commissis ex eodem testamento. Utrùm fœminæ comprehendantur sub nomine familiæ, quando facta est prohibitio aliendi extra familiam. Masculum ex fœmina non esse de familia, & cognomine ...
•  
  PDF 99 Cap. XLVIII. De aquis, & aquarum decursibus. An & quomodò dominus prædij, per quod aqua defluit, de ea disponere possit. Domini prædiorum inferiorum, qua ratione jus ducendi aquam præscribere possint. Et ex quibus quis dicatur usus fuisse aqua jure familiaritatis, vel jure servitutis. Temporis antiquitas, & publica utilitas quid operetur in materia derivationisa aquarum. De concessione aquæ pluribus facta: & de constructione molendini. De aqua turbida ad irrigandum prædia. De deductione aquæ per vias ...
•  
  PDF 103 Cap. XLIX. Cedens nomen, vel reditum annuum jam constitutum, quamvis evictionem promeserit, tenetur tantùm præstare veritatem nominis; non autem quod debitor cessus sit idoneus facultatibus , maximè si cessio per viam simplicis assignationis creditori facilioris solutionis gratiâ facta sit, secùs si per viam dationis in solutum, interveniente quittanctâ, & liberatione factâ per creditorem in favorem debitoris cedentis, nisi liberatio facta fuerit cum clausula, & meyennant ledit payement, &c. Quid si ...
•  
  PDF 107 Cap. L. De electione unius ex pluribus alicui testamento commissa, ad materiam liunum ex familia, ff. de legat. a. Vtrùm gravatus de plures eligere in præjudicium aliorum. Quomodò in hoc differant fideicommissum prohibitorium, & restitutorium. Promissio de eligendo habetur pro vera electione. Quid de verbis Volo eligere, aut de verbis enunciativis. Et de simplici mandato alicui dato ad eligendum. Utrùm hæc vim habeant veræ electionis. Per generalem hæredis institutionem donatio simpliciter facta ab eo ...
•  
  PDF 111 Cap. LI. Eum cui unius certi ex pluribus incertis eligendi, seu nominandi commissio data fuit, non solùm unum, sed etiam plures eligere posse. Et nullâ factv electione, omnes æqualiter succedere, lege voluntatem testatoris adimplente, & eligentis negligentiam supplente: nisi fortè agatur de re quæ apud electum perpetuò non sit permansura, veluti de emphyteusi ad vitam concessa: Aut si ex conjecturis constet de voluntate disponentis, quod unus dumtaxat eligeretur: Ad quod sufficiunt conjecturæ, veluti ...
•  
  PDF 114 Cap. LII. Fundus dotalis non censetur constitutus, quamvis marito traditus fuerit præcedente promissione dotis in certa pecumarum summa; nisi tamen datio in solutum facta fuerit promiscuè utrique conjugi, vel maritus nomine uxoris, seu tanquam ipsius procurator prædia receperit. Sed si nulla præcesserit certæ dotis promissio in pecunia, fundus remanet dotalis, non obstante æstimatione; & fructus illius, soluto matrimonio, statum, ad uxorem pertinent, etiamsi agatur de annuis redditibus, quia loco ...
•  
  PDF 116 Cap. LIII. De eo qui petit se immitti in possessionem vigore testamenti requirentis altiorem indaginem. Et in quibus casibus hæres possidens sit legitimus contradictor adversùs fideicommissarium non possidentem. Quæ sit differentia inter possessorem docentem in promptude titulo suæ possessionis, & illum qui dat fumum Iudici de suo titulo probabili, & verisimili. Altiorem indaginem requiterio juris dubium, & testes super possessiorio sint rejiciendi, non obstante clausulâ Salvo jure impertinentium & non ...
•  
  PDF 119 Cap. LIV. Donatio facta liberis non revocatur per aliorum liberorum supervenientiam, sed dumtaxat in casum inofficiositatis; sicut nec facta in favorem matrimonii proprii, sed tantùm alieni, si facta fuerit de omnibus bonis donatoris, aut notabili illorum quantitate, arbitio Iudicis. Dummodo donator vivens se velle ipsam revocare declaraverit, cùm id facere posset. Eodem modo revocatur donatio, si filium peregrè profectum, quem donator ipse mortuum existimabat, redeuntem viderit. Et utrùm donatio ...
•  
  PDF 122 Cap. LV. Donatio facta filio in contractu matrimonii, contemplatione ejusdem matrimonii, & liberorum ex illo procreandorum, utrùm acquiratur liberis tanquam liberis, an tanquam hæredibus. Et utrùm pater possit de bonis illis disponere in præjudicium liberorum, & illi sibi donata, suis creditoribus obligare. Suorum nomine qui contineantur, tam in contractibus, quàm in ultimis voluntatibus. Quæ sit differentia inter donationem quæ sit filio, & suis, & eam quæ sit filio stipulanti pro se, &suis. Quæ sit ...
•  
  PDF 131 Cap. LVI. Insinuatio in Gallia fieridebet coram Iudicibus ordinariis locorum vbi bona sita sunt. Sed quid si donatio fiat Auenione, vtrùm debeat ibi insinuari, vel in Comitatu Venaissino, in quo bona sita sunt. Et è conuerso, si donatio fiat in Comitatu, vtrùm sit insinuanda Auenione: Et vtrùm insinuatio sit de essentia & substantia contractus, ac de solemnitate intrinseca illius. Concluditur donationem insinuandam esse in loco, vbi bona sita sunt, & tot faciendas esse insinuationes; quot separatæ ...
•  
  PDF 133 Cap. LVII. Insinuatio facta vltima die trium mensium ex regulamento Comitatus Venaissini, ad illam faciendam assignatorum, vtrùm sit valida. Contractus quo quis promittit aliquid soluere pro alio, etiamsi sciat se non posse releuari, vtrùm indigeat insinuatione. Vtrùm post mortem donatoris insinuatio fieri possit. In repudiatione juris delati, sed non acceptari, & in dotis constitutione, vtrùm requiratur insinuatio, siue donatio fiat à patre, sine ab extraneo.
•  
  PDF 136 Cap. LVIII.Vtrùm vxor hæres mariti, confecto inuentario in quo aderant mobilia, & pecuniæ, censeatur sibi soluisse dotes suas, & jura dotalia, in præjudicium suorum creditorum: Et vtrùm eo non obstante creditores vxoris vsque ad concurrentiam jurium dotalium ejusdem, præferendi sint creditoribus mariti. Quando indicatur ficta solutio, & vtrùm illa fictio retrotrahi possit in præjudicium tertii. Et an saltem hoc casu creditores mariti vti possint exceptione compensationis saduersùs creditores vxoris.
•  
  PDF 138 Cap. LIX. Si communitas exactionem collectarum alicui commiserit, qui alium subexactorem insciâ communitate sibi associavit, vtrùm si principalis exactor non sit soluendo, agere possit viâ executiuâ, vel ordinariâ contra talem subexactorem, seu socium exactoris, qui cum ipsa Communitate non contraxit. Et vtrùm saltem in subsidium conueniri possit vsque ad concurrentiam summarum per ipsum exactarum.
•  
  PDF 140 Cap. LX. Vtrùm priuatus habens domum juxta plateam publicam, in qua fons ciuium vsui publico destinatus contructus est, possit aperire portam vt exeat à domo perillum locum ad viam publicam inuita Communitate. Quis dicatur locus publicus quoad vsum, & quis quoad dominium vniuersitatis; & quæ sit inter hæc duo differentia. Quando quis prohiberi possit in muro suo ianuam aperire. Qua ratione colligi possit quem aperire ianuam ad æmulationem. Vtrùm per concessionem licentiæ sufficienter probetur quasi possessi
•  
  PDF 142 Cap. LXI. Se legatum alicui fuerit prædium super quo reditus fuit specialiter impositus, vtrúm hæres, an legatarius ad census solutionem & extinctionem teneatur. Quid si legatum prædii factum fuerit cum suis juribus & pertinentiis, vtrùm intelligatur, tamde actiuis, quàm de passiuis.
•  
  PDF 144 Cap. LXII. An major 15. annorum possit eligi ad Consulatum, vel aliam publicam administrationem. Et vtrùm sufficiat attigisse annum 25. an verò requiratur quod sit completus. Forensis vtrùm possit eligi ad Consulatum. Quid sis se habitatorem declarate velit. Quibus competat jus agendi ad nullitatem electionis Consularis. Si Consul electus mortuus fuerit, aut aliàs inhabilis, aut incapax declaratus, an procedendum sit ad pouam electionem, an verò is qui plura proxime habet vota sit assumendus.
•  
  PDF 146 Cap. LXIII. Sola præsentia patris consentientis alienatione bonorum aduentitiorum filii non præjudicat illi quoad vsumfructum legalem; nisi tamen filia marito in dotem huiusmodi bona constitueret: hoc enim casu pater suo vsufructui renunciare censeretur. Vnde filia dotem aduentitiam sine interuentu patris alienare potest, sicut & alia bona in quibus pater non haber vsumfructum. Iocalia verò filiafamilias alienate potest absque consensu patris. Quid de lucris nuptialibus. Donatio causa mortis, vel inter ...
•  
  PDF 148 Cap. LXIV. Possesio incerta, quando & quibus in casibus sit manutenenda, siue ad effectum genericæ cuiusdam communionis, seu ad effectum perceptionis fructuum. Dominus directus, qui non habet intentionem fundatam in toto territorio, agens contra emphyteutas tenetur designare certa & determinata prædia, pro quibus sibi debetur canon: Et hoc non probato, non est manutenendus, ne quidem ad effectum genericæ communionis.
•  
  PDF 150 Cap. LXV. Di subditi cum domino transactionem inierint, promittendo duplicare census & seruitia, casu quo contingeret ipsum loci Dominum maritare filiam, seu filias, vtrùm duplicatus census debeatur pro matrimonio spirituali in ingressu monasterij: & vtrùm pro sola filia primogenita, an verò pro omnibus. Quid si agatur de filia spuria, vel illegitima: Et vtrùm cessante conuentione, vel consuetudine, subventio ista debeatur.
•  
  PDF 152 Cap. LXVI. Cessionarius juris prælationis, & primi laudemij, facta suæ cessionis intimatione & declaratione, quod vult uti jure prælationis sibi per dominum directum ratione certorum prædiorum cesso, renuente bonorum illorum emptore, seque adversùs retentionem opponente; si postea emptor pœnitentia ductus, resiliat à sua oppositione, & consentiat retentioni, utrùm pariter ipse possit recedere à jure prælationis, & cogere emptorem ad soluendum sibi laudemium, & sumendam inuestituram à domino directo.
•  
  PDF 154 Cap. LXVII. Ex duobus cessionariis juris prælationis uter sit præferendus, an scilicet is qui primo usus est concessione sibi factà, an verò qui primus est in data. Quid si conditionem congruo tempore non adimpleuerit: & vtrùm gratia concessionis primi laudemiii & juris prælationis expiret per aduentum noui Vicelegati, præsertim si hic novus Vicelegatus similem alteri fecerit concessionem.
•  
  PDF 156 Cap. LXVIII. Quæ sit differentia inter administratorem generalem, & patricularem, quoad redditionem rationis. Et ex quibus colligatur, utrùm administrator fuerit generalis, vel patricularis. Quomodò sit intelligendum quod dicitur, Advocatum cum cliente contrahere non posse. Concessio ad tollendum scrupulus facta, an noceat confitenti. Notarius utrùm deponere possit contra instrumentum per ipsum rogatum. Et si in instrumento dicatur quod quis confitetur se recepisse in præsentia Notarij, utrùm ex ...
•  
  PDF 159 Cap. LXIX. Matrimonio contracto secundùm usus & consuetudinem civitatis Parisiensis, utrum debita pendete matrimonio exacta, quorum origo matrimonium præcedebat, inter acquæstus numerentur, ad effectum ut cadant in conjugalem societatem. Fructus pendentes & radicati tempore mortis mariti, utrùm cadant in conjugalem communionem. Quit sit dicendum de arreragiis seu reliquis annuorum redituum. Expensa funeris an sit onus communionis conjugalis; an verò spectet ...
•  
  PDF 161 Cap. LXX. Matrem grautam de restituendo alicui ex filiis hæreditatem, in qua adsunt pecuniæ & mobilia, tenericauere non solùm juratoriì, sed etiam idoneè. Quomodò intelligendum sit, quod dicitur, matrem non teneri cauere, nisi pro possibilitate. Qua ratione substituto sit consulendum, si mater idoneè cauere non possit. Et quid continere debeat hujusmodi cautio.
•  
  PDF 163 Cap. LXXI. Incrementa peralluuionem territorio alicuius loci accedentia, vtrùm spenctent ad Dominum jurisdictionalem illius loci, an verò ad patriculares prope ripam prædia possidentes, an denique ad fiscum. Quid si Dominus fuerit inuestitus de toto territorio, aut concessa illi fuerint Regalia. Vtrùm slumen non nauigabile omni genere nauigii contineatur appelatione Regaliorum. Et quando verum sit, Communitates habere intentionem fundatam in pascuis, nemoribus & terris, quas herbidas vocant.
•  
  PDF 164 Cap. LXXII. Creditor magno ære alieno grauatus, non potest dici decoctor, ex eo solo quod tempore solutionis suis creditoribus satisfecerit; cùm magna sit differentia inter eum qui non est soluendo, & decoctorem; & ideo contractus per eum celebrati sunt validi; quamuis ipse peraliquot dies ad domum religiosam recesserit, non animo fraudandi creditores, sed vt commodiùs cum ipsis tractaret; præsertium si postea liberam bonorum suorum administratione[m] habuerit, & publicè videntibus & consentientibus ...
•  
  PDF 166 Cap. LXXIII. Quando, & quibus in casibus falcidia detrahatur de legatis piis. Et vtrùm quod non detrahitur de legatis piis, aut aliis privilegiatis, reiiciatur in onus aliorum collegatariorum non priuilegiatorum, siue hæreditas sit soluendo, siue non. Et vtrùm diminutio falcidiæ fiat æqualiter super legatis consistentibus in specie, & in quantitate. Quæ sit praxis computationis falcidiæ quando adsunt legata pia, si hæreditas sit in totum legatis absorpta. Et quid juris quando non in totum absorbetur. ...
•  
  PDF 168 Cap. LXXIV. In legato generali usufructus omnium & quorumcunque bonorum, utrùm comprehendatur ususfructus bonorum quæ ad hæredes illius institutos ex restamento alterius obvenire debebant; & sic illorum bonorum rstitutio ipsiment hæredi fieri aliunde debebat. Fructus perceptos filius etiam primi gradus, in falcidiam imputare tenetur: & quomodò hoc procedat.
•  
  PDF 169 Cap. LXXV. Si Baro concesserit alicui feudum liberum, & francum ab omnibus vtilitatibus seudalibus, & cum pacto redimendi; non debetur laudemium, nec de prima, nec de aliis alienationibus. Domino autem redimere volente, debent in primis inuestito restitui omnia melioramenta per ipsum facta, etiam à castro separata; si ad vsum castri facta fuerint, præsertim stante clausula in pacto redemptiuo apposita, solutis priùs melioramentis, & adificiis quibuseumque.
•  
  PDF 171 Cap. LXXVI. Mater debitrix filiæ in summa satis notabili, extorsit à futuro illius marito ad ipsius nuptias aspirante dilarionem quaadriennii, qua durante fructus minimè teneretur. Dubitatur vtrùm ipsa ad collocandam filiam matrimonio hanc commoditatem obtinere potuerit, & an sit locus rescissioni huiusmodi promissionis, maximè si mater sit tutrix filiæ suæ.
•  
  PDF 172 Cap. LXXVII. Hæres grauatus de restituendo, suos facit fructus perceptos, non solùm pendente conditione, sed etiam post euentum conditionis, antequam fuerit interpellatus de restituendos; nisi tamen sit hæres, fiduciarius, qui nudus est minister, & ideo fructus restituere tenetur. Dicitur autem fiduciarius, si concurrant quatuor à jure requisita. Et ex quibus coniecturis colligi possit hæredem esse fiduciarium. Et qua sit differentia inter fiduciarium hæredem, & lagatarium, de quo restator confisus, ...
•  
  PDF 178 Cap. LXXVIII. Testamentum filiæfamilias, cui pater authoritatem præstitit, vtrùm sustineatur in vim clausulæ codicillaris, vel saltem in vim donationis causâ mortis. Quid si nemo pro absentibus acceptauerit, aut stipulationem interposuerit. Et an necessaria sit acceptatio, quando substitutus est in infantili ætate constitutus. Quæ patri hoc casu competant detractiones. Et an pater authoritatem interponendo donationi, sibi præjudicauerit quoad suas detractiones, & nominatem legitimæ & Trebellianicæ, ...
•  
  PDF 180 Cap. LXXIX. Contractus ex quibus censeatur emphyteuticus, vel censualis. Si autem partes illum emphyteuticum nominaverint, & in eo apposuerint pacta contraria naturæ, & substantiæ contractus emphyteutici, vitiantur, & vitiant. Et contractu nullo existente, propter pacta contraria ejus substantiæ, non potest valere contractus alio jure quæm expresso. Ideo ex illo nullum laudemium debetur.
•  
  PDF 182 Cap. LXXX. Pater primus acquirens, an & quomodò liberis suis præjudicare possit in emphyteusi. Quando emphyteusis dicatur concessa titulo oneroso; & quomodò probetur merita esse æquiualentia concessioni. Patrem non posse liberos vllo onere in emphyteusi non hæredittaria gravare, nisi vocato ad emphyteusim bona propria reliquerit, & vsque ad concurrentiam valoris ipsorum. Hæres se obligans vtrùm sibi præjudicet in beneficio inuentarij si bonorum propriorum obligationem afjecerit. Quid si se obligauerit ...
•  
  PDF 184 Cap. LXXXI. Testamentum à Parocho, aut alio qui sit Notarius publicus, in scripturam tempore pestis redactum, coram quo & quomodo publicari debeat. Testium numerus quis requiratur in hoc testamento pestis tempore confecto. Quid si testamentum à cæco fuerit factum, quæ solemnitates in eo requirantur. In codiciliis, an minus quàm quinque testes, tempore pestis intervenire possint. Quid in testamentis Officialium à publico pro conservatione civitatis deputatorum. Testamentum debere unico contextu fieri, ...
•  
  PDF 186 Cap. LXXXII. In testamento solemni, quæ sit forma subscriptionis testium pro ejus validitate. Defectus sigillationis testamenti in Gallia non multùm curatur: sed de jure communi, non parvi est momenti. Octavus testis, qui à multis testamentarius appellatur, adhibendus est in testamento solemni, quando testator propter infirmitatem, aut alia de causa, scribere non potest. Qui quidem testis testamentarius non potest fungi officio Natoarii, dum testamentum à testatore coram testibus remittitur. Et quomodò ...
•  
  PDF 188 Cap. LXXXIII. Si vendito facta fuerit cum pacto de retrouendendo, venditor qui vigore illius pacti vult rem venditam redimere, Præfertur domino directo volenti illam jure retentionis feudalis.
•  
  PDF 189 Cap. LXXXIV. Vendito feudo, vel castro, an censeatur in venditione comprehensa jurisdictio. Feudum cum jurisdictione, vtrùm nobilitet illius possessorem. Dominus directus alicuius territorii quis esse potest, nullam habens jurisdictionem. Hominibus subditis, & homagiis venditis, quid in venditione contineatur.
•  
  PDF 191 Cap. LXXXV. In quibus casibus legatum vel substitutio pupillaris comprehendatur in fideicommisso vniuersali. Et quæsit differentia, vtrùm substitutus per compendiosam admittatur ex vulgari, vel fideicommissaria substituto. Et quid in casu dubio. Et quando substitio ad certa bona restricta possit valere vis pupillaris. Quas quartas detrahere possit substitutus vulgaris, vel pupillaris. Denique vtrùm in casum detractionis Trebellianicæ, fructus imputentur in quartam per substitutum.
•  
  PDF 193 Cap. LXXXVI. Emphyteusis ex quibus dicatur, vel feudum: Et ex quibus dicatur ex pacto & prouidentia; an verò ad quoscumque etiam extraneos hæredes transitoria. Quid si concessio facta fuerit, Pro te, & tuis hæredibus, & successoribus quibuscumque, tam masculis, quàm fœminis. Aut sub hac formula, Pro testiis & hæredibus, ac successoribus quibuscumque vtriusque sexus.
•  
  PDF 195 Cap. LXXXVII. Ex quibus verbis testator ce[n]seatur legatario reliquisse usumfructum mobilium, aut aliarum rerum legatarum. Et an hærede decedente ante legatarium, legatum temporale, finito tempore limitato, deueniat ad hæredes, & successores ipsius hæredis instituti, & an id fiat jure successionis, vti succedendo legatario, an verò jure proprio, vti repræsentando hæredem institutum, & sic jure consolidationis.
•  
  PDF 197 Cap. LXXXVIII. Paries quando, & ex quibus præsumatur proprius vel communis. Et quando est communis, utrùm pro diviso, vel pro indiviso. Utrùm in muro communi vicinus aperire possit fenestram respicientem in domum alienam. Et è conuerso, vtrùm quis possit altiùs ædificare, vel eleuare obcurando fenestras fui vicini. Quando, & quibus concurrentibus, quis possit ædificare super muro communi, illùmque altiùs attolere inuito & renuente vicino.
•  
  PDF 200 Cap. LXXXIX. In primogenituris, vtrùm frater secundogenitus, mortuo fratre primogenito succedat, exclusis filiis masculis fratris primogeniti. quid si instituens primogenituram, vocavit descendentes; utrùm, & ex quibus testator habuerit potiùs respectum ad prærogativam ætatis quàm primogenituræ. Quid dicendum si testator vocaverit proximiores, vel superstites.
•  
  PDF 202 Cap. XC. solutio momentanea, quando pecuniæ fuerunt duntaxat exhibitæ demonstrationis causâ, an & quando sit valida. Et quæ probanda sint ab eo qui talemm solutionem impugnat. Quitancia facta contemplatione literarum quas debitor ad alium scripsit, quando & ex quibus habeat vim solutionis. Quæ sit differentia inter exceptionem debitori, & eam quæ competit creditori. Quomomò dicatur novata actio per receptionem literæ cambij. Liber proxenetæ, an & quomodò fidem faciat.
•  
  PDF 203 Cap. XCI. Vendito dominio directo, utrùm emphyteuta possit se redimere pro eodem pretio, quo dominium directum fuit venditum, tam ex dispositione juris ccommunis, quàm ex Bullis Pontificiis Comitatui Venaissino concessis. Quid dicendum sit de subditis, qui volunt impedire alienationem feudi, & se sub immediata supremi Principis jurisdictione, oblato venditionis pretio, supponere. Quid si emphyteuta vigore dictarum Bullarum, velit se redimere, quando totum feudum fuit alienatum, & ipse vult luere unum ...
•  
  PDF 205 Cap. XCII. Donationes per patrem filio, aut liberis ex certo matrimonio nascituris, non insinuatæ, jure Gallico validæ sunt; & pactum illud in dicto contractu appositum, valet in vim fideicommissi, quod inducitur ex verbis illis A defaut, tanquam temporis tractum continentibus. Uno ex substitutis propter professionem religionis incapaci existente in Gallia, alii verbis tantùm conjuncti admittuntur. Bona ab avo donata nepotum patri, utrùm in ipsius patris legitimam imputentur. Substitutus pupillaris ...
•  
  PDF 207 Cap. XCIII. Dictinctè explicatur quæstio validitatis testamenti, quando posthumus fuit scienter aut ignoranter præteritus, sive clausula codicillaris concepta sit per verba præsentis, siue futuri temporis. Item ostenditur differentia inter præteritionem filii posthumi, & filii jam nati. Vtrùm conualidato testamento per clausulam codicillarem, vna, vel duæ quartiæ detrahi possint. Et si vna, vtrùm detur electio grauato, quam ex duabus quartis eligere velit.
•  
  PDF 209 Cap. XCIV. Hortus domui donatæ contiguus, vtrùm contineatur in donatione domus per patrem filio facta, quando talis hortus etiam erat contiguus magnaæ domui per partem sibi referuatæ; & inter vtramque domum intermedius, magisque conueniens cum structura magnæ domus, quam sibi pater reseruauerat. Et ex quibus constare possit de intentione donatoris quoad hortum domui donatæ contiguum.
•  
  PDF 210 Cap. XCV. Quando filiæ dos constituta est in pecunia, & præterea marito tradita fuerunt scrinia, quæ fueru[n]t æstimata cum mobilibus, & mundo muliebri in illis co[n]tento, & maritus illam æstimationem soluto matrimonio promisit iisdem restituere, quibus dos deberetur, teneri maritum mortuâ uxore non solùm dotem, sed etiam mundi muliebris & scriniorum æstimationem restituere, idque non obstante pacto quod mundus muliebris pertineret ad superstinem. Hoc enim pactum de ipso corpore mobilium intelligendum ...
•  
  PDF 212 Cap. XCVI. Pactum de succedendo in contractu matrimonii, de jure invalidum est, quando respicit successionem hæreditariam. Sed moribus Gallicis sustinetur: Et quomodò concipi debeat illud pactum, vt etiam subsistat secundùm jus commune. Si donans reseruauerit sibi facultatem disponen[n]di in fauorem tertii, vel donatarii, & postea dictam facultatem executioni demander, vtrùm illa executio reseruationis operetur vt ex nunc tempore secundæ donationis, aut vt ex tunc tempore primæ dispositionis.
•  
  PDF 214 Cap. XCVII. Contractus annui reditus, vtrùm sit nullus ex eo quod fuit conceptus ex arreragiis annorum præcedentium. Item vtrùm sit licitum creditori annui reditus accipere pignora pro securitate sua. Denique vtrùm census impositio sit valida, quando facta fuit super re aliena, vel non libera, si dominus illius rei postea consentiat, vel quando supersunt alia bona libera sufficientia pro securitate creditoris.
•  
  PDF 216 Cap. XCVIII. Ostenditur ex communi Doctorum opinione, liberos in conditione positos in contractibus, non esse dispositiuè vocatos, nisi concurrentibus legitimis coniecturis: neque quoad hoc fieri debere differentiam inter contractus & vltimas voluntates: & eodem modo in contarctibus, sicut in testamentis, filios censeri positos in conditione duntaxat ad excludendum substitutos, non autem ut ipsi includantur. Et conditionem si sine liberis appositam esse fauore donatarii, & in odium substituti, non autem ...
•  
  PDF 217 Cap. XCIX. In fideicommissis ascendentium locum esse repræsentationi, maximè si adiecta sit clausula, in stirpes, & non in capita. Qui tamen vocatus non est, repræsentare non potest vocatum; maximè si dispositio sit ad certas personas & gradus restricta, aut de solis primi gradus liberis testatorem sensisse colligatur. Et ad effectum repræsentationis, vtrùm attendatur persona testatoris gravantis, vel hæredis grauati. Clausulam in stirpes, non esse extendendam extra gradum, & personas quarum respectu ...
•  
  PDF 220 Cap. C. Dos à patre profecta, ad patrem redire debet, sed si filia moriatur superstite marito & liberis, dos à patre aufertur, & liberis applicatur. Sed quando maritus præmoritur, & postea uxor, dos ad patrem redit, exclusis liberis. Neque hoc casu consuetudini Martini locus est. Eadémque ratione dos redit ad patrem, si maritus superstire uxore & liberis præmoriatur. Illam tamen dotem ad se reversam, pater minuere non potest. Sed si actio dotis sit propria ipsius filiæ, veluti si sit emancipata, aut ...
•  
  PDF  Index Eorum omnium quæ in hoc libro Quæstionum Civilium continentur.
•  
  PDF  Leerseiten
•  
  PDF  Vorsatz
•  
  PDF  Rückdeckel
•  
  PDF  Rücken
•  
  PDF  Vorderschnitt