Clypevs Theologiæ Thomisticæ / Avthore P.F. Ioanne Baptista Gonet, Biterrensi, Ordinis FF. Prædicatorum, Provinciæ Tolosanæ, Strictoris Observantiæ, in Academia Burdigalensi Antecessore. Parisiis : Bertier et de la Court, 1669-
Content
- PDF Tomvs Primvs. Continens Tractatus de attributis, de visione Beatifica, de scientia Dei, ac de ejus voluntate, & Providentia
- PDF Front cover
- PDF Endsheet
- PDF Leerseiten
- PDF Schmutztitel
- PDF Engraved titlepage
- PDF Title page
- PDF Illustrations
- PDF Sanctissimæ Virgini Theresiæ Clarissimi Carmelitarvm Discalceatorvm Ordinis Parenti.
- PDF Amico Lectori.
- PDF Index Tomi Primi.
- PDF Commendatio Doctrinæ Divi Thomæ, Et Plvrima Encomia, Qvibvs A Ss Pontificibvs Celebratvr, Explicata.
- PDF Aliud Elogium S. Thomæ Aquinatis.
- PDF Approbatio Academiæ Parisientis.
- PDF Approbatio Academiæ Burdigalensis.
- PDF Licentia Reverendissimi Patris Generalis.
- PDF Commisio R. A. Provincialis.
- PDF Approbatio R. P. Vincentij Baron Sacræ Theologiæ Doctoris.
- PDF Approbatio R. P. Ioannis Baptistæ Maderan, Sacræ Theologiæ Professoris, & Conventus Burdigalensis Prioris.
- PDF Approbatio R. P. Iosephi Mailhot Sacræ Theologiæ Professoris.
- PDF Approbatio R. P. Antonini Massoulié, Sacræ Theologiæ Professoris.
- PDF Privilege du Roy.
- PDF 1 Disp. proœm. De natura, & qualitatibvs Theologie,
- PDF 1 Art. I. An Theologia sit verè & propriè scientia?
- PDF 1 §. I. Præmittenda ad resolutionem quæstionis,
- PDF 2 §. II. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 2 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 4 Art. II. Vtrum Theologia, quæ est in nobis viatoribus, sit propriè subalternata scientiæ Dei, & beatorum; ac proinde remaneat in Patria?
- PDF 4 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa,
- PDF 5 §. II. Duplici conclusione difficultas proposita resolvitur,
- PDF 6 §. III. Tria corollaria notatu digna,
- PDF 7 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 8 Art. III. Quodnam sit subjectum vel objectum nostræ Theologiæ?
- PDF 8 §. I. Quibusdam præmissis difficultas resolvitur,
- PDF 9 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 11 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 13 Art. IV. An Theologia sit eminenter formaliter speculativa & practica?
- PDF 13 §. I. Quibusdam præmissis, conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 13 §. II. Triplex conclusio statuitur,
- PDF 14 Art. V. An Theologia sit certior aliis scientiis & habitibus naturalibus?
- PDF 14 §. I. Tria præmittuntur ad resolutionem quæstionis necessaria,
- PDF 14 §. II. Triplex conclusio statuitur,
- PDF 16 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 18 Art. VI. An Theologia sit habitus, non solùm extrinsecè & objectivè, sed etiam intrinsecè & entitativè supernaturalis?
- PDF 18 §. I. Præmittenda ad resoltionem quæstionis?
- PDF 18 §. II. Resolutio difficultatis propositæ,
- PDF 20 §. III. Solutio objectionum,
- PDF 21 Art. VII. An Theologia sit sapientia?
- PDF 23 Art. VIII. An Theologia sit argumentativa, & ex quibus locis sua argumenta depromat?
- PDF 24 Art. IX. An Scriptura convenienter utatur metaphoris, & sub una littera plures sensus contineat?
- PDF 26 Art. X. Vtrum præter Philosophicas Disciplinas, necessaria sit hominibus doctrina alia supernaturalis, ac divinitùs inspirata,
- PDF 27 Art. XI. Vtrum Theologia Scholastica sit utilis aut perniciosa Ecclesiæ?
- PDF 28 Art. XII. Præcipuæ Theologiæ dotes, seu prærogativæ, breviter exponuntur,
- PDF 30 Prima pars Clypei Theologiæ Thomisticæ. De Deo uno, Trino, & Angelorum Creatore,
- PDF 31 Præfatio.
- PDF 33 Tract. I. De existentia, & unitate Dei, ejusque natura & attributis,
- PDF 33 Disp. I. De existentia, & unitate Dei,
- PDF 33 Art. I. An hæc propositio, Deus est, sit per se nota, vel à nobis demonstrabilis?
- PDF 33 §. I. Quædam præmittuntur ad resolutionem quæstionis necessaria,
- PDF 34 §. II. Quatuor conclusionibus difficultas proposita resolvitur,
- PDF 34 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 35 §. IV. Difficile argumentum solvuntur,
- PDF 36 §. V. Solvuntur aliud argumentum,
- PDF 37 Art. II. Expugnatur Atheismus, & existentia Dei, multiplici ratione demonstratur,
- PDF 37 §. I. Exponuntur duæ primæ rationes D. Thomæ,
- PDF 39 §. II. Explicantur aliæ rationes D. Thomæ,
- PDF 42 Digressio brevis, in qua existentia Dei, ex magno & parvo mundo, id est ex artificiosa mundi structura, & mirabili hominis compositione demonstratur,
- PDF 45 Art. III. An Deus possit invincibiliter ignorari?
- PDF 46 Art. IV. Polytheïsmus sive Idololatria expugnatur, & summi numinis unitas multipliciter demonstratur,
- PDF 49 Disp. II. De natura & quidditate Dei,
- PDF 49 Art. I. Per quim natura divina, sub ratione naturæ & radicis attributorum, formaliter constituatur?
- PDF 49 §. I. Aperitur difficultas, & referuntur sententiæ,
- PDF 50 §. II. Rejicitur distinctio virtualis inter essentiam divinam, sub conceptu essentiæ, & sub conceptu naturæ,
- PDF 51 §. III. Impugnatur sententia scoti,
- PDF 51 §. IV. Refellitur tertia sententia,
- PDF 52 §. V. Rejicitur etiam quarta sententia, & ultima præfertur, & explicatur,
- PDF 54 §. VI. Solvuntur objectiones,
- PDF 55 §. VII. Diluuntur argumenta quartæ sententiæ,
- PDF 56 §. VIII. Solvuntur argumenta contra ultimam conclusionem,
- PDF 58 Art. II. Quæ formalitates ad intellectum spectantes, in Deo constituendæ sint?
- PDF 58 §. I. An immaterialitas in Deo sit radix intellectualitatis?
- PDF 59 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 61 Art. III. An detur in Deo potentia intellectione distincta?
- PDF 61 §. I. Proponitur status difficultatis, & sententia negativa præfertur,
- PDF 62 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 63 Art. IV. An in divino intellectu salvetur formalitas speciei, & habitûs?
- PDF 63 §. I. Vtraque difficultas resolvitur,
- PDF 65 §. II. Solvuntur argumenta contra præcedentes conclusiones,
- PDF 66 Art. V. Quodnam sit objectum formale & primarium, tam motivum, quàm terminativum sententiæ, & prima rejicitur,
- PDF 66 §. I. Referuntur sententiæ, & prima rejicitur,
- PDF 67 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 69 §. III. Objectum formale motivum divini intellectûs explicatur,
- PDF 70 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 72 §. V. Resolvitur alia difficultas, & explicatur objectum formale terminativum intellectûs divini,
- PDF 73 [§. VI. Solvuntur objectiones.]
- PDF 74 Disp. III. De attributis divinis in communi,
- PDF 74 Art. I. Quid & quotuplex sit attributun divinum?
- PDF 74 Art. II. An attributa divina, tam ab essentia Dei, quàm inter se, formaliter ex natura rei distinguantur?
- PDF 74 §. I. Proponitur status difficultatis,
- PDF 76 §. II. Variis rationibus hæc sententia Scoti impugnatur,
- PDF 77 §. III. Præcipua Scoti argumenta solvuntur,
- PDF 79 Art. III. An, & quæ distinctio rationis in divinis attributis admittenda sit?
- PDF 83 Disp. IV. De attributis in particulari,
- PDF 83 Art. I. De simplicitate Dei,
- PDF 83 §. I. Demonstratur Deum esse omnino simplicem, & realis compositionis expertem,
- PDF 84 §. II. Demonstratur Deum non posse in compositionem aliorum venire,
- PDF 85 §. III. Excluditur etiam à Deo compositio rationis,
- PDF 86 Art. II. De Perfectione Dei,
- PDF 86 §. I. Demonstratur Deum esse summè perfectum, & in eo perfectiones omnium rerum contineri,
- PDF 87 §. II. An creaturarum perfectiones contineantur in Deo formaliter, vel tantùm eminenter?
- PDF 89 §. III. Demonstratur Deum simul cum creaturis, non esse quid majus, aut perfectius, etiam extensivè, quàm Deum solum,
- PDF 89 Art. III. De Bonitate Dei,
- PDF 91 Art. IV. De infinitate Dei,
- PDF 92 §. I. Demonstratur Deum esse simpliciter & in genere entis infinitum,
- PDF 93 §. II. Ex principiis jam statutis infertur cum Divo Thoma, nullam posse dari creaturam secundum essentiam, vel secundùm accidentia infinitam,
- PDF 94 Art. V. De immensitate Dei,
- PDF 94 §. I. Præsentia & existentia Dei in omnibus rebus, multiplici ratione demonstratur,
- PDF 95 §. II. An existentia Dei in rebus, ex ejus operatione rectè probetur?
- PDF 96 §. III. Solvuntur instantiæ Adversariorum,
- PDF 98 §. IV. An operatio Dei virtualiter transiens, sit ratio formalis per quam sit præsens, & existens in rebus?
- PDF 99 §. V. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 100 §. VI. Solvuntur objectiones Adversariorum,
- PDF 101 §. VII. Vtrum Deus sit actu & positivè præsens in locis, seu spatiis imaginariis?
- PDF 102 §. VIII. Diluuntur argumenta Adversariorum,
- PDF 104 §. IX. Explicantur varij modi quibus Deus dicitur esse in rebus,
- PDF 106 Art. VI. De immutabilitate Dei,
- PDF 108 Art. VII. De æternitate Dei,
- PDF [112] Tract. II. De visione Dei, & nominibus ejus,
- PDF [112] Præfatio.
- PDF 113 Disp. I. De possibilitate visionis beatificæ,
- PDF 113 Art. I. Vtrum aliqua substantia creata, vel creabilis, possit naturaliter videre Deum?
- PDF 113 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur,
- PDF 114 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 115 §. III. Resolvitur secunda difficultas & impossibilitas substantiæ supernaturalis demonstratur,
- PDF 116 §. IV. Aliis rationibus eadem veritas suadetur,
- PDF 118 §. V. Diluuntur argumenta Adversariorum,
- PDF 119 Art. II. An intellectus creatus possit supernaturaliter elevari ad videndum Deum?
- PDF 123 Art. III. An etiam oculus corporeus elevari possit ad videndum Deum?
- PDF 124 Art. IV. Vtrum possibilitas claræ Dei visionis, sit demonstrabilis solo lumine naturæ?
- PDF 124 §. I. Vtrum possibilitas claræ Dei visionis, sit demonstrabilis solo lumine naturæ?
- PDF 125 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 126 Art. V. Qualis sit appetitus hominis viatoris, ad claram Dei visionem?
- PDF 129 Disp. II. De specie ad visionem beatificam concurrente,
- PDF 129 Art. I. An detur, vel saltem sit possibilis in visione beatifica, aliqua species impressa creata?
- PDF 129 §. I. Prænotanda ex Philosopha,
- PDF 130 §. II. Ostenditur Deum non videri à beatis, mediante aliquâ specie impressâ creatâ,
- PDF 131 §. III. Impossibilitas ejusdem speciei demonstratur,
- PDF 131 §. IV. Exponuntur aliæ rationes D. Thomæ,
- PDF 133 §. V. Solvuntur objectiones,
- PDF 135 Art. II. An in visione beata detur, vel possit dari verbum creatum?
- PDF 135 §. I. Verior & probabilior sententia duplici conclusione stabilitur,
- PDF 135 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 138 Art. III. An essentia divina uniatur intellectibus beatorum per modum speciei impressæ, & expressæ?
- PDF 142 Art. IV. An essentia divina, unita intellectui Beatorum per modum speciei intelligibilis, activè concurrat ad claram Dei visionem?
- PDF 143 Disp. III. De lumine gloriæ,
- PDF 143 Art. I. Vtrum lumen gloriæ sit necessarium ad videndum Deum?
- PDF 145 Art. II. Quæ sint munera luminis gloriæ in intellectu creato?
- PDF 146 Art. III. Vtrum per potentiam Dei absolutam, possit intellectus creatus videre Deum sine lumine gloriæ, per modum habitûs, vel auxilij communicato?
- PDF 146 §. I. Primus dicendi modus rejicitur,
- PDF 147 §. II. Secundus explicandi modus reprobatur,
- PDF 148 §. III. Rejicitur hæc potentia obedientialis, & illam totum ordinem gratiæ destruere, demonstratur,
- PDF 149 §. IV. Respondetur argumentis Adversariorum,
- PDF 151 Art. IV. An lumen gloriæ sit habitus, omnibus aliis supernaturalibus perfectior?
- PDF 152 Art. V. Quomodo concurrat intellectus lumine gloriæ elevatus ad visionem beatificam, an ut causa principalis, vel instrumentalis?
- PDF 155 Disp. IV. De actu visionis beatificæ,
- PDF 155 Art. I. An visiones hominum & Angelorum, specie essentiali inter se differant?
- PDF 156 Art. II. An inæqualitas intensiva quæ est in visionibus beatificis, à sola inæqualitate luminis gloriæ derivetur?
- PDF 158 Art. III. An Beati Deum comprehendant, vel saltem, de potentia absoluta, ipsum comprehendere possint?
- PDF 158 [§. I. Quibusdam præmißis referuntur sententiæ.]
- PDF 159 §. II. Statuitur prima conclusio, & Deum à beatis de facto non comprehendi, ex Conciliis & SS. Patribus demonstratur,
- PDF 159 §. III. Stabilitur secunda conclusio, & ostenditur ratione D. Thomæ, nullum intellectum creatum posse, etiam de potentia absoluta, Dei essentiam comprehendere,
- PDF 160 §. IV. Solvuntur objectiones,
- PDF 162 §. IV [i.e. V]. Solvuntur alia objectio,
- PDF 163 §. VI. Corollaria notatu digna,
- PDF 163 Disp. V. De objecto visionis beatificæ,
- PDF 164 Art. I. An Beati videant omnia quæ continentur in Deo formaliter, nimirum essentiam, attributa, & relationes?
- PDF 164 Art. II. An possit videri Divina Essentia sine attributis, & relationibus: aut attributa, & relationes, sine Essentia: vel una Persona sanctissimæ Trinitatis sine alia?
- PDF 164 §. I. Sententia negativa præfertur, & triplici conclusione statuitur,
- PDF 166 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 168 Art. III. Quomodo visio beata penetret libera Dei Decreta?
- PDF 168 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & difficultas resolvitur,
- PDF 169 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 170 Art. IV. Vtrum Beati videant creaturas possibiles in essentia divina tanquam in causa, & medio priùs cognito?
- PDF 170 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa, & referuntur sententiæ,
- PDF 170 §. II. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 171 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 172 §. IV. Corollaria notatu digna.
- PDF 173 Art. V. Vtrum Beati in Verbo, vel extra Verbum, omnes creaturas possibiles cognoscere possint?
- PDF 173 §. I. Prima difficultas resolvitur,
- PDF 174 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 175 §. III. Alia difficultas expeditur,
- PDF 176 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 177 Art. VI. An Deus ut est in se videri possit, nullâ visâ creaturâ possibili in particulari?
- PDF 178 Art. VII. Quas creaturas de facto beati videant in Verbo, & unde diversitas eas videndi proveniat?
- PDF 181 Disp. VI. De mensura visionis beatificæ,
- PDF 184 Disp. VII. De nominibus Dei,
- PDF 187 Tract. III. De scientia Dei, & ideis in mente ejus existentibus,
- PDF 187 Præfatio.
- PDF 189 Disp. I. De scientia Dei, & ideis in mente ejus existentibus,
- PDF 189 Art. I. An sit in Deo propriè scientia, & in ordine ad quæ objecta?
- PDF 189 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum,
- PDF 189 §. II. Vtraque difficultas triplici conclusione resolvitur,
- PDF 190 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 192 Art. II. Vtrum scientia Dei sit attributum illius?
- PDF 193 Art. III. Variæ scientiæ Dei divisiones exponuntur,
- PDF 194 Digressio brevis, in qua duodecim divinæ scientiæ dotes, seu prærogativæ breviter recensentur,
- PDF 196 Disp. II. De scientia possibilium,
- PDF 196 Art. I. Vtrum Deus cognoscat creaturas possibiles in sua essentia tanquam in causa?
- PDF 196 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa, & conclusio affirmativa statuitur, & ex SS. Patribus suadetur,
- PDF 197 §. II. Eadem veritas ratione fulcitur,
- PDF 198 §. III. Convellitur præcipuum fundamentum Vazquezij,
- PDF 199 §. IV. Solvuntur objectiones,
- PDF 202 Art. II. An in Deo, præter modum cognoscendi creaturas possibiles in essentia sua tanquam in causa, detur alius, quo illas in seipso immediatè cognoscat, seu independenter ab essentia divina, priùs visa & cognita?
- PDF 202 §. I. Conclusio negativa statuitur, & probatur ex SS. Patribus,
- PDF 203 §. II. Easem veritas ratione suadetur,
- PDF 205 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 207 Art. III. An & quomodo Deus non entia, mala, singularia, & infinita cognoscat?
- PDF 209 Disp. III. De causalitate Divinæ scientiæ respectu creaturarum,
- PDF 209 Art. I. An scientia in Deo sit causa rerum, non solùm directiva, sed etiam effectiva?
- PDF 209 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa,
- PDF 209 §. II. Hæc sententia ut verior & probabilior eligitur,
- PDF 211 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 211 Art. II. An scientia quæ in Deo est causa effectiva rerum, sit ea quæ dicitur simplicis intelligentiæ, vel quæ visionis appellatur?
- PDF 211 §. I. Præmittenda ad resolutionem quæstionis,
- PDF 211 §. II. Quatuor conclusionibus difficultas proposita resolvitur,
- PDF 215 §. III. Solvuntur argumenta ex authoritate D. Thomæ petita,
- PDF 215 §. IV. Aliæ objectiones solvuntur,
- PDF 216 §. V. Diluuntur alia argumenta adversæ sententiæ,
- PDF 217 Art. III. An ideò res sint futuræ, quia sciuntur à Deo, vel ideò ab illo sciantur, quia futuræ sunt?
- PDF 217 §. I. Vera sententia statuitur,
- PDF 219 §. II. Exponuntur aliqua testimonia sanctorum Patrum, quæ videntur adversari nostræ sententiæ,
- PDF 220 §. III. Solvuntur alia argumenta ex ratione petita,
- PDF 221 Art. IV. An sit admittenda in Deo potentia aliqua executiva, virtualiter ab ejus intellectu & voluntate distincta?
- PDF 223 Disp. IV. De scientia futurorum contingentium,
- PDF 223 Art. I. Quid & quotuplex sit futurum contingens?
- PDF 223 §. I. Resolvitur prima pars quæsiti, & declaratur in quo essentialiter consistat futuritio,
- PDF 224 §. II. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 225 §. III. Solvuntur objectio Suaris,
- PDF 226 §. IV. Explicantur alia duo quæ restant examinanda, quid scilicet sit contigens, & quotuplex sit futurum?
- PDF 226 Art. II. An sit in Deo certa & infallibilis futurorum contingentium scientia?
- PDF 228 Art. III. An Deus certò cognoscat futura contingentia ante decretum, & prædefinitionem suæ voluntatis?
- PDF 229 §. I. Quibusdam præmillis referuntur sententiæ,
- PDF 230 §. II. Demonstratur nibil esse determinatè futurum ante decretum, & prædefinitionem divinæ voluntatis,
- PDF 233 §. III. Rejicitur sententia Ægidij Romani,
- PDF 233 §. IV. Præcipuum adversæ sententiæ fundamentun convellitur,
- PDF 234 §. V. Impugnatur sententia Molinæ,
- PDF 235 §. VI. Solvuntur argumenta Molinæ,
- PDF 236 §. VII. Theophili Raynaudi sententia exploditur,
- PDF 237 §. VIII. Rejicitur modis dicendi Suaris,
- PDF 239 §. IX. Diluuntur argumenta Suaris,
- PDF 240 Art. IV. An deus certò præsciat futura contingentia, & libera, in eorum veritate objectiva?
- PDF 240 §. I. Proponitur status quæstionis,
- PDF 241 §. II. Vera sententia stabilitur, & authoritate aristotelis, & d. Thomæ firmatur,
- PDF 242 §. III. Conclusio ratione suadetur,
- PDF 243 §. IV. Demonstratur ex Adversariorum sententia, tolli libertatem & contingentiam rerum,
- PDF 245 §. V. Duo corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 245 §. VI. Respondetur argumentis adversæ sententiæ,
- PDF 247 Art. V. Vera sententia stabilitur, & medium in quo Deus futura contingentia cognoscit, explicatur,
- PDF 247 §. I. Præscientiam futurorum fundari in decreto, seu prædefinitione voluntatis divinæ, SS. Patrum testimoniis ostenditur,
- PDF 248 §. II. Eadem præscientia fundata in decreto, authoritate D. Thomæ fulcitur,
- PDF 249 §. III. Rationes Theologicæ expenduntur,
- PDF 251 §. IV. Corollarium præcedentis doctrinæ,
- PDF 251 §. V. Solvitur argumentum ex authoritate D. Thomæ desumptum,
- PDF 252 §. VI. Solvuntur aliæ objectiones,
- PDF 254 §. VII. Diluitur aliud argumentum ex læsione libertatis,
- PDF 255 Art. VI. In quo medio Deus peccata futura cognoscat?
- PDF 255 §. I. Præmittenda ad resolutionem difficultatis,
- PDF 256 §. II. Resolutio difficultatis propositæ,
- PDF 257 §. III. Solutio objectionum,
- PDF 260 §. IV. Quorundam Recentiorum argumentum diluitur,
- PDF 261 Art. VII. An futura contingentia absoluta, sint præsentia scientiæ Dei æternæ, objectivè tantùm, aut etiam realiter?
- PDF 261 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ, & vera eligitur,
- PDF 262 §. II. Referuntur testimonia SS. Patrum,
- PDF 262 §. III. Mens D. Thomæ aperitur,
- PDF 263 §. IV. Ratio fundamentalis explicatur,
- PDF 266 §. V. Solvuntur argumenta ex authoritate,
- PDF 267 §. VI. Solvuntur aliæ objectiones ex ratione petitæ,
- PDF 268 §. VII. Alia objectio Adversariorum diluitur,
- PDF 269 §. VIII. Solvuntur argumenta ex absurdis & inconvenientibus,
- PDF 270 §. IX. Solvitur aliud argumentum ex alio absurdo petitum,
- PDF 270 Art. VIII. An præsentia realis & physica futurorum contingentium in æternitate, conducat ad perfectionem scientiæ quam Deus habet de illis; & requiratur ad hoc ut illa sit invariabilis, & intuitiva?
- PDF 271 §. I. Statuitur prima conclusio, & ostenditur præsentiam realem & physicam futurorum contingentium in æternitate, necessariam esse, ut Deus habeat invariabilem de illis scientiam,
- PDF 271 §. II. Statuitur secunda conclusio, & ostenditur realem & physicam, futurorum contingentium in æternitate præsentiam, necessariò requiri, ut Deus de illis habeat notitiam intuitivam,
- PDF 272 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 274 Art. IX. An præsentia futurorum contingentium in æternitate, necessariò requiratur, ut Deus habeat certam & infallibilem de illis scientiam; subindeque si in decreto tantùm illa præsciret, certò & infallibiliter ea non cognosceret?
- PDF 276 Disp. V. De scientia conditionatoru[m],
- PDF 276 Art. I. An Deus habeat certam, vel solùm conjecturalem, futurorum conditionatorum notitiam?
- PDF 276 §. I. Statuitur esse in Deo certam futurorum conditionatorum notitiam,
- PDF 277 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 279 Art. II. Vtrum in Deo admittenda sint decreta absoluta ex parte subjecti, & conditionata ex parte objecti, in quibus præscientia futurorum conditionatorum fundetur?
- PDF 279 §. I. Quibusdam præmissis conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 280 §. II. Ex scriptura probatur dari in voluntate divina decreta ex parte objecti con ditionata,
- PDF 281 §. III. Eadem decreta, juxta doctrinam D. Augustini, & S. Thomæ, in Deo esse admittenda, ostenditur,
- PDF 281 §. IV. Eadem veritas ratione suadetur,
- PDF 282 §. V. Præcipuum adversariorum fundamentum convellitur,
- PDF 284 §. VI. Aliæ objectiones solvuntur,
- PDF 284 §. VII. Aliud Adversariorum argumentum diluitur,
- PDF 285 §. VIII. Solvitur argumentum cujusdam Recentioris,
- PDF 285 Disp. VI. De scientia media,
- PDF 285 Art. I. Quid sit scientia media, & in quo differat à scientia conditionatorum, quam Thomistæ in Deo agnoscunt?
- PDF 287 Art. II. Vtrum scientia media sit nova, & à Recentioribus inventa, vel antiqua, & olim à Pelagianis, & Semipelagianis asserta?
- PDF 288 Art. III. Quæ fuerint Pelagianorum & Semipelagianorum motiva præcipua, ad fingendam in Deo talem præscientiam, ac excludendum decretum de se efficax, & humanas præveniens voluntates?
- PDF 290 Art. IV. An scientia media doctrinæ sancti Augustini & Divi Thomæ repugnet?
- PDF 290 §. I. Demonstratur scientiam mediam, fuisse ab Augustino reprobatam; non solùm quantum ad abusum, sed etiam quantùm ad substantiam,
- PDF 292 §. II. Præcluditur aditus evasionibus Adversariorum,
- PDF 295 §. III. Quid de D. Thoma?
- PDF 296 Art. V. Variis argumentis, ex principiis suprà statutis desumptis, expungitur scientia media,
- PDF 297 §. I. Argumentum primum à cognitione creaturarum in essentia divina ut in causa,
- PDF 297 §. II. Secundum argumentum, à perfectione divinæ scientiæ,
- PDF 298 §. III. Tertium argumentum ex defectu medij in quo scientia media suum objectum cognoscat,
- PDF 299 §. IV. Quartum argumentum à definitione scientiæ mediæ,
- PDF 300 §. V. Præcluditur aditus solitæ evasioni adversariorum,
- PDF 302 §. VI. Quintum argumentum ex inutilitate scientiæ mediæ, ad dirigendum Deum in suis decretis absolutis,
- PDF 304 §. VIII [i.e. VII]. Sextum argumentum, ex inutilitate scientiæ mediæ ad conciliandam humanam libertatem cum prædestinatione & gratia efficaci,
- PDF 307 §. VIII. Aliis argumentis confutatur scientia media,
- PDF 309 Art. VI. Absurdis & inconvenientibus exploditur scientia media,
- PDF 309 §. I. Scientia media favere videtur ac viam sternere errori illi Semipelagianorum, quo asserebant dari in nobis initia quædam fidei & bonæ voluntatis, quæ non erant à gratia, sed à natura,
- PDF 310 §. II. Scientia etiam favere videtur ac sternere viam alteri errori, quo Semipelagiani asserebant, prædestinationem ad gratiam fieri ex prævisione meritorum,
- PDF 311 §. III. Scientia media tollit à Deo rationem primæ causæ,
- PDF 311 §. IV. Scientia media à Deo rationem primi liberi,
- PDF 312 §. V. Scientia media tollit à Deo supremum dominium in nostras voluntates,
- PDF 312 §. VI. Scientia media derogat divinæ omnipotentiæ, ac enervat efficaciam gratiæ,
- PDF 314 §. VII. Scientia media attribuit Deo modum concurrendi cum causis liberis, cæcum,, & ignorantem, vagum, & indeterminatum,
- PDF 314 §. VIII. Scientia media affingit Deo modum cognoscendi actus liberos nostræ voluntatis, conditionatè futuros, confusum, & indeterminatum,
- PDF 315 §. IX. Scientia media apparenter solum favet libertati, reipsa tamen illam tollit, & in suo primo principio præfocat & extinguit,
- PDF 317 §. X. Scientia media facit Deum authorem peccati, & deterit famam sanctitatis divinæ, hominumque saluti insidiari videtur,
- PDF 318 Art. VII. Convelluntur fundamenta scientiæ dediæ,
- PDF 318 §. I. Solvitur præcipua objectio, petita ex verbis Chrisri Matthæi II. væ tibi Corrozain, &c. seu ex comparatione Iudæorum cum Tyriis,
- PDF 321 §. II. Alia solutio principalis argumenti,
- PDF 321 §. III. Solvuntur argumenta ex authoritate sanctorum Patrum,
- PDF 323 §. IV. Occurritur argumentis cujusdam Recentioris,
- PDF 325 §. V. Aliud argumentum diluitur,
- PDF 326 §. VI. Aliud argumentum diluitur,
- PDF 327 §. VII. Solvitur alia difficultas,
- PDF 328 §. VIII. Alia objectio solvitur,
- PDF 329 §. IX. Solvitur argumentum de admirabilitate scientiæ Dei,
- PDF 331 Apologia Thomistarum, seu Calvinismi & Iansenismi depulsio,
- PDF 331 Præfatio.
- PDF 333 Art. I. Thomistæ ab Adversariis defensi, & vindicati ab errore Calvini,
- PDF 336 Art. II. Pulsanti Adversario aperiunt Thomistæ, & assignant petita discrimina,
- PDF 339 Art. III. Aliud discrimin à Patre Lemos adductum, refertur, & ab Adversarij censura & impugnatione vinndicatur,
- PDF 343 Art. IV. Corollaria seu illationes præcedentis doctrinæ,
- PDF 345 Art. V. Responsio ad testimonia Calvinistarum ab Adversario objecta,
- PDF 349 Art. VI. Quæ ex Catholicorum testimoniis Adversarius objicit, breviter diluuntur,
- PDF 354 Art. VII. Altera accusatio Calvinismi, à læsa sanctitate Dei, ex prædesinitione actus peccaminosi, & concursu ad illum, breviter depellitur ac profligatur,
- PDF 357 Art. VIII. Depulsio Iansenismi,
- PDF 360 Art. IX. Ex Adversariorum testimoniis ostenditur, doctrinam Thomistarum, nihil habere cum Ianseniana commercij,
- PDF 361 Art. X. Quinque propositiones à summo Pontifice doctrinam Divi Thomæ,
- PDF 362 Disp. VII. De Ideis Divinis,
- PDF 362 Art. I. An & quid sint ideæ in mente divina existentes?
- PDF 362 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ,
- PDF 363 §. II. Tripliei conclusione difficultas resolvitur,
- PDF 366 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 367 Art. II. An & quomodo in mente divina pluralitas idearum ponenda sit?
- PDF 371 Art. III. Quarum rerum Deus habeat propriam ideam?
- PDF 373 Tract. IV. De voluntate Dei, ejusque Providentia.
- PDF 373 Præfatio.
- PDF 375 Disp. I. De existentia & quidditate volunta tis Dei,
- PDF 375 Art. I. An in Deo sit voluntas, eaque se habeat per modum potentiæ?
- PDF 378 Art. II. An voluntas sive volitio divina, sit de constitutione metaphysica divinæ naturæ?
- PDF 382 Disp. II. De objecto voluntatis Dei,
- PDF 382 Art. I. Quodnam sit obkectum formale motivum & terminativum divinæ voluntatis?
- PDF 382 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ,
- PDF 382 §. II. Vera sententia duplici conclusione statuitur,
- PDF 383 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 385 §. IV. Alia argumenta solvuntur,
- PDF 386 Art. II. An Deus diligat se necessario, non solùm quoad specificationem, sed etiam quoad exercitium?
- PDF 386 §. I. Duplici conclusione utraque difficultas resolvitur,
- PDF 387 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 387 Art. III. An Deus diligat necessariò creaturas existentes & futuras?
- PDF 389 Art. IV. An Deus amet creaturas possibiles?
- PDF 392 Disp. III. De libertate voluntatis Dei,
- PDF 393 Art. I. Demonstratur in Deo esse perfectissimam libertatem,
- PDF 394 Art. II. Per quid constituatur liberum Dei decretum; ad perfectiones ejus necessarias?
- PDF 394 §. I. Aperitur difficultas, & referuntur sententiæ,
- PDF 395 §. II. Rejiciuntur duæ extremæ sententiæ,
- PDF 395 §. III. Aliæ sententiæ mediæ confutantur,
- PDF 398 §. IV. Ad respectum rationis confugientes impugnantur,
- PDF 398 §. V. Vera sententia statuitur, & explicatur,
- PDF 400 §. VI. Solvitur ratio dubitandi proposita,
- PDF 401 §. VII. Cætera argumenta solvuntur,
- PDF 403 Art. III. Alius modus probabilis explicandi actum liberum Dei,
- PDF 403 §. I. Explicatur sententia, & afferuntur rationes dubitandi,
- PDF 404 §. II. Explicata sententia probatur, & defenditur,
- PDF 405 §. III. Sovuntur objectiones,
- PDF 406 Art. IV. An detur in Deo libertas contradictionis, ita ut ejus voluntas, ab omni actu libero potuerit manere suspensaß
- PDF 406 §. I. Proponitur status quæstionis, & pars affirmativa, ut probabilior eligitur,
- PDF 408 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 410 Art. V. An ex eo quòd Deus aliquid in tempore velle inciperet, vel à libera voluntate desisteret, physica mutatio inferrentur in illo?
- PDF 411 Disp. IV. De voluntate Dei antecedente & consequente,
- PDF 411 Art. I. Quid sit voluntas antecedens & consequens, beneplaciti & signi?
- PDF 411 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur,
- PDF 414 §. II. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 413 §. III. Explicatur quid sit voluntas beneplaciti & signi,
- PDF 414 Art. II. An sit in Deo voluntas generalis, & antecedens salvandi omnes homines, post Adæ lapsum, subindeque Christus pro omnibus hominibus mortuus sit?
- PDF 414 §. I. Conclusio affirmativa statuitur, & testimonis Scripturæ, SS. Patrum roboratur,
- PDF 415 §. II. Eadem veritas ex generali Christi redemptione manifestatur,
- PDF 416 §. III. Sanctorum Patrum testimonia expenduntur,
- PDF 417 §. IV. Absurdis & inconvenientibus Iansenij error exploditur,
- PDF 418 §. V. Convelluntur præcipua fundamenta Iansenij,
- PDF 419 §. VI. Diluuntur alia argumenta Iansenij,
- PDF 420 Art. III. An voluntas antecedens salvandi omnes homines, sit in Deo formaliter & propriè, vel solùm eminenter & metaphoricè?
- PDF 424 Art. IV. An voluntas antecedens salvandi omnes homines sit conditionata, & expectans consensum & determinationem voluntatis humanæ?
- PDF 424 §. I. Conclusio negativa statuitur, & variis authoritatibus & rationibus suadetur,
- PDF 426 §. II. Præcipuum Adversariorum fundamentum convellitur,
- PDF 427 Art. V. An per voluntatem antecedentem præparentur homini, in statu naturæ lapsæ, media, seu auxilia ad salutem sufficientia?
- PDF 436 Disp. V. De efficacia voluntatis Dei,
- PDF 436 Art. I. An circa nostros actus liberos, Deus habeat decretum de se efficax, vel purè indifferens, ac expectans determinationem à libero arbitrio?
- PDF 436 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ, & vera eligitur,
- PDF 437 §. II. Efficacia divinorum decretorum, variis Scripturæ testiminiis demonstratur,
- PDF 439 §. III. Ex principiis doctrinæ Augustinianæ eadem veritas manifestatur,
- PDF 440 §. IV. Mens Divi Thomæ aperitur,
- PDF 442 Art. II. Rationibus Theologicis, efficacia divinorum Decretorum demonstratur,
- PDF 442 §. I. Efficacia divinorum decretorum ex orationibus Ecclesiæ, & promissionibus Dei, demonstratur,
- PDF 443 §. II. Divinorum decretorum efficacia ostenditur ex inscrutabilitate hujus quæstionis, cur vocatio & gratia Dei in uno sit efficax, non verò in altero?
- PDF 444 §. III. Divina decreta esse ex se & ab intrinseco efficacia, probatur ex verbis Apostoli 1. ad Corinth. 4. Quis enim te discernit?
- PDF 448 Art. III. Absurdis & inconvenientibus, decreta indifferentia exploduntur,
- PDF 448 §. I. Decretum indifferens subtrahit à Deo rationem causæ primæ, respectu determinationis liberæ nostræ voluntatis,
- PDF 450 §. II. Alia inconvenientia exponuntur,
- PDF 453 §. III. Alia inconvenientia recensentur,
- PDF 454 §. IV. Aliud inconveniens breviter exponitur,
- PDF 454 Art. IV. Convelluntur fundamenta adversæ sententiæ,
- PDF 454 §. I. Adversariorum fundamenta exponuntur,
- PDF 455 §. II. Eadem absurda & inconvenientia, olim à Fausto & Massiliensibus, contra doctrinam D. Augustini objecta;
- PDF 457 Art. V. Ex doctrina D. Augustini & Sancti Thomæ solvuntur argumenta articulo præcedenti proposita,
- PDF 457 §. I. Solvitur primum argumentum,
- PDF 459 §. II. Alia argumenta solvuntur,
- PDF 461 §. III. Vltimum argumentum diluitur,
- PDF 461 Art. VI. Alia argumenta solvuntur,
- PDF 461 §. I. Solvuntur argumentum desumptum ex inexcusabilitate peccatorum in die judicij.
- PDF 463 §. II. Variæ instantiæ proponuntur & solvuntur,
- PDF 465 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 466 §. IV. Exponuntur quædam testimonia D. Augustini & Sancti Thomæ, quæ videntur favere Adversariorum sententiæ,
- PDF 468 Art. VII. An divinorum decretorum efficacia, ad statum innocentiæ Angelorum & hominum extendenda sit?
- PDF 469 §. I. Mens Augustini aperitur,
- PDF 470 §. II. Ostenditur S. Augustinum necessitatem efficacis Dei motionis, etia[m] pro actibus naturalibus, agnoscere,
- PDF 471 §. III. Ex tribus Augustini Discipulis eadem veritas declaratur,
- PDF 472 §. IV. Quatuor rationes à priori,
- PDF 473 §. V. Variis absurdis & inconvenientibus, sententia Iansenij refellitur,
- PDF 475 §. VI. Convelluntur præcipua fundamenta Iansenij,
- PDF 477 Disp. VI. De amore Dei, & aliis divinæ voluntatis affectibus,
- PDF 477 Art. I. An Deo cum proprietate competat amor, & non solùm gaudium suæ bonitatis?
- PDF 477 §. I. Proponitur ratio dubitandi cujusdam Recentioris, & conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 478 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 480 Art. II. An in Deo sit desiderium in orddine ad bona extrinseca?
- PDF 481 Art. III. An alij affectus voluntatis humanæ, propriè, vel solùm metaphoricè Deo conveniant?
- PDF 484 Disp. VII. De justitia, & mesericordia Dei,
- PDF 484 Art. I. Quæ justitia formaliter Deo conveniat?
- PDF 484 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa, & referuntur sententiæ,
- PDF 485 §. II. Statuitur prima conclusio,
- PDF 486 §. III. Alia difficultas resolvitur, & dari in Deo justitiam distributivam, & vindicativam, breviter demonstratur,
- PDF 488 §. IV. Præcipuæ obkectiones solvuntur,
- PDF 490 Art. II. De misericordia Dei,
- PDF 493 Disp. VIII. De Providentia Dei,
- PDF 493 Art. I. An in Deo sit necessariò ponenda Providentia, & ad quæ illa se extendat?
- PDF 493 §. I. Ostenditur perfectam esse in Deo rerum creatarum providentiam,
- PDF 494 §. II. Demonstratur providentiam Dei esse perfectissimam, illamque ad singularia, etiam corruptibilia, se extendere, & vilium etiam animalium numerum præordinare ac prædefinire,
- PDF 496 §. III. Demonstratur divinam Providentiam, ad res humanas, liberas, & contingentes se extendere; nec tamen earum libertatem aut contingentiam tollere,
- PDF 497 §. IV. Impiorum fallaciæ & cavillationes contra divinam Providentiam evertuntur,
- PDF 498 §. V. Alia objectio solvitur, & variæ assignantur rationes, cur bonis & sanctis viris mala & infortunia nonnunquam accidant,
- PDF 499 §. VI. Alia argumenta solvuntur,
- PDF 500 §. VII. Solvitur alia objectio, & quomodo Divina Providentia, rerum contingentiam & libertatem non tollat, breviter declaratur,
- PDF 501 Art. II. An divina Providentia essentialiter consistat in actu intellectûs aut voluntatis?
- PDF 501 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ,
- PDF 502 §. II. Rejiciuntur tres primæ sententiæ, & quarta statuitur,
- PDF 503 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 506 §. IV. Corollaria præcendentis doctrinæ,
- PDF 507 Art. III. An Deus suâ infinitâ Providentiâ, omnes nostras bonas operationes ab æterno prædefiniat, & prædeterminet?
- PDF 507 §. I. Quibusdam præmissis, sententia affirmativa ut vera eligitur,
- PDF 508 §. II. Quædam Scripturæ testimonia breviter exponuntur,
- PDF 509 §. III. Celebre S. Dionysij testimoniu[m],
- PDF 509 §. IV. Alia sanctorum Patrum testimonia,
- PDF 510 §. V. Testimonia D. Thomæ,
- PDF 511 §. VI. Præcluditur aditus solitæ evasioni adversariorum,
- PDF 512 §. VII. Rationes Theologicæ,
- PDF 513 §. VIII. Argumentum desumptum ex mysterio Incarnationis,
- PDF 514 Art. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 515 §. I. Exponuntur quædam Scripturæ & sanctorum Patrum testimonia,
- PDF 516 §. II. Exponitur celebre testimonium D. Thomæ,
- PDF 519 Art. IV [i.e. V.]. An peccata ita subsint divinæ providentiæ, ut etiam subjiciantur ejus causalitati?
- PDF 519 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum,
- PDF 520 §. II. Lutheri & Calvini errores referuntur,
- PDF 521 §. III. Primus error Calvini refellitur,
- PDF 522 §. IV. Exploditur secundus error Calvini,
- PDF 523 §. V. Referuntur Theologorum sententiæ, & prima rejicitur,
- PDF 524 §. VI. Ex Scriptura & SS Patribus demonstratur, Deum non solùm simultaneo, sed etiam prævio concursu, ad materiale peccati concurrere,
- PDF 525 §. VII. Mens D. Thomæ aperitur,
- PDF 526 §. VIII. Eadem veritas ratione duadetur,
- PDF 529 §. IX. Præcipuum Adversariorum fundamentum convellitur,
- PDF 531 §. X. Solvuntur objectiones,
- PDF 531 §. XI. Aliud argumentum diluitur,
- PDF 533 §. XII. Aliæ objectiones solvuntur,
- PDF 537 §. XIII. Proponuntur duo argumenta desumpta ex definitione Tridentini, Lutheri & Calvini errorem proscribentis,
- PDF 538 §. XIV. Retorquentur hæc argumenta in Adversarios,
- PDF 538 §. XV. Solvuntur primum argumentum ex definitione tridentini desumptum,
- PDF 539 §. XVI. Aliud argumentum ex Tridentino desumptum diluitur,
- PDF Leerseiten
- PDF Endsheet
- PDF Back cover
- PDF Spine
- PDF Vorderschnitt
- PDF Tomvs Qvartvs. Continens Tractatus de erroribus Pelagianorum, de Gratia, de Iustificatione & Merito, de Virtutibus Theologicis, & quatuor Cardinalibus, ac de ineffabili mysterio Incarnationis
- PDF Front cover
- PDF Endsheet
- PDF Leerseiten
- PDF Title page
- PDF Index Tomi Qvarti Continentis Tractatvs
- PDF 1 [Secunda pars Clypei Theologiæ Thomisticæ]
- PDF 1 Tract. VII. De hæresi Pelagiana & Semipelagiana, præambulus ad tractatum de gratia,
- PDF 1 Præfatio,
- PDF 3 Disp. I. De hæresi Pelagiana,
- PDF 3 Art. I. Origo Pelagianæ hæresis recensentur,
- PDF 4 Art. II. Varij status Pelagianæ hæresis recensentur,
- PDF 6 Art. III. An & quam gratiam interiorem Pelagius admiserit?
- PDF 10 Art. IV. An Pelagiani veram Christi gratiam quæ facit velle & operari, tandem aliquando admiserint?
- PDF 12 Art. V. Qui fuerint Pelagianorum errores circa liberum arbitrium?
- PDF 13 Disp. II. De Hæresi Semipelagiana,
- PDF 13 Art. I. Origo Semipelagianæ hæresis describitur,
- PDF 15 Art. II. Præcipua Semipelagianorum dogmata recensentur,
- PDF 15 §. I. Quid de prædestinatione Semipelagiani docuerint?
- PDF 16 §. II. Quid de viribus liberi arbitrij, initio fidei, & postrema in fide & sanctitate perseverantia, Semipelagiani senserint?
- PDF 17 Art. III. An Semipelagiani initium fidei & bonæ voluntatis in nuda natura posuerint, vel gratiam aliquam internam, sed non idoneam, ei adjunxerint?
- PDF 20 Art. IV. Quam vim merendi tribuerint Semipelagiani initio fidei & bon voluntatis? an de congruo tantùm, an de condigno?
- PDF 21 Art. V. Qui fuerint Semipelagianæ hærefis Auctores, vel Sectatores pręcipui?
- PDF 21 §. I. De Vitali Carthaginensi,
- PDF 21 §. II. De Cassiano,
- PDF 22 §. III. De Fausto Regiensi,
- PDF 22 §. IV. De Gennadio,
- PDF 23 §. V. De Severo Sulpicio,
- PDF 23 §. VI. De Ioanne Chrysostomo,
- PDF 23 §. VII. De Vincentio Lyrinensi,
- PDF 23 Art. VI. Canones secundi Concilij Arausicani contra Semipelagianos,
- PDF 24 Canon I. De gratia & libero arbitrio,
- PDF 24 Canon II. Quod prævaricatio Adæ omnes infecerit,
- PDF 24 Canon III. De gratia Dei,
- PDF 24 Canon IV. De purgatione peccati,
- PDF 24 Canon V. Quod ad fidem & regenerationem baptismatis per gratiæ donum perveniamus,
- PDF 24 Canon VI. Quod gratiâ Dei sumus id quod sumus,
- PDF 24 Canon VII. Quod non sumus idonei cogitare aliquid à nobis, quasi ex nobis,
- PDF 24 Canon VIII. Nemo per semetipsum salutis æternæ mysterium potest conquirere,
- PDF 25 Canon IX. De adjutorio Dei,
- PDF 25 Canon X. De eodem,
- PDF 25 Canon XI. De obligatione votorum,
- PDF 25 Canon XII. Quales nos diligit Deus,
- PDF 25 Canon XIII. De reparatione liberi arbitrij,
- PDF 25 Canon XIV. De misericordia Dei,
- PDF 25 Canon XV. De mutatione prævaricationis Adæ,
- PDF 25 Canon XVI. Quod nemo gloriatur de substantia sua,
- PDF 25 Canon XVII. De fortitudine Christiana,
- PDF 25 Canon XVIII. De mercede boni operis,
- PDF 25 Canon XIX. Neminem nisi miserante Deo salvari,
- PDF 25 Canon XX. Nihil boni hominem posse sine Deo,
- PDF 25 Canon XXI. De natura & gratia,
- PDF 25 Canon XXII. De his quæhominum propria sunt.
- PDF 25 Canon XXIII. De voluntate Dei & hominis,
- PDF 26 Canon XXIV. De palmitibus vitis,
- PDF 26 Canon XXV. De dilectione quâ diligimus Deum,
- PDF 27 Tractvs Octavvs. De gratia,
- PDF 27 Præfatio,
- PDF 28 Disp. I. De necessitate gratiæ,
- PDF 28 Art. I. An homo in statu naturæ lapsæ possit sine gratia, seu speciali auxilio, omnes veritates naturales, tam speculativas, quàm practicas cognoscere?
- PDF 28 [§. I. Quibusdam præmissis, referuntur senteniæ.]
- PDF 29 §. II. Prima opinio rejicitur,
- PDF 31 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 33 §. IV. Refelluntur aliæ sententiæ, & vera statuitur,
- PDF 34 §. VI. Præcipua Adversariorum argumenta solvuntur,
- PDF 36 §. VII. Corollaria notatu digna,
- PDF 38 Art. II. An, & quæ gratia, ad cognoscendas veritates supernaturales, seu ad assentiendum mysteriis fidei, necessaria sit?
- PDF 38 §. I. Quibusdam præmissis difficultas resolvitur,
- PDF 39 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 40 §. III. Corollarium notatu dignum,
- PDF 41 Art. III. An homo in statu naturæ lapsæ, possit sine gratia aliquod bonum morale naturalis ordinis velle, & facere?
- PDF 41 §. I. Error Michaëlis Baij proscribitur,
- PDF 42 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 43 §. III. Iansenij doctrina refellitur, & omnia infidelium opera non esse peccata demonstratur,
- PDF 46 §. IV. Præcipuæ Iansenij objectiones solvuntur,
- PDF 47 §. V. Gregorij & Vazquezij sententia rejicitur,
- PDF 50 §. VI. Convelluntur præcipua fundamenta Vazquezij,
- PDF 54 §. VII. Corollarium notatu dignum,
- PDF 55 Art. IV. Vtrum homo lapsus, vel in puris naturalibus conditus, ad diligendum Deum ut authorem naturæ, dilectione efficaci, indigeat speciali auxilio, & quali?
- PDF 55 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 55 §. II. Difficultas quoad utramque partem resolvitur,
- PDF 59 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 60 §. IV. Solvuntur alia argumenta ex statu naturæ puræ desumpta,
- PDF 62 §. V. Tria corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 62 Art. V. Vtrum homo lapsus indigeat speciali gratiâ, & quali, ad observanda omnia præcepta naturalia collectivè, quantùm ad substantiam operis?
- PDF 62 §. I. Præmittuntur quæ ferè apud omnes sunt certa, & referuntur sententiæ,
- PDF 63 §. II. Sententia Scoti rejicitur,
- PDF 64 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 66 §. III. Sententia Vazquezij refellitur, & quæ gratia ad totam legem naturæ observandam necessaria sit, declaratur,
- PDF 66 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 67 §. V. Corollaria notatu digna,
- PDF 67 Art. VI. Vtrum homo lapsus sine gratia possit diu non peccare motaliter contra præcepta naturalia?
- PDF 68 §. I. Triplici conclusione vera sententia statuitur,
- PDF 69 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 71 §. III. Corollarium notatu dignum,
- PDF 72 Art. VII. Vtrum ad nunquam peccandum venialiter requiratur speciale privilegium, & cui fuerit concessum?
- PDF 72 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur,
- PDF 74 §. II. Difficile argumentum solvitur,
- PDF 75 §. III. Alia difficultas expeditur,
- PDF 76 Art. VIII. Vtrum ad finaliter perseverandum requiratur speciale donum, à gratia & auxiliis eam concomitantibus distinctum, & in quo formaliter consistat?
- PDF 76 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 77 §. II. Semipelagianorum error proscribitur,
- PDF 78 §. III. Duvallij sententia rejicitur,
- PDF 79 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 80 §. V. Iansenij sententia confutatur,
- PDF 81 §. VI. Solvuntur objectiones,
- PDF 82 §. VII. Alia difficultas resolvitur, & in quo formaliter consistat perseverantiæ donum, breviter explicatur,
- PDF 84 Disp. II. De effentia gratiæ,
- PDF 84 Art. I. Vtrum gratia sit aliquid intrinsecum in anima?
- PDF 86 Art. II. Vtrum gratia sanctificans sit qualitas, & cujus speciei?
- PDF 87 Art. III. An gratia habitualis sit forma entitativè supernaturalis?
- PDF 89 Art. IV. Vtrum gratia sanctificans sit participatio physica & formalis divinæ naturæ, etiam formaliter reduplicativè ut infinita est?
- PDF 90 §. I. Vera sententia quatuor conclusionibus sequentibus declaratur & statuitur,
- PDF 92 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 96 §. III. Corollaria notatu dignissima,
- PDF 99 Art. V. An gratia sanctificans præstet formaliter esse filium Dei adoptivum, eaque sola talem effectum præstare possit?
- PDF 99 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 100 §. II. Vera sententia sequentibus conclusionibus declaratur & statuitur,
- PDF 102 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 105 §. IV. Corollaria notatu digna,
- PDF 106 Art. VI. Vtrum gratia habitualis realiter distinguatur à charitate?
- PDF 110 Disp. III. De divisione gratiæ,
- PDF 110 Art. I. Vtrum gratia creata interna convenienter dividatur in gratiam gratum facientem, & gratis datam, & an præter gratias gratis datas, ab Apostolo recensitas, aliæ assignaria possint?
- PDF 110 §. I. Quibusdam præmissis, utraque difficultas resolvitur,
- PDF 113 §. II. Corollarium præcedentis doctrinæ.
- PDF 113 Art. II. De divisiones gratiæ in operantem & cooperantem,
- PDF 115 Art. III. Tres aliæ divisiones gratię breviter exponuntur,
- PDF 117 Disp. IV. De causa gratiæ,
- PDF 117 Art. I. Vtrum solus Deus possit esse causa principalis gratiæ habitualis?
- PDF 120 Art. II. Vtrum gratia creetur, aut concreetur, vel de potentia obedientiali animæ educatur?
- PDF 123 Art. III. Vtrum ad gratiam sanctificantem requiratur aliqua dispositio, illaque sit physica & ex natura rei, vel duntaxat moralis, & ex divina institutione?
- PDF 126 Disp. V. De certitudine gratiæ,
- PDF 126 Art. I. An sine peculiari revelatione homo possit esse certus certitudine fidei, vel Theologiæ, se esse in gratia,
- PDF 126 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & duplici conclusione proposita difficultas resolvitur,
- PDF 127 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 128 Art. II. An homo possit habere certitudinem faltem moralem suę gratię & justificationis omnem formidinem & duientatem excludat?
- PDF 131 Tractatvs Nonvs. De justificatione impii, & merito iusti, ad quęstione 113. & 114. Divi Th.
- PDF 131 Pręfatio,
- PDF 133 Disp. I. De iustificatione,
- PDF 133 Art. I. Vtrum in iustificatione impii verè remittantur & tollantur peccata, vel duntaxat iustitiâ Christi tegantur?
- PDF 133 §. I. Referuntru tres hæreticorum errores, & primus refellitur,
- PDF 134 §. II. Hęreticorum obiectiones solvuntur,
- PDF 134 Art. II. An iustificatio fiat per introductionem formę inhęrentis, vel per solam iustitiam Dei aut Christi nobis imputatam?
- PDF 134 §. I. Catholica veritas authoritate & ratione stabilitur,
- PDF 135 §. II. Solvuntur obiectiones,
- PDF 136 §. III. Corollaria notatu digna,
- PDF 138 Art. III. An sola gratia habitualis sit causa formalis iustificationis?
- PDF 140 Art. IV. An de potentia extraordinaria possit quis iustificari per externum Dei favorem, vel per solos actus contritionis & charitatis, etiamsi gratia justificans ei non infundatur?
- PDF 140 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 140 §. II. Rejiciuntur duæ primæ sententiæ,
- PDF 143 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 144 §. IV. Confutantur aliæ sententiæ, & vera statuitur,
- PDF 146 §. V. Solvuntur objectiones,
- PDF 148 Art. V. Vtrum de potentia Dei absoluta, gratia habitualis, & peccatum mortale, possint esse simul in eodem subjecto?
- PDF 153 Art. VI. An & quæ fides requiratur ad justificationem adulti, & utrum illa sola ad eam sufficiat?
- PDF 153 §. I. Duplici conclusione veritas catholica stabilitur,
- PDF 155 §. II. Exponuntur quædam scripturæ loca quæ objiciuntur ab Hæreticis,
- PDF 155 Art. VII. Vtrum ad justificationem adulti requirantur actus formales & expressi spei, pœnitentiæ, & dilectionis, vel sufficiant impliciti & virtuales?
- PDF 158 Art. VIII. Vtrum actus contritionis & charitatis, qui ad gratiam habitualem ultimò disponunt, ab ea effectivè procedant, vel ab auxilio actuali, per modum transeuntis communicato?
- PDF 167 Disp. II. De merito Iusti,
- PDF 167 Art. I. An homo possit aliquid verè & propriè, seu de condigno, à Deo promereri?
- PDF 169 Art. II. Quæ conditiones ad meritum requirantur?
- PDF 169 §. I. Exponuntur tres conditiones ex parte actûs meritorij requisitæ,
- PDF 169 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 171 §. III. Duæ conditiones ex parte personæ merentis necessariæ explicantur,
- PDF 172 §. IV. Corollarium notatu dignum,
- PDF 173 Art. III. An ad meritum de condigno apud Deum requiratur ex parte ipsius Dei ordinatio operis ad præmium, & an illa debeat esse extrinseca, vel sufficiat intrinseca, in voluntate conferendi gratiam ut principium meriti inclusa?
- PDF 173 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 174 §. II. Prima sententia rejicitur,
- PDF 174 §. III. Diluuntur argumenta adversæ sententiæ,
- PDF 175 §. IV. Refellitur secunda sententia, & tertia statuitur, & explicatur,
- PDF 176 §. V. Solvuntur objectiones,
- PDF 178 Art. IV. Vtrum retributio meritorum in Deo sit actus propriæ & strictæ justitiæ, & quænam illa sit, commutativa, vel distributiva?
- PDF 178 §. I. Rejicitur prima sententia,
- PDF 179 §. II. Eadem veritas aliâ ratione suadetur,
- PDF 180 §. III. Secunda opinio refellitur, & vera statuitur,
- PDF 182 §. IV. Solvuntur objectiones,
- PDF 183 §. V. Diluuntur aliæ objectiones, quæ contra secundam conclusionem fieri solent,
- PDF 184 Art. V. Vtrum verè & propriè mereri possimus de condigno vitam æternam?
- PDF 186 Art. VI. Vtrum actus eliciti à virtutibus acquisitis, vel infusis, sint meritorij de condigno vitæ æternæ, sine imperio, seu relatione actuali, vel saltem virtuali charitatis?
- PDF 186 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 187 §. II. Vazquezij sententia rejicitur,
- PDF 188 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 190 §. IV. Opinio Suaris refellitur, & D. Thomæ sententia stabilitur,
- PDF 192 §. V. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 193 §. VI. Diluuntur fundamenta adversæ sententiæ,
- PDF 195 Art. VII. An homo possit sibi vel aliis de condigno, vel saltem de congruo, mereri primam gratiam justificantem, vel augmentum ejus, aut primam gloriam, primæ gratiæ habituali correspondentem?
- PDF 198 Art. VIII. An justus possit sibi vel alteri mereri de condigno, vel saltem de congruo, reparationem post lapsum?
- PDF 199 Art. IX. An justus possit sibi mereri de condigno, vel saltem de congruo, donum perseverantiæ?
- PDF 202 Art. X. Vtrum temporalia bona cadant sub merito?
- PDF 203 Tractatvs Decimvs. De virtutibus Theologicis,
- PDF 203 Præfatio,
- PDF 204 Disp. I. De objecto fidei,
- PDF 204 Art. I. Quodnam sit objectum fidei?
- PDF 204 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa,
- PDF 205 §. II. Resolvitur difficultas proposita,
- PDF 207 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 208 §. IV. Objectiones contra secundam conclusionem,
- PDF 209 Art. II. Ad quid ultima fidei nostræ resolutio, tam quoad propositionem & revelationem credendorum, quàm quoad assensum quem fideles eis præbent, referenda sit?
- PDF 209 §. I. Resolvitur prima difficultas, & error Lutheranorum & Calvinistarum proscribitur,
- PDF 211 §. II. Alia difficultas expeditur, & sententia Cardinalis Delugo refellitur,
- PDF 212 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 213 Art. III. An revelationes privatæ ad objectum fidei pertineant?
- PDF 213 [§. I. Prima difficultas resolvitur, & Deum nec per se, nec per alium mentiri posse, subindeque nec ex Deo dicente, fidei falsum subesse, demonstratur,]
- PDF 216 §. II. Corollarium notatu dignum,
- PDF 217 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 218 §. IV. Solvitur argumentum ex ratione petitum,
- PDF 219 §. V. Alia difficultas resolvitur, & per accidens, sive ex parte credentis, non posse fidei subesse falsum, demonstratur,
- PDF 219 §. VI. Solvuntur objectiones,
- PDF 221 Art. V. Vtrum obscuritas pertineat ad rationem formalem fidei divinæ?
- PDF 223 Art. VI. Vtrum in eodem intellectu de eadem veritate simul esse possint fides § scientia evidens, seu clara Dei visio, tam secundùm actus, quàm secundùm habitus , vel faltem quantùm ad habitum unius, & actum alterius?
- PDF 223 §. I. Rejiciuntur duæ primæ sententiæ,
- PDF 224 §. II. Solvitur difficile argumentum de Philosopho Ethnico, qui habet evidentem demonstrationem de existentia Dei, & sit Christianus,
- PDF 226 §. III. Solvuntur aliæ objectiones, contra secundam partem conclusionis fieri solitæ,
- PDF 227 §. IV. Alia difficultas resolvitur, & tertia sententia ut probabilior eligitur,
- PDF 229 §. V. Solvuntur objectiones,
- PDF 230 Art. VII. Vtrum saltem evidentia in attestante, cum fide compossibilis sit?
- PDF 230 §. I. Quibusdam præmissis conclusio affirmativa statuitur?
- PDF 232 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 234 Art. VIII. An objecta seu mysteria fidei Christianæ sint evidenter credibilia?
- PDF 236 Digressio utlilis & jucunda, De præcipuis credibilitatis nostræ fidei argumentis,
- PDF 236 §. I. Antiquitas fidei nostræ, primum credibilitatis ejus argumentum,
- PDF 237 §. II. Veritas, sanctitas, & vis ac efficacia fidei nostræ, secundum credibilitatis ejus argumentum,
- PDF 238 §. III. Modus admirabilis, quo in mundum fides Christiana inducta & propagata est, tertium crebilitatis ejus argumentum,
- PDF 239 §. IV. Firmitas & incrementum fidei nostræ, in mediis persecutionibus, quartum credibilitatis ejus argumentum,
- PDF 240 §. V. Infelix exitus eorum qui fidem nostram oppugnarunt, quintum credibilitatis ejus argumentum,
- PDF 241 §. VI. Prophetarum vaticinia, sextum credibilitatis nostræ fidei argumentum,
- PDF 241 §. VII. Prophetię Sybillarum, septimum credibilitatis nostræ fidei argumentum,
- PDF 242 §. VIII. Testimonia Oraculorum, octavum credibilitatis nostræ fidei argumentum,
- PDF 243 §. IX. Testimonia Gentilium, Iudæorum, & Mahumetanorum, nonum credibilitatis nostræ fidei argumentum,
- PDF 244 §. X. Miracula à Christo, ejusque Discipulis, & aliis sanctis viris edita, decimum crebilitatis nostræ fidei argumentum,
- PDF 245 §. XI. Innumerabilium Martyrum testimonium, undecimum credibilitatis nostræ fidei argumentum,
- PDF 246 §. XII. Concordia & consensio maxima Doctorum nostræ fidei, duodecimum credibilitatis ejus argumentum,
- PDF 247 Disp. II. De Scriptura & Traditione,
- PDF 247 Art. I. Vtrum Scriptura Sacra sit infallibilis regula fidei?
- PDF 247 §. I. Quid sit Scriptura Sacra?
- PDF 248 §. II. De nominibus & elogiis quibus Scriptura Sacra communiter insginitur,
- PDF 249 §. III. De divisione Scripturæ,
- PDF 250 §. IV. De variis Scripturæ editionibus,
- PDF 251 §. V. De editione vulgata, ejusque in Ecclesia authoritate,
- PDF 252 §. VI. Explicantur quædam antilogiæ seu contradictiones apparentes, quæ in variis Scripturæ locis reperiuntur,
- PDF 254 Art. II. An præter Scripturam sint aliquæ traditiones non scriptæ, quæ sint regula fidei?
- PDF 259 Disp. III. De Ecclesia,
- PDF 259 Art. I. Vtrum Ecclesia universalis sit infallibilis in credendo, & certa regula fidei?
- PDF 259 §. I. Quibusdam præmissis, conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 260 §. II. Duplici conclusione Lutheranorum & Calvinistarum error refellitur,
- PDF 261 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 263 Art. II. Quæ sint notæ veræ Ecclesiæ, & an illæ soli Romanæ Ecclesiæ competant?
- PDF 267 Disp. IV. De Summo Pontifice,
- PDF 267 Art. I. Vtrum in Ecclesia Dei, sit regula viva & loquens, quæres fidei cum infallibili authoritate proponat, eaque sit Romanus Pontifex & legitimus Petri successor?
- PDF 268 §. I. Hæreticorum error refellitur,
- PDF 270 §. II. Solvuntur Hæreticorum objectiones,
- PDF 272 §. III. Alia objectio solvitur,
- PDF 274 Art. II. An soli Petro primatus, seu supremum totius Ecclesiæ regimen concessum fuerit, subindeque Paulus æqualem potestatem cum illo non habuerit?
- PDF 274 §. I. Prima conclusio statuitur, & duplici Scripturæ testimonio firmatur,
- PDF 276 §. II. Ratio fundamentalis nostræ conclusionis exponitur,
- PDF 277 §. III. Solvuntur objectiones Hæreticorum contra Petri primatum.
- PDF 279 §. IV. Alia difficultas resolvitur, & Paulum parem cum Petro authoritatem & potestatem in Ecclesiam non habuisse, breviter demonstratur.
- PDF 280 §. V. Solvuntur objectiones,
- PDF 282 Art. III. Vtrum in primatu totius Ecclesiæ sit aliquis legitimus Petri sucessor, illeque sit solus Romanus Episcopus, & quo jure primatus universalis Ecclesiæ cum Episcopatu Romano conjunctus sit?
- PDF 282 §. I. Tribus conclusionibus triplex hæc difficultas resolvitur,
- PDF 286 §. II. Solvuntur objectiones.
- PDF 287 Art. IV. An factâ legitimâ electione Summi Pontificis, immediatè & per se primò sit de fide, hanc personam in particulari, v. g. Clementem IX. esse verè Pontificem?
- PDF 287 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 288 §. II. Vera sententia duplici conclusione statuitur.
- PDF 289 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 291 Art. V. Sacræ successionis Romanorum Pontificum series.
- PDF 291 Primum sæculum.
- PDF 291 II. Sæculum,
- PDF 291 III. Sæculum,
- PDF 291 IV. Sæculum,
- PDF 292 V. Sæculum,
- PDF 292 VI. Sæculum,
- PDF 292 VII. Sæculum,
- PDF 292 VIII. Sæculum,
- PDF 292 IX. Sæculum,
- PDF 292 X. Sæculum,
- PDF 293 XI. Sæculum,
- PDF 293 XII. Sæculum,
- PDF 293 XIII. Sæculum,
- PDF 293 XIV. Sæculum,
- PDF 293 XV. Sæculum,
- PDF 294 XVI. Sæculum,
- PDF 294 XVII. Sæculum,
- PDF 294 Disp. V. De Sacris Ecclesiæ Conciiliis,
- PDF 294 Art. I. Vtrum Concilium generale, legitimè congregatum, & celebratum, in determinando res fidei errare nequeat, subindeque sit regula infallibilis nostræ fidei?
- PDF 294 §. I. Quibusdam præmissis, Catholica veritas statuitur,
- PDF 296 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 297 Art. II. Recensentur breviter omnia Concilia Generalia, in Ecclesia celebrata,
- PDF 299 Disp. VI. De actu fidei interno,
- PDF 299 Art. I. Vtrum ad actum internum fidei requiratur pia motio voluntatis?
- PDF 301 Art. II. Vtrum ad piam motionem voluntatis, intellectum ad credendum determinantis, requiratur virtus vel habitus specialis, a fide distinctus?
- PDF 302 Art. III. Vtrum actus internus fidei sit necessarius ad salutem, non solùm necessitate præcepti, sed etiam necessitate præcepti, sed etiam necessitate medij?
- PDF 302 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 302 §. II. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 303 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 305 Art. IV. Vtrum ante adventum Christi necessaria fuerit ad salutem, necessitate medij, fides explicita Incarnationis, seu Redemptoris futuri?
- PDF 307 Art. V. Vtrum post Christi adventum, & legis Evangelicæ promulgationem, fides explicita Incarnationis, & Trinitatis, sit necessaria ad salutem, necessitate medij?
- PDF 311 Disp. VII. De actu exteriori fidei,
- PDF 312 Art. I. An exterior fidei confessio sit actus elicitus à fide, vel duntaxat imperatus?
- PDF 313 Art. II. An detur præceptum confitendi fidem, & quandonam fideles peccent contra illud?
- PDF 316 Disp. VIII. De habitu fidei, ejusque subjecto, causis & effectibus,
- PDF 316 Art. I. Vtrum habitus fidei, etiam prout est informis, & à charitate separatus, sit vera virtus, & qualis?
- PDF 320 Art. II. In quibus subjectis remaneat habitus fidei, & in quibus destruatur?
- PDF 320 §. I. Sequentibus conclusionibus difficultas resolvitur,
- PDF 322 §. II. Tria corollaria notatu digna,
- PDF 322 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 325 §. IV. Alia argumenta solvuntur,
- PDF 325 Art. III. Quæ sint causæ fidei, & præcipui ejus effectus?
- PDF 327 Disp. IX. De virtute spei,
- PDF 327 Art. I. An spes, etiam ut est informis, sit vera virtus Theologica, à fide & charitate realiter distincta?
- PDF 328 Art. II. Quodnam sit objectum formale quod, seu terminativum spei Theologicæ?
- PDF 328 §. I. Vera sententia statuitur,
- PDF 330 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 331 §. III. Alia argumenta solvuntur,
- PDF 332 Art. III. Quænam sit ratio formalis sub qua, seu objectum motivum, spei Theologicæ?
- PDF 334 Art. IV. Vtrum in Beatis & comprehensoribus habitus spei Theologicæ remaneat?
- PDF 336 Art. V. Vtrum homo, cui facta esset revelatio suæ damnationis, adhuc posset & teneretur sperare beatitudinem?
- PDF 338 Disp. X. De virtute Charitatis,
- PDF 338 Art. I. Vtrum charitas verè & propriè sit amicitia hominis cum Deo?
- PDF 338 §. I. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 339 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 340 §. III. Solvitur difficile argumentum,
- PDF 341 Art. II. Vtrum charitas sit aliquid creatum in anima?
- PDF 343 Art. III. Quodnam sit objectum formale charitatis?
- PDF 343 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & relatis sententiis, vera eligitur,
- PDF 345 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 346 Art. IV. Vtrum charitas sit virtus unius speciei atomæ?
- PDF 349 Art. V. Vtrum charitas sit cæteris virtutibus excellentior, tam in esse physico quàm morali?
- PDF 351 Art. VI. Vtrum charitas habitualis augeri possit in via, & quomodo ad ejus augmentum actus nostri concurrant?
- PDF 353 Art. VII. An actus charitatis remissi, augmentum gratiæ, charitatis, & gloriæ mereantur?
- PDF 353 §. I. Vera sententia sequentibus conclusionibus statuitur,
- PDF 355 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 356 Art. VIII. Quando detur augmentum gratiæ & charitatis, actibus remissis debitum?
- PDF 362 Tractatvs Vndecimvs. De quatuor virtutibus Cardinalibus, & vitiis oppositis,
- PDF 362 Præfatio,
- PDF 364 Disp. I. De prudentia & partibus ejus,
- PDF 364 Art. I. Definitio prudentiæ explicatur,
- PDF 365 Art. II. Quæ sint partes integrales, subjectivæ, & potentiales prudentiæ?
- PDF 366 Disp. II. De justitia, & partibus ejus,
- PDF 366 Art. I. Explicatur definitio justitiæ,
- PDF 367 Art. II. Partes integrales, subjectivæ, & potentiales justitiæ recensentur,
- PDF 368 Disp. III. De religione, & actibus ejus,
- PDF 368 Art. I. Explicatur definitio religionis,
- PDF 369 Art. II. De actibus internis religionis,
- PDF 371 Art. III. De actibus externis religionis,
- PDF 374 Disp. IV. De aliis virtutibus justitiæ annexis,
- PDF 376 Disp. V. De fortitudine & virtutibus illi annexis,
- PDF 377 Art. I. Definitio fortitudinis explicatur,
- PDF 377 Art. II. Actus virtutis fortitudinis,
- PDF 378 Art. III. Virtutes fortitudini annexæ,
- PDF 378 Disp. VI. De temperantia, & partibus ejus,
- PDF 379 Art. I. Assignatur objectum materiale & formale temperantiæ,
- PDF 380 Art. II. Partes subjectivæ temperantiæ,
- PDF 383 Art. III. Partes potentiales temperantiæ,
- PDF 384 Art. IV. De variis modestiæ speciebus,
- PDF 386 Disp. VII. De vitiis oppositis virtutibus Cardinalibus,
- PDF 386 Art. I. De vitiis oppositis prudentiæ, & virtutibus ipsi annexis,
- PDF 387 Art. II. De vitiis oppositis justitiæ strictè sumptæ,
- PDF 387 Art. III. De vitiis oppositis religioni, quæ est prima pars potentialis justitiæ,
- PDF 387 Art. IV. De vitiis oppositis aliis partibus potentialibus justitiæ,
- PDF 388 Art. V. De vitiis oppositis fortitudini, & partibus illius,
- PDF 389 Art. VI. De vitiis oppositis temperantiæ, & partibus ejus subjectivis, nimirum abstinentiæ, sobrietati, castitati, & pudicitiæ,
- PDF 390 Art. VII. De vitiis oppositis partibus potentialibus temperantiæ,
- PDF 393 Tertia Pars Clypei Theologiæ Thomisticæ. De Deo Incarnato, & Sacramentorum authore.
- PDF 393 Tractatvs Primvs. De Incarnatione Verbi Divini,
- PDF 393 Præfatio,
- PDF 394 Ordo hujus Partis,
- PDF 395 Disputatio proœmialis, contra Hæreticorum & Iudæorum errores,
- PDF 395 Art. I. Declaratur breviter, quid Incarnationis nomine significetur
- PDF 395 Art. II. Varij Hæreticorum errores, circa Incarnationis mysterium, brevirer referuntur ac refelluntur,
- PDF 398 Art. III. Iudæorum error existimantium Messiam nondum venisse, testimoniis veteris testamenti confutatur,
- PDF 400 Disp. II. De possibilitate Incarnationis,
- PDF 400 Art. I. Vtrum Incarnatio sit possibilis,
- PDF 400 §. I. Ratione probabili possibilitas Incarnationis suadetur,
- PDF 401 §. II. Alia difficilis objectio solvitur,
- PDF 402 §. III. Aliud argumentum difficile, ex immutabilitate Dei desumptum, proponitur, & variæ ejus solutiones referuntur, ac refelluntur,
- PDF 403 §. IV. Sententia P. Martinoni rejicitur, & ostenditur Verbum Divinum, per unionem cum humanitate, non solum non dxxd intrinsecè mutatum, sed nec etiam innovatum,
- PDF 404 §. V. Patris Martinoni fundamenta solvuntur,
- PDF 405 §. VI. Traditur vera solutio difficultatis propositæ,
- PDF 406 Art. II. Vtrum possibilitas Incarnationis, seu unionis subsistentiæ divinæ cum natura creata, naturali lumine, ab intellectu creato evidenter cognosci possit?
- PDF 410 Disp. III. De convenientia Incarnationis,
- PDF 410 Art. I. An conveniens fuerit Deum incarnari?
- PDF 416 Art. II. Vtrum fuerit magis conveniens, Filium incarnari, quàm Patrem, vel Spiritum Sanctum, & naturam humanam, potiùs quàm Angelicam, ab illo assumi?
- PDF 417 Art. III. Vtrum Incarnatio convenienti tempore facta fuerit?
- PDF 418 Disp. IV. De necessitate Incarnationis,
- PDF 418 Art. I. An homo purus sit impotens ad satisfaciendum de condigno pro suo vel alieno peccato mortali, atque adeò ad exhibendam Deo condignam satisfactionem pro peccatis hominum, necessarium fuerit Deum incarnari, seu alienam naturam assumere?
- PDF 418 §. I. Duplici conclusione, proposita difficultas resolvitur,
- PDF 421 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 422 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 423 Art. II. An satisfactio Christi fuerit de se sufficiens, & superabundans pro omnium hominum peccatis?
- PDF 426 Art. III. An satisfactio Christi sit valoris simpliciter infiniti?
- PDF 427 §. I. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 428 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 430 §. III. Solvuntur argumenta ab inconvnientibus,
- PDF 431 Art. IV. An satisfactio Christi fuerit de rigore justitiæ?
- PDF 431 §. I. Recensentur § explicantur conditiones ad rigorosam satisfactionem requisitæ, conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 432 §. II. Solvitur primum argumentum, & ostenditur Christi satisfactionem fuisse ad alternum,
- PDF 434 §. III. Explicatur secunda conditio, & satisfactioni Christi accommodatur,
- PDF 435 §. IV. Explicatur tertia conditio, & satisfactioni Christi applicatur,
- PDF 436 §. V. Explicatur quarta conditio, & satisfactioni Christi accommodatur,
- PDF 437 §. VI. Alia objectio solvitur,
- PDF 438 Art. V. A qua virtute satisfactio Christi processerit?
- PDF 441 Disp. V. De motivo Incarnationis,
- PDF 441 Art. I. An Deus, ex vi decreti quod habuit, carnem sumpsisset, Adamo non peccante?
- PDF 442 §. I. Conclusio negativa statuitur, & ratione D. Thomæ suadetur,
- PDF 443 §. II. Alia ratio fundamentalis nostræ conclusionis expenditur,
- PDF 444 §. III. Modus dicendi Suaris & Martinoni refellitur,
- PDF 445 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 447 §. V. Præcipuum adversæ sententiæ fundamentum convellitur,
- PDF 448 §. VI. Verior ac probabilior solutio traditur,
- PDF 450 Art. II. Vtrum solo existente peccato originali, & è contra solis existentibus actualiabus, futura esset Incarnatio, ex vi præsentis decreti?
- PDF 452 Disp. VI. De quidditate Incarnationis,
- PDF 452 Art. I. Vtrum unio Verbi incarnati sit facta in natura, vel in persona?
- PDF 452 §. I. Vterque error proscribitur, & veritas Catholica stabilitur,
- PDF 453 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 454 §. III. Corollarium præcedentis doctrinæ,
- PDF 455 Art. II. An persona Christi, verè & propriè possit dici composita ex natura divina & humana, & ex humanitate & substantia Verbi?
- PDF 455 §. I. Vera sententia duplici conclusione statuitur,
- PDF 456 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 457 Art. III. Vtrum inter Verbum & humanitatem mediet quidam modus substantialis, per quem natura humana formaliter conjungatur personalitati Verbi?
- PDF 457 §. I. Proponitur status difficultatis, & conclusio negativa statuitur,
- PDF 460 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 462 Art. IV. Vtrum assumptio humanæ naturæ ad personam Verbi Divini, sit una eademque realiter actio cum creatione animæ, & productione humanitatis Christi?
- PDF 464 Art. V. Quisnam sit terminus totalis, & formalis actionis unitivæ Dei, seu assumptionis humanitatis ad verbum?
- PDF 466 Art. VI. Vtrum unio hypostatica in ratione unionis, sit omnium maxima?
- PDF 467 Disp. VII. De causa physica & morali Incarnationis,
- PDF 468 Art. I. Vtrum aliqua creatura possit esse causa physica unionis hypostaticæ, saltem instrumentaliter, & an reipsâ B. Virgo fuerit causa instrumentalis illius?
- PDF 470 Art. II. An Christus per opera, prioritate temporis vel naturæ præcedentia unionem hypostaticam, eam promeruerit, vel saltem mereri potuerit?
- PDF 473 Art. III. An Christus per opera subsequentia Incarnationem, eam mereri potuerit?
- PDF 473 §. I. Conclusio negativa statuitur,
- PDF 475 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 476 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 478 Art. IV. Vtrum SS. Patres meruerint, aut saltem mereri potuerint Incarnationem, ejusque circunstantias, de congruo?
- PDF 484 Disp. VIII. De persona assumente,
- PDF 484 Art. I. Vtrum persona Verbi immediatè & proximè terminaverit humanitatem assumptam, ratione subsistentiæ absolutæ & communis, vel ratione subsistentiæ relativæ & personalis?
- PDF 484 §. I. Quibusdam pręmissis referuntur sententiæ, & vera eligitur,
- PDF 486 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 488 Art. II. Vtrum Verbum assumendo humanitatem, non solùm ejus subsistentiam, sed etiam illius existentiam suppleverit?
- PDF 492 Art. III. An Deus, ut communis tribus personis, ratione subsistentiæ absolutæ, possit alienam naturam assumere,
- PDF 492 §. I. Quibusdam præmissis conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 493 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 495 Art. IV. Vtrum plures Personæ Divinæ possint terminare immediatè eandem numero humanitatem, & plures humanitates ab eadem persona assumi?
- PDF 495 §. I. Quibusdam præmissis, utraque difficultas resolvitur,
- PDF 496 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 497 Art. V. Vtrum in casu quo una persona divina plures humanitates assumeret, vel è contra plures personæ unam assumerent humanitatem, essent tunc unus homo, vel plures?
- PDF 497 §. I. Duplici conclusione utraque difficultas resolvitur,
- PDF 499 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 500 Art. VI. An persona creata, de potentia Dei absoluta, possit terminare naturam alienam?
- PDF 504 Disp. IX. De natura assumptibili & assumpta,
- PDF 504 Art. I. Vtrum quælibet natura substantialis completa, sit assumptibilis à Divina Persona?
- PDF 504 §. I. Quibusdam præmissis difficultas resolvitur,
- PDF 506 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 508 Art. II. An etiam substantia incompleta & partialis, sit assumptibilis à Divina Persona?
- PDF 508 §. I. Prima difficultas resolvitur, & materiam primam sine forma substantiali non posse assumi ad divinam subsistentiam probatur,
- PDF 509 §. II. Secunda & tertia difficultas, de anima rationali separata à corpore, & de forma corruptibili à materia separata, breviter resolvuntur,
- PDF 510 §. III. Vltima difficultas resolvitur,
- PDF 511 Art. III. An accidentia immediatè à Deo assumptibilia sint?
- PDF 511 §. I. Statuitur prima conclusio,
- PDF 512 §. II. Alia conclusio stabilitur,
- PDF 513 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 514 Art. IV. Vtrum natura creata, subsistens in propria persona, & propriâ personalitate retentâ, possit assumi ad subsistentiam divinam?
- PDF 516 Art. V. An hæc propositio (Deus assumpsit hominem) in rigore & proprietate sermonis sit vera?
- PDF 518 Art. VI. Vtrum humanitas Christi, ut actu conjuncta Verbo Divino, ejusque personalitate terminata, appetitu innato, subsistentiam propriam & sibi connaturalem appetat?
- PDF 518 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ, & vera eligitur,
- PDF 519 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 520 Art. II.[!] An Verbum Divinum, ad suam subsistentiam, sanguinem, aliosque humores corporis Christi assumpserit?
- PDF 520 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ,
- PDF 521 §. II. Hæc sententia ut verior & probabilior eligitur,
- PDF 522 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 523 §. IV. Aliud difficile argumentum solvitur,
- PDF 524 §. V. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 525 §. VI. Aliud corollarium notatu dignum,
- PDF 526 Disp. X. De ordine assumptionis,
- PDF 526 Art. I. Vtrum priùs fuerint assumptæ partes humanitatis, quàm tota humanitas, & anima Christi priùs fuerit unita Verbo , quàm corpus?
- PDF 526 §. I. Quibusdam præmissis, utraque difficultas resolvitur,
- PDF 528 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 528 Art. II. Vtrum gratia habitualis habuerit rationem medij, seu dispositionis physicæ, aut moralis, ad unionem hypostaticam?
- PDF 530 Disp. XI. De Gratia Christi substantiali,
- PDF 530 Art. I. Vtrum humanitas Christi sanctificetur formaliter per aliquod donum substantiale à gratia habituali distinctum?
- PDF 533 Art. II. A quo sanctificetur formaliter humanitas Christi sanctitate substantiali; an à modo unionis, vel à Verbi personalitate, vel à sola Natura Divina?
- PDF 537 Disp. XII. De Gratia Christi habituali,
- PDF 537 Art. I. Vtrum in anima Christi fuerit gratia habitualis?
- PDF 537 §. I. Conclusio affirmativa statuitur, & ex Scriptura ac Sanctis Patribus, & triplici ratione Divi Thomæ suadetur,
- PDF 538 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 539 §. III. Corollarium notatu dignum,
- PDF 541 Art. II. Ad quid in Christo gratia habitualis necessaria fuerit?
- PDF 541 §. I. Tribus conclusionibus difficultas proposita resolvitur,
- PDF 543 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 544 Art. III. Vtrum omnes virtutes fuerint in Christo?
- PDF 544 §. I. Quibusdam præmissis difficultas resolvitur,
- PDF 547 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 547 §. III. Corollarium præcedentis doctrinæ,
- PDF 548 Art. IV. Vtrum Christus virtutes morales per se acquisibiles, propriis actibus comparaverit, vel eas per infusionem acceperit?
- PDF 548 §. I. Sententia affirmans virtutes morales per se acquisibiles, Christo fuisse in primo instanti suæ conceptionis infusas, ut verior & probabilior eligitur,
- PDF 550 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 551 Art. V. Vtrum in Christo fuerint dona Spiritus Sancti, & gratiæ gratis datæ?
- PDF 554 Disp. XIII. De perfectione gratiæ Christi,
- PDF 554 Art. I. Vtrum gratia Christi habitualis infinita sit?
- PDF 555 §. I. Difficultas proposita triplici conclusione resolvitur,
- PDF 556 §. II. Præcipuæ objectiones solvuntur,
- PDF 558 §. III. Corollarium notatu dignum,
- PDF 558 Art. II. Vtrum in Christo sit gratiæ plenitudo, subindeque gratia tam intensa, ut omnem gratiam Angelorum & hominum collectivè sumptam excedat?
- PDF 558 §. I. Quibusdam præmissis, prima difficultas resolvitur,
- PDF 560 §. II. Duo corollaria notatu digna,
- PDF 560 §. III. Alia difficultas expeditur,
- PDF 560 §. IV. Solvuntur objectiones,
- PDF 561 §. V. Duo corollaria notatu digna,
- PDF 563 Art. III. Vtrum gratia habitutalis Christi, de potentia Dei absoluta, augere possit?
- PDF 565 Disp. XIV. De Gratia Christi capitali,
- PDF 565 Art. I. Vtrum Christus ut homo sit caput Ecclesiæ?
- PDF 566 Art. II. Vtrum Christus sit actu caput hominum viatorum, in statu peccati vel infidelitatis existentium?
- PDF 566 §. I. Vtraque difficultas resolvitur,
- PDF 567 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 569 §. III. Corollarium notatu dignum,
- PDF 569 Art. III. An Christus ut homo, non solùm hominum, sed etiam Angelorum caput dici possit?
- PDF 569 §. I. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 571 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 572 §. III. Duo corollaria notatu digna,
- PDF 572 Art. IV. An Christus ut homo, ita sit caput Angelorum, quod ipsis gratiam & gloriam, etiam essentialem, meruerit?
- PDF 573 §. I. Secunda sententia ut verior & probabilior eligitur, & ex Scriptura probatur,
- PDF 573 §. II. Testimonia Divi Thomæ,
- PDF 574 §. III. Eadem veritas ratione suadetur,
- PDF 575 §. IV. Solvuntur objectiones ex testimoniis Scripturæ & SS. Patrum,
- PDF 577 §. V. Diluuntur argumenta ex ratione petita,
- PDF 578 §. VI. Corollarium præcedentis doctrinæ,
- PDF 578 Art. V. Per quam gratiam Christus in ratione capitis Ecclesiæ constituatur?
- PDF 580 Disp. XV. De scientia Christi in communi,
- PDF 580 Art. I. Vtrum in intellectu creato Christi fuerit aliqua intellectio creata, vel tantùm per intellectionem increatam & divinam intellexerit?
- PDF 581 §. I. Vera sententia, fuisse in Christo intellectionem creatam, statuitur, & multipliciter suadetur,
- PDF 581 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 582 Art. II. An intellectus Christi humanus, increatâ Dei intellectione potuerit intelligere?
- PDF 584 Disp. XVI. De scientia beata animæ Christi,
- PDF 584 Art. I. An Christus, dum esset viator & in terris degens, scientiam beatam habuerit, illamque à primo conceptionis instanti receperit?
- PDF 584 §. I. Vtraque difficultas duplici conclusione resolvitur,
- PDF 585 §. II. Objectiones solvuntur,
- PDF 586 §. III. Corollarium notatu dignum,
- PDF 587 Art. II. Vtrum anima Christi per scientiam omnes creaturas possibiles in essentia divina cognoscat?
- PDF 587 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & conclusio negativa statuitur,
- PDF 588 §. II. Sovuntur objectiones,
- PDF 590 Art. III. An beata Christi scientia, ad omnia præsentia, præterita, & futura se extendat?
- PDF 593 Disp. XVII. De scientia infusa animæ Christi,
- PDF 593 Art. I. An & quotuplex scientia per se infusa in Christo admittenda sit?
- PDF 593 §. I. Vtraque difficultas duplici conclusione resolvitur,
- PDF 595 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 597 §. III. Corollarium præcedentis doctrinæ,
- PDF 597 Art. II. An omnia objecta naturalia, ab anima Christi per scientiam infusam supernaturalem, distinctè & in particulari cognita fuerint?
- PDF 599 Art. III. Vtrum animæ Christi Domini, per scientiam supernaturalem infusam, entia seu dona supernaturalia creata, quidditavè & comprehensivè cognoscat?
- PDF 599 §. I. Hæc sententia ut verior eligitur, & duplici conclusione stabilitur,
- PDF 600 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 603 Art. IV. Vtrum anima Christi per scientiam infusam supernaturalem, cogitationes cordium occulatas, & futura contingentia cognoverit?
- PDF 605 Art. V. Quomodo anima Christi, per scientiam supernaturalem infusam, futura contingentia cognoscat?
- PDF 605 §. I. Rejiciuntur tres primi modi dicendi, & quartus statuitur,
- PDF 606 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 606 §. III. Solvuntur alia argumenta contra quartam conclusionem fieri solita,
- PDF 608 §. IV. Resolvitur breviter dubitatio incidens, num scilicet cognitio quâ anima Christi per scientiam infusam futura contingentia contemplatur, dicenda sit intuitiva, vel abstractiva?
- PDF 609 §. V. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 609 Art. VI. Vtrum Christi anima per scientiam inditam cognoverit omnes creaturas possibiles?
- PDF 611 Art. VII. Vtrum Christi anima per scientiam infusam evidenter cognoverit mysterium Trinitatis, quoad an est?
- PDF 614 Disp. XVIII. De scientia Christi acquisita,
- PDF 614 Art. Vtrum præter scientiam beatam, & infusam, constituenda sit in anima Christi Domini scientia per se acquisibilis?
- PDF 614 §. I. Quibusdam præmissis conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 615 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 616 Art. II. An Christus scientias per se acquisibiles, propriis actibus sibi comparaverit, vel eas à Deo per infusionem receperit?
- PDF 620 Disp. XIX. De potentia animæ Christi,
- PDF 620 Art. I. Varij errores circa potentiam Christi reseruntur ac refelluntur,
- PDF 621 Art. II. An humanitas Christi, seu Christus ut homo, instrumentaliter physicè, vel solùm moraliter, ad productionem gratiæ, & miraculorum, aliorumque effectuum supernaturalium concurrat?
- PDF 627 Disp. XX. De impeccabilitate Christi,
- PDF 628 Art. I. An Christus de potentia absoluta peccare potuerit?
- PDF 628 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 629 §. II. Prima conclusio statuitur, & authoritate SS. Patrum firmatur,
- PDF 630 §. III. Prima ratio fundamentalis nostræ conclusionis exponitur,
- PDF 631 §. IV. Alia ratione probatur nostra conclusio,
- PDF 632 §. V. Aliæ rationes breviter exponuntur,
- PDF 633 §. VI. Statuitur secunda conclusio, & Christi humanitatem, nec in sensu diviso potuisse peccare, breviter suadetur,
- PDF 634 §. VII. Solvuntur objectiones,
- PDF 636 §. VIII. Solvuntur alia argumenta contra secundam conclusionem fieri solita,
- PDF 638 §. IX. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 639 Art. II. An in Christo fuerit vel potuerit esse fomes peccati?
- PDF 644 Disp. XXI. De merito Christi,
- PDF 644 Art. I. An & quando Christus meruerit?
- PDF 644 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 645 §. II. Statuitur prima conclusio, & ostenditur Christum, verè & propriè meruisse,
- PDF 645 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 646 §. IV. Allia difficultas resolvitur, & quo tempore Christus meruerit, quatuor sequentibus conclusionibus declaratur,
- PDF 647 §. V. Solvuntur objectiones,
- PDF 649 §. VI. Corollarium notatu dignum,
- PDF 649 Art. II. An Christusi per actum charitatis quo Deum diligebat, meruerit?
- PDF 649 §. I. Proponitur ratio dubitandi, & referuntur sententiæ,
- PDF 650 §. II. Rejiciuntur tres primæ sententiæ, & quarta statuitur,
- PDF 652 Art. III. Vtrum Christus meruerit adimplendo præceptum Patris de subeunda morte pro salute generis humani?
- PDF 652 §. I. Varij modi dicendi, seu conciliandi libertatem Christi cum ejus impeccabilitate, referuntur ac refelluntur,
- PDF 654 §. II. Refellitur alius dicendi modus, qui apud Recentiores communis est,
- PDF 656 §. III. Traditur verus modus dicendi, & conciliandi libertatem Christi cum ejus impeccabilitate,
- PDF 658 §. IV. Solvuntur objectiones,
- PDF 661 Art. IV. An operationes Christi Domini fuerint valoris meritorij simpliciter infiniti?
- PDF 661 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 661 §. II. Conclusio affirmativa statuitur,
- PDF 663 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 664 Art. V. An Christus sibi meruerit gratiam habitualem, & gloriam essentialem animæ, vel saltem mereri potuerit, tametsi illas à primo instanti suæ conceptionis habuerit?
- PDF 664 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ,
- PDF 665 §. II. Statuitur prima conclusio, & ostenditur Christum, nec gratiam habitualem, nec gloriam essentialem animæ, de facto meruisse,
- PDF 665 §. III. Solvuntur objectiones,
- PDF 667 §. IV. Alia difficultas resolvitur,
- PDF 668 Art. VI. An Christus gloriam sui corporis, suique nominis exaltationem sibi meruerit?
- PDF 668 §. I. Error Calvini refertur, & variis Scripturæ testimoniis, nec non ratione D. Thomæ refellitur,
- PDF 669 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 670 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ,
- PDF 671 Art. VII. An Christus omnes effectus prædestinationis nobis meruerit?
- PDF 674 Disp. XXII. De servitute, oratione, & sacerdotio Christi,
- PDF 674 Art. I. An Christus ut homo, sit verè & propriè servus Dei?
- PDF 674 §. I. Triplici conclusione difficultas proposita resolvitur,
- PDF 676 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 678 Art. II. An Christus, ut homo, in hac vita mortali, verè & propriè oraverit, & etiam nunc oret in cœlo?
- PDF 678 §. I. Duplici conclusione utraque difficultas breviter resolvitur,
- PDF 679 §. II. Solvuntur objectiones,
- PDF 679 Art. III. An Christus ut homo sit verè & propriè Sacerdos?
- PDF 682 Art. IV. An Christus potestatem regiam, non solùm spiritualem, sed etiam temporalem habuerit?
- PDF 683 Disp. XXIII. De adoptione Christi,
- PDF 683 Art. I. An Christus, inquantum homo, sit filius adoptivus Dei?
- PDF 683 §. I. Referuntur sententiæ, & præmittuntur aliqua ad resolutionem quæstionis necessaria,
- PDF 684 §. II. Conclusio negativa statuitur, & authoritate Concilij Francofordiensis fulcitur,
- PDF 685 §. III. Eadem veritas duplici ratione suadetur,
- PDF 687 §. IV. Aliæ objectiones solvuntur,
- PDF 688 Art. II. An Christus, inquantum homo, sit formaliter filius Dei naturalis?
- PDF 691 Disp. XXIV. De prædestinatione Christi,
- PDF 692 Art. I. Quisnam sit terminus primarius & principalis prædestinationis Christi?
- PDF 692 §. I. Tribus conclusionibus difficultas proposita resolvitur,
- PDF 693 §. II. Difficile argumentum proponitur, & variæ illius solutiones referuntur, ac refelluntur,
- PDF 695 §. III. Vera solutio traditur, & instantiæ quæ contra illiam fieri possent diluuntur,
- PDF 697 Art. II. Quot modis prædestinatio Christi sit causa nostræ prædestinationis?
- PDF 698 Art. III. An Christus meruerit prædestinationem nostram, ut est comparativa, & electio unius præ alio?
- PDF Leerseiten
- PDF Endsheet
- PDF Back cover
- PDF Spine
- PDF Vorderschnitt
- PDF Tomvs Tertivs. Continens Tractatus de Beatitudine, de Actibus humanis, eorumque Moralitate; de Virtutibus ac Donis, de Vitiis ac Peccatis, & de Legibus, nec-non Dissertationem Theologicam de Probabilitate
- PDF Front cover
- PDF Endsheet
- PDF Leerseiten
- PDF Title page
- PDF Index Tomi Tertij.
- PDF 1 Secunda pars Clypei Theologiæ Thomisticæ,
- PDF 1 Præfatio.
- PDF 2 Ordo Hvivs Partis.
- PDF 3 Tract. I. De ultimo fine hominis, ejusque beatitudine
- PDF 3 Disp. I. De ultimo fine hominis
- PDF 3 Art. I. Vtrum homini conveniat agere propter finem?
- PDF 4 Art. II. Vtrum omnes actiones humanæ sint effectus sinis, seu propter finem?
- PDF 4 §. I. Præmittenda ad resolutionem quæstionis
- PDF 5 §. II. Corollaria præcedentis doctrinæ
- PDF 6 §. III. Resolvitur difficultas
- PDF 8 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 10 Art. III. An bruta operentur propter finem, movendo se in illum?
- PDF 10 §. I. Præmittitur quod fere apud omnes est certum, & referuntur sententiæ
- PDF 10 §. II. Conclusio negativa statuitur
- PDF 11 §. III. Solvitur objectio in contrarium
- PDF 13 Art. IV. Vtrum Deus agat propter finem?
- PDF 13 §. I. Quibusdam prænmissis, status difficultatis proponitur
- PDF 14 §. II. Quatuor sequentibus conclusionibus difficultas proposita resolvitur
- PDF 16 Art. V. Vtrum finis intermedius verè & propriè habeat rationem finis?
- PDF 18 Art. VI. Vtrum idem homo pro eodem tempore possit habere duos vel plures fines ultimos totales & adæquatos?
- PDF 18 §. I. Prænotanda
- PDF 19 §. II. Statuitur prima conclusio
- PDF 20 §. III. Statuitur secunda conclusio
- PDF 20 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 22 §. V. Aliud argumentum dissolvitur
- PDF 22 Art. VII. Vtrum quæcumque vult homo, velit propter ultimum finem?
- PDF 27 Disp. II. De beatitudine objectiva hominis
- PDF 27 Art. I. In quo consistat beatitudo objectiva hominis?
- PDF 28 §. I. Beatitudo non consistit in bonis fortunæ
- PDF 29 §. II. Beatitudo in bonis corporis consistere nequit
- PDF 30 §. III. Beatitudo in bonis animæ site non est
- PDF 30 §. IV. In nullo bono creato, vera hominis beatitudo consistere potest
- PDF 31 §. V. Solvuntur objectiones
- PDF 32 Art. II. In Deus ut unus sit sufficiens ad nos beatificandum, ita quod, si per impossibile lateret ut trinus, perfecta hominis beatitudo sibsisteret?
- PDF 37 Disp. III. De essentia beatitudinis formalis
- PDF 37 Art. I. Vtrum beatitudo formalis sit aliqua operatio creata, & à Beato elicita?
- PDF 37 §. I. Rejicitur prima sententia
- PDF 38 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 39 §. III. Secundus dicendi modus refellitur
- PDF 40 §. IV. Solvuntur argumenta in contrarium
- PDF 40 §. V. Tertia sententia impugnatur
- PDF 40 §. VI. Respondetur argumentis adversæ sententiæ
- PDF 41 §. VII. Nominlalium error proscribitur
- PDF 42 §. VIII. Nominaliusm argumenta solvuntur
- PDF 44 §. IX. Solvuntur aliæ instantiæ contra secundam partem conclusionis.
- PDF 45 Art. II. Vtrum beatitudo essentialiter consistat in operatione intellectûs, vel voluntatis, aut utriusque?
- PDF 45 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ
- PDF 46 §. II. Primus dicendi modus refellitur
- PDF 47 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 49 §. IV. Opinio Scoti rejicitur
- PDF 51 §. V. Sententia D. Thomæ stabilitur
- PDF 53 Digressio brevis, ubi ostenditur omnia hominis desideria per Dei visionem perfectè satiari
- PDF 56 Art. III. Convelluntur fundamenta adversæ sententiæ
- PDF 60 Disp. IV. De proprietatibus formalis beatitudinis
- PDF 60 Art. I. An Beati necessariò diligant Deum quantùm ad exercitium
- PDF 60 §. I. Quibusdam præmissis, conclusio affirmativa statuitur
- PDF 61 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 62 Art. II. A qua virtute procedat gaudium seu delectatio, quâ Beati de Deo clarè viso, ut bono sibi proprio delectantur?
- PDF 64 Art. III. Quodnam sit objectum proximum & immediatum delectationis seu fruitionis beatificæ?
- PDF 64 §. I. Quibusdam præmissis, status difficultatis proponitur
- PDF 65 §. II. Duplici conclusione difficultas resolvitur
- PDF 66 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 67 Art. IV. Vtrum Beati sint impeccabiles ab intrinseco?
- PDF 69 Art. V. Vtrum de potentia Dei absoluta possit cum visione, aut amore beatifico, peccatum actuale, vel saltem habituale componi?
- PDF 73 Disp. V. De dotibus & aureolis Beatorum
- PDF 74 Art. I. Quot, & quæ ponendæ sint dotes in anima beata, & an illæ sint habitus vel operationes?
- PDF 74 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum
- PDF 74 §. II. Vtraque difficultas, duplici conclusione resolvitur
- PDF 76 §. III. Corollarium notatu dignum
- PDF 76 §. IV. Solvuntur objectiones
- PDF 76 Art. II. Quatuor dotes corporis gloriosi explicantur
- PDF 77 §. I. Prima dos corporis gloriosi
- PDF 77 §. II. Secunda dos corporis gloriosi
- PDF 78 §. III. Tertia dos corporis gloriosi
- PDF 79 §. IV. Quarta dos corporis gloriosi
- PDF 80 Art. III. De Aureolis Beatorum
- PDF 82 Art. IV. De fructibus Beatorum, & quomodo ab Aureolis distinguantur?
- PDF 83 Disp. VI. De adeptione Beatitudinis
- PDF 90 Tract. II. De Actibus humanis
- PDF 90 Disp. I. De voluntario & involuntario
- PDF 90 Art. I. Quid & quotuplex sit voluntarium, & an non solum in hominibus, sed etiam in brutis reperiatur?
- PDF 91 Art. II. An ratio voluntarij perfectiùs reperiatur in actibus liberis, quàm in necessariis
- PDF 93 Art. III. Vtrum ut omissio, & effectus ex illa secutus, sint voluntaria, requiratur debitum, seu obligatio ponendi actum qui omittitur
- PDF 93 §. I. Præmittenda ad resolutionem quæstionis
- PDF 94 §. II. Conclusio affirmativa statuitur
- PDF 96 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 97 Art. IV. An violentia seu coactio possit à Deo inferri voluntati?
- PDF 98 §. I. Quid sit violentium, breviter explicatur
- PDF 99 §. II. Prima difficultas resolvitur
- PDF 100 §. III. Secunda difficultas expeditur
- PDF 101 §. IV. Tertia difficultas elucidatur
- PDF 101 §. V. Corollaria notatu digna
- PDF 103 Art. V. An & quomodo ex metu facta, sint mixta ex voluntario & involuntario?
- PDF 103 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur
- PDF 105 §. II. Alia difficultas expeditur
- PDF 106 §. III. Corollaria ex dictis
- PDF 107 Art. VI. Vtrum concupiscentia augeat voluntarium, & causet involuntarium secundùm quid?
- PDF 108 Art. VII. Vtrum ignorantia causet in voluntarium secundum quid?
- PDF 108 §. I. [Præmittenda ad resolutionem quæsiti.]
- PDF 109 [§. II.] Resolvitur difficultas, quoad ignorantiam
- PDF 109 §. III. Alia difficultas, quæ est de ignorantia consequenti, expeditur
- PDF 109 §. IV. Solvuntur objectiones
- PDF 110 §. V. Tertia difficultas, quæ est de ignorantia concomitanti, elucidatur
- PDF 111 §. VI. Solvuntur argumenta in contrarium
- PDF 111 Disp. II. De voluntario libero
- PDF 112 Art. I. An in statu innocentiæ, & naturæ lapsæ, libertas indifferentiæ in homine reperiatur?
- PDF 112 §. I. Plures libertatis acceptiones, seu divisiones, variique Hæreticorum errores referuntur?
- PDF 112 §. II. Prima pars quæsiti resolvitur, & ostenditur hominem in statu innocentiæ habuisse libertatem indifferentiæ
- PDF 113 §. III. Error Lutheranorum & Calvinistarum refellitur, & hominem in statu naturæ lapsæ gaudere libertate indifferentiæ, multipliciter ostenditur
- PDF 114 §. IV. Solvuntur objectiones
- PDF 116 Art. II. An & quæ libertas ad humanorum actuum moralitatem, seu ad meritum & demeritum requiratur?
- PDF 119 Art. III. An & quæ indifferentia ad rationem formalem & quidditativam libertatis pertineat?
- PDF 119 §. I. Statuitur prima conclusio, & authoritate D. Thomæ fulcitur
- PDF 120 §. II. Summorum Pontificum definitionibus eadem veritas firmatur
- PDF 120 §. III. Conclusio variis rationibus demonstratur
- PDF 122 §. IV. Corollaria ex dictis
- PDF 123 §. V. Alia difficultas resolvitur
- PDF 125 §. VI. Præcipuum Iansenij fundamentum convellitur
- PDF 127 §. VII. Aliud Iansenij fundamentum destruitur
- PDF 128 §. VIII. Testimonia D. Thomæ ab Adversariis objecta exponuntur
- PDF 130 §. IX. Solvuntur fundamenta Iansenij ex ratione petita
- PDF 133 §. X. Responsio ad objectiones Vincentianas
- PDF 135 Disp. III. De circunstantiis humanorum actuum
- PDF 136 Disp. IV. De simplici volitione
- PDF 136 Art. I. An objectum voluntatis, aut simplicis volitionis, sit solum bonum, vel indifferens ad bonum & malum?
- PDF 138 Art. II. An bonitas finis sit non solim objectum primarium & principale voluntatis, sed etiam totale & adæquatum?
- PDF 141 Disp. V. De motivo voluntatis
- PDF 141 Art. I. An voluntas moveatur ab intellectu & appetitu quoad specificationem, & seipsam, ac cæteras potentias, quoad exercitium moveat?
- PDF 143 Art. II. An in prima volitione finis voluntas seipsam moveat?
- PDF 146 Disp. VI. De modo quo voluntas movetur
- PDF 146 Art. I. Vtrum intellectus per propositionem objecti moveat voluntatem in genere causæ efficientis?
- PDF 150 Art. II. An voluntas non solùm moraliter, sed etiam physicè moveatur à Deo?
- PDF 150 §. I. Mens D. Thomæ aperitur?
- PDF 152 §. II. Celebre ejusdem Doctoris Angelici testimonium adducitur
- PDF 152 §. III. Aliis testimoniis ejusdem S. Doctoris mens ampliùs declaratur
- PDF 154 §. IV. Iuxta D. Thomam, Deus non solùm præmovet, sed etiam prædeterminat causas secundas
- PDF 155 §. V. Prædeterminationem physicam esse de mente D. Thomæ, plures ex Patribus Societatis fatentur
- PDF 157 §. VI. Testimonia scripturæ, & SS. Patrum
- PDF 158 §. VII. Ratio generalis desumpta ex subordinatione & dependentia causæ secundæ à prima
- PDF 161 §. VIII. Ratio specialis pro causis liberis, sumpta ex indifferentia voluntatis
- PDF 163 §. IX. Alia ratio desumpta ex dominio Dei in nostras voluntates
- PDF 164 §. X. Rationes Theologicæ ex sufficientia & efficacitate gratiæ desumptæ
- PDF 166 §. XI. Alia ratio Theologica ex efficacia seu efficientia gratiæ desumpat
- PDF 167 §. XII. Corollaria notatu digna
- PDF 168 §. XIII. Exponuntur testimonia D. Thomæ, quæ Petrus à S. Ioseph nobis objicit in opusculo quod D. Thomæ defensionem appellat
- PDF 171 §. XIV. Alia D. Thomæ testimonia exponuntur
- PDF 174 §. XV. Alia argumenta solvuntur
- PDF 177 §. XVI. Ostenditur antiquiores Thomistas docuisse prædeterminationem physicam
- PDF 179 Disp. VII. De Fruitione
- PDF 181 Disp. VIII. De Intentione
- PDF 182 Disp. IX. De Electione
- PDF 182 Art. I. Vtrum electio sit actus voluntatis, vel intellectûs?
- PDF 184 Art. II. De quibus sit electio?
- PDF 185 Art. III. Vtrum ex duobus bonis possit voluntas eligere minus, vel saltem æquale?
- PDF 185 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa
- PDF 186 §. II. Sententia negativa præfertur
- PDF 187 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 189 Art. IV. An supposita efficaci & absoluta intentione finis, si unum tantùm occurat medium ad illum obtinendum, voluntas ad ejus electionem necessitetur?
- PDF 190 Disp. X. De Consilio & Consensu
- PDF 190 Art. I. Vtrum Consilium formaliter sit sola inquisitio rationis, vel etiam judicium seu sententiam intellectûs inducat?
- PDF 190 §. I. Quibusdam præmissis difficultas proponitur & resolvitur
- PDF 191 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 192 §. III. Corollarium præcedentis doctrinæ
- PDF 192 Art. II. An Consensus sit actus realiter ad electione distinctus?
- PDF 193 Disp. XI. De usu & imperio
- PDF 193 Art. I. An in nostra voluntate reperiatur usus post electionem, qui sit actus distinctus ab illa?
- PDF 193 §. I. Conclusio affirmativa statuitur, & duplici ratione suadetur
- PDF 194 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 196 Art. I [i. e. II]. Vtrum detur imperium in homine respectu suarum operationum?
- PDF 196 §. I. Præmittitur quuod apud omnes est certum, & conclusio affirmativa statuitur
- PDF 198 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 199 Art. III. Vtrum imperium sit actus rationes, & quis?
- PDF 199 §. I. Prima difficultas resolvitur
- PDF 200 §. II. Alia difficultas expeditur
- PDF 201 §. [III]. Solvuntur objectiones
- PDF 202 Art. IV. An ad omnes actus liberos voluntatis supponatur rationis imperium?
- PDF 204 Art. V. Vtrum omnes actus & motus qui sunt in homine, possint subdi imperio rationis?
- PDF 207 Tract. III. De moralitate actuum humanorum.
- PDF 207 Præfatio.
- PDF 208 Disp. I. De moralitate in communi
- PDF 208 Art. I. Quid sit moralitas actuum humanorum, quidve addat suprà libertatem?
- PDF 208 §. I. Referuntur sententiæ, & vera eligitur
- PDF 210 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 212 §. III. Corollaria ex dictis
- PDF 213 Art. II. Quæ sint regulæ moralitatis?
- PDF 214 Disp. II. De speciebus moralitatis
- PDF 214 Art. I. In quo consistat bonitas moralis actuum humanorum?
- PDF 214 §. I. Referuntur sententiæ, & vera eligitur
- PDF 216 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 217 §. III. Corollarium præcedentis doctrinæ
- PDF 217 Art. II. Vtrum indifferentia sit aliqua species moralitatis, media inter bonitatem & malitiam?
- PDF 220 Disp. III. De principiis moralitatis
- PDF 220 Art. I. An prima & specifica moralitatis in actibus humanis ex objecto desumatur?
- PDF 223 Art. II. Vtrum omnis actus humanus, tam internus, quàm externus, aliquam bonitatem, aut malitiam moralem desumat à circunstantiis?
- PDF 227 Art. III. An actus humani desumant à fine operantis aliquam bonitatem vel malitiam, specie diversam ab ea quam habent ex objecto?
- PDF 228 Disp. IV. De Concursu multiplicis moralitatis in eodem actu
- PDF 228 Art. I. Vtrum idem numero actus possit simul habere duas species moralitatis, putà bonitatem ex subjecto & mailitiam ex fine operantis, vel è contra?
- PDF 233 Art. II. An possit idem actus moralis habere duplicem speciem, quæ simul sit bona, vel simul mala?
- PDF 236 Art. III. A quo actus, ad finem extrinsecum ordinatus, habeat speciem essentialem bonitatis aut mailitiæ, an ab objecto, vel à fine?
- PDF 240 Disp. V. De indifferentia ad bonitatem & mailitiam
- PDF 240 Art. I. Vtrum detur aliquis actus humanus, qui non solùm ex sua specie, sed etiam in individuo, seu quoad exercitium, sit indifferens?
- PDF 248 Disp. VI. De moralitate actus interioris
- PDF 248 Art. I. An bona intentio ex prava electione vitietur, & electio prava ex bona intentione rectificetur, vel saltem bonitas intentionis, diminuat malitiam electionis?
- PDF 248 §. I. Prima difficultas resolvitur
- PDF 249 §. II. Secunda difficultas enodatur
- PDF 250 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 251 §. IV. Tertia difficultas expeditur
- PDF 251 §. V. Solvuntur objectiones
- PDF 252 Art. II. Vtrum voluntas humana, ut recta sit, debeat conformari divinæ, no solùm in volito formali, sed etiam in volito mtaeriali?
- PDF 256 Disp. VII. De moralitate actus exterioris
- PDF 256 Art. I. An actus exterior aliquid bonitatis vel malitiæ addat ad voluntatem efficacem ejusdem exterioris actus?
- PDF 260 Dissertatio Theologica de conscientia Probabili, seu de Opinionum Probabilitate, & delectu
- PDF 260 Præfatio.
- PDF 262 Art. I. Quid & quotuplex sit conscientia?
- PDF 263 Art. II. An licitum sit sequi opinionem minùs probabilem, faventem libertati, in concursu probabilioris, quæ favet præcepto?
- PDF 263 §. I. Præmittenda ad resolutionem quæstionis
- PDF 265 §. II. Conclusio negativa statuitur, & ex Scriptura ac SS. Patribus suadetur
- PDF 267 §. III. Ratio fundamentalis nostræ conclusionis exponitur
- PDF 269 §. IV. Aliæ rationes expenduntur
- PDF 271 §. V. Eadem veritas ratione morali suadetur
- PDF 272 §. VI. Aliud argumentum morale
- PDF 273 §. VII. Absurdis & inconvenientibus adversa sententia exploditur
- PDF 274 Art. III. Probabilitatum monstra, seu novorum Casuistarum excessus referu[n]tur, & refelluntur
- PDF 274 §. I. Assertiones Caramuelis referuntur, ac refelluntur
- PDF 280 §. II. Tamburini laxitates reprobantur
- PDF 284 §. III. Alia probabilitatum monstra confutantur
- PDF 293 §. V. Corollarium notatu dignum
- PDF 294 §. IV [i. e. VI]. Casuistarum Apologia, à Sorbona, & Galliæ Episcopis, & tandem à Summo Pontifoce reprobatur
- PDF 296 Art. V [i. e. IV]. Præcipua Adversariorum argumenta solvuntur
- PDF 301 Art. VI [i. e. V]. An in concursu duarum opiniorum æquè probabilium, tutior semper sit eligenda?
- PDF 303 Art. VII [i. e. VI]. Vtrum authoritas unius rantùm Doctoris sufficiat ad reddendam opinionem in materia morali probabilem, & in praxi tutam?
- PDF 306 Art. VIII [i. e. VII]. An probabile falsum, quod invincibiiter creditur esse verum, à peccato excuset?
- PDF 306 §. I. Refertur ac refellitur singularis cujusdam Recentioris sententia
- PDF 308 §. II. Arcana Iansenianæ doctrinæ radix detegitur, & extirpatur
- PDF 310 §. III. Convelluntur præcipua fundamenta Iansenij
- PDF 313 §. IV. Dilvuntur præcipua argumenta Vvendrochij
- PDF 315 §. V. Alia Vvendrochij argumenta solvuntur
- PDF 317 Tract. IV. De virtutibus & donis
- PDF 317 Præfatio.
- PDF 319 Disp. I. De natura virtutis
- PDF 319 Art. I. Quodnam sit genus remotum, & proximum virtutis?
- PDF 319 §. I. Difficultas proposita duplici conclusione resolvitur?
- PDF 320 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 321 Art. II. An virtus humana sit habitus operativus, & quæ sit ratio ex parte actûs, ad quam per se concurrit?
- PDF 321 §. I. Duplici conclusione utraque difficultas resolvitur
- PDF 323 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 324 Art. III. Quomodo virtus sit definienda?
- PDF 326 Disp. II. De subjecto virtutum
- PDF 326 Art. I. Vtrum intellectus & sensus interni possint esse subjectum virtutum?
- PDF 327 Art. II. Vtrum in appetitu sensitivo sint virtutes propriè dictæ?
- PDF 330 Art. III. Vtrum in voluntate ponenda sit virtus non solùm in ordine ad bonum supernaturale, & bonum naturale alienum, sed etiam in ordine ad bonum connaturale proprij suppositi?
- PDF 333 Disp. III. De distinctione virtutum
- PDF 335 Disp. IV. De virtutibus moralibus infusis
- PDF 335 Art. I. An dentur in nobis virtutes morales per se infusæ?
- PDF 336 §. I. Conclusio affirmativa statuitur, & authoritate scripturæ, SS. Patrum, & Concilij Viennensis firmatur
- PDF 336 §. II. Rationibus Theologicis eadem veritas suadetur
- PDF 338 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 339 §. IV. Corollaria præcedentis doctrinæ
- PDF 339 Art. II. An virtutes Morales infusæ, quæ sunt circa passiones, in appetitu sensitivo subjectentur?
- PDF 340 Disp. V. De proprietatibus virtutum
- PDF 341 Art. I. Vtrum virtutes consistant in medio?
- PDF 343 Art. II. An virtutes morales in esse perfecto, habeant necessariam connexionem inter se?
- PDF 343 §. I. Conclusio affirmativa statuitur, & SS. Patrum testimoniis illustratur
- PDF 344 §. II. Eadem veritas duplici ratione suadetur
- PDF 345 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 346 Art. III. Vtrum virtutes morales acquisitæ sint necessariò connexę cum charitate?
- PDF 348 Art. IV. Quæ docet D. Thomas de æqualitate & duratione virtutum, breviter expenduntur?
- PDF 350 Disp. VI. De donis Spiritus Sancti
- PDF 350 Art. I. Vtrum dona Spiritus Sancti sint habitus, à virtutibus etiam infusis distincti?
- PDF 350 §. I. Duplici conclusione utraque difficultas resolvitur
- PDF 351 §. II. Solvuntur objectiones contra primam conclusionem
- PDF 352 §. III. Dilvuntur aliæ objectiones contra secundam conclusionem fieri solitæ
- PDF 352 §. IV. Corollaria notatu digna
- PDF 353 Art. II. De donis Spiritus Sancti in particulari
- PDF 357 Tract. V. De vitiis & peccatis.
- PDF 357 Præfatio.
- PDF 358 Disp. I. De natura vitij & peccati
- PDF 358 Art. I. Vtrum vitium propriè & directè contrarietur virtuti?
- PDF 361 Art. II. Vtrum omnia vitia, tam ea quæ virtutibus acquisitis, quàm quæ infusis opponuntur, sint contra naturam hominis?
- PDF 361 §. II [i. e. I]. Duplici conclusione difficultas resolvitur
- PDF 362 §. III [i. e. II]. Solvuntur objectiones
- PDF 364 Art. III. Vtrum peccatum in ratione malitiæ moralis, excedat simpliciter habitum vitiosum?
- PDF 365 Art. IV. Vtrum sit de essentia cujuslibet peccati esse contra legem æternam?
- PDF 365 §. I. Quibusdam præmissis, conclusio affirmativa statuitur
- PDF 366 §. II. Præcipua objectio solvitur
- PDF 367 Art. V. Vtrum sit essentiale peccato quòd sit injuria seu offensa Dei?
- PDF 368 Disp. II. De distinctione peccatorum
- PDF 368 Art. I. Quæ sint præcipuæ species, seu divisiones peccati?
- PDF 369 Art. II. Vtrum distinctio specifica peccatorum ex objectis quæ respiciunt, vel ex præceptis quibus opponuntur, attendi debeat?
- PDF 372 Disp. III. De peccato commissionis & omissionis
- PDF 372 Art. I. Per quid peccatum commissionis constituatur formaliter in ratione mali moralis?
- PDF 372 §. I. Præmittuntur quæ ferè apud omnes sunt certa
- PDF 374 §. II. Resolutio difficultatis propositæ
- PDF 377 §. III. Exponuntur testimonia D. Thomæ, quæ videntur adversari nostræ sententiæ
- PDF 380 §. IV. Præcipuum Adversariorum fundamentum convellitur
- PDF 381 §. V. Alia argumenta solvuntur
- PDF 383 Art. II. An possit darî omissio culpabilis in individuo, absque omni actu physico voluntatis, qui sit causa vel occasio illius?
- PDF 383 §. I. Quibusdam præmissis conclusio negativa statuitur, & authoritate D. Thomæ fulcitur
- PDF 384 §. II. Eadem veritas ratione suadetur
- PDF 385 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 388 Art. III. An omnis actus conjunctus cum omissione, & cum observantia præcepti affirmativi incompossibilis, sit in se malus, & habeat aliam malitiam à malitia omissionis?
- PDF 388 §. I. Statuitur prima conclusio
- PDF 389 §. II. Secunda conclusio stabilitur
- PDF 390 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 391 §. IV. Corollaria notatu digna
- PDF 391 Art. IV. An omittens ex causa voluntaria, peccet non solùm quando apponit causam, sed etiam quando de facto omittit?
- PDF 391 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & difficultas resolvitur
- PDF 393 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 395 Art. V. Vtrum peccata commissionis & omissionis, ex eodem motivo procedentia, sint ejusdem speciei in esse moris?
- PDF 397 Disp. IV. De comparatione peccatorum adinvicem
- PDF 397 Art. I. Vtrum omnia peccata sint connexa?
- PDF 398 Art. II. Vtrum omnia peccata sint paria?
- PDF 400 Art. III. Vnde in peccatis petatur inæqualitas in gravitate & malitia?
- PDF 403 Disp. V. De subjecto peccatorum
- PDF 403 Art. I. Vtrum non solùm in voluntate, sed etiam in aliis potentiis à voluntate motis, sit formaliter & intrinsecè peccatum?
- PDF 403 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & difficultas resolvitur
- PDF 404 §. I [i. e. II]. Solvuntur objectiones
- PDF 406 Art. II. Vtrum peccatum veniale possit esse in solo appetitu sensitivo, seclusa omni motione voluntatis?
- PDF 410 Art. III. Vtrum omnes motus sensualitatis circa objecta illicita, sint peccata mortalia, vel saltem venialia
- PDF 412 Disp. VI. De causis peccatorum
- PDF 412 Art. I. An, & quæ ignorantia sit causa peccati?
- PDF 415 Art. II. Vtrum quoties voluntas peccat, præcedat aliquis error practicus, vel saltem aliqua inconsideratio in intellectu?
- PDF 417 Art. III. Vtrum Deus directè vel saltem indirectè possit dici causa peccati?
- PDF 421 Disp. VII. De peccato originali
- PDF 421 Art. I. An sit peccatum originale?
- PDF 425 Art. II. An & quomodo peccatum originale voluntarium sit?
- PDF 425 §. I. Quibusdam præmissis, difficultas resolvitur
- PDF 426 §. II. Solvuntur argumenta initio proposita
- PDF 428 Art. III. Quomodo peccatum originale per generationem in posteros Adæ traducatur?
- PDF 430 Art. IV. An Adamus per quodcumque peccatum, dummodo esset primum, traduxisset in posteros culpam originalem?
- PDF 430 §. I. Sententia affirmans ut probabilior eligitur
- PDF 430 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 431 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ
- PDF 433 Art. V. In quo essentia peccati originalis consistat?
- PDF 433 §. I. Hæreticorum errores referuntur ac refelluntur
- PDF 435 §. II. Absurdæ vel improbabiles quorundam Catholicorum sententiæ excluduntur
- PDF 436 §. III. Quorumdam recentiorum Thomistarum sententia confutatur
- PDF 437 §. IV. Vera sententia explicatur, & authoritate D. Thomæ fulcitur
- PDF 438 §. V. Rationes Theologicæ exponuntur
- PDF 440 §. VI. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 442 §. VII. Solvitur difficile argumentum
- PDF 443 Art. VI. In quo subjectetur originale peccatum?
- PDF 445 Art. VII. An pueri cum solo originali decedentes subeant pœnam gehennæ & combustionis æternæ, vel saltem aliquam ex pœna damni tristitiam patiantur?
- PDF 445 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & freferuntur sententiæ
- PDF 446 §. II. Prima sententia rejicitur testimoniis Scripturæ & sanctorum Patrum
- PDF 447 §. III. Rationes Theologiæ expenduntur
- PDF 447 §. IV. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 449 §. IV [i. e. V]. Sententia Catharini confutatur
- PDF 450 §. V [i. e. VI]. Solvuntur objectiones
- PDF 451 §. VI [i. e. VII]. Corollaria notatu digna
- PDF 452 Disp. VIII. De effectibus peccati
- PDF 452 Art. I. An inclinatio naturalis ad bonum minuatur, vel totaliter corrumpatur per peccatum?
- PDF 454 Art. II. Vtrum mors, morbi, & cæteræ aliæ miseriæ corporales, sint effectus peccati originalis?
- PDF 455 Art. III. Quid sit macula peccati, seu peccatum habituale personale?
- PDF 455 §. I. Præmittuntur quæ apud omnes sunt certa, & referuntur sententiæ
- PDF 456 §. II. Confutantur tres primæ sententię, & quarta statuitur
- PDF 458 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 460 Art. IV. Vtrum peccatum non solum maculam, sed etiam reatum pœnæ inducat, & in quo ille consistat?
- PDF 462 Art. V. An peccatum secundum se, seu secundum malitiam & inordinationem quam importat, rationem pœnæ habere possit?
- PDF 464 Art. VI. Vtrum peccatum mortale per se & ex malitia sua intrinseca reatum pœnæ æternæ inducat?
- PDF 466 Art. VII. An peccatum veniale in damnato, per accidens, & ratione conjunctionis cum mortali, pœnâ æternâ puniatur?
- PDF 468 Art. VIII. Qualis & quanta pœna peccato mortali debeatur?
- PDF 471 Disp. IX. De peccato mortali & veniali
- PDF 471 Art. I. An veniale peccatum naturâ suâ distinguatur à mortali, & quæ sint veræ ac præcipuæ unius ab altero differentiæ?
- PDF 471 §. I. Præmittuntur quæ ferè apud omnes sunt certa, & referuntur sententiæ
- PDF 472 §. II. Statuitur prima conclusio, & ostenditur, peccatum veniale naturâ suâ à mortali distingui
- PDF 473 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 474 §. IV. Secunda difficultas resolvitur, & præcipua inter peccatum mortale & veniale discrimina exponuntur
- PDF 475 §. V. Corollaria præcedentis doctrinæ
- PDF 477 Art. II. An ille qui mortaliter peccat, ultimum finem in creatura constituat?
- PDF 477 §. I. Conclusio affirmativa statuitur
- PDF 478 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 481 §. III. Solvuntur quædam instantiæ
- PDF 481 Art. III. Vtrum peccatum veniale in homine justo habitualiter referatur in Deum?
- PDF 483 Art. IV. Quem finem vltimum actu intendat ille qui venialiter peccat?
- PDF 485 Art. V. Vtrum homo in statu justitiæ ordiginalis existens, impotens esset peccandi venialiter; idque ab intrinseco, & ex vi doni integritatis? & an idem etiam dicendum sit de Angelo?
- PDF 485 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ
- PDF 486 §. II. Vera sententia triplici conclusione explicatur
- PDF 488 §. III. Præcipuæ objectiones solvuntur
- PDF 489 Art. VI. Solvuntur argumenta contra duas vltimas conclusiones
- PDF 489 Art. VII. Vtrum peccatum mortale in ratione offensæ sit gravitatis simpliciter infinitæ?
- PDF 489 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ
- PDF 490 §. II. Conclusio affirmativa statuitur, & ratione fundamentali probatur
- PDF 491 §. III. Duabus aliis rationibus desumptis ex D. Thoma conclusio nostra statuitur
- PDF 492 §. IV. Vltima ratio nostræ conclusionis exponitur
- PDF 493 §. V. Solvuntur objectiones
- PDF 495 Art. V. Vtrum quilibet homo in primo instanti usûs rationis teneatur sub mortali ad Deum se conventere, subindeque peccatum veniale cum solo originali esse non possit?
- PDF 506 Tract. VI. De legibus.
- PDF 506 Præfatio.
- PDF 508 Disp. I. De lege in communi
- PDF 508 Art. I. Vtrum lex essentialiter pertineat ad intellectum, vel ad voluntatem?
- PDF 508 §. I. Quibusdam præmissis referuntur sententiæ
- PDF 509 §. II. Sententia D. Thomæ præfertur
- PDF 509 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 510 §. IV. Corollarium notatu dignum
- PDF 511 Art. II. Vtrum de ratione legis sit, quod ad commune bonum ordinetur, quod sit perpetua, & quod pro communitate feratur?
- PDF 511 §. I. Triplici conclusione hæc triplex difficultas resolvitur
- PDF 512 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 513 §. III. Corollaria præcedentis doctrinæ
- PDF 514 Art. III. Apud quos resideat potestas legislativa?
- PDF 515 Art. IV. Vtrum promulgatio sit necessaria, & essentialis legi?
- PDF 515 §. I. Duplici conclusione utraque difficultas resolvitur
- PDF 516 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 517 §. III. Corollarium præcedentis doctrinæ
- PDF 518 Art. V. Quænam sit legis divisio?
- PDF 519 Art. VI. Officia, effectus, & actus legis, breviter exponuntur
- PDF 520 Disp. II. De lege æterna
- PDF 520 Art. I. An, & quid sit lex æterna?
- PDF 522 Art. II. Vtrum lex æterna sit verè & propriè lex?
- PDF 524 Disp. III. De lege naturali
- PDF 524 Art. I. Quid sit lex naturalis, seu in quo formaliter consistat?
- PDF 524 §. I. Præmittitur quod apud omnes est certum, & referuntur sententiæ
- PDF 525 §. II. Rejicitur tres primæ sententiæ, & quarta statuitur
- PDF 525 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 527 §. IV. Corollaria notatu digna
- PDF 528 Art. II. Vtrum omnia præcepta Decalogi, omnesque actus virtutum, sint de lege naturæ?
- PDF 528 §. I. Vtraque difficultas duplici conclusione resolvitur
- PDF 528 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 530 Art. III. Vtrum lex naturæ pati possit mutationem, dispensationem, abrogationem, vel derogationem, & interpretationem, vel epijkiam?
- PDF 534 Disp. IV. De lege humana
- PDF 534 Art. I. An & quid sit lex humana, quibusve conditionibus & qualitatibus gaudeat?
- PDF 536 Art. II. Qualem promulgationem requirat lex huamana, ut obliget?
- PDF 538 Art. III. An ut lex huaman obliget, requiratur consensus sive acceptatio populi?
- PDF 540 Disp. V. De potestate legis humanæ
- PDF 540 Art. I. Vtrum lex humana possit obligare ad actus internos?
- PDF 540 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ
- PDF 541 §. II. Vera sententia sequentibus conclusionibus statuitur
- PDF 542 §. III. Solvuntur objectiones
- PDF 543 Art. II. Vtrum leges humanæ tam civiles quàm Ecclesiasticæ obligare possint in foro conscientiæ, ita quod eas transgrediens reus sit culpæ apud Deum?
- PDF 546 Art. III. An lex humana obligare possit sub culpa mortali, & quid requiratur ad hoc ut sub mortali obliget?
- PDF 548 Art. IV. An lex humana obliget ad sui observationem, cum dispendio vitæ?
- PDF 550 Art. V. Quinam legibus humanis teneantur?
- PDF 552 Disp. VI. De lege pœnali
- PDF 552 Art. I. An & quotuplex dari possit lex pœnalis?
- PDF 554 Art. II. An leges pœnales obligent in foro conscientiæ ad pœnam subeundam ante judicis sententiam?
- PDF 554 §. I. Quibusdam præmissis, referuntur sententiæ, & vera eligitur
- PDF 555 §. II. Solvuntur objectiones
- PDF 556 Art. II [i. e. III]. Vtrum transgressor legis pœnalis teneatur in conscientia subire pœnam legis, post judicis sententiam?
- PDF 558 Disp. VII. De consuetudine
- PDF 560 Disp. VIII. De privilegiis
- PDF 563 Disp. IX. De legum interpretatione
- PDF 564 Disp. X. De legum mutatione
- PDF 564 Art. I. Quid sit dispensatio, & an ea in legem humanam cadere possit?
- PDF 566 Art. II. Art. II. An, & à quo, & quibus modis, lex humana abrogari possit?
- PDF 568 Disp. XI. De lege divina veteri
- PDF 568 Art. I. Vtrum lex vetus, bona, utilis, ac perfecta fuerit?
- PDF 568 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur
- PDF 570 §. II. Statuitur secunda conclusio, & legis veteris utilitas declaratur
- PDF 571 §. III. Statuitur tertia conclusio, & in quo sensu lex Mosaïca imperfecta fuerit, breviter declaratur
- PDF 572 Art. II. An lex vetus fuerit à Deo data, & ubi, ac quomodo tradita fuerit?
- PDF 572 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur, & ostenditur legem veterem fuisse à Deo datam, & omnia illius præcepta fuisse à Deo instituta
- PDF 573 §. II. Alia difficultas expeditur, & ubi, ac quomodo lex Mosaïca data fuerit, breviter declaratur
- PDF 574 Art. III. Quotuplicia fuerint præcepta in lege veteri?
- PDF 575 Art. IV. An, & quando lex vetus abrogata sit?
- PDF 575 §. I. Prima pars quæsiti resolvitur
- PDF 576 §. II. Altera difficultas expeditur, & quandonam lex vetus abrogata fuerit, breviter declaratur
- PDF 578 Art. V. Vtrum lex Mosaïca statim atque cessavit obligare, fuerit mortifera?
- PDF 579 Disp. XII. De lege divina nova
- PDF Leerseiten
- PDF Endsheet
- PDF Back cover
- PDF Spine
