Tractatvs De Pensionibvs Ecclesiasticis : Ad Stylvm Curiæ Romanæ, Et ad praxim Tribunalium Galliæ accomodatus / Avthore Perillvstri Domino Petro Francisco de Tondvti, Sanlegerii Domino Et Toparcha ... Lugduni : Borde & Arnaud, 1671
Inhalt
- PDF Vorderdeckel
- PDF Vorsatz
- PDF Leerseiten
- PDF Schmutztitel
- PDF Titelblatt
- PDF Ad Devm Optimvm Maximvm Regem Regum & Dominum Dominantium, Et Ad Gloriosissimam Et Immacvlatam Virginem Dei Genitricem Mariam.
- PDF Approbationes.
- PDF Imprimatur: Datum Auenione, die 16. Nouembris 1660.
- PDF Tractatum de Pensionibus Ecclesiasticis à Domino Petro Francisco De Tondvti Domino loci Sancti Leodegarij, &c. elaboratum, vnà cum Selectarum Rotæ Romanæ Decisionum Centuria, attentè percurri. ...
- PDF Visa præfata Approbatione hunc Tractatum de Pensionibus Ecclesiasticis, authore D. Petro Francisco De Tondvti, Typis mandari permittimus. Lugduni, die 15. Septembris 1661.
- PDF Summa Priuilegij Regis Christianissimi.
- PDF Per. Illvsri Domino, D. Petro Francisco De Tondvti Sanlegerio. Elogivm.
- PDF Ad Per-Illvstrem Dominvm Petrvm Franciscvm Tondvtvm Sanlegerii Dominvm.
- PDF Ad Clarissimvm Ivrisconsvltvm, Dominvm Petrvm Franciscvm Tondvtvm, Dominum de Saint-Legier.
- PDF Epigramma eiusdem.
- PDF Ad Perillvstrem D. De Tondvti, Dominvm De S. Legier.
- PDF Index Capitvm Hvivs Tractatvs de Pensionibus Ecclesiasticis.
- PDF 1 Cap. I. Episcopos iustis ex causis pensiones super beneficiis imponere poße, sed interueniente Summi Pontificis authoritate etiam sine causa imponi posse; si tamen causa falsa sit, nullas esse. ...
- PDF 4 Cap. II. Quæritur vtrum resignans poßit sibi reseruare collationem beneficiorum à beneficio resignato dependentium loco pensionis. ...
- PDF 6 Cap. III. Pensio sine causa per Pontificem reseruata non obligat susseßorem in beneficio nisi Pensionarius probet veram & realem numerationem, ita vt ficta solutio per aditionem hæreditatis non sufficiat, neque confeßio de recepto. ...
- PDF 9 Cap. IV. Pensionem Summi Pontificis authoritate etiam in quota fructuum vel alternationè in quantitate pecuniæ vel quota fructuum reseruari. ...
- PDF 12 Cap. V. Vtrum fructus omnes beneficij resignati poßint reseruari resignanti loco pensionis. ...
- PDF 15 Cap. VI. Vtrum pensionarius teneatur contribuere pro rata ad solutionem charitatiui sabsidij & aliorum onerum, siue pensio fuerit reseruata in quota fructuum, siuie in quantitate: & vtrum ad onera tam ordinaria quàm etraordinaria, veluti ad collectas, ad reparationem Ecclesiæ, ad reformationem Abbatiæ; ad decimas Papales, vel Regias. ...
- PDF 19 Cap. VII. De pensionibus seu præstationibus annuis quæ dantur ad necessariam vitæ sustentationem pro personis Ecclesiasticis, veluti pro Episcopis qui iniustè à suis Episcopatibus expulsi sunt. ...
- PDF 21 Cap. VIII. De pensione seu portione congrua vicariis perpetuis Ecclesiarum Parochialium assignanda, & per Parochum primitiuum soluenda, & ab eo qui decimas percipit; quid circaa hoc seruetur in Gallia; & vtrum hæc pensio sit immunis ab oneribus. Et an diminutis fructibus beneficij hæc portio sit minuenda.
- PDF 23 Cap. IX. Ille cui dignitas Parochialis est vnita & de suo soluit pensionem Vicario habet ius nominandi, idquè non obstante quod vicaria amouibilis reducta sit in perpetuam per Episcopum vigore dispositionis Concilij Tridentini: & vtrum Legatus poßit, ex quibus censeatur voluisse. Legatus vtrum poßit derogare dispositioni iuris communis.
- PDF 25 Cap. X. Vtrum de pensionibus debeatur annata per pensionarium soluenda. ...
- PDF 27 Cap. XI. Onus soluendæ pensionis quibus in casibus transeat ad successorem in beneficio. ...
- PDF 29 Cap. XII. Quando resignatio est nulla, vtrum pensionis reseruatio nulla sit; & quæ sit differentia inter resignationem simpliciter nullam, & eam quæ nulla est ipso iure, veluti si in ea adsit simoniæ labes; si autem nullitas oriatur ex defectu publicationis, remanet nihilominus valida pensionis reseruatio, & is qui beneficium ex defectu publicationis impetrauit, ad illius solationem codendus est.
- PDF 31 Cap. XIII. Quæ sit vis clausulæ, vel non habita possessione in pensionis reseruatione adjecta. ...
- PDF 34 Cap. XIV. De clausula quæ in reseruationibus pensionum apponi solet. ...
- PDF 37 Cap. XV. Pensio in parte nulla, vtrum sit in totum nulla. ...
- PDF 38 Cap. XVI. De reseruatione pensionis ex causa permutationis ad coæquandam beneficioruminæqualitatem tam in Gallia quàm extra Galliam. ...
- PDF 41 Cap. XVII. Resignatio cum reseruatione pensionis quando simoniam contineat veram vel interpretatiuam, & quis in de quoad priuationem beneficiorum resultet effectus. ...
- PDF 44 Cap. XVIII. Vtrum resignas poßit sibi reseruare loco pensionis fruitionem domus Canonicalas spectantis ad beneficium resignatum. ...
- PDF 46 Cap. XIX. Si pensio fuerit alicui adiudicata causâ miserationis, & ille sit in quasi posseßione exigendi; vtrum poßit intentare remedia possessoria pro conseruanda sua quasi posseßione. ...
- PDF 47 Cap. XX. Successor in beneficio pro qua rata debeat concurrere in solutione pensionis, an pro rata temporis, an pro rata fructuum. ...
- PDF 52 Cap. XXI. De actionibus, obligationibus, & hypothesis pro securitate pensionis, & illius executione contra bona vel personam debotoris, & nominatim contra fructus beneficij pensione grauati. ...
- PDF 57 Cap. XXII. Quando & quibus casibus, in Ecclesis, in quibus adest consuetudo optandi, ille qui optauit beneficium pensione grauatum teneatur ad solutionem pensionis super illo impositæ. ...
- PDF 59 Cap. XXIII. Quando pensio super pluribus beneficiis in solidum fuit impisita, vtrum pensionarius teneatur agere contra singulos possessores pro rata. ...
- PDF 61 Cap. XXIV. Confeßio titularis facta in precibus, probat quidem factum & existentiam pensionis, sed non illius validatem: Quæ sit efficacia confeßionis factæ in precibus Principi oblatis. ...
- PDF 63 Cap. XXV. Vtrum consensus Patroni laici sit necessarius ad validitatem pensionis, siue iuspatronatus ex fundatione, vel dotatione competat, siue ex priuilegio. ...
- PDF 66 Cap. XXVI. De duplici confidentia in pensionibus, videlicet licita & illicita: vtrum confidentia interueniens in translatione pensionis subuaceat oœnis ex Pontificiis contitutionibus contra confidentiarios introductis. ...
- PDF 70 Cap. XXVII. Translatione pensionis facta absque vlla reseruatione, vtrum transferens habeat ius petendi fructus pensionis decursæ, saltem pro rata temporis, & quid in resignante simpliciter aut in fauorem, vtrum habeat ratam fructuum quam non reseruauit. ...
- PDF 73 Cap. XXVIII. Literæ translationis pensionis habent paratam executionem si fuerint iustificatæ, aut etiam in certis casibus non nisi ex seipsis iustificatæ. ...
- PDF 76 Cap. XXIX. Facultas retinendi vel transferendi pensiones debet exerceri per se vel per procuratorem, mandatum tamen expirat morte transferentis, quid si publicatio fuerit subscripta in ipsius transferentis vita. ...
- PDF 79 Cap. XXX. Electionem personarum ad quas potest translatio fieri pensionis non posse fieri in vim vltimæ voluntatis per deputatos, nisi viuete deputate. ...
- PDF 82 Cap. XXX I. Translatio pensionis non potest fieri nisi in personas capaces & in Clericatu constitutas: vtrum fieri poßit in illegitimos, maximè in Ecclesiis Cathedralibus. ...
- PDF 86 Cap. XXXII. Mandato facto ad resignandum sub facultate transferendi pensionem reseruatam, quamuis Datarius cassauerit facultatem transferendi, pensionem validam esse concluditur. ...
- PDF 88 Cap. XXXIII. Clericus qui pensionem obtinet vtrum ex eo solo gaudeat fori priuilegio & petere poßit se remitti ad Iudicem Ecclesiasticum, quamuis non habeat qualitates ex Concilio Tridentino requisitas. ...
- PDF 90 Cap. XXXIV. Vtrum ex titulo pensionis possit Episcopus sibi subditum ad sacros ordines promouere. Episcopi familiares esse subditos illius ad effectum, vt ad sacros ordines promoueri poßint si per trienntum continuum cum eo commorati fuerint, quibus temen de beneficio statim Episcopus prouidere debet si illud non habeant. ...
- PDF 91 Cap. XXXV. Vtrum confiscatis omnibus bonis clerici pensio etiam sit confiscata, siue confiscatio siat per sententiam Iudicis Ecclesiastici, siue laici, & vtrum Iudex laicus de causis pensionum cognoscere poßit. ...
- PDF 94 Cap. XXXVI. Quæ sit differentia inter pensiones temporarias seu tempore perituras quæ dantur ratione tituli beneficij, & reales atque perpetuas, quæ vni Ecclesiæ per alteram debentur? ...
- PDF 97 Cap. XXXVII. Vtrum pensionario debeantur termini pensionum accursi à die data supplicationis, quamuis literæ post aliquod tempus fuerint expeditæ, & vtrum ex solo partium consensu cum degoratione regulæ Cancellariæ contrariæ, licitum sit pensiones exigere, quomodo sola supplicatio sufficiat in iudicio possessorij Summariißimi, quid si agatur de successore in beneficio. ...
- PDF 99 Cap. XXXVIII. Pensionem in loco vbi situm est beneficium soluendam esse nisi aliter conuentum fuerit, etiam si pensionarius esst Cardinalis, & si pensionarius tempore adueniente non fuerit in loco destinatæ solutionis per se, vel per legitimum procuratorem vtrum sufficiant protestatio illius qui pensionem soluere debet, an vero præterea requiratur depositum pensionis, vtrum sufficiat si Titularis loco solutionis offerat pensinario omnes fructus benneficij illius anni. ...
- PDF 101 Cap. XXXIX. Collusio facta inter duos sub prætextu litis simulatæ ad hoc, vt pensio super aliquo beneficio imponatur, etiam interueniente Summi Pontificis homologatione, nulla est tanquam ex falsa causa facta, & vltra nullitatem sic colludentes tam beneficio, quàm pensione priuandi sunt: explicatur verus sensus cap. ...
- PDF 103 Cap. XL. Si pensio reseruata fuerit in ducatis auri de Camera, in qua moneta, & sub qua forma solutio fieri debeat, solutionem pensionis fieri debere iuxta monetam loci, in quo fuit constituta, & sic iuxta morem curiæ Romanæ, nisi aliter expressum fuerit; si enim pensio in certa monetæ specie reseruata fuerit, in illa solui debet, nec obseruantia contraria suffragatur. ...
- PDF 107 Cap. XLI. Papa non potest de potestate ordinaria pensionem super beneficio imponere nisi consensus possessoris interueniat, si autem Papa id faciat per viam translationis liberantur fideiussores, qui erant obligati intuitu certæ personæ, consensus causalis, & formalis, quomodo inter se differant, quis sit effectus degorationis regulæ Cancellariæ, de consensibus præstandis. ...
- PDF 110 Cap. XLII. Pensiones super distributionibus quotidianis imponi non posse: Impositas tamen authoritate Summi Pontificis validas esse. ...
- PDF 114 Cap. XLIII. Quamuis facultas dispensaudi sit fauorabiliter extendenda, ipsa tamen dispensatio tanquam odiosa, strictam recipit interpretationem, nec extenditur ad casus in dispensatione non contentos, quod variis propositis exemplis demonstratur. ...
- PDF 116 Cap. XLIV. Secunda pensionis super beneficio iam aliæ pensione grauato reseruatio nulla est si in ea anterioris illius pensionis non fiat expreßio, dummodo prima illa pensio non sit nulla aut inexigibilis seu inefficax. ...
- PDF 119 Cap. XLV. De regressu concesso resignanti ad beneficium resignatum, quando resignatarius pensionem nullam esse prætendit, aut alias illam soluere recusat, & quid circa hanc obseruetur in Gallia. ...
- PDF 123 Cap. XLVI. Quia pensiones reseruatæ vt plurimum per regressum extinguuntur, quatuor alij præcipui modi regressus exponuntur, videlicet ex causa permutationis, & ex causa conuale scentia in Gallia eius qui in extremitate morbi resignauit; per resignationem minoris 25. annis læsi seu decepti, & per euictionem beneficij incompatibilis quod à Papa alteri per præuentionem erat collatum. ...
- PDF 127 Cap. XLVII. Qui regressum intentauit aduersus beneficium resignatum, vtrum sibi præiudicet quominus poßit pensiones exigere vel petere, & vtrum per talem actionem sibi præiudicet in actione regressus. ...
- PDF 129 Cap. XLVIII. Causam regressus tanquam præiudicialem in primus & ante omnia tractandam esse maximè quando in conceßione pensionis adest illa clausula, Quod de nullitate dici non possit. ...
- PDF 132 Cap. XLIX. Quæ remedia prodita sint aduersus beneficiatum non soluentem pensionem tam per viam mandati executiui, quam per viam sententiæ declaratoriæ censurarum: qui termini substantiales secundum stylum curiæ Romanæ sint seruandi aut etiam si agarur aduersus obligatum in meliori forma Cameræ ad solutionem pensionis. ...
- PDF 137 Cap. L. Solam supplicationis productionem sine litteris sufficere in iudicio summariisimi possessorij pro pensione intentati. ...
- PDF 146 Cap. LI. De pluribus exceptionibus quæ opponi possunt in iudicio pensionis, tam Summariissimo quam executiuo, vel quæ ad aliud iudicium remittendæ sunt, veluti nullitatis, vel non expressi veri valoris beneficij, vel de exceptione extinctionis pensionis quæ non retardat executionem nisi sit omninò clara, & de ea aliunde constet quàm per testium depositiones. ...
- PDF 148 Cap. LII. De pluribus aliis exceptionibus quæ in iudicio pensionis occurrunt, veluti de exceptione non iuris pensionarij, nullitate pensionis reseruatæ super beneficio incompatibili, quod pensionarius non sit clericus, vel sit ab alieno Episcopo tonsuratus, quod titularis à censuris propter paupertatem sit excusandus, quod pensionarius adeptus fuerit possessionem eiusdem beneficij pensione grauati. ...
- PDF 151 Cap. LIII. Instrumentum consensus translationis pensionis non subscriptum contra formam statuti vtrum sit validum. ...
- PDF 154 Cap. LIV. De gratiæ pensionis per Papam in supplicatione deleta & cassata, & per successorem in Ponticicatu concessa nulla facta huius denegationis expressione. ...
- PDF 157 Cap. LV. In hoc capite inseritur decisio Rotæ Romanæ in Hisporgensi pensionis coram R. P. D. Meltio, per quam approbantur & confirmantur resolutiones capitis præcedentis, quod obligatio præstita pro solutione pensionis, tanquam accessoria gratiæ recepiat omnes conditiones in ea appositas, multa etiam in ea resoluuntur conformia conclusionibus præcedentibus circa clausulam. ...
- PDF 160 Cap. LVI. Obtinens beneficium incompatibile non potest super illo quod prius obtinebat pensionem sibi reseruare, sed purè, & sine conditione illud dimittere tenetur si secundi beneficij possessio sit pacifica, & nulla lis adsio super titulo beneficij, nec enim excusat lis super illius fructibus. ...
- PDF 163 Cap. LVII. Extinctionem pensionis gratuitam solo partium consensu fieri posse. ...
- PDF 166 Cap. LVIII. Quibus in casibus possessor beneficij pensione grauati habeat ius petendi reductionem pensionis ad minorem Summam, siue fructus tempore concessæ pensionis non sint sufficientes ad alimenta Rectoris, siue postea ex accidenti notabiliter minuantur. ...
- PDF 170 Cap. LIX. Quæ mentio facta fuerit taxatiue aut demonstratiuè; quod ex quibus dignosci possit, ostenditur. ...
- PDF 174 Cap. LX. Si resignatarius qui gratiam obtinuit in forma dignum non fuerit repertus idoneus, vtrum resignans conditionaliter in fauorem huius personæ, & non aliter nec alio modo possit petere pensionem ab eo, qui aduersus hunc non idoneum beneficium impetrauit. ...
- PDF 177 Cap. LXI. Narras falso beneficij expresso valore, vtrum sic resignans cadat à iure suo, etiam in casibus valorem exprimere non tenebatur. ...
- PDF 178 Cap. LXII. De resignante nullum ius habente in beneficio, quod reseruata pensione resignauit. ...
- PDF 181 Cap. LXIII. Illum qui beneficio ipso iure priuatus est, resignare aut pensionem reseruare non posse. ...
- PDF 183 Cap. LXIV. Vtrum sicut obtinentes beneficia tenentur exprimere illa, quæ iam possident, ita & pensiones, non quidem eas quæ super beneficio pensione grauato antea sunt impositæ, quas omninò exprimendas esse suprà demonstratum est, sed dum beneficium aliquod impetratur, & concluditur pro negatiua contra multorum sententiam. ...
- PDF 186 Cap. LXV. Pensionem nonnisi super bonis Ecclesiæ temporalibus imponi posse. ...
- PDF 189 Cap. LXVI. Pensionem super præbenda Theologali etiam in Gallia imponi non posse, si tamen resignatarius consensum præstiterit ad illius solutionem cogendum esse in odium perfidiæ ex supremorum Galliæ tribunalium decretis. ...
- PDF 191 Cap. LXVII. Excommunicatos sicut beneficiorum ita & pensionum incapaces esse probatur, adeo vt nec in petitorio, nec in possessorio etiam summariissimo admittendi sint; si de ipsa excommunicatione constet euidenter, quamvis pars aduersa illos admitti consentiret, nisi tanquam rei, & per viam excertionis, & defensionis compareant. ...
- PDF 193 Cap. LXVIII. Irregularitas, & suspensio quomodo differant, & vtrum ex illis oriatur priuatio beneficiorum antea obtentorum, aut in futurum obtinendorum. ...
- PDF 196 Cap. LXIX. Per ingressum religionis non extinqui pensiones nisi sequuta professione. ...
- PDF 198 Cap. LXX. Continuatur hoc capite materia pensionum, quæ profeßis sine speciali Summi Pontificis conceßione non dantur, agitur de tacitis profeßionibus in Gallia: de religioso suum beneficium sub pensione resignante. ...
- PDF 200 Cap. LXXI. Agitur hic de pensionibus Religiosorum, & ostenditur non esse indistinctè verum, quod omnia beneficia regularia sint amouibilia. ...
- PDF 202 Cap. LXXII. Religiosi strictioris obseruantiæ vtrum sint capaces legatorum annuorum & pensionum sibi relictarum in annos singulos, aut etiam si vnica præstatione soluenda sint. ...
- PDF 205 Cap. LXXIII. Per promotionem ad Episcopatum, vel Archiepiscopatum vacant beneficia, quæ hodie sunt Sedi Apostolicæ reseruata, eodemquè modo pensiones manent extinctæ propter constitutiones Pontificias; de iure enim non vacarent. ...
- PDF 208 Cap. LXXIV. Ad hot vt beneficia, & pensiones amittantur per promotionem ad Abbatiam sufficit adeptio posseßionis, etiam nondum secuta benedictione. ...
- PDF 211 Cap. LXXV. Vtrum coniugati sint capaces beneficiorum, & pensionum Ecclesiasticarum; & vtrum pensiones perdantur per contractum matrimonij; vtrum similiter amittantur pensiones nullum onus spirituale habentes. ...
- PDF 215 Cap. LXXVI. Matrimonium per vim & metum, vel per amentem contractum pensionibus, & beneficiis non priuare. ...
- PDF 218 Cap. LXXVII. Siclericus se militiæ sæculari addixerit, tacitè renunciat Clericatui, & pensiones amittit quæ non nisi Clericis, aut cum clausulis consuetis Clericatum assequi volentibus conceduntur. ...
- PDF 222 Cap. LXXVIII. Quæ sint species bigamiæ, quæ non contrahitur per matrimonium nisi post sequutam copulam. ...
- PDF 225 Cap. LXXIX. Dispositio Clementinæ de sequestrat. possess. & fruct. quod lata vna sententia in Curia Romana aduersus beneficij possessorem non triennalem locus sit sequestrationi fructuum, vtrum locum habeat in pensionibus, siue sententia lata fuerit in fauorem pensionarij in casibus in quibus sententia non est executoria non obstante appellatione. ...
- PDF 228 Cap. LXXX. Clausula sine rotardatione solutionis pensionis apposita in commißione appellationis facit vt Iudex ad quem nullam habeat iurisdictionem nisi prius soluta pensione, ita quod de solutione constet in actis, alias sententia est nulla, sicut & dum rescriptum fuit cum clausula, Parito iudicato. ...
- PDF 232 Cap. LXXXI. Pensio antequam imponatur, odiosa est, postquam verò fuit imposita, fauorabilis. ...
- PDF 234 Cap. LXXXII. Vtrum valida sit pensionis constitutio alicui facta ad tempus, veluti dones illi fuerit prouisum de beneficio. ...
- PDF 237 Omissiones Primæ Partis Quæstionum beneficialium.
- PDF Index Rervm Notabilivm, Quæ in hoc Tractatu continentur.
- PDF Selectarvm Atqve Recentissimarvm Rotæ Romanæ Decisionvm Centvria.
- PDF Titelblatt
- PDF Index Argvmentorvm Omnivm huius Voluminis Decisionum.
- PDF Index Decisionvm Ordine Alphabetico, Cum illarum Authoribus.
- PDF 1 Selectarvm Rotæ Romanæ Decisionvm, Quibus tradita per Authorem in suis Resolutionibus circa materiam Pensionum & Beneficiorum corroborantur, Centvria.
- PDF 1 Decisio Prima. Acernensis Vicariæ 30. Maij 1650. Capitvlvm Ecclesiæ Cathedralis Sede Episcopali vacante habet ius deputandi Vicarium priuatiuè, tam quoad beneficiatos siue portionarios, necnon contra Capitula Ecclesiarum parochialium, nisi adsit consuetudo immemorialis in contrarium. Transactio continens alienationem bonorum Ecclesiæ non valet sine beneplacito Apostolico, quod non præsumitur nisi interueniat obseruantia durante illo tempore.
- PDF 2 Decisio II. Albinganensis præcedentiæ. 20. Iunij 1653. Cùm antiquiori confraternitati debeatur præcedentia in actibus publicis, ostenditur quomodo probari possit vnam esse antiquiorem alia. Testes confraternitatis vtrum fidem faciant in quæstione præcedentiæ. Dextera pars altaris vtrum sit digniaor sinisrâ. Dignior pars quoad laicos dum imgrediuntur Ecclesiam est à cornu Epistolæ. Aliaque multa circa materiam præcedentiæ referuntur.
- PDF 5 Decisio III. Aquilana Iurispatronatus, 12. Iunij 1651. Iuspatronatus ex quibus dicatur hæreditarium vel mixtum. Et quando fundator censeatur habuisse respectum ad agnationem fœminarum. Vocatio per masculos ad iuspatronatus arquit contemplationem agnationis. Ordinarius si in approbatione iurispatronatus nullam faciat mentionem qualitatis gentilitiæ, non tamen illam excludere censetur si se referat ad tenorem fundationis de ea mentionem facientis. Commissarius cuius conscientia in commissione oneratur, suffic
- PDF 6 Decisio IV. Aretina vnionis, 2. Iunij 1651. Compulsoriales literas non esse decernendas quando adest suspicio calumniæ. Vnitis duabus Ecclesiis, quæ iura vtrique communia sint, & quæ cuiusqu particularia.
- PDF 8 Decisio V. Arianensis Beneficij, 10. Martij 1651. Qui destitutus est qualitate familiæ, non est instituendus in iurepatronatus gentilitio, quamuis pro se maiorem vocum partem habeat. Qualitas iurispatronatus familiaris ex postfacto, & ex interuallo adiici potest vt iurispatronatus conuertatur in gentilitium, non autem vt ex gentilitio fiat hæreditarium. Et prælatio consanquineorum non repugnat iuri communi si ad habiles restringatur, nec extraneos absolutè excludat.
- PDF 9 Decisio VI. Astensis coadiutoriæ, 21. Iunij 1652. Quomodo probentur qualitates requisitæ & expressæ in impetratione coadiutoriæ, tam quoad valorem beneficij & illius exemptionem à residentia, quàm quoad ætatem, & similia. Et quando quis dicatur habere parem titulum ad impediendam viam executiuam. Et quis sit effectus graziæ ante illius registrationem.
- PDF 11 Decisio VII. Auellina Canonicatus, 29. Martij 1651. Literas Apostolicas iustificatas executioni demandandas esse, non obstante oppositione alterius prouisi, etiam Apostolici, qui non dicitur habere parem titulum, nisi possideat sine vitio, & eius prouisio non sit nulla. Quæ requirantur vt primum beneficium vacet per adeptionem secundi.
- PDF 12 Decisio VIII. Beneuentana Canonicatus, 4. Maij 1654. Quomodo iustificentur requisita ad obtinenda beneficia, nempe resignatio, titulus resignantis, ipsiusque resignationis publicatio, quod resignans aliunde viuere possit, valor narratus, qualitates resignatarium concernentes, sufficientia resignatarij & illius origo. Consensum patroni ex causa obnitus non posse trahi ad causam resignationis.
- PDF 14 Decisio IX. Beneuentana Decimarum, 8. Martij 1649. Parochi decimas possunt exigere via executiua, non obstante contraria consuetudine, quia aduersatur iuri diuino; & ad huius negatiuæ consuetudinis probationem debet constare de requisitione cum denegatione. Quæ procedunt etiam contra dominum loci allegantem concordiam si non fuerit à Summo Pontifice confirmata.
- PDF 15 Decisio X. Beneuentana Iurisdictionis, 13. Maij 1652. Episcopum habere iurisdictionem in omnibus locis existentibus in sua Diœcesi. Quæ existentia probatur ex variis coniecturis, veluti ex antiquis enunciatiuis, ex testium depositionibus, ex situatione loci; nec suffragatur probatio immemorialis nisi concurrant omnia requisita, præsertim si constet de initio ex scripuris publicis. Recensentur autem actus plurimi ex quibus Episcopus dicitur exercuisse iuirisdictionem in aliquo loco. Assertiones & ...
- PDF 17 Decisio XI. Beneuentana Iurisdictionis, 13. Ianuarij 1656. Deciditur controuersia iurisdictionis inter Archiepiscopum Beneuentanum & Archidiaconum qui iurisdictionem à tempore immemoriali acquisitam in certis castris prætendebat; sed tamen deciditur in fauorem Archiepiscopi probantis exercitium plurium actuum iurisdictionalium. Ex qua probatione eliditur prætensio possessionis immemorialis, ad quam euertendam sufficit probare actus contrarios. Ex quibus probatio immemorialis dubia reddatur.
- PDF 19 Decisio XII. Bononiensis Iurispatronatus, 27. Iunij 1657. In paruis Vniuersitatibus cesatt præsumptio vsurpationis iurispatronatus, ideo illius pertinentia probatur probationibus ordinariis; nec opus est illas omnes adhibere quæ per Concilium Tridentinum requiruntur: sufficiciunt ergo antiquissimæ præsentationes effectuatæ, antiquæ inscriptiones, testium depositiones, imò in certis casibus antiquæ instrumenta quæ immemorialem probant, si nullum certum contineant initium. Prouisiones Apostolicæ quibus in ...
- PDF 22 Decisio XIII. Bononiensis successionis de Zanis, 9. Decembris 1654. Renuncians intuitu ingresus in religionem Societatis Iesu, si apposuerit pactum resolutiuum in casum egressus, recuperat bona & successiones; si etiam post emissa tria vota egrediatur de licentia suorum Superiorum idem dicendum est. Et quæ requirantur ad hoc vt egressus dicatur iustus. Votum redeundi non obligat nisi à legitimo Superiore fuerit acceptatum. Ad purificandam verò illam conditionem resolutiuam, solus egressus de facto ...
- PDF 25 Decisio XIV. Cæsaraugustana Canonicatus, 4. Februarij 1654. Non satis est Summo Pontifici ius conferendi spectare ad Capitulum quod simul cum Episcopo confere potest, si tamen Papa concedens ius conferendi respexerit Capitulum principaliter; Episcopum verò secundariò, vel etiam tanquam vnum de Capitulo, non est opus de Episcopi potestate mentionem facere. Suspensio à diuinis facta Capitulo, vtrum afficiat totum Capitulum, an verò certas personas singulares de Capitulo; & vtrum suspensio illa tollat ius ...
- PDF 27 Decisio XV. Cæsaraugustana Cathedralitatis, 21. Iunij 1655. Recensentur variæ coniecturæ ex quibus probatur Ecclesiam esse Cathedralem, etiamsi alia Ecclesia postea in Cathedralem erecta fuerit. Sententia transit in iudicatum si fatalia elapsa, sint nec obtenta illorum prorogatio.
- PDF 28 Decisio XVI. In eadem, 6. Martij 1656. Deciditur quæstio inter duas Ecclesias prætendentes Cathedralitatem, quarum vna erat in statu Cathedralitatis, altera verò illius statum antiquiorem probabat & illam continuasse prætendebat, & ostenditur ius Cathedralitatis potuisse spectare ad duas Ecclesias inuicem vnitas, super quo examinatis pluribus coniecturis hinc inde allatis, concluditur ius Cathedralitatis non fuisse abdicatum ab illa Ecclesia quæ non erat Metropolitana.
- PDF 31 Decisio XVII. Cæsaraugustana pensionis, 17. Martij 1653. De gratia post mortem Pontificis confirmanda per successorem per literas in forma rationi congruit, quo casu non est noua gratia, sed approbatio præcedentis, ideoo si ad primam gratiam nihil addat non potest de nullirate contra eam aut de obreptione opponi. Pensio vtrum amittatur ob exactionem illius factam ante literarum expeditionem.
- PDF 33 Decisio XVIII. Calaguritana beneficij, 24. Ianuarij 1652. Quando examinatores procedunt in forma iudicij, locus est appellationi ad vtrumque effectum. Ideo omnia gesta non solùm post appellationem, sed etiam intra decem dies datos ad appellandum sunt reuocanda tanquam attentata, & locus est sequestartioni fructuum beneficij.
- PDF 34 Decisio XIX. Calaguritana beneficij de Alescanco, 8. Iunij 1654. Post publicatas attestationes, didiscita testificata & discussas in Rota testium depositiones, noui articuli super iisdem factis admitti non debent, propter timorem subornationis. Qui etiam sunt reiiciendi si sint irreleuantes.
- PDF 34 Decisio XX. Calagurritana beneficij de Alescanco, 5. Iunij 1655. Quis dicatur habere meliores qualitates vt alteri præferatur in assecutione beneficij.
- PDF 35 Decisio XXI. Calaguritana beneficij de Bilbao, 5. Iulij 1655. Inter duos concurrentes in examine, præferendus est is qui maiores habet prærogatiuas; vnde qui de simonia fuit accusatis, liceèt probationea formiter factæ non essent, tamen si eius institutio futura esset causa scandali, reiiciendus est, quamuis per sententiam fuisset absolutus, nisi constaret accusationem fuisse euidenter calumniosam.
- PDF 37 Decisio XXII. In eadem, 15. Maij 1656. Si is qui ad examen fuit admissus nullam habeat oppositionem concurrentem, beneficium illi censentur collatum, secus est sialius concurrat. Sola diffamatio simoniæ alias bonas qualitates offuscat propter scandalum quod euitandum est.
- PDF 38 Decisio XXIII. Calaguritana beneficij de Lumbreras, 18. Martij 1652. In beneficiis simplicibus collatio fieri potest digno omisso digniori, nisi in contrarium adsit particulare statuum Ecclesiæ, & ex quibus vnus alio dignior iudicari debeat.
- PDF 39 Decisio XXIV. Calaguritana beneficij de Marillo, 24. februarij 1653. Examinantur in hac decisionevariæ qialitates & circumstantiæ propter quas vnus cæteris in asseculatione beneficij præferri debet.
- PDF 40 Decisio XXV. Caualicensis Parochialis. 17. Martij 1656. Via executiua vulneratur per sententiam latam aduersus impetrantem prouisiones Apostolicas, necnon per productionem paris tituli. Ecclesiæ Parochiales vnitæ dignitabus vel capitulis conferri debent ad illorum nominationem quorum dignitatibus vel capitulis vnitæ sunt; & vtrum Vicelegatus Auenionensis censeatur aut possit derogare constitutioni Pij V. super prouisionibus Ecclesiarum parochialium disputatur, sed non deciditur.
- PDF 42 Decisio XXVI. Calaguritana Canonicatus, 17. Martij 1651. Clericatus superueniens non conualidat prouisionem præcedentem. Mandati reuocatio vtrum de necessitate debeat intimari procuratori, & alias quomodo intimari debeat reuocatio. Qui ex propria culpa omisit intimare reuocationem mandati ad resignandum, non potest opponere de defectu intimationis.
- PDF 44 Decisio XXVII. Calaguritana Decimarum Sancti Ascensij & de Aualillo, 1. Iulij 1654. Integra decima Parocho debita intra fines suæ parochiæ, sicut & primitiæ quæ secundum locorum consuetudinem regulantur, non patiuntur diminutionem sub prætextu communicationis priuilegiorum per monachos allegatæ, etiamsi ageretur de prædiis quæ propriis manibus ab ipsis excoluntur, si monasterium sit locuples, maximè stante diuturna obseruantia in fauorem Parochi.
- PDF 45 Decisio XXVIII. In eadem, 17. Aprilis 1654. Probato iure parochiæ, & quod bona sint sita intra limites parochiæ, danda est parocho manutentio in possessione percipiendi decimas, quamuisageretur de Monachis qui habent comminicationem priuilegiorum cum aliis Religiosis quia hæc non suffragatur nisi in concessione facta fuerit expressa mentio decimarum cum derogatione capitis nuper, de decimis; & ideo confirmatio Pontificis in forma communi facta non suffragatur Monasterio nee sufficione lauda antiquissima ...
- PDF 50 Decisio XXIX. Cassinensis Prioratus, 26. Iunij 1651. Quomodo probetur quempiam suo beneficio priuatum fuisse per sententiam latam in contumaciam delinquentis. Posse quidem post talem sententiam beneficium illud impetrari, sed resolubiliter: si enim reus intra annum compareat, beneficium ipsi restituendum est. Cessio sine Superioris authoritate fieri potest per sententiam. Denique vtrum possessori beneficij licitum sit aliquid dare ad redimendam vexationem.
- PDF 52 Decisio XXX. Cassanensis Parochialis, 26. Iunij 1652. Episcopus procedens pendente lite in curia super obreptione vel subreptione literarum, committit attentatum. Sequestrum apponendum est super beneficio ad instantiam illius qui pro se obtinuit sententiam definitiuam, siue in petitorio lata fuerit, siue in possessorio, si lata fuerit in Curia Romana.
- PDF 53 Decisio XXXI. Cauensis collationis ordinum, 26. Iunij 1654. Quamuis Abbatibus collatio minorum ordinum non obstante quacunque possessione prohibita sit, illa tamen prohibitio locum non habet contra Abbates habentes iurisdictionem quasi Episcopalem, & territorium à Diœcesi separatum. Quid possint huiusmodi Abbates exercere in limitibus suæ iurisdictionis, & ex quibus arguatur monasterium esse exemptum & separatum à diœcesi Episcopi.
- PDF 55 Decisio XXXII. Compostellana coadiutoriæ, 9. Maij 1653. De vi & effectu clausulæ quæ in prouisione Parochialis apponi solet, imò apposita censetur, Dummodo centum remaneant pro Rectore, qua non verificata non valet reseruatio pensionis super parochiali, & de qua moneta intelligatur. De pacto quod solutis tot annorum terminis pensio extinqui possit. Vtrum illo non approbato, gratia principalis corruat. Registratio prouisiorum facta post obitum resignantis vtrum suffragetur.
- PDF 57 Decisio XXXIII. In eadem, 7. Februarij 1653. Iustificatis omnibus narratis in gratia Coadiutoriæ procedi debet ad illius executionem, omnisque sumenda est interpretatio ad huiusmodi gratias sustinendas. Expressio erronea in gratia coadiutoriæ proueniens ex culpa coadiuti, non inficit gratiam reseruationis pensionis distinctam. Tertius non potest opponere de inualiditate pensionis.
- PDF 59 Decisio XXXIV. Cordubensis dimidiæ portionis, 30. Ianuarij 1654. De statuto Ecclesiæ quod ad illam nemo possit admitti qui ratione sanhuinis sit impurus. Quod probatio impuritatis spectet ad Capitulum, & is qui se admitti postulat, nihil probare teneatur. Expositos non esse ab illa Ecclesia reiiciendos, cum pro illis stet præsumptio pro sanguinis puritate, & alia multa circa statutum illud resoluuntur.
- PDF 61 Decisio XXXV. Cracuoiensis Decimarum, 23. Ianuarij 1651. Parochus habet intentionem fundatam vt decimas percipere possit in speciebus, & non in pecunia, ex tertis existentibus intra fines suæ parochiæ. Et ideo decimæ solui debent in manipulis, non obstantibus quibusdam solutionibus voluntariis, quæ non præiudicant successoribus, maximè si sint difformes aut factæ lite pendente.
- PDF 62 Decisio XXXVI. In eadem, 13. Martij 1651. Decimas ex iuris dispositione deberi in manipulis, præsertim in Polonia vbi regulares tenentur soluere decimas de tertis acquisitis à laicis, maximè cum in illorum priuilegiis non fuerit detogatum dispositioni capitis nuper, de decimis. Neque obseruantia contraria soluendi decimas in pecunia suffragatur, nisi concurrentibus requisitis necessariis ad præscriptionem; & super hoc considerantur constitutiones synodales regni Poloniæ.
- PDF 63 Decisio XXXVII. Cracouiensis præposituræ S. Floriani, 13. Februarij 1651. Qui habuit notitiam attentatorum, statim vbi scuit, tenetur illis renunciare, alioquin ratificare videtur; maximè si illis vsus fuerit. Condemnatio ad fructus perceptos, de quibus fructibus intelligatur. Ad quem Iudicem pertineat laxare declaratoriam censurarum ob non paritionem. Qui fructus percipit post decretum sequestri, est in inobedienta non excusabili.
- PDF 64 Decisio XXXVIII. Cracouiensis Decimarum, 27. Martij 1651. Remissoriam non esse concedendam si articuli sint irreleuantes & improbabiles, quales sunt illi quorum veritas excluditur per instrumenta publica vel alias euidentes probationes. Transactionem super forma solutionis decimarum si non fuerit à Sede Apostolica confirmata, non ligare successores in beneficio.
- PDF 65 Decisio XXXIX. Ebredunensis Prioratus. 27. Iunij 1653. Prouisionem anteriorem habens à Vicelegato Auenionensi præferendus est illi qui posteriorem habet à Summo Pontifice; de beneficio exitenti intra limites legationis, probato tamen valore, clericatu & aliis requisitis, nex tali prouiso currunt sex menses assignati; ad assumendum habitum regularem non currunt nisi à die adeptæ pacificæ possessionis.
- PDF 66 Decisio XL. Ecclesiensis vnionis. 26. Aprilis 1652. Quamvis vnio regulariter non præsumatur, sed probanda sit per legitimas probationes, tamen si adsint enunciatuæ antiquæ Summorum Pontificum concurrente magna Ecclesiæ paupertate, & appereat de visitationibus Episcoporum, & aliæ probentur coniecturæ, inde resultat vnionis probatio non obstantibus anterioribus vnionibus ad tempus factis.
- PDF 68 Decisio XLI. Fauentina Iurispatronatus. 10. Decembris 1651. Institutionem non valere nisi probata vacatione , cui locus non est nisi ille in cuius fauorem facta est resignatio fuerit admissus, si resignatio corruant, ita vt beneficium alteri quàm illi in cuius fauorem facta est resignatio collatum fuerit. Ius non abdicatur à resignante. Contemptus Patroni exceptio ex quibus excludatur.
- PDF 69 Decisio XLII. Firmana beneficij, 23. Maij 1653. Quomodo probetur Clericatus, idoneitas, existentia iurispatronatus, & illius existentia. Valor, & vacatio beneficij, litispendentia super hæreditate, vel quota ipsius, vtrum reddat litigiosum iuspatronatus.
- PDF 71 Decisio XLIII. Grossetana pensionis, 3. Martij 1651. Quando agitur contra successorem in beneficio, valor & alia narrata plenè iustificanda sunt in iudicio petitorio, sed si agatur possessorio sufficit vnica solutio. Clausula in rescripto reseruationis pensionis quod gratia sit nulla si verè & realiter soluta non fuerit, transfert in pensionarium probationem solutionis cum vera & actuali numeratione, maxime quando agitur inter affines, inter quos collusio præsumitur.
- PDF 73 Decisio XLIV. Hispalensis beneficij, 24. Ianuarij 1650. Subrogatus gratiosè immittendus est in possessionem beneficij, probato Clericatu, possessionem beneficij, probato Clericatu, possessione defuncti & reseruatione, maxime si subrogatus erat in lite cum defuncto. Erectio beneficij in Ecclesiam Parochialem simpliciter, non obligat ad concursum, si facta fuerit per Episcopum sine legitimis causis & non seruatis seruandis.
- PDF 74 Decisio XLV. Illerdensis Præposituræ, 7. Februarij 1628. Lis vt dicatur mota super titulo beneficij necesse est vt collatio præcedat, & is qui litem intentat, petat beneficium tanquam suum actione reali, & non tanquam sibi debitum, veluti actione personali. Quid iuris sit quando aliquis petit beneficium sibi adiudicari propter delictum aduersarij, vtrum scilicet ex eo beneficium censeatur litigiosum.
- PDF 76 Decisio XLVI. Imolensis Decanatus, 1. Decembris 1651. Pertinentia iurispatronatus probatur ex pluribus instrumentis præsentationum effectuatis spatio centum annorum & vltra. Iuspatronatus quando dicatur mixtum, & quomodo voces diuidantur & computentur. Solam qualitatem hæreditariam non sufficere in iurepatronatus mixto. Qualitates expressæ in impetratione beneficij super illius valore & exemptione à cura & à personali residentia, quomodo probari debeant; & quo genere probationis onus obligat ad residentiam.
- PDF 77 Decisio XLVII. Imolensis Decanatus, 27. Maij 1652. Quomodo probetur iuspatronatus, modus vacationis, valor beneficij, & quod non obliget ad residentiam si iuspatronatus pluribus cedetur. Cessio censetur facta pro æquis partibus. Qualitas hæreditaria quomodo intelligatur in iurepatronatus mixto. Ius accrescendi seu non decrescendi Iocum habet in iurepatronatus.
- PDF 79 Decisio XLVIII. Leodiensis Canonicatus, 11. Decembris 1654. Locus est declaratoriæ pœnarum & censurarum comminatarum propter inobedientiam, quæ non tollitur per solam protestationem de obtemperando. Quia vltra simplicem patientiam requiritur aliquis actus positiuus obedientiæ.
- PDF 80 Decisio XLIX. In eadem, 28. Iunij 1655. Executio concedi debet literis Apostolicis iustificatis per probationem Clericatus, valoris beneficij & vacationis quæ inducitur per adeptionem possessionis, vigore transumpti facti non obseruatis requisitis per constitutiones Pontificias, quæ locum non habent in transumptis ante constitutiones illas factis, maximè si Summus Pontifex illarum constitutionum tenorem non ignorans, narrata sibi veritate beneficium contulerit. Vacationem autem probare sufficit eo modo ...
- PDF 82 Decisio L. In eadem, 24. Nouembris 1655. Contra contumaces & inobedientes procedi potest per censuras. Conseruator non potest aliquid attentate in præiudicium mandatorum Rotæ; nec illius sententia excusat ab inobedientia, aut impedit quominus concedatur aggrauatoria. Obreptionis exceptio non admittitur in curia Romana.
- PDF 83 Decisio LI. In eadem, 8. Februarij 1656. Litispendentiam non oriri nisi præuia partis citatione. Comparentem coram Iudice non opposita declinatoria, illi renunciare censeri. Et de transumpto informiterfacto. Ignorantia constitutionis quando allegari possit.
- PDF 84 Decisio LII. Leodiensis Canonicatum Sancti Martini, 15. Ianuarij 1652. Ostenditur quod habet xuram animarum, si probauerit locationes per multos annos, & à tempore antiquissimo, quæ præsumuntur effectuatæ propter temporis diuturnitatem, manutenendum est in quasi possessione exigendi decimas tam maiores quàm minores, & contraria consuetudo redditur dubia ex locationibus sic continuatis, maximè si non probetur petitionis denegatio. Nec sententiæ desuper latæ præiudicant Parocho si aduersus eas intentetur rest
- PDF 86 Decisio LIII. Leodiensis decimarum, 26. Iunij 1651. Capitulum quod habet curam animarum, si probauerit locationes per multos annos, & à tempore antiquissimo, quæ præsumuntur effectuatæ propter temporis diuturnitatem, manutenendum est in quasi possessione exigendi decimas tam maiores quám minores, & contraria consuetudo redditur dubia ex locationibus sic continuatis, maximè si non probetur petitionis denegatio. Nec sententiæ desuper latæ præiudicant Parocho si aduersus eas intentetur restitutio in ...
- PDF 87 Decisio LIV. Maioricensis Beneficij, 4. Apriliis 1650. Quomodo probari possit modus vacationis, qualis presbyteratus, pertinentia iurispatronatus, valor beneficij & proximitas seu descendentia per gradus distinctos.
- PDF 88 Decisio LV. In eadem, 27. Iunij 1653. Descendentia & valor beneficij quomodo probari debeat ad hoc vt releuet impetrantem probatio.
- PDF 89 Decisio LVI. Maioricensis Canonicatus, 27. Iunij 1656. Quomodo narrata sint iustificanda ad effectum executionis literarum Apostolicarum. Collatio Canonicatuum Ecclesiæ Cathedralis, de iure spectatad Episcopum simul & Capitulum. Vota electorum dari debent à Canonicis tanquam existentium extra Capitolum non computantur in numero. Vtrum Episcopus habeat votum in electionibus. Denique vtrum minor pars Capituli possit coniungi cum voto Episcopi.
- PDF 91 Decisio LVII. Meleuitana beneficij, 25. Iunij 1649. Tractat de certo vacationis modo expresso qui verus non est. Vacatio non dicitur consumpta per impetrationem vitio nullitatis laborantem. Tempus assignatum patronis ad præsentandum, incipit à die veræ scientiæ vacationis. Numerus vocum patronorum computatur duntaxat quoad eos qui realiter præsentarunt. Defectus edictorum quando nullam reddat prouisionem factam de beneficio iurispatronatus. Quomodo executio per sententiam vulnerata dicatur.
- PDF 93 Decisio LVIII. Meleuitana bonorum, 10. Februarij 1651. Transactio est exceptio litis finitæ (non obstante allegata læsione) quando aderat dubius litis euentus, maximè quando per plures annos fuit obseruata. Hospitale laïcum potest transigere sine beneplacito Sedis Apostolicæ. Dicitur autem laïcum si non fuerit erectum authoritate Episcopi, quam vis Episcopus ab illius administratoribus rationes exegerit.
- PDF 95 Decisio LIX. Meleuitana commendæ, 21. Maij 1655. Mandatum ad beneficia ex quibus eximatur à voto captandæ mortis. Collatio commendæ equitum Sancti Ioannis Hierosolymitani vtrum fieri possit extra limites Prioratus ex constitutionibus illius Religionis. Quid dicendum sit de collatione beneficij illius qui mortuus est in ciuitate Parisiensi.
- PDF 96 Decisio LX. Mindoniensis Parochialis, 3. Martij 1653. Vnito beneficio alicui Capitulo vnione perpetua, cura habitualis pertinet ad Capitulium, solum vero exercitium curæ spectat ad Vicarium. Vnionem fuisse sortitam effectum probatur ex possessione sequuta & portione congrua Vicario assignata, quamvis fructuum perceptio non sit ad hoc necessaria, stante autem illa vnione non est locus concurfui, sed beneficium conferendum est ad nominationem Capitulis. Et licet aliquando factus fuerit concursus, tamen ...
- PDF 99 Decisio LXI. Montis Cassinensis iurisdictionis, 27. Martij 1651. Confessarios Monialium Prælatis regularibus subiectorum non indigere approbatione Ordinarij ad audiendas illarum confessiones. Exemptionem autem probari ex eo quod iurisdictionem exercuerunt, imò ab alienis Episcopis Oleum Sanctum. Chrisma & Pontificalia susceperunt, & tanquam de territorio separato habiæ fuerunt; præsertim si Abbates ibidem per plures annos exercuerunt actus iurisdictionem quali Episcopalem.
- PDF 102 Decisio LXII. Niciensis Prioratis, 28. Iulij 1654. Presbyteratus vacatio, & alia requisita quomodo probentur, necnon idoneitas prouisi pro iustificatione literarum Apostolicarum, & quomodo probetur Protonotariatus, & quomodo probetur Protonotariatus ad effectum inducendæ reseruationis beneficij. Quomodo possessio beneficij apprehendenda sit de manu executoris. Pœnitentiariæ erectio ex quibus nulla reddatur.
- PDF 103 Decisio LXIII. Rauennatensis hæreditatis, 5. Iunij 1648. Statutum Laïcorum excludens fœminas stantibus masculis licet ex plurimorum Doctorum sententia Iocum habeat in hæreditate Clerici ab intestato defuncti, contrarium tamen Rota tenet iuxta veriorem sententiam, quia Laici non possunt iurisdictionem in Clericos exercere. Idque non obstante confirmatione Pontificia eiusdem statuti facta in forma communi.
- PDF 105 Decisio LXIV. Regiensis beneficij, 27. Iunij 1653. Probatis narratis, videliccet vacatione, pertinentia patronatus, præsentatione, habilitate, aliisque necessariis, beneficium instituto adiudicandum est. Mensis mentio non est de necessitate facienda in prouisionibus regulæ mensium non suppositis. In reseruatione iuspatronatus fundator potest apponere conditiones sibi benevisas. Beneficium quando dicatur liberæ collationis. Litis mentio quando sufficienter facta dicatur. In beneficialibus admittitur ...
- PDF 108 Decisio LXV. Ripana beneficij, 4. Iunij 1651. Vniones non effectuatæ reuocantur per regulas Cancellariæ. Vacatione vltimi possessoris non probata, non valet collatio beneficij. Certo vacationis modo ille per impetrantem probandus est. Gratia non iustificata executionem non meretur.
- PDF 109 Decisio LXVI. Non habenti qualitates ex Ecclesiæ constitutionibus requisitas beneficium adiudicandum non est, & dum plures qualitates requiruntur, omnes concurrere debent. Quando executor processit extraiudicialiter, nullo existente contradictore, pro eo præsumitur, sed tamen quando deuenitur ad iudicium petitorium omnia requisita sunt probanda. Capitulumquando sit legitimus contradictor aduersus prouisum Apostolicum.
- PDF 110 Decisio LXVII. Romana Deuolutionis domus. 4. Decembris 1651. Emphyteusis Ecclesiastica, quæ regulariter transit ad hæredes sanguinis, an & quando transeat ad extraneos successores, & vtrum Ecclesia possit consentire absque beneplacito Apostolico, vt transeat ad manus mortuas.
- PDF 113 Decisio LXVIII. Salisburgensis iuirisdictionis, 26. Maij 1654. Remissoria pro examine testium concedenda non est quando constat de contrario illius facti quod probari prætenditur, & constat de rei veritate per transactiones in actis productas; maximè si constet de illarum effectuatione, & obseruantia non probat nisi fuerit adminiculis suffulta. Recognitio actorum quomodo fieri debeat, præsertim si sint antiqua.
- PDF 115 Decisio LXIX. Salisburgensis Iurisdictionis super remissoria. 1. Iunij 1643. De probatione requisita ad hoc vt quis obtinere possit ius territorij separati à iurisdictione Episcopi, quodque pro talis separationis probatione non sit concedenda remissoria quando constat de contrario per instrumenta publica, vel quando factum est tale pro cuius probatione non possunt produci testes adeo annosi, vt de eo deponere possint, maximè si articuli deducti sint inuerisimiles, vel adsit in contrarium transactio. ...
- PDF 118 Decisio LXX. Segobiensis Canonicatus, 26. Neuembris 1655. Ex quibus lis super titulo beneficij introducta dicatur. Quæ tamen necessariò præcedere debet ad hoc vt subrogationi locus sit. Notario dicenti citationem fuisse executioni demandatam vtrum credi debeat sine testibus. Regula de annali quomodo obstet subrogationi. Lis calumniosa non est attendenda.
- PDF 119 Decisio LXXI. Segobiensis Canonicatus, 22. Martij 1656. Quomodo probentur narrata in literis ad hoc vt mandentur executioni, & nominatim quomodo probari possit iuspatronatus. Attentatis non requiritur in Canonicatibus & dignitatibus habentibus curam animarum. Regula de annali prodest possessori, nisi imperetrans intentauerit litem intra tres menses.
- PDF 123 Decisio LXXII. Sulmonensis beneficij, 13. Martij 1650. De præsentatione facta à maiori parte patronorum. Et de eo qui falsò narrauit se habere medietatem vocum. Præscriptio inter compatronos quando locum habeat. Aditip hæreditatis inducitur ex præsentatione facta per aliquem tanquam hæredem. Numerus Canonicorum circa voces præsentationis computatur inter præsentes; si tamen absentes non fuerint vocati, valet præsentatio, illi tamen possunt agere de contemptu. Iuspatronatus ex gentilitio fieri potest ...
- PDF 124 Decisio LXXIII. tridentina successionis, 29. Martij 1652. Statutum laïcorum non afficit clericos nec illorum familares, quamvis confirmatum fuerit in forma communi, quamvis etiam conditum fuerit ad publicam vtilitatem, & respiciat agnationis fauorem, præsertim si illius dispositio referatur ad tempus delatæ successionis, & eo tempore iam quis fuisset assumptus ad clericatum.
- PDF 126 Decisio LXXIV. Viterbiensis Canonicatus, 26. Iunij 1652. Quando commissio appellationis fuit facta simpliciter, illa retrotrahitur, & gesta post appellationem in primis reuocari debent tanquam attentata, nisi de notorio iure attentantis ita constet vt nullus relictus sit dubitandi locus.
- PDF 127 Decisio LXXV. Valentina Rectoriæ, 17. Martij 1651. Exceptio transactionis admittenda est ad impediendam executionem literarum Apostolicarum. Quæ intrusio requiratur vt locus non sit regulæ de subrogandis. Propriè tamen requiritur vera intrusio quando quis possessionem propria authoritate accepit, vel sine titulo obtento ab eo qu habet potestatem conferendi; ita vt ex eo solo possessio non dicatur intrusiua quod lite pendente capta sit, quamvis in alia materia nomen intrusionis latius pateat; sub eadem ...
- PDF 130 Decisio LXXVI. Valentina Rectoriæ, Lunæ 31. Iunij 1651. Exceptio obreptionis retardat omne iudictum executiuum. Omissio nominis impetrantis non nocet si constet de veritate personæ. Prouisio est nulla ob non expressum verum valorem benefifij. Negatiua expeditionis literarum quomodo probari possit. Subrogatus quando sit in possessione fundatus. Possessio possessioni quando & quomodo cumulari possit.
- PDF 132 Decisio LXXVII. Vicentina Parochialis, Lunæ 20. Martij 1651. Per sæcularisationem Ecclesiæ cum amplissima suppressione mensæ Abbatialis extinguitur vnio non obstante reseruatione iurispatronatus Regi competenti; neque declaratio de non præiudicando iuribus Ecclesiarum referri potest ad alias Ecclesias in quarum fauorem non emanauit vltimum statutum; circa prouisiones beneficiorum ostendendum esse quando disceptatur inter prouisos, secus si agatur de pertinentia collationis. Inter collatores concursus ...
- PDF 133 Decisio LXXVIII. Vrbinansis Canonicatus, Veneris 25. Iunij 1655. Qui pro se habet voluntatem fundatoris omnes alios excludere debet à beneficio Patronato. Quod procedit etiamsi patronatus in sua fundatione vsus fuerit verbis precariis quæ ad instar fidei commissorum habent hoc casu vim præcisam dandi formam. Facultas in erectionibus beneficiorum spectat ad Ordinarium qui authoritatem interponendo dat & apponit formam sibi beneuisam.
- PDF 135 Decisio LXXIX. Toletana pensoinis, Lunæ 15. Ianuarij 1646. De pensionibus fiduciariis Summi Pontificis authoritate in beneficiis Hispanoru[m] constitutis. Quomodo probetur huiusmodi fiducia. Et quoad illam probationem sufficere coniecturas. Quis sit illius effectus quando data est facultas illam transferendi, quando si constituta fuit sub nomine Hispani ad commodum & vtilitatem Itali.
- PDF 138 Decisio LXXX. seu Votum, Caualicen. Spolij. Lunæ 14. Augusti 1659. Vtrum Capitulum sede Episcopali vacante habeat ius destituendi officiarios mensæ ad exercitium iurisdictionis temporalis ab Episcopatu dependentis deputatos. Et vtrum danda sit manutentio Officiario vel Gaffario antiquo, an verò nouo per Capitulum deputato.
- PDF 143 Decisio LXXXI. Alexandrina Pensionis, Venerus 19. Iunij 1648. Manutentio in quasi possessione soluendi pensionem concedenda est probata solutione annorum præcedentium, etiam per confessionem partis & per vnicam solutionem, etiam partialem. Quamuis opponeretur de nullitate Indulti Pontificij concedentis retentionem pensionis non obstante matrimonio postea contracto. Quia similes exceptiones ad iudicium petitorium sunt reiiciendæ.
- PDF 144 Decisio LXXXII. Arborensis Pensionis, Lunæ 1. Ianuarij 1647. Manutentio concedenda est existenti in quasi possessione exigendi pensionem quamuis opponeretur clausulam Dummodo centum ramaneant pro Rectore, contineri in gratia pensionis, etiamsi probaretur centum apud eum non remanere nisi talis probatio fieret per confessionem partis aut per rem iudicatam, vel per publicum instrumentum.
- PDF 145 Decisio LXXXIII. Hieracensis Parochialis, Veneris 24. Ianuarij 1653. Quibus in casibus possessio instrumentalis sufficiat ad manutentionem. Adeptus beneficium incompatibile, si illius possessionem assequi fuerit impeditus, retinet saltem animo possessionem primi. Executor Apostolicus præcedens non citato possessore, nulliter agit, & non priuat illum sua possessione.
- PDF 146 Decisio LXXXIV. Sipontina pensionis, Linæ 8. aprilius 1647. De manutentione eius qui est in quasi possessione exigendi pensionem quando solutio facta fuit per tertium. Et quomodo præsumatur facta solutio de mandato Titularis. Quæ sint necessaria vt quis censeatur animorestituonis in integrum aduersus rem indicatam concedenda est manutentio. Quid si in rescripto restitutionis adsit clausula Cum facultate manutenendi quem de iure, vel clausula Provt de iure.
- PDF 148 Decisio LXXXV. Viterbiensis Beneficiorum, Lunæ 23. Iunij 1653. De resignatione nulla ob non publicatione[m], & quod eo casu collatio est Sedi apostolicæ reseruata. Quomodo intelligendum sit quod dicitur ius non abdicari ab eo qui resignauit in fauorem alterius, donee resignatarius beneficium adeptus fuerit. Publicationis necessitas non inducit dispositionem conditionalem, sed puram, sub conditione taen resolubilem. Secundam resignationem non valere si prima admissa fuerit.
- PDF 150 Decisio LXXXVI. Ferrariensis Pensionis, Veneris 2. Martij 1646. Pensio semel translata potest iterum transferri vigore indulti Pontificij continentis clausulas amplissimas, præsertim si concessum fuerit motu proprio Pontificis, & in fauorem nepotis vel alteris personæ dilectæ. Gratia translationis pensionis non est odiosa, saltem odio irrationabili. Constitutio Vrbani VIII. circa iteratam pensionum translationem locum non habet quando illi Papa derogare voluit.
- PDF 153 Decisio LXXXVII. Cordub. Dimidiæ portionis, Veneris 20. Iunij 1653. Literis Apostolicis iustificatis concedenda est executio. Et explicatur quomodo iustificatæ censeantur qualitates narratæ, videlicet sacerdotium, prouisio obtenta à Sede Apostolica, obitus vltimi possessoris, valor tam beneficij collati quàm aliorum obtentorum, narratus. Sanguinis puritas vel impuritas per quem probari debeat. Expositi an præsumantur legitimi & ex puro sanguine. Statuta Capituli iuri communi contraria indigere ...
- PDF 156 Decisio LXXXVIII. Mediolanensis Pensionis, Mercurij 31. Ianuarij 1646. De validitate sententiæ latæ in vim citationis per contradictas. Fructus & pensiones decursæ, vtrum debenatur à die litis, aut etiam ab initio & ante litem stante mala fide, Pensiones ante litem motam si petitæ non fuerit, nec de eis in sententia facta mentio, vtrum nouo iudicio peti possint. Bonæ fidei possessor quibus casibus ad fructuum restitutionem sit condemnandus.
- PDF 157 Decisio LXXXIX. Pampilonensis Vicariæ, Lunæ 26. Maij 1653. Facultas præsentandi Vicarium spectat ad eum cuius Dignitati vnita est parochialis. Quod si in contrarium probetur immemorialis consuetudo ex parte Capituli quæ ad huiusmodi probationem requirantur. Concordia à Sede Apostolica non confirmata subsistere non potest, & maximè in præiudicium Ecclesiæ & successorum. Præsumptio beneolaciti Apostolici ob lapsum diuturni temporis ex quibus locum non habeat.
- PDF 159 Decisio XC. Melphiensis pensionis, Lunæ 28. Ianuarij 1647. Reseruatarius omnium fructuum cum facultate transferendi fructus vel pensiones vsque ad certam summam potest transferre pensionem in fauorem personæ sibi bene visæ, non obstante co[n]stitutione 69. Vrban VIII. quæ hoc casu locum non habet cum per huiusmodi translationem nouum Ecclesiæ onus non inferatur.
- PDF 161 Decisio XCI. Mediolanensis. Pensionis, Merkurij 27. Iunij 1646. Prorogatio dilationis non protenditur longius quam prima dilatio, si autem prorogatio commissa fuerit arbitrio alicuius, facultas arbitrandi expirat per obitum arbitrari debentis. Pensiones decursæ ante litem motam peti possunt nouo iudicio post litem motam. Transactio præiudicat tantum Canonicis qui illi consenserunt, non autem Capitulo, vel Canonicis successoribus, in casibus in quibus applicatio fructuum non sit in fauorem Canonicorum, ...
- PDF 163 Decisio XCII. Romana pensionis, Veneris 19. Ianuarij 1646. Longa possessio exigendi pensionem suffragatur vt titulus ex ea præsumatur. Et licet alias requiratur spatium 30. annorum, tamen concurrentibus pluribus adminiculis quæ recensentur, possessio minoris temporis seffragatur, veluti si producti fuerit testes deponentes de fama, aut concurrat verisimilitudo. Plures probationes imperfectæ coniunguntur. In instantia restitutionis in integrum aduersus rem iudicatam, noui testes produci possunt.
- PDF 165 Decisio XCV [i. e. XCIII]. Acerrarum pensionis, Lunæ 14. Ianuarij 1647. Sententia lata absque citatione specifica ad audiendam sententiam non meretur executionem. clausula Dummodo pensio non excedat tertiam fructuum partem, siue modum, siue conditionem impertet est omnino verificanda non obstante consensu præstito per Titularem.
- PDF 166 Decisio XCIV. Sipontina pensionis, Lunæ 1. Iunij 1647. De manutentione in quasi possessione exigendi pensiones etiam aduersus successorem in beneficio, quamuis præcedat sententia absolutoria fauore titularis, quando fuit intentatum remedium restitutionis in integrum aduersus illam sententiam. Et quomodo amittatur possessio iurium incorporalium.
- PDF 168 Decisio XCV. Reatina pensionis, Lunæ 4. Maij 1652. Indultum transferendi pensionem est subreptitium & inualidum quando in eo non fit mentio de decreto apposito in reseruatione pensionis quod illa non possit transferri. Et hoc decretum ex consensu præstito per resignantem & resignatarium ad formam literarum transit in naturam pacti propter accertationem, & illi Papa non censetur derogate nisi illius pacti specialem notitiam habuerit.
- PDF 169 Decisio XCVI. Mediolanensis Pensionis, Mercurij 11. Decembris 1647. Pensiones decursæ Capitulo debitæ vtrum pertineant ad hæredes Canonicorum antiquorum, an verò ad solos Canonicos existentes tempore solutionis, quæ sit differentia inter ea quæ applicantur Massæ Capitulari & quæ Canonicis; & ex quibus statutorum verbis hæc differentia colligatur. Quid hac in re possit obseruantia, & quomodo attendenda.
- PDF 172 Decisio XCVII. Acerrarum Pensionis, Mercurij 26. Iunij 1652. De requisitis antequam deueniatur ad executionem literarum Apostolicarum & nominatim quando in reseruatione pensionis adiecta fuit claususa Dummodo omnes pensiones tertiam fructuum partem non excedant. Concensum præstitum reseruationi pensionis regulandum esse iuxta conditiones in reseruatione contentas. Quomodo probetur valor fructuum beneficij oer testes, & quomodo deponere debeant vt illorum depositioni fiddes adhibeatur.
- PDF 173 Decisio XCVIII. Neapolitana Pensionis, Lunæ 2. Martij 1643. De manutentione concedenda existenti in quasi possessione exigendi pensionem, etiam aduersus successorem in beneficio, imò etiam fauore translatarij. De exceptione compensationis illiquida aduersus solutionem pensionis opposita, vel si fundata sit in instrumento sumpto per Notarium non habentem legitimam facultatem instrumenta sumendi.
- PDF 175 Decisio XCIX. Ferrariensis Pensionis, Veneris 7. Februarij 1648. Quando & quibus in casibus Iudex possit cogere partes ad transportationem librorum & scripturarum existentium in locis remotissimis ad verificandum valorem fructuum beneficij, & an sit committendum peritis de referendo antequam Iudex ipse libros viderit & partitas illorum examinauerit. Quid si agatur de libris spectantibus ad tertium non existentem in lite. Liber Archiuij quantum probet, & liber Archiuij Episcopalis vtrum fidem faciat ...
- PDF 178 Decisio C. Sipontina pensionis, Lunæ 8. Iunij 1648. Executio sententiæ quando dicatur facta ab homine ad effectum impediendi illum qui vult intentare restitutionem in integrum aduersus rem iudicatam. Quæ sit natura actionis negatoriæ. Quæ requirantur ad hoc vt executio iam facta reuocetur per viam manutentionis; Et de suspensione petitorij proposita in iudicio retinendæ si aduersarius petitorium prius intentauerit.
- PDF Index Rervm Omnivm Notabilivm Quæ in præcedentibus Sacræ Rotæ Romanæ Decisionibus continentur.
- PDF Vorsatz
- PDF Rückdeckel
- PDF Rücken
- PDF Vorderschnitt