Content

•  
  PDF 1. Qui totam primam partem D. Thomæ, ac multa alia continet, quorum Indicem sequens pagina dabit
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Francisco Mariæ Sanctae Mariae In Dom[i]nica S. R. E. Diacono Cardinali De Medicis Eminentissimo Principi Felicitatem.
•  
  PDF  Iacobvs Cellesivs Societatis Iesv in Prouincia Romana Præpositus Prouincialis.
•  
  PDF  Approbatio.
•  
  PDF  Imprimatur, ...
•  
  PDF  Imprimatur, ...
•  
  PDF  Porträt
•  
  PDF  Vita P. Silvestri Mavri.
•  
  PDF  Index Librorvm, Tractatvvm, Et Qvaestionvm, Quæ hoc primo Tomo continentur.
•  
  PDF 1 Liber primus continens Tractatus de natura, & obiecto Theologiæ: de essentia, & attributis Dei: de visione, & nominibus Dei: ac de scientia Dei.
•  
  PDF 1 Tractatvs I. Prooemialis. De necessitate, natura, & obiecto Sacræ Doctrinæ, seu Theologiæ.
•  
  PDF 1 Q. 1. Vtrum intellectus creatur possit per lumen naturale sine diuina reuelatione cognoscere omnes veritates.
•  
  PDF 5 Q. 2. Vtrum fuerit conueniens, & necessarium, vt præter disciplinas naturales daretur aliqua doctrina diuinitus reuelata.
•  
  PDF 9 Q. 3. Vtrum necessaria sit, & semper fuerit in Ecclesia Theologia distincta à Fide.
•  
  PDF 11 Q. 4. Vtrum Thelogia prout distincta à Fide sit habitus non solum declaratiuus, sed etiam ad hæsiuus, & versetur non solum circa conclusiones, fed etiam circa articulos Fidei.
•  
  PDF 17 Q. 5. Vtrum Theologia sit habitus superior, vel inferior fide.
•  
  PDF 18 Q. 6. Vtrum Theologia sit propriè scientia subalternata scientiæ Beatorum.
•  
  PDF 24 Q. 7. Vtrum Theologia sit vna scientia, partim speculatiua, partim practica.
•  
  PDF 26 Q. 8. Vtrum sacra Doctrina, seu Theologia sit dignior, & certior alijs scientijs.
•  
  PDF 28 Q. 9. Vtrum Sacra Doctrina, seu Theologia sit sapientia.
•  
  PDF 30 Q. 10. Vtrum Deus sit subiectum Theologię.
•  
  PDF 33 Q. 11. Vtrum Sacra Doctrina sit argumentatiua.
•  
  PDF 35 Q. 12. Vtrum Sacra Doctrina debeat vti metaphoris.
•  
  PDF 36 Q. 13. Vtrum sacra Scriptura sub vna littera habeat plures sensus.
•  
  PDF 38 Tractatvs Secvndvs. De existentia, essentia, & attributis Dei.
•  
  PDF 38 Q. 14. Vtrum sit per se notum Deum esse.
•  
  PDF 41 Q. 15. Vtrum demonstretur euidenter dari Deum.
•  
  PDF 43 Q. 16. Vtrum à posteriori, & ex effectibus demonstretur Deum esse in sensu, in quo negatur ab Atheis.
•  
  PDF 49 Q. 17. Vtrum ens à se sit vnum tantum, adeoque detur vnus tantum Deus.
•  
  PDF 51 Q. 18. Vtrum ens à se sit infinitè perfectum, & bonum; sit infinitum in essentia, ac tale, vt nihil illo melius possit excogitari.
•  
  PDF 55 Q. 19. Vtrum Deus sit immobilis, & immutabilis.
•  
  PDF 56 Q. 20. Vtrum Deus sit æternus.
•  
  PDF 57 Q. 21. Vtrum Deus sit immensus, ac sit in omnibus rebus per essentiam, præsentiam & potentiam; & vtrum sit anima mundi.
•  
  PDF 59 Q. 22. Vtrum Deus sit summe simplex, & im materialis.
•  
  PDF 65 Tractatvs Tertivs. De Cognitione, Visione, & nominibus Dei.
•  
  PDF 65 Q. 23. Vtrum intellectus creatus possit saltem supernaturaliter videre Deum immediatè, & per essentiam.
•  
  PDF 68 Q. 24. Vtrum oculus corporeus, & vniuersim aliqua potentia cognoscitiua materialis possit supernaturaliter eleuari ad videndum Deum.
•  
  PDF 70 Q. 25. Vtrum aliqua substantia intellectiua creata, vel creabilis possit naturaliter videre Deum.
•  
  PDF 76 Q. 26. Vtrum intellectus creatus ad videndum Deum indigeat lumine gloriæ intrinseco.
•  
  PDF 79 Q. 27. Vtrum lumen gloriæ concurrat ad visionem beatam, vt totalis, vel solum vt partialis ratio agendi.
•  
  PDF 82 Q. 28. Vtrum de potentia absoluta intellectus creatus possit eleuari ad videndum Deum sine lumine gloriæ per omnipotentiam diuinam extrinsecus illi assistentem.
•  
  PDF 85 Q. 29. Vtrum beati videant, vel saltem videre possint Deum visione increata, vel intellectu increato.
•  
  PDF 85 Q. 30. Vtrum de potentia absoluta Deus possit videri, & quidditatiuè cognosci in aliqu creatura, tauquam in medio cognito, & in obiecto formali.
•  
  PDF 87 Q. 31. Vtrum sit necessaria, vel saltem detur, aut sit possibilis species impressa creata, per quam Deus videatur, prout est in se.
•  
  PDF 94 Q. 32. Vtrum Beati inęqualiter videant Deum, & sint inæqualiter beati.
•  
  PDF 96 Q. 33. Vtrum inæqualitas visionis beatificæ oriatur ex inæqualitate solius luminis gloriæ, an etiam ex inæqualitate intellectus.
•  
  PDF 104 Q. 34. Vtrum aliquis intellectus creatus possit de potentia absoluta eleuari ad Deum comprehendendum.
•  
  PDF 105 Q. 35. Vtrum intellectus creatus possit ita perfectè videre Deum, vt in eo videat, & comprehendat omnia possibilia.
•  
  PDF 107 Q. 36. Vtrum qui videret in Deo quidquid est formaliter, & simul quidquid est eminenter in Deo, hoc est omnes creaturas possibiles, eo ipso comprehenderet Deum.
•  
  PDF 113 Q. 37. Vtrum Deus possit à Beatis videri, absque eo, quod videantur omnia attributa, & omnes Personæ diuinæ : & vtrum vna Persona diuina videri possit, alia non visa.
•  
  PDF 117 Q. 38. Vtrum Beati possint, ac debeant in Deo videre omnes, vel aliquas creaturas possibiles.
•  
  PDF 118 Q. 39. Vtrum in diuina essentiam, tanquam in medio cognito possint cognosci creaturæ vt existentes, & vniuersim possint cognosei veritates non necessariæ, quæ à Deo cognoscuntur per scientiam visionis, & mediam.
•  
  PDF 119 Q. 40. Proponitur doctrina S. Thomæ de diuinis nominibus.
•  
  PDF 129 Tractatvs Qvartvs. De scientia & intellectu Dei.
•  
  PDF 130 Q. 41. Vtrum Deus sit summè cognoscitiuus, & hoc probetur ex summa immaterialitate Dei.
•  
  PDF 132 Q. 42. Quæ obiecta materialia, ex quo obiecto formali, per quam speciem intelligibilem, & quo genere cognitionis, ac scientiæ Deus cognoscat.
•  
  PDF 137 Q. 43. Vtrum, & quo pacto Deus ab æterno viderit contingentia futura.
•  
  PDF 143 Q. 44. Vtrum Deus certo, & determinatè cognoseat conditionata contingentia, hoc est quid esset sequuturum, posita hypothesi, ex qua posset sequi, vel hoc, vel oppositum.
•  
  PDF 146 Q. 45. Vtrum Deus cognoscat conditionata contingentia creaturis libera per scientiam visionis in decreto, vel per scientiam mediam independenter ab omni decreto absolutè existenti.
•  
  PDF 150 Q. 46. Vtrum Deus per scientiam mediam, & independenter ab omni suo actu libero absolutè existente, sciat, quid liberum arbitriu[m] diuinum esset facturum, si constitueretur in hoc, vel illo actu primo proximo.
•  
  PDF 157 Liber Secundus continens Tractatus de voluntate Dei, de prouidentia, & prædestinatione, ac de Trinitate.
•  
  PDF 157 Tractatvs Qvintvs. De diuina voluntate, vita, & beatitudine.
•  
  PDF 157 Q. 47. Vtrum in Deo detur voluntas, qu sit actualis volitio sui ipsius, & aliorum, indinstincta à cognitione sui ipsius, & aliorum.
•  
  PDF 159 Q. 48. Vtrum diuina voluntas habeat pro obiecto materiali Deum, & omnia alia, pro obiecto autem formali solam diuinam essentiam, & bonitatem.
•  
  PDF 160 Q. 49. Vtrum Deus omnia, quæ vult, necessario velit.
•  
  PDF 161 Q. 50. Vtrum Deus physicè, metaphysicè necessitetur ad faciendum optimum ad extra.
•  
  PDF 166 Q. 51. Vtrum Deus in ijs, in quibus non proceditur in infinitum, semper faciat optimum formaliter, hoc est id, quod est melius, & conuenientius ad perfectionum vniuersi.
•  
  PDF 169 Q. 52. Vtrum mundus esset formaliter perfectior, vel imperfectior, si Deus nulla, vel pauciora peccata permisisset, & si omnes Angelos, & homines præcdestinasset, vel saltem plures prædestinasset, quam reprobasset.
•  
  PDF 173 Q. 53. Vtrum Deus aliqua necessitate morali necessitetur ad faciendum optimum, & magis conueniens.
•  
  PDF 175 Q. 54. Vtrum Deus sit liber, & indifferens non solum ad creatureas producendas, vel non producendas, sed etiam ad efficaciter volendum, vel nolendum illas producere.
•  
  PDF 176 Q. 55. Vtrum Deus sit liber, & indifferens ad habendam, vel non habendam volitionem efficacem vitalem mundi, quæ sit perfectio libera intrinseca Deo, & distincta ab eius perfectione necessaria.
•  
  PDF 177 Q. 56. Vtrum apllicatio libera diuinæ volitionis, ac scientiæ huic potius, quam alteri obiecto contingenti sit Deo intrinseca, & cum Deo identificata.
•  
  PDF 179 Q. 57 Vtrum applicatio libera diuinæ volitionis, ac scientiæ huic potius, quam alteri obiecto contingenti sit temporalis, vel æterna.
•  
  PDF 182 Q. 58. Vtrum applicatio libera diuinæ volitionis, ac scientiæ huic potius, quam alteri obiecto contingenti sit aliquod ens rationis, vel aliqua veritas obiectiua æterna.
•  
  PDF 187 Q. 59. Proponitur doctrina S. Thomæ artic. 4. & sequentibus quæst. 19. de voluntate Dei.
•  
  PDF 194 Q. 60. Vtrum præceptum, prohibitio, consilium, & permissio consistant formaliter in actu voluntatis, vel in actu intellectus.
•  
  PDF 198 Q. 61. Vtrum Deus amet seipsum, & omnes creaturas non solum existentes, sed etiam possibiles, & meliora magis amet.
•  
  PDF 199 Q. 62. Vtrum Deus creaturas rationales possit amare, & de facto amet amore amicitiæ.
•  
  PDF 202 Q. 63. Vtrum in Deo dentur virtutes voluntatis, ac præsertim misericordia, & iustitia.
•  
  PDF 203 Q. 64. Vtrum Deus ex pacto, & promissione possit se ipsum obligare creaturis non solumobligatione fidelitatis, sed etiam obligatione iustitiæ strictæ.
•  
  PDF 209 Q. 65. Vtrum Deus viuat vitam perfectissimam, & beatissimam.
•  
  PDF 209 Tractatvs Sextvs. De Prouidentia, Prædestinatione, & Reprobatione.
•  
  PDF 210 Q. 66. Vtrum in Deo sit Prouidentia, cui omnia sint subiecta, & per quam omnibus immediatè prouideat.
•  
  PDF 212 Q. 67. Quos actus includat Prouidentia: & vtrum principaliter, & in recto importet actum intellectus, vel actum voluntatis, vel vtrumque æquè principaliter.
•  
  PDF 214 Q. 68. Vtrum Deus ad omnia sua decreta libera dirigatur à tota scientia Deo non libera.
•  
  PDF 214 Q. 69. Vtrum Deus omnia, quæ decernit, in eodem signo, & eodem decreto indiuisibili decernat.
•  
  PDF 218 Q. 70. Vtrum Prouidentia sit æterna, vel temporalis, causam habeat, vel non habeat: semper consequatur suos fines, & bene diuidatur in naturalem, & supernaturalem.
•  
  PDF 219 Q. 71. Vtrum Deus, ex Angelis, & hominibus aliquos ab æterno prædestinauerit, aliquos reprobauerit. Quid sit prædestinatio, quid reprobatio: vtrum sint pars prouidentiæ, & quos actus includant.
•  
  PDF 222 Q. 72. Vtrum Deus quoslibet possit pro libito prædestinare, faciendo, vt beatitudinem liberè mereantur, vel reprobare, permittendo, vt liberè beatitudinem demereantur.
•  
  PDF 223 Q. 73. Vtrum potestas diuina quoslibet prædestinandi, faciendo, vt mereantur beatitudinem, vel reprobandi, permittendo, vt illam demereantur, fundetur in scientia media.
•  
  PDF 224 Q. 74. Vtrum detur aliqua causa, vel ratio, quare Deus quosdam prędestinet, quosdam reprobet.
•  
  PDF 226 Q. 75. Vtrum omnia, quæ conducunt ad obtinendam salutem, & ipsa salus sint effectus prædestinationis.
•  
  PDF 228 Q. 76. Vtrum effectus reprobationis formaliter consideratæ sint permissio peccatorum damnatio, & negatio beneficiorum, quorum subtractione reprobi certissimè videntur damnandi.
•  
  PDF 230 Q. 77. Vtrum Deus electos ad gloriam, & ad beatitudinem prædestinet ante merita finalia absolutè præuisa.
•  
  PDF 233 Q. 78. Vtrum Deus reprobet ante, vel post demerita finalia absolutè præuisa.
•  
  PDF 234 Q. 79. Vtrum prædestinatio, ac reprobatio ex parte actus diuini, vel ex parte effectuum cadant, vel possint cadere sub meritum, vel demeritum.
•  
  PDF 236 Q. 80. Vtrum, & qua prædesinitione Deus prędefiniat efficaciter actus liberos honestos creaturarum.
•  
  PDF 240 Q. 81. Vtrum Deus prædefiniat, an solum permittat actus liberos moraliter malos.
•  
  PDF 244 Q. 82. Vtrum voluntas, qua Deus dat reprobis auxilia sufficientia, sit beneuola erga reprobos.
•  
  PDF 245 Q. 83. Vtrum omnis necessitas antecedens, & in inimpedibilis à libero arbitrio auferat libertatem actui, quem necessario infert.
•  
  PDF 249 Q. 84. Vtrum necessitas consequens possit auferre libertatem actui, quem neccessario infert.
•  
  PDF 251 Q. 85. Vtrum scientia visionis, & media auferant libertatem actibus absolutè, & conditionatè prænisis.
•  
  PDF 254 Q. 86. Vtrum prædefinitio, & permissio auferant libertatem actibus à Deo prædefinitis, & permissis.
•  
  PDF 257 Q. 87. Vtrum omnipotentia diuina ponatur formaliter in manu liberi arbitrij per aliquid intrinsecum libero arbitrio, vel potius per decretum disiunctiuum extrinsecum.
•  
  PDF 259 Tractatvs Septimvs. De Arcano Trinitatis mysterio.
•  
  PDF 259 Q. 88. Vtrum in Deo dentur duę processiones ad intra, per quarum vnam producatur Verbum, per aliam Spiritus Sanctus.
•  
  PDF 262 Q. 89. Vtrum secunda, & tertia persona diuina procedant per intellectum, & voluntatem, vel potius procedant immediatè per naturam.
•  
  PDF 263 Q. 90. Vtrum Verbum diuinui producatur per actionem locutiuam, Spritus Sanctus per actionem spiratiuam.
•  
  PDF 264 Q. 91. Vtrum in Deo intelligere, & amare sint formaliter idem, ac dicere Verbum, & spirare amorem, itá vt omne intelligens dicat Verbum, omne amans spiret amorem.
•  
  PDF 267 Q. 92. Vtrum Pater formeliter intelligat, & sit sapiens Verbo, hoc est Sapientia genita, Pater, & Filius formaliter se, & alia diligant Spiritu Sancto, hoc est amore procedente.
•  
  PDF 269 Q. 93. Vtrum Verbum diuinum procedat ab intellectu Patris, vt habente solúm notitiam habitualem, seu speciem intelligibilem, an vt habente notitiam actualem.
•  
  PDF 270 Q. 94. Quid sit Verbum intellectuale, in quantum abstrahit à creato, & increato, & quid sit Verbum diuinum.
•  
  PDF 275 Q. 95. Vtrum Verbum, & Spiritus Sanctus sint verus Deus, æqualis, & consubstantialis Patri: & vtrum in Trinitate tres Personæ sint vnus Deus, & non plues Dij.
•  
  PDF 282 Q. 96. Vtrum quælibet Persona diuina secundum se totam sit in qualibet alia Persona per circum in sessionem.
•  
  PDF 283 Q. 97. Vtrum Persona procedens sit origine posterior producente.
•  
  PDF 283 Q. 98. Vtrum, & quare Verbum sit imago Patris, nascatur, generetur, & sit Filius naturalis Dei; Spiritus Sanctus non sit imago, sed donum, ac non nascatur, nec generetur, nec sit filius naturalis Dei.
•  
  PDF 290 Q. 99. Vtrum in Deo detur vna essentia, tres Personæ, & tres proprietates personales, quatuor relationes, quinque notiones.
•  
  PDF 293 Q. 100. Vtrum essentia diuina distinguatur à relationibus distinctione sufficiente ad verificanda prædicata contradictoria.
•  
  PDF 301 Q. 101. Vtrum Personæ diuinæ primo constituantur, & distinguantur per proprietates absolutas, vel per relatiuas, per origines, vel per relationes.
•  
  PDF 302 Q. 102. Vtrum in Trinitate conuenienter assignentur principium producens, terminus, productus, potentia, & actio productiua.
•  
  PDF 306 Q. 103. Vtrum Verbum diuinum per se procedat ex cognitione intuitiua, & comprehensiua non solum diuinæ essentiæ, & attributorum, sed etiam omnium diuinarum Personarum, omnium creaturarum possibilium, & omnium veritatum necessariarum.
•  
  PDF 310 Q. 104. Vtrum Verbum procedat ex cognitione veritatum contingentium.
•  
  PDF 312 Q. 105. Vtrum actus notionales, hoc est generatio Verbi, & spiratio Spiritus Sancti, sint voluntarij, ac liberi, vel potius necessarij ac naturales.
•  
  PDF 317 Q. 106. Vtrum Spiritus Sanctus procedat non solum à Patre, sed etiam à Filio.
•  
  PDF 321 Q. 107. Vtrum Pater, & Filius sint vnus Spirator, & vnum principium Spiritus Sancti.
•  
  PDF 324 Q. 108. Vtrum si Spiritus Sanctus non procederet á Filio, distingueretur ab ipso.
•  
  PDF 328 Q. 109. Vtrum diuinæ personalitates, & relationes ratione sui præcisè sint perfectiones.
•  
  PDF 337 Q. 110. Vtrum in Deo pręter tres subsistentias relatiuas detur vna subsistentia absoluta communis tribus Personis.
•  
  PDF 345 Liber Tertius continens tractatus de creatione, ac de Angelis.
•  
  PDF 345 Tractatvs Octavvs. De Creatione, ac de Deo, vt causa rerum, earumque distinctionis, & inæqualitatis, ac de malo, eiusque causa.
•  
  PDF 345 Q. 111. Vtrum necesse sit omnia entia distincta à Deo, etiam materiam primam esse à Deo tanquam à prima causa efficiente?
•  
  PDF 349 Q. 112. Vtrum Deus sit causa exemplaris & finalis omnium rerum?
•  
  PDF 350 Q. 113. Vtrum creare sit ex nihilo aliquid facere?
•  
  PDF 352 Q. 114. Vtrum Deus possit aliquid creare?
•  
  PDF 353 Q. 115. Vtrum creatio sit aliquid in creatura, & vtrum consistat in aliqua relatione, vel modo?
•  
  PDF 355 Q. 116. Vtrum creari sit proprium compositorum, & subsistentium?
•  
  PDF 358 Q. 117. Vtrum in creaturis detur potentia obedientialis actiua, per quam quodlibet possit diuinitùs eleuari ad producendum quodlibet?
•  
  PDF 363 Q. 118. Vtrum creare sit proprium solius Dei, ita vt nulla creatura possit eleuari ad creandum ne quidem instrumentaliter?
•  
  PDF 365 Q. 119. Vtrum creare sit proprium alicuius Personæ diuinæ, & in creaturis necessario inueniatur aliquod vestigium Trinitatis.
•  
  PDF 367 Q. 120. Vtrum creatio admisceatur in operibus naturæ, & artis.
•  
  PDF 367 De productione mundi ab æterno, vel intempore.
•  
  PDF 368 Q. 121. Vtrum multitudo, distinctio, & inæqualitas rerum sit à Deo.
•  
  PDF 370 Q. 122. Vtrum Mundus sit vnus tantum.
•  
  PDF 371 Q. 123. Vtrum malum sit natura quædam, inueniatur in rebus, sit in bono, tanquam in subiecto, & corrumpat totum bonum.
•  
  PDF 375 Q. 124. Vtrum malum sufficienter diuidatur per culpam; & vtrum culpa sit maius malum, quam pœna.
•  
  PDF 376 Q. 125. Vtrum bonum tum creatum, tum etiam increatum, quod est Deus, possit esse causa mali physici, vel moralis.
•  
  PDF 378 Q. 126. Vtrum sit vnum summum malum, quod sit causa omnis mali.
•  
  PDF 380 Qvæstiones De Angelis.
•  
  PDF 380 Tractatvs Nonvs. De existentia, essentia, differentia specifica, numero, & corporibus assumptis Angelorum.
•  
  PDF 381 Q. 127. Proponuntur opiniones, & errores circa existentiam, & incorporeitatem Angelorum.
•  
  PDF 382 Q. 128. Vtrum sit de fide, & ratione naturali probetur dari Angelos, qui non sint forma vllius corporis, ac proindè sint ingenerabiles, & incorruptibiles.
•  
  PDF 384 Q. 129. Vtrum sint possibiles, ac necessarij ad perfectionem vniuersi aliqui Angeli, vel dęmones, qui naturaliter sint forma alicuius corporis diuersi à corpore humano.
•  
  PDF 387 Q. 130. Vtrum Angeli constent ex materia, & forma spirituali, vel sint compositi alia compositione.
•  
  PDF 392 Q. 131. Vtrum Angeli possint differre solo numero, itaut non differant specie.
•  
  PDF 397 Q. 132. Vtrum Angeli naturaliter debeant esse in maximo numero, & plures, quam homines, & alia corpora.
•  
  PDF 399 Q. 133. Vtrum, & quo pacto Angeli assumant corpora.
•  
  PDF 401 Q. 134. Qua virtute, & ex qua materia fiant corpora ab Angelis assumpta, & qualia sint quoad figuram, & qualitates visibiles, & tangibiles.
•  
  PDF 403 Q. 135. Vtrum Angeli in corporibus assumptis possint exercere opera vitæ, siue actus vitales.
•  
  PDF 405 Q. 136. Vtrum soli Angeli, an etiam Deus in veteri, vel nouo testamento apparuerint aliquando in corpore phantastico assumpto.
•  
  PDF 410 Tractatvs Decimvs. De loco, & motu locali Angelorum.
•  
  PDF 410 Q. 137. Vtrum, & quo pacto Angeli sint in loco.
•  
  PDF 412 Q. 138. Per quam formam Angeli constituantur in loco.
•  
  PDF 418 Q. 139. Vtrum vbicatio Angelica sit penitus indiuisibilis.
•  
  PDF 420 Q. 140. Vtrum Angelus naturaliter, vel supernaturaliter possint esse vbique, vel saltem in loco maiori, & miori in infinitum.
•  
  PDF 421 Q. 141. Vtrum Angelus possit naturaliter se constituere in loco minori, & minori in infinitum, & etiam in loco indiuisibili, ac nullibi, & extra mundum.
•  
  PDF 424 Q. 142. Vtrum Anglus possit esse simul in pluribus locis.
•  
  PDF 426 Q. 143. Vtrum plures Angeli possint esse simul in eodem loco.
•  
  PDF 428 Q. 144. Vtrum Angeli possint se ipsos localiter mouere motu continuo, vel non continuo, qui sit accidens in ipsis intrinsecè receptum.
•  
  PDF 431 Q. 145. Vtrum Angeli possint transire de loco ad locum, non prius transeundo per medium.
•  
  PDF 434 Q. 146. Vtrum Angelus possint localiter moueri, non sulum in tempore diuisibili, sed etiam in instanti indiuisibili.
•  
  PDF 437 Q. 147. Vtrum in notu locali Angeli vterque terminus, nimirum tum terminus à quo, tum terminus ad quem debeat esse positiuus.
•  
  PDF 438 Tractatvs Vndecimvs. De intellectu, & voluntate, cognitione, & dilectione Angelorum.
•  
  PDF 438 Q. 148. Vtrum Angeli intelligant per intellectionem, & intellectum ab ipsis distinctum.
•  
  PDF 441 Q. 149. Vtrum & ad quæ obiecta intelligenda Angeli indigeant speciebus intelligibilibus.
•  
  PDF 443 Q. 150. Vtrum Angeli intelligant per species à rebus acceptas, an potius per species solum à Deo datas in creatione.
•  
  PDF 445 Q. 151. Vtrum Angeli perfectiores intelligant, per species vniuersaliores.
•  
  PDF 447 Q. 152. Vtrum Angeli possint naturaliter comprehendere se ipsos, & alios Angelos, & vtrum naturaliter cognoscant Deum per se ipsos, & per alias creaturas.
•  
  PDF 448 Q. 153. Vtrum Angeli possint naturaliter comprehendere omnes res materiales exist entes, easque in singulari cognoscant.
•  
  PDF 450 Q. 154. Vtrum, & qua cognitione Angeli cognoscant futura contingentia, & libera.
•  
  PDF 451 Q. 155. Vtrum Angeli naturaliter cognoscant & videant secreta cordium.
•  
  PDF 453 Q. 156. Vtrum Angeli ex viribus naturæ possint certò cognoscere mysteria supernaruralia gratiæ, vt possibilia, vel vt futura, & existentia.
•  
  PDF 457 Q. 157. Vtrum, & quæ myster ia gratiæ fuerint de facto Angelis reuelata ab initio, vel post.
•  
  PDF 462 Q. 158. Vtrum intellectus Angeli aliquando sit in potentia, aliquando in habitu, aliquando in actu intelligendi.
•  
  PDF 467 Q. 159. Vtrum Angelus possit simul intelligere plura per modum plurium, an solum per modum vnius.
•  
  PDF 470 Q. 160. Vtrum Angeli possint simul cognoscere omnia, quæ possunt cognoscere successiuè.
•  
  PDF 472 Q. 161. Vtrum Angelus cognoscat discurrendo.
•  
  PDF 475 Q. 162. Vtrum Angelus cognoscat, componendo & diuidendo.
•  
  PDF 478 Q. 163. Vtrum in intellectu Angeli possit esse falsitas.
•  
  PDF 479 Q. 164. Vtrum in Angelis sit cognitio matutina, & vespertina, quæ realiter distinguantur.
•  
  PDF 481 Q. 165. Vtrum in Angelis sit voluntas, eaque distinguatur ab eorum intellectu & natura.
•  
  PDF 484 Q. 166. Vtrum in Angelis sit liberum arbitrium, & irascibilis, ac concupiscibilis.
•  
  PDF 487 Q. 167. Vtrum in Angelis sit amor, seu dilectio, tum naturalis, tum electiua.
•  
  PDF 489 Q. 168. Vtrum Angelus dilectione naturali, vel electiua diligat seipsum & alium Angelum, sicut se ipsum.
•  
  PDF 491 Q. 169. Vtrum Angelus naturali dilectione diligat Deum, plusquam seipsum.
•  
  PDF 494 Tractatvs Dvodecimvs. De creatione Angelorum in esse naturæ, eorumque eleuatione ad esse gratuæ, & gloriæ, ac de peccato & pœna Dæmonum.
•  
  PDF 494 Q. 170. Vtrum Angeli habeant causam sui esse, & creati fuerint ab æterno, vel ante mundum corporeum in cælo empyreo.
•  
  PDF 498 Q. 171. Vtrum Angeli ab initio suæ creationis fuerint beati beatitudine supernaturali, & perfecta, vel saltem beatitudine naturali, & imperfecta.
•  
  PDF 501 Q. 172. Vtrum Angeli indiguerint gratia ad hoc, vt conuerterentur in Deum.
•  
  PDF 503 Q. 173. Vtrum Angeli fuerint creati in gratia, an in pura natura.
•  
  PDF 506 Q. 174. Vtrum Angeli in primo instanti creationis liberè se disposuerint ad gratiam sanctificantem.
•  
  PDF 507 Q. 175. Vtrum Angeli meruerint suam beatitudinem, & post vnum, vel plures actus meriti sint illiam consequuti.
•  
  PDF 512 Q. 176. Vtrum Angeli consecuti sint gratiam, & gloriam secundum quantitatem suorum naturalium.
•  
  PDF 513 Q. 177. Vtrum in Angelis beatis remaneat cognitio ac dilectio naturalis? & vtrum peccare possint saltem venialiter, & in beatitudine essentiali , vel saltem accidentali proficere.
•  
  PDF 517 Q. 178. Vtrum Angelos & quælibet creatura rationalis sit naturaliter peccabilis, vel sit possibilis creatura rationalis impeccabilis naturaliter.
•  
  PDF 520 Q. 179. Vtrum & in quo sensu in Angelis possit esse tantum peccatum superbiæ & inuidiæ.
•  
  PDF 523 Q. 180. Vtrum primum peccatum Luciferi fuerit superbiæ propriæ, vel potius nimiæ complacentiæ de se ipso, seu luxuriæ spiritualis.
•  
  PDF 527 Q. 181. Vtrum Lucifer peccauerit, vel peccare potuerit, appetendo esse, vt Deus per æqualitatem, vel per similitudinem.
•  
  PDF 528 Q. 182. Vtrum Diabolus primò peccarit inordinatè appetendo beatitudinem naturalem, vel supernaturalem, vel vnionem hypostaticam, & quemdam principatum.
•  
  PDF 533 Q. 183. Vtrum aliqui dæmones, vel Angeli sint naturaliter mali, vel habeant aliquam inclinationem naturale ad malum bono honesto contrarium.
•  
  PDF 536 Q. 184. Vtrum Diabolus peccauerit, vel peccare poterit in primo instanti suæ creationis, vel intercesserit, ac necessariò debuerit intercedere aliqua mora inter creationem, & peccatum ipsius.
•  
  PDF 540 Q. 185. Vtrum Angelus supremus inter peccantes fuerit supremus inter omnes , ac fuerit alijs causa peccandi.
•  
  PDF 543 Q. 186. Vtrum plures vel pauciores Angeli peccauerint, quàm in charitate perseuerauerint & vtrum peccauerint ex omnibus ordinibus.
•  
  PDF 545 Q. 187. Vtrum intellectus dæmonum sit obtenebratus per priuationem cognitionis omnis veritatis, tum naturalis, tum supernaturalis, tum speculatiuæ, tum practicæ.
•  
  PDF 548 Q. 188. Vtrum voluntas dæmonum sit obstinata in malo, & causa huius obstinationis sit physica, vel moralis Angelorum immutabilitas in proposito semel concepto,vel substractio gratiæ.
•  
  PDF 554 Q. 189. Vtrum voluntas dæmonum, & hominum damnatorum sit ita deprauata, vt non possint exercere vllum actum moraliter bonum.
•  
  PDF 558 Q. 190. Vtrum in dæmonibus detur dolor, & tristitia, tum spectans ad pœnam sensus, tum spectans ad pœnam damni, quique ab ipsis excludat omninò delectationem, & gaudium.
•  
  PDF 562 Q. 191. Vtrum aer iste caliginosus, ac infernus sint loca pœnalia dæmonum.
•  
  PDF 566 Q. 192. Vtrum, & quo pacto dæmones abigne corporeo torqueantur etiam cum sunt extra infernum, & vagantur in hoc aere.
•  
  PDF 575 Tractatvs Decimvsterivs. De Illuminatione, Locutione, Hierarchijs, Ordinibus, Operationibus Angelorum in corpora, missionibus, custodia hominum, ac de impugnationibus, ac tentationibus demonum.
•  
  PDF 576 Q. 193. Vtrum, & qua illuminatione vnus Angelus beatus illuminetur ab alio.
•  
  PDF 580 Q. 194. Vtrum, & quo pacto vnus Angelus possit mouere voluntatem alterius.
•  
  PDF 581 Q. 195. Vtrum Angelus superior illuminet inferiorem de omnibus, quæ scit, & Angelus inferior illuminare superiorem.
•  
  PDF 583 Q. 196. Vtrum, & quo pacto Angeli sibi mutuo loquantur.
•  
  PDF 588 Q. 197. Vtrum Angelus loquatur Deo, & Angelus inferior superiori.
•  
  PDF 589 Q. 198. Vtrum Angeli ad loquendum indigeant propinquitate locali? & vtrum locutionem vnius Angeli ad alterum omnes Angeli intelligibiliter audiant.
•  
  PDF 591 Q. 199. Vtrum in Angelis dentur tres Hierarchiæ, in singulis ordinibus plures Angeli: & distinctio Hierarchiarum, & ordinum sit naturalis Angelis.
•  
  PDF 593 Q. 200. Vtrum ordines Angelorum nominentur, & ordinum gradus conuenienter assignentur.
•  
  PDF 595 Q. 201. Vtrum ordines Angelorum sint remansuri post diem iudicij, & homines ad Angelorum ordines assumantur.
•  
  PDF 597 Q. 202. Vtrum in dæmonibus dentur ordines, prælatio, & vtrum dæmones subijciantur bonis Angelis.
•  
  PDF 598 Q. 203. Vtrum corpora guberenentur per Angelos, & Angelis obediant ad nutum solum quoad motum localem.
•  
  PDF 601 Q. 204. Vtrum Angeli possint facere miracula.
•  
  PDF 602 Q. 205. Vtrum Angeli possint illuminare hominem, ac immutare hominis intellectum, voluntatem, imaginationem, & sensum.
•  
  PDF 604 Q. 206. Vtrum, & quinam Angeli in ministerium mittantur? & vtrum etiam dum mittuntur, Deo assistant.
•  
  PDF 608 Q. 207. Vtrum homines custodiantur ab Angelis solum infimi Chori, qui singuli singulis hominibus à natiuitate deputentur, ac nunquam eos deserant.
•  
  PDF 612 Q. 208. Vtrum Angeli doleant de malis eorum, quos custodiunt? & vtrum inter Angelos possit esse pugna.
•  
  PDF 613 Q. 209. Vtrum homines impugnentur à dæmonibus, qui cum superantur, designant impugnare: & vtrum tentare sit proprium Diaboli, à cuius tentationibus procedant omnia peccata.
•  
  PDF 616 Q. 210. Vtrum dæmones possint homines seducere miraculis.
•  
  PDF 617 Liber quartus continens tractatus de opere sex dierum, de Anima, ac de formatione primorum hominum, eorumque statu innocentiæ.
•  
  PDF 617 Tractatvs Decimvs Qvartvs. De Opere sex dierum.
•  
  PDF 617 Q. 211. Vtrum creatura corporalis sit à Deo, ab eorque per se facta fuerit propter suam bonitatem.
•  
  PDF 622 Q. 212. Vtrum informitas materiæ tempore præcesserit formationem ipsius, vtrum vna sit materia informis omnium corporum.
•  
  PDF 624 Q. 213. Vtrum cœlum empyreum, & tempus concreata fuerint materia informi.
•  
  PDF 627 Q. 214. Vtrum lux propriè in spiritualibus dicatur? & vtrum lux corporea sit corpus, vel qualitas.
•  
  PDF 630 Q. 215. Quænam fuerit lux primo die producta, & qualis fuerit.
•  
  PDF 635 Q. 216. Vtrum firmamentum factum fuerit secunda die, & diuidat aquas ab aquis: Et quæ sint aquæ, quæ sunt supra firmamentum.
•  
  PDF 637 Q. 217. Vtrum cœlum sit vnum tantum.
•  
  PDF 639 Q. 218. Vtrum congregatio aquarum, & productio plantarum conuenientèr dicantur facta di terio.
•  
  PDF 643 Q. 219. Vtrum conuenientèr productio luminarium, solis minirum lun , & stellarum dicatur facta quarta die.
•  
  PDF 646 Q. 220. Vtrum conuenientèr describatur productio piscium, auium, & animalium irrationalium terrestrium quinto, & sexto die facta.
•  
  PDF 649 Q. 221. Vtrum conuenientèr dicatur Deus septima die complesse opus suum, quieuisse, ac benedixisse, ac sanctificasse diem septimum.
•  
  PDF 651 Q. 222. Vtrum Deus creauerit, & ornau erit mundum sex diebus naturalibus, hoc est sex circulationibus primi mobilis, vel vno tantùm momento, vt die naturali, & sex diebus solùm spiritualibus, ac mysticis.
•  
  PDF 654 Tractatvs Decimvs Qvintvs. De Anima hominis, eiusque creatione.
•  
  PDF 655 Q. 223. Vtrum anima sit corpus, & vtrum anima tum hominum, tum brutorum animalium sit alium sit aliquid incorporeum, & subsistens.
•  
  PDF 657 Q. 224. Vtrum anima sit homo, vel sit composita ex materia, & forma.
•  
  PDF 657 Q. 225. Vtrum anima humana sit incorruptibilis, & immortalis, & eiusdem speciei cum Angelis.
•  
  PDF 658 Q. 226. Vtrum principium intellectiuum animæ humanæ vniatur corpori, vt forma, & multiplicetur secundum multiplicationem corporum.
•  
  PDF 659 Q. 227. Vtrum in homine præter animam intellectiuam sit alia anima, vel alia forma substantialis totalis, aut partialis.
•  
  PDF 661 Q. 228. Vtrum anima intellectiua conuenientèr vniatur tali corpori, mediantibus dispositionibus accidentalibus, vel medio aliquo corpore, & sit tota in qualibet parte corporis?
•  
  PDF 664 Q. 229. Vtrum potentiæ tùm organicæ, tùm inorganicæ distingnantur ab anima, & conuenientèr explicentur quæ ad illas pertinent?
•  
  PDF 667 Q. 230. Vtrum conuenientèr distinguantur quinque genera potentiarum, tres potentiæ vegetatiuæ, & quinque sensus exteriores, ac quatuor interiores.
•  
  PDF 668 Q. 231. Vtrùm intellectus sit potentia actiua, vel passiua animæ, ac intellectus agens sit potentia distincta ab intellectu possibili?
•  
  PDF 669 Q. 232. Vtrùm memoria sit in parte intellectiua, & sit potentia distincta ab intellectu?
•  
  PDF 670 Q. 233. Vtrùm ratio sit potentia distincta ab intellectu, ac ratio superior, & inferior sint potentiæ distinctæ?
•  
  PDF 671 Q. 234. Vtrum intelligentia, intellectus speculatiuus, & practicus, syndæresis, & conscientia sint potentiæ distinctæ inter se, & ab intellectu?
•  
  PDF 673 Q. 235. Vtrùm appetitus sit aliqua specialis potentia animæ, & diuidatur in appetitum sensitiuum, & intellectiuum, qui sint diuersæ potentiæ?
•  
  PDF 673 Q. 236. Vtrùm sensualitas sit solùm appetitiua, & appetitus sensitiuus diuidatur in irascibilem, & concupiscibilem, tanquam in potentias diuersas, quæ obediant rationi?
•  
  PDF 676 Q. 237. Vtrum voluntas omnia, vel aliqua appetat necessario, sit potentia perfectior, vel imperfectior intellectu, moucat intellectum, vel ab intellectu moueatur, & in ea irascibilis distinguatur à concupiscibili.
•  
  PDF 677 Q. 238. Vtrùm homo habeat liberum arbitrium, quod sit potentia cognoscitiua, vel appetitiua distincta, vel identificata cum voluntare?
•  
  PDF 678 De cognitione intellectiua, siuè de actibus intellectus.
•  
  PDF 678 Q. 239. Vtrùm anima intellectu cognoscat corpora per essentiam ipsorum corporum, vel per species innatas omnium intelligibilium.
•  
  PDF 680 Q. 240. Vtrùm species intelligibiles effluant in animam ab ideis, vel formis separatis, & anima cognoscat res immateriales in rationibus æternis, vel potius intellectiua cognitio accipiatur à sensibus?
•  
  PDF 683 Q. 241. Vtrùm intellectus possit actu intelligere per species intelligibiles, quas habet, non conuertendo se ad phantasmata? &vtùm iudicium intellectus impediatur per ligamen sensus?
•  
  PDF 685 Q. 242. Vtrùm intellectus noster intelligat res corporcas, & materiales per astractionem à phantasmatibus, & vtrùm species intelligibiles à phantasmatibus abstractæ se habeant ad intellectum nostrum, sicut id, quo intelligitur, & prius intelligat magis, vel minus vniuersale?
•  
  PDF 687 Q. 243. Vtrùm intellectus humanus possit plura simùl intelligere, intelligat, componendo, ac diuidendo, possit esse falsus, ac possit eandem rem vnus intellectus cognoscere melius, quàm alius, & prius cognoscat indiuisibile, quàm diuisibile?
•  
  PDF 689 Q. 244. Vtrùm, & quo pacto intellectus noster cognoscat singularia, infinita , contingentia, & futura?
•  
  PDF 691 Q. 245. Vtrùm anima intellectiua se ipsam cognoscat per suam essentiam, ac suos habitus cognoscat per essentiam eorum, & quo pacto intellectus cognoscat actus suos, & voluntatis?
•  
  PDF 693 Q. 246. Vtrùm anima intellectiua, dum est vnita corpori, possit intelligere substantias intellectuales per se ipsam, vel solum per substantias materiales: & vtrùm Deus sit primum, quod à mente humana intelligitur?
•  
  PDF 695 Q. 247. Vtrùm, & quomodo anima separara possit aliquid intelligere, ac intelligat substantias separatas, omnia materialia, & etiam singularia?
•  
  PDF 698 Q. 248. Vtrùm habitus, & actus scientiæ acquisitæ in via remaneant in anima separata, ac distantia localis impediat eius cognitionem, ac anima separata intelligat, quæ hic aguntur?
•  
  PDF 701 Q. 249. Vtrùm anima sit de substantia Dei, aut sit facta, & producta immediatè à Deo antè corpus, vel solum cum corpori vnitur?
•  
  PDF 703 Tractatvs Decimvs Sextvs. De formatione primorum hominum sencudum corpus, de eorumque statu innocentiæ, & gratia naturæ integræ.
•  
  PDF 703 Q. 250. Vtrùm corpus Adami fuerit ex limo terræ productum immediatè à Deo cum congrua dispositione, eiusque productio conuenienter describatur in Scriptura?
•  
  PDF 710 Q. 251. Vtrùm mulier, hoc est Heua debuerit immediate produci à Deo ex costa viri, & in adiutorium viri?
•  
  PDF 716 Q. 252. Vtrùm imago Dei inueniatur in quolibet homine, non autem in creaturis irrationalibus? & vtrúm Angeli sint magis ad imaginem Dei, quám homines?
•  
  PDF 719 Q. 253. Vtrùm in homine sit imago Trinitatis secundum mentem, & secundum actus mentis, in quantum habent pro obiecto Deum?
•  
  PDF 723 De statu, & conditione primi hominis ante peccatum, seù de statu innocentiæ, & naturæ integræ.
•  
  PDF 723 Q. 254. Vtrùm primus homo viderit Deum per essentiam, & quàm cognitionem de Deo habuerit?
•  
  PDF 726 Q. 255. Vtrùm Adam in statu innocentiæ Angelos per essentiam, & intuitiuè viderit?
•  
  PDF 727 Q. 256. Vtrùm Adam ab initio habuerit scientiam, & notitiam infusam naturalium, & supernaturalium?
•  
  PDF 729 Q. 257. Vtrùm Adam antè peccatum potuerit decipi, & errare?
•  
  PDF 731 Tractatvs Decimvs Septimvs. De Gratia primi homini, seù de statu naturæ integræ.
•  
  PDF 731 Q. 258. Vtrùm primus homo in creatione acceperit gratiam sanctificantem, & virtutes infusas?
•  
  PDF 735 Q. 259. Vtrùm in Adamo ante peccatum darentur passiones appetitus sensitiui, pars inferior esset perfectè subiecta superiori , & appetitus sensitiuus esset perfectè subiectus rationi?
•  
  PDF 739 Q. 260. Vtrum iustitia originalis, qua in Adamo inferiora erant perfectè subiecta superioribus, fuerit donum supernaturale, & in quo consisteret?
•  
  PDF 741 Q. 261. Vtrùm Adam ante peccatum habuerit perfectam libertatem, qua nos post peccatum caremus?
•  
  PDF 743 Q. 262. Vtrúm Adam, & Angeli ad iustè viuendum, & perseuerandum in iustitia, & ad singulos actus bonos indiguerint gratia , & adiutorio Dei.
•  
  PDF 745 Q. 263. Vtrùm Adamus, & Angeli indiguerint adiutorio consistente in motibus indeliberatis voluntatis inclinantibus ad actus bouos?
•  
  PDF 748 Q. 264. Vtrùm Adam, & Angeli habuerint solum adiutorium sine quo non, seù purè sufficiens, non autem adiutorium; quo siuè efficax?
•  
  PDF 758 Q. 265. Vtrùm merita, & perseuerantia in statu naturæ integræ hominum, & Angelorum fuerint specialia dona Dei?
•  
  PDF 761 Q. 266. Vtrùm opera primi hominis fuerint minus efficacia ad merendum, quàm opera nostra?
•  
  PDF 763 De dominio, quod homini conueniebat in statu innocentiæ, ac naturæ integræ.
•  
  PDF 763 Q. 267. Vtrùm Adam in statu innocentiæ habuerit dominium in cætera animalia, & omnes alias creaturas.
•  
  PDF 766 Q. 268. Vtrúm omnes homines in statu innocentiæ fuissent æquales, vel vnus homo alteri dominatus fuisset.
•  
  PDF 769 Q. 269. Vtrùm Adam, & eius posteri, si non peccassent, immunes fuissent à morte, & ab alijs miserijs mortalitatis.
•  
  PDF 772 Q. 270. Vtrùm immortalitas, & impassibilitas primi hominis fuerit donum supernaturale, & an intrinsecum, vel extrinsecum.
•  
  PDF 773 Q. 271. Vtrùm, & quo pacto Adam fuisset immortalis ex ligno vitæ.
•  
  PDF 777 Q. 272. Vtrùm, & quo pacto in statu innocentiæfuisset generatio.
•  
  PDF 780 Q. 273. Vtrùm pueri in statu innocentiæ statim, ac nati fuissent, habuissent perfectam virtutem ad motum membrorum? Et vtrùm in illo statu generati fuisssent non solùm mares, sed etiam fœminæ.
•  
  PDF 783 Q. 274. Vtrùm in statu innocentiæ homines fuissent generati in statu gratiæ, & iustitiæ originalis, in eaque confirmati.
•  
  PDF 787 Q. 275. Vtrùm in statu innocentiæ pueri nati fuissent in scientia perfecti, & cum perfecto vsu rationis.
•  
  PDF 789 Q. 276. Vtrùm paradisus fuerit locus corporeus conueniens habitationi hominum, ac Adam fuerit factus in paradiso, vel ad para disum translatur, vt operatetur, & custodiret illum.
•  
  PDF 794 Tractatvs Decimvs Octavvs, El Vltimvs. De gubernatione verum, eiusque effectibus, qui sunt conferuatio, & mutatio, qua Deus creaturas mutat, & mouet vel immediatè, vel mediantibus alijs creaturis.
•  
  PDF 794 Q. 277. Vtrùm mundus gubernetur ab aliquo vno, ad quem finem ordinetur, ac vtrum effectus gubernationis sint consernatio rerum in vono, earumque motio ad bonum?
•  
  PDF 797 Q. 278. Vtrùm omnia diuinæ gubernationi subdantur, & gubernentur immediatè à Deo?
•  
  PDF 798 Q. 279. Vtrùm aliquid possit congingere præter ordiuem diuinæ gubernationis, aut possit reniti contra ordinem gubernationis diuinæ.
•  
  PDF 799 Q. 280. Vtrùm creaturæ indigeant, vt conseruentur in esse à Deo, ab eoque conseruentur, non solùm mediatè, sed etiam immediate?
•  
  PDF 800 Q. 285. [i.e. 281]. Vtrùm Deus possit aliquid in nihilum redigere, ac de facto aliquid in nihilum redigatur?
•  
  PDF 801 Q. 282. Vtrùm Deus possit immediatè mouere materiam ad formam, vel possit immediatè mouere aliquod corpus?
•  
  PDF 802 Q. 283. Vtrùm Deus possit mouere, & actu moueat intellectum, & voluntatem creatam?
•  
  PDF 803 Q. 284. Vtrùm Deus operetur in omni operante, & possit facere aliquid præter ordinem rebus inditum?
•  
  PDF 805 Q. 285. Vtrùm omnia, quæ Deus facit præter ordinem naturalem, sint miracula, & vnum miraculum sit maius alio?
•  
  PDF 806 De actione creaturæ corporalis.
•  
  PDF 806 Q. 286. Vtrùm aliquod corpus sit actiuum, & in materia corporali dentur aliquæ rationes seminales?
•  
  PDF 807 Q. 287. Vtrùm corpora cœlestia sint causæ eorum, quæ fiunt in inferioribus, & etiam humanorum actuum, & agant in ipsos dœmones?
•  
  PDF 809 Q. 288. Vtrùm corpora cœlestia imponant necessitatem his, quæ eorum actioni subduntur?
•  
  PDF 810 Q. 289. Vtrùm fatum sit in rebus ereatis immobile, & cui omnia subdantur?
•  
  PDF 810 Q. 290. Vtrùm vnus homo possit docere alium hominem, & etiam Angelum?
•  
  PDF 812 Q. 291. Vtrùm homo per virtutem animæ possit mutare materiam, & anima separata possit corpora mouere saltem localiter.
•  
  PDF 813 Q. 292. Vtrùm anima sensitiua, & etiam intellectiua traducatur cum semine, & omnes animæ intellectiuæ fuerint simùl creatæ?
•  
  PDF 816 Q. 293. Vtrùm aliquid de alimento conuertatur in veritatem humanæ naturæ?
•  
  PDF 819 Q. 294. Vtrùm semen sit de superfluo alimenti?
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 2. In quo agitur de Beatitudine, & Actibus Humanis, de Peccatis, de Gratia, de Virtutibus Theologicis, de Iustitia, ac de pluribus alijs, quorum Indicem sequens pagina dabit
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Eminent[issi]mo Et Rev[erendissi]mo Principi Philippo Thomae Hovvardo De Norfolcia S. R. E. Cardinali Amplissimo.
•  
  PDF  Index Librorvm, Tractatvvm, Et Qvaestionvm, Quӕ hoc secundo Tomo continentur.
•  
  PDF 1 Liber quintus continens Tractatus de Actibus humanis.
•  
  PDF 1 Tractatvs Primvs. De beatitudine, & vltimo fine hominis.
•  
  PDF 1 Q. 1. Vtrum Beatitudo sit possibilis omni, & soli naturӕ rationali, & vltimus eius finis.
•  
  PDF 5 Q. 2. Vtrum homo possit esse beatus possessione boni creati.
•  
  PDF 7 Q. 3. Vtrum beatitudo formalis, seù possessio beatifica summi boni, debeat esse operatio vitalis.
•  
  PDF 11 Q. 4. Vtru[m] visio sit perfectior amore beatifico, & intellectus sit perfectior voluntate.
•  
  PDF 15 Q. 5. Vtrum Beatitudo formalis consistat in actu intellectus, hoc est in visione Dei, vel in actu voluntatis, hoc est in amore, vel fruitione.
•  
  PDF 20 Q. 6. Vtrum de essentia beatitudinis sit certitudo de ipsius perpetuitate.
•  
  PDF 23 Tractatvs Secvndvs. De Voluntario, & Inuoluntario.
•  
  PDF 24 Q. 7. Qvid sit voluntarium, & inuoluntarium, violentum, & coactum.
•  
  PDF 26 Q. 8. Vtrum Deus, Angeli, homines, & animalia bruta agant voluntariè.
•  
  PDF 28 Q. 9. Vtrum, & quo pacto on issiones, & quӕ sequuntur ex omissionibus sint voluntaria directè, vel indirectè.
•  
  PDF 30 Q. 10. Vtrum voluntas possit pati violentiam, vel coactionem.
•  
  PDF 32 Q. 11. Vtrum metus causet voluntarium, simpliciter, vel secundum quid.
•  
  PDF 34 Q. 12. Vtrum concupiscentia causet inuoluntarium, vel minuat voluntarium.
•  
  PDF 37 Q. 13. Vtrum ignorantia causet inuoluntarium.
•  
  PDF 41 Q. 14. De circumsta[n]tijs actuu[m] humanoru[m].
•  
  PDF 44 Tractatvs Tertivs. De libero, ac de libertate.
•  
  PDF 44 Q. 15. Vtrum prӕter libertatem à coactione detur etiam libertas indifferentiӕ, tum in Deo, tum in Angelis, tum in Hominibus.
•  
  PDF 50 Q. 16. Vtrum sola potentia actiua appetitiua habeat libertatem indifferentiӕ.
•  
  PDF 54 Q. 17. Vtrum voluntas sit libera ad volendum, & amandum malum vt malum, & ad nolendum, & odio habendum bonum vt bonum.
•  
  PDF 58 Q. 18. Vtrum voluntas habeat libertatem contrarietatis, vel contradictionis circa prum bonum, & purum malum, circa felicitatem, & miseriam, & circa bona, vel mala particularia.
•  
  PDF 63 Q. 19. Vtrum voluntas sit libera ad volendu[m] bonum ӕquale, vel minus, relicto ӕquali, vel maiori etiam efficacius proposito.
•  
  PDF 69 Q. 20. Vtrum voluntas possit purè omittere omissione immediatè libera, & non fundata in vllo actu positiuo.
•  
  PDF 74 Q. 21. Vtrum omnes actus liberi voluntatis sint essentialiter liberi.
•  
  PDF 78 Tractatvs Qvartvs. De Morali, & Moralitate.
•  
  PDF 78 Q. 22. Vtrum omnis, & sola natura rationalis sit capax agendi moraliter.
•  
  PDF 79 Q. 23. Vtrum vnica regula actuum moralium sit dictamen conscientiӕ.
•  
  PDF 81 Q. 24. Vtrum regula objectiua actuum moralium sit lex ӕterna, vel natura rationalis.
•  
  PDF 84 Q. 25. Vtrum actus morales honesti, vel inhonesti, ac peccatum saltem philosophicum dari possint sine vlla cognitione Dei, ac Deo per impossibile non existente.
•  
  PDF 86 Q. 26. Vtrum moralitas primò conueniat actibus voluntatis, actibus aliarum potentiarum conueniat per denominationem ab actibus voluntatis.
•  
  PDF 87 Q. 27. Vtrum actus honesti, & inhonesti sint essentialiter honesti, & inhonesti.
•  
  PDF 90 Q. 28. Vtrum sit possibilis actus moralis indifferens in specie, vel in indiuiduo.
•  
  PDF 95 Tractatvs Qvintvs. De Pe[c]cato actuali.
•  
  PDF 95 Q. 29. Vtrum peccatum benè definiatur, dictum, factum, vel concupitum contra legem ӕternam.
•  
  PDF 97 Q. 30. Vtrum malitia formalis peccati consistat in priuatione realiter, vel formaliter distincta ab actu positiuo.
•  
  PDF 103 Q. 31. Vtrum, & quo pacto peccatum veniale, & mortale differant ex natura rei, vel ex sola Dei voluntate.
•  
  PDF 108 Q. 32. Vtrum peccatum mortale habeat malitiam infinitam simpliciter.
•  
  PDF 112 Q. 33. Vtrum pura creatura possit facere actus moraliter ӕquè bonos, ac meritorios, ac peccatum mortale est malum, & demeritorium.
•  
  PDF 115 Q. 34. Vtrum malum culpӕ mortalis, & venialis sit maius, & magis odibile, quam malum pӕnӕ etiam ӕternӕ.
•  
  PDF 120 Tractatvs Sextvs. De peccato habituali, tum personali, tum originali.
•  
  PDF 120 Q. 35. Vtrum peccatum actuale, postquam physicè transijt, moraliter perseueret per aliquid ab ipso distinctum.
•  
  PDF 121 Q. 36. Vtrum peccatum habituale, tum personale, tum originale consistat formaliter in priuatione culpabili debitӕ bonitatis, & aptitudinis ad vltimum finem.
•  
  PDF 127 Q. 37. Proponuntur, & examinantur aliӕ sententiӕ de essentia peccati habitualis, tum personalis, tum originalis.
•  
  PDF 133 Q. 38. Vtrum etiam peccatum veniale relinquat maculam intrinsecam; & in quo consistat talis macula.
•  
  PDF 136 Q. 39. Vtrum ablato reatu culpӕ, possit remanere reatus pӕnӕ temporalis, vel ӕternӕ.
•  
  PDF 139 Q. 40. Vtrum peccatum veniale non remissum in hac vita puniatur in inferno pœna ӕterna.
•  
  PDF 145 Q. 41. Vtrum in Inferno peccata mortalia, & venialia remissa quoad culpam, sed non remissa quoad totam pœnam temporalem, puniantur pœna ӕterna.
•  
  PDF 148 Liber Sextus continens tractatus de possibilitate, & statu naturӕ purӕ, ac de gratia naturam adiuuante, & eleuante.
•  
  PDF 148 Tractatvs Septimvs. De statu, & possibilitate naturӕ purӕ, seù de supernaturalitate naturӕ integrӕ.
•  
  PDF 148 Q. 42. Proponitur doctrina Iansenij de impossibilitate purӕ naturӕ, & nonem classes argumentorum, quibus eam impossibilitatem probare conatur.
•  
  PDF 151 Q. 43. Ostenditur possibilitas purӕ naturӕ.
•  
  PDF 158 Q. 44. Ostenditur Iansenium solum voce tenus negasse possibilitatem purӕ naturӕ, re autem ipsa concessisse puram naturam fuise de facto in Adamo, & in Angelis.
•  
  PDF 159 Q. 45. Vtrum vltimus finis totius vniuersi, ac prӕsertim naturӕ rationalis sit Deus, vt cognitus, & amatus.
•  
  PDF 164 Q. 46. Vtrum sit possibilis aliquis amor Dei, & iustitiӕ, qui amor esset ordinis naturalis.
•  
  PDF 173 Q. 47. Vtrum vltimus finis natrualis, & beatitudo naturalis creaturӕ rationalis sit Deus, vt in se ipso visus, vel vt per creaturas cognitus.
•  
  PDF 182 Q. 48. Vtrum vlrimus finis naturalis hominis sit beatitudo obtinenda in hac vita, vel in futura, à toto homine, vel solum ab anima separata.
•  
  PDF 186 Q. 49. Vtrum homo innocens posset creari cu[m] concupiscentia, ac sine dono integritatis, quo paris inferior esset perfectè subiecta superiori.
•  
  PDF 190 Q. 50. Vtrum homo innocens posset creari subiectus ignorantiӕ, mortalitati, ӕgritudinibus, doloribus, & alijs miserijs, quibus de facto est subiectus.
•  
  PDF 192 Q. 51. Solutio nouem classium argumentorum, quibus Iansenius probat impossibilitatem purӕ naturӕ.
•  
  PDF 193 Tractatvs Octavvs. De nomine, definitione, & diuisione gratiӕ.
•  
  PDF 193 Q. 52. Qvot modis dicatur gratia, & quid sit.
•  
  PDF 194 Q. 53. Diuisio gratiӕ in naturalem, & supernaturalem.
•  
  PDF 194 Q. 54. Diuisio gratiӕ in cam, quӕ datur non dignis, & quӕ datur indignis.
•  
  PDF 194 Q. 55. Diuisio gratiӕ in creatam, & increatam.
•  
  PDF 195 Q. 56. Diuisio gratiӕ in internam, & externam.
•  
  PDF 195 Q. 57. Diuisio gratiӕ in gratum facientem, & gratis datam.
•  
  PDF 197 Q. 58. Diuisio gratiӕ in habitualem, & actualem.
•  
  PDF 197 Q. 59. Diuisio gratiӕ in prӕuenientem, subsequentem, & comitantem.
•  
  PDF 198 Q. 60. Diuisio gratiӕ in excitantem, & adiuuantem.
•  
  PDF 199 Q. 61. Diuisio gratiӕ in operantem, & cooperantem.
•  
  PDF 200 Q. 62. Diuisio gratiӕ in efficacem, & sufficientem, siue inefficacem.
•  
  PDF 201 Tractatvs Nonvs. De gratia actuali, eiusque necessitate, & concursu ad actus salu[t]ares.
•  
  PDF 202 Q. 63. De erroribus Pelagianorum.
•  
  PDF 203 Q. 64. De erroribus Prӕdestinatianorum, Lutheranorum, Caluinistarum, & Iansenistarum.
•  
  PDF 203 Q. 65. Proponitur doctrina Catholica contra errores Pelagianorum, & Prӕdestinatianorum & c.
•  
  PDF 208 Q. 66. De Erroribus Semipelagianorum.
•  
  PDF 209 Q. 67. Proponitur doctrina catholica contra errores Semipelagianorum.
•  
  PDF 215 Q. 68. Ostenditur auxilia prӕuenientia consistere prӕsertim in pia cogitatione, & sancta inspiratione, & concurrere ad actus salutares, non solum moraliter, sed physicè, immediatè, & indiuisim cum libero arbitrio.
•  
  PDF 218 Q. 69. Explicatur, quo pacto Deus per pias cogitationes, & sanctas inspirationes faciat, vt faciamus, agat nos, & det ipsum velle.
•  
  PDF 220 Q. 70. Quo pacto in producendis actibus supernaturalibus prӕcipuӕ partes sint gratiӕ; & quo pacto Deus nos trahat, & moneat, & discernat pium ab impio.
•  
  PDF 222 Tractatvs Decimvs. De gratia habituali sanctificante, & iustificante, ac de iustificatione.
•  
  PDF 222 Q. 71. Vtrum homini eleuato necessarij sint habitus virtutum supernaturalium.
•  
  PDF 223 Q. 72. Vtrum dentur habitus virtutum supernaturalium, tum per se infusi, tum acquisiti.
•  
  PDF 225 Q. 73. Vtrum dentur virtutes per se infusӕ, tum theologicӕ, tum morales.
•  
  PDF 226 Q. 74. Vtrum existentia virtutum theologicarum per se infusarum sit certa ex fide.
•  
  PDF 228 Q. 75. Vtrum dentur virtutes morales per se infusӕ distinctӕ ab habitu charitatis.
•  
  PDF 229 Q. 76. Vtrum actus, & habitus supernaturales virtutum differant ex obiecto formali ab actibus, & habitibus naturalibus.
•  
  PDF 231 Q. 77. Vtrum actus naturalis possit habere obiectum formale supernaturale, & actus supernaturalis possit habere obiectum formale pure naturale.
•  
  PDF 235 Q. 78. Vtrum gratia sanctificans sit habitus realiter distinctus à virtutibus supernaturalibus, & prӕsertim à charitate.
•  
  PDF 240 Q. 79. Vtrum prӕter gratiam sanctificantem, & virtutes infusas dentur etiam dona Spiritus Sancti, quӕ sint habitus supernaturales distincti à virtutibus.
•  
  PDF 244 Q. 80. Vtrum hominis sanctificatio, & iustificatio fiat per qualitatem creatam permanentem, & intrinsecam animӕ.
•  
  PDF 253 Q. 81. Vtrum actus perfectӕ charitatis, & contritionis sit forma iustificans, an pura dispositio ad iustificationem.
•  
  PDF 260 Q. 82. Vtrum peccatum mortale de potentia absoluta possit remitti quoad culpam per condonationem purè extrinsecam sine mutatione intrinseca peccatorum.
•  
  PDF 264 Q. 83. Vtrum peccatum actuale possit remitti pro instanti, in quo sit.
•  
  PDF 268 Q. 84. Vtrum peccatum mortale personale de potentia absoluta remitti possit sine retractione, ac pœnitentia peccatoris.
•  
  PDF 271 Q. 85. Vtrum de potentia absoluta vnum peccatum mortale possit remitti, alio non remisso.
•  
  PDF 272 Q. 86. Vtrum peccata remissa per subsequens peccatum formaliter redeant, vel redire possint, quo ad reatum culpӕ, vel pœnӕ.
•  
  PDF 276 Q. 87. Vtrum, & in quo sensu peccata remissa per subsequens peccatum redeant virtualiter, & ӕquiualenter.
•  
  PDF 277 Q. 83. Vtrum per pœnitentiam merita reuiuiscant, & recuperentur gratia, & virtutes.
•  
  PDF 285 Tractatvs Vndecimvs. De merito, qui est effectus gratiӕ.
•  
  PDF 285 Q. 89. Vtrum iusti per bona opera, quӕ exercent, possint de condigno mereri vitam ӕternam.
•  
  PDF 291 Q. 90. Vtrum aliqua spes poni possit in meritis.
•  
  PDF 292 Q. 91. Vtrum ad meritum requiratur actus rationalis, liber, moraliter bonus, & qui sit supererogationis.
•  
  PDF 296 Q. 92. Vtrum ad meritum prӕmij supernaturalis, ac vitӕ ӕternӕ requiratur actus voluntatis intrinsecè supernaturalis, & habens motiuum, & finem supernaturalem.
•  
  PDF 300 Q. 93. Vtrum ad hoc, vt actus supernaturales sint meritorij vitӕ ӕternӕ, debeant esse eliciti, vel imperati à charitate.
•  
  PDF 302 Q. 94. Vtrum actus externi, & interni efficaciter, ac determinatè imperati addant meritum supra actus voluntatis imperantes.
•  
  PDF 308 Q. 95. Vtrum ad meritum essentialiter requiratur, vt sit contemptus liber, & arduus commodi temporalis.
•  
  PDF 312 Q. 96. Vtrum, & quo pacto ad meritum requiratur status viatoris.
•  
  PDF 316 Q. 97. Vtrum status gratiӕ sit conditio necessaria ad meritum condignum vitӕ ӕternӕ, & aliorum prӕmiorum.
•  
  PDF 320 Q. 98. Vtrum opera supernaturalia iustorum viatorum habeant ex se ӕqualitatem, & condignitatem cum prӕmio vitӕ ӕternӕ, vel illam accipiant dependenter ab ordinatione, acceptatione, & promissione diuina, & dignificentur à meritis Christi.
•  
  PDF 326 Q. 99. Vtrum Deus prӕmia, & pœnas distribuat secundum proportionem iustitiӕ commutatiuӕ, vel distributiuӕ: & vtrum seruer omnimodam ӕqualitatem, vel remuneretur supra condignum.
•  
  PDF 328 Q. 100. Vtrum iusti per bona opera mereantur de condigno non solum augmentum gloriӕ, & beatitudinis, sed etiam primum gradum gloriӕ essentialis, & etiam gloriam accidentalem.
•  
  PDF 330 Q. 101. Vtrum pura creatura mereatur, aut possit mereri de condigno remissionem peccati mortalis, aut venialis sibi, vel alijs.
•  
  PDF 333 Q. 102. Vtrum homo mereatur, vel possit mereri de condigno gratiam sanctificantem & eius augmentum sibi, vel alijs.
•  
  PDF 335 Q. 103. Vtrum iustus possit mereri de condigno reparationem post lapsum, perseuerantiam finalem, & auxilia gratię.
•  
  PDF 337 Q. 104. Vtrum meritum de condigno crescat ex actuum multiplicatione, duratione, intentione, ac difficultate, & ex maiori dignitate, seù gratia sannctificante operantis.
•  
  PDF 342 Q. 105. Vtrum prӕter meritum de condigno detur meritum de congruo; quas conditiones requirat, & quęnam possimus mereri de congruo.
•  
  PDF 349 Liber Septimus continens Tractatus de Fide, Spe, & Charitate.
•  
  PDF 349 Tractatvs Dvocecimvs. De obiecto formali, & materiali fidei, ac de resolutione fidei iu eius motiua intrinseca.
•  
  PDF 349 Q. 106. Explicatur, quot modis dicatur fides, & proponitur ordo disputandorum.
•  
  PDF 350 Q. 107. Vtrum virtutes Theologicӕ intellectus sint fides, & lumen gloriӕ.
•  
  PDF 352 Q. 108. Vtrum assensus fidei resoluatur vltimo in aliquas propositiones per se credibiles.
•  
  PDF 355 Q. 109. Vtrum assensus fidei resoluatur in habitum fidei, vel in imperium voluntatis.
•  
  PDF 356 Q. 110. Vtrum assensus fidei vltimo resoluatur in ipsa mysteria reuelata.
•  
  PDF 357 Q. 111. Vtrum assensus fidei vltimo resoluatur in dominium, & prӕceptum Dei imperantis, vt credamus.
•  
  PDF 359 Q. 112. Vtrum assensus fidei resoluatur proximè in summam Dei veritatem, & in testimonium Dei.
•  
  PDF 360 Q. 113. Vtrum assensus fidei ita proximè resoluatur in reuelationem Dei, vt vitimò resoluatur in authoritarem Ecclesiӕ, vel in motiua credibilitatis.
•  
  PDF 363 Q. 114. Vtrum ad credendum sufficiat reuelatio externa, an requiratur interna illuminatio Spiritus Sancti, quӕ sit partialis locutio Dei.
•  
  PDF 367 Q. 115. Vtrum assensus fidei theologicӕ vltimò resolnatur in diuinam reuelationem sufficienter propositam.
•  
  PDF 370 Q. 116. Vtrum cum assensu fidei diuinӕ infusӕ semper, & necessariò coniungatur assensus fidei humanӕ, & acquisitӕ.
•  
  PDF 373 Q. 117. Vtrum assensus fidei diuinӕ vltimo resoluatur in veritatem infallibilem.
•  
  PDF 374 Q. 118. Vtrum motiuum, in quod resoluitur vltimò assensus fidei, sit prima veritas vt immediatè credita per ipsam fidem, tanquam testans, se esse primam veritatem.
•  
  PDF 377 Q. 119. Vtrum obiectum materiale fidei sit veritas reuelabilis, obiectum formale sit prima veritas, & reuelatio.
•  
  PDF 380 Q. 120. Vtrum Deum esse summè veracem possit credi vt conclusio, & vt obiectum materiale fidei.
•  
  PDF 380 Q. 121. Vtrum assensus fidei includat discursum formalem, vel solum virtualem.
•  
  PDF 382 Tractatvs Decimvs Tertivs. De resolutione extrinseca fidei in motiua credibilitatis.
•  
  PDF 382 Q. 122. Vtrum sit euidens religione[m] christianam, & catholicam esse prudenter credibilem, & credendam.
•  
  PDF 384 Q. 123. Vtrum ex vaticinijs veteris testamenti probetur euidenter christianam religionem esse prudenter credibilem, & credendam.
•  
  PDF 390 Q. 124. Vtrum ex miraculis probetur euidenter religionem christianam esse prudenter credibilem, & credendam.
•  
  PDF 393 Q. 125. Vtrum euidenter probetur cӕteras sectas, pręter religionem christianam, non esse prudenter credibiles.
•  
  PDF 396 Q. 126. Vtrum probetur euidenter solam religionem catholicam Romanam esse prudenter credibilem, omnes alias sectas non esse prudenter credibiles, & credendas.
•  
  PDF 403 Tractatvs Decimvs Qvartvs. De certitudine, obscuritate, & necessitate fidei.
•  
  PDF 403 Q. 127. Qvid, & quotuplex sit certitudo, & euidentia: & vtrum possint mutuò, vel non mutuò separari.
•  
  PDF 405 Q. 128. Vtrum ad certitudinem fidei requiratur, vt euidenter innotescat, Deum reuelasse nostram religionem.
•  
  PDF 410 Q. 129. Vtrum si innotesceret euidenter Deu[m] esse veracem, & reuelasse mysteria, innotescerent euidenter etiam ipsa mysteria reuelata.
•  
  PDF 413 Q. 130. Vtrum à non vidente Deum possit euidenter cognosci Deum loqui, & de facto ab aliquibus credentibus euidenter cognoscatur.
•  
  PDF 416 Q. 131. Vtrum de ratione fidei infusӕ sit, vt ineuidenter coguoscat diuinam reuelationem.
•  
  PDF 419 Q. 132. Vtrum per fidem possit credi obiectum materiale partialiter euidens.
•  
  PDF 421 Q. 133. Vtrum actus fidei obscurus possit coniungi cum actu euidenti circa idem obiectum materiale totale.
•  
  PDF 427 Q. 134. Vtrum cum actu fidei possit coniungi actus opinionis cricà idem obiectum materiale totale, vel partiale.
•  
  PDF 433 Q. 135. Vtrum, & qua libertate actus fidei sit liber.
•  
  PDF 435 Q. 136. Vtrum fides diuina sit ità certa, vt per illam non possimus credere aliquid falsum.
•  
  PDF 437 Q. 137. Vtrum ad credendum fide diuina requiratur, vt credenda proponantur tali credibilitate, vt ӕquali proponi non possit vllum falsum.
•  
  PDF 440 Q. 138. Vtrum assensus fidei sit certior quolibet assensu naturali.
•  
  PDF 442 Q. 139. Vtrum qui discredit vnum articulum sufficienter propositum possit eodem tempore fide diuina credere alium.
•  
  PDF 444 Q. 140. Vtrum conclusiones theologicӕ possint credi per actum fidei.
•  
  PDF 446 Q. 141. Vtrum fides supernaturalis, tum habitualis, tum actualis sit omnibus ad iustificationem, & salutem necessaria necessitate medij.
•  
  PDF 451 Q. 142. Vtrum fides Dei vt remuneratoris sit adultis iustificationem, & salutem necessaria necessitate medij.
•  
  PDF 453 Q. 143. Vtrum omnibus adultis in quolibet statu fuerit necessaria necessitate medij ad salutem, & iustificationem fides implicita, vel explicita Christi, & mysterii Trinitatis.
•  
  PDF 462 Q. 144. Vtrum, & quorum articulorum fides sitnecessaria necessitate prӕcepti.
•  
  PDF 468 Tractatvs Decimvs Qvintvs. De Spe.
•  
  PDF 468 Q. 145. Vtrum obiectum materiale spei sit bonum, futurum, & arduum, possibile acquiri.
•  
  PDF 469 Q. 146. Vtrum obiectum formale spei sit bonitas, vel potius possibilitas rei speratę.
•  
  PDF 471 Q. 147. Vtrum obiectum formale spei theologicӕ sit fidelitas, & omnipotentia Dei promittentis.
•  
  PDF 473 Q. 148. Vtrum spes sit virtus theologica firmissime, & super omnia sperans Deum, vt obiectum materiale primarium.
•  
  PDF 474 Q. 149. Vtrum possita fide diuinarum promissionum, possimus non sperare, & etiam desperare beatitudinem.
•  
  PDF 475 Q. 150. Vtrum spes detur in beatis, in animabus purgatorii, & in damnatis.
•  
  PDF 476 Q. 151. Vtrum is, cui reuelata fuisset reprobatio, posset sperare, & is, cui reuelata fuisset prędestinatio, posset desperare beatitudinem.
•  
  PDF 478 Tractatvs Decimvs Sextvs. De Charitate.
•  
  PDF 478 Q. 152. Vtrum charitas sit virtus theologica amandi Deum super omnia amore amicitiӕ, propter summam bonitatem, qua Deus est summè bonus, & perfectus in se.
•  
  PDF 480 Q. 153. Vtrum ex charitate theologica possimus, ac debeamus amare, non solum Deu[m], sed etiam nos ipsos, & proximum, amore beneuolentię, & amicitiӕ.
•  
  PDF 482 Liber Octauus continens tractatus continens tractatus de Iustitia, & Iure.
•  
  PDF 482 Tractatvs Decimvs Septimvs. De iure, eiusque speciebus.
•  
  PDF 482 Q. 154. Vtrum Iustitia, & iustum dicantur multipliciter, & quibus modis dicantur.
•  
  PDF 483 Q. 155. Vtrum ius dicatur multipliciter.
•  
  PDF 484 Q. 156. Vtrum ius actiuum benè definiatur.
•  
  PDF 485 Q. 157. Vtrum ius proprietatis, ac iurisdictionis benè definiantur, & inuicem distinguantur.
•  
  PDF 487 Q. 158. Vtrum obiectum formale iustitiӕ sit alterius ius actiuum, vel passiuum.
•  
  PDF 491 Q. 159. Vtrum ius benè diuidatur in naturale, & positiuum.
•  
  PDF 493 Q. 160. Vtrum ius naturale possit mutari, abrogari, dispensari, vel per epicheiam corrigi.
•  
  PDF 497 Q. 161. Vtrum ius gentium totaliter distinguatur à iure naturali.
•  
  PDF 500 Q. 162. Vtrum ius debeat specialiter diuidi in paternum, dominatiuum, & coniugale.
•  
  PDF 503 Q. 163. Vtrum ius proprietatis benè diuidatur in ius ad rem, & ius in re.
•  
  PDF 505 Q. 164. Vtrum dominium perfectum benè definiatur.
•  
  PDF 507 Q. 165. Vtrum ad perfectum dominium requiratur ius reflexum, seù potestas abdicandi dominium.
•  
  PDF 508 Q. 166. Vtrum in instanti, in quo dominium transfertur, dominium formale sit simul in transferente, & in eo, in quem transfertur.
•  
  PDF 511 Q. 167. Vtrum dominus habeat ius disponendi de re sua solum ad vsus licitos, an etiam ad illicitos.
•  
  PDF 512 Q. 168. Vtrum dominus possit licitè, vel validè promittere, aut dare rem suam in pretium operis turpis, & peccaminosi.
•  
  PDF 516 Q. 169. Vtrum dominium directum separari possit ab vtili, & vtrum cum est separatum, sit plenum.
•  
  PDF 519 Q. 170. Vtrum in rebus, quę vnico vsu consumuntur, vsus distinguatur à dominio.
•  
  PDF 522 [Q]. 171. Vtrum vsus proprius rerum, quӕ vnico vsu consumuntur, possit vendi, retento dominio.
•  
  PDF 524 Q. 172. Vtrum dominium acquiratur ante traditionem, & possessionem.
•  
  PDF 526 Q. 173. Vtrum ius, & dominium, sit aliquid physicum, vel morale, intrinsecum, vel extrinsecum subiecto.
•  
  PDF 528 Tractatvs Decimvs Octavvs. De Iustitia, & iniustitia.
•  
  PDF 528 Q. 174. Vtrum iustitia bene definiatur constans, & perpetua voluntas ius suum vnicuique tribuendi.
•  
  PDF 529 Q. 175. Vtrum iustitia sit semper, & speciali ratione ad alterum.
•  
  PDF 530 Q. 176. Vtrum iustitia sit essentialiter virtus.
•  
  PDF 535 Q. 177. Vtrum iustitia sit in voluntate, tanquam in subiecto.
•  
  PDF 540 Q. 178. Vtrum, & quo pacto iustitia sit virtus generalis.
•  
  PDF 541 Q. 179. Vtrum prӕter iustitiam generalem dari debeat iustitia particularis specie differens à generali.
•  
  PDF 542 Q. 180. Vtrum iustitia versetur circa solas actiones, & res, an etiam circa passiones, tanquàm circa propriam materiam.
•  
  PDF 546 Q. 181. Vtrum medium iustitiӕ sit medium rei.
•  
  PDF 551 Q. 182. Vtrum iustitia sit prӕstantior alijs virtutibus moralibus.
•  
  PDF 555 Q. 183. Vtrum iustitia obliget ad operandum ex obiecto formali iustitiӕ.
•  
  PDF 558 Q. 184. Vtrum obligatio iustitiӕ possit impediri, vel suspendi obligatione alterius virtutis.
•  
  PDF 559 Q. 185. Vtrum iniustitia sit vitium speciale.
•  
  PDF 562 Q. 186. Vtrum scienti, & consentienti possit fieri iniuria.
•  
  PDF 567 Q. 187. Vtrum peccatum iniustitiӕ ex toto genere, vel ex genere sit mortale.
•  
  PDF 569 Tractatvs Decimvs Nonvs, Et Vltimvs. De iustitia distributiua, & commutatiua.
•  
  PDF 569 Q. 188. Vtrum iustitia particularis diuidatur in distributiuam, & comutatiuam, tanquam in species.
•  
  PDF 570 Q. 189. Vtrum materia iustitiӕ distributiuӕ sit distributio bonorum, & onerum communium: materia iustitiӕ commutatiuӕ sit commutatio.
•  
  PDF 571 Q. 190. Vtrum iustitia distributiua intendat, & ponat ӕqualitatem geometricam, commutatiua arithmeticam.
•  
  PDF 574 Q. 191. Vtrum, & quo pacto iustitia commutatiua ponat ӕqualitatem arithmeticam in commutationibus, tum voluntarijs, tum inuoluntarijs.
•  
  PDF 577 Q. 192. Vtrum iustitia distributiua, & commutatiua secundum omnes partes sint iustitia propria, stricta.
•  
  PDF 578 Q. 193. & vltima Vtrum conuenienter assignentur partes potentiales iustitiӕ, hoc est virtutes iustitiӕ annexӕ.
•  
  PDF  Leerseiten
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 3. In quo agitur de Diuini Verbi Incarnatione, de Sacramentis in genere, & in particulari, de Pænitentia, ac de pluribus alijs, quorum indicem sequens pagina dabit
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Eminentissime, & Reuerendissime Princeps.
•  
  PDF  Index Librorvm, Tractatvvm, Et Qvaestionvm, Quæ in hoc tertio Tomo continentur.
•  
  PDF 1 Liber nonus continens Tractatus de Diuini Verbi Incarnatione.
•  
  PDF 1 Tractatvs Primvs. De nominibus, possibilitate, conuenientia, & necessitate Incarnationis.
•  
  PDF 1 Q. 1. De nominibus Incarnationis, ac de erroribus circa hoc mysterium.
•  
  PDF 3 Q. 2. Vtrum Incarnatio sit possibilis, vel eius possibilitas sit demonstrabilis.
•  
  PDF 6 Q. 3. Vtrum Incarnatio fuerit conueniens Deo, & naturæ creatæ.
•  
  PDF 9 Q. 4. Vtrum incarnatio fuerit necessaria simpliciter, vel ex natura rei, saltem ex suppositione mundi conditi, & hominis eleuati.
•  
  PDF 14 Tractatvs Secvndvs. De necessitate Incarnationis ad satisfaciendum pro peccato per æqualem, & condignam satisfactionem, & ad merendum redemptionem generis humani.
•  
  PDF 15 Q. 5. Vtrum pura creatura possit ex viribus gratiæ satisfacere pro peccato mortali, vel veniali proprio, vel alieno, per æqualem, & condignam satisfactionem.
•  
  PDF 19 Q. 6. Vtrum Christus redemerit nos, & satisfecerit pro peccatis totius mundi satisfactione æquali, & condigna, independenter à diuina acceptatione.
•  
  PDF 22 Q. 7. Vtrum meritum, & satisfactio Christi fuerint simpliciter infinita.
•  
  PDF 27 De necessitate incarnationis ad satisfaciendum Deo ex Iustitia, & ex rigore iustitiæ.
•  
  PDF 27 Q. 8. Vtrum creatura possit exercere actum iustitiæ, vel iniustitiæ erga Deum, vel Deo ex iustitia obligari.
•  
  PDF 29 Q. 9. Vtrum pura creatura possit perfectè satisfacere ex iustitia stricta pro iniuria Deo illata per peccatum mortale.
•  
  PDF 31 Q. 10. Vtrum Christus obligatus fuerit ex iustitia stricta ad satisfaciendum Deo pro peccatis hominum.
•  
  PDF 32 Q. 11. Vtrum satisfactio Christi habuerit duas præcipuas conditiones requisitas ad satisfaciendum ex rigore iustitiæ, vt nimirum fuerit æqualis, & vt non potuerit non acceptari.
•  
  PDF 34 Q. 12. Vtrum satisfactio Christi habuerit alias quinque conditiones requisitas ad satisfaciendum ex rigore iustitiæ.
•  
  PDF 36 Q. 13. Vtrum satisfactiones Christi remissionem peccatorum causent in genere causæ formalis, vel solum in genere causæ exigitiuæ.
•  
  PDF 37 Q. 14. Ex qua virtute Christus satisfecerit.
•  
  PDF 37 Tractatvs Tertivs. De decreto motiuo, & fine Incarnationis.
•  
  PDF 37 Q. 15. Vtrum remedium peccati motiuum adęquatum, & causa finalis adequata incarnationis.
•  
  PDF 39 Q. 16. Vtrum remedium peccati fuerit causa finalis sine qua non, incarnationis, itaut Deus non incarnatus fuisset, si Adam non peccasset.
•  
  PDF 44 Q. 17. Vtrum Adam in statu innocentiæ habuerit gratiam ex meritis Christi.
•  
  PDF 46 Q. 18. Vtrum principalius incarnatio facta fuerit ad tollendum peccatum originale, quam actuale.
•  
  PDF 47 Q. 19. Vtrum conueniens fuerit Deum incarnari ab initio mundi, vel incarnationem differri vsque ad finem mundi.
•  
  PDF 49 Tractatvs Qvartvs. De Incarnatione ipsa, ac de vnione hypostatica, & de assumptione naturæ humanæ.
•  
  PDF 49 Q. 20. Proponuntur errores circa incarnationem, & vnionem hypostaticam.
•  
  PDF 52 Q. 21. Vtrum suppositum, & persona addant aliquid supra naturam singularem completam: & vtrum addant aliquid positiuum, vel negatiuum, accidentale, vel substantiale.
•  
  PDF 61 Q. 22. Vtrum vnio Verbi incarnati facta fuerit in natura.
•  
  PDF 62 Q. 23. Vtrum vnio Verbi incarnati facta sit in persona & hypostasi, seù supposito, & vtrum sit substantialis, vel accidentalis.
•  
  PDF 67 Q. 24. Vtrum persona, vel hypostasis Christi post incarnationem sit composita.
•  
  PDF 69 Q. 25. Vtrum vnio hypostatica sit modus substantialis distinctus à Verbo, & natura humana, & vtrique intrinsecus.
•  
  PDF 70 Q. 26. Vtrum vnios Verbi incarnati sit idem, ac assumptio.
•  
  PDF 71 Q. 27. Vtrum vnio duarum naturam in Christo sit maxima vnionum.
•  
  PDF 73 Q. 28. Vtrum terminus per Incarnationem productus, & à Beata Virgine per Spiritum Sanctum conceptus, sit totus Christus, Deus simul & homo.
•  
  PDF 77 Q. 29. Vtrum vnio duarum naturarum in Christo facta sit per gratiam.
•  
  PDF 78 Q. 30. Vtrum vnionem hypostaticam præcesserint aliqua merita Christi, Beatæ Virginis, & SS. Patrum.
•  
  PDF 82 Q. 31. Vtrum gratia vnionis fuerit homini Christo naturalis.
•  
  PDF 82 Q. 32. Vtrum Personæ diuinæ conueniant assummere naturam creatam.
•  
  PDF 83 Q. 33. Vtrum naturæ diuinæ conueniat assumere naturam creatam.
•  
  PDF 84 Q. 34. Vtrum Verbum sit vnitum immediatè humanitati, non solum secundum personalitatem propriam, sed etiam secundum naturam communem.
•  
  PDF 86 Q. 35. Vtrum abstractis per intellectum Personalitatibus natura possit assumere.
•  
  PDF 86 Q. 36. Vtrum vna Persona possit assumere, & incarnari sine alia.
•  
  PDF 87 Q. 37. Vtrum quælibet Persona diuina potuerit naturam creatam assumere, & incarnari.
•  
  PDF 88 Q. 38. Vtrum plures Personæ diuinæ possint simul assumere vnam numero naturam.
•  
  PDF 90 Q. 39. Vtrum vna persona diuina possit simul assumere plures naturas creatas.
•  
  PDF 91 Q. 40. Vtrum fuerit magis conueniens, vt incarnaretur Filius, quam Pater, aut Spiritus Sanctus.
•  
  PDF 91 Q. 41. Vtrum, & quo ordine Filius Dei assumpserit totam naturam humanam, & eius partes.
•  
  PDF 95 Q. 42. Vtrum humanitati Christi communicentur intrinsecè, & perfectiuè diuina essentia, & omnia diuina attributa.
•  
  PDF 96 Q. 43. Vtrum ex vnione hypostatica resultet communicatio idiomatum, per quam quæ dicuntur de Deo, dicantur de homine, & quæ dicuntur de homine, dicantur de Deo.
•  
  PDF 98 Tractatvs Qvintvs. De sanctitate humanitatis Christi, eiusque impeccabilitate coniuncta cum libertate ad obseruantiam præceptorum, & ad moriendum.
•  
  PDF 98 Q. 44. Vtrum humanitas Christi non solum sit sancta per gratiam habitualem creatam, sed etiam sit formaliter infinitè sancta per sanctitatem increatam Verbi diuini.
•  
  PDF 101 Q. 45. Vtrum humanitas Christi fuerit impeccabilis simul, & libera etiam ad obseruantiam præceptorum, & ad moriendum.
•  
  PDF 107 Liber decimus continens Tractatus de sacramentis in genere.
•  
  PDF 107 Tractatus Sextvs. De essentia, materia, & forma, & constitutiuis sacramenti.
•  
  PDF 107 Q. 46. Vtrum sacramentum sit in genere signi.
•  
  PDF 108 Q. 47. Vtrum omne signum rei sacræ sit sacramentum.
•  
  PDF 109 Q. 48. Vtrum sacramentum benè definiatur signum sensibile, symbolicum, ex diuina institutione, humano ministerio, & modo, stabili lege præscriptum, infallibiliter consecrans, & sanctificans hominem.
•  
  PDF 110 Sectio Prima. Qua via, & methodo Sacramentum sit definiendum.
•  
  PDF 110 Sectio II. Ostenditur genus sacramenti.
•  
  PDF 111 Sectio III. Proponitur definitio sacramenti.
•  
  PDF 112 Sectio IV. Explicatur, cur multa, quæ sunt affinia sacramentis, non sint propriè sacramenta.
•  
  PDF 113 Sectio V. Proponuntur, & explicantur aliæ definitiones sacramenti.
•  
  PDF 115 Sectio VI. Soluuntur obiectiones propositæ.
•  
  PDF 116 Q. 49. Vtrum sacramentum sit signum vnius rei tantum.
•  
  PDF 117 Q. 50. Vtrum sacramentum sit semper aliquæ res sensibilis.
•  
  PDF 117 Q. 51. Vtrum requirantur determinatæ res ad sacramenta.
•  
  PDF 118 Q. 52. Vtrum in significatione sacramentorum requirantur verba.
•  
  PDF 119 Q. 53. Vtrum in sacramentis requirantur determinata verba.
•  
  PDF 120 Q. 54. Vtrum liceat aliquid addere, vel demere verbis, in quibus consistit forma sacramentorum.
•  
  PDF 120 De constitutiuis intrinsecis, & essentialibus sacramentorum.
•  
  PDF 120 Q. 55. Vtrum sacramentum constituatur intrinsecè, & in recto per res & verbatamquam per materiam, & formam.
•  
  PDF 122 Q. 56. Vtrum sacramentum constituatur intrinsecè per institutionem humanam significationis vocum, per institutionem diuinam, & per intentionem ministri.
•  
  PDF 125 Q. 57. Vtrum sacramentum sit ens rationis, vel ens morale.
•  
  PDF 126 Q. 58. Vtrum sacramentum possit proprie definiri.
•  
  PDF 127 Tractatvs Septimvs. De existentia, & necessitate sacramentorum pro quolibet statu.
•  
  PDF 127 Q. 59. Vtrum sacramenta sint necessaria ad humanam salutem.
•  
  PDF 130 Q. 60. Vtrum in statu innocentiæ ante peccatum fuerint homini necessaria sacramenta.
•  
  PDF 132 Q. 61. Vtrum post peccatum in statu legis naturæ fuerit necessarium aliquod remedium ad paruulos iustificandos à peccato originali.
•  
  PDF 136 Q. 62. Vtrum in lege naturę ad paruulos iustificandos sufficeret sola fides, vel requireretur aliquod signum sensibile.
•  
  PDF 138 Q. 63. Vtrum post peccatum ante Christum in lege naturæ, & mosaica debuerint esse aliqua sacramenta pro paruulis, & adultis.
•  
  PDF 140 Q. 64. Vtrum post Christum debuerint esse aliqua sacramenta.
•  
  PDF 141 Tractatvs Octavvs. De causalitate, & effectibus Sacramentorum.
•  
  PDF 141 Q. 65. Vtrum sacramenta noua sint causæ principales, vel instrumentales gratiæ, eamque causent ex opere operato.
•  
  PDF 146 Q. 66. Vtrum sacramenta causent gratiam physice, vel solum moraliter.
•  
  PDF 153 Q. 67. Vtrum gratia sacramentalis addat aliquid supra gratiam virtutum, & donorum.
•  
  PDF 154 Q. 68. Vtrum sacramenta nouæ legis contineant gratiam.
•  
  PDF 155 Q. 69. Vtrum sacramenta nouæ legis habeant physicè virtutem sanctificandi ab humanitate Christi, & ab eius passione, ac meritis.
•  
  PDF 156 Q. 70. Vtrum sacramenta æqualiter dispositis gratiam æqualem conferant, inæqualiter dispositis inæqualem.
•  
  PDF 157 Q. 71 Vtrum sacramenta veteris legis gratiam causarent ex opere operato.
•  
  PDF 159 Q. 72. Vtrum circumcisio remitteret peccatu[m] originale, & conferret gratiam ex opere operato.
•  
  PDF 162 Q. 73. Vtrum omnia, vel aliqua sacramenta imprimant caracterem Christi spiritualem, indelebilem, & quod nam sit eius subiectum.
•  
  PDF 165 Tractatvs Nonvs. De causa, ac ministro sacramenti, & de intentione requisita in ministro.
•  
  PDF 165 Q. 74. Vtrum solus Deus possit principaliter operari interiorem efficaciam sacramenti, & sacramenta instituere.
•  
  PDF 165 Q. 75. Vtrum, & quo pacto Christus habuerit potestatem instituendi sacramenta, & eorum effectus causandi? & vtrum hanc potestatem potuerit alijs communicare.
•  
  PDF 166 Q. 76. Vtrum omnes, & soli homines, an etiam Angeli possint esse ministri Sacramentorum.
•  
  PDF 167 Q. 77. Vtrum ad valorem sacramenti requiratur ministro intentio saltem faciendi, quod facit Ecclesia.
•  
  PDF 168 Q. 78. Vtrum requiratur intentio actualis, vel sufficiat virtualis, aut merè habitualis.
•  
  PDF 169 Q. 79. Vtrum sacramentum possit validè, & licitè conferri per intentionem, & verba conditionata.
•  
  PDF 170 Q. 80. Vtrum peccatores, schismatici, & hęretici possint validè conferre sacramenta.
•  
  PDF 171 Q. 81. Vtrum ministri consecrati mortaliter peccent, si ministrent sacramenta in statu peccati mortalis.
•  
  PDF 173 Q. 82. Vtrum ministri teneantur non dare sacramenta indignis.
•  
  PDF 173 Tractatvs Decimvs. De intentione requisita in recipiente sacramentum, ac de septenario numero sacramentorum.
•  
  PDF 173 Q. 83. Vtrum ad recipienda sacramenta validè, & cum effectu, requiratur aliqua dispositio ex parte recipientis.
•  
  PDF 175 Q. 84. Vtrum sacramenta sint septem, & quo pacto ordinentur, & comparentur, & sint ad salutem necessaria.
•  
  PDF 177 Liber Vndecimus continens Tractatus de sacramentis Baptismi, & Confirmationis.
•  
  PDF 177 Tractatvs Vndecimvs. De Baptismo.
•  
  PDF 177 Q. 85. Qvid sit Baptismus, & vtrum, & quando fuerit institutus à Christo.
•  
  PDF 179 Q. 86. Vtrum materia remota baptismi sit aqua vera, & naturalis.
•  
  PDF 180 Q. 87. De forma Baptismi.
•  
  PDF 185 Q. 88. De materia proxima baptismi, quæ est ablutio.
•  
  PDF 187 Q. 89. De vnitate specifica, & numerica baptismi.
•  
  PDF 188 Q. 90. De iteratione baptismi.
•  
  PDF 189 Q. 91. De ritu baptismi.
•  
  PDF 190 Q. 92. De tribus baptismis, aquæ, flaminis, & sanguinis.
•  
  PDF 191 Tractatvs Dvodecimvs. De martyrio, seu baptismo sanguinis.
•  
  PDF 191 Q. 93. De persecutione, & causa mortis requisita ad martyrium.
•  
  PDF 193 Q. 94. De martyribus antè Christum, ac de martyrio infantium.
•  
  PDF 193 Q. 95. De martyrio adultorum, & de motiuo, ex quo adulti debent mortem acceptare.
•  
  PDF 195 Q. 96. De salto martyrio ethnicorum, hæreticorum, & schismaticorum.
•  
  PDF 196 Q. 97. Quo pacto ad martyrium requiratur, vt martyr non repugnet, vt obseruet præcepta, & vt non prouocet infideles ad mortem sibi inferendam.
•  
  PDF 198 Q. 98. Vtrum martyrium sit loco baptismi, ita vt remittat peccatum originale, & omnia peccata personalia quoad culpam, & pænam, & quæ dispositio requiratur, vt mors pro Christo remittat peccatum mortale personale.
•  
  PDF 199 Q. 99. Vtrum, & quando martyrium conferat gratiam ex opere operato, hoc est supra meritum operantis, & vtrum imprimat characterem.
•  
  PDF 201 Q. 100. De gloria tum essentiali, tum accidentali, qua martyres in cælo potiuntur, & de aureola.
•  
  PDF 201 Tractatvs Decimvs Tertivs. De ministo, susceptore, necesssitate, & obligatione baptismi.
•  
  PDF 201 Q. 101. Qvisnam sit minister, qui ex officio debet baptizare.
•  
  PDF 202 Q. 102. Vtrum in casu necessitatis quilibet vir, vel mulier possit baptizare.
•  
  PDF 204 Q. 103. Vtrum plures possint simul eumdem baptuzare.
•  
  PDF 206 Q. 104. De patrino, seu susceptore, & sponsore baptismi.
•  
  PDF 206 Q. 105. De necessitate & obligatione suscipiendi baptismum.
•  
  PDF 208 Q. 106. De baptismo in voto.
•  
  PDF 209 Q. 107. Quandonam adulti teneantur baptizari, & quænam in illis requirantur ad valorem baptismi.
•  
  PDF 210 Q. 108. De baptismo paruulorum, & amentium.
•  
  PDF 213 Tractatvs Decimvs Quintvs. De effectibus baptismi, ac de dispositione, & præparatione ad eos requisita, ac de circumcisione.
•  
  PDF 213 Q. 109. De effectibus baptismi.
•  
  PDF 215 Q. 110. De dispositione requisita ad effectum baptismi.
•  
  PDF 216 Q. 111. De fictione in baptismo.
•  
  PDF 218 Q. 112. De Circumcisione.
•  
  PDF 220 Q. 113. De præparatorijs ad baptismum.
•  
  PDF 221 Tractatvs Decimvs Sextvs. De sacramento confirmationis.
•  
  PDF 221 Q. 114. De essentia, & institutione confirmationis.
•  
  PDF 221 Q. 115. De materia remota, & proxima confirmationis.
•  
  PDF 223 Q. 116. De forma confirmationis.
•  
  PDF 224 Q. 117. De charactere confirmationis.
•  
  PDF 224 Q. 118. De gratia, quæ datur in confirmatione.
•  
  PDF 225 Q. 119. De suscipientibus confirmationem.
•  
  PDF 226 Q. 120. De patrino confirmationis.
•  
  PDF 227 Q. 121. De ministro confirmationis.
•  
  PDF 229 Q. 122. De ritu confirmationis.
•  
  PDF 230 Q. 123. De præcepto recipiendi confirmationem.
•  
  PDF 231 Liber Duodecimus continens Tractatus de venerabili Eucharistiæ sacramento.
•  
  PDF 231 Tractatvs Decimvs Septimvs. De existentia, essentia, institutione, & constitutiuis Eucharistiæ.
•  
  PDF 231 Q. 124. Vtrum Eucharistia sit sacramentum à Christo institutum in vltima cæna, & sit præcipuum sacramentorum.
•  
  PDF 233 Q. 125. Vtrum, & quo pacto sacramentum eucharistie sit vnum specie, vel numero.
•  
  PDF 235 Q. 126. Vtrum eucharistia sit ad salutem necessaria necessitate medij, vel præcepti.
•  
  PDF 238 Q. 127. De nominibus Eucharistiæ.
•  
  PDF 239 Q. 128. De præcipuis figuris eucharistiæ.
•  
  PDF 239 Q. 129. Quænam sint constitutiua intrinseca eucharistiæ.
•  
  PDF 243 Tractatvs Decimvs Octavvs. De materia remota eucharistiæ, hoc est de materia consecrabili.
•  
  PDF 243 Q. 130. Vtrum materia transiens, & remota eucharistiæ sint panis, & vinum.
•  
  PDF 244 Q. 131. De quantitate, præsentia, & determinatione materiæ consecrabilis.
•  
  PDF 249 Q. 132. Vtrum solus panis triticeus sit materia eucharistiæ.
•  
  PDF 250 Vtrum eucharistia debeat confici ex azymo, an ex fermentato.
•  
  PDF 250 Q. 133. Qua die Iudæi deberent celebrare pascha.
•  
  PDF 251 Q. 134. Qua die Christus celebrauerit pascha, & vltimum cœnam, in qua eucharistiam instituit.
•  
  PDF 254 Q. 135. Vtrum eucharistia debeat confici in azimo, vel in fermentato.
•  
  PDF 256 Q. 136. Vtrum solum vinum ex vite sit materia Eucharistiæ.
•  
  PDF 258 Q. 137. Vtrum aqua sit vino admiscenda in consecratione.
•  
  PDF 260 Tractatvs Decimvs Nonvs. De præsentia Christi in eucharistia, ac de transubstantiatione.
•  
  PDF 260 Q. 138. Vtrum Christus sit verè, & realiter in eucharistia, & talis præsentia probetur ex verbis ipsius Christi.
•  
  PDF 264 Q. 139. Vtrum in eucharistia desinat esse substantia panis, ac vini, ac talis desitio probetur ex verbis Christi.
•  
  PDF 267 Q. 140. Vtrum, & quo pacto panis conuertatur in corpus Christi.
•  
  PDF 271 Q. 141. Vtrum substantia panis, & vini per consecrationem annihilentur.
•  
  PDF 272 Q. 142. Vtrum conuersio Eucharistica fiat successiuè in tempore, vel tota simul in instanti, in quo primo sufficienter prolata sunt verba consecrationis.
•  
  PDF 273 Q. 143. Vtrum, & qua vnione corpus Christi vniatur accidentibus eucharisticis.
•  
  PDF 275 Q. 144. Vtrum, & quo pacto corpus Christi sit simul in omnibus locis, in quibus est Eucharistia.
•  
  PDF 277 Q. 145. Vtrum totus Christus sit sub singulis speciebus ex vi verborum, vel per concomitantiam.
•  
  PDF 279 Q. 146. Vtrum Christus sit totus in totis spieciebus, & totus in qualibet parte specierum.
•  
  PDF 281 Q. 147. Vtrum, & quo pacto in eucharistia remaneant accidentia panis, & vini.
•  
  PDF 283 Tractatvs Vigesimvs. De forma Eucharistiæ, seu de verbis Consecrationis.
•  
  PDF 283 Q. 148. Vtrum Christus consecrauerit eucharistiam ijsdem verbis, quibus sacerdotes in Ecclesia consecrant.
•  
  PDF 284 Q. 149. Vtrum forma[m] essentialis, & sufficiens consecrationis sint illa verba: hoc est corpus meum, hic est sanguis meus.
•  
  PDF 288 Q. 150. Vtrum verba consecrationis proferantur recitatiuè, vel enunciatiuè.
•  
  PDF 289 Q. 151. Vtrum verba consecrationis sint vera, antequam intelligatur positus effectus verborum.
•  
  PDF 290 Tractatvs Vigesimvs Primvs. De effectibvs Eucharistiæ.
•  
  PDF 290 Q. 152. Vtrum Eucharistia conferat augmentum gratiæ & iustificationis.
•  
  PDF 292 Q. 153. Quo tempore eucharistia causet gratiam.
•  
  PDF 293 Q. 154. Vtrum plures species eiusdem, vel diuersæ rationis successiuè sumptæ causent maiorem gratiam.
•  
  PDF 296 Q. 155. Vtrum adeptio gloriæ sit effectus eucharistiæ? Proponitur doctrina S. Th.
•  
  PDF 297 Q. 156. Vtrum eucharistia possit per se, vel per accidens co[n]ferre remissionem peccati mortalis.
•  
  PDF 299 Q. 157. Vtrum eucharistia remittat peccata venialia.
•  
  PDF 300 Q. 158. Vtrum eucharistia remittat totam pœnam temporalem.
•  
  PDF 301 Q. 159. Vtrum eucharistia præseruet à peccatis futuris.
•  
  PDF 301 Q. 160. Vtrum eucharistia prosit alijs, quàm sumentibus.
•  
  PDF 302 Q. 161. Vtrum per peccatum veniale impediatur effectus eucharistiæ.
•  
  PDF 302 Q. 162. Vrum eucharistia causet aliquam peculiarem vnionem carnis nostræ cum carne Christi.
•  
  PDF 304 Tractatvs XXII. De vsu Eucharistiæ, ac de dispositione requisita ad sumendam Eucharistiam.
•  
  PDF 304 Q. 163. Vtrum distingui debeant duo modi manducandi corpus Christi.
•  
  PDF 305 Q. 164. Vtrum solius hominis sit sacramentum spiritualiter sumere.
•  
  PDF 306 Q. 165. Vtrum solus homo iustus possit Christum sacramentaliter manducare.
•  
  PDF 306 Q. 166. Vtrum peccator sumens corpus Christi sacramentaliter peccet.
•  
  PDF 307 Q. 167. Vtrum accedere ad eucharistiam cum conscientia peccati sit grauissimum omnium peccatorum.
•  
  PDF 308 Q. 168. Vtrum præter statum gratiæ requiratur aliqua alia dispositio ad recipiendum effectum eucharistiæ.
•  
  PDF 310 Q. 169. Vtrum ante sumptionem eucharistiæ præmittenda sit confessio sacramentalis peccatorum mortalium.
•  
  PDF 313 Q. 170. Vtrum sacerdos debeat negare eucharistiam peccatori petenti.
•  
  PDF 316 Q. 171. Vtrum eucharistia debeat sumi à ieiunis.
•  
  PDF 320 Q. 172. Vtrum non habentes vsum rationis possint, ac debeant suscipere eucharistiam.
•  
  PDF 321 Q. 173. Vtrum liceat quotidiè eucharistiam suscipere.
•  
  PDF 322 Q. 174. Vtrum detur præceptum sumendi eucharistiam, & quo tempore obliget.
•  
  PDF 324 Q. 175. Vtr[u]m liceat corpus Christi sumere sine sanguine, & ecclesia iustè prohibuerit laicis communicationem sub vtraque specie.
•  
  PDF 326 De modo, quo Christus vsus est Eucharistia.
•  
  PDF 326 Q. 176. Vtrum Christus sumpserit suum corpus, & sanguinem.
•  
  PDF 327 Q. 177. Vtrum Christus dederit Iudæ corpus suum.
•  
  PDF 328 Q. 178. Vtrum Christus sumpserit, & discipulis dederit corpus suum passibile.
•  
  PDF 329 Q. 179. Vtrum si sacramentum eucharistiæ tempore mortis Christi fuisset seruatum, vel consecratum, Christus in eucharistia mortuus fuisset.
•  
  PDF 329 Tractatvs XXIII. De ministro sacramenti eucharistiæ.
•  
  PDF 329 Q. 180. Vtrum consecratio huius sacramenti sit propria sacerdotis.
•  
  PDF 330 Q. 181. Vtrum plures sacerdotes possint vnam, & eamdem hostiam consecrare.
•  
  PDF 331 Q. 182. Vtrum dispensatio eucharistiæ pertineat solùm ad sacerdotes.
•  
  PDF 333 Q. 183. Vtrum ministri ordinarij dispensandi eucharistiam sine omnes sacerdotes, vel soli pastores.
•  
  PDF 335 Q. 184. Vtrum sacerdos consecrans teneatur eucharistiam sumere.
•  
  PDF 335 Q. 185. Vtrum malus sacerdos eucharistiam possit consecrare.
•  
  PDF 336 Q. 186. Vtrum missa mali sacerdotis minus valeat, quam missa sacerdotis boni.
•  
  PDF 336 Q. 187. Vtrum hæretici, excommunicati, & schismatici possint consecrare.
•  
  PDF 336 Q. 188. Vtrum Sacerdos degradatus possit consecrare.
•  
  PDF 337 Q. 189. Vtrum liceat ab excommunicatis, vel hæreticis, seu peccatoribus communionem recipere, vel eorum missam audire.
•  
  PDF 337 Tractatvs XXIV. De Eucharistia, in quantùm est sacrificium.
•  
  PDF 338 Q. 190. Qvid, & quotuplex sit sacrificium.
•  
  PDF 339 Q. 191. Vtrum mors Christi in Cruce fuerit propriè dictum sacrificium.
•  
  PDF 339 Q. 192. Vnde dicatur Missa.
•  
  PDF 340 Q. 193. Vtrum Christus in Missa verè immoletur, ac Deo in sacrificium offeratur.
•  
  PDF 341 Q. 194. In quanam actione missæ consistat ratio sacrificij.
•  
  PDF 344 Q. 195. Vtrum sacrificium eucharisticum consistat essentialiter in consecratione, & consumptione sub vtraque specie.
•  
  PDF 344 Q. 196. Vtrum detur præceptum diuinum consecrandi sub vtraque specie; & vtrum hoc præceptum sit à summo Pontifice indispensabile.
•  
  PDF 345 Q. 197. Vtrum sacrificium eucharisticum oblatum à sacerdotibus sit idem specie, vel numero cum sacrificio eucharistico oblato à Christo in vltima cæna, & cum sacrificio cruento crucis.
•  
  PDF 346 Q. 198. Vtrum Christus sit principalis offerens sacrificii Eucharistici.
•  
  PDF 347 Q. 199. Vtrum omnes, & soli sacerdotes habeant potestatem offerendi sacrificium Eucharisticum.
•  
  PDF 348 Q. 200. Vtrum alii fideles aliquo pacto offerant sacrificium eucharisticum.
•  
  PDF 348 Q. 201. Pro quibus offerri possit sacrificium missæ.
•  
  PDF 350 Q. 202. Vtrum sacrificium eucharisticum sit simul propitiatorium, & impetratorium.
•  
  PDF 351 Q. 203. Vtrum sacrificium eucharisticum habet vim remittendi mortalia, vel venialia, & augendi gratiam ex opere operato instar sacramenti.
•  
  PDF 352 Q. 204. Vtrum sacrificium eucharisticum habeat vim infallibilem remittendi proximè pœnam temporalem, & obtinendi alia bona temporalia.
•  
  PDF 353 Q. 205. Vtrum & quos effectus sacrificium eucharisticum causet ex opere operato, vel operantis.
•  
  PDF 355 Q. 206. Vtrum valor sacrificii eucharistici sit infinitus.
•  
  PDF 356 Q. 207. Vtrum sacrificium eucharisticum pluribus applicatum, ita singulis prosit, ac si applicaretur paucioribus, vel vni tantum.
•  
  PDF 357 Q. 208. De applicatione sacrificii.
•  
  PDF 358 Q. 209. De dispositione requisita in iis, pro quibus sacrificium offertur.
•  
  PDF 359 Q. 210. Vtrum sacerdotes teneantur aliquoties in anno celebrare.
•  
  PDF 360 Q. 211. Quibus diebus liceat celebrare.
•  
  PDF 362 Q. 212. Qua hora possint celebrari Missæ.
•  
  PDF 364 Q. 213. Quando nam liceat celebrare plures missas eadem die.
•  
  PDF 365 Q. 214. De loco sacro, & idoneo ad celebrandum necessario.
•  
  PDF 365 Q. 215. De altari ad celebrandum necessario.
•  
  PDF 367 Q. 216. De ornatu altaris necessario ad celebrationem missæ.
•  
  PDF 367 Q. 217. De vasis, & vestibus sacris.
•  
  PDF 369 Q. 218. De stipendio Missæ.
•  
  PDF 372 Q. 219. De præcepto audiendi Missam.
•  
  PDF 373 Q. 220. De præsentia, intentione, & attentione requisita ad audiendam missam.
•  
  PDF 375 Liber Tertius decimus continens Tractatus de Sacramento, & virtute pœnitentiæ.
•  
  PDF 375 Tractatvs XXV. De pœnitentia in quantum est sacramentum.
•  
  PDF 375 Q. 221. Vtrum pœnitentia fit sacramentum nouæ legis à Christo institutum.
•  
  PDF 379 Q. 222. Vtrum materia remota sacramenti pœnitentiæ sint peccata commissa ab homine baptizato.
•  
  PDF 381 Q. 223. Vtrum hæc sit forma sacrame[n]ti pœnitentiæ: Ego te absoluo.
•  
  PDF 387 Q. 224. Vtrum ad sacramentum pœnitentiæ requiratur imposito manuum sacerdotis.
•  
  PDF 388 Q. 225. Vtrum contritio, confessio, & absolutio sint partes intrinsecæ, & essentiales, satisfactio sit pars integralis sacramenti pœnitentiæ.
•  
  PDF 392 Q. 226. Vtrum sacramentum pœnitentiæ sit necessarium ad salutem necessitate medii, vel præcepti.
•  
  PDF 393 Q. 227. Vtrum sacramentum pœnitentiæ sit secunda tabula post naufragium.
•  
  PDF 395 Q. 228. Vtrum pœnitentiæ possit, ac debeat esse continua, & durare vsque ad finem vitæ.
•  
  PDF 397 Q. 229. Vtrum sacramentum pœnitentiæ debeat iterari.
•  
  PDF 401 Tractatvs XXVI. De Pœnitentia in quantum est virtus.
•  
  PDF 401 Q. 230. Vtrum Pœnitentia sit virtus.
•  
  PDF 403 Q. 231. Vtrum omnes virtutes possint elicere actum pœnitentiæ.
•  
  PDF 404 Q. 232. Vtrum pœnitentia sit virtus specialis, habens pro obiecto formali honestatem operandi ad destructionem peccati commissi.
•  
  PDF 410 Q. 233. Vtrum pœnitentia sit species, vel pars iustitiæ.
•  
  PDF 413 Q. 234. Vtrum pœnitentia sit virtus theologica, vel moralis.
•  
  PDF 415 Q. 235. Vtrum pœnitentia specialis sit habitus supernaturalis per se infusus.
•  
  PDF 417 Q. 236. Vtrum subiectum pœnitentiæ sit voluntas.
•  
  PDF 417 Q. 237. Vtrum principium pœnitentiæ sit ex timore.
•  
  PDF 419 Q. 238. Vtrum pœnitentia sit prima virtutum.
•  
  PDF 420 Tractatvs XXVII. De partibus pœnitentia.
•  
  PDF 420 Q. 239. Proponitur doctrina Sancti Thomæ.
•  
  PDF 422 Q. 240. Vtrum aliqua contritio sit ità perfecta, vt semper habeat coniunctam remissionem peccati mortalis etiam ante sacramentum.
•  
  PDF 424 Q. 241. Vtrum contritio perfecta, & sufficiens ad iustificandum ante sacramentum, debeat includere formaliter amorem Dei super omnia.
•  
  PDF 426 Q. 242. Vtrum amor Dei super omnia sufficiens ad iustificandum antè receptionem sacramenti debeat includere formaliter pœnitentiam, & detestationem peccati commissi.
•  
  PDF 427 Q. 243. Vtrum, & qualis conuersio ad Deum sit attritio, seù contritio imperfecta sufficiens ad iustificandum in sacramentis baptismi, & pœnitentiæ.
•  
  PDF 433 Q. 244. Vtrum per attritionem magis odio habeamus pœnam, quam culpam.
•  
  PDF 435 De confessione. Q. 245. Vtrum confessio sacramentalis omnium peccatorum mortalium commissorum post baptismum fuerit à Christo præcepta.
•  
  PDF 442 De satisfactione. Q. 246. Vtrum, & qualis satisfactio sit à confessarijs iniungenda in sacramento pœnitentiæ.
•  
  PDF 447 Tractatvs XXVIII. De Sacramento Extremæ Vnctionis.
•  
  PDF 447 Q. 247. Vtrum detur Sacramentum Extremæ Vnctionis, ac fuerit immediatè institutum à Christo.
•  
  PDF 448 Q. 148. Vtrum materia remota extremæ vnctionis sit oleum oliuarum ab Episcopo benedictum.
•  
  PDF 449 Q. 249. Vtrum materia proxima extremę vnctionis sit vnctio ex oleo benedicto ab Episcopo.
•  
  PDF 450 Q. 250. Quænam sit forma sacramenti extremæ vnctionis.
•  
  PDF 451 Q. 251. De definitione, & vnitate huius sacramenti.
•  
  PDF 451 Q. 252. Vtrum sacramentum extremæ vnctionis sit iterabile.
•  
  PDF 452 Q. 253. Quinam sit effectus sacramenti vnctionis.
•  
  PDF 454 Q. 254. Quando sacramentum extremæ vnctionis conferat suum effectum gratiæ.
•  
  PDF 455 Q. 255. Vtrum extrema vnctio aliquando conferat etiam sanitatem corporis.
•  
  PDF 456 Q. 256. Vtrum solus homo baptizatur ratione vtens possit hoc sacramentum recipere.
•  
  PDF 457 Q. 257. Vtrum solus infirmus corpore, & animo sit capax extremæ vnctionis.
•  
  PDF 458 Q. 258. Vtrum solus ille, qui actualiter peccauit, sit capax huius sacramenti.
•  
  PDF 458 Q. 259. Quæ partes corporis sint proximum subiectum huius s[a]cramenti.
•  
  PDF 459 De ministro extremæ vnctionis.
•  
  PDF 459 Q. 260. Vtrum sacerdos sit minister proprius extremæ vnctionis.
•  
  PDF 460 Q. 261. Vtrum possit hoc Sacramentum à multis sacerdotibus confici.
•  
  PDF 460 Q. 261. Vtrum detur præceptum recipiendi extremam vnctionem.
•  
  PDF 461 Q. 263. De præceptis, & obligationibus ministri extremæ vnctionis.
•  
  PDF 463 Tractatvs XXIX. De sacramento ordinis.
•  
  PDF 463 Q. 264. De existentia, & numero ordinum.
•  
  PDF 465 Q. 265. Vtrum omnes, vel aliqui ordines sint sacramentum.
•  
  PDF 472 Q. 266. Per quam materiam, & formam in ecclesia latina conferatur sacerdotium.
•  
  PDF 476 Q. 267. Quo tempore, & per quam materiam, & formam Christus dederit Apostolis potestatem consecrandi, & remittendi peccata.
•  
  PDF 477 Q. 268. Per quam materiam, & formam conferatur sacerdotium in ecclesia græca.
•  
  PDF 478 Q. 269. Vtrum tum ritus latinus, tum græcus ordinandi sacerdotes sit validus, & quo pacto tales ritus possint conciliari.
•  
  PDF 480 Q. 270. Per quam materiam, & formam Episcopatus conferatur in Ecclesia latina, & græca.
•  
  PDF 481 Q. 271. Per quam materiam, & formam conferatur diaconatus in ecclesia latina, & græca.
•  
  PDF 483 Q. 272. Per quam materiam, & formam conferatur subdiaconatus, in ecclesia latina, & græca.
•  
  PDF 484 Q. 273. Per quam materiam, & formam in ecclesia latina, & græca conferantur quatuor ordines minores.
•  
  PDF 485 Q. 274. De officijs ordinum.
•  
  PDF 488 Q. 275. Vtrum, & quando Christus apostolos ordinauerit episcopos.
•  
  PDF 488 Q. 276. Vtrum fiat matrimonium spirituale episcopi cum ecclesia, ad quam ordinatur.
•  
  PDF 490 Q. 277. Ostenditur translationem episcoporum vetitam esse non solum iure ecclesiastico, sed etiam naturali diuino.
•  
  PDF 491 Q. 278. A quo, & quibus ex causis fieri possit translatio episcoporum.
•  
  PDF 492 Q. 279. De statu, dignitate Cardinalium, ac eorum institutione.
•  
  PDF 495 Q. 280. Vtrum episcopi iure diuino sint ministri omnium Ordinum.
•  
  PDF 495 Q. 281. Vtrum episcopi etiam hæretici, excommunicati, suspensi, ac degradati habeant potestatem validè conferendi ordines.
•  
  PDF 496 Q. 282. Vtrum episcopi, si careant aliquibus ordinibus, possint illos validè conferre.
•  
  PDF 497 Q. 283. Vtrum simplex sacerdos possit ex commissione summi Pontificis conferre aliquos ordines.
•  
  PDF 498 Q. 284. Vtrum ad ordinationem episcopi requirantur tres episcopi.
•  
  PDF 499 Q. 285. Ad quem spectet electio ordinandorum.
•  
  PDF 500 Q. 286. Ad quem spectet electio episcoporum, & summi Pontificis.
•  
  PDF 501 Q. 287. De sexu ordinandorum.
•  
  PDF 503 Q. 288. De ætate ordinandorum.
•  
  PDF 505 Q. 289. De qualitatibus Ordinandorum, ac de continentia sacris ordinibus annexa.
•  
  PDF 508 Q. 290. De inualiditate matrimonij post sacros ordines susceptos.
•  
  PDF 509 Q. 291. De tonsura Clericali.
•  
  PDF 510 Tractatvs XXX. De sacramento matrimonij.
•  
  PDF 510 Q. 292. Vtrum matrimonium sit sacramentum nouæ legis propriè dictum.
•  
  PDF 515 Q. 293. De materia, forma, & ministro sacramenti matrimonij.
•  
  PDF 518 Q. 294. Vtrum omne, & solum matrimonium fidelium baptizatorum sit sacramentum propriè dictum.
•  
  PDF 519 Q. 295. Vtrum matrimonium contractum per Procuratorem, vel per epistolam sit validum, ac sit sacramentum conferens gratiam.
•  
  PDF 521 Q. 296. Quo iure, & ex qua causa matrimonium sit indissolubile.
•  
  PDF 522 Q. 297. Vtrum Summus Pontifex possit dispensare in matrimonio rato.
•  
  PDF 523 Q. 298. Vtrum, & quo iure per professionem Religionis dissoluatur matrimonium ratum.
•  
  PDF 524 Q. 299. Vtrum, & quo iure polygamia sit prohibita.
•  
  PDF  Index Rerum præcipuarum, quæ in omnibus tribus Tomis continentur.
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine