Content

•  
  PDF 1. R. Patris, Francisci Svarez, E Societate Iesv, Metaphysicarvm Dispvtationvm, In Qvibvs Et Vniversa Natvralis Theologia Ordinate Traditvr, Et Qvæstiones Ad omnes duodecim Aristotelis Libros pertinentes, accuratè disputantur. Tomi Dvo
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF 3 Ratio Et Discvrsvs Totivs Operis, Ad Lectorem.
•  
  PDF [5] Index Dispvtationvm, Et Sectionvm, Qvæ In Hoc Opere Continentvr.
•  
  PDF 12 Ratio Indicvm Hvivs Operis
•  
  PDF 1 Proœmivm.
•  
  PDF 1 Dispvtatio I. De natura primæ Philosophiæ seu Metaphysicæ.
•  
  PDF 2 Sectio Prima. Qvod sit Metaphysicæ obiectum.
•  
  PDF 8 2 Vtrum Metaphysica versetur circa res omnes secundum pro prias rationes earum.
•  
  PDF 14 3 Vtrum Metaphysica sit vnæ tantum scientia.
•  
  PDF 17 4 Quæ sint huius scientiæ mune ra, quis finis, quæue vtilitas.
•  
  PDF 24 5 Vtrum Metaphysica sit perfectißima scientia speculatiua, veraq[ue] sapientia.
•  
  PDF 34 6 Vtrum inter omnes scientias Metaphysica maxime ab homine appetatur appetitu naturali.
•  
  PDF 41 Disp. II. De ratione essentiali seu conceptu entis.
•  
  PDF 41 Sect. 1. Vtrum ens in quantum ens, habeat in mente nostræ vnum conceptum formalem omnibus entibus communem.
•  
  PDF 45 2 Vtrum ens habeat vnum conceptum, seu rationem formalem obiectiuam.
•  
  PDF 52 3 Vtrum ratio seu conceptum entis in re ipsa & ante intellectum, sit aliquo modo præcisus ab inferioribus.
•  
  PDF 56 4 In quo consistat ratio entis in quantum ens, & quomodo inferioribus entibus conueniat.
•  
  PDF 59 5 Vtrum ratio entis transcendat omnes rationes & differentias inferiorum entium, ita vt eis intime, & essentialiter includatur.
•  
  PDF 63 6 Quomodo ens in quantum ens ad inferior a contrahatur seu determinetur.
•  
  PDF 65 Dispvt. III. De passionibus entis in communi & principiis eius.
•  
  PDF 65 Sect. 1. Vtrum ens in quantum ens habeat aliquas paßiones, & quales illæ sint.
•  
  PDF 68 2 Quot sint paßiones, & quem ordinem se seruent.
•  
  PDF 70 3 Quibus principiis demonstrari poßint paßiones de ente, & an inter ea hoc sit primum, Impossibile est idem esse & non esse.
•  
  PDF 73 Dispvt. IV. De vnitate transcendentali in communi.
•  
  PDF 73 Sect. 1. Vtrum vnitas transcendentalis addat enti rationem aliquam posit iuam, vel tantum priuatiuam.
•  
  PDF 78 2 Vtrum vnum de formali dicat solam negationem quam addit supra ens, vel aliquid aliud.
•  
  PDF 79 3 Quotuplex sit in rebus vnitas.
•  
  PDF 83 4 Vtrum vnitas sit adæquata poßio entis: & de diuisione entis in vnum & multa.
•  
  PDF 84 5 An diuisio entis in vnum & multa sit analoga.
•  
  PDF 85 6 Quomodo vnum & multa opponantur.
•  
  PDF 86 7 An vnum sit prius quam multa, & indiuisio quam diuisio.
•  
  PDF 87 8 An diuisio entis in vnum & multa sit prima omnium.
•  
  PDF 89 9 Vtrum vnitas transcendentalis sit vnitas numemerica, vel quænam illa sit.
•  
  PDF 92 Dispvt. V. De vnitate indiuiduali, eiusque principio.
•  
  PDF 92 Sect. 1. Vtrum omnes res quæ existunt, vel existere possunt singulares sint & indiuiduæ.
•  
  PDF 94 2 Vtrum in omnibus naturis res indiuidua & singularis, vt alis est, addat aliquid supra communem, seu specificam naturam.
•  
  PDF 102 3 Vtrum materia signata sit indiuiduationis principium in substantiis materialibus.
•  
  PDF 111 4 An forma substantialis sit principium indiuiduationis substantiarum materialium.
•  
  PDF 112 5 Vtrum principium indiuiduationis sit existentia rei singularis.
•  
  PDF 114 6 Quod tandem sit principium indiuiduationis in omnibus substantiis creatis.
•  
  PDF 119 7 Vtrum principium indiuiduationis accidentium sit ex subiecto sumendum.
•  
  PDF 120 8 An repugnet duo accidentia solum numero diuersa, esse simul in eodem subiecto ob eorum indiuiduationem.
•  
  PDF 125 9 An repugnet indiuiduationi accidentium vt plura solum numero differentia succeßiue sint in eodem subiecto.
•  
  PDF 127 Disp. VI. De vnitate formali & vniuersali.
•  
  PDF 127 Sect. 1. Vtrum sit in rebus aliqua vnitas formalis distincta à numerali, & minor illa.
•  
  PDF 130 2 An vnitas vniusalis naturæ distincta à formali, sit in rebus actu ante mentis operationem.
•  
  PDF 134 3 Vtrum natura communis ex se habeat aliquam vnitatem præcisionis extra indiuidua, & ante mentis operationem.
•  
  PDF 137 4 Quid sit in natura a vniuersali apitudo vt sit in multis.
•  
  PDF 140 5 An vnitas vniuersalis consurgat ex operatione intellectus, & quomodo difficultatibus in contrarium positis satisfaciendum sit.
•  
  PDF 141 6 Per quam operationem intellectus fiant res vniuersales.
•  
  PDF 145 7 An vniuersalia sint entia realia corporea, substantialia, vel accidentalia, quasq[ue] causas habeant.
•  
  PDF 147 8 Quotuplex sit vniuersale, seu vnitas eius.
•  
  PDF 150 9 Quomodo in re distinguantur vnitas generis & differentiæ, tam inter se, quam ab specifica vnitate.
•  
  PDF 155 10 Vtrum abstracta Metaphysica generum, & specierum, & differentiarum poßint inter se prædicari.
•  
  PDF 156 11 Quod sit in rebus principium vnitatis formalis, & vniuersalis.
•  
  PDF 158 Disp. VII. De variis distinctionum generibus.
•  
  PDF 158 Sect. 1. Vtrum præter distinctionem realem & rationis, sit aliqua alia distinctio in rebus.
•  
  PDF 165 2 Quibus signis seu modis discerni poßint verij gradus distinctionis rerum.
•  
  PDF 172 3 Quomodo idem, & dinersum tum inter se, tum ad ens comparentur.
•  
  PDF 173 Disp. VIII. De Veritate, seu Veto, quod est passio entis.
•  
  PDF 174 Sect. 1. Vtrum in compositione & diuisione intellectus sit formalis veritas.
•  
  PDF 175 2 Quid sit veritas cognitionis.
•  
  PDF 179 3 Vtrum veritas cognitionis sit solum in compositione, & diuisione, vel etiam insimplicibus conceptibus.
•  
  PDF 183 4 An veritas cognitionis seu intellectus in eo non sit, donec iudicet.
•  
  PDF 185 5 An veritas cognitionis sit tantum in intellectu speculatiuo, vel etiam in practico.
•  
  PDF 186 6 An in diuisione sit veritas æque ac in compositione.
•  
  PDF 187 7 Vtrum veritas aliqua sit in rebus, quæ sit paßio entis.
•  
  PDF 195 8 An veritas per prius dicatur de veritate cognitionis, quam de veritate rei, & quomodo.
•  
  PDF 198 Disp. IX. De falsitate, seu falso.
•  
  PDF 198 Sect. 1. Quidnam, & vbi sit falsitas, & an sit entis proprietas.
•  
  PDF 203 2 Quæ sit falsitatis origo.
•  
  PDF 205 3 Vnde oriatur difficultas veritatem assequendi.
•  
  PDF 208 Dispvt. X. De bono seu bonitate transcendentali.
•  
  PDF 208 Sect. 1. Quid bonum, seu bonitas sit.
•  
  PDF 212 2 Quomodo se habeat bonum ad rationem finis.
•  
  PDF 219 3 Quodnam bonum sit, quod cum ente conueritur tanquam paßio eius.
•  
  PDF 224 Disp. XI. De malo.
•  
  PDF 225 Sect. 1. Vtrum malum sit aliquid in rebus, & quotuplex sit.
•  
  PDF 229 2 Quotuplex sit malum.
•  
  PDF 230 3 Vbi, & vnde sit malum, & quas causas habeat.
•  
  PDF 234 [4 Cur malum inter attributa entis non numeretur.]
•  
  PDF 235 Disp. XII. De causis entis in communi.
•  
  PDF 235 Sect. 1 Vtrum causa & principium idem omnino sint.
•  
  PDF 242 2 Vtrum sit aliqua communis ratio causæ, & quænam, & qualis.
•  
  PDF 245 3 Quotuplex sit causa.
•  
  PDF 249 Dispvt. XIII. De materiali causa substantiæ.
•  
  PDF 249 Sect. 1. An sit euidens ratione naturali dari in entibus causam materialem substantiarum, quam materiam primam nominamus.
•  
  PDF 252 2 Vtrum materialis causa substantiarum generabilium, sit vna multiplex.
•  
  PDF 254 3 Vtrum prima & vnica causa materialis generabilium substantiarum, sit aliquod corpus simplex, vel substantia integra.
•  
  PDF 258 4 Vtrum materia prima habeat aliquam entitatem actualem ingenerabilem, & incorruptibilem.
•  
  PDF 261 5 Vtrum materia sit pura potentia, & quo sensuid accipiendum sit.
•  
  PDF 265 6 Quomodo poßit materia cognosci.
•  
  PDF 266 7 Quid causes materia.
•  
  PDF 267 8 Per quid causet materia.
•  
  PDF 270 9 Quid sit causalitas materiæ.
•  
  PDF 273 10 Vtrum materialis causa substantialis in corporibus incorruptibilibus inueniatur.
•  
  PDF 276 11 An materia incorruptibilium corporum sit eiusdem rationis cum elementari.
•  
  PDF 285 12 Vtrum materia cœlestis ne an elementaris perfectior sit.
•  
  PDF 286 13 Qualis sit causalitas materiæ incorruptibilium corporum.
•  
  PDF 287 14 Vtrum in rebus incorporeis dari poßit causa materialis substantialis, & quomodo quantitas ad hancmaterialem causam comparetur.
•  
  PDF 290 Dispvt. XIV. De causa materiali accidentium.
•  
  PDF 291 Sect. 1. Vtrum detur vera causa materialis accidentium.
•  
  PDF 293 2 An substantia vt esse poßit immediata causa materialis accidentium.
•  
  PDF 297 3 Quænam substantia poßit esse causa materialis accidentium.
•  
  PDF 311 4 Vtrum vnum accidens poßit esse proxima causa materialis alterius.
•  
  PDF 313 Dispvt. XV. De causa formali substantiali.
•  
  PDF 314 Sect. 1. An dentur in rebus materialibus substantiales formæ.
•  
  PDF 318 2 Quomodo poßit forma substantialis fieri in materia, & ex materia.
•  
  PDF 322 3 An in eductione substantialis formæ oporteat materiam tempore antecedere.
•  
  PDF 325 4 An forma, dum ex materia educitur, per se fiat.
•  
  PDF 326 5 Quæ sit propria ratio formæ substantialis, propriaq[ue] causalitas eius in suo genere.
•  
  PDF 326 6 Quæ sit ratio causandi formæ.
•  
  PDF 329 7 Quis sit effectus causæ formalis.
•  
  PDF 331 8 Vtrum forma sui stantialis sit vera causa materiæ, & materia effectus eius.
•  
  PDF 335 9 Vtrum tanta sit dependentia materiæ à forma, vt sine illa nec per diuinam potentiam conseruari poßit: & è conuerso.
•  
  PDF 338 10 Vtrum vnius substantiæ vna tantum detur causa formalis.
•  
  PDF 351 11 Quid sit forma Metaphysica, & quæ materia illi respon deat, quamq[ue] causalitatem habeat.
•  
  PDF 356 Disp. XVI. de formali causa accidentali.
•  
  PDF 356 Sect. 1. Vtrum omnia accidentia veram exerceant causalitatem formalem, & circa quem effectum.
•  
  PDF 361 2 Vtrum omnis forma accidentalis educatur de potentia subiecti.
•  
  PDF 365 Disp. XVII. De causa efficiente in communi.
•  
  PDF 365 Sect. 1. Quid causa efficiens sit.
•  
  PDF 367 2 Quotuplex sit causa efficiens.
•  
  PDF 373 Dispvt. XVIII. De causa proxima efficiente, eiusque causalitate, & omnibus quæ ad causandum requirit.
•  
  PDF 373 Sect. 1. Vtrum res creatæ aliquid vere efficiant.
•  
  PDF 376 2 Quodnam sit principium, quo vna substantia creata efficit aliam.
•  
  PDF 387 3 Quodnam sit principium, quo substantiæ creata efficiunt accidentia.
•  
  PDF 392 4 Quæ accidentia poßint esse principia agendi.
•  
  PDF 394 5 Vtrum sola accidentia sine concursu formarum substantialum efficiant alia accidentia.
•  
  PDF 396 6 Vtrum accidens sit instrumentum tantum in productione alterius accidentis.
•  
  PDF 397 7 Vtrum causa efficiens eße debeat in re distincta à recipiente, vt agere poßit.
•  
  PDF 408 8 Vtrum causa efficiens debeat esse simul coniuncta, vel propinqua passo vt agere poßit.
•  
  PDF 420 9 Vtrum causa efficiens ad agendum requirat passum sibi dißimile, & in qua proportione.
•  
  PDF 427 10 Vtrum actio sit propria ratio causandi efficientis causæ seu causalitatis eius.
•  
  PDF 429 11 Vtrum causa efficiens aliquid efficiendo corrumpat aut destruat, & quomodo.
•  
  PDF 432 Dispvt. XIX. De causis necessario, & libere seu contingenter agentibus, vbi etiam de faro, fortuna, & casa.
•  
  PDF 432 Sect. 1. Vtrum in causis efficientibus creatis sint aliquæ necessrio agentes, & qualis sit illa neceßitas.
•  
  PDF 435 2 Vtrum inter efficientes causas sint aliquæ absq[ue], neceßitate & cum libertate operantes.
•  
  PDF 440 3 Vtrum causis efficientibus poßit eße aliqua libere agens si prima causa ex neceßitate operatur: & in vniuersum An libertas actionis requirat libertatem in omnibus causis in illam influentibus, vel an vna sufficiat.
•  
  PDF 444 4 Quomodo stet libertas vel contingentia in actione causa secundæ, non obstante concursu primæ: consequenter. Quo sensu verum sit causam liberam esse; Que positis onibus requisitis ad agendum potest agere, & non agere.
•  
  PDF 447 5 Quænam sit facultas, in qua formalis residet libertas causæ creatæ.
•  
  PDF 452 6 Quomodo causa libera determinetur à iudicio rationis.
•  
  PDF 455 7 Quæ sit radix & origo defectus causa liberæ.
•  
  PDF 456 8 Ad quos actus sit indifferentia in causa libera.
•  
  PDF 460 9 An libertas causæ sit dum actu operatur.
•  
  PDF 461 10 An ex libertate causarum efficientium oriatur contingentia in effectibus vniuersi, vel sine illa eße possit.
•  
  PDF 464 11 Vtrum aliqua vera ratione poßit fatum inter causas efficientes vniuersi numerari.
•  
  PDF 466 12 Vtrum casus & fortuna inter causas efficientes numerari debeant.
•  
  PDF 468 Dispvt. XX. De prima causa efficiente, primaq; eius actione, quæ est Creatio.
•  
  PDF 468 Sect. 1. An poßit ratione naturali cognosci creationem aliquorum entium poßibilem, an etiam neceßariam: vel (quod idem est) An vnum in quantum ens poßit essentialiter dependere effectiue ab alio ente.
•  
  PDF 473 2 Vtrum ad creandum requiratur infinita vis agendi, & ideo ita sit Dei propria, vt creaturæ communicari non poßit.
•  
  PDF 481 3 An poßit dari instrumentum creationis.
•  
  PDF 483 4 An creatio sit aliquid in creatura distinctum ex naturæ rei ab ipsa.
•  
  PDF 489 5 Vtrum de ratione creationis sit nouitas essendi.
•  
  PDF 493 Dispvt. XXI. De prima causa efficiente, & altera eius actione, quæ est Conseruatio.
•  
  PDF 493 Sect. 1. An possit ratione naturali demonstrari entia creata in suo eße semper de pendere ab actuali influxu primæ causæ.
•  
  PDF 496 3 [i. e. 2] Quænam actio sit conseruatio, & quomodo à creatione differat.
•  
  PDF 498 3 Vtrum res omnes à solo Deo pendeant in consueruari.
•  
  PDF 503 Dispvt. XXII. De prima causa, & alia eius actione quæ est Cooperatio, seu Concursus cum causis secundis.
•  
  PDF 503 Sect. 1. An poßit sufficienter probari ratione naturali Deum perse ac immediate operari in actionibus amnium creaturarum.
•  
  PDF 508 2 Vtrum concursus causæ prima cum secundæ sit aliquid per modum principij, vel actionis.
•  
  PDF 518 3 Quomodo comparetur concursus Dei ad actionem causæ secundæ, & ad subiectum eius.
•  
  PDF 520 4 Quomodo Deu præbeat concursum suum causis secundis.
•  
  PDF 526 5 Vtrum causæ secundæ pendeant essentialiter in operari à sola causa prima aut etiam alis.
•  
  PDF 529 Dispvt. XXIII. De causa finali in communi.
•  
  PDF 529 Sect. 1. An finis sit vera causa realis.
•  
  PDF 531 2 Quotuplex sit finis.
•  
  PDF 534 3 Quos effectus habeat causa finalis.
•  
  PDF 539 4 Quid sit, vel in quo consistat ratio causandi, seu causalitatis causæ finalis.
•  
  PDF 542 5 Quænam sit in fine proxima a ratio finaliter causandi.
•  
  PDF 545 6 Quæ res poßit causalitatem finalem exercere.
•  
  PDF 549 7 An eße cognitum sit fini conditio necessaria vt poßit finaliter causare.
•  
  PDF 551 8 Vtrum finis moueat secundum suum esse reale vel secundum esse cognitum.
•  
  PDF 553 9 Vtrum causalitas finis locum habeat in diuinis actionibus & effectibus.
•  
  PDF 555 10 Vtrum in actionibus naturalium& irrationalium agentium vera causalitas finalis intercedat.
•  
  PDF 558 Dispvt. XXIV. De vltima finali causa, seu vltimo fine.
•  
  PDF 558 Sect. 1 An poßit sufficienter probari ratione naturali dari aliquem vltimum finem, & non dari proceßum in infinitum in causis finalibus.
•  
  PDF 561 2 Vtrum finis vltimus per se ac proprie concurrat cum om nibus finibus proximis ad finaliter causandum & co[n]sequenter, An omnia agentia in omnibus actionibus suis finem vltimum intendant.
•  
  PDF 564 Disp. XXV. De causa exemplari.
•  
  PDF 564 Sect. 1. An sit, quid sit, & vbi sit exemplar.
•  
  PDF 571 2 Vtrum exemplar propriam rationem causæ cinstitutat, vel ad aliquam aliarum reuocetur.
•  
  PDF 575 Disp. XXVI. De comparatione causarum ad effecta.
•  
  PDF 575 Sect. 1. Vtrum omnis causa sit effectu suo nobilior.
•  
  PDF 577 2 Vtrum omnis causa sit prior suo effectu.
•  
  PDF 580 3 Vtrum eiusdem effectus esse poßint, aut debeant plures causæ.
•  
  PDF 583 4 An poßint idem effectus esse simul à pluribus causis totalibus eiusdem generis & speciei.
•  
  PDF 586 5 Vtrum diuisim poßit idem effectus naturaliter eße à pluribus causis totalibus.
•  
  PDF 592 6 Vtrum eadem poßit esse causa plurium effectuum, præsertim contrariorum.
•  
  PDF 595 Disp. XXVII. De comparatione causarum inter se.
•  
  PDF 596 Sect. 1. Quænam ex quatur causis perfectior sit.
•  
  PDF 597 2 Vtrum causæ poßint esse sibi inuicem causæ.
•  
  PDF  Leerseiten
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine
•  
  PDF 2. R. Patris, Francisci Svarez, E Societate Iesv, Metaphysicarvm Dispvtationvm, In Qvibvs Et Vniversa Natvralis Theologia Ordinate Traditvr, Et Qvæstiones Ad omnes duodecim Aristotelis Libros pertinentes, accuratè disputantur. Tomi Dvo
•  
  PDF  Front cover
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Title page
•  
  PDF  Index Dispvtationvm Et Sectionvm, Qvæ In Hoc Posteriori Tomo Continentvr.
•  
  PDF 5 Disp. XXVIII. De diuisione entis in infinitum & finitum.
•  
  PDF 5 An recte diuidatur ens in infinitum & finitum.
•  
  PDF 9 2 An dicta partitio sit sufficiens & adæquata.
•  
  PDF 12 3 An sit analoga, ita vt ens non vniuocè, sed analogicè dicatur de Deo & creaturis.
•  
  PDF 18 Disp. XXIX. De primo & increato ente, An sit.
•  
  PDF 18 Sect. 1. An euidenter demonstretur dari aliquod ens à se & increatum.
•  
  PDF 26 2 An demonstretur à posteriori Deum esse hoc vnicum ens à se.
•  
  PDF 34 3 An hoc idem aliquo modo à priori demonstretur.
•  
  PDF 42 Disp. XXX. De primo ente seu Deo. Quid sit.
•  
  PDF 42 Sect. 1. An demonstretur esse Deum quodda[m] ens eximiè perfectu[m].
•  
  PDF 44 2 An demonstrari poßit, Deum esse infinitum.
•  
  PDF 50 3 An demonstrari poßit, esse purum actum simplicissimum.
•  
  PDF 51 4 Quomodo excludatur à Deo omnis substantialis compositio.
•  
  PDF 58 5 Quomodo excludatur à Deo omnis accidentalis compositio.
•  
  PDF 60 6 Quomodo attributa Dei ad essentiam comparentur.
•  
  PDF 64 7 An Deum esse immensum ratione naturali ostendi poßit.
•  
  PDF 75 8 An Deum esse immutabilem ratione naturali demonstretur.
•  
  PDF 77 9 Quomodo immutabilitas cu[m] libertate diuina poßit consistere.
•  
  PDF 90 10 Vnitas Dei quomodo demonstretur.
•  
  PDF 93 11 An Deus sit indiuisibilis, quidq[ue] possit ratione ratione naturali circa hoc inuestigari.
•  
  PDF 104 12 An demonstratur, Deum non posse comprehendi nec quidditatiuè cognosci.
•  
  PDF 106 13 Possitne demonstrari, Deum esse ineffabilem.
•  
  PDF 108 14 An demonstretur, Deum esse essentiam viuens vita intellectuali ac felicissima.
•  
  PDF 111 15 Quid possit ratione naturali de diuina scientia cognosci.
•  
  PDF 120 16 Quid de diuina voluntate, eiusq[ue] virtutibus.
•  
  PDF 145 Disp. XXXI. De essentia entis finiti vt tale est, & illius esse, eorumq[ue] distinctione.
•  
  PDF 145 Sect. 1 An esse & essentia creaturæ distinguantur inter se.
•  
  PDF 148 2 Quid sit essentia creaturæ priusquam à Deo producatur.
•  
  PDF 150 3 Quomodo & in quo differant in creaturis ens in potentia & in actu, seu essentia in potentia & in actu.
•  
  PDF 152 4 An esentia creaturæ constituatur in actualitate essentiæ per aliquod esse reale indistinctum ab ipsa quod nomen habeat, & rationem existentiæ.
•  
  PDF 153 5 Vtrum præter esse reale actualis essentiæ, sit aliud esse necessarium, quo res actualiter & formaliter existat.
•  
  PDF 156 6 Quæ distinctio possit inter essentiam & existentiam creatam interuenire, aut intelligi.
•  
  PDF 162 7 Quidnam existentia creaturæ sit.
•  
  PDF 164 8 Quas causas præsertim intrinsecas habeat creata existentia.
•  
  PDF 166 9 Quæ sit proxima efficiens causa existentiæ creatæ.
•  
  PDF 172 10 Quos effectus habeat existentia, & in quo differat in hoc ab essentia.
•  
  PDF 175 11 Quaru[m] rerum sit existentia, & an simplex vel composita sit.
•  
  PDF 182 12 Vtrum essentia creata sit separabilis à sua existentia.
•  
  PDF 192 13 Qualis sit compositio ex eße & essentia, qualisve compositio sit de ratione entis creati.
•  
  PDF 198 14 An de ratione entis creati sit actualis dependentia, & subordinatio ad primum & increatum ens.
•  
  PDF 200 Disp. XXXII. De diuisione entis creati in substantiam & accidens.
•  
  PDF 200 Sect. 1. Vtrum ens proximè & sufficienter diuidatur in substa[n]tiam & accidens.
•  
  PDF 205 2 Vtrum ens analogicè diuidatur in substantiam & accidens.
•  
  PDF 211 Disp. XXXIII. De substantia creata in communi.
•  
  PDF 212 Sect. 1. Quidnam substantia significet, & quomodo in incompletam & completam diuidatur.
•  
  PDF 217 2 Vtrum recte diuidatur substantia in primem & secundam.
•  
  PDF 223 Disp. XXXIV. De prima substantia seu supposito, eiusque distinctione à natura.
•  
  PDF 223 Sect. 1. Vtrum prima substantia sit idem quod suppositum, aut persona vel hypostasis.
•  
  PDF 226 2 An in creaturis suppositum addat naturæ aliquid positiuum reale, & ex natura rei distinctum ab illa.
•  
  PDF 230 3 An distinctio suppositi à natura fiat per accidentia, vel principia indiuiduantia., & ideo locum non habet in substantiis spiritualibus.
•  
  PDF 235 4 Quid sit substantia creata, & quomodo ad naturam & suppositum comparetur.
•  
  PDF 243 5 Vtrum omnis subsistentia creata indiuisibilis sit, & omnino incommunicabilis.
•  
  PDF 256 6 Quam causam efficie[n]tem vel materiale[m] habeat subsistentia.
•  
  PDF 263 7 Vtrum subsistentia habeat aliquam causalitatem, & quomodo actiones dicantur esse suppositum.
•  
  PDF 268 8 Vtrum in secundis substantiis concreta ab abstractis distinguantur, & quomodo in eis suprema ratio substantiæ, & coordinatio prædicamentalis constituenda sit.
•  
  PDF 272 Disp. XXXV. De immateriali substantia creata.
•  
  PDF 272 Sect. 1. Vtrum possit ratione naturali probari, esse in vniuerso aliquas substantias spirituales extra Deum.
•  
  PDF 279 2 Quid possit ratione naturali cognisci de quidditate, & essentia intelligentiarum creatarum.
•  
  PDF 281 3 Quæ attributa cognosci possint de essentiis intelligentiarum creatarum.
•  
  PDF 293 4 Quid possit ratione naturali de intellectu & scientia intelligentiarum cognosci.
•  
  PDF 298 5 Quod possit de voluntate intelligentiarum ratione naturalis cognosci.
•  
  PDF 305 Disp. XXXVI. De substantia materiali in communi.
•  
  PDF 305 Sect. 1. Quid sit essentialis ratio substantiæ materialis, & an eadem omnino sit cum ratione substantiæ corporeæ.
•  
  PDF 308 2 Vtrum essentia substantiæ materialis consistat in sola forma substantiali, vel etiam in materia.
•  
  PDF 311 3 Vtrum substantia materialis sit aliquid distinctum à materia & forma simul sumptis, & vnione earum.
•  
  PDF 314 Disp. XXXVII. De communi ratione, & conceptu accidentis.
•  
  PDF 314 Sect. 1. Vtrum accidens in communi dicat vnum conceptum seu rationem obiectiuam.
•  
  PDF 315 2 Vtrum communis ratio accidentis in inhærentia consistat.
•  
  PDF 318 Disp. XXXVIII. De comparatione accidentis ad substantiam.
•  
  PDF 318 Sect. 1. An substantia sit prior tempore accidente.
•  
  PDF 320 2 Vtrum substantia sit prior cognitione accidente.
•  
  PDF 322 Disp. XXXIX. De diuisione accidentis in nouem summa genera.
•  
  PDF 323 Sect. 1. Vtrum accidens in communi immediatè diuidatur in quantitate[m], qualitate[m], & alia summa genera accidentiu[m].
•  
  PDF 326 2 Vtrum diuisio accidentis in nouem genera sit sufficiens.
•  
  PDF 334 3 Vtrum prædicta diuisio sit vniuoca, vel analoga.
•  
  PDF 338 Disp. XL. De quantitate continua.
•  
  PDF 338 Sect. 1. Quid sit quantitas, præsertim continua.
•  
  PDF 340 2 Vtrum quantitas molis sit res distincta à substantia materiali, & qualitatibus eius.
•  
  PDF 344 3 An eßentia quantitatis consistat in ratione mensuræ.
•  
  PDF 347 4 Vtrum ratio & effectus formalis quantitatis continuæ sit diuisibilitas, vel distinctio, vel extensio partium substantiæ.
•  
  PDF 352 5 Vtrum in quantitate continua sint puncta, lineæ & superficies, quæ sint verè res inter se, & à corpore quanto realiter distinctæ.
•  
  PDF 364 6 An linea & superficies sint propriæ species quantitatis continuæ, inter se & à corpore distinctæ.
•  
  PDF 366 7 Vtrum locus sit vera species quantitatis continuæ ab aliis distincta.
•  
  PDF 369 8 Vtrum motus, aut extensio eius propriam speciem quantitatis continuæ constitutat.
•  
  PDF 372 9 Vtrum tempus sit per se quantitas, peculiarem speciem à reliquis distinctam constituens.
•  
  PDF 375 Disp. XLI. De quantitate discreta, & coordinatione prædicamenti quantitatis, & proprietatibus eius.
•  
  PDF 375 Sect. 1. Vtrum quantitas discreta sit propria species quantitatis.
•  
  PDF 379 2 Vtrum quantitatis discreta in rebus spiritualibus inueniatur.
•  
  PDF 380 3 Verum oratio sit vera species quantitatis.
•  
  PDF 381 4 Qualis sit coordinatio generum & specierum quantitatis.
•  
  PDF 383 [5 Quæ proprietates quantitati attribuantur.]
•  
  PDF 386 Disp. XLII. De qualitate & speciebus eius in communi.
•  
  PDF 387 Sect. 1. Quæ sit communis ratio seu essentialis modus qualitatis.
•  
  PDF 388 2 Vtrum qualitas in quatuor species conuenienter, & sufficienter diuisa sit.
•  
  PDF 389 3 An quatuor qualicatis species sint inter inter se omnino distinctæ.
•  
  PDF 393 4 Vtrum diuisio qualitatis in quatuor species sufficiens sit.
•  
  PDF 397 5 An duplicatæ voces, quibus dictæ species proponuntur, significent essentiales vel accidentales differentias earum.
•  
  PDF 400 6 Quæ proprietates qualitati conueniant.
•  
  PDF 404 Disp. XLIII. De potentia.
•  
  PDF 404 Sect. 1. Vtrum potentia sufficienter diuidatur in actiuam, & paßiuam, & quid vtraq[ue] sit.
•  
  PDF 407 2 An potentia actiua & passiua semper re, vel interdum tantum ratione differant.
•  
  PDF 411 3 Quodna[m] sit diuisum illius partitionis quæve definitio illius.
•  
  PDF 412 4 Vtrum omnis potentia sit naturalis, & naturaliter indita.
•  
  PDF 416 5 Vtru[m] vnicuiq[ue] pot[n]tiæ proprius actus respondeat, & quomodo.
•  
  PDF 418 6 Vtrum actus sit prior potentia duratione, perfectione, definitione, & cognitione.
•  
  PDF 422 Disp. XLIV. De habitibus.
•  
  PDF 423 Sect. 1. An sit, & quid sit, & in quo subiecto sit habitus.
•  
  PDF 425 2 An in potentia sucundum locum motiua acquiratur.
•  
  PDF 426 3 An in brutis sint habitus.
•  
  PDF 427 4 An in intellectu sint proprij habitus.
•  
  PDF 429 5 Vtrum habitus sint propter actus efficiendos.
•  
  PDF 431 6 Quid efficiat habitus in actu.
•  
  PDF 433 7 Quos actus efficiat habitus.
•  
  PDF 434 8 Vtrum actus sit causa per se efficiens habitum.
•  
  PDF 437 9 An habitus vno, vel pluribus actibus generetur.
•  
  PDF 440 10 Vtrum habitus per actus augeatur, & quomodo.
•  
  PDF 443 11 Quale sit augmentum extensiuum habitus, vbi etiam de vnitate habitus.
•  
  PDF 456 12 Quomodo habitus minuatur, vel amittatur.
•  
  PDF 461 13 Quotuplex sit habitus, & præsertim de speculatiuo & practico.
•  
  PDF 470 Disp. XLV. De Qualitatum contrarietate.
•  
  PDF 470 Sect. 1. Quid sit oppositio, & quotuplex.
•  
  PDF 472 2 Quænam sit propria contrariorum definitio, eorumq[ue] ab aliis oppositis discrimen.
•  
  PDF 475 3 Vtrum propria contrarietas inter qualitates, vel omnes, vel solas inueniatur.
•  
  PDF 477 4 An contraria poßint simul esse in eodem subiecto, & quomodo poßit aliquid ex contrariis componi.
•  
  PDF 479 Disp. XLVI. De intensione qualitatum.
•  
  PDF 480 Sect. 1. An sit latitudo intensiua qualitatibus, & quid illa sit.
•  
  PDF 488 2 Curhæc latitudo in solis qualitatibus, non verò in omnibus inueniatur.
•  
  PDF 490 3 An hæc latitudo ac quiratur mutatione, seu succeßione co[n]tinua.
•  
  PDF 494 4 An in hac mutatione detur maximus & minimus terminus. Vbi alia etiam breuiora dubie expenduntur.
•  
  PDF 497 Disp. XLVII. De relationibus realibus creatis.
•  
  PDF 497 Sect. 1. An relatio sit verum genus entis realis, ab aliis diuersum.
•  
  PDF 500 2 An relatio prædicamentalis distinguatur actu, & in re ab imnibus entibus absolutis.
•  
  PDF 505 3 Quotuplex sit relatio, & quæ sit verè prædicamentalis.
•  
  PDF 508 4 Quo differat respectus prædicamentalis à transcendentali.
•  
  PDF 512 5 Quæ sit definitio essentialis relationis prædicamentalis.
•  
  PDF 514 6 De subiecto prædicamentalis relationis.
•  
  PDF 516 7 De fundame[n]to prædicamentalis relationis, & de ratione fundandi.
•  
  PDF 518 8 De termino prædicamentalis relationis.
•  
  PDF 521 9 Quæ distinctio necessaria sit inter fundamentu[m] & terminum.
•  
  PDF 522 10 An tria relatiuorum genera ex triplici fundamento rectè fuerint ab Aristotele diuisa.
•  
  PDF 525 11 De primo genere relationum, in numero vel vnitate fundato.
•  
  PDF 529 12 De secundo genere relationu[m], in pote[n]tia, vel actione fundato.
•  
  PDF 531 13 De tertio genere relationum in ratione mensuræ fundato.
•  
  PDF 532 14 Sitne sufficie[n]s dicta diuisio, omnesq[ue] relationes co[m]prehendat.
•  
  PDF 534 15 An omnes & solæ relationes tertij generis sint non mutuæ. vbi de relationibus Dei ad creaturas.
•  
  PDF 539 16 Vtrum formalis terminus relationis sit alter relatio, vel aliqua ratio absoluta. vbi etiam varia dubia incidenter expediuntur.
•  
  PDF 546 17 Quomodo prædicamentum ad aliquid sub vno supremo genere ordinari possit. vbi etiam di indiuidua distinctione relationum.
•  
  PDF 551 18 Quas proprietates habeat relatio.
•  
  PDF 551 Disp. XLVIII. De Actione.
•  
  PDF 552 Sect. 1. Vtrum actio essentialiter dicat respectum ad principium agendi Vbi etiam de relationibus extrinsecus & intrinsecus aduenientibus.
•  
  PDF 555 2 Vtrum actio vt sic essentialiter respiciat terminu[m], etiamsi imanens sit, ideoq[ue] etia[m] illa in hoc prædicamento collocetur.
•  
  PDF 560 3 Quis ex dictis respectibus sit magis essentialis ectioni, ita vt in de sumat speciem.
•  
  PDF 565 4 Vtrum actio vt sic dicat respectum ad subiectum in hæsionis: & quodnam illud sit.
•  
  PDF 568 5 Quæ sit actionis essentia, quæ causæ, quæve proprietates.
•  
  PDF 568 6 Quot sint species & genera actionum vsq[ue] ad supremu[m] genus.
•  
  PDF 570 Disp. XLIX. De Passione.
•  
  PDF 570 Sect. 1. Vtrum paßio in re ipsa distinguatur ab actione.
•  
  PDF 572 2 Quomodo paßio ad motum vel mutationem comparetur, & quid tandem Passio sit.
•  
  PDF 576 3 Vtrum de ratione passionis sit actualis inhæsio vel aptidudinalis tantum.
•  
  PDF 577 4 Vtrum passio successiua & momentanea huius generis sint, & quomodo sub illo differant.
•  
  PDF 580 Disp. L. De Quando, & in vniuersum de durationib.
•  
  PDF 580 Sect. 1. Vtru[m] duratio sit aliquid distinctu[m] in re ab esse rei dura[n]tis.
•  
  PDF 582 2 Quæ sit formalis ratio durationis, per quam ratione distinguitur ab existentia.
•  
  PDF 586 3 Quid sit æternitas, & quomodo à creata duratione distinguatur.
•  
  PDF 588 4 Includatne æternitas in sua formali ratione aliquem respectu[m] rationis.
•  
  PDF 591 5 Quid sit æuu[m], & quomodo à successiuis durationibus differat.
•  
  PDF 598 6 An æuum essentialiter etiam differat ab aliis durationibus per manentibus creatis.
•  
  PDF 601 7 Habeantne res corruptibiles permanentes propriam durationem. & qualis illa sit.
•  
  PDF 603 8 An res succeßiuæ propriam habeant durationem, quæ Tempus vocatur.
•  
  PDF 604 9 An tempus in re distinguatur à motu.
•  
  PDF 609 10 Vtrum esse mensuram durationis alicui tempori conueniat.
•  
  PDF 611 11 Quæ res hoc tempore mensurentur.
•  
  PDF 614 12 Quæ duratio ad prædicamentum Quando pertineat, & quomodo illud constituat.
•  
  PDF 618 Disp. LI. De Vbi.
•  
  PDF 618 Sect. 1. Quid sit Vbi in corporibus, & an sit aliquid intrinsecu[m].
•  
  PDF 622 2 An Vbi sit locus corporis, ita vt per illud solum verè dici possit esse in loco.
•  
  PDF 624 3 Vtrum etiam in substantiis spiritualibus sit verum & intrinsecum Vbi.
•  
  PDF 628 4 In quibus differant, vel proportionem seruent inter se Vbi spiritus & corporis.
•  
  PDF 635 5 Vtrum Vbi solis substantiis conueniat, vel etiam accide[n]tibus.
•  
  PDF 637 6 Quomodo distinguendum: & ordinandum sit prædicame[n]tum Vbi, quæve proprietates illi tributantur.
•  
  PDF 639 Disp. LII. De Situ.
•  
  PDF 639 Sect. 1. Quidnam sit Situs, & quomodo ab Vbi differat.
•  
  PDF 641 2 Quomodo species, genera, & aliquæ proprietates possint Situi attribui.
•  
  PDF 642 Disp. LIII. De Habitu.
•  
  PDF 642 Sect. 1. Quidnam Habitus sit, & quomodo à substantia & qualitate dfferat.
•  
  PDF 644 2 Quomodo species, genera, & aliquæ proprietates Habitus tribui poßint.
•  
  PDF 644 Disp. LIV. De ente rationis.
•  
  PDF 645 Sect. 1. An verè aliqua rationis entia esse dicantur, & quomodo sub ente sunt, qualeve esse habeant.
•  
  PDF 647 2 An ens rationis habeat aliquas causas, & quænam illæ sint.
•  
  PDF 652 3 An rectè diuidatur ens rationis in negationem, priuationem, & relationem.
•  
  PDF 653 4 An sufficie(n)ter diuidatur ens rationis in dicta tria membra, vbi rota varietas entiu[m] rationis, quæ occurrere potest, explicatur.
•  
  PDF 655 5 Quid commune sit, quidue proprium negationi & priuationi.
•  
  PDF 660 6 Quot sint modi relationum rationis, & quid omnibus commune sit, quid verò proprium.
•  
  PDF  Index Locvpletissimvs In Metaphysicam Aristotelis
•  
  PDF  Index Rervm Præcipvarvm, Qvæ In Vtroque Tomo Hvivs Operis Metaphysicicontinentur.
•  
  PDF  Index Philosophicvs. Ad Prooemiales Logicæ.
•  
  PDF  Index Theologicvs. Ad Primam D. Thomæ Partem.
•  
  PDF  Leerseiten
•  
  PDF  Endsheet
•  
  PDF  Back cover
•  
  PDF  Spine